VII SA/Wa 1096/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. Ż. i A. Ż. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr 349/26 z dnia 24 marca 2026 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stronie skarżącej 200 zł (dwieście złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

M. Ż. i A. Ż. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr 349/26 z dnia 24 marca 2026 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Wezwaniem z dnia 22 kwietnia 2026 r., doręczonym przy piśmie z dnia 29 kwietnia 2026 r., strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, tj. wskazania numeru PESEL każdego ze skarżących oraz do nadesłania sprzeciwu własnoręcznie podpisanego przez każdego ze skarżących. Strona skarżąca – M. Ż. i A. Ż. odebrali przedmiotowe wezwania dnia 5 maja 2026 r. Wskazanych braków nie uzupełniono w terminie. Kolejno wezwaniem z dnia 30 lipca 2026 r., z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sprawie sygn. VII SPP/Wa 79/26 i VII SPP/Wa 80/26 wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Każdy ze skarżących oddzielnie uiścił wskazaną kwotę na konto bankowe sądu we wskazanym do tego terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Przesłankami tymi są m.in. wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2 ww. przepisu) i nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu). Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dalej oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona braki formalne w postaci niepodania numeru PESEL skarżącej oraz niepodpisania skargi. Obowiązek podania numeru PESEL wynika z treści art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym sprzeciwu), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązania do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Natomiast obowiązek podpisania każdego pisma przez skarżącego wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków sprzeciwu jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków sprzeciwu. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych sprzeciwu, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jego odrzuceniem. W niniejszej sprawie wezwaniem z dnia 22 kwietnia 2026 r. zobowiązano stronę skarżącą do podania numeru PESEL każdego ze skarżących oraz do nadesłania sprzeciwu własnoręcznie podpisanego przez każdego ze skarżących – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Strona skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie dnia 5 maja 2026 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął więc w dniu 12 maja 2026 r. Wskazane braki nie zostały jednak uzupełnione. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 orzekł jak w sentencji postanowienia. Wpis został zwrócony w oparciu o art. 232 § 2 p.p.s.a.