V SA/Wa 1278/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2025 r. sprawy ze skargi S. T. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lutego 2025 r. nr BWI15.61831.1.394.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

S. T. (dalej: skarżący) wniósł skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja) z 20 lutego 2025 r. nr BWI15.61831.1.394.2024. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Agencji wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na fakt, że Agencja przywróciła złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny, o czym poinformowała go pismem z 16 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: ppsa), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pisma Agencji z 16 kwietnia 2025 r. wynika, że zaskarżony akt z 20 lutego 2025 r. o odmowie przyznania pomocy został w istocie uchylony poprzez skierowanie wniosku skarżącego o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny. Wobec powyższego sąd uznał, że decyzja organu zawarta w piśmie z 16 kwietnia 2025 r. czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Dodać należy tylko, że skoro sprawa będzie przedmiotem ponownej oceny, to nie można wykluczyć, że wniosek o przyznanie pomocy będzie załatwiony pozytywnie i skarżący pomoc finansową otrzyma. Natomiast w razie wyniku negatywnego skarżący będzie mógł skorzystać z dalszej drogi odwoławczej, ale już od nowego rozstrzygnięcia wydanego w tej sprawie. W sytuacji natomiast prowadzenia postępowania w odniesieniu do zaskarżonego aktu istnieje ryzyko, że w tej samej sprawie wydanych zostanie kilka rozstrzygnięć. Względy te przemawiają za umorzeniem postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy sąd – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa – orzekł jak w sentencji.