DNR-99/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DNR - 70 - 28(30 )/16/IK /AK Warszawa, dnia 5 września 2016 r. DECYZJA nr DNR-1/99/2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 i 868) i art. 24 ust. 1 pkt 1, art. 24 ust. 12 oraz art. 25a ust. 1 i 6 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322 oraz z 2016 r. poz. 542), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek przedsiębiorcy ARTSANA POLAND spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie , w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją nr DNR -1/80/2016 z 28 lipca 2016 r., dotyczącej ogólnego bezpieczeństwa wózka CHICCO MULTIWAY EVO kod EAN 8003670736325 , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy za skarżoną decyzję. Uzasadnienie Pismem z 11 sierpnia 2016 r. przedsiębiorca ARTSANA POLAND spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej jako: „st rona postępowania”) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów ( dalej jako: „Prezes UOKiK” lub „organ nadzoru” ) nr DNR-1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. Dowód : pismo strony postępowania z 11 sierpnia 2016 r., k. 130 - 145 akt postępowania. 2 Pismem z 19 sierpnia 2016 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Dowód: pismo Prezesa UOKiK z 19 sierpnia 2016 r., k. 146-147 akt postępowania . Stron a postępowania skorzystała z przysługujących jej praw i w piśmie z 31 sierpnia 2016 r. wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność spełniania przez wózek CHICCO MULTIVAY EVO, kod EAN 8003670736325 wymagań z pkt 8.1.1.1.1 c normy PN-EN 1888:2012 „Artykuły dla dzieci – Wózki dziecięce – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań” (dalej jako: „norma PN-EN 1888:2012 ”). Dowód : pismo strony postępowania z 31 sierpnia 2016 r., k. 148 - 153 akt postępowania. Postanowieniem z 2 września 2 016 r. Prezes UOKiK odmówił uwzględnienia wniosku dowodowego zgłoszonego przez stronę postępowania, wyjaśniając jej motywy swego rozstrzygnięcia. Dowód: postanowienie Prezesa UOKiK z 2 września 2016 r., k. 154-155 akt postępowania . Prezes UOKiK usta lił i stwierdził: Zadaniem organu odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy i ocena materiału dowodowego , przy uwzględnieniu stanu faktycznego stwierdzonego w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmiany stanu faktycznego, kt óre zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji, a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy (wyrok Nac zelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2013 r., II OSK 2579/11). Powyższe stanowisko sądu nie traci na aktualności także w przypadku pos tępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa UOKiK n a podstawie przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2015 r. poz. 322 oraz z 2016 r. poz. 542) (dalej jako: „ustawa o ogólnym bezpieczeństwie 3 prod uktów” ) , w którym to postępowaniu funkcję odwołania pełni wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie bowiem w postępowaniu w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy organ powinien rozpatrzyć sprawę na nowo w jej całokształcie, nie ograniczając się jedynie do rozpatrzenia zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, badając zarówno jej zgodność z prawem, jak celowość i słuszność rozstrzygnięcia. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK uznał, że wózek CHICCO MULTIWAY EVO kod EAN 8003670736325 (dalej także jako: „wózek”) stwarza zagrożenie w określonych warunkach i na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów nakazał stronie postępowania oznakowanie tego wózka ostrzeżeniem o jego zastosowaniu dla dzi eci powyżej 6 miesięcy. Ponadto, na podstawie art. 25a ust. 1 i 6 tej samej ustawy, Prezes UOKiK zobowiązał stronę postępowania do uiszczenia kwoty 382,67 zł , stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych produktu przeprowadzonych przez Specjalist yczne Laboratorium Badania Zabawek UOKiK z siedzibą w Lublinie oraz kwoty 430,50 zł , stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych produktu i sporządzenia opinii przez Zakład Badań i Atestacji „ZETOM” z siedzibą w Katowicach. Strona postępowania w złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakwestionowała decyzję Prezesa UOKiK nr DNR - 1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. w całości i wniosła o jej uchylenie oraz uznanie, że wózek będący przedmiotem postępowania jest bezpieczny. Ponadto, w toku postępowa nia w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej skarżoną decyzją strona postępowania wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego – tj. d okonanie kolejnych badań laboratoryjnych wózka. W związku z powyższym Prezes UOKiK ponownie dokonał a nalizy całego zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego – zarówno pod kątem dokonanej oceny bezpieczeństwa produktu jak również nałożonych obowiązków – z e szczególnym uwzględnieniem okoliczn ości podniesionych przez stronę postępowania . W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zarzuciła Prezesowi UOKiK dopuszczenie się naruszenia art. 104 w związku z art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie rozstrzygnięcia nieodpowiadającego wymogom formalnym przewid zianym dla decyzji administracyjnej. Powyższe naruszenie, które w opinii strony postępowania polegały na nieoznaczeniu w decyzji strony postępowania administracyjnego (adresata decyzji) oraz nieprawidłowym oznaczeniu organu, powinny w konsekwencji prowadzi ć do wyeliminowania decyzji Prezesa UOKiK nr DNR -1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. z obrotu prawnego. Prezes UOKiK nie uznaje powyższego zarzutu za 4 uzasadniony. W pierwszym rzędzie wskazać zatem należy, że jedynym podmiotem jaki został imiennie wskazany w ww. d ecyzji jest przedsiębiorca ARTSANA POLAND spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie. Już zatem z literalnego brzmienia decyzji administracyjnej w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wynika, że to ten przedsiębiorca jest adresatem obowiązków nałożonych przez Prezesa UOKiK skarżoną decyzją oraz to ten przedsiębiorca został zobowiązany do przekazania Prezesowi UOKiK dowodów ich wykonania. Ponadto, w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia ( vide str. 3 decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. ) organ nadzoru określił przedsiębiorcę ARTSANA POLAND spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie stroną postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa kwestionowanego wózka. Mając zatem na uwadze treść sentencji i uzasadnienia ww. decyzji jak również definicję ustawową strony postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu, zawartą w treści art. 21 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów („ s troną postępowania jest producent lub dystrybutor, wobec którego postępowanie zostało wszczęte, w szczególności przedsiębiorca odpowiedzialny za pierwszy etap dystrybucji na polskim rynku ”), nie sposób przyjąć, że organ prowadzący postępowanie nie oznaczył lub oznaczył wad liwie jego stronę, tj. nie wskazał adresa ta wydanej przez siebie decyzji. Na marginesie więc tylko wskazać należy, że „z punktu widzenia prawidłowości decyzji jest bowiem obojętne, w którym miejscu decyzji strona zostanie wskazana, istotne jest natomiast, by była w sposób dokładny (jednoznaczny) określona” (tak m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 stycznia 2011 r., sygn. akt: II GSK 107/10). Orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje przy tym nawet, że: „ nie można przyjąć, że wskazanie w nagłówku decyzji organu I instancji nazwiska i danych adresowych pełnomocnika skarżącej miałoby decydować o przyznaniu pełnomocnikowi przymiotu strony w tym postępowaniu, skoro w treści rozstrzygnięcia (osnowie decyzji) wskazano prawidłowo podmiot, który był wnioskodawcą w sprawie” (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 lipca 2010 r., sygn. akt: II GSK 675/09). Zauważyć przy tym należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy zawodowy pełnomocnik strony postępowania wskazany został w skarżonej decyzji[ vide str. 12 decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/80/2016 z 28 lipca 2016 r.]) jako osoba, do rąk której decyzja ta powinna zostać doręczona zgodnie z wymogiem określonym w art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, stosownie do którego jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Odnosząc się następnie do podniesionego zarzutu niewłaściwego oznaczenia organu wydającego skarżone rozstrzygnięcie, wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 16 5 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentó w (Dz. U. z 2015 r. poz. 184, 1618 i 1634) – będącej ustawą kompetencyjną dla Prezesa UOKiK – jest on centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym bezpośrednio przez Prezesa Rady Ministrów. Powyższa rola Prezesa UOKiK warunkuje również, że w ramach niniejszego postępowania jego decyzje zrównane są z decyzjami wydawanym i w I instancji przez ministrów. Konsekwencją takiego unormowania jest fakt, iż zamiast odwołania od decyzji Prezesa UOKiK kończącej postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. Z powyższego zatem wynika, że tak jak w przypadku ministrów, pełniących również rolę cent r alnych organów administracji rządowej, decyzje Prezesa UOKiK nie wymagają określe nia miejsca siedziby tego organu, aby uznać jego oznaczenie za prawidłowe. Należy przy tym wskazać, że orzeczenia sądów administracyjnych, na które powołuje się strona postępowania celem uzasadnienia swego zarzutu dotyczą przypadków, gdzie konieczność określenia siedziby organu wynika z potrzeby ustalenia jego właściwości miejscowej, celem stwierdzenia, czy był on właściwy do wydania rozstrzygnięcia kończącego konkretną sprawę administracyjną. Określenie właściwości miejscowej organu wydającego decyzję administracyjną jest bowiem kluczowe z punktu widzenia oceny jej legalności. Tymczasem jedynym właściwym rzeczowo, miejscowo i instancyjnie organem mogącym wydać decyzję w postępowaniu administracyjnym w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu jest Prezes UOKiK. Pr ezes UOKiK nie podziela także zarzutu strony postępowania odnośnie naruszenia w skarżonej decyzji art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego i zawartej w nim ogólnej zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Pragnie jednocześnie w tym mi ejscu podkreślić, że nie zgadza się z rozumieniem tej zasady w sposób zaprezentowany przez stronę postępowania, która twierdzi, że obowiązkiem organu wynikającym z art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego jest rozpatrywanie wszelkich wątpliwości spraw y administracyjnej na korzyść strony tego postępowania. Zarówno bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych jak również w doktrynie ugruntowany jest pogląd , stosownie do którego zasada pogłębiania zaufania to m. in. reguła interpretowania i rozstrzygani a wątpliwości w sprawie na korzyść obywatela, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie ważny interes społeczny (tak m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 marca 2000 r., sygn. akt: V SA 1482/99 oraz R. Kędziora w „Komentarzu do Kodeksu post. Administracyjnego, wyd. 3, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa, 2011 r.). I tak, zauważyć należy, że zarówno w toku całego postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa wózka, jak również w decyzji kończącej to postępowanie Prezes UOKiK odnosił się do dowodów 6 przedk ładanych przez stronę postępowania, w szczególności przekazanych wyników badań laboratoryjnych produktu. Organ nadzoru wskazał również motywy, dla których nie uwzględnił wniosku dowodowego strony postępowania o przeprowadzenie kolejnych badań laboratoryjny ch kwestionowanego wózka ( vide postanowienie Prezesa UOKiK z 1 lipca 2016 r. znak: DNR-70-28(170/16/IK, str. 8-9 decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/80/2016 z 28 lipca 2016 r.). O rgan nadzoru wyjaśnił stronie postępowania procedurę badania próbek produktów okre śloną w ustawie o ogólnym bezpieczeństwie produktów, na podstawie przepisów której toczy się niniejsze postępowanie. Poinformował przy tym, z jakich powodów uznał za niemożliwe uczynienie zadość wnioskowi strony postępowania o przeprowadzenie kolejnych bad ań laboratoryjnych wózka oraz wyjaśnił, dlaczego w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa tego produktu przychylił się do wniosków, wypływających z wyników badań laboratoryjnych próbek wózka zabezpieczonych przez inspektor ów Inspekcji Handlowej u jednego z dystrybutorów produktu, który ww. wózki sprzedawał bezpośrednio konsumentom. Swoją argumentację w powyższym zakresie Prezes UOKiK powtórzył w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w tok u którego strona postępowania ponowiła wniosek dowodowy dotyczący przeprowadzenia badań laboratoryjnych wózka . W tym miejscu należy zatem przypomnieć, że badania próbek ma ją na celu poddanie testom egzemplarzy produktu faktycznie wprowadzonych na rynek i u dostępnianych konsumentom, a następnie dokonanie na tej podstawie oceny bezpieczeństwa produktu będącego przedmiotem postępowania. Ponadto wskazać należy, że podejmując rozstrzygnięcie niekorzystne dla strony niniejszego postępowania organ nadzoru wskazał jej na interes społeczny, którym kierował się przy wydawaniu rozstrzygnięcia – tj. ochronę zdrowia i życia użytkowników wózka, którymi w tym przypadku są małe dzieci, będące kategorią konsumentów szczególnie chronionych przez przepisy ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Należy bowiem mieć na względzie, że przy ocenie bezpieczeństwa produktu uwzględnia się m. in. kategorie konsumentów narażonych na niebezpieczeństwo w związku z używaniem produktu, w szczególności dzieci (art. 4 ust. 2 pkt 4 tej ustawy). Przechodząc do zarzutu naruszenia przez organ prowadzący postępowanie przepisu art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych może być on skuteczny w sytuacji, gdy „(…) zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie postępowania dokonanie konkretnych czynności procesowych. Do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy” (tak m. 7 in . Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 marca 2015 r., sygn. akt: I OSK 1767/13 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 5 listopada 2015 r., sygn. akt: II SA/Ol 965/15). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że przez cały czas tr wania postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu jego strona miała zagwarantowaną możliwość brania czynnego udziału w sprawie, a w szczególności mogła wypowiadać się co do treści zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także przeglądać akta sprawy i sporządzać z nich notatki i odpisy (o powyższym uprawnieniu Prezes UOKiK informował stronę d wukrotnie – tj. w piśmie informującym o wszczęciu postępowania administracyjnego z 25 lutego 2016 r . znak: DNR-70- 28(2)/16/IK, a następnie w piśmie z 20 maja 2016 r. znak: DNR -70-28(12)/ 16/IK). Należy przy tym wskazać, że strona postępowania korzystała z przysługujących jej na mocy art. 10 Kodeksu postępow ania administracyjnego praw , co przejawiało się przekazywaniem swego stanowiska w sprawie, przedkładaniem dowodów oraz dwukrotnym (do czasu wydania skarżonego rozstrzygnięcia) przeglądaniem akt sprawy. Mając ponadto na uwadze, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego sprawę Prezes UOKiK odniósł się do wniosków dowodowych złożonych przez stronę postępowania przed wydaniem decyzji i rozpoznał je formalnie ( vide postanowienie Prezesa UOKiK z 1 lipca 2016 r. znak DNR-70-28(17)/16/IK), w ocenie organu nadzoru, prawo do czynnego udziału strony postępowaniu oraz zagwarantowanie jej tzw. ostatniego słowa w sprawie zostało w pełni zrealizowane (podobnie Wojewódzki sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 27 października 2015 r., sygn. akt: II SA/Kr 884/15). Za chybiony Prezes UOKiK uznaje równie ż zarzut niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy skutkujący, w opinii strony postępowania, naruszeniem przez organ prowadzący postępowanie art. 7 w związku z art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. I tak, przypomnieć należy, że „przepis ar t. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania adminis tracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innym i rozwijany w art. 77 § 1 Kodeksu postępowania admi nistracyjnego obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, i ch poszukiwania oraz realizacji” (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 27 paździer nika 2015 r., sygn. akt: II SA/Kr 976/15). Nie można jednak nie mieć na względzie, że z akres postępo wania 8 dowodowego zależy niejednokrotnie od przedmiotu sprawy administracyjnej. Przenosząc powyższ e rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że niniejsze postępowa nie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, a jedynie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje się przepisy Kodeku postępowania administracyjnego (art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów). Z powyższego zapisu wyraźnie wynika, że ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów stanowi lex specialis w stosunku do norm kodeksowych kształtujących ogólny model postępowania administracyjnego . Mając zatem na uwadze, że w ustawie o ogólnym b ezpieczeństwie produktów (art. 18 ust. 1a – 1d ustawy) ukształtowana została swoista , odrębna procedura przeprowadzania określonych dowodów – badań próbek produktu, którego bezpieczeństwo jest oceniane, organ prowadzący takie postępowanie (Prezes UOKiK), stosownie do zasady lex specialis derogat legi generali, miał nie tylko prawo ale także obowiązek dokon ać badań laboratoryjnych wózka zgodnie z ww. procedurą . Z powyższego obowiązku Prezes UOKiK się wywiązał . Należy bowiem wskazać, że w związku z kwestionow aniem przez stronę postępowania wyników badań laboratoryjnych próbki podstawowej produktu, przeprowadzonych w toku kontroli Inspekcji Handlowej przez Specjalistyczne Laboratorium Badania Zabawek UOKiK z siedzibą w Lublinie oraz przedstawieniem przez nią po zytywnych wyników badań wózka, Prezes UOKiK postanowił przeprowadzić badania laboratoryjne próbki rozjemczej produktu, które zostały zlecone pow ołanemu w sprawie bieg łemu – akredytowanej jednostce badawczej, jaką jest Zakład Badań i Atestacji „ZETOM” z sie dzibą w Katowicach (nr akredytacji AB 024). W związku z potwierdzeniem w toku badań laboratoryjnych próbki rozjemczej niespełniania przez wózek wymagań bezpieczeństwa w zakresie m inimalnego kąta nachylenia między oparciem a siedziskiem, wymaganego dla wózk ów dziecięcych przeznaczonych dla najmłodszych dzieci (od 0 do 6 miesięcy) Prezes UOKiK uznał, że kwestionowany wózek, z uwagi na tę cechę konstrukcyjną stwarza zagrożenie w określonych warunkach (tj. w przypadku użytkowania go przez dzieci do 6 miesiąca ż ycia) i podjął środki, które zagrożenie to mają wyeliminować – tj. nałożył na stronę postępowania obowiązek określony w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Podkreślić również należy, że organ nadzoru w skarżonej decyzji szczegó łowo wyjaśnił stronie postępowania dlaczego przy ocenie bezpieczeństwa kwestionowanego wózka oparł się na wynikach badań próbek tego produktu zabezpieczonych przez Inspekcję Handlową, wskazując jednocześnie, z jakich powodów nie uwzględnił wyników badań pr zekazanych przez stronę postępowania ( vide str. 8-9 decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. ). Ponadto, poinformował ją także dlaczego nie 9 uwzględnił jej wniosku dowodowego o przeprowadzenie kolejnego dowodu z opinii biegłego, wydając form alne rozstrzygnięcie w tym zakresie ( vide postanowienie Prezesa UOKiK z 1 lipca 2016 r. znak: DNR-70-28(17)/16/IK) , które w związku z ponowieniem wniosku dowodowego w powyższym zakresie zostało wydane również w toku postępowania II instancji ( vide postanow ienie Prezesa UOKiK z 2 września 2016 r. znak: DNR -70- 28(28)/16/IK/AK). W związku z powyższym, nie można również uznać, aby Prezes UOKiK naruszył wyrażoną w art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego zasadę przekonywania poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności wydanego rozstrzygnięcia. Należy bowiem wskazać, że „z asada przekonywania nie zostanie zrealizowana wówczas , gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody czy też twierdzenia lub wyjaśnienia strony, albo nie odniesie się d o faktów istotnych dla s prawy – okolicz ności podnoszonych przez stronę” (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 27 stycznia 2016 r., sygn. akt: IV SA/Po 496/15). Przechodząc do podniesionego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutu naruszeni a przez Prezesa UOKiK prawa materialnego (tj. art. 24 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust.1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 13, art. 24 ust. 12 i art. 25a ust. 1 i 6 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktu) stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Ww. naruszenie sprowadza się w op inii strony postępowania do dokonania subsumpcji wskazanych przepisów prawa materialnego pod błędnie ustalony stan faktyczny, a co za tym idzie, za pomocą tak sformułowanego zarzutu, po raz kolejny strona postępowania neguje ustalenia faktyczne organu, które stanowiły podstawę do wydania decyzji nr DNR -1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. W tym stanie rzeczy Prezes UOKiK podtrzymuje stanowisko zaprezentowane we wcześniejszej części niniejszej decyzji i uznaje, że w skarżonym rozstrzygnięciu organ nadzoru prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, w tym wszystkie okoliczności istotne z pun ktu widzenia jej rozstrzygnięcia. W szczególności Prezes UOKiK ustalił rodzaj stwierdzonych niezgodności pr oduktu z wymaganiami (z byt mały kąt nachylenia pomiędzy siedziskiem a oparciem wózka) oraz warunki, w których powyższa cecha może stwarza ć zagrożenie (użytkowanie wózka przez najmłodsze dzieci w wieku od 0 do 6 miesięcy), a także wskazał na rodzaj zagrożenia stwarzanego przez wó zek użytkowany w tych warunkach (przyjmowanie przez dzieci w wie ku do 6 miesięcy w czasie leżenia lub spania w wózku niezdrowej postawy, co może skutkować nadwyrężeniem i schorzeniami układu mięśniowo – szkieletowego). Powyższych ustaleń organ dokonał prz y tym kierując się zasadą prawdy obiektywnej, z uwzględnieniem szczególnej procedury prowadzenia postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu, przewidzianej w ustawie, w 10 oparciu o którą postępowanie to jest prowadzone. Ustalenie natomiast, że wó zek będący przedmiotem postępowania może stwarzać zagrożenie w określonych warunkach uprawniało Prezesa UOKiK do podjęcia w stosun ku do tego produktu określonych działań w celu odwrócenia zagrożenia dla zdrowia lub życia konsumentów (art. 24 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów) oraz obligowało go do nałożenia na stronę postępowania kosztów badań laboratoryjnych produktu (art. 25a ust. 1 tej ustawy). Ponadto Prezes UOKiK nie może zgodzi ć się ze stanowiskiem strony postępowania zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego wynika, że skoro żaden inny organ nadzoru rynku z państw członkowskich Unii Europejskiej nie prowadził postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa tego produktu, to Prezes UOKiK obowiązany był uzn ać, ż e jest on produktem bezpiecznym i spełnia wszelkie normy unijne, a tym samym – zgodnie z regułą tzw. prounijnej wykładni prz episów prawa krajowego – normy polskie. W tym miejscu wskazać więc należy, że prounijna wykładnia prawa krajowego odnosi się d o kwestii implementacji prawa europejskiego do prawodastw krajowych poszczególnych państw członkowskich i związanym z tym procesem harmonizacji. W związku z tym reguła ta odnosi się przede wszystkim do unijnych dyrektyw, które wiąż ą państwa członkowskie je dynie w zakresie celu regulacji. Wykładnia proeuropejska polega na dokonywaniu przez organy krajowe takiej interpretacji przepisów prawa krajowego, która zapewnia osiągnięcie celu wynikającego z norm prawa unijnego, niezależnie od tego, czy normy te są bez pośrednio skuteczne, czy też, jak w przypadku dyrektyw, wymagają transpozycji do prawa krajowego. Wobec powyższego, należy wskazać, że błędnie strona postępowania przenosi regułę prounijnej wykładni przepisów prawa krajowego na grunt norm technicznych okre ślających m. in. wymagania bezpieczeństwa dla określonych kategorii produktów. Należy również zauważyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy kwestię sporną stanowiły wyniki badań laboratoryjnych produktu (tj. czy posiada on wymagany kąt 150º nachylenia p omiędzy siedziskiem a oparciem), który pozostaje w sferze ustaleń faktycznych organu, a nie wątpliwości co do prawidłowości zastosowanych przez niego norm technicznych oraz – ewentualnie – ich wykładni. Mając przy tym na uwadze, że wózek będący przedmiotem postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu został wprowadzony na polski rynek i był na nim udostępniany konsumentom, Prezes UOKiK jako polski organ nadzoru rynku, stosownie do ww. przepisu art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów dokonał oceny bezpieczeństwa tego produktu z uwzględnieniem wymagań określonych w polskiej normie PN - EN 1888:2012, będącej transpozycją normy europejskiej EN 1888:2012. Należy przy tym zauważyć, że istotą transpozycji normy 11 europejskiej na grunt krajowy, jest wprowadzenie normy europejskiej (EN) do krajowego porządku w drodze Polskiej Normy (PN - EN), przy jednoczesnym zachowaniu tożsamości zapisów obu norm. Niekierowanie się przez Prezesa UOKiK regułą prounijnej wykładni przepiów Należy również zau ważyć, że wyniki badań laboratoryjnych wykonanych na zlecenie strony postępowania w toku niniejszego postępowania w Instytucie Techniki Górniczej KOMAG w Gliwicach również wykonywane były w oparciu o wymagania zawarte w Polskiej Normie (PN - EN 1888:2012). P onadto, zgodnie z art. 20 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów organ nadzoru wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu, w przypadku gdy z ustaleń kontroli ( Inspekcji Handlowej – przyp. AK ) wynika znaczne prawdopodobień stwo, że produkt nie spełnia ogólnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa. Z powyższego wynika zatem obowiązek Prezesa UOKiK do podjęcia stosownej reakcji w przypadku uzyskania takich informacji przekazanych przez Inspekcję Handlową, będącą organem kontroli w zakresie ogólnego bezpieczeństwa produktów. Do wszczęcia postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa konkretnego produktu nie jest przy tym wymagane uprzednie prowadzenie takiego postępowania w innym państwie Unii Europejskiej , na obszarze którego pr odukt również jest oferowany konsumentom. Gdyby tak było, to w istocie do prowadziłoby to do sytuacji, w której albo żaden z organów nadzoru rynku z państw, w których p rodukt był wprowadzony na rynek nie mógłby wszcząć takiego postępowania albo – wszystkie z nich musiałby to uczynić jednocześnie, co z oczywistych względów nie jest możliwe, a także przeczyłoby celom ustanowienia wspólnego rynku. Zgodnie z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzy muje w mocy zaskarżoną decyzję albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławc ze. Prezes UOKiK, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materi ału dowodowego i uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez stronę postępowania w toku postępowania odwoławczego, zarówno pod kątem oceny legalności, jak i celowości wydanego rozstrzygnięcia, nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek, które 12 przemawiałby za uchyleniem zaskarżonej decyzji. W całości należy podtrzymać wszelkie argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji, uzasadniające dokonaną ocenę bezpieczeństwa w ózka CHICCO MULTIWAY EVO kod EAN 8003670736325, nałożenie na stronę postępowania obowiązku określonego w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów oraz opłat związanych z badaniami i opiniami biegłych na podstawie art. 25a ust. 1 tej ustawy. W związku z powyższym, Prezes UOKiK stwierdził, że decyzja nr 1/80/2016 z 28 lipca 2016 r. była prawidłowa i brak jest podstaw do jej uchylenia. Mając powyższe na względzie , Preze s UOKiK orzekł , jak w sentencji. Zgodnie z art. 25a ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów w związku z art. 2 § 2 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 2 9 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. z późn. zm. ) oraz art. 130 Kodeksu postępowania administracyjnego , koszty badań laboratoryjnych produktu nale ży uiścić na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, a w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie nałożonych kosztów badań – 14 dni od dnia doręczenia decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 i 846) od niniejszej de cyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW WICEPREZES Dorota Karczewska