Ts 47/19

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 październ ika 2019 r. Pozycja 185 POSTANOWIENIE z dnia 28 maja 2019 r. Sygn. akt Ts 47/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczółkowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.B. w sprawie zgodności: art. 160 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje zaniechanie ordynatora pole- gające na braku poprawieni a zlecenia badania USG wystawionego przez lekarza prowadzącego z trybu „zwykłego” na „ pilne ”, przy braku, w trakcie wizyty, ob- jawów wskazujących na zły stan zdrowia chorego oraz braku normy prawnej wskazującej na konieczność wykonania takiego badania z art. 42 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 marca 2019 r. skardze konstytucyjnej J.B. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Skarga konsty tucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Skarżący został oskarżony o to, że będąc lekarzem chorób wewnętrznych, pełniąc ym funkcję ordynatora Oddziału Wewnętrznego Szpitala Specjalistycznego w R., wbrew ciążą - cemu na nim obowiązkowi opieki nad pacjentem – J.P. – nieumyślnie naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Dokonując dwukrotnej konsultacji medycznej zaaprobował on oraz kontynuował zastosowany przez innego lekarza (współoskarżonego) nieprawidłowy sposób leczenia , ograni czając się przy tym jedynie do zlecenia podania leków przeciwbólowych oraz przeciwwymiotnych, bez w drożenia pełnego postępowania diagnostycznego, w tym zaniecha ł przeprowadzenia badań obrazowych: rentgenowskiego, tomograficznego lub ultrasonograficznego w trybie pilnym. Sąd Rejonowy w R . wyrokiem z 4 lipca 2018 (sygn. akt […]) uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i na podstawie art. 160 § 3 w związku z art. 4 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: OTK ZU B/2019 Ts 47/19 poz. 185 2 k.k.) wymierzył mu grzywnę, zaś na podstawie art. 41 § 1 w związku z art. 43 § 1 k.k. środek karny w postaci zakazu pełnienia funkcji ordynatora i kierownika oddziału szpitalnego na okres 2 lat. Powyższe orzeczenie zostało zmienione wyrokiem Sądu Okręgowego w R . V Wydział Karny Odwoławczy z 31 stycznia 2019 r. (sygn. akt […]) w ten sposób, że uchylono środek karny. Zdaniem skarżącego wyroki wydane w jego sprawie naruszają wynikające z art. 42 Konstytucji podstawowe zasady prawa karnego, w tym: nullum crimen sine lege stricta , nullum crimen sine lege certa , zasadę określoności przepisów prawa karnego, zakaz stosowania analogii i wykładni rozszerzającej na niekorzyść sprawcy, a ponadto art. 7 Euro - pejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art . 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.). Skarżący wskazuje, że w niniejszej sprawie „zachodzi potrzeba zarówno interpretacji jak i określenia zakresu stosowania prawa właśnie przez Trybunał Konstytucyjny ” . Zarządzeniem sędziego Trybunału z 9 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, przez doręczenie 4 podpisanych egzemplarzy skargi konstytucyjnej oraz wskazanie i udokumentowanie daty doręczenia mu wyroku Sądu Okręgowego w R . z 31 stycznia 2019 r. (sygn. akt […] ). W piśmie z 19 kwietnia 2019 r. skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ( Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie na- dania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy jest oczywiście b ezzasadna. 2. W myśl art. 160 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.), kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeń- stwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze p ozbawienia wolności do lat 3 . Stosownie do § 2 tego przepisu, jeżeli na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. 3. Analiza wniesionej skargi konstytucyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie kwestionuje konstytucyjności zaskarżonego przepisu, lecz sposób jego zastosowania przez s ądy orzekające w jego sprawie. Argumentacja skarżącego dotyczy przede wszystkim możli- wych interpretacji art. 160 § 2 k.k. oraz ustaleń fak tycznych poczynionych przez sądy . Skar- żący nie przedstawił jednak uzasadnienia dotyczącego niekonstytucyjności zakwestionowa- nego przepisu, jak również nie wskazał sposobu , w jaki zostały naruszone jego konstytucyjne wolności lub praw a. Trybunał Konstytucy jny przypom ina, że nie jest uprawniony do kontrolowania wy- kładni przepisów ani aktów stosowania prawa, jednak w ramach wyjątku, w zakresie kognicji Trybunału mieści się dokonywanie kontroli konstytucyjności treści normatywnej przepisu uzyskanej w wyniku je dnolitej, powszechnej i stałej wykładni sądowej (por. wyrok TK z 20 czerwca 2017 r., sygn. K 5/17, OTK ZU A/2017, poz. 48 oraz przywołane w nim orzecznictwo). Jeśli jednak skarżąc y nie kwestionuje treści normatywnej przepisu, którą uzy- OTK ZU B/2019 Ts 47/19 poz. 185 3 skał on w wyniku jedn olitej, powszechnej i stałej wykładni sądowej, to – mając na uwadze art. 67 ust. 1 u.o.t.p. TK – Trybunał nie ma podstaw do dokonania takiej kontroli. Wobec powyższego Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że skarga nie spełnia wymo- gów formalnych przewidzian ych w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p. TK i na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK należało odmówić skardze konstytucyjnej dalszego biegu W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postano - wienia.