RBG-16/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W BYDGOSZCZY ul. Długa 47,85-034 Bydgoszcz Tel. 52 345-56-44, Fax 52 345-56-17 E-mail: bydgoszcz@uokik.gov.pl Bydgoszcz, dnia 22 sierpnia 2014 r. Znak: RBG-61-06/14/MB-Sz/BS DECYZJA NR RBG - 16/2014 Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tejŜe ustawy – po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko Marianowi Siwka prowadzącemu działalność gospodarcza pod nazwą Centrum Tańca „M. Siwka” w Bydgoszczy - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów działania Mariana Siwka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Tańca „M. Siwka” w Bydgoszczy polegającą na stosowaniu we wzorcu umowy „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” postanowienia, które zostało wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), którego treść jest następująca: „CTS zastrzega moŜliwość zmiany cennika o czym poinformuje uczestników zajęć z miesięcznym wyprzedzeniem lub cyklem. Informacja zostanie zamieszczona na stronie CTS i w siedzibie CTS”, co stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania . UZASADNIENIE W dniu 28 sierpnia 2013 r. Postanowieniem Nr RBG-210/2013 – Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes UOKiK lub organ ochrony konsumentów) wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające mające na celu wstępne ustalenie, czy wzorce umowne stosowane przez szkoły nauki tańca z obszaru województw kujawsko - pomorskiego i warmińsko - mazurskiego zawierają niedozwolone postanowienia umowne, a co za tym idzie, 2 czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach, tj. art. 479 38 §1 i art. 479 39 k.p.c. w związku z art. 385 1 -385 3 k.c. oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowań w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów poprzez stosowanie postanowień wzorów umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone. W toku postępowania wyjaśniającego, w związku z wezwaniem Prezesa UOKiK, Marian Siwka prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Tańca „M. Siwka” w Bydgoszczy (dalej: Marian Siwka lub Centrum Tańca) przedłoŜył wzorzec umowny „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” . W wyniku wstępnej kontroli nadesłanego wzorca umownego zaszło podejrzenie stosowania przez przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, opisanej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r . o ochronie konkurencji i konsumentów [Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.; dalej równieŜ: ustawa o ochronie (…)] , polegającej na zamieszczaniu we wzorcu umownym „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” postanowienia, które jest postanowieniem umownym wpisanym - na podstawie art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego - do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone. Mając powyŜsze na uwadze – postanowieniem Nr RBG-47/2014 z dnia 31 stycznia 2014 r. – Prezes UOKiK wszczął z urzędu postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, opisanej w sentencji niniejszej decyzji, przeciwko Marianowi Siwka prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Tańca „M. Siwka” w Bydgoszczy. W toku niniejszego postępowania Prezes UOKiK wezwał przedsiębiorcę do ustosunkowania się do przedstawionych zarzutów oraz do wskazania daty, od której wzywany przedsiębiorca stosuje wzorzec umowy „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” . W odpowiedzi na powyŜsze wezwanie pełnomocnik Mariana Siwka, w piśmie z dnia 17 lutego 2014r., wskazał, iŜ nie moŜna zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w postanowieniu nr RBG-47/2014 r., Ŝe zapis w brzmieniu kwestionowanym przez Prezesa UOKiK narusza zbiorowe interesy konsumentów. W przedmiotowym piśmie podniósł takŜe, Ŝe kwestionowane przez Prezesa UOKiK postanowienie nie jest wpisane do Rejestru postanowień wzorców umownych uznanych za niedozwolone. Zaznaczył ponadto, Ŝe postanowienie to zawarte jest w Regulaminie zajęć tanecznych, który to wbrew wadliwym ustaleniom organu, nie stanowi wzorca umowy i nie mogą do niego być stosowane przepisy dotyczące ww. kwestii. W piśmie Strona jednocześnie podnosi, iŜ pkt 6 w podtytule „Płatność” wzorca umowy „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” wprowadza zasadę określającą w jaki sposób podawane są ceny do wiadomości uczestników szkoły, a w związku z tym, logiczna konsekwencją tego jest to, iŜ zmiana ceny zawartej w cenniku jest publikowana w ten sam sposób, w której ogłasza się aktualnie obowiązujący cennik. Ponadto, przedsiębiorca wskazał, iŜ „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” nie jest wzorcem umowy i jest stosowany od 1 września 2013 r. Strona wniosła o umorzenie postępowania. Prezes UOKiK zawiadomił przedsiębiorcę o zakończeniu zbierania materiału dowodowego oraz o moŜliwości zapoznania się z aktami sprawy (pismo z dnia 5 maja 2014 r.). Przedsiębiorca nie skorzystał z powyŜszych uprawnień. 3 Prezes UOKiK ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie zebranych w toku postępowania dokumentów organ ochrony konsumentów ustalił, iŜ Marian Siwka prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Tańca „M.Siwka” w Bydgoszczy (NIP: 5540467359). Z wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, iŜ przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorcy są pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych (85.51.Z). W ramach prowadzonej działalności przedsiębiorca stosuje wzorzec „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” . Przedmiotowy wzorzec stosowany jest od 1 września 2013 r. W sprawie zarzucanej praktyki wskazanej w sentencji decyzji ocenie poddano klauzulę umowną o treści: „CTS zastrzega moŜliwość zmiany cennika o czym poinformuje uczestników zajęć z miesięcznym wyprzedzeniem lub cyklem. Informacja zostanie zamieszczona na stronie CTS i w siedzibie CTS” . Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, Prezes UOKiK zwaŜył, co następuje: Podstawą do rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy u.o.k.i.k jest uprzednie zbadanie przez organ ochrony konsumentów, czy w danej sprawie zagroŜony został interes publicznoprawny. Stwierdzenie, Ŝe to nastąpiło, pozwala na realizację celu tej ustawy, wskazanego w art. 1 ust. 1, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Zdaniem organu ochrony konsumentów rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąŜe się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy są lub będą klientami skarŜonego przedsiębiorcy. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa UOKiK działań przewidzianych w u.o.k.i.k. Przepis art. 24 ust. 1 tejŜe ustawy stanowi, iŜ „Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów ”, natomiast art. 24 ust. 2 określa, iŜ „Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego; 2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; 3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji”. Oceny, czy w danym przypadku mamy do czynienia z praktyką określoną w wyŜej wymienionym przepisie naleŜy dokonać na podstawie ustalenia łącznego spełnienia trzech przesłanek, którymi są: - działania przedsiębiorcy, - bezprawność tych działań, 4 - naruszenie zbiorowego interesu konsumentów. Działanie przedsiębiorcy Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ilekroć w ustawie tej jest mowa o przedsiębiorcy, pojmuje się przez to w pierwszej kolejności przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447, z zm.). Przepis art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej definiuje działalność gospodarczą jako zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóŜ, a takŜe działalność zawodową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 tej ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Mając powyŜsze na uwadze, uznać naleŜy, iŜ Marian Siwka prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczne pod nazwą Centrum Tańca „M.Siwka” w Bydgoszczy jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 u.o.k.i.k. Tym samym jego działania mogą podlegać ocenie w aspekcie naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Bezprawność działań i naruszenie zbiorowych interesów konsumentów Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 1 u.o.k.i.k. za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uwaŜa się w szczególności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru. NaleŜy w tym miejscu wskazać, iŜ wzorce umowy wykorzystywane przy zawieraniu umów z konsumentami mogą być poddane kontroli abstrakcyjnej. Kontroli abstrakcyjnej wzorca (art. 479 36 – 479 45 k.p.c.) dokonuje się niezaleŜnie od tego, czy wzorzec był, czy teŜ nie był zastosowany w konkretnej umowie. Kontrola taka obejmuje klauzule pojedyncze lub zbiorowe (cały wzorzec lub jego fragment). Oceny postanowień w wypadku kontroli abstrakcyjnej dokonuje SOKiK i wyłącznie do kompetencji tego Sądu naleŜy uznanie postanowień wzorców umów za niedozwolone. Przepis art. 479 43 k.p.c. rozszerza prawomocność wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone na osoby trzecie. Skutek tzw. prawomocności rozszerzonej następuje od chwili wpisania wzorca umowy do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. Konsekwencją umieszczenia postanowienia w rejestrze jest to, Ŝe posłuŜenie się nim będzie miało skutek wprowadzenia do umowy elementu bezwzględnie przez prawo zakazanego. Wpis do rejestru niedozwolonych postanowień umownych oznacza, Ŝe od tego momentu stosowanie takiej klauzuli jest zakazane we wszystkich wzorcach umownych. PowyŜsze stanowisko Prezesa Urzędu zgodne jest z orzecznictwem Sądu NajwyŜszego, który w uchwale z dnia 13 lipca 2006 r. (sygn. akt III SZP 3/06) stwierdził, iŜ „(…) stosowanie postanowień wzorców umów o treści toŜsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., moŜe być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów (…) oraz, Ŝe „wpis postanowienia wzorca do rejestru skutkuje tym, Ŝe 5 zakazane jest posługiwanie się wpisaną klauzulą we wszystkich wzorcach umów (…) w oderwaniu od rodzaju umowy lub gałęzi gospodarki, w której umowa została zawarta”. W uzasadnieniu do powyŜszej uchwały Sąd uznał m.in., Ŝe „ (…) praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów art. 23a u.o.k.i.k. (w obecnym brzmieniu ustawy jest odpowiednik art. 24 u.o.k.i.k. - przyp. autor) obejmuje równieŜ przypadki wprowadzania jedynie zmian kosmetycznych polegających na przestawieniu wyrazów lub zastąpieniu jednych wyrazów innymi, jeŜeli tylko wykładnia postanowienia pozwoli stwierdzić, Ŝe jego treść mieści się w hipotezie zakazanej klauzuli. Stosowanie klauzuli o zbliŜonej treści do klauzuli wpisanej do rejestru godzi przecieŜ tak samo w interesy konsumentów, jak stosowanie klauzuli identycznej, co wpisana do rejestru (…). Przyjęta powyŜej rozszerzająca wykładnia art. 23a u.o.k.i.k. znajduje równieŜ uzasadnienie w dyrektywach 93/13 oraz 98/27 a takŜe orzecznictwie ETS dotyczącym zasady efektywności (…)”. Nie jest zatem konieczna dokładna literalna identyczność klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z nią porównywanej, stąd niedozwolone będą takŜe takie postanowienia umów, które mieszczą się w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru, której treść zostanie ustalona w oparciu o dokonaną jej wykładnię. Mając powyŜsze rozwaŜania na uwadze, Prezes UOKiK zakwestionował następujące postanowienie: „CTS zastrzega moŜliwość zmiany cennika o czym poinformuje uczestników zajęć z miesięcznym wyprzedzeniem lub cyklem. Informacja zostanie zamieszczona na stronie CTS i w siedzibie CTS” . W ocenie Prezesa UOKiK kwestionowany zapis mieści się w hipotezie klauzuli zamieszczonej w Rejestrze pod poz. 547 , w brzmieniu : „Zmiana wysokości czesnego w ciągu roku akademickiego, moŜe nastąpić jedynie proporcjonalnie do oficjalnego wskaźnika wzrostu kosztów utrzymania” (wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dalej: SOKiK, z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. akt XVII AmC 46/05), klauzulą wpisaną pod poz. 848, o treści: „Wysokość odpłatności ustala dyrektor placówki w oparciu o kalkulację kosztów bieŜących. Odpłatność moŜe ulec zmianie w ciągu roku szkolnego” (wyrok SOKiK z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt XVII AmC 60/05), klauzulą wpisaną pod poz. 756, o treści: „ Wysokość opłat wymienionych w p. a, b, d ustala Rektor i podaje w formie zarządzenia do wiadomości, przed rozpoczęciem roku akademickiego ” ” (wyrok SOKiK z dnia 5 października 2005 r. sygn. akt XVII Amc 20/05). SOKiK w przypadku dwóch pierwszych postanowień stwierdził, iŜ tego rodzaju zapisy naruszają art. 385 1 § 1 k.c. oraz art. 385 3 pkt 20 k.c. tj. kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, raŜąco naruszając jego interes bowiem uprawniają kontrahenta konsumenta do podwyŜszania ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy. Zarówno cytowane postanowienia z Rejestru oraz postanowienie stosowane przez Mariana Siwka pozwalają na zmianę wysokości opłat bez moŜliwości negocjacji, czy teŜ odstąpienia od umowy przez konsumenta. Ponadto są sformułowane w sposób ogólny, nie określają w jakich okolicznościach i na jakich warunkach moŜe dojść do zmiany umowy w tym zakresie. W związku z powyŜszym naleŜy uznać, iŜ kwestionowany zapis moŜe stanowić niedozwolone postanowienie umowne, bowiem zmierza do uniemoŜliwienia konsumentowi 6 odstąpienia od umowy w przypadku zmiany cennika i moŜe być toŜsame z klauzulami wpisanymi do Rejestru pod poz. 547 i 848. W odniesieniu do ostatniego postanowienia SOKiK w uzasadnieniu wyroku wskazał, iŜ postanowienie to nie gwarantuje konsumentowi rzetelnej informacji o zmianie treści umowy zawartej z przedsiębiorcą w zakresie ewentualnej zmiany wysokości opłat, które konsument powinien ponosić. W opinii Sądu, umowa łącząca studenta i uczelnię ma charakter umowy ciągłej i podlega rygorom umów konsumenckich określonym w art. 384 i 384 1 k.c. PowyŜsze dotyczy równieŜ zmiany wzorca umowy w czasie trwania stosunku umownego o charakterze ciągłym, jeŜeli druga strona nie wypowiedziała umowy w najbliŜszym terminie. Zapis powyŜszy jest niezgodny z ww. przepisami, a przyjęty w nim sposób powiadamiania konsumenta o wysokości opłat poprzez wydanie zarządzenia Rektora nie stanowi gwarancji, Ŝe ta informacja z pewnością do niego dotrze, co rodzić moŜe ujemne skutki w postaci powstania u konsumenta zadłuŜenia w opłatach z powodu braku wiedzy o ich podwyŜce. Z tych teŜ powodów zakwestionowane postanowienie umowne kształtuje prawa i obowiązki studenta (konsument) w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami a zarazem raŜąco narusza jego interesy. NaleŜy zauwaŜyć, iŜ zgodnie z treścią postanowienia stosowanego przez Mariana Siwka, zmiany cennika podawane są do wiadomości konsumentów jedynie na stronie internetowej przedsiębiorcy i w siedzibie szkoły. Wywołuje to skutek w postaci naruszenia obowiązku doręczania konsumentom wzorców umów. Jednocześnie brak doręczenia konsumentowi wzorca umowy o zmianie warunków wiąŜącej strony umowy moŜe skutkować pozbawieniem konsumenta prawa do wypowiedzenia umowy zagwarantowanego w art. 384 1 k.c. Mając powyŜsze na uwadze powyŜsze, stwierdzić naleŜy, iŜ kwestionowane postanowienie stanowi niedozwolone postanowienie umowne i jest toŜsame z klauzulami wpisanymi do Rejestru pod poz. 547 , 848 , 756 . W odniesieniu do twierdzeń Strony przedstawionych w piśmie z dnia 17 lutego 2013r. (ustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych w postanowieniu Nr RBG-47/2014 z dnia 31 stycznia 2014 r.) w których przedsiębiorca wywodzi, iŜ objęty kontrolą Prezesa UOKiK w niniejszym postępowaniu „Regulamin zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” ma charakter ogólny, nie stanowi wzorca umowy i nie jest częścią umowy zawieranej z konsumentem, naleŜy uznać za bezzasadne. NaleŜy zaznaczyć, iŜ Kodeks cywilny nie definiuje pojęcia "wzorzec umowy", stwierdzając jedynie, Ŝe chodzi tu w szczególności o ogólne warunki umów, wzory umów i regulaminy, które zostały ustalone przez jedną ze stron umowy. "Wzorzec umowy" jest zatem pojęciem zbiorczym, a "ogólne warunki umów", "wzory umów" oraz "regulaminy" naleŜy traktować jako jego egzemplifikacje. Przez pojęcie "wzorzec umowy" rozumie się jednostronne i uprzednio przygotowane zestawienie klauzul umownych, ujętych w sposób generalny i abstrakcyjny, z przeznaczeniem do wykorzystania w nieograniczonej liczbie przypadków. Wzorce umów naleŜą zatem do standardowych form kontraktu. Odnosząc powyŜsze rozwaŜania na grunt niniejszej sprawy Prezes UOKiK zauwaŜa, iŜ bezsprzecznie spełnione są przesłanki do uznania zawierającego kwestionowane postanowienie „Regulaminu zajęć tanecznych w Centrum Tańca Siwka Sezon 2013/2014” za wzorzec umowny. Potwierdza to fakt, iŜ przy zawieraniu umowy na świadczenie przez przedsiębiorcę usług związanych z prowadzeniem kursów nauki tańca, konsument zobowiązany jest do podpisania Deklaracji udziału w zajęciach sezon 2013/2014 (załącznik nr 9 do pisma przedsiębiorcy z dnia 10 września 2013 r.), w której, zgodnie z jej treścią „ oświadcza, ze zapoznał się z regulaminem zajęć i go akceptuje (…).” 7 Reasumując, przedmiotowe postanowienie stosowane przez przedsiębiorcę na podstawie przyczyn wskazanych powyŜej jest toŜsame z klauzulami wpisanymi do rejestru postanowień niedozwolonych. Mając na względzie powyŜsze – w ocenie organu ochrony konsumentów - sporne postanowienie kształtuje prawa i obowiązki konsumentów w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, raŜąco naruszając ich interesy i jest toŜsame z klauzulami znajdującymi się juŜ w rejestrze. Wobec tego orzeczono jak w sentencji decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 kodeksu postępowania cywilnego od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie, które wnosi się za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Bydgoszczy do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia. Z upowaŜnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Bydgoszczy Piotr Adamczewski