VI SA/Wa 55/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa W. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2025 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę.

Przedsiębiorstwo W. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2025 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej 28 października 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 50 akt administracyjnych). Skarżąca nadała skargę 28 listopada 2025 r. (stempel pocztowy znajdujący się na kopercie, w której nadano skargę – k. 5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, przy czym stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej 28 listopada 2025 r., a trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął 27 listopada 2025 r. Skarga została wniesiona zaś dopiero 28 listopada 2025 r. Skarżąca wywiodła zatem skargę z uchybieniem ustawowego terminu i z tego względu skargę należało odrzucić. Ponadto, skardze jako niespełniającej wymogów formalnych, nie można byłoby nadać dalszego biegu, bowiem mimo wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (lub pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, ewentualnie do wskazania rodzaju rejestru, z którego wynika umocowanie strony skarżącej oraz numer wpisu do wskazanego rejestru, braki te nie zostały uzupełnione w siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie 27 listopada 2025 r. Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.