III FSK 616/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Woźniak, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 982/24 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 września 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.212.2024.AR w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 982/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") oddalił skargę A. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor", "DIAS", "Organ") z dnia 25 września 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżący zaskarżył go w całości i zrzekając się przeprowadzenia rozprawy w niniejszej sprawie, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania egzekucyjnego ewentualnie uchylenie postanowienia organu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 141 § 4, art. 151, art. 153, art. 170 oraz art. 171, art. 62 pkt 1 i art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 29 § 5 pkt 1 i 2 oraz 29 § 6, art. 59 § 1 pkt 2 i art. 80 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a.") i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070 ze zm.; dalej: "ustawa zmieniająca") oraz art. 70 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej: "o.p."), poprzez oddalenie skargi i uznanie iż w przedmiotowej sprawie Organ doręczył sporne tytuły wykonawcze, podczas gdy w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia spornych tytułów wykonawczych a do istniejących potwierdzeń doręczeń dopisano we wrześniu 2017 r. (co jest bezsporne) adnotację o tytułach wykonawczych, co pokazuje że brak jest jakiegokolwiek dowodu na doręczenie tytułów wykonawczych i w konsekwencji powinno dojść do umorzenia postępowania egzekucyjnego albowiem wszystkie podjęte czynności są nieważne i doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego; 2. art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 141 § 4, art. 151, art. 153, art. 170 oraz art. 171 i art. 62 pkt 1 i art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. i art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej, art. 70 § 1, art. 70 § 4, art. 70 § 6 pkt 1-6 oraz art. 70 § 7 pkt 1-6 o.p., art. 7 ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 listopada 2008 r. (Dz.U. Nr 209, poz. 1318), poprzez oddalenie skargi, brak rozpoznania zarzutu przedawnienia oraz uznanie, iż nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz rozpoznanie skargi pomimo braku dokumentów w aktach sprawy, gdy tymczasem kwestia przedawnienia jest kategorią faktów i bieg terminu przedawnienia dotyczy okresu czasu, który biegnie i podlega także ocenie po wyroku z 20 grudnia 2022 r. o sygn. akt I SA/Gd 1110/22, a zatem Sąd nie był nim związany w zakresie przedawnienia, a ponadto sprawa rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczy innego wniosku, a z akt sprawy obiektywnie wynika, iż sporne zobowiązania wygasły wskutek przedawnienia oraz akta sprawy powinny być uzupełnione co do dokumentów, na które Organ się powoływał jako wpływających na bieg przedawnienia stąd wyrok Sądu był przedwczesny. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz o zasądzenie na rzecz Dyrektora kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarządzeniem z dnia 15 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału III Izby Finansowej NSA, działając na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a., zadecydował o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna ma charakter szczególnie sformalizowanego środka odwoławczego. W myśl art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna między innymi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Unormowania art. 174 p.p.s.a. wskazują, iż skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 p.p.s.a. jest konieczne, ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Wyjątkiem są tu jedynie przesłanki nieważności postępowania, które Sąd bierze pod rozwagę z urzędu. Przed przystąpieniem do oceny zarzutów skargi kasacyjnej zbadano, czy nie zaistniała którakolwiek z przesłanek nieważności określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przyczyn nieważności, wskazywana w przywoływanym unormowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny za nieusprawiedliwiony uznaje zarzut naruszenia przez WSA przepisów art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 141 § 4, art. 151, art. 153, art. 170 oraz art. 171 i art. 62 pkt 1 i art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 29 § 5 pkt 1 i 2 oraz 29 § 6, art. 59 § 1 pkt 2 i art. 80 § 3 u.p.e.a. i art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej oraz art. 70 § 1 i 4 o.p., poprzez oddalenie skargi i uznanie, iż w przedmiotowej sprawie Organ doręczył sporne tytuły wykonawcze. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w treści pisma nr [...] z dnia 25 kwietnia 2012 r. wskazano, że załącznikiem przedmiotowego pisma jest 14 odpisów tytułów wykonawczych, tj.: [...]. W trakcie toczącego się na podstawie ww. tytułów wykonawczych postępowania egzekucyjnego i aktywnego w nim udziału Skarżącego, nigdy wcześniej nie kwestionował on otrzymania odpisów przedmiotowych tytułów wykonawczych. Pełnomocnik Skarżącego, radca prawny Pan T. B., we wniosku z dnia 22 marca 2022 r. na str. 5 (kierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K.) o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...], wyraźnie potwierdził nie tylko, że Pan A.S. otrzymał odpisy tytułów wykonawczych wskazanych w piśmie z dnia 25 kwietnia 2012 r., ale też że zostały one doręczone Stronie jako załączniki do tego pisma, miedzy innymi podnosząc: "Ustalając datę rzeczywistą wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w ramach którego wszczęta została również egzekucja z ww. nieruchomości, należy stwierdzić, że w związku z wydaniem ostatecznych decyzji określających ww. zobowiązanie podatkowe Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. wystawił tytuły wykonawcze zaopatrzone w klauzule o skierowaniu ich do egzekucji, które uaktualniły wysokość zabezpieczonych należności i odpisy tych tytułów przesłał zobowiązanemu jako załączniki do ww. pisma z dnia 25 kwietnia 2012 r. Pismo to wraz z załączonymi do niego ww. tytułami wykonawczymi zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 10.05.2012 r. i z tą też datą należy wiązać wszczęcie postępowania egzekucyjnego na podstawie ww. tytułów wykonawczych (...)". (dowód: pismo pełnomocnika Skarżącego z dnia 25 kwietnia 2022 r., tom 2, k. 4). W tej sytuacji, WSA zasadnie przyjął, że nieprecyzyjnie pierwotnie opisane zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej pismo nr [...] z dnia 25 kwietnia 2012 r., nie jest wystarczającą okolicznością do uznania, że w niniejszej sprawie nie doszło do doręczenia Panu A. S.odpisów wyżej opisanych tytułów wykonawczych. W świetle powyższych wywodów, Naczelny Sąd Administracyjny za całkowicie chybione uznaje zarzuty naruszenia przez WSA przepisów art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 141 § 4, art. 151, art. 153, art. 170 oraz art. 171 i art. 62 pkt 1 i art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. i art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej, art. 70 § 1, art. 70 § 4, art. 70 § 6 pkt 1-6 oraz art. 70 § 7 pkt 1-6 o.p., art. 7 ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 listopada 2008 r. (Dz.U. Nr 209, poz. 1318), poprzez oddalenie skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. s. Marta Waksmundzka-Karasińska s. Bogusław Woźniak s. Sławomir Presnarowicz (spr.)