III OZ 515/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt III SPP/Lu 113/23, w przedmiocie odrzucenia wniosku w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 20 października 2023 r. nr SKO.41/5366/L/2023 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Postanowieniem z 17 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, sygn. akt III SPP/Lu 113/23, na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił wniosek skarżącej – M. S. – o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi wyżej wymienionej skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 20 października 2023 r. nr SKO.41/5366/L/2023 w przedmiocie dodatku mieszkaniowego (sprawa główna prowadzona pod sygn. akt III SA/Lu 710/23). Postanowienie wydano w poniższym stanie faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, że skarżąca w skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego WSA w Lublinie z 26 stycznia 2024 r. pozostawiono ten wniosek skarżącej bez rozpoznania. W piśmie z 23 lutego 2024 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zarządzeniem asesora WSA w Lublinie z 6 marca 2024 r. (wezwanie w piśmie z 14 marca 2024 r., k. 36) skarżąca została wezwana do uzupełnienia barków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało uznane za doręczone z dniem 2 kwietnia 2024 r., a skarżąca nie uzupełniła braków, do których została wezwana w zakreślonym terminie 7 dni. Z tego powodu Przewodniczący (asesor WSA w Lublinie) zarządzeniem z 22 maja 2024 r., sygn. akt III SPP/Lu 113/23, w oparciu o przepis art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. W piśmie z 28 maja 2024 r. skarżąca wniosła o przywrócenie jej terminu do wykonania wezwania sądu z 14 marca 2024 r. (k.45 akt spawy). Rozpoznając wniosek skarżącej Sąd I instancji uznał, że został on złożony po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. po upływie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a zatem jako spóźniony podlega odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. W tym zakresie Sąd stwierdził, że skarżąca dowiedziała się o skierowaniu do niej wezwania z 14 marca 2024 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku do wniesienia sprzeciwu 15 maja 2024 r. Wynika to bowiem w sposób oczywisty z treści jej pisma z tego dnia, w którym wnosi o ponowne doręczenie jej pisma z 14 marca 2024 r. (wezwania z k. 36 akt sprawy). Zdaniem Sądu, to od tego momentu należało liczyć termin 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Termin ten upłynął zatem 22 maja 2024 r., przy czym skarżąca dopiero w piśmie z 28 maja 2024 r. (nadanym przesyłką pocztową 3 czerwca 2024 r.) wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych jej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sadowego z 26 stycznia 2024 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca (k. 72 akt sprawy). Stwierdziła w nim: "zawiadamiam, że nie rozumiem nawet w jakiej sprawie odmówiono mi uzupełnienia braków, skoro w terminie jednocześnie je uzupełniam". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. Z akt sprawy nie wynika bowiem, jak ustalił Sąd I instancji, w sposób jednoznaczny, że skarżąca dowiedziała się o skierowaniu do niej wezwania z 14 marca 2024 r. w podanym przez Sąd I instancji dniu – 15 maja 2024 r. Trzeba zauważyć, że z pisma skarżącej (k. 39 akt) nie wynika, że w tym właśnie dniu skarżąca zapoznała się z treścią wezwania. To, że skarżąca wskazuje na nr przesyłki rejestrowej, w której przesłano jej to wezwanie (skarżąca określa zresztą wezwanie tylko jako "pismo") nie oznacza, że znała treść wezwania. Nr ten mógł figurować na dokumentach awizacji. Poza tym skarżąca podaje datę 2 kwietnia, czyli datę uznania przesyłki za doręczoną. Co więcej, w lewym górnym rogu pisma umieszczono odręcznie zarządzenie o treści "wydać koresp. 15.05.2024 r." z nieczytelnym podpisem", a w lewym dolnym rogu tego samego pisma zamieszczono adnotację "otrzymałam 27052024" prawdopodobnie z podpisem skarżącej. Istnieje zatem możliwość, że to w dniu 27 maja 2024 r. skarżąca otrzymała wezwanie z 14 marca 2024 r. i dopiero wtedy mogła zapoznać się z jego treścią. Oznaczałoby to, że składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżąca złożyła go w terminie – 3 czerwca 2024 r. - czyli w 7- ostatnim dniu terminu. Z powyższym koresponduje przytoczona treść zażalenia. W tej zaś sytuacji ustalenie Sądu I instancji, co do uchybienia przez skarżącą terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. i odrzucenia wniosku z tej przyczyny na podstawie art. 88 p.p.s.a. było przedwczesne Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.