III FSK 615/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej ze skargi kasacyjnej E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 477/24 w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2024 r., nr 1801-IOD.4104.23.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: uchylić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2025 r. o sygn. III FSK 615/25.

Wyrokiem z 16 stycznia 2025 r., I SA/Rz 477/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, oddalił skargę E. K. (dalej: ,,Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 25 lipca 2024 r., nr 1801-IOD.4104.23.2024, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Od powyższego wyroku pełnomocnik Skarżącej wniosła skargę kasacyjną. Została ona podpisana przez adw. A. B. W aktach sprawy znajduje się dokument pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącą wymienionemu adwokatowi, z którego wynika umocowanie do reprezentowania Skarżącej przed cyt. ,,sądami powszechnymi, organami administracji publicznej oraz osobami trzecimi; w sprawie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 477/24." (k. 57 akt sądowych). Z dokumentu tego nie wynika jednak uprawnienie do reprezentowania Skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do którego wniesiona została wymieniona skarga kasacyjna. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 maja 2025 r., III FSK 615/25, na podstawie art. 180 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późń. zm., dalej: p.p.s.a.), postanowił o zwróceniu skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w celu usunięcia dostrzeżonego braku w zakresie wykazania pełnomocnictwa. Następnie pismem z 24 czerwca 2025 r. pełnomocnik Skarżącej nadesłała bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wymagane pełnomocnictwo i tym samym uzupełniła dostrzeżony brak skargi kasacyjnej. Powyższe uzasadnia uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2025 r., o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 165 p.p.s.a.