III OZ 69/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 627/24 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 627/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Głównego Policji (dalej: "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia. U podstaw odrzucenia skargi legło ustalenie Sądu, że tożsama sprawa pomiędzy tymi stronami (skarżącym i Komendantem Głównym Policji) jest w toku. Oto bowiem w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia, zapadł już wyrok Sądu w dniu 29 sierpnia 2024 r. (sygn. akt II SAB/Wa 19/24). Od wyroku tego, jak stwierdził dalej Sąd I instancji, Komendant Główny Policji wniósł skargę kasacyjną, w związku z czym sprawa ta jest w toku, ponieważ nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Z tego powodu Sąd I instancji uznał, że w sprawie zaszła przyczyna niedopuszczalności skargi określona w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwana dalej "p.p.s.a.". W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że wyrok Sądu I instancji z dnia z 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 19/24, zobowiązywał Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia, a nie do załatwienia wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r., a "tym samym, nie daje się wywieść dopuszczalności znaku równości rozpatrzenia wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W przedmiotowej sprawie istotne jest, że sprawa bezczynności Komendanta Głównego Policji polegającej na niezałatwieniu wniosku skarżącego z dnia 30 stycznia 2023 r. została już rozstrzygnięta wyrokiem zobowiązującym Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia ww. wniosku skarżącego w terminie 7 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się przedmiotem skargi kasacyjnej organu, co oznacza, że tożsama sprawa jest w toku – jest sprawą zawisłą przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Prawidłowo zatem Sąd I instancji ustalił, że w sprawie występował przypadek wymieniony przez ustawodawcę w przepisie art. 58 § 1 pkt 4 in principio p.p.s.a. (w nauce prawa określany jako stan lis pendens), a w konsekwencji prawidłowo odrzucił skargę. Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.