DIH-28/2017

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSU MENTÓW Strona 1 z 7 DIH - 709 - 38 ( 3 )/17 / JK Warszawa, 10 kwietnia 2017 r . DECYZJA DIH - 1/ 28 /20 17 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz . U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) , art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ust awy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz . U. z 2016 r. poz. 1059, z późn. zm. ) oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604, z późn. zm.) , Prezes Urzę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Tesco ( Polska ) Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie od decyzji Ku j awsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy nr BŻ - 11/2017 z dnia 6 lutego 2017 r. ( n r akt: BŻ .8361.1 72.2016 ) , na mocy której ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pieniężną w wysokości 2.271 zł (słownie: dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt jeden złotych ) z tytuł u wprowadzenia do o brotu trzech partii artykułów rolno - spoż ywczych niewłaściwej jakości handlowej o wartości 2.271 zł , utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzon ej w dniach 5 - 7 października 2016 r. przez inspektorów reprezentujących Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy , zwanego dalej również „ Kujawsko - Pomorskim WIIH ” , w hipermarkecie Tesco, mieszczącym się przy ul. Toruńskiej 101 w Bydgoszczy , należąc ym do przedsiębiorcy Tesco ( Polska ) Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie , zwanego dalej również „stroną” , spraw dzono m.in. prawidłowość oznakowania mrożonych produktów rybołówstwa i akwakultury, oferowanych do sprzedaży bez opa kowań. W wyniku powyższego stwierdzono , że w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego ani w innym miejscu, w spos ób bezpośrednio dostęp ny konsumentowi, w przypadku produktów o łącznej wartości 2.27 1 zł (po zaokrągleniu do pełnych złotych) , o nazwach :  mintaj filety 35% glazury,  krewetka 31 - 40 obrana 20% gla , nie podano nazwy systematycznej gatunku, metody produkcji, o bszaru połowu lub produkcji, nazwy albo imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników , co naruszało wymagania odpowiednio art. 35 ust. 1 lit. a i c, art. 37 i art. 38 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr Strona 2 z 7 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz. U. UE L 354 z 28.12.2013, s. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1379/2013” , oraz § 19 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 29, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania” ;  panga filety b/s 20% glaz nie podano wykazu składników oraz podano niewłaściwą nazwę producenta , co naruszało wymagania § 19 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia w sprawie znakowania oraz art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 or az uchylenia dyrektywy Komisji dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/200 4 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” . Powyższe ustalenia udokumento wano w Protokole kontroli z 7 października 2016 r. ( nr akt kontroli: BŻ .8361.1 72.2016 ). Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości , Kujawsko - Pomorski WIIH , pismem z 11 stycznia 20 17 r. zawiadomił przedsiębiorcę Tesco ( Polska ) Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie o wszczęciu p ostępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , z tytułu wprowadzenia do obrotu trzech partii ww. artykułów rolno - spożywcz ych ni ewłaściwej jakości handlowej oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr BŻ - 11/2 017 z dnia 6 lutego 2017 r. ( n r akt: BŻ .8361.1 72.2016 ) , Kujawsko - Pomorski WIIH , na podstawie art. 40 a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , wymierzył przedsiębiorcy Tesco ( Polska ) Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie karę pieniężną w wysokości 2.271 zł (sło wnie: dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt jeden złotych ) za wprowadzenie do obrotu trzech partii ww. artykułów rolno - spożywczych niewłaściwej jakości handlowej . Pismem z 21 lutego 201 7 r. , strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentó w – zwanego dalej również „Prezesem UOKiK” – odwołanie od ww. decyzji . Strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej , argumentując to brakiem celowego działania w powstaniu nieprawidłowości, natychmiastowym ich usunięciem oraz pełną współpracą z organem Inspekcji Handlowej, co z kolei, w jej opinii, powinno skutkować przyjęciem niskiego stopnia szkodliwości mającego wpływ na wysokość kary . Strona 3 z 7 Pismem z 14 marca 2017 r. , Prez es UOKiK poinformował przedsiębiorcę Tesco ( Polska ) Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie , iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowani a administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonyc h żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia 1169/2011, podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informa cji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. W myśl art. 8 ust. 5 ww. rozporządzenia, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przest rzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione. Rozporządzenie 1169/2 011 , w art. 6 stanowi, że każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Przepis art. 7 ust. 1 lit. a rozp orządzenia 1169/2011stanowi, że informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca po chodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds . Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. , s. 1 , z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystk ich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Rozporządzenie w sprawie znakowania, w § 19 ust. 1 pkt 2 oraz 3 stanowi, że w przypadku środków spożywczych oferowanych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spożywczych w pomieszczeniach spr zedaży na życzenie konsumenta finalnego lub ich Strona 4 z 7 pakowania do bezzwłocznej sprzedaży podaje się nazwę albo imię i nazwisko producenta, wykaz składników – zgodnie z art. 18 – 20 rozporządzenia 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 te go rozporządzenia. Zgodnie z § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania, informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośred nio konsumentom. Produkty rybołówstwa i akwakultury, podlegające obrotowi w Unii, niezależnie od ich pochodzenia lub metody obrotu nim i , mogą być oferowane do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego jedynie wtedy, gdy odpowiednie oznaczenie lub etykietowanie zawiera handlowe oznaczenie gatunku i jego nazwę systematyczną; obszar, na którym produkt został złowiony lub wyhodowany, oraz kategorię narzędzia połowowego używanego do połowów, o czym stanowi art. 35 ust. 1 lit. a oraz c ro zporządzenia 1379/2013. W myśl art. 35 ust. 2 ww. rozporządzenia, w odniesieniu do nieopakowanych produktów rybołówstwa i akwakultury obowiązkowe informacje wymienione w ust. 1 mogą być dostarczane w przypadku sprzedaży detalicznej za pomocą informacji han dlowych, takich jak tablice ogłoszeniowe czy plakaty. Ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 3 wskazuje, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie n iższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość kar y pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na ryn ku artykułów rolno - spożywczych, wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych . W przedmiotowej sprawie strona wprowadziła do obro tu ww. trzy partie artykułów rolno - spożywczych niewłaściwej jako ści handlowej , oferowanych do sp rzedaży l uzem, których oznakowanie w miejscu sprzedaży nie zawierało wszystkich wymaganych na podstawie przepisów informacji . Biorąc powyższe pod uwagę, Kujawsko - Pomorski WIIH prawidłowo uznał, że stanowiło to podstawę do wy mierzenia stronie kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej . Odwołując się od wydanej przez Kujawsko - Pomorskiego WIIH decyzji strona nie kwestionuje ustaleń kontroli, nie zgadza się jednak z wysokością wymierzonej jej k ary. W uzasadnieniu strona podniosła, że stwierdzone nieprawidłowości były wynikiem niedopatrzenia i zostały niezwłocznie usunięte. Pouczono również pracowników o konieczności sprawdzania prawidłowości informacji dostępnych dla konsumentów. Zdaniem strony, powyższe okoliczności a także skala uchybień i współpraca z organem, przemawiają Strona 5 z 7 za przyjęciem niskiego stopnia szkodliwości czynu, co w konsekwencji powinno mieć wpływ na wysokość wymierzonej kary. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK informuje, że n ie podzie la stanowiska strony w tej kwestii. Prezes UOKiK wskazuje przede wszystkim , że kary za naruszenie prawa żywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, co wprost wynika z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002. Nakładana na po dstawie art. 40a ustawy o jakości handlowej kara jest środkiem sankcjonującym naruszanie prawa, natomiast celem regulacji jest ogólnie pojęty interes konsumentów, w szczególności zapewnienie, iż będą oni mogli nabywać towary o odpowiedniej jakości handlowe j. Kara określona w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej może wynosić od 500 zł do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno - spożywczych niewła ściwej jakości handlowej – w tym przypadku jest to kwota 2.27 1 zł , stanowiąca jednokrotną wartość produktów wprowadzonych do obrotu z naruszeniem obowiązującego prawa zakresie jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych . N ależy podkreślić, że w niniejsze j sprawie stronie wymier zono karę w wysokości 2.271 zł, c o stanowiło 20 % możliwej do nałożenia w przedmiotowym stanie faktycznym , która wyniosłaby 11.355 zł (5 x 2.27 1 zł) . Ma jąc na uwadze powyższe, w ocenie Prezesa UOKiK, wysokość kary została w przedmio towej sprawie ustalona zgodnie z kryteriami wskazanymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jak ości handlowej, w myśl których organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości wymierzanej kary pieniężnej biorą pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszen ia, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. Miarkując st opień szkodliwości czynu, Kujawsko - Pomorski WIIH zasadnie stwierdził, że w sprawie zostało naruszone jedno z podstawowych praw konsumentów, tj. prawo do informacji. Oznakowanie niezawierające wszystkich wymaganych prawem informacji, w nieodpowiedniej formie czy niepełne narusza interesy konsumentów. B rak informacji lub nierzetelne infor macje o produktach uniemożliwiają bowiem konsumentom dokonanie świadomego wyboru, opartego na pełnej wiedzy o towarze, gdyż główną funkcją oznakowania jest przekazywanie informacji o produkcie. Konsument, wybierając dany środek spożywczy kieruje się przede wszystkim informacjami zawartymi w oznakowaniu, a należy podkreślić, że w przypadku wszystkich trzech partii produktów nie posiadał wiedzy na temat podstawowych obowiązkowych informacji o nich – wykazie składników. W tym miejscu wskazać należy na treść ar t. 8 ust. 2 i 5 rozporządzenia 1169/2011, które stanowi ą , iż podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych oraz, że podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów Strona 6 z 7 prawa dotyczącego informacji na temat żywno ści i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się że wymogi te są spełnione. Mając na uwadze powyższe, Prezes UOKiK wskazuje , że to podmioty działające na rynku spożywczym decydują o organizacji pracy w przedsię biorstwach pozostających pod ich kontrolą i za to odpowiadają oraz że organizacja ta nie może odbywać się ze szkodą dla konsumenta i w żadnym wypadku nie może stanowić okoliczności łagodzącej , stąd też nie mogą zasługiwać na uwzględnienie argumenty strony podniesione w odwołaniu . Mając na uwadze zakres naruszenia organ pierwszej instancji właściwie uznał, iż oferowanie produktów niewłaściwej jakości handlowej narusza wymagania w zakresie oznakowania artykułów rolno - spożywczych istotne z punku widzenia właś ciwości produktów. Ponadto podkreślić należy, że informacja o produkcie stanowi jeden z elementów jakości handlowej, wobec czego brak wymaganych info rmacji naruszał interesy konsumentów. Naruszone zostały krajowe i unijne przepisy w zakresie podawania kons umentom informacji na temat żywności. Uwzględniając przesłankę dotychczasowej działalności przedsiębiorcy na rynku spożywczym, orga n pierwszej instancji wziął po uwagę, że wobec kontrolowanego prowadzone były już prowadzone postępowania z tytułu naruszenia wymagań prawa żywnościowego . Wielkość obrotów i przychodu ustalono na podstawie przekazanych przez stronę informacji w tym zakresie – deklaracji CIT - 8. Wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych, które zakwestionowano z punktu widzenia niewłaści wej jakości han dlowej wynosiła łącznie 2.27 1 zł. W ocenie Prezesa UOKiK, jest to wartość, która uzasadniała wymierzenie stronie kary pieniężnej w wysokości wskazanej w decyzji organu pierwszej instancji. Podsumowując, w opinii Prezesa UOKiK, Kujawsko - Pomo rski WIIH , wydając zaskarżoną decyzję działał w sposób wszechstronny i uwzględniający interes strony oraz rozważył wszelkie okoliczności sprawy, jak również wyczerpująco uzasadnił wymierzenie stronie kary w podanej wysokości, a przy ustalaniu je j wysokości dokonał prawidłowej oceny poszczególnych przesłanek wymienionych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej . Wobec powyższego, z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów regulujących jakość handlową artykułów rolno - spożywczych skutkujące naruszeniem inter esów konsumentów, Prezes UOKiK nie znalazł argumentów przemawiających za zmianą wysokości kary pieniężnej wymierzonej stronie na mocy decyzji Kujawsko - Pomorskiego WIIH. Wymierzona kara nie wykracza bowiem poza maksymalną ustawową granicę i w opinii Prezesa UOKiK jest stosunkowo niska – stanowi jednokrotność wartości korzyści majątkowej – gdyż zostały wzięte pod uwagę natychmiastowe usunięcie przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości oraz współpraca z organem . Prez es UOKiK uznał zatem , ż e wymierzona przez organ Strona 7 z 7 pierwszej instancji kara pieniężna , zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002 spełni rolę kary skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pieniężną, o której mowa w sentencji d ecyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Ins pektoratu Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencj i i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prez es Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzeni a wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkuren cji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administrac yjnymi (Dz. U. 201 6 r. poz. 718, z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę można wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów. D o należności pieniężnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm. ) . Otrzymują: 1. Agnieszka Pyrek pełnomocnik Tesco ( Polska ) Sp. z o.o. ul. Kapelanka 56 30 - 347 Kraków 2. Kujawsko - Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy 3. a/a Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski