Ts 131/17

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 marca 2018 r. Pozycja 38 POSTANOWIENIE z dnia 7 lutego 2018 r. Sygn. akt Ts 131/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Małgorzata Pyziak -Szafnicka, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.K. w sprawie zgodności: art. 81 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1999, ze zm.) z art. 2, art. 77 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej . UZASADNIENIE W sporządzonej przez K.K. i złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 28 czerwca 2017 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej K.K. (dalej: skarżący ) zarzucił niezgodność art. 81 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1999, ze zm.; dalej: prawo o adwokaturze) z art. 2, art. 77 oraz art. 78 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Okręgowa Rada Adwokacka w K . uchwałą z paździe rnika 2015 r. stwierdziła trwałą niezdolność do wykonywania zawodu przez skarżącego. Od powyżej uchwały skarżący złożył odwołanie, po rozpatrzeniu którego Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwałą z lipca 2016 r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnię cie. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 4 października 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków fo rmalnych skargi konstytucyjnej przez: po pierwsze, złożenie pisemnego oświadczenia, że skarżący w dniu złożenia skargi posiadał uprawnienie do samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej ; po drugie, wskazanie, czy skarżący wyczerpał drogę prawną, a jeżeli tak , doręczenie odp isu oraz 4 kopii ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, doręczenie odpisu oraz 4 kopii orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawne j, udokumentowanie daty doręczenia ostatecznego orzeczenia ; po trzecie, wskazanie, jakie praw a lub wolności skarżą - cego wynikające z powołanych w sprawie wzorców kontroli, tj. art. 77 oraz art. 78 Konstytucji, zostały naruszone ; po czwarte, dokładne wyjaśnienie, w jaki sposób art. 81 ust. 1 pkt 4 prawa o adwokaturze narusza konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego; po piąte , OTK ZU B/2018 Ts 131/17 poz. 38 2 doręczenie odpisu oraz 4 kopii postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z maja 2017 r. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, w piśmie z 12 października 2017 r. (data nadania) skarżący oświadczył, że w dniu złożenia skargi posiadał uprawnienie do jej samodzielnego wniesienia . Skarżący jako ostateczne orzeczenie wskazał uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z lipca 2016 r., dodając jednak, że zaskarżył powyższą uchwałę i „ obecnie toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o sygn. akt ” , jednak nic mu nie wiadomo o rozstrzygnięciu, dlatego uważa , że wyczerpał drogę prawną . Skarżący podniósł również , że nie jest w stanie przedstawić postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) z maja 2017 r., lecz zaznaczył, że dotyczyło ono udzielenia mu prawa do pomocy prawnej z urzędu. Skarżący podniósł w skardze konstytucyjnej, że art. 81 ust. 1 pkt 4 prawo o adwokaturze narusza m.in „wolność miru domowe go ” oraz „wolność od groźby karalnej” , odwołując się przy tym do szeregu zdarzeń, które miały miejsce w jego życiu . Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : W myśl a rt. 44 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępo - wania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem istnieje obowiązek zastępstwa skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skarżącym jest sędzia, prokurator, adwokat, radca prawny, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. Trybunał , działając ex officio oraz na podstawie nadesłanych przez skarżącego dokumentów , ustalił, że uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z października 2015 r. skarżący został uznany za trwale niezdolnego do wykonywania zawodu adwokata. Uchwała ta następnie została podtrzymana uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z lipca 2016 r., co o znacza, że – wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w piśmie z 12 paź - dziernika 2017 r. – nie posiadał on uprawnienia do samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej. Powyższa okoliczność , na podstawie art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK, stanowi samodzielną przesłankę odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej . Niezależnie od powyższego Trybunał stwierdza, że skarżący nie uzupełnił żadnych braków formalnych skargi , co, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK, stanowi samod zielną przesłankę odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji .