Ts 64/16

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 10 marca 2017 r. Pozycja 48 POSTANOWIENIE z dnia 7 marca 2017 r. Sygn. akt Ts 64/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Małgorzata Pyziak -Szafnicka – przewodniczący i sprawozdawca Stanisław Rymar Zbigniew Jędrzejewski , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 listopada 2016 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Sp. z o.o., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 15 marca 2016 r., sporządzonej przez pełnomocnika , Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 280 § 1 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a. ). Skarżąca zarzuciła, że zaskarżone przepisy p.p.s.a. w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu s kargi o wznowienie postępowania, są niezgodne z art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z 3 listopada 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania anali - zowanej skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu teg o orzeczenia wskazał, że skarga nie spełnia podstawowego wymogu warunkującego korzystanie z tego środka ochrony wolności i praw. Wymóg ten polega na wskazaniu ostatecznego orzeczenia, wydanego w sprawie skarżącej, które prowadzi do naruszenia jej konstytucyjnych wolności lub praw, przywoła - nych jako podstawa skargi. W ocenie Trybunału, dołączone do skargi postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z grudnia 2015 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego sądu z listopada 2013 r. nie może być uznane za orzeczenie spełniające powyższy wymóg. Skoro bowiem istotę naruszenia praw podmio- to wych upatruje skarżąca w pozbawieniu jej prawa do zaskarżenia orzeczenia sądowego wydanego w I instancji, to – w ocenie Trybun ału – po wołane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie prowadzi jeszcze do takiego naruszenia. OTK ZU B/2017 Ts 64/16 poz. 48 2 W zażaleniu na postanowienie Trybunału skarżąca zakwestionowała negatywną kwali - fi kację skargi w świetle przepisów Konstytucji oraz ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybu- nale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1157, ze zm.). Skarżąca zarzuciła, że Trybunał nieprawidłowo zastosował art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 tej ustawy oraz związane z tymi przepisami unormowania p.p.s. a. Podkreśliła, że postanowienie Naczelnego Sądu Administra - cyjnego z grudnia 2015 r. wydane zostało na podstawie zaskarżonej normy prawnej, było prawomocne i nie przysługiwał już na nie żaden zwyczajny środek odwoławczy. Dlatego też, w ocenie skarżącej, orzeczenie to spełniało wymo gi przewidziane w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Następnie skarżąca zaakcentowała dopuszczalność kierowania skarg konstytucyjnych przeciwko pominięciu prawodawczemu. Taką zaś wadę, w przekonaniu skarżącej, wykazuje właśnie 280 § 1 p .p.s.a. , prowadząc do naruszenia prawa do sądu, zakazu zamknięcia drogi sądowej oraz prawa do zaskarżenia orzeczenia wydanego w I instancji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań przed Try- bunałem Konstytucyjnym wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie usta- wy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konsty- tucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: ustawa o TK) stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postę- powanie zainicjowane rozpatrywaną skargą nie zostało zakończo ne przed 3 stycznia 2017 r., tj. dniem wejścia w życie ustawy o TK, to do rozpoznania zażalenia skarżącej na postanowie- nie o odmowie nadania skardze dalszego biegu zastosowanie mają przepisy ustawy o TK. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy o TK skarżącej przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konsty - tu cyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posie- dzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w zw. z art. 61 ust. 7 ustawy o TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Zasadniczą przesłanką odmowy nadania dalszego biegu analizowanej skardze był brak orzeczenia, wydanego w sprawie skarżącej, które wykazywałoby złożoną kwalifikację przewidzianą w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Trybunał podkreśla, że kwalifikacja ta polega nie tylko na wydaniu orzeczenia na pods tawie kwestionowanych przepisów, ale także na wykazaniu, i ż orzeczenie to doprowadziło do naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącego, wskazanych jako podstawa skargi. W zaskarżonym postanowieniu Trybunał w pełni zasadnie przyjął, że dołączone do skargi konstytucyjnej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z grudnia 2015 r. takiej podwójnej kwalifikacji nie wykazuje. O ile bowiem przyjąć można, że normatywną podstawą jego wydania były zakwestionowane przepisy p .p.s.a., o tyle orzeczenie to nie spełnia drugiej niezbędnej przesłanki ustanowionej w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Jako podstawę skargi (wzorzec kontroli) skarżący konsekwentnie wskazuje prawa wywodzone z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji. W kontekście dwóch pier - wszych unormowań, statuujących prawo do sądu oraz zakaz ustawowego zamykania drogi sądowej naruszenia wolności i praw, Trybunał w sposób całkowicie uprawniony przyjął, że nie można uznać, aby prawa te zostały naruszone orzeczeniem sądowym, w któ rym odrzucona została skarga skarżącej o wznowienie postępowania. Z takim naruszeniem nie sposób bowiem utożsamiać sytuacji, w której argumenty skarżącej nie znajdują oparcia w ustawo wych przesłankach wznowienia postępowania określonych w art. 280 p.p.s.a. OTK ZU B/2017 Ts 64/16 poz. 48 3 W odniesieniu natomiast do zarzutu niezgodności kwestionowanych przepisów z art. 78 Konstytucji Trybunał w pełni zasadnie przyjął, że w sprawie nie doszło do wydania przez sąd judykatu, który doprowadziłby do naruszenia prawa do zaskarżenia orzeczenia sądowego wydanego w I instancji. Brak takiego orzeczenia musi zaś prowadzić do konkluzji, że zarzuty skarżącej mają jedynie walor abstrakcyjny i nie znajdują potwierdzenia w akcie zastosowania zakwestionowanych przepisów p .p.s.a. w sprawie, w związku z którą skarga została wniesiona. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że Trybunał Konstytucyjny zasadnie odmówił nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu.