Ts 156/17

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 maja 2020 r. Pozycja 147 POSTANOWIENIE z dnia 13 lutego 2020 r. Sygn. akt Ts 156/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych – przewodnicząc y i sprawozdawca Leon Kieres Zbigniew Jędrzejewski , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocn ika A. Ż . na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 5 września 201 9 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASA D NIENI E 1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej p rzez radcę prawnego i wniesionej do Try- bunału Konstytucyjnego 16 sierpni a 2017 r. (data nadania) A. Ż. (dalej: skarżąc y ) , zarzucił niezgodność art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w p o stępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzo- rowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843, ze zm. ; dalej: ustawa o skardze ), w zakresie, w jakim przepis ten: a) pozbawia prawa do rozpatr ze nia skargi na przewlekłość postępowania karnego na etapie związanym z czynnościami sprawdzającymi, z art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) nie przyznaje prawa do złożenia skargi na przewlek łość postępowania w związku z pod - jętymi czynnościami sprawdzającymi w sprawie, z art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 oraz art. 37 ust. 1 i 2 Konstytucji, c) przez zastosowanie niepełnej regulacji i zakresu przedmiotowego, bezzasadnie i nie pro - porcjonalnie róż nicując sytuację prawną obywateli pozbawia ich prawa do wynagrodzenia szkody, jaka została wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej oraz zamyka drogę sądową dochodzenia wolności lub praw, z art. 2 w związku z art. 45 ust. 1, a rt. 60 oraz art. 31 ust. 3 w związku z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, oraz z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 37 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1, art. 60, art. 63, art. 77 ust. 1 i 2 Konsty- tucji. OTK ZU B/2020 Ts 156/17 poz. 147 2 2. Postanowieniem z 5 września 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmó wił na dania dalszego biegu skardze konstytucyjnej . W uzasadnieniu t ego postanowienia Trybunał stwier- dził , że : 1) skarżący nie wskazał argumentów lub dowodów na poparcie uzasadnienia zarzutu nie- zgodności kwestionowanego przepisu ustawy ze wskazaną konstytuc yjną wol nością lub prawem skarżącego, odpowiadających standardom skargi konstytucyjnej wypracowanym w dotychczasowym orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego ; 2) uzasadnienie zarzutu nie zgodności zakwestionowan ego przepisu z Konstytucją wskazuje na jego pot encjalny i abstrakcyjny charakter, co na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 w związ- ku z art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępo- wania przed Trybunałem Konstytucyjnym ( ówcześnie: Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o .t.p. TK) s tanowiło samodzielną podstawę do odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 3. W piśmie procesowym sporządzonym przez radcę prawnego i wniesionym do Try- bunału Konstytucyjnego 1 9 września 201 9 r. (data nadania ), skarżąc y złożył zażale nie na po- wyż sze postanowienie . Skarżąc y zarzucił Trybunałowi, że wyszedł on poza zakres wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej , jak również nie wskazał, które z „przesłanek” określonych w art. 44, art. 53 i art. 77 u.o.t.p. TK nie zostały spełnione . Odn osząc się do pierwszej z podstaw odmowy (pkt 1) skarżąc y stwierdził , że Trybu- n ał skupił się na rozstrzyganiu każdego z przywołanych w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli w oderwaniu od argumentów przytoczonych w skardze. Skarżąc y podkreślił , że przywołane w skardze wzorce kontroli związane były z konkretnym stanem faktycznym oraz przepisem, a a nalizowanie ich „szablonowo” jest „pozbawione wszelkich racji”. W nawiąz aniu do drugiej podstawy odmowy skarżąc y stwierdził , że Trybunał pominął fakt, iż po odmowie w szczęcia dochodzenia wniósł on zażalenie, po wodując tym samym uprawomocnienie się przedmiotowego orzeczenia dopiero 30 marca 2017 r. (postanowienie Sądu Rejonowego w R. II Wydział Karny z 30 marca 2017 r., sygn. akt […] ). Skarżący wska- za ł, ż e otrzymał on prawomocne rozstrzygnięcie o odmowie wszczęcia dochodzenia 30 marca 2017 r., natomiast skarga na przewlekłość została złożona 25 lutego 2017 r. Miała ona bo- wiem na celu po djęcie działań zapobiegając ych dalszej przewlekłości. Trybunał Ko nstytucyjny z ważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK), skarżące mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Kon- stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym, badając w szczególności, czy w wydanym postanowieniu prawidłow o stwierdzono istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2 . Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie sformułował zarzutów, któ- rych uwzględnienie mogłoby pociągnąć za sobą zmia nę zaskarżonego postanowienia. 3 . Odnosząc się do twierdzeni a skarżącego jakoby Trybunał przekrocz ył zakres wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej , należy uznać , że jest on o bezzasadn e . W zakwestionowanym orzeczeniu Trybunał uznał, że wniesiona skarga konstytucyjna nie spełnia warunków formalnych prz ewidzianych w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK. Wskaza- OTK ZU B/2020 Ts 156/17 poz. 147 3 no, że skarżący nie przytoczył argumentów oraz dowodów na poparcie zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ustawy ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem skarżą- cego, odpowiadających standar dom skargi k onstytucyjnej . Trybunał przypomina, że z jego utrwalonego orzecznictwa wynika, iż uzasadnienie skargi musi spełniać określone wymagania, w tym przede wszystkim precyzyjnie wskazywać co najmniej jeden argument przemawiający za naruszeniem określ onych wzorcó w kontroli (postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 15 lipca 2015 r. , sygn. SK 69/13 , OTK ZU nr 7/A/2015, poz. 110 ). Badana skarga nie spełnia tego wymogu, a wniesione zażalenie nie podważyło tego ustalenia. Etap wstępnej kontroli skargi obej muje równi eż możliwość odnie- sienia się przez Trybunał do sposobu, w jaki skarżący wyjaśnił zarzucane naruszenie konsty- tucyjnych wolności i praw. 4. Odnosząc się argumentów skarżącego , że otrzymał on prawomocne rozstrzygnięcie o odmowie wszczęcia dochodzen ia 30 mar ca 2017 r., natomiast skarga na przewlekłość zo sta- ła złożona 25 lutego 2017 r., Trybunał stwierdza, że nie mogą one wpłynąć na zasadność od- mowy nadani a skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Wskazać należy, że s karżący nie pod- ważył pierwszej z sam odzielnyc h podstaw odmowy . Tym samym argumenty podniesione przez skarżącego pozbawione są doniosłości. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji .