III FZ 301/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 595/24 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi D. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2024 r. nr 0201-IOM.4104.15.2024 w przedmiocie podatku od spadku i darowizn postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 8 maja 2025 r., I SA/Wr 595/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D. L. (dalej: ,,Skarżący") przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 30 kwietnia 2024 r., nr 0201-IOM.4104.15.2024, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W uzasadnieniu sąd wskazał, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do dokonania tej czynności nastąpiło bez jego winy. Pismem z 5 czerwca 2025 r., Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc w nim o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwrócenie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania, lub o zmianę tego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i jednocześnie, poprzez uchylenie postanowienia tego sądu z 30 września 2024 r. o odrzuceniu skargi, przekazanie tej skargi temu sądowi do merytorycznego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, że konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu stanowi brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (zob. H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, LEX/el. 2018, komentarz do art. 87 p.p.s.a.). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona przedstawi przekonującą argumentację, która uprawdopodobnia brak winy w uchybieniu terminu, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe jest stanowisko sądu pierwszej instancji, że Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia wymaganej prawem przesłanki przywrócenia terminu. Nieprzekonujące są twierdzenia Skarżącego, że w dniach 6 i 14 sierpnia 2024 r. listonosz nie pozostawił w skrzynce pocztowej awiz dotyczących korespondencji z sądu. Sama bowiem argumentacja Skarżącego nie poparta jakimikolwiek dowodami nie może odnieść skutku uprawdopodobnienia braku winy. Bezcelowa jest też polemika Skarżącego z zasadnością uruchomienia procedury reklamacyjnej kierowanej do Poczty. W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie ma bowiem podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że strona skarżąca jest niezadowolona z jego treści. W tej sytuacji, skoro Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi należy zgodzić się z sądem pierwszej instancji, że w realiach niniejszej sprawy nie została uprawdopodobniona przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Należy też dodać, że w tej sprawie przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny jest wyłącznie zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z 8 maja 2025 r., I SA/Wr 595/24, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł oceniać zasadności wydania postanowienia WSA we Wrocławiu z 14 stycznia 2025 r., uchylonego postanowieniem NSA z 4 kwietnia 2025 r., III FZ 148/25. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.