RKR-23/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI І KONSUMENTÓW Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Krakowie RKR-61-22/12/PP-11/12 Kraków, dnia 23 lipca 2012 r. DECYZJA NR RKR - 23/2012 Stosownie do art. 33 ust. 4-6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.) oraz § 2 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887), - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w związku z proponowaniem nabycia za pośrednictwem internetu produktów oznaczanych marką Mаster-Spоrt, wszczętego z urzędu przeciwko Wiеsławowi Rutcе, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center, z siedzibą w Gorlicach: I. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 tej ustawy, rozpowszechnianie informacji mogących wprowadzać w błąd, co do pochodzenia geograficznego oferowanych produktów poprzez stosowanie hasła reklamowego o treści „niemiecka jakość w najlepszej cenie”, co niezgodnie z prawdą sugeruje konsumentom, że produkty te zostały wyprodukowane na terenie Niemiec, co stanowi praktykę rynkową wskazaną w art. 5 ust. 1 i ust. 3 pkt 2, w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171 poz.1206, ze zm.), oraz nakazuje się jej zaniechania , II. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 tej ustawy , wprowadzające w błąd zaniechanie podania na stronie sklepu internetowego imienia i nazwiska przedsiębiorcy, stanowiących istotne informacje potrzebne konsumentowi do podjęcia decyzji o zawarciu umowy, co stanowi praktykę rynkową wskazaną w art. 6 ust. 1 i ust. 4 pkt 2 w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym , oraz nakazuje się jej zaniechania , III. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 tej ustawy , rozpowszechnianie informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd, co do testów i wyników badań lub kontroli przeprowadzanych na produkcie, poprzez zamieszczanie na opakowaniach produktów oraz na ich wizerunkach prezentowanych w internecie znaków certyfikacji lub oznaczeń im równorzędnych, nie zawierających jednoznacznych informacji o rodzaju posiadanego certyfikatu, co stanowi praktykę rynkową wskazaną w art. 5 ust. 1 i ust. 3 pkt 2, w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym , oraz nakazuje się jej zaniechania , strona 2 z 25 IV. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 tej ustawy , posługiwanie się oznaczeniem równorzędnym do certyfikatu ISO/TS 16949 nie mając do tego uprawnienia, poprzez zamieszczanie go na wizerunkach produktów prezentowanych w internecie, co stanowi praktykę rynkową, wskazaną w art. 7 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, oraz nakazuje się jej zaniechania . V. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nakłada się kary pieniężne na Wiеsława Rutkę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center z siedzibą w Gorlicach, z tytułu naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 tej ustawy , w wysokości: 1) 115 473,00 zł (słownie: sto piętnaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt trzy złote 00/100), w związku ze stosowaniem praktyki, o której mowa w pkt I. sentencji niniejszej decyzji, 2) 115 473,00 zł (słownie: sto piętnaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt trzy złote 00/100), w związku ze stosowaniem praktyki, o której mowa w pkt II. sentencji niniejszej decyzji, 3) 86 605,00 zł (słownie: osiemdziesiąt sześć tysięcy sześćset pięć złotych 00/100), w związku ze stosowaniem praktyki, o której mowa w pkt III. sentencji niniejszej decyzji, 4) 57 737,00 zł (słownie: pięćdziesiąt siedem tysięcy siedemset trzydzieści siedem złotych 00/100), w związku ze stosowaniem praktyki, o której mowa w pkt IV. sentencji niniejszej decyzji, płatne do budżetu państwa. VI. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji konsumentów oraz art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 83 ustawy ochronie konkurencji i konsumentów , postanawia się obciążyć Wiеsława Rutkę, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center z siedzibą w Gorlicach, kosztami niniejszego postępowania w wysokości 45,00 zł (słownie: czterdzieści pięć złotych 00/100) i zobowiązać przedsiębiorcę do ich zwrotu na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. UZASADNIENIE W okresie od 28 września 2011 r. do 18 kwietnia 2012 r, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatura UOKiK w Krakowie (dalej: „Prezes UOKiK”), przeprowadził z urzędu postępowanie wyjaśniające, mające na celu wstępne ustalenie, czy działalność przedsiębiorcy działającego pod firmą Wiеsław Rutkа Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center z siedzibą w Gorlicach (dalej: „Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа”), prowadzącego sklep internetowy w domenie http://ms-shop.eu nie odbywa się z naruszeniem zbiorowego interesu konsumentów. Biorąc pod uwagę ustalenia dokonane w toku postępowania wyjaśniającego Prezes UOKiK postanowieniem nr RKR-124/2012 w dniu 18 kwietnia 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, formułując zarzuty naruszania art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, strona 3 z 25 poprzez stosowanie praktyk zakazanych na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, polegających na: - rozpowszechnianiu informacji mogących wprowadzać w błąd co do pochodzenia geograficznego oferowanych produktów, poprzez stosowanie hasła reklamowego o treści „niemiecka jakość w najlepszej cenie”, co może sugerować, że produkty te zostały wyprodukowane na terenie Niemiec, - wprowadzającym w błąd zaniechaniu podania na stronie sklepu internetowego imienia i nazwiska przedsiębiorcy, stanowiących istotne informacje potrzebne konsumentowi do podjęcia decyzji o zawarciu umowy, - rozpowszechnianiu informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd, co do testów i wyników badań lub kontroli przeprowadzanych na produkcie, poprzez zamieszczanie na opakowaniach produktów oraz na ich wizerunkach prezentowanych w internecie znaków certyfikacji lub oznaczeń im równorzędnych, nie zawierających jednoznacznych informacji o rodzaju posiadanego certyfikatu, - posługiwaniu się oznaczeniem równorzędnym do certyfikatu ISO/TS 16949 nie mając do tego uprawnienia, poprzez zamieszczanie go na wizerunkach produktów prezentowanych w internecie. Ponadto, w dniu 18 kwietnia 2012 r. postanowieniem Nr RKR–125/2012 Prezes UOKiK zaliczył w poczet dowodów w niniejszym postępowaniu dokumenty uzyskane w toku postępowania wyjaśniającego, stanowiące pisma wraz z załącznikami oraz wydruki, zarejestrowane w numeracji ciągłej od nr RKR-403-17/11/PP do nr RKR-403-17/11/PP- 19/12. Pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Prezes UOKiK zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu wobec niego postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz wezwał do ustosunkowania się do przedstawionych zarzutów. Przedsiębiorca odniósł się w piśmie z dnia 16 maja 2012 r. do postawionych zarzutów: „podaję, że zarzuty te są całkowicie błędne i bezzasadne.” Jednocześnie przedsiębiorca zawnioskował o przedłużenie o cztery tygodnie, do dnia 16 czerwca 2012 r. terminu na wypowiedzenie się w przedmiocie postawionych zarzutów. Wniosek ten uzasadnił obszernością i rozległością materii, koniecznością szczegółowego zapoznania się z nią, oczekiwaniem na zamówione opinie prawne, czterodniowym wyjazdem, a także okresem „długiego weekendu” w trakcie którego odebrał zawiadomienie o wszczęciu. Prezes UOKiK ocenił, że okres czternastu dni był wystarczający, aby strona mogła wypowiedzieć się co do przedstawionych zarzutów, a podniesione przez nią okoliczności nie uzasadniają wnioskowanego przedłużenia terminu. Pismem z dnia 21 maja 2012 r. strona została zawiadomiona o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w niniejszym postępowaniu oraz, że może się zapoznać z tym materiałem, zgromadzonym w aktach sprawy, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma. Strona zapoznała się z aktami sprawy w dniu 12 czerwca 2012 r. oraz ustosunkowała się do przedstawionych zarzutów oraz zgromadzonego materiału dowodowego pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. strona 4 z 25 W toku przeprowadzonego postępowania Prezes UOKiK ustalił, co następuje. Wiеsław Rutkа prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center, z siedzibą w Gorlicach, na podstawie wpisu do rejestru działalności gospodarczej dokonanego przez Burmistrza Miasta Gorlice. Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа posługuje się znakiem towarowym „Mаster-Spоrt” (oraz znakiem „MS”, obydwa określane dalej jako znak towarowy „Mаster-Spоrt”) którego właścicielem jest Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) GmbH z siedzibą w Monachium, Niemcy (dalej: „Mаster-Spоrt GmbH”). Jest on zarejestrowany w rejestrze znaków towarowych prowadzonym przez niemiecki urząd patentowy (DPMA - Deutsche Patent-und Markenamt). Od strony graficznej znak towarowy Mаster-Spоrt ma kształt koła, w którym białymi literami na czerwonym tle umieszczony jest napis „MАSTER SPОRT”. Wzdłuż górnej i dolnej krawędzi tego koła umieszczone są półkoliście napisy dużą czcionką, odpowiednio: „AUTОMОBILTECHNIK” (w górnej części) oraz „GERMANY” (w dolnej części). Drugi ze znaków stanowi wyraz złożony z dwóch liter: „MS”. [dowód: karty nr 259- 262] Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа korzysta z tego znaku towarowego na podstawie umowy zawartej z Mаster-Spоrt Gmbh. Mаster-Spоrt GmbH jest spółką zarejestrowaną w Rejestrze Handlowym B Sądu Okręgowego w Monachium pod numerem HRB 144673. Spółka została zawiązana na podstawie aktu jej założenia, sporządzonego w formie aktu notarialnego w dniu 25 września 2002 r. w Monachium. Spółka została założona przez Wiеsława Rutkę oraz Krzysztofa Witka. Akt notarialny został sporządzony w obecności tłumacza dysponującego znajomością języka polskiego oraz niemieckiego, wezwanego przez notariusza ze względu na to, że założyciele spółki posługiwali się językiem polskim, natomiast nie posługiwali się językiem niemieckim w stopniu wystarczającym do prowadzenia negocjacji [dowód: karta nr 319] . Kapitał zakładowy spółki wynosił 25 000 euro i został wniesiony w gotówce w 98 % przez Wiеsława Rutkę (24 500 euro) oraz 2 % przez Krzysztofa Witka (500 euro). Na dzień 25 listopada 2011 r. jedynym udziałowcem spółki był Wiеsław Rutkа, dysponując 100 % udziałem w kapitale zakładowym o wartości nominalnej 25 000 euro [dowód: karty nr316] . Wiеsław Rutkа jest jednocześnie członkiem jednoosobowego zarządu tej spółki oraz jej dyrektorem zarządzającym. Siedziba spółki mieści się w budynku biurowym przy Leopoldstrasse 244 w Monachium, w którym pomieszczenia biurowe wynajmują na swe potrzeby również inne firmy. W dniu 27 sierpnia 2003 r. Mаster-Spоrt GmbH złożyła wniosek o zarejestrowanie znaku towarowego Mаster-Spоrt. Znak ten został zarejestrowany na rzecz spółki wpisami z dn. 22 kwietnia 2004 r. i 5 maja 2004 r. [dowód: karty nr 259-262] . W dniu 1 lutego 2008 r. została zawarta pomiędzy Mаster-Spоrt GmbH a Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа wcześniej wspomniana umowa, nazwana jako „umowa licencyjna dotycząca użytkowania znaku towarowego Mаster-Spоrt i MS”. Oświadczenia woli w imieniu obydwu stron tej umowy zostały w niej złożone przez Wiеsława Rutkę. Umowa ta przewiduje uprawnienie Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа do umieszczania znaku towarowego Mаster-Spоrt na towarach i ich opakowaniach, produkowanych, sprzedawanych i konfekcjonowanych przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа, a także do oznaczania nim korespondencji, metek, przywieszek, wytłoczek, pieczęci innych materiałów promocyjno- reklamowych oraz szyldów, plansz, instalacji, środków tranSpоrtu i budynków, a także wszystkich innych przedmiotów i środków związanych z działalnością przedsiębiorcy. [dowód: karty nr 43-50] strona 5 z 25 W dniu 31 lipca 2008 r. została wpisana do ewidencji prowadzonej przez Burmistrza Miasta Gorlice działalność gospodarcza Wiеsława Rutki pod nazwą „Mаster- Spоrt-Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center” [dowód: karta nr 31 ]. Uprzednio przedsiębiorca ten prowadził działalność gospodarczą pod nazwą „Pepiko, Import- Export”. Firma Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа do chwili obecnej pozostaje właścicielem zarejestrowanej w 2001 roku domeny www.pepiko.pl [dowód: karty nr 218-221]. W ewidencji działalności gospodarczej jako adres internetowy przedsiębiorstwa Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа został wskazany adres: www.mаster-Spоrt.de . W toku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Prezesa UOKiK, w grudniu 2011 r, zostały zmienione dane tego przedsiębiorcy, ujawnione w ewidencji działalności gospodarczej, m.in.: - usunięto adres www.mаster-Spоrt.de spośród danych o adresie internetowym firmy, - rozszerzono zakres działalności firmy, - ujawniono, że przedsiębiorca nie pozostaje w stanie małżeńskiej wspólności majątkowej. [dowód: karty nr 270-287] Po wszczęciu przez Prezesa UOKiK postępowania wyjaśniającego firma Mаster- Spоrt GmbH podjęła ponadto decyzję o utworzeniu oddziału spółki w Polsce. Uchwała zgromadzenia wspólników w tej sprawie została podjęta w dniu 2 listopada 2011 r, a uchwała zarządu spółki w tej sprawie zapadła w dniu 3 listopada 2011 r. [dowód: karty nr 303-304] Oddział spółki w Polsce został wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, XII Wydział Gospodarczy KRS w dniu 10 stycznia 2012 r. Siedzibą oddziału spółki w Polsce są Gorlice, a osobą upoważnioną do reprezentacji w oddziale przedsiębiorcy zagranicznego jest Wiеsław Rutkа. [dowód: karty nr 305-308] Adres oddziału Mаster-Spоrt w Polsce jest tożsamy z jednym z dwóch adresów, pod którymi prowadzi działalność Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа - Gorlice, ul. 11-go listopada 74. Dane adresowe oddziału w Polsce Mаster- Spоrt GmbH zostały również ujawnione w zakładce „kontakt” na stronie internetowej www.mаster-Spоrt.de . [dowód: karta nr 165] Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа w toku postępowania nie informował Prezesa UOKiK o utworzeniu oddziału w Polsce spółki Mаster- Spоrt GmbH. Przedsiębiorca uznał także, że nie jest właściwy do wyjaśnienia, czy utworzenie tego oddziału posiada związek - oraz jaki - z działalnością prowadzoną przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа. [dowód: karty nr 10 i nr 333] Oprócz strony internetowej www.mаster-Spоrt.de Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа prowadzi również sklep internetowy w domenie http://ms-shop.eu . Strona ta jest powiązana ze stroną internetową www.mаster-Spоrt.de przy pomocy odsyłaczy internetowych (hiperłączy, odnośników), których otwarcie („kliknięcie”) „przenosi” z jednej witryny na drugą (powoduje otwarcie drugiej witryny w oknie przeglądarki internetowej). Na obydwóch stronach przedsiębiorca posługuje się znakiem towarowym Mаster-Spоrt. [dowód: karty nr 232-258] Osobą wskazaną do kontaktów i reprezentującą właściciela domen wobec podmiotów, które dokonały ich rejestracji jest Wiеsław Rutkа, zarówno w odniesieniu do domeny www.mаster-Spоrt.de (zarejestrowanej przez DENIC - Deutsches Network Information Center) - jak i w odniesieniu do domeny http://ms-shop.eu (zarejestrowanej przez EURid - the European Registry of Internet Domain Names). [dowód: karty nr 346, 349] Własność domeny w której działa sklep internetowy została zarejestrowana na rzecz Mаster-Spоrt GmbH w dniu 30 kwietnia 2008 r. W świetle dokonanych ustaleń prowadzenie tej strony w polskiej wersji językowej rozpoczęto nie później niż w lipcu 2010 r. [dowód: karty nr 347- 348] Natomiast zgodnie z wyjaśnieniami przedsiębiorcy pierwszą sprzedaż na konsumenta została dokonana w kwietniu 2011 r. [dowód: karta nr 222] strona 6 z 25 Witryna www.mаster-Spоrt.de przedstawia informacje o firmach Mаster-Spоrt GmbH i Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа, w tym o posiadanych przez nich certyfikatach, planach rozwojowych, uczestnictwie w targach, działalności sponsorskiej, materiały reklamowe itp. Witryna http://ms-shop.eu umożliwia natomiast zakup poszczególnych towarów oferowanych przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа. Kliknięcie w witrynie www.mаster-Spоrt.de odnośnika oznaczonego napisem „szukaj części” otwiera stronę sklepu internetowego w witrynie http://ms-shop.eu , natomiast kliknięcie w witrynie http://ms-shop.eu odnośnika www.mаster- Spоrt.de lub logo firmy przenosi na stronę www.mаster-Spоrt.de . Obydwie witryny internetowe, którymi posługuje się przedsiębiorca, mają znaczenie dla praktyk będących przedmiotem niniejszej decyzji i są instrumentami służącymi jej stosowaniu. Według wyjaśnień przedsiębiorcy udzielonych na wezwanie Prezesa UOKiK: - ok. połowa (wartościowo) towarów sprzedanych przez niego za pośrednictwem sklepu internetowego w okresie styczeń-sierpień 2011 r. wyprodukowana była poza terenem Niemiec, (w tym w Chinach i w Polsce), - produkcja towarów oferowanych do sprzedaży za pośrednictwem sklepu internetowego odbywa się na terenie centrum produkcyjno-dystrybucyjnego w Gorlicach, przy ul. 11-go Listopada 68, oraz przy ul. 11-go Listopada 74 i są to jedyne zakłady jakie posiada Mаster- Spоrt Wiеsław Rutkа oraz Mаster-Spоrt GmbH, - produkcja towarów należących do asortymentu najliczniej oferowanego przez przedsiębiorcę - zawieszenia oraz przewodów - prowadzona jest na terenie zakładu w Gorlicach przy ul. 11-go listopada 68, - na terenie siedziby Mаster-Spоrt GmbH w Monachium nie jest prowadzona produkcja części samochodowych, - przedsiębiorca nie posiada zakładów produkcyjnych na terenie Niemiec, - opakowania towarów oferowanych do sprzedaży produkowane są przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа we własnym zakresie lub zlecane firmie produkującej opakowania z siedzibą i zakładem produkcyjnym w Jaśle. [dowód: karta nr 17 i karty nr 28-29] Wezwano ponadto przedsiębiorcę do przedłożenia przykładowych opakowań towarów oferowanych w jego sklepie internetowym Mаster-Spоrt, wytypowanych przez Prezesa UOKiK. Przedsiębiorca przedłożył opakowania oraz dodatkowe etykiety zawierające informację o producencie i pochodzeniu towarów. Spośród pięciu przedłożonych etykiet, cztery zawierają informację: - „kraj pochodzenia Chiny” a jedna zawiera informację: - „kraj pochodzenia Polska”. [dowód: karty nr 72-73 i nr 17-18] Informacja o pochodzeniu towarów nie jest prezentowana w sklepie internetowym na stronach z opisem. [dowód: karty nr 189-197] Informacja o pochodzeniu i producencie towarów nie jest również zawarta na stosowanych przez przedsiębiorcę opakowaniach produktów, których zdjęcia zamieszczane są w witrynie sklepu internetowego. Jest natomiast umieszczany na nich znak towarowy Mаster-Spоrt z rzucającym się w oczy dużym napisem „GERMANY”, stanowiącym jego element. [dowód: karty nr 56-68] W odniesieniu do poszczególnych zarzutów ustalono ponadto, co następuje. ad. pkt 1. Przedsiębiorca posługuje się hasłem reklamowym „NIEMIECKA JAKOŚĆ W NAJLEPSZEJ CENIE”. W górnej części strony internetowej www.mаster-Spоrt.de umieszczony jest przesuwający się napis reklamowy (tzw. „baner”) o takiej treści. strona 7 z 25 To hasło reklamowe prezentowane jest również - w formie dużych napisów - na stoiskach firmy organizowanych na targach motoryzacyjnych, w wersji angielskojęzycznej („GERMAN QUALITY AT THE BEST PRICE”). [dowód: karty nr 168-173] Hasło to jest również zamieszczone na stronie użytkownika Mаster-Spоrt-MS w serwisie aukcyjnym allegro.pl. [dowód: karta nr 203] W toku postępowania przedsiębiorca wyjaśnił: „Posługuje się określeniem ‘niemiecka jakość’ albowiem testy doświadczalne przeprowadzane na moich produktach wykazały, iż posiadają one cechy wytrzymałościowe i użytkowe co najmniej identyczne (a w bardzo wielu przypadkach o wiele wyższe) niż części samochodowe produkowane przez niemieckich producentów. Dane te uzyskiwane są podczas testów doświadczalnych wykonywanych przez niemieckie laboratoria na częściach samochodowych pozostających w ofercie mojego przedsiębiorstwa. Wskutek zastosowania powyżej wskazanej procedury, jak również przez wzgląd, że moje przedsiębiorstwo uzyskało niemiecki certyfikat jakościowy TÜV, posługuje się przedmiotowym określeniem” . [dowód: karta nr 29] Wezwany do przedłożenia wykazu niemieckich laboratoriów które przeprowadzały testy na częściach samochodowych sprzedawanych przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа, przedsiębiorca wyjaśnił, że laboratoria zlokalizowane na terenie Niemiec nie wykonywały na jego zlecenie testów doświadczalnych sprzedawanych przez niego części samochodowych, a testy takie były wykonywane dla niektórych spośród tych produktów na zlecenie jego kontrahentów. Według wyjaśnień złożonych przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа przedsiębiorca nie posiada żadnych certyfikatów potwierdzających wyniki tych badań przeprowadzonych przez niemieckie laboratoria, a otrzymywał je „jedynie do zapoznania się”. [dowód: karta nr 102] Ustosunkowując się do zarzutu przedsiębiorca podtrzymał powyższe wyjaśnienie, i zaznaczył ponadto, że stosowane przez niego hasło reklamowe „ odnosi się stricte do jakości reklamowanych produktów a nie miejsca ich produkcji, co wprost wynika z wykładni literalnej tego hasła ”. Przedsiębiorca podniósł ponadto, że informacja o kraju pochodzenia znajduje się na opakowaniu oferowanych przez niego produktów, w związku z czym konsumenci posiadali wiedzę o kraju ich pochodzenia. Przedłożone przez przedsiębiorcę opakowania produktów nie zawierają jednak informacji o kraju ich pochodzenia. [dowód: karty nr 55-67] . Przedsiębiorca odrębnie przedłożył dodatkowe etykiety zawierające informację o pochodzeniu produktów, wraz z wyjaśnieniem, że treść etykiet naklejanych na produkt lub jego opakowanie ustala magazynier, w oparciu o obowiązujące w jego przedsiębiorstwie zasady lokalizacji produktów magazynie. [dowód: karty nr 71-73] P rzedsiębiorca podniósł także, że żaden z klientów jego sklepu internetowego nie złożył oświadczenia o odstąpieniu od umowy kupna-sprzedaży dostarczonych mu części, co jego zdaniem świadczy o tym, że nie byli oni wprowadzani w błąd. Po zapoznaniu się z aktami sprawy i zgromadzonym przez Prezesa UOKiK materiałem dowodowym przedsiębiorca w piśmie z dnia 13 czerwca 2012 r. wyjaśnił również, że odstąpił od stosowania hasła reklamowego „niemiecka jakość w najlepszej cenie”. W dniu 14 czerwca 2012 r. hasło to jednak nadal było prezentowane na stronie internetowej przedsiębiorcy. [dowód: karta nr 359] ad. pkt 2 W witrynie sklepu internetowego w http://ms-shop.eu prowadzący go przedsiębiorca umieścił regulamin, w którym brak było informacji o jego imieniu i nazwisku. W regulaminie sklepu internetowego jako podmiot prowadzący sklep również wskazano tylko nazwę strona 8 z 25 „Mаster-Spоrt-Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center” bez podania imienia i nazwiska przedsiębiorcy. [dowód: karty nr 33-36] Na stronie głównej sklepu internetowego, zamieszczony jest opis firmy Mаster-Spоrt, w którym również brak jest informacji i o imieniu i nazwisku przedsiębiorcy: „Firma Mаster-Spоrt-Autоmоbiltechnik (MS) jest firmą niemiecką z siedzibą w Monachium i centrum dystrybucyjnym w Gorlicach.” [dowód: karta nr 166] Informacja o imieniu i nazwisku przedsiębiorcy nie znajduje się również na stronie www.mаster-Spоrt.de , w tym również na podstronach na których wymieniane jest „Mаster- Spоrt-Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center” lub „centrum dystrybucyjne w Gorlicach”, w zakładkach: „o firmie”, „oferta”, „kontakt” [dowód: karta nr 163-165] . Informacja o imieniu i nazwisku przedsiębiorcy nie jest umieszczona również na stronie internetowej przedsiębiorcy w serwisie allegro.pl [dowód: karty nr 203-204] W toku postępowania wyjaśniającego przedsiębiorca dokonał zmiany regulaminu sklepu internetowego, wprowadzając do niego dane o swym imieniu i nazwisku [dowód: karta nr 224] . Przedsiębiorca wyjaśnił, że nowy regulamin został zamieszczony na stronie sklepu internetowego pod koniec 2011 roku, lecz nie potrafi on podać dokładnej daty dokonania tej zmiany [dowód: karta nr 223]. W świetle danych utrwalonych w toku postępowania przez Prezesa UOKiK zmiana regulaminu na stronie sklepu internetowego nastąpiła po dniu 31 stycznia 2012 r. [dowód: karty nr 199-201] . Informacja o imieniu i nazwisku przedsiębiorcy nie została uzupełniona w pozostałych miejscach - poza regulaminem sklepu internetowego - na stronach internetowych, gdzie używana jest firma przedsiębiorcy. Przedsiębiorca posługuje się w zamieszczanych na stronach internetowych informacjach niepełnymi firmami posiadanych przez niego przedsiębiorstw, co może wprowadzać w błąd. Pełne brzmienie firm posiadanych przez niego przedsiębiorstw to: - Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) GmbH, - Wiеsław Rutkа Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center natomiast przedsiębiorca stosuje na stronach internetowych określenie ograniczające się do wspólnego członu obydwu tych firm w brzmieniu: - Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) co nie precyzuje, którego z tych dwóch przedsiębiorstw dotyczą informacje prezentowane w danym miejscu strony internetowej. Przedsiębiorca zamieszcza na stronach internetowych informacje, że „firma Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) jest firmą niemiecką” . Powyższy sposób posługiwania się firmą może wprowadzać w błąd, że firma Mаster- Spоrt Wiеsław Rutkа jest przedsiębiorstwem niemieckim. W toku postępowania stwierdzono, że inni przedsiębiorcy sprzedający produkty marki „Mаster-Spоrt” również powielają informacje rozpowszechniane przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа w sposób wprowadzający w błąd, lub nawet modyfikują je - świadomie lub nieświadomie - w sposób wzmacniający informacje o niemieckim pochodzeniu tych produktów, stosując w opisach ofert wystawianych w sklepach internetowych oraz w serwisie aukcyjnym allegro.pl sformułowania stwierdzające że są to produkty „renomowanej niemieckiej firmy” [dowód: karty nr 210, 211] , „niemieckiej firmy Mаster-Spоrt Germany” [dowód: karta nr 216] czy wręcz „made in Germany” [dowód: karta nr 214] . Ustosunkowując się do postawionego zarzutu przedsiębiorca wyjaśnił, że jego imię i nazwisko nie zostało umieszczone w regulaminie sklepu internetowego omyłkowo, co było spowodowane zwykłym przeoczeniem. Podniósł także, że pozostałe dane o firmie, w tym nazwa organu który zarejestrował jego działalność, „pozwalały każdej osobie w sposób strona 9 z 25 czytelny i klarowny zorientować się, że Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn- Distribution Center jest firmą polską ”. Według wyjaśnień przedsiębiorcy dane sprzedawcy, w tym imię i nazwisko przedsiębiorcy, były zamieszczane na opakowaniu oraz na paragonie lub fakturze, doręczanych nabywcom. Przedsiębiorca podniósł ponadto, że uzupełnił dane o swoim imieniu i nazwisku w regulaminie sklepu internetowego. [dowód: karta nr 362] Dane te nie zostały jednak uzupełnione w innych miejscach, w których niepełne brzmienie firmy może nadal wprowadzać w błąd co do tożsamości przedsiębiorcy. W szczególności ustalono, że w dniu 14 czerwca 2012 r. dane przedsiębiorcy były prezentowane w sposób niepełny - bez podania imienia i nazwiska - na stronach w witrynie www.mаster-Spоrt.de , np. w zakładce „kontakt” [dowód: karta nr 360] ad. pkt 3. Obydwa przedsiębiorstwa: „Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа” oraz „Mаster-Spоrt GmbH”, posiadają certyfikaty jakości systemu zarządzania ISO 9001:2008, wydane przez TÜV SÜD Management Service GmbH z siedzibą w Monachium. [dowód: karty nr 90, 91] Zgodnie z Regulaminem Badań i Certyfikacji TÜV SÜD Group: - stosowanie znaku TÜV SÜD jest niedozwolone w reklamie produktu, jeżeli został wydany jedynie certyfikat zgodności lub certyfikat systemu zarządzania (A-3.1), - posiadacz certyfikatu nie może stosować ani zezwalać na stosowanie jakichkolwiek odesłań do certyfikacji systemu zarządzania, które mogłyby sugerować przeprowadzenie przez jednostkę certyfikująca certyfikacji produktu, usług lub procesu, jak również wzbudzać ani pozwalać na powstanie wrażenia, że proces certyfikacji odnosi się do działalności, która wykracza poza zakres certyfikacji, (A-3.3.6) - niedozwolone jest stosowania wprowadzającej w błąd reklamy, w szczególności związanej ze znakiem certyfikacji lub certyfikatem, niewłaściwe używanie znaku certyfikacji lub certyfikatu a także tolerowanie tego rodzaju nadużyć przez posiadacza certyfikat (A-2.2.2) - posiadacz certyfikatu ma obowiązek spełniać wymagania stawiane przez Jednostkę Certyfikującą w zakresie informowania w mediach (np. Internet, broszury, materiały reklamowe oraz inne dokumenty o jego statusie jako podmiotu certyfikowanego). (A-3.3.1) [dowód: karty nr 92-101] Podmioty z grupy TÜV SÜD oferują przedsiębiorcom szereg usług, m.in. w zakresie testowania w laboratoriach ich wyrobów przy pomocy stosownej aparatury pomiarowej, weryfikując ich zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa, powszechnie obowiązującymi normami, wymaganiami klientów (certyfikacja produktów). [dowód: karty nr 266-269] Niezależnie od tego podmioty z grupy TÜV SÜD również świadczą dla przedsiębiorców usługi z zakresu certyfikacji stosowanych przez nich systemów zarządzania, m.in. pod kątem zgodności z wymaganiami norm ISO 9001:2008 (certyfikacja systemów zarządzania). Certyfikacja systemów zarządzania stanowi odrębną dziedzinę działalności od certyfikacji produktów i jest prowadzona przez różne podmioty w ramach grupy TÜV SÜD - odpowiednio TÜV SÜD Management Service GmbH i TÜV SÜD Product Service GmbH. Zgodnie z określonymi przez TÜV SÜD wymaganiami odnośnie sposobu prezentacji znaków certyfikacji 1 , logo certyfikacji powinno zawierać informację o zakresie certyfikacji. W przypadku certyfikacji przeprowadzonej przez podmioty z grupy TÜV SÜD logo ma kształt oktagonalny, z umieszczonym wewnątrz napisem „TÜV SÜD”. Poniżej tego napisu powinien być umieszczony napis, zawierający informację o zakresie certyfikacji, w tym przypadku napis „ISO 9001”. [dowód: karty nr 264-265] 1 http://www.tuevpolska.pl/index.php/tuv_services/dzial/management_service/certyfikaty_i_znaki . strona 10 z 25 Z ustaleń dokonanych w toku postępowania wynika, że Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа prezentując w sklepie internetowym zdjęcia oferowanych produktów nie przestrzega zasad posługiwania się znakiem certyfikacji lub oznaczeniami do niego równorzędnymi. Na zdjęciach prezentowane są produkty w opakowaniach, na których zamieszczone są napisy, sporządzone jednakową czcionką, w trzech równoległych, umieszczonych jeden pod drugim wierszach, o treści: „ ISO 9001”, „TÜV CERT” „ISO/TS 16949” [dowód: karty nr 178-188] Oznaczenie to jest niezgodne z wyżej przytoczonymi zasadami określonymi przez jednostkę certyfikującą (TÜV SÜD) i może wprowadzać w błąd. W szczególności - oznaczenia „ISO 9001” i „ISO/TS 16949” dotyczą dwóch różnych certyfikatów. Może to sugerować w tym kontekście, że określenie „TÜV CERT” oznacza posiadanie również trzeciego, innego od tych dwóch, bliżej nieokreślonego certyfikatu TÜV. Ryzyko błędnego zrozumienia stosowanych przez przedsiębiorcę oznaczeń i informacji o posiadanych certyfikatach znajduje potwierdzenie w zachowaniu innych przedsiębiorców, prowadzących sprzedaż produktów Mаster Spоrt za pośrednictwem internetu. Stwierdzono, że niejednokrotnie w opisach aukcji informują oni, iż wysoka jakość produktów Mаster Spоrt potwierdzona jest certyfikatami: ISO oraz TÜV. Takie stwierdzenie niesie jednoznaczny przekaz, że rzeczony certyfikat TÜV jest odrębnym certyfikatem od certyfikatu ISO. [dowód: karty nr 206, 209, 210, 212, ] W toku postępowania na wezwanie Prezesa UOKiK Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа przedstawił przykładowe opakowania wytypowanych produktów, inne od prezentowanych w sklepie internetowym. Informacja o znaku certyfikacji jest prezentowana na nich inaczej, niż na zdjęciach prezentowanych w sklepie internetowym, lecz również w sposób niezgodny z zasadami prezentacji tego znaku, określonymi przez jednostkę certyfikującą. Na opakowaniach tych umieszczone jest oktagonalne logo z umieszczonym wewnątrz napisem „TÜV SÜD”, jednak nie zawierające - wbrew wymogom - napisu określającego zakres certyfikacji. [dowód: karty nr 56-65] Ponadto, przedsiębiorca udzielając na swoich stronach internetowych informacji jego firmie i oferowanych przez nią produktach, wzmiankuje o posiadanych certyfikatach posługując się sformułowaniami o niejednoznacznej treści: - „Wszystkie produkty wykonane są z utrzymaniem najwyższych standardów jakości, potwierdzonych niezbędnymi certyfikatami, jak choćby niemiecki TÜV” [dowód: karty nr 167] Ustosunkowując się do zarzutu przedsiębiorca podniósł, że informacja o zakresie certyfikacji umieszczana była na opakowaniach jego produktów „ za pomocą naklejki lub pieczęci” . Wyjaśnienie to stoi w sprzeczności z treścią przedłożonych przez przedsiębiorcę wcześniej w toku postępowania, zarówno opakowań jak i dodatkowych „naklejek”, które według wyjaśnień przedsiębiorcy naklejane są na jego produkty. Nie zwierają one żadnych dodatkowych informacji o zakresie certyfikacji. [dowód: karty nr 56-73] Przedsiębiorca podniósł także, że stanowisko Prezesa UOKiK co do nieuczciwości tej praktyki jest „nadinterpretacją przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym” ponieważ praktyka ta nie polega ona na wprowadzaniu konsumentów w błąd w przedmiocie „ informacji potrzebnych im do zawarcia umowy ”. [dowód: karta nr 363] ad. pkt 4. W toku przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że w witrynie prowadzonego przez siebie sklepu internetowego Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа zamieszcza zdjęcia strona 11 z 25 oferowanych produktów, na których opakowaniach znajdują się oznaczenia w postaci napisów: „ISO/TS 16949”. [dowód: karty nr 177-188] Na stronie internetowej www.mаster-Spоrt.de zamieszczona jest także informacja dużą czcionką „ISO/TS 16949:2009 w MАSTER SPОRT” . Opatrzona jest ona dodatkowo wizerunkiem logo tego certyfikatu. Zawiera ona kilkuzdaniową informację o tym certyfikacie, sporządzoną niewielką czcionką, w porównaniu z czcionką jaką sporządzono zacytowany wyżej tytuł tej informacji, zakończoną stwierdzeniem że „Firma Mаster-Spоrt” jest obecnie na bardzo zaawansowanym etapie wprowadzania ISO/TS 16949” [dowód: karta nr 174] . Ponieważ komunikaty tego rodzaju wyświetlane są w kolejności chronologicznej w dziale „aktualności”, między komunikatami o historycznym charakterze, osoba przeglądająca stronę może odnieść uzasadnione wrażenie, że firma aktualnie już ma za sobą „etap wprowadzania” tego standardu jakości, skoro zamieszcza stosowne oznaczenie na swoich produktach. Informacja o bardzo zaawansowanym etapie wprowadzania tego standardu jakości została umieszczona między komunikatami z roku 2010. [dowód: karta nr 361] ISO/TS 16949 jest specyfikacją techniczną ISO, która ujednolica normy systemów jakości w branży motoryzacyjnej w obrębie globalnego przemysłu motoryzacyjnego. Wraz z normą ISO 9001, specyfikacja ISO/TS 16949 określa wymagania wobec systemu jakości dla produktów z zakresu projektowania/opracowywania, produkcji, instalacji i serwisowania w przemyśle motoryzacyjnym. Z informacji udzielonych przez Mаster Spоrt Wiеsław Rutkа wynika, że przedsiębiorca ten nie posiada i nie posiadał tego certyfikatu. Według wyjaśnień przedsiębiorcy złożonych w toku postępowania wyjaśniającego prowadził on w przeszłości szeroko zakrojone starania o uzyskanie tego certyfikatu, jednak proces ten „ został odłożony w czasie” [dowód: karta nr 222] Ustosunkowując się do postawionego zarzutu przedsiębiorca wyjaśnił natomiast: „ Moi dostawcy posiadają uprawnienia do posługiwania się specyfikacją ISO/TS 16949 oraz innymi. W ramach wzajemnych uzgodnień i współpracy gospodarczej udzielili oni mojemu przedsiębiorstwu upoważnienia do posługiwania się tymi oznaczeniami (współdzielenie licencji) ”. [dowód: karty nr 363-364] Oceniając ustalony stan faktyczny Prezes UOKiK zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów podejmowana w ramach działań Prezesa Urzędu jest prowadzona w interesie publicznym. Działania oparte na przepisach tej ustawy są zatem podejmowane w interesie publicznym, w celu ochrony interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych, indywidualnych uczestników rynku. Naruszenie interesu publicznego stanowi bezwzględny warunek do uznania kompetencji Prezesa Urzędu do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy oceniane działania godzą w interesy ogólnospołeczne i dotykają szerokiego kręgu uczestników rynku i poprzez to powodują zaburzenia w jego prawidłowym funkcjonowaniu. Do naruszenia interesu publicznego dochodzi, gdy skutki określonych działań maja charakter powszechny, mogą dotykać wszystkich potencjalnych na danym rynku. W ocenie Prezesa Urzędu, rozpatrywana sprawa wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy byli lub mogli stać się klientami przedsiębiorcy. Towarem oferowanym przez przedsiębiorcę są części zamienne do samochodów różnych marek, w tym osobowych, stanowiących popularny produkt konsumpcyjny. Praktyki będące przedmiotem strona 12 z 25 niniejszej decyzji dotykają, lub mogą potencjalnie dotykać, wszystkich konsumentów, którzy korzystają z internetu do poszukiwania części do ich samochodów, informacji o tych częściach oraz ich producentach, a także do dokonania zakupu tych części na odległość. Taki sposób dokonywania zakupów jest współcześnie dość popularny. Krąg uczestników rynku, których mogą dotykać skutki stwierdzonych praktyk jest zatem w niniejszej sprawie szeroki i nieokreślony. Uznać należy, że postępowanie zakończone niniejszą decyzją zostało przeprowadzone w interesie publicznym. Przepis art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, iż przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Konsumentem jest osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową (art. 221 k.c. w związku z art. 4 pkt 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ). Zbiorowe interesy konsumentów podlegają ochronie przed działaniami przedsiębiorców, które są sprzeczne z prawem, tj. z przepisami określonych aktów prawnych oraz z zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami. W związku z powyższym, dla uznania działania przedsiębiorcy za niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów należy wykazać, iż spełnione zostały kumulatywnie trzy następujące przesłanki: - kwestionowane działanie jest działaniem przedsiębiorcy; - działanie to jest bezprawne; - działanie to godzi w zbiorowy interes konsumentów. działanie przedsiębiorcy Zgodnie z jej art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów pod pojęciem tym należy rozumieć m.in. przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.) Natomiast w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej , przedsiębiorcą w jej rozumieniu jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Właściwą dla przedsiębiorcy działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Firma Wiеsław Rutkа Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center z siedzibą w Gorlicach jest działalnością gospodarczą prowadzoną przez osobę fizyczną. Prowadząc tą działalność Wiеsław Rutkа jest bezsprzecznie przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i tym samym ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Działalność Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа odbywa się z udziałem drugiego podmiotu, posiadającego osobowość prawną - Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) GmbH z siedzibą w Monachium. Podmiot ten jest w pełni kontrolowany przez przedsiębiorcę Wiеsława Rutkę. Przez posiadanie kontroli nad przedsiębiorcą rozumie się wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania przez przedsiębiorcę uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców. Taka relacja niewątpliwie zachodzi pomiędzy przedsiębiorcą Wiеsławem Rutką a Mаster-Spоrt GmbH. strona 13 z 25 Wiеsław Rutkа jest jedynym udziałowcem, jedynym członkiem zarządu, jedynym dyrektorem zarządzającym Mаster-Spоrt GmbH oraz jedynym reprezentantem Mаster-Spоrt GmbH w Oddziale w Polsce, a tym samym posiada pełną kontrolę nad Mаster-Spоrt GmbH oraz jej działalnością. Wiеsław Rutkа posiada znajomość informacji umieszczanych na stronach internetowych www.mаster-Spоrt.de i http://ms-shope.eu i kontrolę nad ich treścią. Jest on między innymi osobą uprawnioną do kontaktu z instytucjami administrującymi tymi domenami. Okoliczność, że właścicielem witryn internetowych jest odrębna osoba prawna - Mаster-Spоrt GmbH, nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа za działania podejmowane przez niego z wykorzystaniem tych witryn. Podobnie jak w przypadku sprawcy czynu niedozwolonego, który nie może uwolnić się od odpowiedzialności za ten czyn, powołując się na okoliczność, że nie był właścicielem narzędzi faktycznie użytych do jego popełnienia. Bezspornym jest, że Wiеsław Rutkа posiada możliwość posługiwania się witrynami zarejestrowanymi na rzecz kontrolowanego przez niego podmiotu i bezspornym jest, że posługuje się nimi w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w tym prowadząc w jednej z nich sklep internetowy i udzielając informacji za pomocą drugiej. Informacje zamieszczane są na obydwu witrynach w sposób wzajemnie się uzupełniający. W szczególności Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа w witrynie http://ms-shop.eu , w której prowadzony jest sklep internetowy, odsyła ze strony głównej - za pomocą hiperłącza oraz poprzez podanie adresu strony internetowej - do informacji zawartych na stronie internetowej www.mаster-Spоrt.de . Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа tym samym udziela za pomocą tej strony potencjalnym klientom informacji o swojej firmie i jej produktach oferowanych w sklepie internetowym. Udzielanie nabywcom informacji na tej stronie internetowej należy zatem traktować równorzędnie, jak udzielanie im informacji na stronie http://ms-shop.eu . W świetle powyższego udzielanie wprowadzających w błąd informacji, zamieszczanych na stronach internetowych www.mаster-Spоrt.de i http://ms-shop.eu , wywołujące lub mogące wywoływać skutki dla konsumentów na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jest działaniem przedsiębiorcy - Wiеsława Rutki, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center z siedzibą w Gorlicach, i działania te mogą podlegać ocenie w aspekcie naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. bezprawność Bezprawność, do której odwołuje się ustawodawca, ujmowana jest jako sprzeczność z prawem. Same przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy, naruszających interes konsumentów. Działania te mogą okazać się bezprawne w razie ustalenia, że doszło do naruszenia np. przepisów innych ustaw. Bezprawność jest kategorią obiektywną. Przy jej ocenie rozważyć należy każdorazowo kwestię, czy czyn sprawcy był zgodny, czy też niezgodny z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Źródłem tych zasad są normy prawa powszechnie obowiązującego - jako reguły postępowania wyznaczone przez nakazy i zakazy wynikające z norm prawa pozytywnego (w szczególności prawa cywilnego, karnego, administracyjnego, pracy, finansowego, ustaw i aktów prawnych regulujących poszczególne dziedziny gospodarki, itp.) oraz nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego, czyli tzw. dobre obyczaje. 2 O bezprawności działania decyduje całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego. 3 2 por.: G. Bieniek, Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga III. Zobowiązania. Tom I, Warszawa 2006. 3 tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2002 r., I PKN 267/2001. strona 14 z 25 W art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji konsumentów zamieszczono otwarty katalog praktyk zakazanych przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 3 tej ustawy praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów może być również stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych, określonych w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym . W odniesieniu do działań Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа, zakwestionowanych w niniejszej decyzji, ich bezprawność można wywieść właśnie z przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym , zgodnie z którą (art. 3) stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych jest zakazane. Zgodnie z art. 4. ust. 1 i 2 powołanej wyżej ustawy praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca, lub może zniekształcić, zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy (etap przedkontraktowy) dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu, przy czym za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd. Sprzeczność z dobrymi obyczajami oznacza na gruncie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym zakaz takiego zachowania przedsiębiorcy, które mogłoby prowadzić do zakłócenia funkcjonowania konkurencji poprzez brak rzetelnego współzawodnictwa jakością, ceną i innymi pożądanymi z punktu widzenia konsumentów cechami oferowanych towarów. Chodzi tu przede wszystkim o staranność i uczciwość zawodową oraz dobrą wiarę. W stosunkach z konsumentami istota dobrego obyczaju sprowadza się do właściwego informowania o przysługujących uprawnieniach, niewykorzystywaniu uprzywilejowanej pozycji profesjonalisty i rzetelnego traktowania partnerów umowy. Za sprzeczne z dobrymi obyczajami uznawane są działania zmierzające do niedoinformowania, dezorientacji, wywołania błędnego przekonania u konsumenta, także wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności. 4 Drugą z przesłanek, które powinny zostać spełnione łącznie, aby praktyka przedsiębiorcy została zakwalifikowana jako nieuczciwa jest wystąpienie, lub możliwość wystąpienia, istotnego zakłócenia zachowania rynkowego przeciętnego konsumenta w odniesieniu do towarów i usług. Rozpatrując możliwość wprowadzenia konsumentów błąd w zakresie praktyk stwierdzonych niniejszą decyzją należy zwrócić uwagę na pojęcie „przeciętnego konsumenta”. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym jest to konsument dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny. Oceny działań przedsiębiorcy pod kątem ich odbioru przez przeciętnego konsumenta dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub na produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa. W ocenie Prezesa UOKiK przeciętny konsument, na etapie poszukiwania i podejmowania decyzji o zakupie przez internet samochodowych, może zostać wprowadzony w błąd co do pochodzenia produktu i przeprowadzanych na nim testów, a także osoby sprzedawcy i producenta tego produktu oraz cech jego przedsiębiorstwa (takich, jak wdrożone systemy zarządzania jakością). 4 tak: wyrok Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 23 lutego 2006r. (sygn. akt XVII Ama 118/04), wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dn. 8 października 2008 r. (sygn. Akt VI ACa 772/08). strona 15 z 25 Zachowania przedsiębiorcy, uznane w niniejszej decyzji przez Prezesa UOKiK za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, noszą znamiona bezprawności poprzez naruszanie zakazu stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych, co w odniesieniu do poszczególnych praktyk przedstawia się następująco. bezprawność praktyki wymienionej w pkt I. decyzji W toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że przedsiębiorca posługuje się hasłem reklamowym „NIEMIECKA JAKOŚĆ W NAJLEPSZEJ CENIE”, co może sugerować nabywcom, że oferowane przez niego towary zostały wyprodukowane na terenie Niemiec. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym rozpowszechnianie informacji mogących wprowadzać w błąd m.in. co do pochodzenia geograficznego oferowanych produktów, stanowi nieuczciwą praktykę rynkową. Podobny zakaz wprowadzania nabywców w błąd, co do geograficznego pochodzenia towarów oferowanych przez przedsiębiorcę wynika również z ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , której art. 8 stanowi, że „czynem nieuczciwej konkurencji jest opatrywanie towarów lub usług fałszywym lub oszukańczym oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio albo pośrednio na kraj, region lub miejscowość ich pochodzenia albo używanie takiego oznaczenia w działalności handlowej, reklamie, listach handlowych, rachunkach lub innych dokumentach.” Hipotezą tego czynu objęto bezpośrednie, jak i pośrednie odniesienie do miejsca pochodzenia towarów lub usług (kraju, regionu lub miejscowości ich pochodzenia). Jak przyjmuje się w doktrynie - w przypadku odwołania pośredniego mamy do czynienia ze wskazaniem, które posługuje się lub odwołuje się do zespołu charakterystycznych cech danego kraju (np. niemiecka solidność ) , regionu (porcelana bawarska) czy też miejscowości (herb). To właśnie posiadanie tych cech charakterystycznych pozwala na identyfikowanie pochodzenia na podstawie oznaczenia geograficznego. 5 Obserwacja rynku konsumenckiego prowadzi do wniosku, że używanie nazw geograficznych do oznaczania oferowanych towarów i usług wpływa na ich konkurencyjność. Oznaczanie towarów (usług) oznaczeniem geograficznym, które wskazuje bezpośrednio lub pośrednio na kraj, region lub miejscowość ich pochodzenia wywołuje u potencjalnych nabywców pozytywne skojarzenia związane z tym miejscem. (…) Przedmiot deliktu z art. 8 ustawy stanowi zatem używanie fałszywych lub mylących oznaczeń geograficznych zarówno w obrocie, w odniesieniu do oferowanych przez przedsiębiorcę towarów lub usług (opatrywanie towarów lub usług fałszywym lub oszukańczym oznaczeniem geograficznym wskazującym miejsca ich pochodzenia), jak i w sferze powiązanej z działalnością gospodarczą - poprzez używanie takiego oznaczenia w działalności handlowej, reklamie, listach handlowych, rachunkach lub innych dokumentach. 6 W ocenie Prezesa UOKiK posługiwanie się hasłem reklamowym o przytoczonej treści stanowi udzielanie przez przedsiębiorcę informacji wprowadzającej w błąd, co do geograficznego pochodzenia towarów oznaczanych marką Mаster-Spоrt, za pomocą pośredniego odniesienia się do miejsca ich rzekomego pochodzenia, poprzez odwołanie się do cechy charakterystycznej danego kraju, w tym przypadku Niemiec. W powszechnej świadomości funkcjonuje przekonanie o wysokiej jakości - solidności, trwałości, precyzji wykonania i niezawodności - wyrobów przemysłowych wyprodukowanych na terenie Niemiec. Przekonanie to jest szczególnie rozpowszechnione i utrwalone w odniesieniu do 5 „Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz” , pr. zb. pod red. M. Zdyba, Lex, 2011 (kom. do art. 8). 6 tamże (wstęp). strona 16 z 25 niemieckich samochodów i wyrobów branży motoryzacyjnej, które od lat cieszą się dobrą renomą. Dla oceny charakteru praktyki rynkowej pozostaje przy tym bez znaczenia, czy opinia ta odpowiada stanowi rzeczywistemu - to jest, czy niemieckie produkty motoryzacyjne rzeczywiście przewyższają jakością produkty pochodzące z innych krajów. Istotnym jest, że cześć konsumentów może kierować się takim przekonaniem. Przeświadczenie, że oferowany produkt pochodzi z Niemiec może wpłynąć na podjęciu przez konsumenta decyzji o jego zakupie. Decyzji, której być może by nie podjął znając rzeczywiste pochodzenie oferowanego mu wyrobu. Uprzedzenie konsumentów co do oceny właściwości wyrobów, w zależności od kraju ich pochodzenia, może mieć również charakter negatywny - niektórzy z nich mogą posiadać pogląd, że produkty pochodzące z danego kraju cechuje niska jakość i unikać ich zakupu. Niezależnie od tego, czy opinie konsumentów - zarówno pozytywne jak i negatywne - są uzasadnione czy też nie, mają oni prawo do posiadania swoich preferencji odnośnie pochodzenia nabywanych towarów (podobnie jak prawo do posiadania preferencji dotyczących np. koloru nabywanego samochodu) i do otrzymywania rzetelnej informacji na ten temat. Bezprawności działań i wprowadzającego w błąd oddziaływania informacji, zamieszczanych przez przedsiębiorcę w internecie, nie niweluje również ewentualne zawieranie informacji o kraju pochodzenia towaru lub zakresie posiadanych certyfikatów na dodatkowej etykiecie, naklejanej na jego opakowaniu przed wysyłką do nabywcy, który zakupił produkt na odległość. Informacja o kraju pochodzenia towaru przekazana nabywcy tylko w ten sposób, udzielona jest zbyt późno. Zgodnie z regulacjami wynikającymi z ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. z 2000 r nr 22, poz. 271, ze zm.) nabywca towaru zakupionego na podstawie umowy zawartej na odległość, może odstąpić od tej umowy bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni od daty jej odbioru. Odstąpienie od umowy w tym trybie wiąże się dla konsumenta z pewnymi niedogodnościami i kosztami, a w szczególności: - koniecznością poniesienia przez nabywcę kosztu jego przesyłki do sprzedawcy (w przypadku artykułów motoryzacyjnych może to być spory koszt) oraz kosztu jej opakowania, - niepewnością, co do sposobu zachowania się sprzedawcy - przyjęcia zwrotu towaru, terminowego zwrotu należnych kwot, sprawności załatwienia tej sprawy przez sprzedawcę, - poświęceniem własnego czasu na wysyłkę zwracanego towaru - opakowanie, wizyta (częstokroć czasochłonna) w placówce pocztowej, - wydłużającym się okresem, w którym potrzeba konsumenta pozostaje niezaspokojoną, pomimo upływu czasu niezbędnego na zaksięgowanie zapłaty, wysyłkę i dostawę - w przypadku zwrotu otrzymanego towaru konsument dalej pozostaje np. z niesprawnym samochodem, a także musi się liczyć z koniecznością ponowienia czynności związanych z zakupem i oczekiwaniem na dostawę innego towaru. Powyższe okoliczności mogą zniechęcać konsumentów do korzystania z przysługującego im uprawnienia do odstąpienia od umowy zawartej na odległość i przyjęcia towaru, którego w innych okolicznościach by nie zakupili. Podnoszona przez przedsiębiorcę okoliczność, że żaden z konsumentów nie skorzystał z prawa do odstąpienia od zawartej z nim na odległość umowy, nie dowodzi, że nie byli oni na etapie przedkontraktowym wprowadzani w błąd. Niektórzy nabywcy mogli pozostać w błędnym przekonaniu również po odbiorze przesyłki. Niektórzy mogli zrezygnować z prawa odstąpienia od umowy ze względu na wiążące się z tym uciążliwości i wypróbować mimo wszystko dostarczony im już do domu strona 17 z 25 produkt. Produkt, którego być może nie zakupiliby dysponując wcześniej pełną wiedzą na jego temat. Przedłożone przez przedsiębiorcę uzasadnienie stosowanie hasła „niemiecka jakość w najlepszej cenie” również nie zasługuje na uwzględnienie i nie usprawiedliwia stosowania tej praktyki. Przedsiębiorca nie dysponuje wynikami badań pozwalającymi porównać jakość jego produktów z jakością produktów niemieckich. Należy przy tym stwierdzić, że nawet jeżeli rzeczywiście oferowane przez jego firmę towary, wyprodukowane np. w Chinach, cechują się niektórymi mierzalnymi parametrami porównywalnymi, lub lepszymi, od parametrów wyrobów producentów niemieckich, to w dalszym ciągu nie uzasadnia to stosowania w stosunku do nich określenia, że cechuje je „niemiecka jakość”. Byłaby to co najwyżej jakość „porównywalna z niemiecką jakością”. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że nawet jakość „wyższa od niemieckiej” to również nie jest „niemiecka jakość”. Stosowania zakwestionowanego hasła reklamowego nie uzasadnia również uzyskany przez przedsiębiorcę certyfikat jakości systemu zarządzania ISO 9001:2008. Certyfikat ten nie dotoczy jakości produktów, tylko systemu zarządzania, i to według standardów międzynarodowych, a nie niemieckich (patrz: praktyka wymieniona w pkt III. decyzji). bezprawność praktyki wymienionej w pkt II. decyzji W toku przeprowadzonego postępowania Prezes UOKiK ustalił, że przedsiębiorca na stronach internetowych www.mаster-Spоrt.de i http://ms-shop.eu nie podaje swojego imienia i nazwiska. Przedsiębiorca wykorzystuje podobieństwo nazw prowadzonych przez niego firm, z których jedna jest osobą prawną z siedzibą w Niemczech a druga działalnością gospodarczą osoby fizycznej z siedzibą w Polsce. Określając firmy niezgodnie z wymogami obowiązującymi w obrocie gospodarczym przedsiębiorca może wprowadzać konsumentów w błąd co do cech i osoby przedsiębiorcy prowadzącego sklep internetowy oferujący do sprzedaży produkty marki Mаster-Spоrt. Zgodnie z art. 6. ust. 1. ustawy przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym pominięcie istotnych informacji potrzebnych przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy stanowi praktykę rynkową. Za takie informacje uznaje się m.in. - w świetle art. 6 ust. 4 pkt 2 tej ustawy - imię i nazwisko przedsiębiorcy. Również w świetle art. 6 ust. 2 tej ustawy imię i nazwisko przedsiębiorcy uważa się informacje, które przedsiębiorca stosujący praktykę rynkową jest obowiązany podać konsumentom na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z art. 5. ust. 1. ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2002 r nr 144, poz. 1204, ze zm.) usługodawca zobowiązany jest podać, w sposób wyraźny, jednoznaczny i bezpośrednio dostępny poprzez system teleinformatyczny, informacje podstawowe, do których należą m.in. nazwa lub firma oraz siedziba i adres. Zgodnie natomiast z art. 43 3 i 43 4 kodeksu cywilnego : - firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko . Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. - firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku, - firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia. Obowiązek podawania przez przedsiębiorcę swojego imienia i nazwiska wynika wprost również z innych przepisów, mających zastosowanie do sprzedaży prowadzonej z pośrednictwem internetu, to jest: strona 18 z 25 - art. 21. ustawy z dn. z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U z 2010 r. nr 220, poz. 1447, ze zm.) „Jeżeli przedsiębiorca oferuje towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków bezadresowych, jest on obowiązany do podania w ofercie co najmniej następujących danych: firmy przedsiębiorcy (…)” - art. 9 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. nr 22, poz. 271, ze zm.). „1. Konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy (…) 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być sformułowane jednoznacznie , w sposób zrozumiały i łatwy do odczytania.” Wprowadzające w błąd zaniechanie podania na stronie sklepu internetowego imienia i nazwiska przedsiębiorcy, stanowiących istotne informacje potrzebne konsumentowi do podjęcia decyzji o zawarciu umowy, co jest praktyką rynkową wskazaną w art. 6 ust. 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym . W toku postępowania przedsiębiorca uzupełnił treść regulaminu sklepu internetowego o dane stanowiące jego imię i nazwisko, niemniej treść informacji zamieszczonych w pozostałych miejscach na stronach internetowych, w których firma Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа była przytaczana w sposób nieprawidłowy i wprowadzający w błąd, nie została zmieniona. W związku z tym brak jest podstaw aby uznać, że praktyka ta została zaniechana. bezprawność praktyki wymienionej w pkt III. decyzji Zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym rozpowszechnianie informacji mogących wprowadzać w błąd m.in. co do testów i wyników badań lub kontroli przeprowadzanych na produkcie, stanowi nieuczciwą praktykę rynkową. Podkreślić należy, że wprowadzającym w błąd działaniem może być również rozpowszechnianie informacji prawdziwych, jeżeli następuje ono w sposób mogący wprowadzać w błąd - powodujący lub mogący powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. W tym przypadku stwierdzona praktyka odbywa się poprzez zamieszczanie na wizerunkach produktów prezentowanych w internecie znaków certyfikacji lub oznaczeń im równorzędnych, które zawierają dodatkowe napisy „TÜV CERT”, mogące sugerować posiadanie bliżej nieokreślonego certyfikatu „TÜV”. Stosowany przy tym przez przedsiębiorcę sposób prezentacji znaków certyfikacji jest niezgodny z obowiązującymi go zasadami posługiwania się tymi znakami, określonymi przez ich wystawcę - TÜV SÜD Management Service GmbH. Praktyka ta jest wzmacniana poprzez stosowanie przez przedsiębiorcę w informacjach udzielanych opisowo na stronach internetowych, wprowadzającego w błąd sformułowania w odniesieniu do posiadanego przez niego certyfikatu - „niemiecki TÜV” . Posiadany przez Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа certyfikat jest certyfikatem ISO 9001 i wydany jest przez SUD TÜV Management Service GmbH. Certyfikat ISO 9001 nie jest „certyfikatem „niemieckim”. Określenie ISO jest nazwą Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej, pochodzącą od określenia w języku strona 19 z 25 angielskim: „ International Organization for Standardization ”. Członkami ISO są organizacje reprezentujące ponad 160 państw. Norma ISO 9001 jest to międzynarodowa norma, określająca wymagania, które powinien spełniać system zarządzania jakością w organizacji. Norma jest skonstruowana uniwersalnie. Nie zawiera wymagań dotyczących wyrobu (nie jest normą techniczną), a tylko wymagania dotyczące systemu zarządzania. Wymagania te pozwalają na dobrowolne wdrożenie systemu zarządzania jakością w różnego rodzaju organizacjach, zarówno w przedsiębiorstwach produkcyjnych, usługowych, jak i w np. w służbie zdrowia lub administracji publicznej. Do systemu Polskich Norm została ona wprowadzona przez Polski Komitet Normalizacyjny pod oznaczeniem „PN-EN ISO 9001:2009” (zastępuje ona normy PN-EN ISO 9001:2001 oraz PN-EN ISO 9001:2008). Ocenę zgodności systemu zarządzania może przeprowadzić wybrana przez przedsiębiorcę jedna z wielu jednostek certyfikujących. Ocena zgodności systemu zarządzania przedsiębiorcy z normą ISO 9001:2008 dokonana przez jednostkę certyfikującą z siedzibą na terenie Niemiec nie różni się z założenia niczym od oceny dokonanej przez jednostkę certyfikującą z innego kraju (np. Chin czy Polski). Posługiwanie się określeniem „niemiecki TÜV” w odniesieniu do certyfikatu ISO wydanego przez podmiot z grupy TÜV SÜD z siedzibą w Niemczech (na terenie Polski działa również podmiot z tej grupy, TÜV SÜD Polska sp. z o.o.) może być zatem wprowadzające w błąd zarówno odniesieniu do tego że jest to certyfikat „TÜV” jak i certyfikat „niemiecki”. Szeroko rozpoznawalny na świecie skrót TÜV pochodzi od niemieckiego określenia „Technischer Überwachungs-Verein” (Stowarzyszenie Nadzoru Technicznego). Niezależne stowarzyszenia TÜV powstały w Niemczech w XIX w. Stowarzyszenia te z czasem łączyły się i aktualnie istnieją w Niemczech TÜV SÜD, TÜV NORD, TÜV Rheinland, TÜV Thüringen i TÜV Saarland. Podmioty te uprawnione są między innymi do dokonywania obowiązkowych przeglądów technicznych pojazdów. Termin „TÜV”, ze względu na długą tradycję jego funkcjonowania, stał się w codziennym języku synonimem niemieckiego przeglądu technicznego samochodu (choć oprócz uprawnione są do tego jeszcze inne podmioty - jak DEKRA, czy GTÜ). Termin „TÜV” kojarzony jest również powszechnie z opiniotwórczymi raportami i rankingami niezawodności i usterkowości poszczególnych marek samochodów, sporządzanymi przez niemieckie organizacje nadzoru technicznego (przytaczanymi w medialnym jako „raport TÜV”, „ranking niezawodności TUV”, „dane wg TÜV”) 7 . Termin ten może nasuwać polskim konsumentom skojarzenia z oceną jakości, bezpieczeństwa i niezawodności wyrobów z branży motoryzacyjnej dokonywaną przez niemieckie organizacje nadzoru technicznego. Tym samym może dojść do zjawiska określanego w orzecznictwie jako tzw. „transfer pozytywnych emocji”, co, w ocenie Prezesa UOKiK jest przejawem pasożytniczego czerpania przez przedsiębiorcę z ugruntowanej renomy niemieckiej motoryzacji i niemieckich organizacji branżowych. 8 Jednocześnie jest wysoce prawdopodobnym, że przeciętny nabywca części samochodowych nie posiada szczegółowej wiedzy na temat różnicy pomiędzy okresowym badaniem technicznym samochodu wykonywanym w Niemczech (potocznie zwanym „TÜV”) a certyfikatem jakości systemu zarządzania ISO wystawionym przez organizację z siedzibą w Niemczech posiadającą w swej nazwie słowo „TÜV”. Jest również mało prawdopodobne, że przeciętny nabywca przed dokonaniem zakupu będzie skłonny poświęcić 7 przykładowe doniesienia o wynikach rankingu w internetowych serwisach o tematyce związanej z motoryzacją dostępne np: - http://www.auto-motor-i-sport.pl/wiadomosci/TUV-raport-niezawodnosci-13061.html (2011-12-08) - http://www.motofakty.pl/artykul/raport-niezawodnosci-tuv-2011.html (2010-12-18) - http://www.auto-swiat.pl/1-raport-tuv-2012-sprawdzamy-ktore-auta-warto-kupic (2012-03-01) - http://www.samar.pl/__/3/3.a/66065/Raport-niezawodno%C5%9Bci-TUV-2012.html (2011-12-07) 8 wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 lutego 2009 r., (sygn. Akt V ACa 308/08). strona 20 z 25 swój czas na zdobycie tej wiedzy, zwłaszcza że może to wymagać znajomości języka niemieckiego oraz pewnej orientacji w zagadnieniach związanych z zarządzaniem jakością i certyfikacją. Działanie przedsiębiorcy w zakresie sposobu prezentacji informacji o posiadanych przez niego certyfikatach może prowadzić do wywołania błędnego wrażenia u potencjalnych nabywców, że jakość oferowanych przez przedsiębiorcę części samochodowych jest kontrolowana przez niemiecką organizację uprawnioną do wykonywania nadzoru nad stanem technicznym pojazdów. W ocenie Prezesa UOKiK działanie to stanowi nieuczciwą praktykę rynkową. bezprawność praktyki wymienionej w pkt IV. decyzji Posługiwanie się oznaczeniem równorzędnym do certyfikatu ISO/TS 16949 nie mając do tego uprawnienia, poprzez zamieszczanie go na wizerunkach produktów prezentowanych w internecie, stanowi praktykę rynkową, wskazaną w art. 7 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Praktyka ta należy do katalogu dwudziestu trzech nieuczciwych zachowań wprowadzających konsumentów, wymienionych w art. 7 tej ustawy , stanowiący tzw. "czarną listę praktyk". Zakwalifikowanie stosowanej przez przedsiębiorcę praktyki rynkowej do katalogu tych praktyk oznacza, że jest ona nieuczciwa w każdych okolicznościach. Oznacza brak konieczności udowadniania nieuczciwości danej praktyki na podstawie art. 4 tej ustawy, a jej stosowanie jest zakazane ex lege . W niniejszej sprawie stwierdzono, że Mаster-Spоrt Wiеsław Rutkа posługuje się - poprzez zamieszczanie wśród informacji podawanych do publicznej wiadomości na stronach sklepu internetowego zawierających opisy oferowanych produktów - oznaczeniem równorzędnym do certyfikatu ISO/TS 16949 nie mając do tego uprawnień. Działania przedsiębiorcy nie usprawiedliwiają wskazane przez niego okoliczności, a mianowicie że podjął zaawansowane starania o uzyskanie tego certyfikatu. Posługiwanie się oznaczeniem równoważnym do tego certyfikatu w sposób stwierdzony w toku niniejszego postępowania musiało być wynikiem celowego i zamierzonego działania - wymagało zlecenia zaprojektowania i wykonania opakowań produktów z naniesionymi na nie oznaczeniami równorzędnymi do certyfikatu (napisami o treści: „ISO/TS 16949”), zapakowania w nie oferowanych do sprzedaży produktów, wykonania im zdjęć i następnie zamieszczenia tych zdjęć w witrynie sklepu internetowego. Nie ulega wątpliwości, ze przedsiębiorca musiał mieć świadomość, że nie może tego uczynić nawet w toku podjętych starań o uzyskanie certyfikatu, do momentu faktycznego uzyskania tego certyfikatu. Bezprawne posługiwanie się przez przedsiębiorcę certyfikatem, znakiem jakości, lub innym równorzędnym oznaczeniem (w szczególności posiadanymi przez produkt atestami, aprobatami, znakami zgodności, deklaracjami zgodności) należy kwalifikować jako nieuczciwą praktykę rynkową zakazaną w każdych okolicznościach. Proces przyznawania oraz posiadanie przez przedsiębiorcę oznaczeń w postaci certyfikatów, znaków jakości, lub innych równorzędnych oznaczeń są związane ze spełnieniem określonych wymogów wymaganych i wskazanych w odpowiednich przepisach prawa. Ich spełnienie przez przedsiębiorcę warunkuje uzyskanie takiego oznaczenia. Jeżeli przedsiębiorca używa określonych oznaczeń pomimo braku uprawnienia do ich posiadania, w rzeczywistości stosuje nieuczciwą praktykę rynkową wprowadzającą w błąd. Wskazane działanie jest szczególnie niekorzystne dla sfery decyzyjnej konsumenta. Jeżeli bowiem produkt posiada określone oznaczenia, to mogą one przeważyć przy dokonywaniu wyboru rynkowego przez konsumentów. Dlatego też ustawodawca umieścił wskazane praktyki na "czarnej liście" i uznał, że ich stosowanie jest zakazane w każdych okolicznościach. Z punktu widzenia strona 21 z 25 świadomości wyboru rynkowego konsumenta istotne jest, aby posługiwanie się przez przedsiębiorcę określonymi oznaczeniami było rzetelne i niewprowadzające konsumentów w błąd. 9 Przedstawione przez przedsiębiorcę wyjaśnienie, że posługuje się on tym oznaczeniem, gdyż jego dostawcy posiadają certyfikat ISO/TS 16949 i wyrazili zgodę na stosowanie przez niego tego oznaczenia na zasadzie „współdzielenia licencji” nie zasługuje w najmniejszym stopniu na uwzględnienie. Certyfikat jakości nie jest znakiem towarowym i na jego używanie nie można udzielić licencji. Ponadto, certyfikat ISO/TS 16949 nie jest certyfikatem produktowym, lecz certyfikatem jakości systemu zarządzania wdrożonego u konkretnego przedsiębiorcy działającego w branży motoryzacyjnej. Potwierdza on spełnianie pewnych wymogów organizacyjnych wyłącznie przez konkretny podmiot, co nie przenosi się na charakterystykę innego, współpracującego z nim przedsiębiorstwa. naruszenie zbiorowego interesu konsumentów Przesłanka naruszenia zbiorowych interesów konsumentów jest spełniona, gdy działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy godzi w interesy konsumentów jako zbiorowości, rozumianej jako nieokreślonej i nieograniczonej grupy podmiotów, których nie da się zidentyfikować. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie podaje definicji „zbiorowego interesu konsumentów”, wskazując jednak w przepisie art. 24 ust. 3, że nie jest nim suma indywidualnych interesów konsumentów. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów oznacza zatem narażenie na uszczerbek interesów znacznej grupy lub wszystkich konsumentów, poprzez stosowaną przez przedsiębiorcę praktykę, obejmującą tak działania, jak i zaniechania. Ponadto, godzenie w zbiorowe interesy konsumentów może polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagrożeniu ich naruszenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszej decyzji stwierdzono, że działania przedsiębiorcy stanowią nieuczciwe praktyki rynkowe. Praktyki te są bezprawnymi działaniami przedsiębiorcy które naruszają zbiorowy interes konsumentów - szerokiego, bliżej nieokreślonego kręgu nabywców części samochodowych. Wobec powyższego orzeczono jak w punktach I-IV. sentencji niniejszej decyzji. kara za stosowanie praktyk naruszających zbiorowy interes konsumentów Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , Prezes UOKiK może w drodze decyzji nałożyć na przedsiębiorcę, który dopuścił się stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. Kara ta ma charakter fakultatywny. O tym, czy w konkretnej sprawie w odniesieniu do wskazanego przedsiębiorcy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej decyduje, w ramach uznania administracyjnego, Prezes UOKiK. Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie określają przesłanek, od których uzależnione byłoby podjęcie decyzji o nałożeniu kary. Ustawodawca wskazał jedynie w art. 111 tej ustawy okoliczności, które Prezes Urzędu winien uwzględnić decydując o wymiarze kary pieniężnej - są to: okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy , a także uprzednie naruszenie jej przepisów. 9 M. Sieradzka, Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Komentarz, Oficyna, 2008. strona 22 z 25 Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, przede wszystkim charakter zarzuconych przedsiębiorcy praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów Prezes UOKiK uznał, że nałożenie kar pieniężnych na przedsiębiorcę jest w pełni uzasadnione. Przedsiębiorca dopuszczał się stwierdzonych naruszeń w tym samym czasie oraz stanowiły one wzajemnie się uzupełniające oraz wzmacniające elementy strategii działania przedsiębiorcy. Pomimo to każde ze stwierdzonych naruszeń ma charakter autonomiczny - występując samodzielnie mogłoby być przedmiotem decyzji Prezesa UOKiK. W związku z tym kara pieniężna została ustalona i nałożona odrębnie za każdą ze stwierdzonych praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Przychód osiągnięty w roku 2011 r. przez przedsiębiorcę Wiеsława Rutkę, prowadzącego działalność gospodarczą Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn- Distribution Center wyniósł 33 962 679,78 zł. [dowód: karty nr 335-340] Maksymalna kara pieniężna, która mogłaby zostać nałożona na tego przedsiębiorcę wynosi 3 396 267 zł za każde ze stwierdzonych niniejszą decyzją naruszeń. Wymierzając karę w niniejszej sprawie Prezes UOKiK wziął po uwagę również długotrwałość stosowania stwierdzonych praktyk - przez okres dłuższy niż jeden rok, trwający co najmniej od kwietnia 2011 r. Nakładając karę pieniężną, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , należy rozważyć, czy popełnione naruszenia dokonane były co najmniej nieumyślnie. Konieczność brania pod uwagę tej przesłanki w przypadku stosowania kar pieniężnych wynika bezpośrednio z art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów . Prezes UOKiK ocenił, że działania przedsiębiorcy opisane w niniejszej decyzji były podejmowane umyślnie, ze świadomością ich bezprawnego charakteru. Miały one charakter kompleksowy i cechowało je staranie przedsiębiorcy o nadanie im pozoru legalności. Świadczy to o istnieniu po stronie przedsiębiorcy winy umyślnej stosowania niedozwolonych praktyk. Cechuje je szkodliwość - naruszają ona podstawowe prawo konsumentów, to jest prawo do uzyskania rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. Może to wpływać na podejmowanie przez nich konkretnych decyzji o skutkach finansowych, których inaczej by nie podjęli, w wyniku czego naruszane są ich istotne interesy ekonomiczne. kara za stosowanie praktyki, o której mowa w pkt I. decyzji. Praktyka stwierdzona w pkt I. miała na celu wprowadzanie w błąd konsumentów co do pochodzenia geograficznego produktów oferowanych przez przedsiębiorcę. Oceniając wagę tego naruszenia i okres jego stosowania, a także uwzględniając, że zachodziło ono na etapie przedkontraktowym, Prezes UOKiK ustalił kwotę bazową na poziomie 0,20 % przychodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w 2011 r. to jest w wysokości 67 925,36 zł. Ze względu na umyślność działania przedsiębiorcy Prezes UOKiK uznał za stosowne podwyższyć kwotę bazową kary o 50 %. Ponadto, jako okoliczność obciążająca został uwzględniony szeroki zasięg oddziaływania praktyki, która mogła dotykać konsumentów z obszaru całego kraju, zważywszy, że udzielanie wprowadzających w błąd informacji odbywało się za pośrednictwem internetu. Z tego tytułu bazowa kwota kary została podwyższona o dalsze 20 %. W związku ze stosowaniem tej praktyki Prezes UOKiK nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, w związku z czym z tytułu wyżej wymienionych okoliczności obciążających bazowa kwota kary została podwyższona łącznie o 70 %. Podsumowując, z tytułu stosowania praktyki, o której mowa w pkt I niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 115 473,00 zł (słownie: sto piętnaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt trzy złote 00/100), co odpowiada 0,34 % strona 23 z 25 przychodu przedsiębiorcy, osiągniętego w 2011 r. i równocześnie stanowi 3,4 % kary maksymalnej, jaka mogłaby zostać na niego nałożona. Kara w takim wymiarze jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i współmierna do możliwości finansowych przedsiębiorcy. Prezes UOKiK uznał, że orzeczona kara prawidłowo spełni zarówno funkcję represyjną, jak i swoje zadania w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, zapobiegając stosowaniu podobnych naruszeń w przyszłości zarówno przez przedsiębiorcę Wiеsława Rutkę, jak i innych przedsiębiorców. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w pkt V.1. kara za stosowanie praktyki, o której mowa w pkt II. decyzji. Praktyka stwierdzona w pkt II służyła wprowadzaniu konsumentów w błąd co do tożsamości przedsiębiorcy, poprzez zaniechanie obowiązkowego podawania im informacji o jego imieniu i nazwisku. Działanie to nie było zaniedbaniem dopełnienia obowiązku formalnego, lecz - w powiązaniu z praktyką stwierdzoną w pkt I. niniejszej decyzji - miało wprowadzać nabywców w błędne przekonanie, że sprzedawcą oferowanych im w sklepie internetowych części jest firma niemiecka. Oceniając wagę tego naruszenia i okres jego stosowania, a także uwzględniając, że zachodziło ono na etapie przedkontraktowym, Prezes UOKiK ustalił kwotę bazową na poziomie 0,20 % przychodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w 2011 r. to jest w wysokości 67 925,36 zł. Ze względu na umyślność działania przedsiębiorcy Prezes UOKiK uznał za stosowne podwyższyć kwotę bazową kary o 50 %. Ponadto, jako okoliczność obciążająca został uwzględniony szeroki zasięg oddziaływania praktyki, która mogła dotykać konsumentów z obszaru całego kraju, zważywszy, że udzielanie wprowadzających w błąd informacji odbywało się za pośrednictwem internetu. Z tego tytułu bazowa kwota kary została podwyższona o dalsze 20 %. W związku ze stosowaniem tej praktyki Prezes UOKiK nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, w związku z czym z tytułu wyżej wymienionych okoliczności obciążających bazowa kwota kary została podwyższona łącznie o 70 %. Podsumowując, z tytułu stosowania praktyki, o której mowa w pkt II. niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 115 473,00 zł (słownie: sto piętnaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt trzy złote 00/100), co odpowiada 0,34 % przychodu przedsiębiorcy, osiągniętego w 2011 r. i równocześnie stanowi 3,4 % kary maksymalnej, jaka mogłaby zostać na niego nałożona. Kara w takim wymiarze jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i współmierna do możliwości finansowych Przedsiębiorcy. Prezes UOKiK uznał, że orzeczona kara prawidłowo spełni zarówno funkcję represyjną, jak i swoje zadania w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, zapobiegając stosowaniu podobnych naruszeń w przyszłości zarówno przez przedsiębiorcę Wiеsława Rutkę, jak i innych przedsiębiorców. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w pkt V.2. kara za stosowanie praktyki, o której mowa w pkt III. decyzji. Praktyka stwierdzona w pkt III. decyzji służyła wprowadzaniu konsumentów w błąd co do zakresu badań i testów przeprowadzanych na oferowanym im produkcie, w szczególności wywołując wrażenie, że jakość oferowanych im części samochodowych podlega testowaniu przez organizację przeprowadzającą badania techniczne pojazdów. Oceniając wagę tego naruszenia i okres jego stosowania, a także uwzględniając, że zachodziło ono na etapie przedkontraktowym, Prezes UOKiK ustalił kwotę bazową na strona 24 z 25 poziomie 0,15 % przychodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w 2011 r. to jest w wysokości 50 944,02 zł. Ze względu na umyślność działania przedsiębiorcy Prezes UOKiK uznał za stosowne podwyższyć kwotę bazową kary o 50 %. Ponadto, jako okoliczność obciążająca został uwzględniony szeroki zasięg oddziaływania praktyki, która mogła dotykać konsumentów z obszaru całego kraju, zważywszy, że udzielanie wprowadzających w błąd informacji odbywało się za pośrednictwem internetu. Z tego tytułu bazowa kwota kary została podwyższona o dalsze 20 %. W związku ze stosowaniem tej praktyki Prezes UOKiK nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, w związku z czym z tytułu wyżej wymienionych okoliczności obciążających bazowa kwota kary została podwyższona łącznie o 70 %. Podsumowując, z tytułu stosowania praktyki, o której mowa w pkt I niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 86 605,00 zł (słownie: osiemdziesiąt sześć tysięcy sześćset pięć złotych 00/100), co odpowiada 0,26 % przychodu przedsiębiorcy, osiągniętego w 2011 r. i równocześnie stanowi 2,6 % kary maksymalnej, jaka mogłaby zostać na niego nałożona. Kara w takim wymiarze jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i współmierna do możliwości finansowych Przedsiębiorcy. Prezes UOKiK uznał, że orzeczona kara prawidłowo spełni zarówno funkcję represyjną, jak i swoje zadania w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, zapobiegając stosowaniu podobnych naruszeń w przyszłości zarówno przez przedsiębiorcę Wiеsława Rutkę, jak i innych przedsiębiorców. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w pkt V.3. kara za stosowanie praktyki, o której mowa w pkt IV. decyzji. Praktyka stwierdzona w pkt IV. decyzji służyła wprowadzaniu w błąd potencjalnych nabywców, co do właściwości przedsiębiorstwa wytwarzającego produkty oznaczane marką Mаster-Spоrt, poprzez wywoływanie błędnego wrażenia, że ich producent wdrożył standard jakości systemu zarządzania określony dla branży motoryzacyjnej, oraz że uzyskał potwierdzający to certyfikat jakości. Oceniając wagę tego naruszenia i okres jego stosowania, a także uwzględniając, że zachodziło ono na etapie przedkontraktowym, Prezes UOKiK ustalił kwotę bazową na poziomie 0,10 % przychodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w 2011 r. to jest w wysokości 33 962,68 zł. Ze względu na umyślność działania przedsiębiorcy Prezes UOKiK uznał za stosowne podwyższyć kwotę bazową kary o 50 %. Ponadto, jako okoliczność obciążająca został uwzględniony szeroki zasięg oddziaływania praktyki, która mogła dotykać konsumentów z obszaru całego kraju, zważywszy, że udzielanie wprowadzających w błąd informacji odbywało się za pośrednictwem internetu. Z tego tytułu bazowa kwota kary została podwyższona o dalsze 20 %. W związku ze stosowaniem tej praktyki Prezes UOKiK nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, w związku z czym z tytułu wyżej wymienionych okoliczności obciążających bazowa kwota kary została podwyższona łącznie o 70 %. Podsumowując, z tytułu stosowania praktyki, o której mowa w pkt IV. niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył na przedsiębiorcę karę w wysokości 57 737,00 zł (słownie: pięćdziesiąt siedem tysięcy siedemset trzydzieści siedem złotych 00/100), co odpowiada 0,17 % przychodu przedsiębiorcy, osiągniętego w 2011 r. i równocześnie stanowi 1,7 % kary maksymalnej, jaka mogłaby zostać na niego nałożona. Kara w takim wymiarze jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i współmierna do możliwości finansowych przedsiębiorcy. Prezes UOKiK uznał, że orzeczona strona 25 z 25 kara prawidłowo spełni zarówno funkcję represyjną, jak i swoje zadania w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, zapobiegając stosowaniu podobnych naruszeń w przyszłości zarówno przez przedsiębiorcę Wiеsława Rutkę, jak i innych przedsiębiorców. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w pkt V.4. koszty postępowania Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes UOKiK rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Natomiast, stosownie do art. 77 ust. 1 tej ustawy , jeżeli w wyniku postępowania stwierdzono naruszenie jej przepisów, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Postępowanie zakończone niniejszą decyzją zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes UOKiK stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów . Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa UOKiK w toku postępowania. Mając powyższe na uwadze, orzeczono, jak w pkt VI. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , określone w punkcie V. decyzji kary pieniężne należy uiścić, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000 Koszty postępowania, określone w punkcie VI. decyzji, należy uiścić w tym samym terminie i na to samo konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. - od niniejszej decyzji stronie przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwóch tygodni od dnia jej doręczenia, wnoszone za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury w Krakowie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Szczepański 5, 31-011 Kraków. W przypadku zakwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach postępowania, zawartego w punkcie VI. niniejszej decyzji - stosownie do treści art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , w związku z 479 32 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 264 § 2 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia niniejszej decyzji, wnoszone za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury w Krakowie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów otrzymują: 1. adw. Łukasz Szоt Szоt Bieniek Buchman Szоt, Adwokaci sp.p. Rynek 13, 33-300 Nowy Sącz pełnomocnik przedsiębiorcy: Wiеsław Rutkа Mаster-Spоrt Autоmоbiltechnik (MS) Productiоn-Distribution Center, z siedzibą w Gorlicach 2. RKR a/a