IV SA/Wa 804/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP odrzucić skargę

W piśmie z dnia 25 marca 2014 r. Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu w terytorium RP wobec stwierdzenia braku podstaw do udzielenia zgody na pobyt tolerowany. W dniu 7 maja 2015 r. Sąd powziął wiadomość, że skarżąca nie przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. W piśmie z dnia 15 maja 2014 r. Placówka Straży Granicznej w B. poinformowała Sąd, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. skarżąca została wydalona z terytorium RP. Jednocześnie podano adres zamieszkania cudzoziemki w [...]. W piśmie z dnia 23 maja 2014 r. Sąd wezwał skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 19 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Zgodnie zaś z § 2 tego artykułu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, została wydalona z terytorium RP do kraju pochodzenia. Obecnie przebywa na terenie [...]. Wobec tego Sąd, po uzyskaniu informacji o zagranicznym adresie skarżącej, obowiązany był ją wezwać do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń na terytorium RP. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do ustanowienia, na podstawie art. 299 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia, pod rygorem odrzucenia skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 19 czerwca 2014 r. Skoro zatem w zakreślonym dwumiesięcznym terminie skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń na terenie Polski, wobec tego na podstawie art. 299 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.