Wróć do: Decyzje UOKiK

Numer decyzji

RBG-24/2001

Decyzja UOKiK RBG-24/2001

Data decyzji
16 lipca 2001

Treść rozstrzygnięcia

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENÓW W BYDGOSZCZY 85-097 Bydgoszcz, ul. Jagiellońska 34 Tel. (0-52) 345-56-44, Fax (0-52) 345-56-17, Tel. Centrala (0-52) 3254-100 E-mail: bydgoszcz@uokik.gov.pl Bydgoszcz, dn. 16.07.2001 r. Znak: RBG-5002-S-12/01/AB/1902 wg rozdzielnika Decyzja nr RBG 24/2001 Na podstawie art. 104 KPA oraz art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2000 r. Nr 122, poz. 1319 - ustawa) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego – z którym wystąpiła Spółdzielnia Mieszkaniowa „Pojezierze” w Olsztynie (Spółdzielnia) – w związku ze stawianym Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Olsztynie (MPEC) zarzutem stosowania zawyŜonych cen za usługi przesyłu energii cieplnej do budynków znajdujących się w zasobach Spółdzielni, odmawia wszczęcia postępowania antymonopolowego przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Olsztynie w związku ze stosowanym przez nie systemem rozliczeń za przesył energii cieplnej do budynków wnioskodawcy, polegającym na stosowaniu opłaty dwuskładnikowej (opłata stała i opłata zmienna) w wysokości wynikającej z taryfy zatwierdzonej decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes URE) nr OGD-820/156-B/9/99/JK z dnia 31.08.1999 r. i zmienionej decyzją nr OGD-820/156-A/12/2000/JK z dnia 27.09.2000 r. Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 10.07.2001 r. Spółdzielnia wystąpiła z Ŝądaniem wszczęcia postępowania antymonopolowego w sprawie stosowania zawyŜonych cen za usługi przesyłu energii cieplnej przez MPEC. Kreśląc we wniosku podstawę faktyczną swojego wystąpienia Spółdzielnia stwierdziła, iŜ począwszy od dnia 1.11.1999 r. dostarczanie ciepła odbywa się pomiędzy stronami na mocy taryfy dla ciepła zatwierdzonej decyzją Prezesa URE nr OGD-820/156- B/9/99/JK z dnia 31.08.1999 r., w której początkowo przewidziana była jednoskładnikowa opłata za usługi przesyłowe. Natomiast począwszy od dnia 1.10.2000 r. MPEC zmienił 2 sposób naliczania opłat za przesył stosownie do zmiany taryfy zatwierdzonej decyzją Prezesa URE nr OGD-820/156-A/12/2000/JK z dnia 27.09.2000 r. Zmiana ta polegała na rozbiciu opłaty na dwa składniki: 1. opłatę stałą zaleŜną od wielkości mocy zamówionej; 2. opłatę zmienną zaleŜną od ilości przesyłanej energii. Zmiana ta była wynikiem dostosowania sposobu rozliczeń za przesył energii cieplnej do zmiany ustawy Prawo energetyczne jaka dokonała się ustawą z dnia 26.05.2000 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 48, poz. 555). Taryfa w wersji zatwierdzonej decyzją z dnia 27.09.2000 r. obowiązywała wg twierdzeń wnioskodawcy do dnia 30.06.2001 r. Prezes Urzędu zwaŜył co następuje: Istotą podniesionego przez wnioskodawcę zarzutu jest stosowanie w okresie od 1.10.2000 r. do 30.06.2001 r. przez przedsiębiorstwo energetyczne jakim jest MPEC cen za usługi przesyłowe energii cieplnej w wysokości wynikającej z taryfy dla ciepła stanowiącej załącznik do decyzji Prezesa URE. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił we wniosku naruszenia przepisów ustawy. Zarzut stosowania zawyŜonych cen nie moŜe być uwzględniony skoro ceny w kwestionowanej wysokości zostały zatwierdzone decyzją administracyjną organu jedynie uprawnionego na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne (Dz.U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348) do zatwierdzania i kontrolowania taryf paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 45 i art. 46, w tym w szczególności do analizowania i weryfikowania kosztów przyjmowanych przez przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek opłat w taryfach. W art. 45 ustawy Prawo energetyczne i rozporządzeniu ministra gospodarki z dnia 12 października 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie ciepłem (Dz.U. z 2000 r. Nr 96, poz.1053) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 46 mowa jest o pokrywaniu jedynie uzasadnionych kosztów działalności przedsiębiorstw energetycznych w zakresie: wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu paliwami i energią, kosztów modernizacji, rozwoju i ochrony środowiska oraz o ochronie interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i są to kryteria, wg których następuje dokonywana przez Prezesa URE kontrola taryf. Tak więc zatwierdzenie przez Prezesa URE taryfy dla ciepła skutkuje domniemaniem, iŜ zawarte w taryfie ceny są skalkulowane w oparciu o koszty uzasadnione, a ich poziom nie jest nieuzasadniony w sposób, który by naruszał interesy odbiorców. W takim stanie rzeczy niemoŜliwym jest uznanie cen zawartych w taryfie za nadmiernie wygórowane, a więc nieuczciwe o czym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie ma uprawnień, które pozwalałyby mu na weryfikację działalności Prezesa URE, którego decyzja o zatwierdzeniu taryfy na charakter prejudycjalny wobec działalności organu antymonopolowego. Jedynie Prezes URE uprawniony jest do prowadzenia z urzędu kontroli taryfy i ewentualnie do wznowienia postępowania o zatwierdzenie taryfy i odmowy jej zatwierdzenia. Prezes Urzędu mógłby jedynie dokonać kontroli działalności przedsiębiorstwa energetycznego podejmowanego w ramach wyznaczonych zatwierdzoną taryfą. Przyjmując zatem, iŜ zawarte w taryfie ceny mają charakter cen maksymalnych (przy czym nawet cena maksymalna jest ceną opartą o koszty uzasadnione), moŜliwe byłoby jedynie uznanie za ograniczające konkurencję takie działania przedsiębiorstwa energetycznego, które prowadziłyby do nieuzasadnionego zróŜnicowania cen (w granicach wyznaczonych ceną 3 maksymalną) dla poszczególnych odbiorców, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W piśmie z dnia 6.03.2001 r. kierowanym do wnioskodawcy, MPEC jako podstawę odmowy uznania Ŝądań Spółdzielni dotyczących obniŜenia opłat przesyłowych wskazuje właśnie konieczność równego traktowania odbiorców. Jest to argument podzielany przez organ antymonopolowy, który wobec powyŜszego uznał, iŜ brak jest podstaw do wszczęcia postępowania antymonopolowego. Prezes Urzędu nie jest w stanie odnieść się merytorycznie do twierdzenia wnioskodawcy, iŜ przy zmianie sposobu naliczania opłat jaka dokonała się na mocy ustawy z dnia 26.05.2000 r., suma opłat za przesył energii cieplnej w skali roku nie powinna ulec zmianie. Organem uprawnionym do takiej oceny jest Prezes URE, od którego decyzji zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo energetyczne słuŜy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Antymonopolowego. Wobec powyŜszego naleŜało uznać za oczywisty brak naruszenia zakazu określonego w art. 8 ustawy i orzec jak w sentencji. Od decyzji niniejszej przysługuje stronom odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Antymonopolowego, w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Odwołanie naleŜy przesłać na adres Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Bydgoszczy. Otrzymują: 1. Spółdzielnia Mieszkaniowa „Pojezierze” ul. Kołobrzeska 13 10-444 Olsztyn 2. Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. ul. Słoneczna 46 10-710 Olsztyn 3. a/a

Analiza z kontekstem sprawy

Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o tę decyzję

Informacje o sprawie

Sygnatura
RBG-5002-S-12/01/AB/1902
Kara finansowa
nie
Branża
35.30 Wytwarzanie i zaopatrywanie w parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych
Region
Warmińsko-Mazurskie
Strony
Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Olsztynie
Odwołanie do sądu
Tak

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów