RŁO-37/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (42) 636 36 89, fax (42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO 61- 5 (14)/13/AB Łódź, dnia 31 lipca 2013 r. DECYZJA Nr RŁO 37/2013 I. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania przez Gminę Fałków praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : uznaje się za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów działania Gminy Fałków , polegające na: 1. Bezprawnym działaniu, to jest stosowaniu w umowach o zaopatrzenie w wodę zawieranych w obrocie gospodarczym z konsumentami w oparciu o wzorzec umowy o nazwie „Umowa Nr ... o zaopatrzenie w wodę” postanowień o treści: 1) „W przypadku niesprawności wodomierza głównego, ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia w okresie 6 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe – na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie ubiegłego lub iloczynu średnio miesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczbie miesięcy niesprawności wodomierza”, którego treść stoi w sprzeczności z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 127, poz. 886), 2) „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” , które uprawnia Gminę Fałków do wstrzymania świadczenia usług na rzecz odbiorcy w innych przypadkach, niŜ określone w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. 2 o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, ze zmianami). 2. Zaniechaniu objęcia treścią umów o zaopatrzenie w wodę zawieranych w obrocie gospodarczym z konsumentami w oparciu o wzorzec umowy o nazwie „Umowa Nr ... o zaopatrzenie w wodę” postanowień określających: 1) terminy wzajemnych rozliczeń, wbrew wymogowi określonemu w art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, ze zmianami), 2) obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego w zakresie standardów i terminów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji, wbrew wymogowi określonemu w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, ze zmianami), i nakazuje się zaniechanie ich stosowania. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do jej art. 33 ust. 6 – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nakłada się na Gminę Fałków, kary pienięŜne w wysokości: 1) 414 zł (słownie: czterysta czternaście złotych), płatną do budŜetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 cytowanej na wstępie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I.1.1) sentencji niniejszej decyzji , 2) 614 zł (słownie: sześćset czternaście złotych), płatną do budŜetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 cytowanej na wstępie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I.1.2) sentencji niniejszej decyzji, 3) 614 zł (słownie: sześćset czternaście złotych), płatną do budŜetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 cytowanej na wstępie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punktach I.2.1) i I.2.2) sentencji niniejszej decyzji. III. Na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267) w związku z art. 83 wyŜej wymienionej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do jej art. 33 ust. 6 – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: postanawia się obciąŜyć Gminę Fałków, kosztami niniejszego postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów stosowania praktyk 3 ograniczających konkurencję w kwocie 22,80 zł (słownie: dwadzieścia dwa złote 80/100) oraz zobowiązuje się Gminę Fałków do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Uzasadnienie W toku postępowania wyjaśniającego o sygnaturze RŁO-400-17/12 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - zwany dalej: „Prezesem Urzędu” - ustalił, Ŝe są podstawy do podejrzenia, iŜ Gmina Fałków stosuje praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów polegające na stosowaniu w umowach o zaopatrzenie w wodę zawieranych w obrocie gospodarczym z konsumentami w oparciu o wzorzec umowy pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę” postanowień, których treść stoi w sprzeczności z przepisami ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków” oraz z wydanym na jej podstawie rozporządzeniem Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 127, poz. 886) – zwanym dalej: „rozporządzeniem w sprawie określania taryf”, co moŜe stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów”. W związku z powyŜszym Prezes Urzędu, Postanowieniem Nr 1/61-5/13 wydanym w dniu 19 lutego 2013 r. (dowód: karty Nr 1-2) wszczął postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Gminę Fałków, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na: 1. Bezprawnym działaniu, to jest stosowaniu w umowach o zaopatrzenie w wodę zawieranych w obrocie gospodarczym z konsumentami w oparciu o wzorzec umowy o nazwie „Umowa Nr ... o zaopatrzenie w wodę” postanowień o treści: 1) „W przypadku niesprawności wodomierza głównego, ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia w okresie 6 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe – na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie ubiegłego lub iloczynu średnio miesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczbie miesięcy niesprawności wodomierza”, którego treść stoi w sprzeczności z § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określania taryf i tym samym moŜe stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 2) „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” , które uprawnia Gminę Fałków do wstrzymania świadczenia usług na rzecz odbiorcy w innych przypadkach, niŜ określone w art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków i tym samym moŜe stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. 2. Zaniechaniu objęcia treścią umów o zaopatrzenie w wodę zawieranych w obrocie gospodarczym z konsumentami w oparciu o wzorzec umowy o nazwie „Umowa Nr ... o zaopatrzenie w wodę” postanowień określających: 4 1) terminy wzajemnych rozliczeń, wbrew wymogowi określonemu w art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, co moŜe naruszać art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 2) obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego w zakresie standardów i terminów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji, wbrew wymogowi określonemu w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, co moŜe naruszać art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , o czym zawiadomił Gminę Fałków (dowód: karty Nr 3-4). Gmina Fałków w piśmie znak: 7021/9/2013 przedstawiła swoje stanowisko odnośnie postawionych jej zarzutów (dowód: karty Nr 54 – 55). W odniesieniu do postanowienia kwestionowanego w pkt 1.1) Gmina Fałków wyjaśniła, iŜ postanowienie to pozostało w treści umowy z poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 26, poz. 257), które obowiązywało do dnia 16 sierpnia 2006 r., tj. wejścia w Ŝycie aktualnie obowiązującego rozporządzenia w sprawie określania taryf (dowód: karta Nr 55). Gmina Fałków podniosła, iŜ w jej ocenie, okres sześciu miesięcy daje moŜliwość bardziej rzetelnego ustalenia ilości pobranej wody w przypadku niesprawności wodomierza ze względu na to, iŜ na terenie wiejskim zuŜycie wody zaleŜne jest od pór roku oraz ze względu na fakt, iŜ na jej terenie odczyty wodomierzy głównych prowadzone są nie częściej niŜ co miesiąc i nie rzadziej niŜ co cztery miesiące. Ponadto, Gmina Fałków poniosła, iŜ wprowadzenie zmian cyt. „(…) z pewnością spowoduje wzrost kosztów związanych ze zmianami umów, które odniesione będą musiały być w koszty dostaw wody a w konsekwencji obciąŜą odbiorcę. Logika i rachunek ekonomiczny wskazują za utrzymaniem obowiązującego unormowania (…). Trudno w takim stanie mówić o racjonalnym działaniu ustawodawcy, który zmienia te okresy, nie bacząc na wywołane takim działaniem koszty.” (dowód: karta Nr 55). W odniesieniu do postanowienia kwestionowanego w pkt 1.2) Gmina Fałków podniosła, iŜ wskazuje ono okres wypowiedzenia po złoŜeniu oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy przez strony - cyt. „Skoro umowa jest umową cywilną i jest zawierana po złoŜeniu zgodnych oświadczeń woli przez strony, to jest oczywistym Ŝe moŜe być rozwiązana i to się wyraŜa w zasadzie swobody umów. Zapis (…) uzaleŜnia rozwiązanie umowy przez dostawcę od zaistnienia przesłanek nie wykonywania umowy lub nienaleŜytego jej wykonywania przez odbiorcę , zatem interes odbiorcy jest chroniony.” (dowód: karat Nr 55). Odnosząc się do zarzutu zaniechania objęcia treścią umów o zaopatrzenie w wodę terminów wzajemnych rozliczeń oraz obowiązków przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego w zakresie standardów i terminów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji, Gmina Fałków podniosła, iŜ kwestie te są wskazane w Regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Fałków (dowód: karta Nr 55). Pismem z dnia 12 lipca 2013 r. Prezes Urzędu zawiadomił Gminę Fałków o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w przedmiotowym postępowaniu oraz o moŜliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy (dowód: karta Nr 95). W odpowiedzi, w piśmie znak: 7021/18/2013 Gmina Fałków wskazała, Ŝe dokonała zmiany treści wzorca umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków (dowód: karta Nr 5 98). W załączeniu przekazała wzorzec umowy o nazwie „Umowa nr … /2013” (dowód: karty Nr 99 – 102), w którym dokonała następujących zmian: − − − − postanowienie o treści: „W przypadku niesprawności wodomierza głównego, ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia w okresie 6 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe – na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie ubiegłego lub iloczynu średnio miesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczbie miesięcy niesprawności wodomierza” otrzymało brzmienie: „W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania wodomierza głównego, ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia w okresie 3 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe – na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie roku ubiegłego lub iloczynu średnio miesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczbie miesięcy nieprawidłowego działania wodomierza” (dowód: karta Nr 101), − − − − postanowienie o treści: „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” otrzymało brzmienie: „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za jednomiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” (dowód: karta Nr 102), − − − − Gmina Fałków określiła, Ŝe odczyty wodomierzy będą dokonywane nie częściej niŜ co miesiąc i nie rzadziej jak raz na cztery miesiące (dowód: karta Nr 100), − − − − obowiązki Gminy Fałków jako przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego w zakresie standardów nie zostały określone, natomiast termin rozpatrzenia reklamacji został określony na 14 dni (dowód: karta Nr 100). Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Gmina Fałków jest jednostką samorządu terytorialnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. – zwanej dalej: „ustawą o samorządzie gminnym” - posiadającą osobowość prawną i działającą przez swoje organy. Statut Gminy został przyjęty uchwałą Rady Gminy w Fałkowie Nr VI/23/2003 z dnia 8 marca 2003 r. (dowód: karty Nr 32 – 51). Swoje zadania własne w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina realizuje samodzielnie (dowód: karta Nr 6). Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków Gmina Fałków jest przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym. Na terenie Gminy przedsiębiorcy i konsumenci ubiegający się o przyłączenie do sieci wodociągowej nie mają moŜliwości dokonania w tym zakresie wyboru innego przedsiębiorcy, który świadczyłby usługi substytucyjne względem usług oferowanych przez Gminę. W ramach prowadzonej działalności związanej z zaopatrzeniem w wodę Gmina Fałków zawiera z odbiorcami wody pisemne umowy, stosując wzorzec pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę” (dowód: karty Nr 7-10, 64-68). Ostatniej modyfikacji wzorca umowy o zaopatrzenie w wodę Gmina Fałków dokonała w sierpniu 2012 r. Analiza przekazanych dokumentów wskazuje, iŜ wzorzec umowy jest zmieniany kaŜdego roku (dowód: karty Nr 7-10, 6 64-68). § 11 ust. 1 umów o zaopatrzenie w wodę zawieranych przez Gminę Fałków w oparciu o wzorzec pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę” brzmi: „W przypadku niesprawności wodomierza głównego, ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia w okresie 6 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe – na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie ubiegłego lub iloczynu średnio miesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczbie miesięcy niesprawności wodomierza” (dowód: karty Nr 8, 10 i 66). § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określenia taryf brzmi: „W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania wodomierza głównego ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia wody w okresie 3 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności działania wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie roku ubiegłego lub iloczynu średniomiesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczby miesięcy nieprawidłowego działania wodomierza.” § 17 ust. 2 pkt b) umów o zaopatrzenie w wodę zawieranych przez Gminę Fałków w oparciu o wzorzec pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę” brzmi: „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę.” (dowód: karty Nr 8 verte, 10 verte i 67). Art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków brzmi: „Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne moŜe odciąć dostawę wody lub zamknąć przyłącze kanalizacyjne jeŜeli: 1) przyłącze wodociągowe lub przyłącze kanalizacyjne wykonano niezgodnie z przepisami prawa; 2) odbiorca usług nie uiścił naleŜności za pełne dwa okresy obrachunkowe, następujące po dniu otrzymania upomnienia w sprawie uregulowania zaległej opłaty; 3) jakość wprowadzanych ścieków nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa lub stwierdzono celowe uszkodzenie albo pominięcie urządzenia pomiarowego; 4) został stwierdzony nielegalny pobór wody lub nielegalne odprowadzanie ścieków, to jest bez zawarcia umowy, jak równieŜ przy celowo uszkodzonych albo pominiętych wodomierzach lub urządzeniach pomiarowych.” Art. 6 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków wskazuje, iŜ „Dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług.” Art. 6 ust. 3 brzmi: „Umowa, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności postanowienia dotyczące: 1. ilości i jakości świadczonych usług wodociągowych lub kanalizacyjnych oraz warunków ich świadczenia; 2. sposobu i terminu wzajemnych rozliczeń; 3. praw i obowiązków stron umowy; 3a. warunków usuwania awarii przyłączy wodociągowych lub przyłączy kanalizacyjnych będących w posiadaniu odbiorcy usług; 4. procedur i warunków kontroli urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych; 5. ustaleń zawartych w zezwoleniu, o którym mowa w art. 18; 7 6. okresu obowiązywania umowy oraz odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy, w tym warunków wypowiedzenia.”. Gmina Fałków we wzorcu umowy pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę”, a tym samym w zawieranych na jego podstawie umowach o zaopatrzenie w wodę nie zamieściła postanowień określających terminy wzajemnych rozliczeń oraz obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego w zakresie standardów i terminów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji (dowód: karty Nr 7-10, 64-68). Na terenie gminy Fałków obowiązuje Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków uchwalony Uchwałą Nr XXXI/176/2006 Rady Gminy Fałków z dnia 13 kwietnia 2006 r. (dowód: karty Nr 13 – 16) – zwany dalej równieŜ: „Regulaminem”. Zgodnie z przekazanymi deklaracjami dla podatku od towarów i usług, Gmina Fałków w roku 2012 osiągnęła przychód w wysokości (tajemnica przedsiębiorstwa) zł (dowód: karty Nr 69-92). W odpowiedzi na zawiadomienie o zakończeniu zbierania materiału dowodowego Gmina Fałków opracowała i przekazała nowy projekt wzorca umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, w którym wprowadziła zmiany niektórych kwestionowanych przez Prezesa Urzędu postanowień. W nowoopracowanym projekcie postanowienie dotyczące sposobu rozliczenia zuŜycia wody w przypadku niesprawności wodomierza głównego otrzymało brzmienie: „W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania wodomierza głównego, ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego zuŜycia w okresie 3 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza, a gdy nie jest to moŜliwe – na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie roku ubiegłego lub iloczynu średnio miesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczbie miesięcy nieprawidłowego działania wodomierza” (dowód: karta Nr 101). Postanowienie, którego treść narusza art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków otrzymało brzmienie: „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za jednomiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” (dowód: karta Nr 102). Gmina Fałków określiła, Ŝe odczyty wodomierzy będą dokonywane nie częściej niŜ co miesiąc i nie rzadziej jak raz na cztery miesiące (dowód: karta Nr 100). Obowiązki Gminy Fałków jako przedsiębiorstwa wodociągowo kanalizacyjnego w zakresie standardów nie zostały określone, natomiast termin rozpatrzenia reklamacji został określony na 14 dni (dowód: karta Nr 100). Prezes Urzędu zwaŜył, co następuje: Podstawą do rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest uprzednie zbadanie przez Prezesa Urzędu, czy w danej sprawie zagroŜony został interes publicznoprawny. Stwierdzenie, Ŝe to nastąpiło pozwala na realizację celu tej ustawy, wskazanego w art. 1 ust. 1, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Warunkiem koniecznym do uruchomienia procedur i zastosowania instrumentów określonych w ustawie jest zatem, aby działania przedsiębiorców – którym zarzucono naruszenie jej przepisów – stanowiły potencjalne zagroŜenie interesu publicznego, nie zaś interesu jednostki lub grupy. Ustawa, w odniesieniu do przedsiębiorców 8 chroni wobec tego konkurencję, a w odniesieniu do konsumentów ich interesy, jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym. Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem działania Gminy Fałków nie były ograniczone do określonych odbiorców lub ich grupy. Dotyczyły wszystkich aktualnych i potencjalnych odbiorców wody na terenie gminy Fałków przyłączonych lub ubiegających się o przyłączenie do sieci wodociągowej. W tym stanie rzeczy uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa Urzędu działań przewidzianych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Ad I. sentencji niniejszej decyzji W przedmiotowym postępowaniu Prezes Urzędu postawił Gminie Fałków zarzut stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, polegających na: stosowaniu we wzorcu umowy o zaopatrzenie w wodę, a tym samym w zawieranych na jego podstawie umowach o zaopatrzenie w wodę postanowienia, którego treść stoi w sprzeczności z art. 8 ust. 1, ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, postanowienia, którego treść stoi w sprzeczności z przepisem § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określenia taryf, a takŜe zaniechaniu objęcia treścią umów postanowień określających terminy wzajemnych rozliczeń oraz określających obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w zakresie standardów i terminów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji, co moŜe stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Tym samym dla stwierdzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest wykazanie kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek: 1) działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, 2) noszące znamiona bezprawności, 3) godzące w zbiorowy interes konsumentów. Ad 1) Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji konsumentów, pod pojęciem przedsiębiorcy naleŜy rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a takŜe: (a) osobę fizyczną, osobę prawną, oraz jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze uŜyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, (b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zawodu, (c) osobę fizyczną, która posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad co najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, jeŜeli podejmuje dalsze działania podlegające kontroli koncentracji, o której mowa w art. 13, (d) związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2. Na podstawie art. 2 ust. 2 i art. 11a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina posiada osobowość prawną i działa przez swoje organy, a do zadań własnych gminy naleŜy zaspokajanie 9 zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, zadania własne obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk. RównieŜ ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków – w art. 3 ust. 1 stanowi, Ŝe zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Działalność tę Gmina Fałków prowadzi samodzielnie i jako osoba prawna posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, gdyŜ organizuje i świadczy usługi o charakterze uŜyteczności publicznej w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Tym samym Prezes Urzędu stwierdził, Ŝe pierwsza przesłanka niezbędna do uznania działań Gminy Fałków za niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów została spełniona . Ad 2) Bezprawność jest to sprzeczność zachowania z przepisami prawa oraz z zasadami współŜycia społecznego. Chodzi więc o sprzeczność z szeroko rozumianym porządkiem prawnym jako całością. Pojęcie porządek prawny obejmuje nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej, a takŜe nakazy i zakazy wynikające z norm moralnych i obyczajowych określanych jako zasady współŜycia społecznego. Bezprawność jest czynnikiem o charakterze obiektywnym, niezaleŜnym od wystąpienia szkody, czy od zamiaru podmiotu dopuszczającego się działań bezprawnych. Przy ocenie bezprawności rozwaŜenia wymaga kwestia, czy czyn był zgodny, czy teŜ niezgodny z obowiązującymi zasadami porządku prawnego tj. normami prawa powszechnie obowiązującego a takŜe z nakazami i zakazami wynikającymi z zasad współŜycia społecznego. Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy. Zwrócił na to uwagę Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 23 czerwca 2006 r. (sygn. XVIII AmA 32/05) wskazując, iŜ art. 23a ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, (którego odpowiednikiem w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów jest art. 24 ust. 2), nie ma samodzielnego znaczenia prawnego, lecz powinien być interpretowany oraz stosowany w określonym kontekście normatywnym. W związku z tym, w celu konkretyzacji przesłanki bezprawności naleŜy sięgnąć do przepisów innych ustaw, gdyŜ dopiero na ich podstawie moŜliwe jest dokonanie oceny działań przedsiębiorcy w aspekcie ich zgodności z prawem. Gmina Fałków zawiera z odbiorcami wody pisemne umowy w oparciu o wzorzec pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę”. Punktem wyjścia w ocenie, czy postanowienia zawarte w tych umowach noszą znamiona bezprawności są przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz przepisy aktów wykonawczych do tej ustawy, a ściślej ujmując rozporządzenia w sprawie określenia taryf. Przepis § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określenia taryf nakazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu w razie niesprawności wodomierza głównego ustalić ilość pobranej wody, w pierwszej kolejności, na podstawie średniego zuŜycia wody w okresie 3 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza głównego. Ustawodawca przyjął, iŜ okres 3 miesięcy jest optymalny dla ustalenia ilości pobranej wody w przypadku niesprawności wodomierza i pozwala na zachowanie równowagi interesów zarówno odbiorcy wody, jak i 10 przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. W razie braku moŜliwości ustalenia ilości pobranej wody w wyŜej opisany sposób, ustawodawca dopuszcza moŜliwość ustalenia jej na podstawie średniego zuŜycia wody w analogicznym okresie roku ubiegłego lub iloczynu średniomiesięcznego zuŜycia wody w roku ubiegłym i liczby miesięcy nieprawidłowego działania wodomierza. Jednak ostatnie dwa sposoby rozliczania ilości wody w razie niesprawności wodomierza głównego, określone przez ustawodawcę mogą być zastosowane wyjątkowo, w określonym przypadku tj. braku moŜliwości ustalenia ilości pobranej wody na podstawie średniego zuŜycia wody w okresie 3 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza. Taki sposób rozliczenia ilości zuŜytej wody w razie niesprawności wodomierza jest obowiązkiem przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. W związku z tym, przyjęcie przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne innego sposobu rozliczenia ilości pobranej wody w okresie niesprawności wodomierza jest działaniem bezprawnym. Gmina Fałków wbrew przepisowi, w przypadku niesprawności wodomierza głównego ilość pobranej wody ustalała na podstawie średniego zuŜycia wody w okresie 6 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności tego wodomierza, a więc w sposób sprzeczny z przepisem § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określenia taryf. Art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków określa, w jakich okolicznościach przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne uprawnione jest do wstrzymania świadczenia usług na rzecz odbiorcy. Formułując ten przepis ustawodawca nie posłuŜył się sformułowaniem „w szczególności” „na przykład” lub podobnym. Oznacza to, Ŝe katalog okoliczności, które stanowią podstawę do wstrzymania między innymi dostaw wody ma charakter zamknięty, który nie moŜe być dowolnie i arbitralnie rozszerzany przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Odcięcie dostaw wody moŜe nastąpić tylko wówczas, gdy wystąpi jedna z przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Przepis ten naleŜy wykładać ściśle i przyjąć, iŜ odcięcie wody lub zamknięcie przyłącza kanalizacyjnego jest moŜliwe jedynie w sytuacjach w nim określonych. Nie ma zatem moŜliwości rozszerzania podstaw odcięcia lub zamknięcia na inne sytuacje nieokreślone wyraźnie w tym przepisie, niedopuszczalne jest stosowanie analogii. W powyŜszym kontekście wziąć naleŜy jednocześnie pod uwagę szczególny charakter usług zaopatrzenia w wodę. Woda jest dobrem niezbędnym do egzystencji. Zgodnie z art. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ustawa ta określa między innymi zasady tworzenia warunków do zapewnienia ciągłości dostaw i odpowiedniej jakości wody oraz zasady ochrony interesów odbiorców usług, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji kosztów. Sam ustawodawca wprowadził regulacje, które mają kaŜdemu zapewnić ciągły, nieprzerwany dostęp do wody z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji kosztów oraz enumeratywnie wymienia przypadki, w których ten dostęp moŜna ograniczyć. Ponadto, w okolicznościach niniejszej sprawy stroną, której Prezes Urzędu zarzuca stosowanie postanowienia zastrzegającego wbrew prawu moŜliwość pozbawienia konsumentów korzystania z jednego z podstawowych dóbr niezbędnych do Ŝycia jest Gmina – podmiot, dla którego zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, zaopatrzenie w wodę jest zadaniem własnym. Tymczasem Gmina Fałków stosując w § 17 ust. 2 pkt b) wzorca umowy pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę”, a tym samym w zawieranych na jego podstawie umowach 11 o zaopatrzenie w wodę, kwestionowane postanowienie rozszerza podstawy odcięcia dostaw wody o przypadki niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy. I tak z treści tego postanowienia w zw. z § 13 wzorca umowy pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę”, a tym samym z zawieranych na jego podstawie umów o zaopatrzenie w wodę wynika, Ŝe Gmina Fałków ma prawo odciąć dostawy wody takŜe w przypadku, jeŜeli odbiorca nie dopełni obowiązku natychmiastowego powiadomienia Dostawcy w przypadku stwierdzenia zerwania plomby wodomierza, jego osłon, bądź uszkodzeniu samego wodomierza. Natomiast z treści § 17 ust. 2 pkt b) w zw. z § 7 wzorca umowy pn. „Umowa Nr … o zaopatrzenie w wodę”, a tym samym z zawieranych na jego podstawie umów o zaopatrzenie w wodę wynika, Ŝe Gmina Fałków ma prawo odciąć dostawy wody np. w przypadku nieutrzymywania właściwego stanu technicznego wewnętrznych instalacji i urządzeń wodociągowych, nieutrzymywania studni wodomierzowej lub pomieszczenia, w którym znajduje się wodomierz główny w naleŜytym stanie, uniemoŜliwienia upowaŜnionym przedstawicielom Dostawcy dostępu wraz z niezbędnym sprzętem do nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z eksploatacją, konserwacją i usuwaniem awarii, itp. W ocenie Prezesa Urzędu brzmienie postanowienia umownego, zgodnie z którym: „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” , w sytuacji gdy rozwiązanie umowy skutkuje zastosowaniem przez Gminę Fałków środków technicznych uniemoŜliwiających dalsze korzystanie z jej usług nie znajduje odzwierciedlenia w brzmieniu art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zdarzenia, o których mowa w hipotezie powołanego przepisu obejmują bowiem ściśle określone sytuacje, w których moŜe nastąpić odcięcie dostawy wody lub zamknięcie przyłącza kanalizacyjnego. Oznacza to, Ŝe kwestionowane postanowienie umowne statuuje moŜliwość przekroczenia przez Gminę Fałków jej ustawowych kompetencji, jako dostawcy usług wodociągowych, w zakresie moŜliwości wstrzymania świadczenia usług, gdyŜ pozwala na rozwiązanie umowy, pod warunkiem zachowania trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia, zawsze wtedy, kiedy Gmina Fałków uzna to za stosowne. Ponadto naleŜy podnieść, iŜ zgodnie z przepisami karnymi zawartymi w art. 28 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków wszystkie powyŜej wskazane zachowania odbiorcy wody są zagroŜone karą grzywny. Tak więc Gmina Fałków stosując kwestionowane postanowienie wprowadza kolejną sankcję i moŜe zdarzyć się sytuacja, Ŝe na odbiorcę wody, który np. uniemoŜliwi upowaŜnionym przedstawicielom Dostawcy dostęp wraz z niezbędnym sprzętem do nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z eksploatacją, zostanie nałoŜona kara grzywny, a jeszcze oprócz tego Gmina Fałków odetnie mu dostawę wody i to w sytuacji, która nie została objęta art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Kwestionowane postanowienie statuuje więc moŜliwość przekroczenia przez Gminę Fałków jej ustawowych kompetencji, jako dostawcy usług wodociągowych, w zakresie moŜliwości wstrzymania świadczenia usług, a tym samym stosowanie tego postanowienia jest działaniem bezprawnym. Gminie Fałków został równieŜ postawiony zarzut stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, o jakiej mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na zaniechaniu objęciem treścią umów postanowień określających terminy wzajemnych rozliczeń oraz określających obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w zakresie standardów i terminów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji, wbrew wymogowi wynikającemu z art. 6 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy 12 o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Analizując przesłankę bezprawności zachowania Gminy Fałków naleŜy wskazać, iŜ zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług. Art. 6 ust. 3 tej ustawy zawiera wymogi, jakim powinna odpowiadać treść takich umów. Stosownie do art. 6 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, do postanowień takich naleŜą postanowienia dotyczące sposobu i terminów wzajemnych rozliczeń oraz praw i obowiązków stron umowy. Gmina Fałków w treści umów o zaopatrzenie w wodę zawieranych z konsumentami – wbrew wymogowi określonemu w art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nie zamieściła terminów wzajemnych rozliczeń. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe przepis art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków dotyczy określenia terminów wzajemnych rozliczeń. Oznacza to, Ŝe w umowie naleŜy określić nie tylko terminy rozliczenia się odbiorcy wody z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym, ale takŜe rozliczeń pomiędzy przedsiębiorstwem wodociągowo- kanalizacyjnym a odbiorcą wody. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, Ŝe umowa powinna określać terminy, w jakich strony będą wykonywać swoje zobowiązania i w jakich będą nawzajem podsumowywać dany okres pod kątem wykonywanych obowiązków umownych. W przypadku odbiorcy wody będzie to przede wszystkim obowiązek zapłaty naleŜności, a w przypadku przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego będzie to okres podsumowania co do jakości i ilości dostarczonej wody, a takŜe zapewnienia niezawodności urządzeń i ciągłości świadczonych usług (por. BłaŜej Wierzbowski, Bartosz Rakoczy, Henryk Palarz, Bartłomiej Jankowski Komentarz do ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków , Wyd. Izba Gospodarcza „Wodociągi Polskie”, Bydgoszcz 2006, s. 90). Elementem niezbędnym dla moŜliwości wywiązania się odbiorcy wody z obowiązku rozliczeniowego względem przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego jest określenie okresu rozliczeniowego. Ustalenie tego elementu ma znaczenie równieŜ z punktu widzenia moŜliwości odcięcia dostaw wody, gdyŜ przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne moŜe tego dokonać, gdy odbiorca wody zalega z płatnością za pełne dwa okresy rozliczeniowe. Tymczasem Gmina Fałków nie określa okresu rozliczeniowego w umowach o zaopatrzenie w wodę, ani w obowiązującym na jej terenie Regulaminie. Bezpośrednią konsekwencją posługiwania się w treści zawieranych umów kwestionowanym postanowieniem jest moŜliwość powstania po stronie konsumentów negatywnych skutków o charakterze finansowym. Ze względu na brak określenia okresu rozliczeniowego konsument nie ma moŜliwości racjonalnego dysponowania posiadanymi przez niego środkami pienięŜnymi, bo nie jest w stanie przewidzieć, w jakiej w przybliŜeniu wysokości i kiedy otrzyma rachunek za wodę. Ponadto, w § 10 ust. 6 Regulaminu Gmina Fałków zamieściła zapis, iŜ nie uiszczenie naleŜności za dwa pełne okresy obrachunkowe uprawnia dostawcę wody do odcięcia dopływu wody, zamknięcia przyłącza wodociągowego, a ponowne włączenie do sieci odbywa się na koszt odbiorcy usług. MoŜe więc dojść do nieuprawnionego odcięcia dostawy wody, za które skutki finansowe poniesie konsument. 13 Gmina Fałków podniosła w toku postępowania, iŜ terminy wzajemnych rozliczeń są określone w § 25 Regulaminu. Nie jest to twierdzenie prawdziwe, gdyŜ określony w § 25 Regulaminu termin dotyczy przekazania informacji o sposobie załatwienia reklamacji. W tym miejscu naleŜy równieŜ podkreślić, Ŝe pojęcie „określenie terminu” w odniesieniu do zapisu zawartego w § 25 Regulaminu jest na wyrost, gdyŜ zawiera on zastrzeŜenie, Ŝe czternastodniowy termin cyt. „(…) moŜe ulec przedłuŜeniu, jeŜeli istnieje konieczność przeprowadzenia szczegółowego postępowania wyjaśniającego.” O ile ten termin moŜe ulec przedłuŜeniu, Gmina Fałków nie wskazała, co powoduje, iŜ trudno uznać, Ŝe został on określony. Ponadto, Regulamin, na który powołuje się Gmina Fałków, w zakresie terminów wzajemnych rozliczeń odsyła do zapisów umowy. Regulamin ten w § 7 ust. 4 wskazuje, iŜ sposób i termin rozliczeń za usługi określa się w umowie, zaś w § 15 ust. 1 wskazuje, iŜ okres obrachunkowy strony określają w umowie. W treści zawieranych przez Gminę Fałków umów brak jest postanowień określających tryb postępowania reklamacyjnego. W umowach nie informuje się o formach i terminach, w jakich moŜe być złoŜona reklamacja, ani o tym, w jakim terminie Gmina Fałków - przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zobowiązane jest do jej rozpatrzenia. Okoliczność zamieszczenia takich informacji w Regulaminie nie moŜe świadczyć o spełnieniu obowiązku zamieszczenia tych informacji w treści umów. Gmina, jako profesjonalista świadczący usługi o charakterze uŜyteczności publicznej, powinna formułować treść umowy w taki sposób, aby nie doprowadzić do sytuacji, w której konsument – z uwagi na fakt, Ŝe nie otrzymuje za pośrednictwem umowy pełnej informacji na temat praw i obowiązków stron – nie jest w stanie korzystać z pełni swoich praw. Podkreślić równieŜ naleŜy, iŜ z punktu widzenia konsumenta kluczowe znaczenie ma prawo do otrzymania usługi o naleŜytej jakości w sposób ciągły i niezawodny, w dalszej zaś kolejności prawo do podejmowania działań w celu wyegzekwowania od dostawcy, aby świadczenie usług realizowane było w sposób naleŜyty. SłuŜyć ma temu właśnie tryb reklamacyjny. Informacja w powyŜszym zakresie jest dla konsumenta bardzo waŜna, bowiem dotyczy moŜliwości dochodzenia przez konsumenta jego praw i roszczeń. Informacje dotyczące postępowania reklamacyjnego mają fundamentalne znaczenie dla konsumenta. Są konieczne dla uzyskania przez konsumenta pełnej wiedzy o zakresie jego praw i obowiązków. NaleŜy zwrócić uwagę, iŜ w wyroku z dnia 14 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny (sygn. akt VI ACa 1095/09) uznał, Ŝe zasady lojalności nakazują, aby umowy zawierane z konsumentami w moŜliwie najszerszy sposób informowały ich o przysługujących im prawach w zakresie dokonywania reklamacji, to jest zasad, trybu oraz terminów reklamacji w związku z nienaleŜytym wykonaniem umowy, inaczej działanie takie moŜe naruszać interesy konsumentów, powodować ich niedoinformowanie, a wręcz mieć znamiona wprowadzania w błąd. Postanowienia te mają istotne znaczenie dla klientów, albowiem wiąŜą się z zapewnieniem im moŜliwości naleŜytego dochodzenia przysługujących im praw. Zatem wraz z umową klienci powinni otrzymać komplet informacji na temat jej warunków, w tym w zakresie reklamacji i odpowiedzi na Ŝądania, skargi i zaŜalenia. Odwołanie się w umowach do regulaminów zawartych w aktach prawa miejscowego nie spełnia wymogu określonego w art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. W związku z powyŜszym Prezes Urzędu uznał, iŜ działania i zaniechania Gminy Fałków zakwestionowane w prowadzonym postępowaniu są działaniem bezprawnym. Tym samym Prezes Urzędu stwierdził, Ŝe druga przesłanka niezbędna do uznania działań Gminy Fałków za 14 niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów została spełniona. Ad 3) Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie definiują pojęcia zbiorowego interesu konsumentów. Przepis art. 24 ust. 3 stanowi jedynie, Ŝe nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Z całą pewnością mamy do czynienia ze zbiorowym interesem konsumentów wówczas, gdy działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy dotyczy, bądź moŜe dotyczyć nieograniczonej liczby konsumentów, których nie da się zindywidualizować. Ponadto, godzenie w zbiorowe interesy konsumentów moŜe polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagroŜeniu ich naruszenia. Dla stwierdzenia naruszenia zbiorowych interesów konsumentów istotne jest ustalenie, Ŝe konkretne działanie przedsiębiorcy nie ma ściśle określonego adresata, lecz jest kierowane do nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Oznacza to, Ŝe nie ilość faktycznych, potwierdzonych naruszeń, ale przede wszystkim ich charakter, a w związku z tym moŜliwość (chociaŜby tylko potencjalna) wywołania negatywnych skutków wobec określonej zbiorowości przesądza o naruszeniu zbiorowego interesu. Takie stanowisko trwale podtrzymuje w swoim orzecznictwie Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (por. wyroki Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 4 lipca 2001 r. sygn. akt XVII Ama 108/00, z dnia 23 lutego 2002 r. sygn. akt XVII Ama 133/2001). Stosowany przez Gminę Fałków wzorzec umowy o zaopatrzenie w wodę, wykorzystywany jest przy zawieraniu umów m.in. z konsumentami. Stroną takich umów są zarówno wszyscy aktualni, jak i wszyscy przyszli (potencjalni) odbiorcy wody na terenie gminy Fałków. Zatem krąg adresatów takiego wzorca jest z góry nieokreślony, nieograniczony. Przy zawieraniu wskazanych umów Gmina Fałków posługuje się opracowanym przez siebie wzorcem umowy. Swoboda odbiorców wody jest wobec tego ograniczona jedynie do podpisania lub nie podpisania przedłoŜonej im umowy. W związku z tym wszelkie zawarte w niej bezprawne postanowienia godzą w ich interesy. Tym samym Prezes Urzędu stwierdził, Ŝe trzecia przesłanka niezbędna do uznania działań Gminy Fałków za niezgodne z zawartym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zakazie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów została spełniona . Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nie wydaje się decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeŜeli przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24 tej ustawy. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu cięŜar udowodnienia okoliczności zaniechania stosowania zarzucanej praktyki spoczywa na przedsiębiorcy. Z ustaleń dokonanych w niniejszej decyzji wynika, Ŝe Gmina Fałków podjęła działania zmierzające do zaprzestania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów poprzez opracowanie nowego wzorca umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. W nowoopracowanym projekcie postanowienie dotyczące sposobu rozliczenia zuŜycia wody w przypadku niesprawności wodomierza głównego otrzymało brzmienie zgodne z § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określenia taryf. Zmienione postanowienie, które otrzymało brzmienie: „Umowa moŜe być rozwiązana: (…) przez Dostawcę za jednomiesięcznym wypowiedzeniem ze 15 skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku niewykonania lub nienaleŜytego wykonania umowy przez Odbiorcę” nadal narusza art. 8 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Gmina Fałków określiła, Ŝe odczyty wodomierzy będą dokonywane nie częściej niŜ co miesiąc i nie rzadziej jak raz na cztery miesiące, co pozwala jej nadal w sposób arbitralny ustalać długość okresów obrachunkowych. Ponadto Gmina Fałków w dalszym ciągu nie określiła jej obowiązków w zakresie standardów rozpatrywania zgłaszanych przez konsumentów reklamacji. Dodatkowo naleŜy wskazać, Ŝe gdyby nawet Gmina Fałków wprowadziła do obrotu prawnego nienaruszający przepisów nowy wzorzec umowy, działanie to nie mogłoby stanowić zaniechania stosowania, zarzucanych w niniejszym postępowaniu Gminie Fałków, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów poniewaŜ w obrocie prawnym nadal pozostawałyby umowy zawierające kwestionowane postanowienia oraz niezawierające postanowień wskazanych w pkt I.2.1) oraz I.2.2) sentencji decyzji. W związku z tym Gmina Fałków nie zaniechała stosowania zarzucanych jej praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeŜeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24 tej ustawy. Wobec spełnienia przesłanek koniecznych do stwierdzenia praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów określonych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przesłanek wydania decyzji o uznaniu praktyk za naruszające zbiorowe interesy konsumentów i nakazującej zaniechanie ich stosowania, wskazanych w art. 26 tej ustawy Prezes Urzędu orzekł jak w pkt I sentencji niniejszej decyzji. Ad II. sentencji niniejszej decyzji Zgodnie z art. 106 ust 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu moŜe nałoŜyć na przedsiębiorcę, w decyzji, karę pienięŜną w wysokości nie większej niŜ 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, jeŜeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie dopuścił się stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z treści powyŜszego przepisu wynika, iŜ ww. kara ma charakter fakultatywny, a zatem od Prezesa Urzędu zaleŜy – w ramach uznania administracyjnego – uznanie w decyzji zasadności nałoŜenia kary pienięŜnej wraz z określeniem jej wysokości. Wprawdzie ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów, nie zawiera katalogu przesłanek, od których uzaleŜniona jest decyzja o nałoŜeniu kary, jednakŜe art. 111 wskazuje, Ŝe przy ustalaniu wysokości kar pienięŜnych naleŜy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a takŜe uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Ustalając wysokość kary pienięŜnej w decyzjach stwierdzających naruszenie zakazów określonych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów, naleŜy zatem uwzględnić wagę tego naruszenia, rozmiar skutków stosowanej praktyki ograniczającej konkurencję, bądź praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, jak równieŜ zaistniałe okoliczności obciąŜające i łagodzące. W punkcie I sentencji niniejszej decyzji Prezes Urzędu stwierdził stosowanie przez Gminę Fałków praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o jakich mowa w art. 24 16 ust 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, co daje podstawy do nałoŜenia na Gminę kary pienięŜnej określonej w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Ustalając wymiar kary za stwierdzone praktyki Prezes Urzędu dokonał w pierwszej kolejności oceny wagi naruszenia, na podstawie której ustalono kwoty bazowe, stanowiące podstawę do dalszej kalkulacji kary, a następnie uwzględniając wszystkie okoliczności łagodzące i obciąŜające odpowiednio modyfikował ustaloną wysokość kwot bazowych. Podkreślić naleŜy, iŜ nakładana przez Prezesa Urzędu kara finansowa pełnić powinna funkcje: represyjną, prewencyjną i edukacyjną. Ustalając wymiar kary Prezes Urzędu wziął przede wszystkim pod uwagę funkcję prewencyjną kary, w tym prewencję ogólną. Kara bowiem winna być ustalona tak, aby powstrzymywać przedsiębiorcę stosującego praktykę oraz innych przedsiębiorców przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami. Nakładając karę pienięŜną, Prezes Urzędu wziął równieŜ pod uwagę konieczność ustalenia, czy określone w tym przepisie naruszenia dokonane były co najmniej nieumyślnie. Konieczność brania pod uwagę tej przesłanki w przypadku stosowania kar pienięŜnych wynika bezpośrednio z art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Samo stwierdzenie nieumyślności zakwestionowanej praktyki daje podstawę do nałoŜenia kary pienięŜnej, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urzędu wziął pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, które wskazywać mogą na nieumyślny charakter naruszenia przez Gminę Fałków zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w zakresie praktyk opisanych w pkt I.1.2), I.2.1) oraz I.2.2) sentencji niniejszej decyzji. NaleŜy przyznać, Ŝe w zgromadzonym materiale dowodowym nie ma dowodów wyraźnej intencji Gminy Fałków do naruszenia tych interesów. Zebrane w trakcie niniejszego postępowania wyjaśnienia i informacje mogą zatem wskazywać na wspomniane wyŜej nieumyślne działanie. W zakresie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów wskazanej w punkcie I.1.1) sentencji decyzji – po stronie przedsiębiorcy wystąpił element winy umyślnej, rozumianej jako świadomość bezprawności działania. Gmina Fałków złoŜyła wyjaśnienia, iŜ kwestionowane postanowienie pozostało w treści umowy z poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 26, poz. 257), które obowiązywało do dnia 16 sierpnia 2006 r. Ustalając wymiar kary pienięŜnej Prezes Urzędu w pierwszej kolejności dokonał oceny wagi stwierdzonych praktyk. W kontekście analizy wagi stwierdzonego naruszenia wzięto takŜe pod uwagę okoliczność, iŜ naruszenia dopuścił się przedsiębiorca o bardzo silnej pozycji rynkowej, działający w warunkach monopolu naturalnego. W związku z tym po stronie konsumentów brak jest moŜliwości wyboru alternatywnego dostawcy usług, co równieŜ wpływa na dotkliwość zakwestionowanych praktyk. Uwzględniono takŜe specyfikę rynku, na jakim doszło do kwestionowanych naruszeń. ZwaŜono, Ŝe usługi zbiorowego zaopatrzenia w wodę, których dotyczą stwierdzone naruszenia, naleŜą do usług uŜyteczności publicznej, które są świadczone w sposób powszechny i które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania wszystkich gospodarstw domowych. Stwierdzone naruszenia dotyczą zatem towaru, który naleŜy uznać za niezbędny z punktu widzenia konsumentów, z którego nie mogą oni zrezygnować i którego nie mogą oni zastąpić towarem o częściowej choćby substytucyjności. Jednocześnie wzięto takŜe pod uwagę geograficzny zasięg działania Gminy, który ogranicza terytorialny zasięg oddziaływania przedsiębiorcy do wymiaru lokalnego. Prezes Urzędu wziął pod uwagę takŜe okres stosowania stwierdzonych naruszeń, wynikający z ustalenia, Ŝe umowy zawierające kwestionowane postanowienia są zawierane co najmniej od stycznia 2011 r. Uznać zatem naleŜy, 17 iŜ wskazany okres moŜe świadczyć o długotrwałości naruszenia. Z uwagi na róŜnorodność stosowanych przez Gminę Fałków praktyk, konieczne stało się wymierzenie trzech kar pienięŜnych. Pierwsza kara określona w niniejszej decyzji jest wymierzana w związku ze stosowaniem przez Gminę Fałków praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów określonej w pkt I.1.1) sentencji decyzji, która ma miejsce na etapie zawierania kontraktu i polega na mającym wpływ na treść kontraktu naruszeniu przepisów prawa. Oceniając wagę naruszenia Prezes Urzędu miał równieŜ na względzie, iŜ zakwestionowana praktyka moŜe, ale nie musi odnieść negatywnych skutków dla interesów ekonomicznych konsumentów. MoŜe zdarzyć się tak, Ŝe wyliczenie średniego zuŜycia wody z okresu 6 miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności wodomierza będzie dla konsumenta „korzystniejsze”, niŜ z 3 miesięcy. Prezes Urzędu uznał, iŜ natura naruszenia uzasadnia ustalenie kwoty bazowej do wyliczenia kary pienięŜnej na poziomie (tajemnica przedsiębiorstwa) % przychodu, tj. kwoty w wysokości 276 po zaokrągleniu do pełnych złotych. W niniejszym przypadku nie występują Ŝadne okoliczności łagodzące. Okolicznością obciąŜająca jest umyślność bezprawnego działania, co przemawia za podwyŜszeniem kary o 50 %, co daje kwotę w wysokości 414 zł. Druga kara określona w niniejszej decyzji jest wymierzana w związku ze stosowaniem przez Gminę Fałków praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów określonej w pkt I.1.2) sentencji decyzji. Prezes Urzędu zwaŜył, iŜ w wyniku stosowania tej praktyki sytuacja konsumentów została osłabiona, gdyŜ umowa o zaopatrzenie w wodę moŜe zostać rozwiązana w sytuacji nie przewidzianej powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Rozwiązanie umowy jest równoznaczne z zaprzestaniem dostarczania wody, a więc pozbawia konsumenta dostępu do towaru, korzystanie z którego jest podstawą egzystencji człowieka. Prezes Urzędu wziął równieŜ pod uwagę fakt, Ŝe praktyka ma miejsce na etapie zawierania kontraktu i polega na mającym wpływ na treść kontraktu naruszeniu przepisów prawa. Prezes Urzędu uznał, iŜ natura naruszenia uzasadnia ustalenie kwoty bazowej do wyliczenia kary pienięŜnej na poziomie (tajemnica przedsiębiorstwa) % przychodu, tj. kwoty w wysokości 614 po zaokrągleniu do pełnych złotych. W niniejszym przypadku nie występują Ŝadne okoliczności łagodzące, ale teŜ Ŝadne okoliczności obciąŜające, co przemawia za pozostawieniem kary w wysokości 614 zł. Trzecia kara określona w niniejszej decyzji jest wymierzana w związku ze stosowaniem przez Gminę Fałków praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów określonych w pkt I.2.1) oraz I.2.2) sentencji decyzji. Prezes Urzędu zwaŜył, iŜ w wyniku stosowania tych praktyk sytuacja konsumentów została osłabiona, gdyŜ nie otrzymywali oni informacji o prawach i obowiązkach stron umowy. Brak określenia okresu obrachunkowego przede wszystkim godzi w interesy ekonomiczne konsumentów. Natomiast brak informacji o uprawnieniach konsumentów i obowiązkach przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w zakresie reklamacji, moŜe prowadzić do nieskorzystania przez konsumentów z niektórych przysługujących im uprawnień, jak równieŜ do nieegzekwowania od dostawcy usług odpowiednich zachowań. Prezes Urzędu wziął równieŜ od uwagę fakt, Ŝe praktyka ma miejsce na etapie zawierania kontraktu i polega na mającym wpływ na treść kontraktu naruszeniu przepisów prawa. Prezes Urzędu uznał, iŜ natura naruszenia uzasadnia ustalenie kwoty bazowej do 18 wyliczenia kary pienięŜnej na poziomie (tajemnica przedsiębiorstwa) % przychodu, tj. kwoty w wysokości 614 po zaokrągleniu do pełnych złotych. W niniejszym przypadku nie występują Ŝadne okoliczności łagodzące, ale teŜ Ŝadne okoliczności obciąŜające, co przemawia za pozostawieniem kary w wysokości 614 zł. W związku z powyŜszym Prezes Urzędu orzekł jak w pkt. II sentencji niniejszej decyzji. Ad III. sentencji niniejszej decyzji Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które moŜe być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ust. 1 tej ustawy, jeŜeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, zobowiązany jest ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 263 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – zwanej dalej: „k.p.a.” – w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, do kosztów postępowania zalicza się koszty podróŜy i inne naleŜności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 k.p.a., a takŜe koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak równieŜ koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Kosztami niniejszego postępowania są koszty doręczenia Gminie Fałków– stronie postępowania – pism urzędowych, które wyniosły 22,80 zł (słownie: dwadzieścia dwa złote 80/100). W związku z powyŜszym Prezes Urzędu postanowił obciąŜyć Gminę Fałków kwotą 22,80 zł (słownie: dwadzieścia dwa złote 80/100). W związku z powyŜszym Prezes Urzędu postanowił jak w punkcie III sentencji niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) karę pienięŜną naleŜy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Warszawie: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000. Zgodnie z art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267) w związku z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) koszty niniejszego postępowania Gmina Fałków zobowiązana jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231 000000 w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) w związku z art. 479 28 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. 19 Jednak w przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt III sentencji niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz art. 264 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267). w związku z art. 83 cytowanej wyŜej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w związku z art. 479 32 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.,) przysługuje zaŜalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Z upowaŜnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca Otrzymuje: Urząd Gminy w Fałkowie ul. Zamkowa 1A 26-260 Fałków