RGD-13/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA UOK I K W G DAŃSKU 80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL ./ FAX (58) 346-29-32, 346-29-33, 301-51-75 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD.61-6/14/HK Gdańsk, dnia 31 lipca 2014r. D ECYZJA NR RGD.13/2014 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 z późniejszymi zmianami), działając imieniu Prezesa Urzędu ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego, z urzędu, przeciwko przedsiębiorcy Łukaszowi Kozakiewiczowi, prowadzącemu działal- ność gospodarczą pod nazwą Łukasz Kozakiewicz – ZIUM.NET w Drawnie: [I] na podstawie art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, po uprawdo- podobnieniu stosowania przez Łukasza Kozakiewicza praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o których mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, polegających na: [1] naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez umieszczenie we wzorcach umowy postanowień o treści: [a] „Operator zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w regulaminie […] i o zmia- nach zawiadomi Abonenta na co najmniej 14 dni przed ich wprowadzeniem.” (Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu, § 10), [b] „ZIUM.NET Łukasz Kozakiewicz zastrzega sobie moŜliwość zmiany regulaminu. O ewen- tualnych zmianach regulaminu Abonent zostanie poinformowany z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Zmiany obowiązywać będą od następnego miesiąca kalendarzowego po opublikowaniu.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 1 Postano- wienia ogólne, punkt 2), pozostających w sprzeczności z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo teleko- munikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 z późniejszymi zmianami); [2] naruszaniu obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji poprzez umieszczenie we wzorcach umowy postanowień o treści: [a] „Operator zastrzega sobie prawo do wprowadzania […] zmian cen abonamentu oraz cen pozostałych usług objętych cennikiem usług i o zmianach zawiadomi Abonenta na co najmniej 14 dni przed ich wprowadzeniem.” (Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu, § 10), [b] „Wysokość opłat moŜe ulec zmianie. O ewentualnych zmianach w wysokości opłat abo- namentowych Abonent zostanie poinformowany w terminie 14 dni przed jej wprowa- dzeniem.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 8), [c] „Zmiany wysokości opłat nie stanowią zmiany postanowień Umowy łączącej ISP i Abo- nenta.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 12), pozostającego w sprzeczności z art. 61 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo tele- komunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 z późniejszymi zmianami); [2] [II] na podstawie art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, po uprawdo- podobnieniu stosowania przez Łukasza Kozakiewicza praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o których mowa w art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, polegających na stosowaniu we wzorcach umowy postanowień o treści: [1] „W przypadku zalegania przez Abonenta z jakimikolwiek opłatami na rzecz ISP, ISP ma prawo do naliczania odsetek ustawowych od naleŜnych kwot, a ponad to ISP zastrzega so- bie prawo do pobierania zryczałtowanej opłaty windykacyjnej w wysokości 10 zł.” (Regu- lamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 11), [2] „ISP nie ponosi odpowiedzialności za nie prawidłowe działanie systemu, wynikłe z: - przyczyn leŜących poza systemem ISP (a w szczególności za działania publicznej sieci te- leinformatycznej), - awarie spowodowane przyczynami naturalnymi (poŜar, powódź, gradobicie itp.), […].” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 7 Postanowienia końcowe, punkt 1), [3] „Wszelkie spory mogące wyniknąć na tle wykonywania postanowień Umowy Strony poddają pod rozstrzygnięcie właściwemu dla siedziby ISP Sądowi.” (Umowa abonencka o świadcze- nie usług dostępu do Internetu, § 8 punkt 1), uznanych za niedozwolone i wpisanych do rejestru postanowień wzorców umowy, o którym mo- wa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst ujed- nolicony: Dz.U. z 2014r., poz. 101 z późniejszymi zmianami), m.in. pod numerami: 1767 i 1768 [II.a] , 797 i 1337 [II.b] oraz 565 [II.c] , oraz po przyjęciu zobowiązania złoŜonego przez Łukasza Kozakiewicza, zmierzającego do zaniecha- nia stosowania zarzucanych mu praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, tj. zo- bowiązania do:
zastąpienia postanowień, o których mowa w punktach [I.1.a] i [I.1.b] , postanowieniem o treści: „ISP zastrzega sobie prawo do zmiany treści +Umowy abonenckiej o świadczenie usług do- stępu do Internetu+ oraz +Regulaminu świadczenia usług dostępu do Internetu+ na zasadach określonych w art. 60a ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne. Abonent zo- stanie poinformowany o zmianach pisemnie, dodatkowo komunikatem wysłanym na przeglą- darkę internetową, adres poczty elektronicznej, w terminie, nie później niŜ miesiąc przed wprowadzeniem proponowanej zmiany.”,
zastąpienia postanowień, o których mowa w punktach [I.2.a] i [I.2.b] , postanowieniem o treści: „ISP zastrzega sobie prawo do zmiany cennika usług w trybie określonym w art. 61 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne. Abonent zostanie poinformowany o zmianach pisemnie, dodatkowo komunikatem wysłanym na przeglądarkę internetową, adres poczty elektronicznej, w terminie, nie później niŜ miesiąc przed wprowadzeniem proponowanej zmiany.”
skreślenia (trwałego usunięcia) postanowienia, o którym mowa w punkcie [I.2.c] ,
zastąpienia postanowienia, o którym mowa w punkcie [II.1] , postanowieniem o treści: „W przypadku zalegania przez Abonenta z opłatami na rzecz ISP, ISP ma prawo do naliczania odsetek ustawowych od naleŜnej kwoty.”,
skreślenia (trwałego usunięcia) postanowienia, o którym mowa w punkcie [II.2] ,
zastąpienia postanowienia, o którym mowa w punkcie [II.3] , postanowieniem o treści: „Wszelkie spory mogące wynikać z wykonywania postanowień Umowy Strony poddają pod rozstrzygnięcie właściwemu Sądowi zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego.” i [3]
wprowadzenia do obrotu konsumenckiego, w terminie dwóch miesięcy od daty uprawomoc- nienia się decyzji administracyjnej, wzorców umowy zmiany te zawierających, nakłada się na Łukasza Kozakiewicza obowiązek wykonania tego zobowiązania; [III] na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumen- tów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 z późniejszymi zmianami) nakłada się na przedsiębiorcę Łukasza Ko- zakiewicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Kozakiewicz – ZIUM.NET w Drawnie, obowiązek przedłoŜenia, w terminie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji administracyjnej, informacji i dokumentów potwierdzających wykonanie zobowiązań, o których mowa w punkcie I sentencji decyzji administracyjnej, tj.: [a] nowych wzorców umowy regulujących świadczenie przez przedsiębiorcę, na rzecz konsu- mentów, usług telekomunikacyjnych, [b] dowodów przekazania dotychczasowym abonentom, w trybie art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 z późniejszymi zmiana- mi), propozycji zmian we wzorcach umowy dotychczas ich obowiązujących, [c] kopii trzech umów, jeśli takie zostały podpisane, z nowymi abonentami usług świadczonych przez przedsiębiorcę. U ZASADNIENIE [1] Przy piśmie z dnia 29 stycznia 2014r. Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku otrzymała, w ramach postępowania wyjaśniającego prowadzonego w sprawie wstępnego ustalenia czy działania przedsiębiorców telekomunikacyjnych, których siedziby są zlokalizowane na terenie województwa zachodniopomorskiego i którzy prowadzą działalność telekomunikacyjną tylko na tym obszarze, listę przedsiębiorców, którzy, wg Urzędu Komuni- kacji Elektronicznej Delegatury w Szczecinie, ww. warunki spełniają. [2] W trakcie postępowania, o którym mowa w punkcie [1], Prezes Urzędu przeprowadził m.in. analizę wzorców umowy pn. „Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu” o- raz „Regulamin świadczenia usług Dostępu do Internetu”, przekazanych Delegaturze UOKiK w Gdańsku przez przedsiębiorcę Łukasza Kozakiewicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Kozakiewicz – ZIUM.NET w Drawnie. [3] ZwaŜywszy na to, Ŝe analiza przedmiotowych wzorców ujawniła, iŜ:
postanowienia, o których mowa w punkcie [I.1] sentencji, mogą naruszać obowiązki wyni- kające z art. 60a ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 z późniejszymi zmianami),
postanowienia, o których mowa w punkcie [I.2] sentencji, mogą naruszać obowiązki wyni- kające z art. art. 61 ust. 5 i 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne,
postanowienia, o których mowa w punkcie [II] sentencji, mogą być uznane za zbliŜone, po- dobne do postanowień niedozwolonych, wpisanych do rejestru postanowień wzorców umo- wy, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst ujednolicony: Dz.U. z 2014r., poz. 101 z późniejszymi zmianami), np. pod numerami: 1767 i 1768 [II.a] , 797 i 1337 [II.b] oraz 565 [II.c] , Prezes Urzędu uznał za stosowne wszczęcie wobec Łukasza Kozakiewicza, w tym zakresie, po- stanowieniem nr 92 z dnia 1 kwietnia 2014r., postępowania w sprawie domniemanego naru- szenia przez tego przedsiębiorcę art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 i 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 z późniejszymi zmiana- mi). [4] Odpowiadając na „Zawiadomienie/wezwanie” Prezesa Urzędu z dnia 1 kwietnia 2014r., skar- Ŝony przedsiębiorca podniósł przy piśmie z dnia 15 kwietnia 2014r., doręczonym w dniu 18 kwietnia 2014r., iŜ:
„zgodnie z art. 28 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ZOBOWIĄZUJE SIĘ DO ZANIE- CHANIA STOSOWANIA ZARZUCONYCH [ MU ] PRAKTYK określonych w art. 24 w/w ustawy”, [4]
„zobowiązuje się do dnia 30 kwietnia 2014 roku do przedstawienia zmian (w regulaminie świadczenia [usług] do Internetu oraz umowie świadczenia usług dostępu do Internetu) zgodnych z prawem telekomunikacyjnym oraz ustawą o ochronie konkurencji i konsumen- tów””,
„zobowiązuje się do poinformowania pisemnie PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTA o zastosowanych zmianach”, natomiast przy piśmie z dnia 14 czerwca 2014r., doręczonym w dniu 16 czerwca 2014r., poin- formował m.in., iŜ:
nie tylko ponawia wcześniejsze zobowiązanie „ DO ZANIECHANIA STOSOWANIA ZARZUCONYCH [ MU ] PRAKTYK określonych w art. 24 […] ustawy”,
ale i „przedstawia propozycje zmian niebędących w sprzeczności z obowiązującym prawem telekomunikacyjnym oraz ustawą o ochronie konkurencji i konsumenta” w postaci: - zastąpienia postanowień o treści:  „Operator zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w regulaminie […] i o zmianach zawiadomi Abonenta na co najmniej 14 dni przed ich wprowadzeniem.” (Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu, § 10),  „ZIUM.NET Łukasz Kozakiewicz zastrzega sobie moŜliwość zmiany regulaminu. O ewentualnych zmianach regulaminu Abonent zostanie poinformowany z dwutygo- dniowym wyprzedzeniem. Zmiany obowiązywać będą od następnego miesiąca ka- lendarzowego po opublikowaniu.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Inter- netu, § 1 Postanowienia ogólne, punkt 2), postanowieniem o treści:  „ISP zastrzega sobie prawo do zmiany treści +Umowy abonenckiej o świadczenie usług dostępu do Internetu+ oraz „Regulaminu świadczenia usług dostępu do Inter- netu” na zasadach określonych w art. 60a ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo te- lekomunikacyjne. Abonent zostanie poinformowany o zmianach pisemnie, dodat- kowo komunikatem wysłanym na przeglądarkę internetową, adres poczty elektro- nicznej, w terminie, nie później niŜ miesiąc przed wprowadzeniem proponowanej zmiany.”, - zastąpienia postanowień o treści:  „Operator zastrzega sobie prawo do wprowadzania […] zmian cen abonamentu oraz cen pozostałych usług objętych cennikiem usług i o zmianach zawiadomi Abonenta na co najmniej 14 dni przed ich wprowadzeniem.” (Umowa abonencka o świadcze- nie usług dostępu do Internetu, § 10),  „Wysokość opłat moŜe ulec zmianie. O ewentualnych zmianach w wysokości opłat abonamentowych Abonent zostanie poinformowany w terminie 14 dni przed jej wprowadzeniem.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 8), postanowieniem o treści:  „ISP zastrzega sobie prawo do zmiany cennika usług w trybie określonym w art. 61 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne. Abonent zostanie poinfor- mowany o zmianach pisemnie, dodatkowo komunikatem wysłanym na przeglądarkę internetową, adres poczty elektronicznej, w terminie, nie później niŜ miesiąc przed wprowadzeniem proponowanej zmiany.” - skreślenia (trwałego usunięcia) postanowienia o treści:  „Zmiany wysokości opłat nie stanowią zmiany postanowień Umowy łączącej ISP i Abonenta.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 12), - zastąpienia postanowienia o treści: [5]  „W przypadku zalegania przez Abonenta z jakimikolwiek opłatami na rzecz ISP, ISP ma prawo do naliczania odsetek ustawowych od naleŜnych kwot, a ponad to ISP za- strzega sobie prawo do pobierania zryczałtowanej opłaty windykacyjnej w wysoko- ści 10 zł.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 11), postanowieniem o treści:  „W przypadku zalegania przez Abonenta z opłatami na rzecz ISP, ISP ma prawo do naliczania odsetek ustawowych od naleŜnej kwoty.”, - skreślenia (trwałego usunięcia) postanowienia o treści:  „ISP nie ponosi odpowiedzialności za nie prawidłowe działanie systemu, wynikłe z: - przyczyn leŜących poza systemem ISP (a w szczególności za działania publicz- nej sieci teleinformatycznej), - awarie spowodowane przyczynami naturalnymi (poŜar, powódź, gradobicie itp.), […].” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 7 Postanowie- nia końcowe, punkt 1), - zastąpienia postanowienia o treści:  „Wszelkie spory mogące wyniknąć na tle wykonywania postanowień Umowy Strony poddają pod rozstrzygnięcie właściwemu dla siedziby ISP Sądowi.” (Umowa abo- nencka o świadczenie usług dostępu do Internetu, § 8 punkt 1), postanowieniem o treści:  „Wszelkie spory mogące wynikać z wykonywania postanowień Umowy Strony pod- dają pod rozstrzygnięcie właściwemu Sądowi zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego.”,
zmiany, o których mowa wyŜej, „ zostaną wprowadzone do obrotu konsumenckiego w terminie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji PREZESA URZĘDU OCHRO- NY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW ”. [5] Pismem z dnia 15 lipca 2014r. Prezes Urzędu poinformował Łukasza Kozakiewicza o zakończe- niu postępowania dowodowego i moŜliwości zapoznania się z materiałem zebranym w sprawie; z moŜliwości tej przedsiębiorca skorzystał/nie skorzystał. W TRAKCIE POSTĘPOWANIA , KTÓRE KOŃCZY DECYZJA ADMINISTRACYJNA , P REZES U RZĘDU USTALIŁ STAN FAKTYCZNY , JAK NIśEJ . [6] Łukasz Kozakiewicz, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Kozakiewicz - ZIUM.NET w Drawnie, posiada wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospo- darczej (REGON: 320493680), jest teŜ wpisany pod numerem 7689 do Rejestru Przedsiębior- ców Telekomunikacyjnych prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, co potwierdzają dane pobrane z ww. Rejestru w dniu 18 lutego 2014r. [7] Jak wynika z „Ogólnego opisu sieci telekomunikacyjnej, usługi telekomunikacyjnej lub udo- godnień towarzyszących” stanowiącego część wpisu do Rejestru, Łukasz Kozakiewicz jest upowaŜniony do wykonywania na obszarze powiatu choszczeńskiego i powiatu drawskiego działalności telekomunikacyjnej obejmującej:
dostarczanie sieci telekomunikacyjnej/sieci transmisji danych,
świadczenie usług telekomunikacyjnych, tj.: - usługi transmisji danych, - usługi zapewniania dostępu do sieci Internet, - usługi telekomunikacyjnej sprzedawanej we własnym imieniu i na własny rachunek, wy- konywanej przez innego dostawcę usług – w zakresie usługi transmisji danych i zapew- nienia dostępu do sieci Internet. [6] [8] Prowadząc działalność telekomunikacyjną Łukasz Kozakiewicz stosuje w obrocie z konsumen- tami m.in. „Umowę abonencką o świadczenie usług dostępu do Internetu” oraz „Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu”, postanowienia których to wzorców umowy wskazane w punkcie [I] i [II] sentencji decyzji administracyjnej mogą zostać uznane za naruszające za- kazy wynikające, odpowiednio, z art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konku- rencji i konsumentów [ PUNKT I SENTENCJI ] oraz z art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy [ PUNKT II SENTENCJI ] . M AJĄC NA UWADZE USTALONY STAN FAKTYCZNY ORAZ ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY , P REZES U RZĘDU ZWAśYŁ , CO NASTĘPUJE . [9] MoŜliwość rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i kon- sumentów uzaleŜniona jest od uprzedniego stwierdzenia, czy zagroŜony został w niej interes publicznoprawny, bowiem Prezes Urzędu jest upowaŜniony do realizacji zasadniczego celu powołanej ustawy, którym, zgodnie z zapisem jej art. 1 ust. 1, jest określanie warunków roz- woju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Rozpatrywana sprawa ma, w ocenie Prezesa Urzędu, charakter publicznoprawny, albowiem dotyczy ochrony interesu szerszej grupy konsumentów, którzy są lub mogli być klientami Łuka- sza Kozakiewicza. Tymczasem, zbiorowe interesy konsumentów podlegają ochronie przed działaniami przedsiębiorców, które są sprzeczne z prawem, zasadami współŜycia społecznego i dobrymi obyczajami. [10] W postępowaniu, które kończy niniejsza decyzja administracyjna, skarŜonemu przedsiębiorcy postawiono zarzuty naruszenia art. 24 ust. 1 oraz art. 24 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Odpowiednio do treści art. 24 ust. 1, „Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbio- rowe interesy konsumentów”, natomiast odpowiednio do treści ust. 2 tego artykułu, „Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o któ- rym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego […], 2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej infor- macji, […].”. [11] Dla uznania zachowań rynkowych przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów koniecznym jest wykazanie, iŜ spełnione zostały, kumulatywnie, trzy przesłanki określone w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, tj.:
kwestionowane działanie jest działaniem przedsiębiorcy i ujawnia się bezpośrednio w Rela- cjach przedsiębiorca-konsument,
działanie to jest bezprawne,
działanie to godzi w zbiorowy interes konsumentów. [12] Łukasz Kozakiewicz, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Kozakiewicz – ZIUM.NET w Drawnie, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konku- rencji i konsumentów, bowiem jest przedsiębiorcą w znaczeniu przepisów ustawy z dnia 2 lip- ca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst ujednolicony: Dz.U. z 2013r., poz. 672 z późniejszymi zmianami), w której, stosownie do art. 4, przyjęto, iŜ „przedsiębiorcą w rozu- mieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą”. Z kolei, zgodnie z art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 22 1 Kodek- su cywilnego za konsumenta uwaŜa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwią- zanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. [7] Mając na uwadze powyŜsze stwierdza się, iŜ Łukasz Kozakiewicz, będąc przedsiębiorcą tele- komunikacyjnym i wykonując związaną z tym działalność gospodarczą, podlega zarówno rygo- rom wynikającym wprost z ustawy Prawo telekomunikacyjne, jak i tym, które wynikają z ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w szczególności, w aspekcie domniemanego przekroczenia przez niego zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsu- mentów. [13] W przedmiotowej sprawie fakt stosowania przez Łukasza Kozakiewicza wzorców pn. „Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu” oraz „Regulamin świadczenia usług do- stępu do Internetu” nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, co przesądza o tym, iŜ pierwszą z przesłanek naleŜy uznać za spełnioną. [14] Za spełnione mogą zostać równieŜ uznane przesłanki wskazujące na bezprawność działania przedsiębiorcy. [15] Najpierw dlatego , iŜ:
pomimo wymogu wynikającego z treści art. 60a ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, tj. obowiązku doręczania na piśmie przez dostawcę usług telekomunikacyjnych abonentowi będącemu stroną umowy kaŜdej proponowanej zmiany warunków umowy, w tym określo- nych w regulaminie świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, z wy- przedzeniem co najmniej jednego miesiąca przed wprowadzeniem tych zmian w Ŝycie, a takŜe obowiązku informowania abonenta o prawie wypowiedzenia umowy w wypadku bra- ku akceptacji dla tych zmian, Łukasz Kozakiewicz stosuje we wzorcach umowy postano- wienia o treści: - „Operator zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w regulaminie […] i o zmia- nach zawiadomi Abonenta na co najmniej 14 dni przed ich wprowadzeniem.” (Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu, § 10), - „ZIUM.NET Łukasz Kozakiewicz zastrzega sobie moŜliwość zmiany regulaminu. O ewen- tualnych zmianach regulaminu Abonent zostanie poinformowany z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Zmiany obowiązywać będą od następnego miesiąca kalendarzowego po opublikowaniu.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 1 Postanowienia ogólne, punkt 2), a okoliczność ta uzasadnia postawienie temu przedsiębiorcy zarzutu naruszenia, w tym za- kresie, obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, po- zostając równocześnie w sprzeczności z treścią art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów,
pomimo wymogu wynikającego z treści art. 61 ust. 5 i 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne, tj. obowiązku doręczania przez dostawcę usług telekomunikacyjnych na piśmie abonentowi oraz podania do publicznej wiadomości treści kaŜdej proponowanej zmiany w cenniku, z wyprzedzeniem co najmniej jednego miesiąca przed wprowadzeniem tych zmian, a takŜe obowiązku informowania abonenta o prawie do wypowiedzenia umowy w wypadku braku akceptacji dla tych zmian, a w określonych wypadkach – takŜe o tym, iŜ w razie skorzysta- nia z prawa wypowiedzenia umowy dostawcy nie przysługuje roszczenie odszkodowawcze oraz zwrot ulgi, o której mowa w art. 57 ust. 6 ustawy, Łukasz Kozakiewicz stosuje we wzorcach umowy postanowienia o treści: - „Operator zastrzega sobie prawo do wprowadzania […] zmian cen abonamentu oraz cen pozostałych usług objętych cennikiem usług i o zmianach zawiadomi Abonenta na co najmniej 14 dni przed ich wprowadzeniem.” (Umowa abonencka o świadczenie usług dostępu do Internetu, § 10), - „Wysokość opłat moŜe ulec zmianie. O ewentualnych zmianach w wysokości opłat abo- namentowych Abonent zostanie poinformowany w terminie 14 dni przed jej wprowa- dzeniem.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 8), - „Zmiany wysokości opłat nie stanowią zmiany postanowień Umowy łączącej ISP i Abo- nenta.” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 12), [8] a okoliczność ta równieŜ uzasadnia postawienie temu przedsiębiorcy zarzutu naruszenia, w tym zakresie, obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej in- formacji, pozostając równocześnie w sprzeczności z treścią art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. [16] Następnie takŜe dlatego , iŜ bezprawność działania przedsiębiorcy moŜe teŜ być wywiedziona z toŜsamości postanowień będących przedmiotem postępowania, które kończy decyzja admini- stracyjna, oraz postanowień wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego. Na rzecz takiego stanowiska Prezesa Urzędu przemawia przede wszystkim to, iŜ zakaz stoso- wania postanowień wpisanych do rejestru nie ogranicza się jedynie do przedsiębiorcy, prze- ciwko któremu zapadł wyrok w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolo- ne, lecz rozciąga się, ponadto, na wszystkich innych przedsiębiorców posługujących się posta- nowieniami identycznymi, toŜsamymi, bowiem art. 479 43 Kodeksu postępowania cywilnego prawomocność przedmiotowego wyroku rozszerza – od chwili wpisania wzorca umowy do ww. rejestru – równieŜ na osoby trzecie. Wpis określonego postanowienia do rejestru niedozwolonych postanowień umownych oznacza zatem, Ŝe od tego momentu stosowanie określonej klauzuli moŜe być zakazane we wszystkich wzorcach umownych. I tak, w ocenie Prezesa Urzędu postanowienia wzorców umowy wykorzystywane w obrocie konsumenckim przez Łukasza Kozakiewicza, wyszczególnione w punkcie II sentencji decyzji administracyjnej, mogą zostać uznane za zbliŜone, toŜsame z odpowiednimi postanowieniami wpisanymi do rejestru postanowień niedozwolonych, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu po- stępowania cywilnego, na podstawie prawomocnych wyroków SOKiK i, jako takie, naruszać przepisy art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; na okoliczność uzasadnienia słuszności tej tezy zestawiono poniŜej postanowienia kwestionowa- ne, odpowiadające im postanowienia wprowadzone do rejestru oraz wskazano przesłanki ma- jące dowodzić ich toŜsamości.  We wzorcu umowy stosowanym w obrocie z konsumentami przez Łukasza Kozakiewicza znaj- duje się postanowienie o treści:
„W przypadku zalegania przez Abonenta z jakimikolwiek opłatami na rzecz ISP, ISP ma prawo do naliczania odsetek ustawowych od naleŜnych kwot, a ponad to ISP zastrzega so- bie prawo do pobierania zryczałtowanej opłaty windykacyjnej w wysokości 10 zł.” (Regu- lamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 4 Opłaty, punkt 11), podczas gdy w rejestrze postanowień uznanych za niedozwolone znajdują się m.in. postano- wienia o treści:
„Tele 2 uprawniona będzie do (…) obciąŜania Klienta kosztami wzywania go do zapłaty (w wysokości określonej w cenniku). Klient zobowiązany będzie do pokrycia kosztów takiej procedury (w wysokości określonej w cenniku). Wniesienie reklamacji nie wstrzymuje obo- wiązku zapłaty reklamowanej naleŜności.” (wyrok SOKiK z dnia 16 września 2008r., sygna- tura akt XVII AmC 13/08, numer postanowienia w rejestrze: 1767),
„Koszty wzywania do zapłaty w przypadku opóźnienia w zapłacie naleŜności (par. 4 ust. 6 Regulaminu) wynoszą 10 zł (kwota nie podlega VAT). Koszty procedury windykacyjnej wy- noszą 15% kwoty netto windykowanej naleŜności (kwota nie podlega VAT).” (wyrok SOKiK z dnia 16 września 2008r., sygnatura akt XVII AmC 13/08, numer postanowienia w rejestrze: 1768). Sąd Apelacyjny podzielając w wyroku z dnia 4 czerwca 2009r., sygnatura akt VI ACA 1665/08, stanowisko SOKiK co do faktycznej abuzywności klauzul o numerze 1767 i 1768, podniósł, co następuje. [9]
„Oceniając […] postanowienia regulaminu i cennika podstawowego stosowanego przez spółkę Tele2 Polska dotyczące obciąŜenia konsumenta kosztami wezwania do zapłaty oraz kosztami procedury windykacyjnej świadczonej na rzecz pozwanej przez podmioty trzecie […], stwierdzić naleŜy, Ŝe naruszają one dobre obyczaje poprzez naruszenie równorzędno- ści stron umowy na skutek nałoŜenia na konsumenta obowiązków nie znajdujących od- zwierciedlenia w obowiązkach przedsiębiorcy oraz poprzez obciąŜenie tymi kosztami kon- sumenta w kaŜdym przypadku, niezaleŜnie od zasadności wystosowanego do niego wezwa- nia do zapłaty, jak i zasadności skierowania sprawy na drogę postępowania windykacyjne- go.”
„[…] redakcja postanowień umownych zawartych w § 4 pkt 6 i 7 regulaminu […] stwarza ni- czym nie uzasadnione podstawy do obciąŜenia konsumenta kosztami wezwań do zapłaty, jak i kosztami czynności windykacyjnych w sytuacji, gdy kwestie związane z dochodzeniem roszczeń wobec konsumenta nie znajdują uzasadnienia faktycznego (np. w sytuacji uwzględnienia reklamacji) czy teŜ prawnego (wobec np. przedawnienia roszczenia). Za- kwestionowane postanowienia wzorca umowy nie mówią o zasadnym wezwaniu do zapłaty ani zasadnym rozpoczęciu procedury windykacyjnej, nie mówią o zwłoce w zapłacie naleŜ- ności tylko o opóźnieniu, a tym samym, jak juŜ zostało powiedziane, w kaŜdym przypadku obciąŜają konsumenta wymienionymi w nich kosztami, niezaleŜnie od tego, czy koszty te zostały w istocie wywołane nienaleŜytym wykonaniem umowy przez konsumenta, czy teŜ nie”
Aczkolwiek „rację przyznać naleŜy pozwanej, Ŝe koszty wezwań konsumenta do spełnienia świadczenia, jak i koszty pozostałych działań zmierzających do wyegzekwowania długu stanowią dodatkową szkodę po jej stronie”, to przecieŜ „nie w kaŜdym przypadku spowo- dowaną niezgodnym z umową zachowaniem się konsumenta”, a „sama pozwana nie moŜe przy tym decydować, kiedy taki przypadek zachodzi, a kiedy nie, innymi słowy nie moŜe w oparciu o zakwestionowane postanowienia regulaminu domagać się naprawienia szkody, nie wykazując konsumentowi jej zasadności ani wysokości, nie dając mu w ogóle moŜliwo- ści do jej zakwestionowania i obciąŜając go w kaŜdym przypadku obowiązkiem pokrycia tych kosztów.”
„To samo dotyczy postanowień Cennika Podstawowego […] ustanawiających wysokość opłaty za wezwanie do zapłaty na poziomie 10 zł i wysokość kosztów procedury windyka- cyjnej 15% windykowanej naleŜności, a więc w całkowitym oderwaniu od rzeczywistej wy- sokości szkody, której poziom powinny określać okoliczności kaŜdego przypadku.” Wobec tego, iŜ argumentacja Sądu Apelacyjnego odnosząca się do przesłanek uzasadniających wpisanie do rejestru klauzul o numerach 1767 i 1768 mogłaby mieć zastosowanie, per analo- giam , równieŜ do postanowienia kwestionowanego, uznaje się za dowiedzioną jego zbieŜność z ww. klauzulami uznanymi za niedozwolone.  We wzorcu umowy stosowanym w obrocie z konsumentami przez Łukasza Kozakiewicza znaj- duje się postanowienie o treści:
„ISP nie ponosi odpowiedzialności za nie prawidłowe działanie systemu, wynikłe z: - przyczyn leŜących poza systemem ISP (a w szczególności za działania publicznej sieci teleinformatycznej), - awarie spowodowane przyczynami naturalnymi (poŜar, powódź, gradobicie itp.), […].” (Regulamin świadczenia usług dostępu do Internetu, § 7 Postanowienia końcowe, punkt 1), podczas gdy w rejestrze postanowień uznanych za niedozwolone zapisano m.in. postanowienia o treści:
„Operator nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienaleŜyte wykonanie usług wynikłe z faktu niewłaściwego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnych innych operato- [10] rów telekomunikacyjnych.” (wyrok SOKiK z dnia 14 marca 2005r., sygnatura akt AmC 21/04, numer postanowienia w rejestrze: 797),
„Operator nie ponosi odpowiedzialności za szkody i awarie powstałe w wyniku zdarzeń lo- sowych (...) pozostających poza wpływem i kontrolą Operatora (np. wyładowania atmosfe- ryczne, awarie urządzeń nadawczych nadawców itp.).” (wyrok SOKiK z dnia 24 listopada 2006r., sygnatura akt XVII AmC 163/05, numer postanowienia w rejestrze: 1337). Analiza treści i skutków postanowień wpisanych do rejestru prowadzi do stwierdzenia, iŜ wszystkie one są niezgodne zarówno z art. 385 1 § 1 Kodeksu cywilnego, stosownie do którego postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie uzgodnione indywidualnie nie wiąŜą go, jeŜeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, raŜąco na- ruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne), jak i z art. 385 3 pkt 2 Kodeksu cywilnego, odpowiednio do którego za niedozwolone uznaje się postanowienia wyłączające lub istotnie ograniczające odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nie- naleŜyte wykonanie zobowiązania. Ponadto, jak podniósł SOKiK w wyroku z dnia 14 marca 2005r., sygnatura akt XVII AmC 21/04, na mocy którego wpisano do rejestru klauzulę o numerze 797, uchylanie się przez przedsię- biorcę telekomunikacyjnego od odpowiedzialności, nawet wtedy, gdy są po temu powody (np. „niewłaściwe funkcjonowanie sieci telekomunikacyjnych innych operatorów lub dostawców”), nie moŜe jednak skutkować tym, Ŝe konsument zostanie pozbawiony jakiejkolwiek wiedzy o podmiocie, na którym ta odpowiedzialność ciąŜy, i który, wskutek tego, moŜe powziąć prze- konanie, iŜ w ogóle nie posiada uprawnień do dochodzenia odpowiednich roszczeń. Wobec tego, iŜ do podobnych konstatacji prowadzi takŜe analiza celu i skutków stosowania postanowień kwestionowanych przez Prezesa Urzędu, to moŜna przyjąć, iŜ wykazują one wy- starczającą zbieŜność, toŜsamość z odpowiednimi postanowieniami wpisanymi do rejestru po- stanowień uznanych za niedozwolone (tu: np. pod numerami 797 i 1337).  We wzorcu umowy stosowanym w obrocie z konsumentami przez Łukasza Kozakiewicza znaj- duje się postanowienie o treści:
„Wszelkie spory mogące wyniknąć na tle wykonywania postanowień Umowy Strony poddają pod rozstrzygnięcie właściwemu dla siedziby ISP Sądowi.” (Umowa abonencka o świadcze- nie usług dostępu do Internetu, § 8 punkt 1), gdy, tymczasem, w rejestrze postanowień uznanych za niedozwolone znajduje się m.in. po- stanowienie o treści:
„Właściwym dla rozstrzygania sporów wynikających z regulaminu świadczenia usług jest sąd powszechny właściwy dla siedziby Operatora.” (wyrok SOKiK z dnia 29 września 2005r., sygnatura akt XVII Amc 57/03, numer postanowienia: 565). Jak podniósł w wyroku SOKiK w odniesieniu do postanowienia wpisanego do rejestru postano- wień uznanych za niedozwolone, stosowanego przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyj- nego (choć nie dotyczy ono wprost usług internetowych, lecz usługi dostawy sygnału telewi- zyjnego drogą kablowa bądź satelitarną), „na podstawie tego postanowienia […] strony podda- ją spory wynikające z umowy sądowi, który nie zawsze jest właściwy miejscowo według prze- pisów art. 27-37 kpc. Taka umowa prorogacyjna opisana w art. 46 kpc nie jest dopuszczalna w obrocie z konsumentami ze względu na treść art. 385 3 pkt 23 kc zabraniającego w takich przy- padkach narzucania rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscem wła- ściwym. Mogłoby bowiem dojść w praktyce do takiej sytuacji kiedy konsument miałby obowią- zek dochodzić swoich roszczeń do operatora, np. odszkodowawczych, o ustalenie treści umo- wy wyłącznie przed sądem właściwym dla siedziby tego przedsiębiorcy, podczas, gdy bez zapi- su […] Regulaminu miałby prawo pozwać go przed sąd swojego miejsca zamieszkania, jako miejsca spełnienia odszkodowawczego świadczenia pienięŜnego art. 454 § 1 kc lub miejsca spełnienia niepienięŜnego świadczenia operatora (roszczenia z tytułu rękojmi i gwarancji i o prawidłowe wykonanie takiego świadczenia).” [11] Wobec tego, iŜ postanowienie kwestionowane przez Prezesa Urzędu, jak i postanowienie przywołane z rejestru postanowień uznanych za niedozwolone odnoszą się do podobnych sytu- acji i powodują podobne skutki, moŜna przyjąć, iŜ właściwe im są zbieŜność, toŜsamość. [17] W stanie rzeczy opisanym jak wyŜej stwierdzić naleŜy, iŜ w stopniu wystarczającym została u- prawdopodobniona przez Prezesa Urzędu bezprawność działań Łukasza Kozakiewicza, polega- jących na stosowaniu we wzorcach umowy łączących go z konsumentami postanowień zarówno pozostających w sprzeczności z odpowiednimi zapisami ustawy Prawo telekomunikacyjne, jak i zbliŜonych, co do celu i skutków, do tych, które juŜ wcześniej zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy Kodeks postępowania cywilnego. [18] Ostatnią przesłanką, spełnienie której naleŜy rozpatrzyć w sprawie, jest ustalenie, czy kwes- tionowane zachowanie Łukasza Kozakiewicza godzi w zbiorowe interesy konsumentów. I tak, aczkolwiek ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów ww. pojęcia nie definiuje, to naleŜy jednak przyjąć, Ŝe interesem, który podlega ochronie na podstawie art. 24 ustawy jest interes prawny konsumentów, rozumiany jako ich potrzeby uznane przez ustawodawcę za godne ochrony; działanie przedsiębiorcy narusza zatem interesy konsumentów wtedy, gdy wywołuje negatywne skutki w sferze ich praw i obowiązków. Równocześnie, nie jest zbiorowym interesem suma indywidualnych interesów konsumentów. W wyroku z dnia 10 kwietnia 2008r., sygnatura akt III SK 27/07, Sąd NajwyŜszy wskazał, iŜ wy- starczające dla stwierdzenia naruszenia zbiorowych interesów konsumentów powinno być ustalenie, iŜ zachowanie przedsiębiorcy nie jest podejmowane w stosunku do zindywidualizo- wanych konsumentów, lecz względem członków danej grupy (określonego kręgu podmiotów) wyodrębnionych spośród ogółu konsumentów za pomocą wspólnego dla nich kryterium. W pojęciu praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów mieści się zatem takie dzia- łanie przedsiębiorcy, które jest skierowane do oznaczonych, ale dostatecznie licznych konsu- mentów, o ile przy tym łączy ich wspólna cecha rodzajowa 1 . W powołanym wyroku Sąd NajwyŜszy stanął ponadto na stanowisku, iŜ sformułowanie: „nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów ” nale- Ŝy rozumieć w ten sposób, Ŝe liczba indywidualnych konsumentów, których interesy zostały naruszone nie rozstrzyga o tym, czy dana praktyka narusza zbiorowe interesy konsumentów, bowiem praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest dopiero takie zachowanie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na jego powtarzalność w stosunku do indywidualnych konsumentów wchodzących w skład grupy, do której zachowanie to jest adresowane, a potencjalną ofiarą tego zachowania moŜe być kaŜdy konsument będący klientem lub potencjalnym klientem tego przedsiębiorcy. Zgodnie z wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2008r., przez interes zbiorowy naleŜy zatem rozumieć interes dotyczący konsumentów jako określonej zbiorowości, a jego naruszenie ma miejsce dopiero wówczas, gdy negatywnymi skutkami działań przedsiębiorcy dotknięty jest szerszy krąg uczestników rynku, mających status konsumentów. Do naruszenia zbiorowego interesu konsumentów konieczne jest, aby działanie przedsiębiorcy było skierowane nie do konkretnej osoby, lecz do grupy adresatów wyodrębnionych za pomocą wspólnego dla nich kryterium. Działanie o takim charakterze jest w stanie wywołać niekorzystne następstwa nie tylko w od- niesieniu do konkretnych konsumentów, lecz wobec kaŜdego z członków danej zbiorowości. Przy tym, zaistnienie przesłanki naruszenia zbiorowego interesu konsumenta nie jest bezpo- średnio uzaleŜnione od liczby konsumentów, których interesy zostały rzeczywiście naruszone wskutek działań przedsiębiorcy, istotne jest natomiast to, Ŝe przedmiotowe działanie moŜe zagrozić, przynajmniej potencjalnie, interesom pewnego kręgu nieprofesjonalnych uczestni- ków rynku. 1 Banasiński C., Piontek E., Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2009, s. 454. [12] [19] Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeŜeli w toku po- stępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie upraw- dopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 tej ustawy, lub innych informacji będących podstawą wszczę- cia postępowania – Ŝe przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąŜe się do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieŜenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu mo- Ŝe, w drodze decyzji, nałoŜyć obowiązek wykonania tych zobowiązań, a stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy – moŜe równieŜ określić termin ich wykonania. Z kolei, odpowiednio do art. 28 ust. 3 ustawy, w decyzji, o której mowa w ust. 1 tego artyku- łu, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek złoŜenia, w wyznaczonym terminie, informacji o stopniu realizacji zobowiązań. [20] Wobec tego, iŜ w toku postępowania, które kończy niniejsza decyzja administracyjna, upraw- dopodobniono stosowanie przez Łukasza Kozakiewicza praktyk naruszających zbiorowe intere- sy konsumentów, wobec tego, iŜ przedsiębiorca przedłoŜył zobowiązanie do podjęcia działań zmierzających do zapobieŜenia naruszeniom art. 24 ust. 1 i art. 24 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przedstawionych w punkcie [4] uzasadnienia decyzji administracyjnej, Prezes Urzędu uznał, po wcześniejszej analizie, Ŝe działania objęte zobo- wiązaniem złoŜonym przez przedsiębiorcę, zmierzając do zapobieŜenia zarzucanym mu prak- tykom, uzasadniają wydanie decyzji administracyjnej w trybie art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, co, mając na uwadze, ORZEKŁ , JAK W PUNKCIE I I II SENTENCJI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ . [21] Równocześnie, działając w oparciu o art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumen- tów, Prezes Urzędu nałoŜył na Łukasza Kozakiewicza obowiązek przekazania – w terminie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji administracyjnej – informacji i doku- mentów dotyczących sposobu wykonania zobowiązań, o których mowa w punkcie I i II senten- cji decyzji, tj.: [a] nowych wzorców umów regulujących świadczenie przez przedsiębiorcę usług telekomuni- kacyjnych na rzecz abonentów, [b] dowodów przekazania dotychczasowym abonentom, w trybie określonym ustawą Prawo telekomunikacyjne, propozycji zmiany we wzorcu umowy ich obowiązującym, [c] kopii trzech umów, jeśli takie zostaną podpisane, z nowymi abonentami usług świadczo- nych przez przedsiębiorcę, co, mając na uwadze, ORZEKŁ , JAK W PUNKCIE III SENTENCJI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ . P OUCZENIE : Stosownie do treści art. 81 ust 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z art. 479 28 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego (tekst ujednolicony: Dz.U. z 2014r., poz. 101 z później- szymi zmianami), od niniejszej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w War- szawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Kon- kurencji i Konsumentów Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gdańsku, w ter- minie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. O TRZYMUJE : Łukasz Kozakiewicz – ZIUM.NET ul. Polna 4/11 73-220 Drawno