IV SAB/Wr 504/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi O. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

O. M. pismem z 30 kwietnia 2026 r. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia wychowawczego. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2026 r. skarżącą wezwano uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi oraz do dołączenia do akt sprawy kopii ponaglenia, wniesionego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej k.p.a.), wraz z dowodem potwierdzającym jego złożenie w organie w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwania doręczono dorosłemu domownikowi na adres podany w skardze w dniu 2 czerwca 2026 r. skarżąca nie podpisała skargi, ani nie przedłożyła dowodu wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wypełnienie wymogów formalnych skargi, uiszczenie wpisu oraz wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jako podpis należy rozumieć podpis własnoręczny strony składającej pismo. Z kolei w przypadku wniesienia skargi drogą elektroniczną, skarga musi spełniać przesłanki zawarte w art. 46 § 2a p.p.s.a., tj. zostać podpisana za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Skarga podpisana za pomocą platformy, z której korzysta Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS PUE), nie spełnia wymogów dotyczących podpisu pism wnoszonych drogą elektroniczną w świetle art. 46 § 2a p.p.s.a., z tego też powodu pismem z dnia 1 czerwca 2026 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi zgodnie z obowiązującymi przepisami, pod rygorem odrzucenia jej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, co stanowiło przesłankę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dodatkowo, w niniejszej sprawie do skargi nie dołączono kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem jego nadania. skarżąca dokumentu tego nie przedłożyła także na wezwanie Sądu, doręczonego prawidłowo dorosłemu domownikowi w dniu 2 czerwca 2026 r., co potwierdza dowód doręczenia (k-12 akt sądowych) oraz pismo operatora pocztowego z dnia 2 lipca 2026 r. (k-15 akt sądowych), zatem termin wykonania wezwań upłynął bezskutecznie w dniu 9 czerwca 2026 r. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z 53 § 2b p.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisów tych wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie w art. 37 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19, publ. ONSAWSA – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępne: CBOSA). Wobec powyższego, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz pkt 6 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.