Ts 62/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 9 kwietnia 2021 r. Pozycja 69 POSTANOWIENIE z d nia 20 stycznia 2021 r. Sygn. akt Ts 62/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski – przewodniczący Jarosław Wyrembak – sprawozdawca Wojciech Sych , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 25 września 2018 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej sy- gnowanej przez […] sp. z o.o. i H.M.W. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażal enia. Orzeczenie zapadło większością głosów . UZASADNIENI E S kar ga konstytucyjn a wniesion a do Trybunału Konstytucyjnego 12 kwietnia 2018 r. (data nadania) sygnowana została przez […] sp. z o.o. reprezentowaną przez prezesa spółki H.M.W. oraz przez H . M.W. – właściciel a udziałów w spółce. W skardze sformułowano żąda- nie stwierdzeni a, że art. 9 ust. 2, 2a i 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – Przepisy wprowa- dzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770, ze zm.; dalej: ustawa wpro wadzająca KRS) jest niezgodn y z art. 2, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 Konstytucji. W skardze podniesiono , że zakwestionowane przepisy naruszają prawo własności (art. 64 ust. 1 Konstytucji), a także zasad y zaufania do państwa i stanowionego przez nie praw a oraz ochrony praw słusznie nabytych (art. 2 Konstytucj i). P rzedstawiono także pogląd, że nieodpłatne przejęcie własności przez Skarb Państwa, będące co do istoty wywłaszczeniem, jest sprzeczne z brzmieniem art. 21 Konstytucji, który gwarantuje wywłaszcze nie za odszko- dowaniem. Postanowieniem z 12 września 2018 r. (doręczonym pełnomocnikowi 25 września 2018 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalsze go biegu skardze konstytucyjnej stwierdziwszy, że nie została ona wniesiona przez uprawniony podmiot. Trybunał ustalił , że spółka […] sp. z o.o. została z mocy prawa wykreślona z rejestru sądowego z dniem 1 stycz- nia 2016 r . W związku z tym, jako podmiot nieistniejący, nie jest beneficjentem określonych w Konstytucji praw i wolności. W sprawie, w związku z którą zostało zainicjowane postępo- wanie przed Trybunałem, konstytucyjne prawa i wolności przysługują jedynie wspólnikom OTK ZU B/202 1 Ts 62/18 poz. 69 2 byłej spółki, i to oni są podmiotami legitymowanymi do wystąpienia ze skargą konstyt ucyjną. Niezależnie od powyższego , Trybunał ustalił ponadto , że skardze należy odmówić nadania dalszego biegu , ponieważ dołączone do niej orzeczenie nie spełnia warunków określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w art. 53 ust. 1 pkt 1 i art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072) . Nie rozstrzyga ono bowiem o wskazanych w skardze prawach wyrażonych w art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 Konstytucj i. Trybunał ustalił także , że spośród zakwestionowanych w skardze przepisów , podstawę prawną orzeczenia stanowił tyl- ko art. 9 ust. 2 i 2a zdanie pierwsze ustawy wprowadzającej KRS. W zażaleniu na powyższe postanowienie Trybunału Konstytucyjnego, wniesiony m 2 października 2018 r. (data nadania) , zarzucono, że Trybunał błędnie ustalił, iż skargę wniósł podmiot, który nie posiada legitymacji skargowej. Zwrócono także uwagę, że ze „sformuło- wań w początkowej i końcowej treści” pisma procesowego oraz dołączonych do niego peł- nomocnictw wynika, iż środek ten został złożony zarówno przez skarżącą spółkę, jak i przez jej wspólnika. W związku z tym, jeśli nawet skarżąca nie ma legitymacji do złożenia skargi, to ma ją jej wspólnik. W skardze nie zgodzono się także z tym, że art. 9 ust. 2a zdanie drugie oraz art. 9 ust. 2b ustawy wprowadzającej KRS nie był podstawą ostatecznego orzeczenia. Jak podkreślono : „przedmiotem zarzutu była całość wskazanych przepisów, a nie ich poszczegól- ne zdania”, dlatego nie można zgodzić się z e stanowiskiem , że „zarzut naruszenia art. 9 ust. 2, [ust.] 2a oraz [ust.] 2b ustawy (…) [wprowadzającej KRS] jako całości nie spełnia warunków wskazanych w art. 79 ust. 1 Konstytucji”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: A rt. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 , ze zm. ; dalej: u.o.t.p. TK) stanowi podstawę w niesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie na- dania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał rozpatruje zażalenie w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Rozpoznając zażalenie bada zakwestionowane postanowienie pod kątem prawi- dłowego zidentyfikowania w nim przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu było m.in. wniesie- nie jej przez nieuprawniony podmiot. W zażaleniu nie za kwestion owano tego , że s karżącej spółce – jako wykreślonej z reje- stru – nie przysługuje legitymacja do wniesienia skargi . Podniesiono natomiast , że Trybunał n ie uwzględnił faktu , iż oprócz nieistniejącej spółki , skarżącym jest także jej wspólnik. W toku postępowania odwoławczego Trybunał uznał, że tak sformułowany zarzut jest zasad- ny. Okoliczność ta nie może jednak przesądza ć o uwzględnieni u zażalenia . Trybunał zważył bowiem , że o odmowie nadania skar dze dalszego biegu przesądziła także ta okolicznoś ć , iż orzeczenie, które wskazano w skardze jako ostateczne , nie spełnia warunku określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Wprawdzie – jak ustalił Trybunał – zostało ono wydane na pod- stawie zakwestionowan ego w skardze art. 9 ust. 2 i 2a zdanie pierwsze usta wy wprowadzają- cej KRS , ale nie rozstrzyga o no o prawach wyrażonych w art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 Konsty- tucji. Tym samym, nie może stanowić oparcia skargi wniesionej przez wspólnika nieistnieją- cej spółki. Mając powyższe na względzie, Trybunał – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK – po- stanowił jak w sentencji.