RGD-5/2001

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA UOK I K W G DAŃSKU 80-824 G DAŃSK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL . (058) 346-29-32, T EL /F AX (058) 346-29-33, T EL . C ENTRALA (058) 301-50-21 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL Gdańsk, dnia 13 marca 2001r. RGD.5002-24/00/01/WW DECYZJA Nr RGD. 5/2001 Na podstawie art. 105 § 2 K.p.a., w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsu- mentów (tekst jednolity: Dz.U. z 1999r., Nr 52, poz. 547 ze zmianą), w imieniu Preze- sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, umarza się postępowanie administra- cyjne wszczęte na wniosek X w G. przeciwko Y w G. w sprawie stosowania praktyki monopolistycznej polegającej na naduŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku dostaw energii cieplnej poprzez przerzucanie na odbiorcę obowiązku pokrywania kosz- tów z tytułu strat ciepła powstałych na przesyle w sieci, będącej we władaniu i odpo- wiedzialności eksploatacyjnej dostawcy. U ZASADNIENIE X w G. wystąpiła do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delega- tury w Gdańsku z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego przeciwko Y w G. (zwanemu dalej dostawcą) pod zarzutem stosowania zakazanych praktyk mo- nopolistycznych. W ocenie skarŜącej, dostawca ciepła, niezgodnie z zawartą w dniu 5 lutego 1999r. X umową o dostawę energii cieplnej, narzucił odbiorcy uciąŜliwe warun- ki współpracy polegające na przerzuceniu na odbiorcę „kosztów strat na przesyle na sieci będącej we władaniu i odpowiedzialności eksploatacyjnej dostawcy […] , co w okresie od dnia 1 marca 2000r. do dnia 30 kwietnia 2000r., tylko w zakresie dostaw ciepła na cele centralnego ogrzewania spowodowało dodatkowe obciąŜenie X kwotą 49.998,50 zł. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o wszczęcie postępowania administra- cyjnego, dostawca w dniu 1 marca 2000r. jednostronnie zmienił miejsce pomiaru zu- Ŝycia energii cieplnej dostarczanej na cele centralnego ogrzewania; z węzłów rozdziel- czych budynków na węzły grupowe (stacje wymienników), wskazując przy tym, iŜ podstawą prawną takiego działania, stanowią przepisy: pkt 2.2.6.2 części VI taryfy dla ciepła oraz § 29 pkt 1.2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 października 1998r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad roz- liczeń w obrocie ciepłem, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach (Dz. U. Nr 132, poz. 867 z 1998r. ze zm.). 2 Według odbiorcy, przywołane powyŜej przepisy nie mogą stanowić podsta- wy wzajemnych rozliczeń, poniewaŜ:
grupowy węzeł cieplny (obejmujący stacje wymienników przy ul. Nał- kowskiej 20, ul. Buraczanej 10, ul. Myśliwskiej 13 i ul. Iwaszkiewicza 3) nie obsługuje innych odbiorców, a tylko X,
w pozostałych węzłach grupowych zasilających X, „instalacje odbiorcze stanowią przedmiot władania i odpowiedzialności eksploatacyjnej przed- siębiorstwa […]”. Tak więc skarŜąca stała na stanowisku, Ŝe sprzedaŜ ciepła powinna być do- konywana na granicy władania i odpowiedzialności eksploatacyjnej pomiędzy dostaw- cą i odbiorcą, zaś miejsce zainstalowania urządzenia pomiarowego powinno być toŜ- same z miejscem jego sprzedaŜy. Zastosowanie do wzajemnych rozliczeń pomiędzy stronami wskazań ciepłomierzy na stacjach wymienników nie jest zgodne z postano- wieniami łączącej strony umowy z dnia 5 lutego 1999r., (w szczególności z zapisami § 2 tejŜe umowy) oraz uzgodnieniami zawartymi w załączniku nr 1 do umowy – zlece- niach na dostawę energii cieplnej, które określają węzły rozdzielcze budynków X, jako miejsce sprzedaŜy ciepła. Tym samym, zawarta i obowiązująca umowa z dostawcą „nie daje przyzwolenia na dokonywanie odczytów z urządzeń pomiarowych zamonto- wanych w węzłach grupowych, bez konieczności uwzględnienia przez dostawcę strat na przesyle”. Organ antymonopolowy, mając na względzie zarzuty stawiane dostawcy ciepła wszczął, w dniu 12 lipca 2000r., postępowanie administracyjne w sprawie na- kazania zaniechania przez Y w G. praktyk monopolistycznych polegających na nad- uŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku dostaw energii cieplnej poprzez przerzucenie na X strat ciepła na przesyle powstałych w sieci, będącej we władaniu i odpowiedzialności eksploatacyjnej dostawcy i zmuszaniu wnioskodawczyni do pono- szenia w okresie od dnia 1 marca do 30 kwietnia 2000r., z tego tytułu kosztów, co mogło stanowić naruszenie art. 5 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu [...]. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyj- nego, dostawca ciepła w piśmie z dnia 3 sierpnia 2000r. uznał, iŜ przedstawione przez X zarzuty są nieuzasadnione i nie zasługują na uwzględnienie, gdyŜ uprawnienia do dokonywania rozliczeń ilości ciepła na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych za- instalowanych w grupowym węźle cieplnym wynikały z przepisów § 29 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 października 1998r. (Dz. U. Nr 132, poz. 867 ze zm.) określającego zasady „rozliczania ciepła pomierzonego w węźle grupowym przez po- dział na wszystkich odbiorców” oraz wyjaśnień zawartych w pismach: dyrektora De- partamentu Energetyki Ministerstwa Energetyki z dnia 22 grudnia 1999r., oraz dyrek- tora Północnego Oddziału Terenowego Urzędu Regulacji Energetyki w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2000r. Jednocześnie, niezaleŜnie od toczącego się przed organem antymonopolo- wym postępowania, strony sporu prowadziły rozmowy, mające na celu polubowne załatwienie zaistniałego konfliktu interesów. Efektem tych negocjacji było wystąpienie Y w G., która pismem z dnia 15 lutego 2001r. poinformowała o zawartej w dniu 14 3 lutego 2001r. ugodzie pomiędzy stronami, zamykającej spór o zasady rozliczeń za do- stawę ciepła w okresie od dnia 1 marca 2000r. do dnia 31 grudnia 2001r. W dniu 26 lutego 2001r. wnioskodawczyni poinformowała, iŜ na skutek ustania przyczyn, dla których niniejsze postępowanie zostało wszczęte, „wycofuje swój wniosek o przeprowadzenie postępowania administracyjnego (pismo z dn. 19.06.2000r. DE/3537/2000) przeciwko Y i wnosi o umorzenie postępowania”. Skar- Ŝona Y pismem z dnia 7 marca 2001r. wnioskowi temu nie sprzeciwiła się. Zgodnie z art. 105 § 2 K.p.a., organ administracji państwowej moŜe umo- rzyć postępowanie, jeŜeli wystąpi o to strona, na Ŝądanie której postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z inte- resem ogólnospołecznym. Biorąc pod uwagę fakt, iŜ spełnione zostały wszystkie wyŜej wymienione przesłanki, orzeczono jak w sentencji. Niniejsza decyzja została wydana przez Delegaturę UOKiK w Gdańsku zgodnie z upowaŜnieniem zawartym w § 2 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Mini- strów z dnia 20 stycznia 1999r. w sprawie określenia właściwości miejscowej oraz rze- czowej Delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 1999r. Nr 7 poz. 55) i podpisana na podstawie § 7 ww. rozporządzenia. Pouczenie: Od decyzji niniejszej przysługuje stronom odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Antymonopolowego w terminie 14 dni od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delega- tury w Gdańsku. Otrzymują: 1. X 2. Y