DNR-15/2020

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ DNR - 4. 73 0 . 144 .201 9 . KS Warszawa, 21 stycznia 20 20 r. DECYZJA DNR - 2/ 15 / 2020 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przepro wadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej ładowarki sieciowej FOREVER 1A MICRO USB § LIGHTNING, kod EAN 5900495473158 , wprowadzon ej do obrotu przez TelForceOne spółka akcyjna z siedzibą w e W rocła wiu , zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR - 2 / 22 8 / 201 9 z 8 listopada 201 9 r. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2 01 8 r. poz. 2 096 z późn. zm. ) oraz art. 97 ust. 1 w związku z art. 8 8 ust. 1 ustawy z dnia 1 3 kwietnia 20 16 r . o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (D z. U. z 201 9 r. poz. 5 44 ) , utrzym uje zaskarżony pkt 4 decyzj i w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 2 9 listopada 201 9 r. (wpłynęło do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 5 grudnia 2019 r.) przedsiębiorca TelForceOne S.A. z siedzibą w e W rocławiu ( dalej jako „strona postępowania” ) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa U rzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”) nr DNR - 2 / 22 8 /2019 z 8 listopada 2019 r. We wniosku przedsiębiorca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 4 decyzji , w którym nałożono na niego adm inistracyjną karę pieniężną w wysokości 30 000 zł . 2 P ismem z 1 4 grudnia 2019 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o wynikającym z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z pó źn. zm.) , (dalej jako „Kodeks postępowania administracyjnego”) prawie do czynnego udział w każdym stadium postępowania, w szczególności wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, a także przeglądania akt sprawy oraz sporz ądzania z nich notatek i odpisów. Ponadto, w związku z podniesionym przez stronę postępowania argumentem, że część z przekazanych przez nią dowodów w postaci oświadczeń kontrahentów dotyczy kilku pozycji na zestawieniu kontrahentów, zwrócił się do strony o wskazanie wszystkich takich oświadczeń. Pismem z 23 grudnia 2019 r. s trona postępowania wniosła o przedłużenie terminu na przedstawienie żądanych informacji , a pismem z 30 grudnia 2019 r. przekazała tabelę obrazującą przypisan i e części oświadcze ń do pozyc ji na liście kontrahentów . Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prowadzone na podstawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2019 r. poz. 544 z późn. zm.), d alej jako „ustawa o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku”, p ostępowanie administracyjne w sprawie ładowarki sieciowej FOREVER 1A MICRO USB § LIGHTNING , kod EAN 5900495473158 (dalej jako „ ładowarka ” ) zostało wszczęte przez Prezesa UOKiK w związku z prz ekazanymi przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej aktami kontroli t ego wyrob u . W toku kontroli Inspekcji Handlowa przekazała próbki ładowarek do Laboratorium Badawczego ELTEST w Warszawie. W wyniku badań laboratoryjnych stwierdzo no następujące niezgodności z wymaga niami normy PN - EN 60950 - 1: 2007+A11:2009+A1:2011_A12:2011+A2:2014 „Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: Wymagania podstawowe”: - niezgodność wymiarów elementu wtyczkowego z wymaganiami normy (pkt 1 .5.2), - brak uwagi w instrukcji obsługi wg p kt 1.7.2.2. – Urządzenia rozłączające, - brak wytrzymałości elektrycznej izolacji między obwodem niebezpiecznego napięcia sieciowego (PRI) a dostępnym dla dotyku obwodem wtórym (SEC) – pkt 2.10.3, pkt 2.10.4. 3 W oparciu o ustalenia kontroli, Prezes UOKiK uznał za zasadne wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie ładowarki niezgodnej z wymaganiami określonymi w § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań dla spr zętu elektrycznego (Dz. U. poz. 806) z uwagi na to, że została zaprojektowana i wytworzona w sposób niezapewniający jej zgodności z zasadami ochrony przez zagrożeniami, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia , z uwagi na brak odpowiedniej wytrzym ałości elektrycznej izolacji, co może stwarzać zagrożenie w wyniku bezpośredniego kontaktu z elektrycznością , a także nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie wyrobu niezgodnego z wymaganiami określonymi w § 6 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 rozpo rządzeni a . P ismem z 18 czerwca 2019 r. Prezes UOKiK zawiadomił TelForceOne S.A. z siedzibą w e Wr ocławiu o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego , a postanowieniem z 2 lipca 2019 r. wyznaczył jej termin 5 0 dni na przedstawienie dowodów potwierdza jących wycofanie wyrobów z obrotu i powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach . P ostanowienie to zostało odebrane przez stronę postępowania 8 lipca 2 019 r. co oznacza, że wyznaczony w postanowieniu termin upłynął 27 sierpnia 2019 r. Po prz eprowadzaniu postę powania administracyjnego, decyzją nr DNR - 2/ 2 2 8 / 2019 z 8 listopada 2019 r. Prezes UOKiK nakazał przedsiębiorcy TelForceOne S.A. z siedzibą w e Wr ocławiu wycofanie z obrotu ładowarki (pkt 1 sentencji decyzji) i zobowiązał do przedstawienia dowodów wykonania decyzji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia (pkt 2 sentencji decyzji) i w tym zakresie nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 3 sentencji decyzji) , a także nałożył na tego przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 30 000 zł za wprowadzenie wyrobu niezgodnego z wymaganymi (pkt 4 sentencji decyzji) . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził: Istotą ogólnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 15 Kodeks u postępowania administracyjnego , jest zapewnienie stronom postępowania prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, realizowanego poprzez złożenie odwołania od decyzji organu I instancji. Stosownie do art. 1 27 § 3 K odeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne ro zpatrzenie sprawy, przy 4 czym art. 5 § 2 pkt 4 K odeksu postępowania administracyjnego stanowi , że przez „ministra” należy rozumieć również Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcje ministra kierującego określonym działem administracji rządowej , ministrów kierujących określonymi działami administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i pkt 4 K odeksu postępowania administracyjnego . W świetle powyższego, od rozstrzygnięć wydanych przez Prezesa UOKi K – będ ącego centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów, nad którego działalnością nadzór sprawuje Prezes Rady Ministrów – przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który stosownie do art. 129 § 2 w z wiązku z art. 127 K odeksu postępowania administracyjnego wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr DNR - 2 / 22 8 /2019 z 8 listopada 2019 r. został zł ożony przez stronę postępowania w terminie. Konstrukcja prawna odwołania jest oparta na zasadzie skargowości co oznacza, że postę powanie odwoławcze uruchamian e jest przez czynność procesową legitymowanego podmiotu - strony lub uczestnika na prawach strony . Wniesienie odwołania prowadzi do ponownego rozpatrzenia tej samej sprawy administracyjnej (tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym) oraz rozstrzygnięcie jej decyzją administracyjną przez organ drugiej instancji. Granice postępowania dowodowego generalnie wyznaczają zasady ogólne postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego) i zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego) doko nuje oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, która była już przedmiotem rozstrzygnięc ia organu pierwszej instancji, nie zaś jedynie kontrola decyzji organu I instancji czy też rozpatrzenie zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017). Organ jest zatem zobowiązany do ponownego rozważenia wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych, co w efekcie ma doprowadzić do wydania nowego rozstrzygnięcia 5 w sprawie, które wyeliminuje ewentualne wady decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli strona postępowania jednoznacznie w odwołaniu wskazuje, że zaskarża decyzję pierwszoinstancyjną w określonej części, organ drugiej instancji nie może wykroczyć poza tak wyznaczone grani ce kompetencji organu odwoławczego. W związku z tym, organ drugiej instancji nie może poddać kontroli niezaskarżoną część decyzji organu pierwszej instancji i ponownie rozpatrzyć sprawę także w zakresie rozstrzygniętym niezaskarżoną częścią orzeczenia ( vid e m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 556/06 ) . Z uwagi na fakt, że strona postępowania jednoznacznie zaskarżyła rozstrzygnięcie zawarte w pkt 4 decyzji Prezesa UOKiK nr DNR - 2/ 228 /2019 z 8 listopada 2019 r. , roz strzygnięci a zawarte w pkt 1 - 3 tej decyzji są ostateczne i prawomocne w trybie postępowania administracyjnego. Stosując się do wskazanych wytycznych, Prezes UOKiK w toku postępowania wszczętego na skutek wniosku strony dokonał ponownej analizy zgromadzone go materiału dowodowego w zaskarżonym zakresie . TelForceOne S.A. z siedzibą w e Wr ocławiu jest producentem ładowarek w rozumieniu art. 19 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, gdyż zakupił a te wyroby od przedsiębiorcy mającego siedzibę w Chin ach i wprowadził a je do obrotu pod własną marką . Zgodnie z art. 5 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, wyroby wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku muszą spełniać wymagania. Wyroby, dla których określono wymagania w bezpośrednio stos owanym unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym lub przepisach wdrażających unijne prawodawstwo harmonizacyjne, w tym przepisach wydawanych na podstawie art. 12 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku podlegają obowiązkowej ocenie zgodności przed w prowadzeniem do obrotu lub oddaniem do użytku (art. 7 ust. 1 ustawy). Jedną z takich grup wyrobów jest sprzęt elektryczny - wymagania dla tej kategorii określa rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań dla sprzętu elektrycz nego (Dz. U. poz. 806) , dalej jako „rozporządzenie”. Zgodnie z art. 13 pkt 1 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku , producent ma obowiązek m.in. zapewnić, żeby wyrób został zaprojektowany i wytworzony zgodnie z wymaganiami . Zgodnie z § 6 ust . 1 rozporządzenia, s przęt elektryczny musi być zaprojektowany i wytworzony w sposób zapewniający jego zgodność z zasadami ochrony przed zagrożeniami, 6 o których mowa w § 7 , pod warunkiem, że jest on użytkowany zgodnie z przeznaczeniem i utrzymywany we właściwym stanie technicznym. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia, w celu ochrony przed zagrożeniami stwarzanymi przez sprzęt elektryczny, w procesi e jego projektowania i wytwarzania należy przewidzieć i zastosować w nim odpowiednie środki techniczne zapewniające m.in. ochronę ludzi i zwierząt domowych przed niebezpieczeństwem urazu lub innej szkody, mogących powstać w wyniku bezpośredniego lub pośred niego kontaktu z elektrycznością (pkt 1) oraz odpowiednią do dających się przewidzieć warunków izolację (pkt 4) . We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania wniosła o uchylenie pkt 4 sentencji decyzji (ewentualnie – co wynika z uzasadnieni a wniosku - z mniejszenie nałożonej na nią w tym punkcie decyzji kary pieniężnej) . W związku z tym, że strona postę powania przede wszystkim domaga się uchylenia n ałożonej na nią administracyjnej kary pieniężnej, Prezes UOKiK w pierwszej kolejności postanow ił wyjaśnić zasady nakładania i odstępowania od administracyjnych kar pieniężnych, określone w ustaw ie o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Zgodnie z ustawą o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, ocena spełniania wymagań przez wyroby wprowad zone do obrotu należy do zadań organów nadzoru rynku, m.in. do Inspekcji Handlowej. W tym celu, organy te mogą poddać badaniom wyrób lub zlecić ich przeprowadzenie (art. 72 ustawy). W świetle przeprowadzonych na zlecenie Inspekcji Handlowej badań laborator yjnych , w ocenie Prezesa UOKiK nie ma wątpliwości, że wyroby będące przedmiotem postępowania nie spełnia ły wymagań. Ustaleń tych nie kwestionowała także strona postępowania ani w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, ani we wniosku o ponowne rozpatrzeni e sprawy. Wprowadzenie do obrotu lub odda nie do użytku wyro b u niezgodn ego z wymaganiami stanowi naruszenie ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku i - z godnie z jej art. 88 ust. 1 – uprawnia Prezesa UOKiK do nałożenia na producent a, importer a a lbo instalator a który wprowadz ił taki wyrób do obrotu kar y pieniężnej w wysokości do 100 000 zł. Ustawa o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku wprowadza jednak możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania przez o rgan na pouczeniu. Zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy , Prezes UOKiK jest zobligowany do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu w przypadku, gdy : 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszani a prawa lub 7 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie sk azana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona kara pieniężna, lub 3) strona przedstawiła w wyznaczonym terminie d owody potwierdzające wykonanie postanowienia, o którym mowa w art. 82 ust. 1. W związku z wnioskiem strony postępowania, Prezes UOKiK ponownie przeanalizował przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w celu ustalenia, czy w niniejszej sprawie zachodziła konieczność ich zastosowania . Przesłanka przewidziana w art. 97 ust. 4 pkt 1 ustawy o system ach oceny zgodności i nadzoru rynku odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione łącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być znikoma, a po drugie, strona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźni ej w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej ( Kodeks postępowania administracyjnego. Nowe instytucje, Gajewski 2017). Naruszenie prawa nieistotne to naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla war tości podlegających ochronie . Z aprzestani e przez stronę naruszenia prawa, to przywrócenie przez stronę postępowania stanu zgodnego z prawem (art. 189f KPA Adamiak 2017). Zgodnie z innym przedstawionym stanowiskiem (art. 189f KPA red. Wierzbowski, 2019) nar uszeniem znikomym będzie naruszenie, które nie niesie za sobą społecznego niebezpieczeństwa. Uznać należy zatem, że wpływ na ocenę znikomości naruszenia będą miały m.in. takie elementy przedmiotowe, jak waga dobra chronionego przez normę sankcjonowaną, cza s trwania naruszenia, wpływ naruszenia na poszanowanie prawa, zasięg naruszenia, liczba podmiotów, na które naruszenie ma wpływ, znaczenie następstw naruszenia, etc . Ocena w tym zakresie pozostawiona jest organowi administracji publicznej. W zaskarżonej d ecyzji słusznie Prezes UOKiK uznał, iż przesłanka znikomego naruszenia prawa nie występuje . Jak wynika z okazanego zestawienia rozchodu , strona postępowania wprowadziła do obrotu wyrób, który stwarza ryzyko porażenia prądem elektrycznym w liczbie 2 338 szt uk w okresie od stycznia 2017 r. do lutego 2019 r., sprzedając go 241 kontrahentom , zatem stwierdzić należy, iż wprowadziła do obrotu wyrób stwarzający poważne zagrożenie w dużej liczbie, zasięg naruszenia był znaczny, a skutki naruszenia przez nią prawa d otknęły dużej liczby podmiotów. Prezes UOKiK uwzględnił także, że tylko 44 wyroby zostały zwrócone lub zniszczone. Tym samym uznać należy, ż e 8 dobro chronione jakim jest życie i zdrowie konsumentów zostało w znaczący sposób naruszone. W odniesieniu do możl iwości odstąpien ia od nałożenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 97 ust. 4 pkt 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, Prezes UOKiK nie dysponuje wiedzą w zakresie wskazanym w tym przepisie, takich informacji nie przekazała także strona postępowania, w związku z czym nie było możliwe zastosowanie odstąpienia na tej podstawie . Aby możliwe było skorzystanie z odstąpienia zgodnie z art. 97 ust. 4 pkt 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, strona postępowania musi przedstawić w wyznaczonym przez Prezesa UOKiK terminie dowody potwierdzające wykonanie postanowienia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności i nadzoru rynku. W trakcie postępowania pierwszoinstancy jnego, Prezes UOKiK w oparciu o wskazany przepis postanowieniem z 2 lipca 2019 r. zobowiązał stronę postępowania do wykonania dwóch odrębnych obowiązków: wycofania wyrobu z obrotu oraz powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach poprzez zamie szczenie ogłoszenia w jednym dzienniku (gazecie) o zasięgu ogólnopolskim, wyznaczając termin 5 0 dni na przedstawienie dowodów potwierdzających wykonanie postanowienia. W przypadku każdego z obowiązków Prezes UOKiK wskazał odrębne dowody, jakie strona postę powania powinna przedstawić, aby wykazać ich wykonanie, a w konsekwencji aby możliwe było odstąpienie od nałożenia na nią kary. Jednocześnie Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania, że odstąpi od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli przedstawi w wyznacz onym terminie wszystkie dowody potwierdzające wykonanie postanowienia. Strona postępowania odebrała postanowienie Prezesa UOKiK 8 lipca 2019 r., a więc wyznaczony termin (zgo dnie z art. 57 § 4 Kodeksu postę powania administracyjnego) upłynął 27 sierpnia 201 9 r. W terminie tym strona postępowania przedstawiła wskazane przez Prezesa UOKiK dowody potwierdzające powiadomienie konsumentów, natomiast w przypadku dowodów potwierdzających wycofanie wyrobów z obrotu – przekazała dowody od zaledwie 16 spośród 241 kont rahentów. Bezspornym jest, że strona postępowania w wyznaczonym terminie nie przedstawiła wszystkich dowodów które potwierdziłyby wykonanie postanowienia. Po ponownym przeanalizowaniu ustawowych przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, Prezes UOKiK uznał, że w niniejszej sprawie żadna z nich nie zaistniała. Administracyjną karę pieniężną za wprowadzenie do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami należałoby uznać za niezasadną w sytuacji, gdyby Prezes UOKiK błędnie 9 uznał, że wyrób nie spełnia wy magań albo gdyby istniały podstawy do odstąpienia od nakładania tej kary. W przypadku stwierdzenia przez organ prowadzący postępowanie naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 88 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku oraz braku spełnienia pr zesłanek uzasadniających odstąpienie od nałożenia kary, wydanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej jest obligatoryjne. W niniejszej sprawie, strona postępowania nie kwestionuje ustaleń Prezesa UOKiK co do niespełniania wymagań przez ładowarkę , ani tego, ż e nie przedstawiła wszystkich dowodów w wyznaczonym w postanowieniu terminie. Z uwagi na powyższe, Prezes UOKiK był nie tylko uprawni ony , ale i zobowiązany do nałożenia na stronę postę powania administracyjnej kar y pieniężn ej . Prezes UOKiK w toku postępowa nia toczącego się wskutek złożonego przez stronę wniosku, szczegółowo przeanalizował przedstawione przez nią argumenty przemawiające za uchyleniem lub zmianą wysokości nałożonej administracyjnej kary pieniężnej. Po pierwsze, strona postępowania podniosła, że już w trakcie kontroli Inspekcji Handlowej podjęła decyzję o wycofaniu wyrobów z obrotu i poinformowaniu konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach. Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, że Prezes UOKiK nie kwestionuje, że strona postępowania p owiadomiła konsumentów i swoich kontrahentów o stwierdzonych niezgodnościach wyrobów w wyznaczonym jej w postanowieniu terminie , co znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji. Niemniej jednak, stwierdzić nale ży, że w postanowieniu z 2 lipca 20 1 9 r. st rona postę powania została także zobowiązana do przedstawienia dowodów wycofania ładowarek z obrotu w postaci – w przypadku polskich dystrybutorów - faktur korygujących bądź podpisanych oświadczeń kontrahentów o nieposiadaniu wyrobów w ofercie sprzedaży . St rona postępowania nie kwestionuje, że nie przedstawiła wszystkich żądanych w tym zakresie dowodów w wyznaczonym terminie. – w toku postępowania pierwszoinstan c yjnego przekazała dowody od zaledwie 16 spośród 241 kontrahentów. Strona wraz z wnioskiem o ponow ne rozpatrzenie sprawy przedstawiła 51 oświadczeń dystrybutorów o nieposiadaniu ładowarek. Prezes UOKiK przeanalizował te dokumenty i stwierdził , ż e 16 z nich to oświadczenia przekazane już w toku postępowania pierwszoinstan c yjnego , natomiast pozostałe to oświadczenia podpisane już po wydaniu zaskarżonej decyzji, co oznacza, że stanowią one dowody jej wykonania (zaznaczyć przy tym należy, że nawet po uwzględnieniu podniesionej przez stronę postępowania okoliczności o tym, iż część z oświadczeń dotyczy więce j niż jednej pozycji na liście kontrahentów, strona postępowania w dalszym ciągu nie przedstawiła oświadczeń od wszystkich swoich dystrybutorów) . 10 Należy podkreslić , że przepisy ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku nakładają na przedsiębiorc ów obowiązki, których wykonanie może ich zwolnić z określonych w tej ustawie sankcji. Prezes UOKiK nie może więc wyręczać przedsiębiorców i zamiast ni ch gromadzić dowod y potwierdzając e działania podjęte w celu u sunięcia niezgodności. Takie stanowisko znaj duje także potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że „Organ nie może zastępować strony przy gromadzeniu dowodów w sytuacji, gdy to ustawodawca nałożył na stronę taki obowiązek” (wyrok WSA w Warszawie z 22.02.2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 46/08). Rozpatrując sprawę ponownie, Prezes UOKiK ponownie przeanalizował także ustawowe dyrektywy wymiaru kary, określone w art. 97 ust. 3 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Pr zedsiębiorca będący stroną postępowania jest producentem ładowarki . A rt. 13 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku nakłada na producenta obowiązek m.in. zapewnienia, żeby wyrób został zaprojektowany i wytworzony zgodnie z wymaganiami (pkt 1), n iezwłocznego podjęcia działań w celu zapewnienia zgodności wyrobu, jego wycofania z obrotu lub odzyskania, w przypadku zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że wyrób jest niezgodny z wymaganiami (pkt 13), na żądanie organu nadzoru rynku współpracowania w celu usunięcia zagrożenia, jakie stwarza wyrób, wprowadzony prze niego do obrotu (pkt 16). Strona postępowania wprowadziła do obrotu w okresie od stycznia 2017 r. do lutego 2019 r. 2 338 sztuk wyrobów, które stwarzają zagrożenie porażenia prądem elektryc znym. Prezes UOKiK uznał w związku z tym, że strona postępowania wprowadziła do obrotu znaczną ilość wyrobów i naruszyła prawo w sposób istotny. Słusznie Prezes UOKiK w zaskarżonej decyzji podniósł, że działalność strony postępowania ma charakter profesjon alny (zawodowy), co oznacza, że powinna ona ze szczególną rozwagą i starannością działać przy wprowadzaniu wyrobów do obrotu. Tymczasem s trona postępowania nie dołożyła należytej staranności przy udostępnianiu wyrobu który stwarza ryzyko porażenia prądem , więc to na niej spoczywają ujemne skutki niedopełnienia obowiązk ów . Wbrew twierdzeniu strony postępowania zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UOKiK uwzględnił w zaskarżonej decyzji fakt, że było to pierwsze prowadzone wobec niej pos tępowanie administracyjne na podstawie przepisów ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku . 11 Ponadto, Prezes UOKiK określając wysokość administracyjnej kary pieniężnej uwzględniał także działania podjęte przez stronę postępowania dobrowoln i e w ce lu usunięcia skutków naruszenia prawa, i one także zostały uwzględnione przy określaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej na korzyść strony . Strona postępowania nie przedstawiła żadnych dowodów z których by wynikało, że została już ukarana za to samo przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie administracyjne, nie są one także znane Prezesowi UOKIK, a więc słusznie przesłanka ta nie wpłynęła na wymiar kary pieniężnej. Prawidłowo także w zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK okreś lił wysokość korzyści majątkowej, osiągniętej przez stronę postępowania ze sprzedaży wyrobu będącego przedmiotem postępowania. Prezes UOKiK s twierdził przy tym, że średnia cena sprzedaży wyrobu wyniosła 1 2 , 19 zł, a korzyść majątkowa jaką osiągnęła strona p ostępowania ze sprzedaży 2 294 sztuk wyrobów (Prezes UOKiK uwzględnił zwroty/wyroby zniszczone) wyniosła 27 963, 86 zł. Strona postępowania w złożonym wniosku zwraca także uwagę na swoją współpracę z Prezesem UOKiK w toku postępowania - wskazała, że odpow iadała na korespondencję w terminie i wypełniała niezwłocznie nakładanie na nią obowiązki. W jej ocenie Prezes UOKiK nie uwzględnił wszystkich okoliczności sprawy i podjętych przez nią działań naprawczych. Strona postępowania stoi na stanowisku, że nie odp owiada za nienadesłanie oświadczeń o nieposiadaniu wyrobów przez swoich kontrahentów, gdyż dołożyła „ ponad należytej ” staranności, aby te oświadczenia uzyskać. Prezes UOKiK nie kwestionuje, że w toku postepowania strona podjęła z nim współpracę i opowiada ła na kierowane do niej pytania, niemniej jednak uznał podejmowanie przez nią działania w zakresie wycofania z obrotu wyrobów niezgodnych za niewystarczające. Nie ulega bowiem wątpliwości, że s trona postępowania nie przedstawiła dowodów potwierdzających wy cofania z obrotu wyrobów niespełniających wymagań od wszystkich swoich kontrahentów , a tym samym nie przyczyniła się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania. Należy podkreślić, że to przedsiębiorca który wprowadzając do obrotu wyroby niezgodn e z wymaganiami naruszył przepisy ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku jest zobligowany do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie niezgodności lub wycofanie wyrobów z obrotu. Jeśli więc chce uniknąć kary pieniężnej, powinien podjąć szybkie i skuteczne działania wskazane mu przez organ nadzoru. Strona postępowania podniosła także, że niektórzy z jej kontrahentów prowadzą kilka punktów sprzedaży, które zostały przez nią wymienione w zestawieniu, co oznacza, że jedno 12 oświadczenie doty czy kilku punktów sprzedaży. Na wezwanie Prezesa UOKiK, strona postępowania przekazała tabelę zawierającą listę 28 przedsiębiorców wraz z numerami pozycji na liście kontrahentów z 18 października 2019 r. Należy jednak zaznaczyć, że tylko w przypadku ośmiu z nich strona postępowania wskazała więcej niż jedną pozycję na liście kontrahentów. Podniesiona przez stronę postępowania okoliczność nie była znana Prezesowi UOKiK w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, nie znalazła więc odzwierciedlenia w zaskarżone j decyzji, niemniej jednak biorąc pod uwagę ogólną liczbę kontrahentów strony postępowania (241) nie wpływa ona w ocenie Prezesa UOKiK na zapadłe rozstrzygnięcie. W świetle powyższego, nałożenie na stronę postępowania kar y pieniężn ej w wysokości 30 000 z ł było w pełni uzasadnione. W ocenie Prezesa UOKiK, kar a t a powinn a skłonić stronę postępowania do zwiększenia w przyszłości nadzoru nad wprowadzanym do obrotu wyrobami, a przypadku, gdyby mimo to do obrotu zostały wprowadzone wyroby niezgodne z wymaganiam i – do skutecznego i sprawnego ich wycofania, a także do lepszej współpracy z organami nadzoru. Zgodnie z art. 80 w zw. z art. 77 § 1 K odeksu postępowania administracyjnego , organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ro zpatrzyć cały materiał dowodowy, a to czy dana okoliczność została udowodniona ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego. W opinii organu II instancji w niniejszej sprawie prawidłowo oceniono zebrany w sprawie materiał dowodowy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Zgodnie z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, orga n rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze . Na podstawie zebranego materiału d owodowego należy stwierdzić, że decyzja Prezesa UOKiK nr DNR - 2/ 22 8 /201 9 z 8 listopada 201 9 r. , w tym zaskarżony pkt 4 jest prawidłowa. Wszystkie okoliczności istotne dla sprawy – w tym okoliczności podnoszone przez stronę – zostały wszechstronnie rozważone i ocenione, a wydana decyzja jest ich logiczną 13 konsekwencją. Zadaniem Prezesa UOKiK jest m.in. szybkie i skuteczne elimino wanie z obrotu wyrobów niezgodnych z wymaganiami. Prezes UOKiK działając jako organ I instancji miał podstawy do nałożenia na stronę postępowania administracyjnej kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami . Tym samym, pkt 4 decyzj i Prezesa UOKiK nr DNR - 2/ 22 8 /201 9 z 8 listopada 201 9 r. powin ien pozostać w obrocie prawnym. Mając na uwadze powyższe, organ II instancji orzekł jak w sentencji decyzji. Rozpatrując sprawę na skutek środka zaskarżenia wniesionego przez stronę post ępowania z zachowaniem ustawowego terminu, po przeprowadzeniu postępowania z zachowaniem reguł wyrażonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutów podniesionych przez stronę pos tępowania, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżon ej decyzji nr DNR - 2/ 22 8 /2019 z 8 listopada 2019 r. W opinii Prezesa UOKiK, zaskarżon a decyzj a spełnia wymagania formalne, określone w art. 107 Kodeksu postępowania administracyjn ego, a zawarte w pkt 4 jej sentencji rozstrzygnięci e jest p rawidłowe zarówno pod kątem zgodności z prawem, jak i z punktu widzenia jego celowości i słuszności. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji decyzji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję , zgodnie z art. 52 § 1, w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 201 9 r. poz. 2 1 67 z późn. zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji , za p ośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z godnie z art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wyso kości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) strona postępowania 14 zobowiązana jest uiścić wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i wynosi odpowiednio: a) jeżeli ustalona przez Prezesa UOKiK należność pieniężna wynosi do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; b) jeżeli ustalona przez Prezesa UOKiK należność pieniężna opiewa na kwotę ponad 10 000 zł do 5 0 000 zł – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; c) jeżeli ustalona przez Prezesa UOKiK należność pieniężna opiewa na kwotę ponad 50 000 zł do 100 000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1500 zł. Zgod nie z § 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi , wpis uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu, wska zując tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 244 § 1, art. 245 § 1 i art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , stronie postępowa nia składającej skargę na decyzję Prezesa UOKiK do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przysługuje możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania sąd owoadministracyjnego lub w jego toku, polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Wymogi formalne wniosku określone zost ały w art. 252 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Tomasz Chróstny