III FZ 177/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 767/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Prezydenta Wrocławia z dnia 23 sierpnia 2024 r., nr WPO-DNT.310.1.5.2024.EK w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu .

III FZ 177/25 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA) postanowieniem z dnia 27 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 767/24 odrzucił skargę W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) na interpretację indywidualną Prezydenta Wrocławia z dnia 23 sierpnia 2024 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości. Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że w dniu 19 grudnia 2024 r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi, tj. złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadmieniono, że z nadesłanego przy skardze – KRS nie wynika, aby C. G. na dzień wniesienia skargi był osobą, wchodzącą w skład organu uprawnionego do reprezentacji spółki. Brak ten nie został uzupełniony. Zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2025 r. złożył pełnomocnik skarżącej, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W treści uzasadnienia zażalenia pełnomocnik podniósł, że w aktach sprawy, z którymi skarga została przekazana do WSA we Wrocławiu - znajdowało się pismo skarżącej z dnia 15 października 2024 r. wraz z załącznikiem, tj. Protokołem z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki W. Sp. z o.o., który to potwierdza umocowanie C. G. do reprezentacji Spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Kontrola instancyjna orzeczenia wydanego na tej podstawie obejmuje weryfikację tego, czy: 1) skarga miała brak formalny, 2) strona została prawidłowo wezwana do uzupełniania tego braku, 3) strona uzupełniła brak formalny w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania o jego uzupełnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że z nieustalonych powodów pismo pełnomocnika skarżącej z 15 października 2024 r., stanowiące uzupełnienie skargi wraz z Protokołem z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki W. Sp. z o.o. (dalej: Protokół) i potwierdzeniem opłaty za wpis stały – 200 zł, zostały błędnie włączone do akt administracyjnych. Z Protokołu oraz Uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników wynika, że C. G. został powołany przez Zgromadzenie na Członka Zarządu Spółki w dniu [...] sierpnia 2024 r., a pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu [...] września 2024 r. Tym samym skarga z dnia 27 września 2024 r., przekazana do WSA we Wrocławiu zawierała wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w przepisach p.p.s.a. i brak było podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącej do jej uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie było zasadne stanowisko WSA, iż skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. A zatem postanowienie o odrzuceniu skargi podlegało uchyleniu. Wprawdzie WSA, stosownie do art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekał na podstawie akt sprawy, jednakże błędne dołączenia do akt administracyjnych dokumentów, stanowiących w rzeczywistości uzupełnienie skargi, nie może prowadzić do pozbawienia skarżącej prawa do sądu. Wyeliminowanie z obrotu prawnego tego postanowienia obligowało do uchylenia również postanowienia o zwrocie wpisu od skargi, jako będącego skutkiem odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.