RGD-35/2000

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA W G DAŃSKU 80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL . (058) 346-29-32, T EL /F AX (058) 346-29-33, T EL . C ENTRALA (058) 301-50-21 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD.565-5/00/CF Gdańsk, 9 grudnia 2000r. D ECYZJA RGD.35/2000 Na podstawie art.104 K.p.a. oraz art. 8 ust. 1, w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie in- teresów konsumentów (Dz. U. z 1999r. Nr 52, poz. 99 ze zmianami), po rozpatrzeniu sprawy wszczętej na wniosek Usługowego Zakładu Pogrzebowego Monika Chwastek w Debrznie przeciwko Gminie Debrzno – Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszka- niowej w Debrznie, nakazuje się zaniechania stosowania praktyki monopolistycznej polegającej na naduŜywaniu pozycji monopolistycznej na lokalnym rynku usług cmen- tarnych poprzez przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do po- wstania bądź rozwoju konkurencji na rynku usług pogrzebowych wskutek zastrzeŜenia do wyłącznej kompetencji administratorowi cmentarzy komunalnych prawa kopania grobów na tych cmentarzach. UZASADNIENIE Do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynął wniosek Usługo- wego Zakładu Pogrzebowego Monika Chwastek w Debrznie (dalej: Zakład) o wszczę- cie postępowania administracyjnego w sprawie stosowania przez Gminę Debrzno (da- lej: Gmina) praktyki monopolistycznej polegającej na naduŜywaniu pozycji dominują- cej na rynku, a przejawiającej się w przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania lub rozwoju konkurencji. W uzasadnieniu wniosku Zakład wyjaśnił, iŜ zarządcą cmentarza komunal- nego w Debrznie jest Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej (dalej: ZGKiM), który świadczy równieŜ usługi pogrzebowe. ZGKiM nie wyraził zgody na kopanie gro- bów przez wnioskodawcę na administrowanym przez siebie cmentarzu. Na skierowane 2 do Urzędu Miasta i Gminy w Debrznie zapytanie o podstawę prawną przyznającą ZGKiM e wyłączność na kopanie grobów, wnioskodawca otrzymał odpowiedź, iŜ teren cmentarza jest własnością gminy Debrzno i zgodnie z art. 140 K.c. „ przysługuje jej prawo właściciela do korzystania z przedmiotu własności zgodnie z jego społeczno- gospodarczym przeznaczeniem ”, zaś ZGKiM, jako zarządca stały jest gospodarzem nieruchomości własnej gminy. Według wnioskodawcy zakaz kopania grobów w efekcie ogranicza rozwój firmy, bowiem rodziny zmarłych wiedząc, Ŝe nie ma ona prawa kopania grobów i ko- rzysta w tym przypadku z usług ZGKiM, kierują się tam właśnie i zamawiają całą kom- pleksową usługę związaną z pochówkiem. Ponadto zdarzały się przypadki, Ŝe grób we wskazanym przez Zakład miej- scu nie mógł być wykopany we właściwym terminie bądź teŜ, Ŝe wykopany grób miał niewłaściwe wymiary, co powodowało określone komplikacje w trakcie pogrzebu i wpływało na ocenę jakości usług świadczonych przez wnioskodawcę. Mając na uwadze podniesione we wniosku zarzuty, organ antymonopolowy wszczął w dniu 9 sierpnia 2000r. postępowanie administracyjne w sprawie nakazania zaniechania przez Gminę Debrzno – Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Debrznie stosowania praktyk monopolistycznych polegających na naduŜywaniu pozycji dominującej na rynku w celu przeciwdziałania ukształtowaniu się warunków niezbęd- nych do powstania bądź rozwoju konkurencji na lokalnym rynku usług pogrzebowych, co moŜe stanowić naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu [...]. W odpowiedzi na wniosek, jak w dalszej korespondencji, skarŜona Gmina podniosła, iŜ: 1. Realizując zadania własne w zakresie zakładania i rozszerzania cmenta- rzy prowadzi ona i utrzymuje na swoim terenie 7 cmentarzy komunal- nych powszechnie dostępnych dla potrzeb grzebania zmarłych. 2. Utrzymanie cmentarzy komunalnych i zarządzanie nimi zostało powie- rzone zakładowi budŜetowemu gminy – Zakładowi Gospodarki Komu- nalnej i Mieszkaniowej w Debrznie (uchwała Rady Miejskiej w Debrznie Nr 73/XI/91 z dnia 4.X.1999r. w sprawie statutu Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Debrznie). 3 3. Wykonanie przez ZGKiM statutowego obowiązku utrzymania w naleŜy- tym stanie cmentarzy i zarządzanie nimi polega na:
pobieraniu opłat za usługi pogrzebowe zgodnie z cennikiem (w tym: za miejsce w zaleŜności od rodzaju grobu, rezerwację miej- sca na grób, stawianie pomników),
„ wykopaniu grobu ziemnego w miejscu opłaconym za skorzystanie z cmentarza ”. 4. Przekazanie ZGKiM obowiązku utrzymania cmentarzy i zarządzania nimi pozwala na utrzymanie na nich porządku i zapobiega dowolności w ko- paniu grobów ziemnych, jak równieŜ pozwala racjonalnie wykorzysty- wać powierzchnię przeznaczoną na grzebanie zmarłych. Tym samym Gmina przez swój zakład udostępnia odpłatnie miejsce na cmentarzu wraz z wykopanym grobem lub rezerwuje miejsce, co nie jest równo- znaczne ze świadczeniem usługi pogrzebowej. 5. Opłaty uzyskane za korzystanie z cmentarzy komunalnych zakład bu- dŜetowy przeznacza na wywóz nieczystości, koszenie trawy, naprawy ogrodzeń, utrzymanie dróg wewnętrznych, przecinkę drzew, opłat za wodę oraz utrzymanie domu pogrzebowego. 6. ZGKiM świadczy równieŜ usługi pogrzebowe. Ceny na nie ustala Zarząd Miasta i Gminy w Debrznie, stąd teŜ ZGKiM moŜe konkurować z innymi przedsiębiorcami w wykonywaniu tychŜe usług jedynie ich jakością. 7. Odmowa wykopania grobu przez wnioskodawcę dotyczyła sytuacji, w której ze względu na warunki glebowe miejsca, w którym miał być wy- kopany grób, nie było to moŜliwe. Nie było jednakŜe przeszkody, aby wnioskodawca, korzystając z dostępnego w takich kolizyjnych sytu- acjach telefonu uzyskał pełną konieczną usługę w zakresie korzystania z cmentarza. Ponadto Gmina podała ilość pochówków dokonanych przez ZGKiM, wnio- skodawcę i inne firmy pogrzebowe na naleŜących do niej cmentarzach komunalnych w 2000r. (w okresie od stycznia do września). O RGAN ANTYMONOPOLOWY , ANALIZUJĄC ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY , USTALIŁ I ZWAśYŁ CO NASTĘPUJE : Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało w związku z zarzutem postawionym Gminie Debrzno, iŜ postępowanie jej nosi zna- miona naruszenia art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy antymonopolowej. 4 Jakkolwiek przedsiębiorcą bezpośrednio stosującym domniemane praktyki monopolistyczne jest ZGKiM, to wziąwszy pod uwagę fakt, iŜ jest to zakład budŜeto- wy, zgodnie z uchwałą Sądu NajwyŜszego z dnia 25 kwietnia 1996r., sygn. akt IIICZP/34/96, postępowanie administracyjne wszczęto przeciwko Gminie. Aby dowieść, iŜ naruszony został przepis wspomnianego wyŜej artykułu, naleŜy wykazać, iŜ skarŜony przedsiębiorca:
zajmuje pozycję dominującą na rynku oraz
naduŜywa tej pozycji przeciwdziałając ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji, m.in. ogranicza- jąc dostęp do rynku przedsiębiorcom świadczącym określony rodzaj usług, poprzez budowanie barier wejścia na rynek, które w zaleŜności od okoliczności mogą przybierać róŜne formy. Warunkiem koniecznym zastosowania ustawy antymonopolowej oraz wy- ciągnięcia ewentualnych sankcji wobec przedsiębiorcy naruszającego jej przepisy jest ustalenie rynku, rozumianego nie jako ogólna kategoria ekonomiczna, ale rynku wła- ściwego w danej sprawie, tzw. rynku relewantnego, z wyznaczeniem jego podstawo- wych elementów, tj. wymiaru przedmiotowego (towar, usługa), fazy obrotu (zbyt, hurt, detal), funkcji strony rynku (podaŜ, popyt), terytorium oraz czasowego aspektu obrotu. Brak jednoznacznej identyfikacji w odniesieniu do choćby jednego z powyŜ- szych elementów uzasadnia, iŜ przynajmniej zasadniczo, przedmiot postępowania mo- Ŝe być rozpatrywany w kontekście kilku odrębnych rynków. Identyfikacja wymiaru przedmiotowego rynku sprowadza się do wyodręb- nienia towarów w oparciu o ich szczególne właściwości, tak, aby odróŜnić te towary od innych w taki sposób, aby nie istniała moŜliwość dowolnej ich zamiany. W kaŜdym wypadku definiując towar (tu: usługę ) naleŜy wziąć pod uwagę takie jego cechy, jak: przeznaczenie, funkcje uŜytkowe, substytucyjność i inne szczególne, wyróŜniające go, właściwości, chodzi bowiem o towary takie same lub z punktu widzenia nabywcy uznane za substytuty. W rozumieniu art. 2 ust. 5 ustawy antymonopolowej usługi wy- konywane na cmentarzach komunalnych są niewątpliwie towarem. Kwestiami o podstawowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia zaistniałego sporu są zatem: 5
identyfikacja usług związanych z utrzymaniem cmentarzy i z chowa- niem zmarłych oraz określenie, czy usługi te – ze względu na swoje specyficzne cechy – tworzą odrębne rynki w aspekcie przedmiotowym,
stosowanie reguł konkurencji i prawa antymonopolowego w obszarze realizacji przez gminę jej zadań własnych, w przedmiotowej sprawie określonych art. 7 ust. 1 pkt 13 ustawy o samorządzie gminnym. Mając na uwadze powyŜsze wskazówki oraz dotychczasowe orzecznictwo antymonopolowe, naleŜy przyjąć, Ŝe usługi związane z chowaniem zmarłych dzielą się na: 1. usługi cmentarne, przedmiotowo związane z utrzymaniem cmentarzy i zarządzaniem nimi, 2. usługi pogrzebowe, przedmiotowo związane z chowaniem zmarłych. Obie grupy usług, określone w orzecznictwie jako usługi cmentarne (wyko- nywane w interesie ogółu) i pogrzebowe (zlecane przez indywidualnych zleceniodaw- ców) naleŜy wyraźnie odróŜnić. Usługi cmentarne, których organizacja naleŜy do obowiązku gminy i obszaru jej władztwa prawnego i które świadczone są na rzecz wspólnoty w celu umoŜliwienia jej członkom korzystanie z cmentarza i jego urządzeń, obejmują w szczególności takie działania, jak 1 : 1. utrzymanie i wyposaŜenie cmentarza w urządzenia cmentarne, 2. utrzymanie cmentarza jako terenu zielonego, 3. utrzymanie ładu i porządku na cmentarzu, 4. urządzanie cmentarza zgodnie z planem zagospodarowania, 5. nadzór nad korzystaniem z cmentarza, w tym nad pochówkiem, eks- humacją, zakładaniem grobów zgodnie z przepisami prawa. 1 Usługi cmentarne wyodrębniono kierując się przepisami ustawy z dnia 31 maja 1959r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz.U. z 2000r., Nr 23, poz. 295), ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz wytycznymi w zakresie metody definiowania towaru w sprawach antymo- nopolowych. 6 Specyficzną cechą usług cmentarnych jest to, Ŝe dotyczą one z jednej stro- ny utrzymania cmentarza zgodnie z wymogami porządkowymi i technicznymi, z dru- giej natomiast zabezpieczają prawidłowe wykonanie szczególnego rodzaju czynności, jaką jest pochówek zmarłego. W tym zakresie gminie, jako organizatorowi tych usług, przysługuje monopol wynikający z przepisów prawa. Cmentarze komunalne na terenie gminy Debrzno (w tym cmentarz w Debrznie) będące własnością Gminy, stanowią w ujęciu terytorialnym wyodrębniony rynek lokalny. Usługi pogrzebowe wykonywane są zarówno na cmentarzu, jak i poza nim i obejmują m.in. takie czynności, jak: 1. przygotowanie zwłok do pochówku, 2. przygotowanie miejsca pochówku, 3. transport zwłok, 4. pochówek zwłok i związana z tym asysta pogrzebowa, 5. wykopanie i uformowanie grobu, 6. ekshumacja zwłok i szczątków ludzkich, 7. załatwianie formalności administracyjnych związanych z pogrzebem. Indywidualny charakter usług pogrzebowych, wykonywanych poza władz- twem prawnym gminy, w przeciwieństwie do usług cmentarnych, które stosownie do treści ustawy samorządowej świadczone są na rzecz wszystkich członków lokalnej wspólnoty, jest podstawową cechą je odróŜniającą. Pierwszy rodzaj usług realizowany jest w oparciu o relację: podmiot gospo- darczy – pojedynczy klient, natomiast drugi na podstawie relacji: gmina wykonująca zadania własne – społeczność lokalna. Stąd teŜ usługi te, ze względu na swą specyfi- kę, stanowią odrębne grupy, a co za tym idzie, tworzą róŜne, choć współzaleŜne rynki związane przedmiotowo z usługami chowania zmarłych. NaleŜy przy tym wskazać, iŜ rozgraniczenie rozpatrywanych w przedmioto- wej sprawie usług cmentarnych i pogrzebowych jest zgodne z utrwalonym w tej mie- rze orzecznictwem antymonopolowym (por. wyrok Sądy Antymonopolowego z dnia 7 12.10.1994r., sygn. akt XVII Amr 27/94, oraz z dnia 25.09.2000r., sygn. akt XVII Ama 76/99). Biorąc pod uwagę powyŜsze rozwaŜania uznać naleŜy, Ŝe w analizowanej sprawie współistnieją dwa odrębne, jednakŜe funkcjonalnie powiązane ze sobą rynki, tj.:
rynek usług cmentarnych, świadczonych na rzecz wszystkich członków wspólnoty, terytorialnie toŜsamy z cmentarzami komunalnymi połoŜo- nymi na terenie gminy Debrzno, na którym Gmina swoje zadania o cha- rakterze uŜyteczności publicznej w zakresie ich utrzymania i admini- strowania wykonuje przy pomocy podległego jej zakładu budŜetowego (ZGKiM),
rynek usług pogrzebowych, świadczonych na indywidualne zlecenie klientów, terytorialnie, przynajmniej co do zasady, określony granicami gminy Debrzno, na którym podaŜ usług reprezentują zarówno skarŜona poprzez swój zakład budŜetowy, jak i wnioskodawca oraz inne firmy pogrzebowe. Są oni konkurentami w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy an- tymonopolowej. Skutki ograniczenia konkurencji kwestionowane przez wnioskodawcę wy- stępują na rynku usług pogrzebowych, jednakŜe jest to wynik określonych działań podejmowanych przez skarŜoną z racji administrowania cmentarzami komunalnymi. Gmina, jak wykazano wyŜej, funkcjonuje na obu rynkach. Na rynku usług cmentarnych – z racji przepisów prawnych w zakresie utrzymania cmentarzy i admini- strowania nimi – zajmuje bezspornie pozycję monopolistyczną w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej, gdyŜ nie spotyka się na nim z konkurencją innych przed- siębiorców. Na rynku usług pogrzebowych - biorąc pod uwagę ilość pochówków doko- nanych na cmentarzach komunalnych w gminie Debrzno w okresie 1.01-31.09.2000r. – zajmuje pozycję dominującą w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy o przeciwdziałaniu [...]. Przesądza to o moŜliwości poddania jej rygorom art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu [...]. W przedmiotowej sprawie Gmina organizując sprawy związane z zagwa- rantowaniem miejsc pochówku dla członków wspólnoty, z jednej strony występuje 8 jako podmiot prawa publicznego (wykonywanie zadań własnych na rzecz wspólnoty), z drugiej zaś jako właściciel nieruchomości, stosownie do treści art. 140 K.c. Podkre- ślić jednakŜe naleŜy, Ŝe działalność Gminy w obu płaszczyznach musi być zgodna z prawem, w tym, co oczywiste, takŜe z prawem antymonopolowym (por. wyrok Sądu Antymonopolowego z 14.07.1999r., sygn. akt XVII Ama 28/99). Odnosząc się do kwestii stosowania reguł konkurencji i prawa antymonopo- lowego w obszarze realizacji przez gminę jej zadań własnych, stwierdzić naleŜy, Ŝe w ustawie samorządowej brak jest przepisów ograniczających wolną konkurencję w sfe- rze gospodarki komunalnej. O ile nie ma w tym względzie odmiennych uregulowań, praktycznie kaŜda sfera gospodarowania dotycząca towarów i usług stanowiących przedmiot lokalnego obrotu, a więc takŜe i usług pogrzebowych, podlega kompetencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Sprawy związane z ograniczeniem moŜliwości świadczenia usług pogrzebo- wych na terenie cmentarzy komunalnych były przedmiotem wielu wyroków Sądu An- tymonopolowego, dlatego teŜ orzecznictwo odnoszące się do kwestii swobody wyko- nywania tych usług, ich kwalifikacji oraz regulujące zasady konkurencji na tych obsza- rach działalności gospodarczej moŜna uznać za dostatecznie ustalone i ugruntowane (por. np. wyroki Sądu Antymonopolowego z dnia 14.06.1995r., sygn. akt XVII Amr 11/95, z dnia 14.07.1999r., sygn. akt XVII Ama 28/99, oraz z dnia 25.09.2000r., sygn. akt XVII Ama 76/99). Ustanowienie przez Gminę podmiotu wyłącznie uprawnionego do świadcze- nia usług wykraczających poza zakres realizacji jej zadań własnych, sprowadzających się do działań wykonywanych na rzecz lokalnej zbiorowości, oznacza bezpośrednią ingerencję skarŜonej w obszarze usług konkurencyjnych wykonywanych na zasadach i według kryteriów charakterystycznych dla prawa prywatnego. Wskazać przy tym nale- Ŝy, iŜ brak jest podstaw prawnych uzasadniających ingerencję organów samorządu w organizację usług pogrzebowych poprzez m.in. stanowienia barier wejścia na rynek, stoi to bowiem w sprzeczności z obowiązującą zasadą swobody prowadzenia działal- ności gospodarczej ( por. art. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988r. o działalności gospo- darczej – Dz.U. Nr 41, poz. 324, z późniejszymi zmianami). 9 Skoro zatem kaŜdy przedsiębiorca, wpisany do ewidencji działalności go- spodarczej, moŜe swobodnie świadczyć – w ramach obowiązujących przepisów prawa - np. usługi polegające m.in. na kopaniu grobów, ograniczenie tej moŜliwości przez Gminę stanowi jawne naruszenie art. 5 ust 1 pkt. 1 powołanej ustawy, przeciwdziała bowiem ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konku- rencji. Konkluzja tego rodzaju, w sytuacji zastrzeŜonej wyłączności dla jednego pod- miotu, wydaje się oczywista, poniewaŜ ograniczono w ten sposób dostęp do cmenta- rza nie tylko wnioskodawcy, ale takŜe innym potencjalnym wykonawcom usług po- grzebowych. W świetle utrwalonego juŜ w tym zakresie orzecznictwa (por. cyt. wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 14.VI.1995r.) brak jest prawnych, jak i innych racjo- nalnych powodów, aby w zakresie tak typowych usług budowlanych, jakimi są usługi kopania grobów, zarządca cmentarza nie miałby się spotykać z konkurencją ze strony innych przedsiębiorców. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iŜ Gmina włączyła kopanie grobów w zakres usług cmentarnych, nie zaś pogrzebowych i wyłączne ich wykonywanie powierzyła ZGKiM, który z racji statutowych obowiązków administruje wszystkimi cmentarzami komunalnymi Gminy. Jak juŜ wspomniano przedsiębiorca ten świadczy równieŜ usługi pogrzebowe. Wytworzyła się w ten sposób sytuacja, Ŝe ZGKiM posiadający monopol na usługi cmentarne, znalazł się w sytuacji znacznie ko- rzystniejszej, niŜ jego konkurenci, bowiem uzyskał równieŜ monopol na usługi w za- kresie szczególnego segmentu konkurencyjnego rynku usług pogrzebowych, jakim jest kopanie grobów. Ograniczenie dostępu do cmentarza wnioskodawcy i innym po- tencjalnym konkurentom skutkuje tym, iŜ nie mogą oni wykonywać usług pogrzebo- wych w pełnym zakresie, bowiem część czynności z nimi związanych „ przejmowana ” jest przez zarządcę cmentarza, co zresztą potencjalnie zwiększa jego moŜliwości w uzyskiwaniu zleceń. Sytuacja taka jest nie do zaakceptowania z punktu widzenia war- tości chronionych prawem antymonopolowym. Ograniczenie innym przedsiębiorcom dostępu do rynku ma charakter nie tylko antykonkurencyjny, ale i antykonsumencki, bowiem konsumenci, potencjalnie chociaŜby, pozbawieni są prawa moŜliwości wyboru kontrahenta i nabywania usług po najniŜszej cenie. 10 Wobec spełnienia przesłanek analizowanego przepisu ustawy o przeciw- działaniu [...] zarzut stosowania przez Gminę Debrzno praktyk monopolistycznych po- legających na przeciwdziałaniu ukształtowania się warunków niezbędnych do powsta- nia lub rozwoju konkurencji naleŜy uznać za udowodniony. Gmina uzasadnia wyłączne prawo ZGKiM do kopania grobów przywilejem wynikającym z prawa własności w rozumieniu art. 140 K.c. oraz faktem, Ŝe z opłat za usługi cmentarne, w tym równieŜ kopanie grobów, pokrywane są koszty utrzymywa- nia cmentarzy komunalnych. Jest oczywistym, Ŝe w związku z tytułem własności do cmentarzy Gmina, tak jak kaŜdy właściciel, moŜe pobierać poŜytki i inne dochody płynące z nieruchomo- ści. W tym sensie moŜe równieŜ pobierać opłaty za korzystanie z cmentarzy. JednakŜe moŜe to czynić jedynie w granicach określonych przez ustawy i zasady współŜycia społecznego. Tytuł własności nie moŜe uzasadniać stosowania praktyk monopolistycz- nych. Jak wykazano wyŜej, zastrzeŜenie wyłączności na kopanie grobów tylko dla za- rządcy cmentarza w praktyce oznacza ograniczenie dostępu do rynku innym przedsię- biorcom pogrzebowym. ZGKiM, jako administrator cmentarza uzyskuje wpływy z wy- konywania usług cmentarnych, w tym równieŜ od innych przedsiębiorców pogrzebo- wych za korzystanie z infrastruktury cmentarnej, wjazd na cmentarz, korzystanie z chłodni, domu pogrzebowego itp. Opłaty za te usługi winny być skalkulowane tak, aby pokrywały koszty administrowania cmentarzami i zapewniały godziwy zysk. Niedopu- szczalnym jest, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, Ŝe działalność na rynku usług cmentarnych dotowana jest wpływami ze zmonopolizowanego segmentu usług pogrzebowych. Biorąc powyŜsze pod uwagę, orzeczono, jak w sentencji. Pouczenie: Od niniejszej decyzji słuŜy stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Antymonopolowego, za pośrednictwem Delegatury UOKiK w Gdańsku, w terminie 14 dni od daty doręczenia. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Roman Jarząbek Dyrektor Delegatury UOKIK w Gdańsku 11