V KK 273/26

V KK 273/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 września 2026 r. SSN Andrzej Tomczyk w sprawie K.R. skazanego z art.197 § 3 pkt 1 k.k., po rozpoznaniu 16 września 2026 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 22 stycznia 2026 r., sygn. akt II AKa 297/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z 7 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 8/23, postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego K.R. obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu kasacji podniósł, że „Należy wskazać, że wniesiona kasacja opiera się na zarzucie zaistnienia uchybienia rangi bezwzględnej przyczyny odwoławczej, opisanej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz na zarzutach dotyczących rażącego naruszenia norm prawa procesowego, w tym zwłaszcza zaniechań, które prowadziły do pozbawienia skazanego realizowania prawa do obrony. Zdaniem skarżącego uchybienia te są widoczne prima facie i już na tym etapie wskazują na duże prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji.” Ponadto wskazał, iż „Skazany K.R. jest ojcem 2 letniego dziecka (zob. wywiad środowiskowy), a jego małżonka U.R. jest w kolejnej ciąży z V KK 273/26 2 terminem porodu na wrzesień 2026 r. Zachodzi ryzyko utraty ciąży lub urodzenia się dziecka z wadami genetycznymi, co potwierdzają załączone do kasacji dokumenty w postaci wyników badań i skierowania na kolejne badania. Małżonka skazanego nie jest w stanie samodzielnie utrzymać siebie i dwójki dzieci (umowa o pracę z wysokością wynagrodzenia w załączeniu).” Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. Z kolei problemy rodzinne skazanego nie stanowią okoliczności rozpatrywanych na gruncie unormowania z art. 532 § 1 k.p.k., natomiast mogą być okolicznościami uzasadniającymi odroczenie wykonania kary, względnie udzielenie przerwy w jej odbywaniu. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario). [WB] [r.g.]