RGD-29/2001

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA W G DAŃSKU 80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL . (058) 346-29-32, T EL /F AX (058) 346-29-33, T EL . C ENTRALA (058) 301-50-21 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD. 562-4/01/MLM Gdańsk, 5 listopada 2001r. DECYZJA NR RGD. 29/2001 Na postawie art. 9 w związku z art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 122, poz. 1319), w imieniu Prezesa Urzę- du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu sprawy wszczętej na wniosek ALTVATER SULO POLSKA (ASP) Sp. z o.o. w Warszawie Oddział w Gorzowie Wielkopol- skim przeciwko gminie Pełczyce – Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Peł- czycach, nakazuje się zaniechanie stosowania przez skarŜoną Gminę praktyki ograniczają- cej konkurencję, polegającej na naduŜywaniu pozycji dominującej na rynku poprzez od- mowę przyjmowania odpadów komunalnych od Spółki z o.o. (ASP) na składowisko w Peł- czycach i odmowę wydania skarŜącej zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na wywozie odpadów komunalnych z terenu miasta i gminy Pełczyce. UZASADNIENIE Do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej Preze- sem Urzędu albo organem antymonopolowym) wpłynął wniosek Spółki z o.o. ASP w War- szawie – Oddział w Gorzowie Wielkopolskim (zwanej dalej Spółką lub ASP) o wszczęcie postępowania antymonopolowego przeciwko Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszka- niowej w Pełczycach (zwanego dalej ZGKiM lub Zakładem), który – zdaniem skarŜącego przedsiębiorcy – stosuje praktyki ograniczające konkurencję poprzez naduŜywanie pozycji dominującej na rynku, polegające w szczególności na „przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania, bądź rozwoju konkurencji – poprzez wypowiedzenie wcześniej zawartej umowy na przyjmowanie i unieszkodliwianie odpadów komunalnych, pochodzących z gminy Pe.” Drugim zarzutem wniosku, skierowanym bezpośrednio prze- ciwko Gminie P, była jej odmowa wydania zezwolenia na prowadzenie przez ASP działal- ności, polegającej na wywozie odpadów komunalnych z terenu miasta i gminy Pełczyce. Mając na uwadze podniesione argumenty, organ antymonopolowy, po uzupeł- nieniu i usunięciu przez skarŜącą Spółkę braków formalnych wniosku, wszczął, w dniu 2 lipca 2001r., postępowanie antymonopolowe w sprawie nakazania zaniechania przez gmi- nę Pełczyce i podległy jej zakład budŜetowy – ZGKiM, stosowania praktyki monopolistycz- nej polegającej na naduŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku składowania nie- czystości stałych na wysypisku w Pełczycach poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się 2 warunków niezbędnych do powstania, bądź rozwoju konkurencji, co mogło stanowić naru- szenie art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsu- mentów (Dz.U. Nr 122, poz. 1319). W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania ZGKiM, pismem z dnia 30 lipca 2001 r. [karta akt sprawy 48-52] oraz Gmina, pismem z dnia 14 września 2001 r.[k. 57-64] przedstawiły swoje stanowisko w sprawie, uznając m.in., Ŝe „oskarŜenie Zarządu o działanie monopolistyczne […] jest bezzasadne i niesłuszne. ” ORGAN ANTYMONOPOLOWY USTALIŁ, CO NASTĘPUJE: Spółka ASP świadczy usługi wywozu nieczystości komunalnych z terenu Gminy Pełczyce na rzecz ….. Celem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie całego ob- szaru miasta i gminy Pełczyce, Spółka, w dniu 3 października 2000r., zawarła umowę z ZGKIM w P, na przyjmowanie i utylizację nieczystości komunalnych stałych [k. 6-7]. W następstwie zawartej umowy, która umoŜliwiła Spółce wywiązanie się z obo- wiązku określonego art. 8 ust.2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. Nr 132, poz. 622 z późn. zm.), ASP złoŜyła, zgodnie z wymo- gami art. 8 ust. 1 ww. ustawy, do Urzędu Miasta i Gminy w Pełczyce wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na wywozie komunalnych nieczystości stałych wskazując jako obszar jej wykonywania teren miasta i gminy Pełczyce [k. 10-11] i wnioskując o udzielenie zezwolenia na czas nieokreślony. W odpowiedzi Gmina powiadomiła Spółkę o odmowie wydania zezwolenia, mo- tywując swoje stanowisko brakiem wskazania we wniosku miejsca składowania odpadów [k. 12]. Dopiero po rozstrzygnięciu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze skargi na bezczynność organu [k. 13], Burmistrz Miasta i Gminy Pełczyce, dnia 26 marca 2001r., ostatecznie wydał stosowną decyzję, zezwalając Spółce ASP na prowadzenie działalności w zakresie wywozu odpadów komunalnych, limitując jednak zarówno termin, jak i obszar, na którym usługi te mogą być świadczone. Zezwolenie zostało ograniczone do terenów ….i wydane z mocą obowiązywania przez okres ok. 3 miesięcy tj. do dnia 30 czerwca 2001r. [k. 18-21]. W dniu 27 marca 2001 r., a więc nazajutrz po wydaniu przedmiotowej decyzji, ZGKiM wypowiedział Spółce, z dniem 31 marca 2001r., umowę na przyjmowanie i uniesz- kodliwianie odpadów, podając za przyczynę okoliczność, Ŝe ASP nie posiada stosownej koncesji na wywóz nieczystości [k. 22]. Następnie Burmistrz Miasta, kolejną decyzją z dnia 31 sierpnia 2001r., odmówił Spółce wydania ponownego zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na wywo- zie odpadów komunalnych z terenu miasta i gminy Pełczyce, wskazując na podstawę swo- jego rozstrzygnięcia brak udokumentowania gotowości odbioru nieczystości [k. 75]. W wyniku wskazanych wyŜej działań skarŜący przedsiębiorca, z dniem 30 czerwca 2001r., pozbawiony został nie tylko prawa do świadczenia usług wywozu nieczystości komunal- nych z terenu miasta i gminy Pełczyce, ale takŜe moŜliwości korzystania z gminnego wy- sypiska, które jest jedynym, funkcjonującym na terenie gminy, a składowane tam odpady komunalne zwoŜone są wyłącznie z tego obszaru. Administratorem wysypiska ZGKiM – jednostka budŜetowa gminy. ZGKiM praktycznie nie zajmuje się świadczeniem usług wywozu odpadów sta- łych, za wyjątkiem oczyszczania; ulic i pojemników ulicznych z terenu miasta. 3 Jedynym przedsiębiorcą, który moŜe świadczyć, bez Ŝadnych ograniczeń czaso- wych, przedmiotowych czy terytorialnych, usługi odbioru, wywozu i utylizacji stałych od- padów komunalnych z obszaru całej gminy Pełczyce jest firma R ze S. Aktualnie, Spółka R obsługuje …. miejscowości gminnych [k. 59] i dostarcza na wysypisko ponad ….% wwo- Ŝonych tam odpadów. Oprócz Spółki R jeszcze sześciu innym przedsiębiorcom wydano zezwolenie na prowadzenie działalności związanej z wywozem odpadów w gminie Pełczyce, z tym Ŝe kaŜ- dy z nich ma ściśle wyznaczony teren (najczęściej własny), z którego moŜe zbierać i wy- wozić jedynie własne nieczystości [k. 60]. Są to:….. ORGAN ANTYMONOPOLOWY ZWAśYŁ, CO NASTĘPUJE: Jakkolwiek w sporze, po stronie skarŜonej, występują dwie jednostki, tj. Gmina i Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, tym niemniej, biorąc pod uwagę fakt, Ŝe ten ostatni nie jest samodzielnym uczestnikiem rynku, bowiem prowadzony jest w formie gminnego zakładu budŜetowego, to – zgodnie z uchwałą Sądu NajwyŜszego z dnia 25 kwietnia 1996r., sygn. akt IIICZP/34/96 – postępowanie antymonopolowe mogło być wszczęte jedynie przeciwko gminie Pełczyce, posiadającej, w odróŜnieniu od swoich jed- nostek organizacyjnych, przy pomocy których prowadzi m.in. działalność gospodarczą, przymiot podmiotu prawa konkurencji. W niniejszej sprawie postępowanie antymonopolowe zostało prowadzone w związku z postawionym gminie Pełczyce zarzutem stosowania przez nią niedozwolonych praktyk rynkowych, stojących w sprzeczności z dyspozycją art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy an- tymonopolowej. Warunkiem koniecznym uruchomienia ustawy o ochronie konkurencji […] oraz wyciągnięcia ewentualnych sankcji wobec przedsiębiorcy naruszającego jej przepisy, jest sprecyzowanie rynku właściwego w danej sprawie, przez który – zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy – rozumie się rynek towarów, które ze względu na ich przeznaczenie, cenę i wła- ściwości (w tym jakość), są uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz są oferowa- ne na obszarze, na którym ze względu na ich rodzaj i właściwości, istnienie barier dostępu do rynku, preferencje konsumentów, znaczące róŜnice cen i koszty transportu, panują zbli- Ŝone warunki konkurencji. Biorąc pod uwagę przedmiot rynku (towar, usługa) w niniejszej sprawie funk- cjonują dwa odrębne, choć powiązane ze sobą rynki: • lokalny rynek składowania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, • lokalny rynek usług wywozu (usuwania) odpadów stałych komunalnych. Granice geograficzne obu rynków są identyczne i wyznaczone obszarem miasta i gminy Pełczyce. Wynika to z faktu, Ŝe na jedyne gminne składowisko w P przyjmowane są wyłącznie odpady z jej terenu. Aby dowieść, iŜ naruszony został przepis art. 8 ust. pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji [...], naleŜy wykazać, iŜ na zdefiniowanym uprzednio rynku relewantnym, skarŜony przedsiębiorca zajmuje pozycję dominującą oraz naduŜywa jej w ten sposób, Ŝe przeciwdziała ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju kon- kurencji. Działania takie, noszące znamiona praktyk eksploatacyjnych, polegać mogą mię- dzy innymi, na ograniczaniu dostępu do rynku przedsiębiorcom świadczącym określony rodzaj usług, poprzez budowanie barier wejścia na rynek. 4 Skutki ograniczania konkurencji bezpośrednio odczuwane przez wnioskodawcę występują na rynku wywozu odpadów komunalnych stałych. Jest to wynik dualizmu ról jakie, w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, odgrywa skarŜona Gmina; Po pierwsze, bezpośrednio wpływa ona na rynek składowania odpadów, będąc jego bezpośrednim uczestnikiem i prowadząc – poprzez swój zakład budŜetowy i na zasa- dach wyłączności – jedyne, usytuowane w jej granicach administracyjnych, wysypisko. Jak wynika z wyjaśnień skarŜonej udział zakładu (administratora wysypiska) w rynku składo- wania nieczystości wynosi….% [k. 58]. Po wtóre, pośrednio oddziaływuje na rynek wywozu, bowiem zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 oraz art. 3 ust 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porząd- ku i czystości w gminach (Dz.U. Nr 132, poz. 622 ze zm.), sprawy związane z usuwaniem, składowaniem i unieszkodliwianiem nieczystości naleŜą do obowiązkowych zadań wła- snych gminy. Obowiązkowość tych zadań naleŜy rozumieć w ten sposób, Ŝe gmina, acz- kolwiek nie musi sama, bezpośrednio angaŜować się w ich realizację (co w niektórych przypadkach nie jest nawet wskazane), to nie moŜe jednak skutecznie uwolnić się od od- powiedzialności za zapewnienie ich wykonywania na obszarze wspólnoty samorządowej. W tym celu gmina kreować winna warunki dla moŜliwości swobodnego świadczenia określo- nego typu usług w oparciu o zasady określone art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o utrzymaniu czy- stości [...], zgodnie z którymi na prowadzenie przez podmioty, inne niŜ gminne jednostki organizacyjne, działalności polegającej m.in. na usuwaniu odpadów komunalnych, wyma- gane jest uzyskanie zezwolenia, którego udziela, w drodze decyzji, właściwy wójt, bur- mistrz lub prezydent miasta, kaŜdemu podmiotowi, który dysponuje odpowiednimi środ- kami do wykonania usług oraz zapewnia naleŜyty ich poziom. Tak więc, w przedmiotowej sprawie, Gmina nie będąc w zakresie wywozu odpadów bezpośrednim uczestnikiem rynku pełni jedynie funkcję jego organizatora, jednak bez moŜliwości wpływu na podmiotową strukturę rynku, tzn. limitowania i reglamentowania ilości podmiotów spełniających okre- ślone prawem wymogi i chcących prowadzić działalność gospodarczą na terenie gminy. Na pierwszym z ww. rynków lokalnych to Gmina, która realizuje usługi składo- wania odpadów poprzez własną jednostkę, de facto zajmuje pozycję dominującą w świetle art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji [...], co daje jej określoną silną władzę rynko- wą i pozwala na efektywne zapobieganie konkurencji zarówno na tym rynku, jak i na po- wiązanym z nim rynku wywozu odpadów komunalnych stałych i przesądza o moŜliwości zastosowania wobec niej art. 8 ustawy. Pozycja dominująca, to pozycja siły ekonomicznej przedsiębiorstwa, która sprawia, Ŝe moŜe ono zapobiegać efektywnie konkurencji na rynku. W tym kontekście na- leŜy podnieść, Ŝe aczkolwiek praktyki monopolistyczne określone art. 8 ust. 1 ustawy, któ- rych istotą jest naduŜywanie dominacji rynkowej (siły rynkowej) ujawniają się zawsze na rynku relewantnym, to jednak przejaw tego naduŜycia nie musi wystąpić wyłącznie na ryn- ku właściwym, na którym dany przedsiębiorca zajmuje pozycję dominującą, w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy antymonopolowej. Jak na to wskazuje literatura przedmiotu „z prakty- ką monopolistyczną moŜna mieć takŜe do czynienia w odniesieniu do sprzecznych z pra- wem działań na innych relewantnych rynkach, na których dany przedsiębiorca wspomnia- nej pozycji nie posiada, o ile pozycja dominująca na jednym z relewantnych rynków po- zwala wymusić określone zachowanie uczestnikom innego relewantnego rynku” . (St. Gro- nowski. Ustawa antymonopolowa. Komentarz. Wyd. C.H. Beck, W-wa 1996r., str. 87). 5 W świetle zaprezentowanego wyŜej poglądu, oczywistym wydaje się być, Ŝe analiza i ocena zachowań przedsiębiorcy, wobec którego toczy się postępowanie, nie musi zostać ograniczona wyłącznie do rynków, na których podmiot ten działa, ale rozszerzona być winna równieŜ o te obszary aktywności gospodarczej, na które – choćby przedsiębior- ca nie był ich bezpośrednim uczestnikiem, jak to ma miejsce w przedmiotowym sporze – przenoszone są negatywne dla konkurencji skutki naduŜywania władzy i siły rynkowej. Badając więc zasadność zarzutu podnoszonego przez wnioskodawcę rozwaŜyć naleŜy, czy szczególna sytuacja związana z monopolem Gminy w zakresie prowadzenia wysypiska odpadów, nie została przez skarŜoną wykorzystana w celu przeciwdziałania ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania, bądź rozwoju konkurencji na lokalnym rynku usług wywozu (usuwania) odpadów stałych komunalnych. W przedmioto- wym sporze zerwanie przez działający w strukturach Gminy ZGKiM umowy na odbiór od- padów dostarczanych przez Spółkę z terenu gminy Pełczyce stanowi przejaw naduŜycia pozycji dominującej na rynku składowania odpadów komunalnych. Nie do przyjęcia są przy tym argumenty podniesione przez skarŜoną wysuwane w trakcie prowadzonego po- stępowania antymonopolowego, iŜ wysypisko ma charakter tymczasowy, zapewnienie miejsca składowania odpadów naleŜy do zadań własnych gminy, a dla funkcjonowania składowiska jest bez znaczenia kto odbiera i zwozi nieczystości, zwłaszcza w sytuacji gdy przyjmowane są na nim jedynie nieczystości z terenu gminy. OtóŜ Spółka ASP nigdy nie deklarowała, Ŝe będzie zwozić odpady spoza tego obszaru. Brak całkowitej pewności co do przyszłych zachowań skarŜącej w tym zakresie nie moŜe być uznany za wystarczającą przesłankę uzasadniającą zerwanie umowy, bowiem administrator wysypiska posiada wy- starczające uprawnienia do tego, by dostarczający odpady udokumentował źródło ich po- chodzenia. Podobnie argument o tymczasowym charakterze wysypiska nie moŜe się ostać, bowiem jak to wynika np. z wyroku Sądu Antymonopolowego sygn. akt XVII Ama 69/00 „ administrator czy właściciel wysypiska, który dominuje na rynku, nie powinien odmawiać składowania odpadów, jeŜeli przyjmował je z tego samego terenu od innych firm, nawet jeśli wysypisko miało ulec likwidacji. Prowadzi to bowiem do ograniczenia konkurencji”. Tymczasem, jak to wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowe- go, Gmina sama nie prowadząc wywozu odpadów przyjmowała je od róŜnych podmiotów, z których tylko jednemu wydała ona zezwolenie do wykonywania usług na całym obszarze miasta i gminy Pełczyce. Zestawienie ilości odpadów składowanych na wysypisku w Pełczycach, w roku 2000 prezentuje poniŜsza tabela. Tabela Ilość odpadów dostarczonych przez poszczególne firmy * . FIRMA Ilość odpadów w m 3 Struktura w % 6 * opracowano na podstawie danych zawartych w materiałach sprawy [k. 80]. Jak wynika z danych zwartych w tabeli Spółka R posiada ponad …% udział na lokalnym rynku wywozu odpadów komunalnych. Jak juŜ uprzednio wykazano, Gmina występując w podwójnej roli przedsiębiorcy prowadzącego wysypisko i – jednocześnie – organizatora usług związanych z wywozem nieczystości, w sposób zamierzony, wiedząc, Ŝe warunkiem niezbędnym dla uzyskania ze- zwolenia przez ASP, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości [....] jest udo- kumentowanie gotowości odbioru odpadów komunalnych przez zakład prowadzący dzia- łalność w zakresie wykorzystania lub unieszkodliwiania odpadów, zerwała łączącą strony umowę, by w ten sposób mieć pretekst dla wydania – przez samą siebie – decyzji odma- wiającej skarŜącej prawa do prowadzenia przez nią działalności na terenie Pełczyc. Od- mowy przyjęcia na wysypisko, odpadów pochodzących z tego właśnie obszaru, podykto- wanej jedynie faktem, Ŝe dostarczającym je miałby być podmiot wchodzący na rynek, nie sposób ocenić inaczej niŜ jako działań mających na celu budowanie barier dostępu do rynku wywozu nieczystości, konserwowanie jego dotychczas silnie zdominowanej struktury, a w konsekwencji przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków do rozwoju bądź powstania konkurencji. Biorąc powyŜsze pod uwagę, zdaniem organu antymonopolowego, juŜ samo zerwanie umowy na składowanie odpadów uznać naleŜy za spełniające przesłanki art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy antymonopolowej, a samą praktykę za udowodnioną. W przedmiotowej sprawie Gmina dopuściła się naruszenia wskazanego przepi- su takŜe w innej formie. Wnioskodawca, Spółka ASP, wypełniając wszystkie warunki wy- magane ustawą o utrzymaniu porządku [....] otrzymała stosowane zezwolenia z tym, Ŝe okres jego waŜności został ograniczony pierwotnie do 3 miesięcy [k.18], a następnie od- mówiono jej w ogóle prawa do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Gminy [k.75], skutkiem czego ASP utraciła moŜliwość świadczenia usług wywozu odpadów na obszarze P. W ocenie organu antymonopolowego Gmina załatwiając negatywnie wniosek ASP, a następnie wydając decyzję z dnia 31 sierpnia 2001 r. i odmawiając skarŜącej Spół- ce wydania zezwolenia równieŜ i w ten sposób naduŜyła posiadaną pozycję dominującą. TakŜe i te jej działania uznać naleŜy za stojące w sprzeczności z normą określoną art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy antymonopolowej. Godzi się przy tym wskazać, Ŝe zgodnie z art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na waŜny interes publiczny. W przedmiotowej sprawie Ŝadna ze wskazanych tym przepisem przesłanek nie występuje. 7 Po pierwsze ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach daje gminom m.in. prawo do regulowania rynku usług związanych z usuwaniem i składowaniem odpa- dów komunalnych, m.in. poprzez moŜliwość ustalenia wysokości górnych stawek ponoszo- nych przez właścicieli nieruchomości za wywóz nieczystości (art. 6 ust.2), a takŜe koniecz- ność uzyskania przez przedsiębiorcę chcącego wykonywać tego typu usługi odpowiedniego zezwolenia. Zezwolenie to winno być wydane kaŜdemu podmiotowi [podkr. UOKiK], który dysponuje odpowiednimi środkami do wykonania usług oraz zapewnia naleŜyty ich poziom. Władztwo gminy w tym zakresie ogranicza się więc do kontroli przestrzegania standardów jakości usług, a nie do reglamentowania ilości przedsiębiorców je świadczą- cych, a tym bardziej ich doboru na zasadzie uznaniowości i selekcji negatywnej. Gmina takich uprawnień, dających jej moŜliwość ograniczenia wolności działalności gospodarczej na swoim terenie nie posiada. Po wtóre za ograniczeniem takim nie przemawia waŜny interes publiczny, wręcz przeciwnie, w przedmiotowej sprawie wskazane działania Gminy interes ten naruszają. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 200r., o ochronie konkurencji i konsumentów „ustawa określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podej- mowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów” . Tak określony cel pozwala przyjąć, Ŝe ustawa ma charakter publicznoprawny i słuŜy ochronie ogólnospołecznego interesu. Ustawa znajduje zatem zastosowanie wówczas gdy zagroŜo- ny lub naruszony jest interes publiczny polegający na zapewnieniu właściwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. Zdaniem Sądu NajwyŜszego (por. wyrok z dnia 29 maja 2001r., sygn. akt ICKN/217/98) rynek gospodarczy funkcjonować moŜe prawidłowo wówczas, gdy zapewniona jest moŜliwość powstania i rozwoju konkurencji rozumianej ja- ko zjawisko charakteryzujące funkcjonowanie gospodarki. Ustawa chroni zatem konkuren- cję jako zjawisko o charakterze instytucjonalnym. W rozpatrywanej sprawie polityka Gminy i jako organu uprawnionego do wy- dawania zezwoleń, na świadczenie usług wywozu nieczystości stałych, i jako administratora wysypiska (przedsiębiorcy) prowadzona jest w sposób uniemoŜliwiający powstanie i rozwój konkurencji na lokalnym rynku wywozu odpadów. W przedmiotowym sporze działania skarŜonej Gminy, polegające na stanowieniu barier dostępu do rynku, nie tylko naruszają i podwaŜają fundamentalne zasady funkcjonowania gospodarki wolnorynkowej, ale pozbawiają ostatecznych beneficjentów istnienia zjawiska współzawodnictwa gospodarczego, tzn. konsumentów, moŜliwości uzyskania konkretnych korzyści stad płynących. Gdyby warunki konkurencji rynku miasta i gminy P były jednolite dla wszystkich jego uczestników, to wówczas zaistniałaby moŜliwość powstania na nim relacji w pełni konkurencyjnych, co prowadziłoby do rywalizacji o charakterze cenowym lub pozacenowym, a klienci mieliby zagwarantowaną nie tylko moŜliwość wyboru usługodawcy, ale i nabywania usług po najniŜszej cenie. Do tego bowiem prowadzi konkurencja, której byt i istota, poprzez wskazane w niniejszej decyzji działania skarŜonej, zostały zagroŜone W związku z powyŜszym stawiany gminie zarzut naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów […] uwaŜa się za udowodniony. Mając powyŜsze na względzie orzeczono jak w sentencji. 8 P OUCZENIE : Od niniejszej decyzji przysługuje stronom odwołanie do Sądu Okrę- gowego w Warszawie – Sądu Antymonopolowego w terminie 14 dni od daty jej doręcze- nia, za pośrednictwem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatury w Gdań- sku. Z UPOWAśNIENIA PREZESA URZĘDU Roman Jarząbek Dyrektor Delegatury UOKiK w Gdańsku