V SA/Wa 2626/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 lipca 2024 r. nr. 367/2023/2024 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę.

S. G. (dalej: "skarżący", "strona") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa z 12 lipca 2024 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu pomocy finansowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 440 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") i § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Strona wniosła zażalenie na ww. zarządzenie. Postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I GZ 117/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Wobec powyższego, zarządzeniem z 27 maja 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 30 grudnia 2024 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została uznana za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 23 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, ponieważ skarżący pomimo wezwania nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, przy czym w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor wykonania tego wezwania został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie był zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie ani na podstawie przepisu prawa, ani na podstawie postanowienia referendarza sądowego lub sądu o zwolnieniu od kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżący miał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi w należnej wysokości. W zakreślonym terminie (do 30 czerwca 2025 r.) skarżący nie uiścił wpisu sądowego, co potwierdza zamieszczona w aktach sprawy informacja z Rejestru Opłat Sądowych o braku wpłaty w niniejszej sprawie (k. – 76 w aktach). Odrzucenie skargi może nastąpić jedynie po skutecznym doręczeniu stronie wezwania do uzupełnienia braków skargi. W myśl art. 73 § 1 i § 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a. pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W sprawie miało to miejsce 23 czerwca 2025 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.