RŁO-4/2011

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (0 42) 636 36 89, fax (0 42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO-430-1/10/TD Łódź, dnia 15 marca 2011 r. DECYZJA Nr RŁO 4/2011 I. Na podstawie art. 107 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331, ze zm.), stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorców Roberta Piechuta i Michała Krakowiaka prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą „ELSNET” s.c. w Łodzi, – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada się solidarnie na przedsiębiorców Roberta Piechuta i Michała Krakowiaka prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą „ELSNET” s.c. w Łodzi karę pieniężną w wysokości 1.204 zł (słownie: tysiąc dwieście cztery złote), co stanowi równowartość 304 euro, tj. 4 euro za każdy z 76 dni zwłoki w wykonaniu decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr RŁO 37/2009 z dnia 21 grudnia 2009 r. w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w zakresie nakazu wyrażonego w pkt III sentencji powyższej decyzji, o jakich mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, poczynając od dnia 22 marca 2010 r. do dnia 5 czerwca 2010 r. włącznie, płatną do budżetu państwa. II. Na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 83 wyżej wymienionej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do jej art. 33 ust. 6, – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: obciąża się solidarnie przedsiębiorców Roberta Piechuta i Michała Krakowiaka prowadzących wspólnie działalność gospodarczą pod nazwą „ELSNET” s.c. w Łodzi, kosztami postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 44,00 zł (słownie: czterdzieści cztery złote 00/100) oraz zobowiązuje się ww. przedsiębiorców do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. 2 Uzasadnienie W okresie pomiędzy 26 kwietnia 2010 r. a 8 czerwca 2010 r. przeprowadzono postępowanie wyjaśniające w celu wstępnego ustalenia, czy przedsiębiorcy Robert Piechut i Michał Krakowiak prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą „ELSNET” s.c. w Łodzi (zwani dalej: „Przedsiębiorcy”) zaniechali stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej: „Prezes Urzędu”) Nr 37/2009 z dnia 21 grudnia 2009 r. W toku postępowania ustalono, iż ww. przedsiębiorcy nie wykonali nakazu wyrażonego w pkt III sentencji ww. decyzji, a dotyczącego jednego z postanowień wzorca umowy pn. „Regulamin świadczenia usług internetowych Elsnet” (zwany dalej również: „Regulamin”). W związku z ustaleniami poczynionymi w ramach powyższego postępowania, w dniu 10 sierpnia 2010 r. postanowieniem nr 1/430-1/10 (dowód: karta nr 1) wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia na Przedsiębiorców kary pieniężnej, w związku z nie wykonaniem decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Nr RŁO 37/2009 z dnia 21 grudnia 2009 r. w sprawie RŁO-61-20/09/TD w zakresie nakazu wyrażonego w pkt III sentencji ww. decyzji, o czym poinformowano Przedsiębiorców pismami z dnia 10 sierpnia 2010 r. (oraz ponownie pismami z dnia 8 września 2010 r. – w związku ze zwrotem przesyłek z korespondencją z uwagi na ich nie podjęcie w terminie przez adresatów). (dowód: karty nr 3 oraz 15-18) W dniu wszczęcia postępowania, postanowieniem nr 2/430-1/10, zaliczono w poczet dowodów dokumenty zgromadzone w postępowaniu wyjaśniającym (dowód: karty nr 4-14). Ustosunkowując się do postanowienia o wszczęciu postępowania, Przedsiębiorcy wyjaśnili, iż nie wykonanie nakazu Prezesa Urzędu było skutkiem niezamierzonego błędu przy edycji Regulaminu jeszcze na etapie postępowania zakończonego ww. decyzją Prezesa Urzędu. Omawiana omyłka wynikała zdaniem Przedsiębiorców z niedopatrzenia i została usunięta tuż po jej wykryciu (dowód: karta nr 19). Pismami z dnia 17 lutego 2011r. (dowód: karta nr 29 ) zawiadomiono Przedsiębiorców o zakończeniu zbierania materiału dowodowego. Prezes Urzędu ustalił, co następuje: W pkt III sentencji decyzji Nr RŁO 37/2009 z dnia 21 grudnia 2009 r. Prezes Urzędu uznał za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów działanie Roberta Piechuta i Michała Krakowiaka prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą „ELSNET” s.c. w Łodzi, polegające na stosowaniu we wzorcu umowy pn. „Regulamin świadczenia usług internetowych Elsnet” postanowienia sprzecznego z przepisem § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania reklamacyjnego oraz warunków, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej (Dz. U. Nr 226, poz. 2291), o treści: „Reklamację należy złożyć w ciągu 30 dni od daty wystąpienia problemu. Reklamacje, które wpłyną po terminie, nie będą rozpatrywane” , i nakazał zaniechanie jej stosowania. Przepis § 6 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia uprawnia abonenta do złożenia reklamacji publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu 3 usługi telekomunikacyjnej, lub od dnia, w którym usługa została nienależycie wykonana lub miała być wykonana, lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie należności z tytułu świadczenia usługi telekomunikacyjnej. W § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia stwierdza się, iż reklamacja może być złożona pisemnie, telefonicznie lub ustnie do protokołu sporządzonego przez jednostkę dostawcy usług, a także przy wykorzystaniu innych środków porozumiewania się na odległość, w tym drogą elektroniczną, o ile nie stoją temu na przeszkodzie techniczne możliwości. Zgodnie z art. 106 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do rozpatrzenia reklamacji usługi telekomunikacyjnej. Zgodnie z dyspozycją wyrażoną w ust. 4 pkt 3 tego artykułu tryb postępowania reklamacyjnego oraz warunki, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi telekomunikacyjnej określone zostaną w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw łączności. Powyższa decyzja Prezesa Urzędu nakładała również na Przedsiębiorców – zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wobec uprawdopodobnienia stosowania przez nich praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w związku z innymi zapisami Regulaminu – zobowiązanie wprowadzenia określonych zmian w treści Regulaminu (pkt I.a sentencji) oraz wycofanie zakwestionowanych postanowień z istniejących już w obrocie prawnym umów (pkt I.b sentencji). Prezes Urzędu nałożył w związku z tym również na Przedsiębiorców obowiązek złożenia sprawozdania o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania oraz doręczenia dowodów na okoliczność poinformowania konsumentów będących abonentami usług przedsiębiorców o wynikających z przyjętego zobowiązania zmianach w obowiązujących umowach oraz na okoliczność podpisywania nowych ewentualnych umów zgodnie z nowym wzorcem umowy, w terminie czterech miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji (pkt II sentencji decyzji). Przedmiotowa decyzja została doręczona przedsiębiorcy Michałowi Krakowiakowi w dniu 23 grudnia 2009 r. Przedsiębiorcy Robertowi Piechutowi awizowano dwukrotnie przesyłkę zawierającą ww. decyzję: w dniu 23 grudnia 2009 r. oraz 30 grudnia 2009 r. Ostatecznie, przesyłka ta została zwrócona do nadawcy w dniu 22 stycznia 2010 r. jako nie podjęta w terminie. Z uwagi na fakt, iż Przedsiębiorcy nie wnieśli od decyzji odwołania, stała się ona prawomocna w odniesieniu do przedsiębiorcy Michała Krakowiaka od dnia 7 stycznia 2010 r. Jeżeli chodzi o przedsiębiorcę Roberta Piechuta, należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 44 § 4 kpa, w związku z § 1 tego artykułu, w razie niemożności bezpośredniego doręczenia pisma adresatowi doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od daty złożenia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. W związku z powyższym, należy przyjąć, iż decyzja Prezesa Urzędu została doręczona przedsiębiorcy w dniu 6 stycznia 2009 r., co oznacza tym samym, iż stała się ona prawomocna od dnia 21 stycznia 2010 r. W celu ustalenia, czy Przedsiębiorcy wykonali nakaz określony w ww. decyzji, przeprowadzone zostało postępowanie wyjaśniające. Na żądanie Prezesa Urzędu, Przedsiębiorcy przedstawili w piśmie z dnia 31 maja 2010 r. egzemplarze aktualnych wzorców umów stosowanych w obrocie z konsumentami, w tym Regulaminu, a także kopie przykładowych nowych umów konsumenckich (zawartych w dniu 1 kwietnia 2010 r.) oraz egzemplarz pisma, z którym Przedsiębiorcy występowali do abonentów z informacją o zmianie treści obowiązującego Regulaminu. Przedsiębiorcy poinformowali, że informacja ta została przekazana abonentom na piśmie, drogą listowną w ilości 519 pism w kwietniu i maju 2010 r. W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż Przedsiębiorcy – na dzień 31 maja 2010 r. – wykonali decyzję Prezesa Urzędu Nr RŁO 37/2009 w zakresie zaniechania praktyk 4 opisanych w pkt I sentencji decyzji. Przedsiębiorcy przedstawili również dowody na okoliczność poinformowania konsumentów będących abonentami usług przedsiębiorców o wynikających z przyjętego zobowiązania zmianach w obowiązujących umowach oraz na okoliczność podpisywania nowych ewentualnych umów zgodnie z nowym wzorcem umowy. Jednocześnie stwierdzono niewykonanie decyzji w zakresie nakazania zaniechania praktyki określonej w pkt III sentencji decyzji. Przedsiębiorcy wykazali, iż zmodyfikowali treść zakwestionowanego w pkt III decyzji Nr RŁO 37/2009 postanowienia pkt 11.6 Regulaminu kształtując ją następująco: „Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia reklamacji jest niezwłoczne poinformowanie obsługi sieci o problemie maksymalnie w ciągu 24 godzin od jego zaobserwowania.(...) Reklamacja może być złożona w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu Usługi lub od dnia, w którym Usługa została nienależycie wykonana albo miała być wykonana lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie” . Wykreślono jednocześnie zdanie: „Reklamację należy złożyć w ciągu 30 dni od daty wystąpienia problemu. Reklamacje, które wpłyną po terminie, nie będą rozpatrywane” . Należy zauważyć, iż zobowiązanie do takiego ukształtowania treści regulaminu w przedmiotowym zakresie padło ze strony Przedsiębiorców już na etapie postępowania zakończonego decyzja Prezesa Urzędu Nr RŁO 37/2009. W treści tej decyzji Prezes Urzędu nie przyjął zobowiązania Przedsiębiorców w tym zakresie, argumentując, iż zmiana w zaproponowanym zakresie wprowadzałaby regulację, która jeszcze bardziej odbiega od rozwiązania przyjętego w przepisie § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania reklamacyjnego oraz warunków, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej. Powyższy przepis uprawnia bowiem abonenta do złożenia reklamacji publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu usługi telekomunikacyjnej, lub od dnia, w którym usługa została nienależycie wykonana lub miała być wykonana, lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie należności z tytułu świadczenia usługi telekomunikacyjnej. W treści decyzji stwierdzono, że brzmienie zapisu pkt 11.6 Regulaminu w zakresie zdania 4 o treści: „Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia reklamacji jest niezwłoczne poinformowanie obsługi sieci o problemie maksymalnie w ciągu 24 godzin od jego zaobserwowania” w istocie podważa sens składania reklamacji dotyczącej przerwy w świadczeniu usług w sytuacji braku powiadomienia dostawcy usług w ciągu 24 godzin od momentu zaobserwowania wystąpienia przerwy w świadczeniu usługi. Przedsiębiorcy przedstawili – w piśmie z dnia 11 października 2010 r. – aktualny Regulamin, z którego wykreślono w pkt 11.6 zdanie: „Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia reklamacji jest niezwłoczne poinformowanie obsługi sieci o problemie maksymalnie w ciągu 24 godzin od jego zaobserwowania” . Według oświadczenia Przedsiębiorców zmiana ta weszła w życie w dniu 6 czerwca 2010 r. Jednocześnie, kwestię terminu i okoliczności złożenia reklamacji reguluje istniejący również przed 6 czerwca 2010 r. zapis o treści: „Reklamacja może być złożona w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu Usługi lub od dnia, w którym Usługa została nienależycie wykonana albo miała być wykonana lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie” . W pkt 14.6 przedstawionego Regulaminu zawarto ponadto następujący zapis: „Regulamin obowiązuje od dnia 06.06.2010r.” Przedsiębiorcy przedstawili ponadto kopie przykładowych trzech umów z konsumentami zawartych w dniu 1 lipca 2010 r., tj. po – według oświadczenia Przedsiębiorców – wprowadzeniu w życie Regulaminu w obowiązującej aktualnie treści. (dowód: karty nr 19-25). 5 Przedsiębiorcy – wspólnicy „ELSNET” s.c. w Łodzi – w równym stopniu uczestniczą w zyskach i stratach spółki, co wynika z przedstawionej przez nich umowy spółki cywilnej (dowód: karta Nr 23). Przedsiębiorcy osiągnęli w 2010 r. przychód w wysokości łącznie (tajemnica przedsiębiorcy) zł (słownie złotych: (tajemnica przedsiębiorcy) ), z tytułu prowadzonej wspólnie działalności gospodarczej w formie spółki Elsnet s.c. (dowód: karta Nr 24). Prezes Urzędu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 107 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji wydanej na podstawie art. 26 w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów; karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej w decyzji. Zgodnie z art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 106-108, należy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, iż Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechania jej stosowania, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Ustawa ta w art. 24 ust. 2 stanowi, że przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 kodeksu postępowania cywilnego, naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji. Na podstawie zgromadzonych informacji i dokumentów Prezes Urzędu stwierdził, iż Przedsiębiorcy po otrzymaniu decyzji nr RŁO 37/2009 na dzień 31 maja 2010 r. nie dokonali takiej zmiany treści postanowienia wzorca umowy w zakresie określonym w pkt III sentencji decyzji, która mogłaby być uznana za zaniechanie stosowania zarzucanej praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów. W trakcie postępowania wyjaśniającego w sprawie kontroli wykonania przedmiotowej decyzji, Przedsiębiorcy wykazali, iż zmodyfikowali treść postanowienia pkt 11.6 Regulaminu kształtując jego treść następująco: „ Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia reklamacji jest niezwłoczne poinformowanie obsługi sieci o problemie maksymalnie w ciągu 24 godzin od jego zaobserwowania.(...) Reklamacja może być złożona w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu Usługi lub od dnia, w którym Usługa została nienależycie wykonana albo miała być wykonana lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie” . Wykreślono jednocześnie zdanie: Reklamację należy złożyć w ciągu 30 dni od daty wystąpienia problemu. Reklamacje, które wpłyną po terminie, nie będą rozpatrywane . Wprowadzenie uregulowania w takiej postaci nie mogło być uznane za wykonanie nakazu zaniechania praktyki naruszenia zbiorowego interesu konsumentów wyrażonego w pkt III sentencji cytowanej decyzji Prezesa Urzędu. Zmiana ta wprowadzała regulację, która w dalszym ciągu była sprzeczna z rozwiązaniem przyjętym w przepisie § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania reklamacyjnego oraz warunków, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej. Powyższy przepis uprawnia bowiem abonenta do złożenia reklamacji 6 publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu usługi telekomunikacyjnej, lub od dnia, w którym usługa została nienależycie wykonana lub miała być wykonana, lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie należności z tytułu świadczenia usługi telekomunikacyjnej. Brzmienie zapisu pkt 11.6 Regulaminu w zakresie zdania 4 o treści: „Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia reklamacji jest niezwłoczne poinformowanie obsługi sieci o problemie maksymalnie w ciągu 24 godzin od jego zaobserwowania” w istocie podważa sens składania reklamacji dotyczącej przerwy w świadczeniu usług w sytuacji braku powiadomienia dostawcy usług po upływie 24 godzin od momentu zaobserwowania wystąpienia przerwy w świadczeniu usługi. Takiego warunku nie przewidują zaś przepisy cytowanego rozporządzenia. W § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia stwierdza się, iż reklamacja może być złożona pisemnie, telefonicznie lub ustnie do protokołu sporządzonego przez jednostkę dostawcy usług, a także przy wykorzystaniu innych środków porozumiewania się na odległość, w tym drogą elektroniczną, o ile nie stoją temu na przeszkodzie techniczne możliwości. Zatem określone w postanowieniu „ … poinformowanie obsługi sieci o problemie …” można uznać w szczególności za jedną z form reklamacji dopuszczoną przez ww. przepis rozporządzenia. Przedsiębiorcy uzależnili jednakże w sposób bezprawny pozytywne rozpatrzenie reklamacji od jej niezwłocznego (nie przekraczającego 24 godzin od momentu zaobserwowania wystąpienia przerwy w świadczeniu usługi) zgłoszenia. Wprowadzenie proponowanego zapisu w tym zakresie do wzorca umowy jest bezprawne ze względu na wspomnianą wyżej regulację § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie trybu postępowania reklamacyjnego oraz warunków, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej. Należy zwrócić uwagę, iż stanowisko takie Prezes Urzędu wyraził już w treści decyzji Nr RŁO 37/2009, w odpowiedzi na zobowiązanie się Przedsiębiorców do zmiany treści postanowień objętych zarzutami w postępowaniu w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Prezes Urzędu nie przyjął zobowiązania Przedsiębiorców w zakresie zarzutu odnoszącego się do pkt 11.6 Regulaminu z uwagi na brak możliwości zaakceptowania przedstawionej przez Przedsiębiorców propozycji nowego brzmienia kwestionowanego postanowienia. Pomimo braku tej akceptacji, co zostało wyrażone w decyzji Prezesa Urzędu Nr RŁO 37/2009, postanowienie w tym brzmieniu było zamieszczone w Regulaminie obowiązującym na dzień 31 maja 2010 r. Wziąwszy pod uwagę powyższe okoliczności Prezes Urzędu uznał – wydając postanowienie o zamknięciu postępowania wyjaśniającego w sprawie kontroli wykonania decyzji, iż zachodzą podstawy do stwierdzenia niewykonania przez Przedsiębiorców decyzji Nr RŁO 37/2009 w zakresie nakazu wyrażonego w pkt III jej sentencji. Tym samym uzasadnione było wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia na Przedsiębiorców kary pieniężnej, w związku z nie wykonaniem decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Nr RŁO 37/2009. Z treści decyzji RŁO 37/2009 wynika, iż Przedsiębiorcy zostali w sposób jednoznaczny poinformowani o powodach, dla których zobowiązanie do wprowadzenia zaproponowanych zmian w Regulaminie w zakresie postanowienia podlegającego ocenie w pkt III sentencji decyzji Nr RŁO 37/2009 nie mogło być zaakceptowane i przyjęte. Jednocześnie w toku niniejszego postępowania w sprawie nałożenia na Przedsiębiorców kary pieniężnej, Przedsiębiorcy przedstawili nowy Regulamin, z którego wykreślono w pkt 11.6 zdanie: „Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia reklamacji jest niezwłoczne poinformowanie obsługi sieci o problemie maksymalnie w ciągu 24 godzin od jego zaobserwowania” . Według oświadczenia Przedsiębiorców zmiana ta weszła w życie w dniu 6 czerwca 2010 r. Jednocześnie, kwestię terminu i okoliczności złożenia reklamacji 7 reguluje istniejący również przed 6 czerwca 2010 r. zapis o treści: Reklamacja może być złożona w terminie 12 miesięcy od ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu Usługi lub od dnia, w którym Usługa została nienależycie wykonana albo miała być wykonana lub od dnia doręczenia faktury zawierającej nieprawidłowe obliczenie . Tym samym należy stwierdzić, iż wprowadzony do stosowania i obecnie obowiązujący Regulamin w zakresie dotyczącym warunków i terminów wnoszenia reklamacji z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy jest zgodny z przepisem § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania reklamacyjnego oraz warunków, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej. W pkt 14.6 przedstawionego Regulaminu zawarto ponadto następujący zapis: Regulamin obowiązuje od dnia 06.06.2010r. Przedsiębiorcy przedstawili ponadto kopie przykładowych trzech umów z konsumentami zawartych w dniu 1 lipca 2010 r., po – zgodnie z oświadczeniem Przedsiębiorców – wprowadzeniu w życie Regulaminu w obowiązującej aktualnie treści. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż Przedsiębiorcy wykonali nakaz wyrażony w pkt III sentencji decyzji Prezesa Urzędu Nr RŁO 37/2009 w dniu 6 czerwca 2010 r., tj. po upływie 136 dni od daty uprawomocnienia się decyzji w stosunku przedsiębiorcy Roberta Piechuta oraz 150 dni od daty uprawomocnienia się decyzji w stosunku do przedsiębiorcy Michała Krakowiaka. Wobec powyższego nałożenie na Przedsiębiorców kary pieniężnej, o jakiej mowa w art. 107 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest uzasadnione, w związku z niewykonaniem w terminie decyzji Prezesa Urzędu Nr RŁO 37/2009 w zakresie pkt III jej sentencji. Kara pieniężna powinna być nałożona w takiej wysokości, aby spełniała funkcję represyjną za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, tj., aby była sankcją finansową za zwłokę w wykonaniu decyzji. Ponadto kara pieniężna powinna pełnić funkcję prewencyjną tj. zapobiec naruszeniu w przyszłości przez Przedsiębiorców przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Przy wyznaczeniu początku terminu naliczania kary Prezes Urzędu wziął pod uwagę następujące okoliczności. Po pierwsze należało zważyć, iż decyzje Prezesa Urzędu w sprawie uznania praktyk za naruszające zbiorowe interesy konsumentów i nakazujące zaniechania ich stosowania przedsiębiorcy są zobowiązani wykonać bez zbędnej zwłoki. Po drugie, należy stwierdzić, iż działania Przedsiębiorców mające na celu wykonanie decyzji nr RŁO 37/2009 w zakresie pkt III sentencji polegały na zmianie treści Regulaminu i wprowadzeniu go do obrotu (tj. rozpoczęcia oferowania go nowym klientom). Powyższe działania były uzależnione wyłącznie od inicjatywy samych Przedsiębiorców i nie były uwarunkowane żadnymi innymi czynnikami zewnętrznymi, które mogłyby wpływać na termin, w jakim Przedsiębiorcy mogli wykonać decyzję Prezesa Urzędu. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę określony w decyzji nr RŁO 37/2009 czteromiesięczny okres na złożenie sprawozdania o wykonaniu zobowiązań określonych w pkt I sentencji tej decyzji, należy uznać, że terminem wystarczającym na dokonanie czynności niezbędnych dla zaniechania praktyki wskazanej w pkt III sentencji był termin dwóch miesięcy od uprawomocnienia się decyzji. Przyjmując dwumiesięczny termin na wykonanie nakazu zaniechania stosowania niedozwolonej praktyki Prezes Urzędu wziął również pod uwagę fakt, że był on w szczególności wystarczający na wykonanie przez Przedsiębiorców zobowiązań wyrażonych w pkt I.a sentencji decyzji. W przedmiotowej sprawie ustalono różne daty uprawomocnienia się decyzji RŁO 37/2009 wobec każdego z Przedsiębiorców: 7 stycznia 2010 r. w przypadku przedsiębiorcy 8 Michała Krakowiaka oraz 21 stycznia 2010 r. w przypadku przedsiębiorcy Roberta Piechuta. Z uwagi na fakt, iż Przedsiębiorcy prowadzą działalność gospodarczą wspólnie oraz zaniechanie lub brak zaniechania zarzucanej praktyki może wystąpić jedynie łącznie dla obu Przedsiębiorców, tym samym Prezes Urzędu, jako pierwszy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji przyjął dzień 22 marca 2010 r., tj. po upływie dwumiesięcznego terminu, liczonego od późniejszej z wymienionych wyżej dat uprawomocnienia się decyzji. Zgodnie z art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 106-108, należy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy. W związku z powyższym, Prezes Urzędu wyliczając wysokość kary uwzględnił działania podjęte przez Przedsiębiorców jeszcze przed wszczęciem niniejszego postępowania. W przedmiotowym przypadku określając wysokość kary za każdy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji wzięto pod uwagę fakt, iż – jak ustalono – Przedsiębiorcy zaniechali stosowania praktyki określonej w pkt III sentencji decyzji Nr RŁO 37/2009 przed wszczęciem postępowania w sprawie nałożenia kary. Należało zważyć również na fakt, iż Przedsiębiorcy wykonali również zobowiązania nałożone na nich w pkt I sentencji decyzji. Z drugiej strony, jak opisano w części ustalającej niniejszej decyzji, Przedsiębiorcy otrzymali jednoznaczne informacje o powodach, dla których zobowiązanie do wprowadzenia zaproponowanych zmian w Regulaminie w zakresie postanowienia podlegającego ocenie w pkt III sentencji decyzji Nr RŁO 37/2009 nie mogło być zaakceptowane i przyjęte. Zgodnie z art. 107 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może nałożyć na Przedsiębiorców, w drodze decyzji karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji wydanej na podstawie art. 26 w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów; karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej w decyzji. W przedmiotowym przypadku wysokość kary została określona na kwotę 4 euro za każdy dzień zwłoki, co stanowi jedynie 0,04% kary maksymalnej. Dlatego też, Prezes Urzędu określając wysokość kary uznał, iż celowym jest nałożenie solidarnie na Przedsiębiorców kary wynoszącej 1.204 zł (słownie: tysiąc dwieście cztery złote), co stanowi równowartość 304 euro, tj. 4 euro za każdy dzień zwłoki poczynając od dnia 22 marca 2010 r. do dnia 5 czerwca 2010 r. włącznie Wartość euro przeliczono według zasady wskazanej w art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, tj. wg kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego, poprzedzającego rok nałożenia kary, czyli 31 grudnia 2010r., który w tym dniu wynosił 3,9603 zł 1 . Uwzględniając powyższe orzeczono, jak w punkcie I sentencji decyzji . II. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu i w jego wyniku Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, zobowiązany jest ponieść koszty postępowania. Zgodnie natomiast z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Postępowanie przeciwko Przedsiębiorcom w sprawie nałożenia kary pieniężnej, zostało wszczęte z urzędu. Na podstawie ustaleń dokonanych w trakcie postępowania w punkcie I decyzji stwierdzone zostało naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i 1 http://www.nbp.pl/home.aspx?navid=archa&c=/ascx/tabarch.ascx&n=a255z101231 9 konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania dla Prezes Urzędu są wydatki w wysokości 44 zł związane z korespondencją prowadzoną z Przedsiębiorcami. W związku z powyższym Prezes Urzędu postanowił obciążyć Przedsiębiorców solidarnie kosztami postępowania w tej sprawie w wysokości 44 zł (słownie: czterdziestu czterech złotych). Uwzględniając powyższe orzeczono, jak w punkcie II sentencji decyzji . Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Zgodnie z art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071) w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, koszty niniejszego postępowania Przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231 000000 w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 kodeksu postępowania cywilnego – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. W przypadku jednak kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie II niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z 479 32 § 1 i § 2 kodeksu postępowania cywilnego, przedsiębiorcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca Otrzymują: 1. Robert Piechut ul. Radomska 26/26 93-130 Łódź 2. Michał Krakowiak ul. Józefa Elsnera 4/44 92-504 Łódź