RLU-12/2003

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W LUBLINIE 20-074 Lublin, ul. Spokojna 9a Tel. (0-81) 532-35-31, 532-54-48, Tel/Fax (0-81) 532-08-26 E-mail: lublin@uokik.gov.pl Lublin , dnia 17 kwietnia 2003 r. RLU – 50S- 1/03/MW DECYZJA RLU – 12/03 Stosownie do treści art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ( Dz. U. z 2000 r. Nr 122 poz. 1319 ze zm.), oraz § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. nr 18 poz. 172 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego wszczętego z urzędu przeciwko Zamojskiej Korporacji Energetycznej S.A. w Zamościu. działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: na podstawie art. 9 ustawy cyt. wyŜej uznaje się za ograniczającą konkurencję i naruszającą zakaz , o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt. 6 w/w ustawy, praktykę polegającą na naduŜywaniu pozycji dominującej na lokalnym rynku dostawy energii elektrycznej, poprzez narzucanie odbiorcom uciąŜliwych warunków umowy dostawy energii co przynosi dostawy nieuzasadnione korzyści poprzez Ŝądanie i pobieranie od odbiorców energii elektrycznej opłaty za energię wg wystawionych blankietów korygujących dla opłat wymagalnych w terminach późniejszych niŜ terminy wpłat z blankietów korygujących i nakazuje zaniechania jej stosowania. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ( zwany dalej: Prezes UOKIK) wszczął z urzędu w dniu 7 stycznia 2003r. postępowanie w sprawie stosowania przez Zamojską Korporację Energetyczną S.A. w Zamościu (zwaną dalej ZKE) praktyki, polegającej na naduŜywaniu pozycji dominującej na rynku dostawy energii, poprzez narzucanie uciąŜliwych warunków umowy przynoszących przedsiębiorcy nieuzasadnione korzyści tj. praktykę opisaną w art. 8 ust. 2 pkt. 6 w/w ustawy . 2 Zdaniem Prezesa UOKIK przesłanki w/w przepisu wypełnia praktyka stosowana przez ZKE w 2002 r. i na początku 2003 r., polegająca na narzucaniu odbiorcom energii w wystawianych i przesłanych fakturach korekcyjnych nieuzasadnionych terminów opłat za energię elektryczną , wyznaczonych na dzień 26.11. 2002 r., gdy korekta dotyczyła blankietów z terminem płatności do 16 grudnia 2002 r. oraz do 16 lutego 2003 r. Tak więc termin zapłaty dla faktur korekcyjnych znacznie wyprzedzał termin zapłaty wyznaczony dla blankietów podstawowych , do których blankiety korekcyjne zostały wystawione . Wszczęcie postępowania antymonopolowego poprzedziło postępowanie wyjaśniające, wszczęte w związku ze skargami konsumentów oraz Miejskiego Rzecznika Konsumentów w Zamościu . Pismem z dnia 20.12. 2002 r. ZKE wyjaśniła , Ŝe w odniesieniu do drobnych odbiorców energii elektrycznej stosuje dwunastomiesięczny cykl odczytywania i rozliczeń za energię elektryczną. System ten oparty jest na rachunkach częściowych ( zaliczkowych ), których wysokość jest prognozowana w oparciu o indywidualne zuŜycie energii w dwóch poprzednich cyklach obrachunkowych. Rachunki częściowe są wyliczone na cały roczny okres rozliczeniowy , z płatnością w odstępach dwumiesięcznych. Do wyliczenia kwot rachunków zaliczkowych przyjmuje się ceny i stawki opłat obowiązujące w dniu wydruku „KsiąŜeczek wpłat”. W przypadku odbiorców energii od ZKE rozliczeniu poprzedniego okresu (04.2001 r. – 04. 2002 r. ) towarzyszyło wyliczenie prognozy na okres : 04.2002r. - 04.2003 r., które zostało zrealizowane z zastosowaniem cen, które obowiązywały do dnia 30.06.2002 r. Od dnia 1.07. 2002 r. na mocy decyzji Prezesa URE, ZKE wprowadziła w Taryfie nowe ceny energii elektrycznej, dla gospodarstw domowych wyŜsze średnio o 8,5 %. Tymczasem odbiorcy energii regulowali opłaty za energię wg wystawionych wcześniej blankietów , po cenach niŜszych, juŜ nieaktualnych. W tym stanie rzeczy od dnia 01.07.2002 r., zdaniem ZKE, rozpoczął się okres kredytowania odbiorcy przez dostawcę energii. Aby skrócić czas kredytowania odbiorców przez ZKE, odbiorcom energii zostały wyliczone i przedstawione przez ZKE blankiety dodatkowe (korekcyjne) rekompensujące skutki wspomnianej podwyŜki. Rozliczeniem kompensacyjnym objęto okres od 1.07.2002 - 15.02. 2003r.. KaŜdemu odbiorcy wystawiono i przesłano jeden blankiet dodatkowy z terminem zapłaty na dzień 26.11. 2002 r. Zasadność i racjonalność tego typu działań ZKE uzasadniła w sposób następujący : 3 1. Wyprzedzająco przeliczono co prawda dwa blankiety ( 15.12.2002 i 15 .02.2003 r), co jest równoznaczne z kredytowaniem ZKE ze strony odbiorcy przez okres około 2, 5 miesięcy ( 30.11. 2002 r. – 15.02.2003r.), naleŜy jednak pamiętać o wcześniejszym kredytowaniu odbiorcy przez dostawcę na większą skalę, bo w okresie dwukrotnie dłuŜszym tj. 1.07. – 26.11. 2002 r. 2. Blankiety kompensacyjne pozwoliły ZKE na naliczenie i odprowadzenie podatku VAT , który w przeciwnym razie byłby – nie do końca zgodnie z przepisami prawa skarbowego – przeniesiony na kolejny rok i zamroŜony aŜ do rozliczenia po odczycie w miesiącu kwietniu 2003 r. 3. Rachunki kompensacyjne pozwalają uniknąć w przyszłości ( po rozliczeniu rocznym) duŜych dopłat, które części odbiorców przysparzają kłopotów, dlatego przytłaczająca większość odbiorców – szacowana na 98 % akceptuje formułę dodatkowego fakturowania. Zdaniem ZKE konsumenci – odbiorcy energii powinni w trybie reklamacyjnym podnosić brak zasadności rachunków częściowych . W odpowiedzi na wszczęcie postępowania ZKE pismem z dnia 20.03.2003 r. podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko, a dodatkowo wyjaśniła, Ŝe jej zdaniem przedstawiony zarzut o nieuzasadnionym korygowaniu niewymagalnych jeszcze faktur ( z lutego 2003 ) jest niezbyt trafny, jako, Ŝe blankiety pierwotne stanowią jedynie swoisty klucz do wyliczenia kwoty dopłat za cały okres objęty podwyŜką cen i „na dobrą sprawę mechanizm ten nie musiał być ukazywany odbiorcom”. ZKE przedstawiła rozliczenie z jednym ze skarŜących za okres od 23.04.2002 r. – 19.12. 2003 r. w którym wykazała , Ŝe saldo rozliczeń na dzień 19.12. 2002 r. dla tego odbiorcy wynosi 110, 57 PLN na niekorzyść ZKE , co oznacza, Ŝe odbiorca energii zapłacił w tym okresie rozliczeniowym za mało w stosunku do poboru energii . PowyŜsze rozliczenie ZKE podała jako przykład, Ŝe nie narzuca ona odbiorcom uciąŜliwych warunków umowy w efekcie bilansowania po zakończeniu okresu rozliczeniowego, co miałoby miejsce w sytuacji Ŝądania przez dostawcę ustanowienia przedpłaty ( nadpłaty ). Podkreśliła , Ŝe przeliczenie konkretnych blankietów stanowi jedynie 4 techniczną stronę wyliczenia i nie ma nic wspólnego z przypisywanym ZKE „Ŝądaniem płatności za nie dostarczoną energię elektryczną”. ZKE podała równieŜ, Ŝe powyŜsza metoda wyegzekwowania naleŜności od odbiorców wynikająca z wprowadzenia podwyŜki zastosowana została po raz pierwszy i nigdy nie miała charakteru systemowego. Ponadto wyjaśniła, Ŝe miniona edycja dodatkowych blankietów była pierwszą i ostatnią w ZKE. Tego rodzaju decyzja wynika z przeświadczenia dostawcy , Ŝe przyszłe podwyŜki energii, o ile w ogóle będą miały miejsce – będą kilkakrotnie mniejsze od ostatniej i nie będą powodować konieczności działania w podobnym trybie. Organ antymonopolowy w toku postępowania zwrócił się do Urzędu Regulacji Energetyki – Wschodni Oddział Terenowy w Lublinie o przedstawienie stanowiska , czy opisany wyŜej system pobierania opłat za energię elektryczną przez ZKE - w związku z podwyŜkami cen energii jest prawidłowy , czy teŜ nie. Urząd Regulacji Energetyki – Wschodni Oddział Terenowy w Lublinie wyjaśnił, Ŝe o ile nie budzi wątpliwości zastosowanie korygującej faktury dla wcześniej uregulowanych przez odbiorców blankietów opłat, których kwota naleŜności została ustalona w oparciu o ceny i stawki opłat obowiązujące do dnia wprowadzenia nowej taryfy, to nie jest zasadne w świetle obowiązujących przepisów, wystawianie faktury korygującej dla blankietów opłat wystawionych na późniejsze terminy płatności wraz z ustaleniem 14 dniowego terminu zapłaty , gdyŜ wprowadzono wcześniejszy dodatkowy termin płatności dla części opłat, nie pokrywający się z poprzednio ustalonymi terminami . W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Prezes UOKIK ustalił następujący stan faktyczny : Zamojska Korporacja Energetyczna S.A. w Zamościu dla odbiorców energii elektrycznej zaliczanych do V grupy przyłączeniowej ustaliła 12 miesięczny okres rozliczeniowy, przy czym system ten oparty jest na rachunkach częściowych, których wysokość jest prognozowana w oparciu o indywidualne zuŜycie energii przez odbiorcę w dwóch poprzednich cyklach ( latach ) obrachunkowych. Rachunki częściowe są wyliczane na cały roczny okres rozliczeniowy, z płatnością w odstępach dwumiesięcznych. W okolicznościach niniejszej sprawy ZKE przesłała kaŜdemu odbiorcy tej grupy „KsiąŜeczkę opłat” z blankietami opłat 5 zawierającymi prognozowane zuŜycie za okres 04.2002 – 04.2003 oraz odpowiadające temu kwoty opłat, przy czym zastosowała stawki cen i opłat za energię elektryczną obowiązujące do dnia 30.06.2002 r. Nowa Taryfa dla energii elektrycznej obowiązująca odbiorców ZKE S.A. w Zamościu została zatwierdzona decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 15 czerwca 2002r. i ogłoszona w Biuletynie BranŜowym URE w dniu 15 czerwca 2002 r., przy czym zaczęła obowiązywać z dniem 1 lipca 2002 r. Dostawca energii wobec kaŜdego odbiorcy zaliczonego do grupy V (których łączną ilość określił na 49 524) , wyliczył i przesłał do zapłaty tzw. blankiet dodatkowy (korekcyjny). Rozliczeniem korekcyjnym objęto okres od 1.07. 2002 do 15.02. 2003 r. Faktury korygujące wystawiano i przesłano odbiorcom w listopadzie 2002r. z 14 dniowym terminem zapłaty tj do 26.11. 2002r. Wynikało z nich, Ŝe faktura dodatkowa dotyczy korekty blankietów podstawowych juŜ zapłaconych przez odbiorców jak i blankietów opłat z terminem płatności wyznaczonymi przez dostawcę do 15.12.2002 i 15.02.2003r. Ogólna kwota dodatkowych blankietów opiewała na kwotę 2 522.588 PLN, a zbiorcza kwota wystawiona dla tej grupy odbiorców , na którą opiewają blankiety wyprzedzające termin płatności blankietu podstawowego wyniosła około 830 .000 PLN. Z tej kwoty do dnia 14.01.2003 r. do ZKE wpłynęła kwota 708.000 PLN. Organ antymonopolowy zwaŜył co następuje : Art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi Ŝe zakazane jest naduŜywanie pozycji dominującej na rynku właściwym przez jednego lub kilku przedsiębiorców. Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 6 cyt. ustawy naduŜywanie pozycji dominującej polega na narzucaniu przez przedsiębiorcę uciąŜliwych warunków umów, przynoszących mu nieuzasadnione korzyści. Aby działania przedsiębiorcy zostały zakwalifikowane jako opisana wyŜej praktyka, muszą być spełnione łącznie wszystkie trzy przesłanki, a mianowicie : - narzucenie warunków umowy, 6 - uciąŜliwość tych warunków, - osiągnięcie nieuzasadnionych korzyści w wyniku narzucenia tych warunków . Narzucanie uciąŜliwych warunków umowy musi mieć charakter przymusowy , wymuszony przez przedsiębiorcę dominującego z racji posiadanej siły rynkowej. W rozpatrywanej sprawie ZKE działając na niekonkurencyjnym rynku jakim jest rynek obrotu energią elektryczną , posiada niekwestionowaną pozycję dominującą w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (przez pozycję dominującą rozumie się pozycję przedsiębiorcy, która umoŜliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym poprzez stworzenie mu moŜliwości działania w znacznym zakresie niezaleŜnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, Ŝe przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeŜeli jego udział w rynku przekracza 40 % ). W rozpatrywanej sprawie ZKE działając na niekonkurencyjnym rynku , jakim jest rynek obrotu energią elektryczną, posiada niekwestionowaną pozycję dominującą, co nie wymaga dowodu, gdyŜ jest ona monopolistą sieciowym, technologicznie połączonym ze swoimi odbiorcami. Posiada ona równieŜ niewątpliwie, przewagę kontraktową w stosunkach umownych, co pozwala jej dyktować warunki umów swoim odbiorcom, którzy nie są równorzędnymi partnerami czy kontrahentami. Odbiorcy nie mając wyboru innego dostawcy godzą się najczęściej na warunki umowy narzucone im przez stronę silniejszą . W okolicznościach niniejszej sprawy to właśnie skargi od konsumentów, którym narzucono wbrew ich woli uciąŜliwe , warunki umowy zainicjowały organ antymonopolowy do podjęcia postępowania. Prezes UOKIK nie przyjął argumentacji ZKE, Ŝe 85 % odbiorców akceptuje ten system, gdyŜ twierdzenie to nie zostało poparte Ŝadnymi dowodami. Organ antymonopolowy nie podziela argumentacji ZKE, Ŝe warunki płatności nie zostały odbiorcom narzucone, gdyŜ odbiorcy energii mogli w drodze reklamacji kwestionować rachunki korekcyjne, a tym samym uzyskać zmniejszenie ich wysokości lub ich anulowanie. Tryb reklamacyjny nie słuŜy, w opinii organu antymonopolowego, do negocjacji warunków umowy, w tym terminów płatności. Dostawca energii zawierając umowy z odbiorcami w ogóle nie przewiduje negocjacji tych warunków. Dostawca, równieŜ w Ŝadnej innej formie nie powiadomił odbiorców o przewidywanym sposobie korekty rachunków. 7 Mając powyŜsze na względzie, narzucenie warunków umowy przez ZKE zostało udowodnione . Za uciąŜliwy warunek umowy uznać naleŜy kaŜdy warunek oznaczający dla jednej ze stron umowy cięŜar większy od powszechnie przyjętych w stosunkach danego rodzaju. Stosunki danego rodzaju określone są w przedmiotowej sprawie przez par 38 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energią elektryczną ( Dz.U. z 2001 r. Nr 1 poz. 7). Dla odbiorców energii elektrycznej zaliczanych do V grupy przyłączeniowej okres rozliczeniowy nie moŜe być dłuŜszy niŜ rok. JeŜeli okres rozliczeniowy jest dłuŜszy niŜ miesiąc, w okresie tym mogą być pobierane opłaty za energię elektryczną w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zuŜycia energii elektrycznej w tym okresie. JeŜeli w wyniku wnoszenia opłat na podstawie prognozowanego zuŜycia energii elektrycznej powstanie nadpłata lub niedopłata za pobraną energię elektryczną, to : - nadpłata podlega zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliŜszy okres rozliczeniowy , o ile odbiorca nie zaŜąda jej zwrotu, - niedopłata doliczona jest do pierwszego rachunku , ustalonego dla najbliŜszego okresu rozliczeniowego . W/w przepis nic nie mówi o moŜliwości stosowania korekt faktur VAT wystawionych w oparciu o prognozowane zuŜycie energii elektrycznej, a tym bardziej o dokonywaniu korekt w stosunku do płatności jeszcze niewymagalnych. Zgodnie z art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne ( Dz.U. nr 54 poz. 348 ze zm . ) dostawca energii ma moŜliwość wprowadzenia zmiany cen i stawek opłat po upływie 14 dni od daty publikacji taryfy . Taryfa dla energii elektrycznej obowiązująca odbiorców ZKE, jak wspomniano wyŜej, została zatwierdzona przez Prezesa URE i ogłoszona w Biuletynie juŜ 15 czerwca 2002 r. Uwzględniając powyŜsze uwarunkowania juŜ od dnia 30 czerwca 2002 r. dostawca energii mógł stosować nowe ceny i stawki opłat w rozliczeniach z odbiorcami . W kontekście powyŜszych przepisów warunek umowy, który nakazuje odbiorcom energii zapłatę z tytułu korekty rachunku podstawowego w terminie znacznie wcześniejszym jak zapłata za rachunek podstawowy , którego dotyczyła korekta, jest uciąŜliwym warunkiem umowy . 8 Nie budzi wątpliwości organu antymonopolowego zastosowanie korygującej faktury dla wcześniej uregulowanych przez odbiorców blankietów opłat, których kwota naleŜności została ustalona w oparciu o ceny i stawki opłat obowiązujące do dnia wprowadzenia nowej Taryfy. Nie jest natomiast zasadne wystawianie faktury korygującej dla blankietów opłat wystawionych na późniejsze terminy płatności ( grudzień 2002 , luty 2003 ) wraz z ustaleniem 14 dniowego terminu zapłaty, gdyŜ wprowadzono wcześniejszy dodatkowy termin płatności dla części opłat , nie pokrywający się z poprzednio ustalonymi terminami . Prezes UOKIK nie podziela argumentacji ZKE , Ŝe przedmiotowy warunek umowy , nie spełnia kryterium uciąŜliwego, skoro ZKE przez okres dwukrotnie dłuŜszy kredytowała odbiorców energii. Jak ustalono wcześniej , ZKE mogła juŜ od 1 lipca 2002 r. wprowadzić korektę w postaci nowych stawek i opłat . Uniknęłaby więc w ten sposób kredytowania odbiorców energii. Rozpoczęcie działań mających na celu likwidację dalszego kredytowanie odbiorców dopiero w listopadzie 2002 r. było świadomym wyborem ZKE, co oznacza, Ŝe musieli akceptować finansowy aspekt przedsięwzięcia w postaci kredytowania odbiorców. Tymczasem odbiorcy energii stając przed koniecznością zapłaty do 26.11.2002 r. z tytułu korekty za blankiety opłat wystawionych na późniejsze terminy płatności, zostali takiego wyboru pozbawieni. Nieuzasadnione korzyści jakie przedsiębiorca osiąga na skutek stosowania praktyk zakazanych prawem są odpowiednikiem uciąŜliwych warunków umowy. Nieuzasadnione korzyści oznaczają sytuację korzystniejszą od powszechnie przyjętych w stosunkach danego rodzaju . Przerzucenie przez ZKE skutków wejścia w Ŝycie nowych cen i stawek na odbiorców energii jest niezgodne z cyt. wyŜej przepisami prawa , a przez to stwarza sytuację dla odbiorcy mniej korzystną od powszechnie przyjętych stosunków danego rodzaju. W wyniku zastosowanej praktyki, jak sama przyznała ZKE , przez okres około 2, 5 miesiąca dostawca energii był kredytowany przez odbiorców. Kwoty , które wpłynęły do ZKE pozwoliły dostawcy energii na zapłatę jej zobowiązań podatkowych w grudniu 2002 r. Kwota, którą dysponowała ZKE na skutek stosowania wyŜej opisanej praktyki to około 830.000 PLN. Organ antymonopolowy nie traktuje tej kwoty jako „nienaleŜnej” lecz jedynie jako kwotę za pomocą której odbiorcy energii kredytowali, wbrew swojej woli, dostawcę energii. 9 PowyŜsze praktyka przynosi dostawcy energii nieuzasadnione korzyści w postaci moŜliwości obrotu kwotami, które według prognozowanego zuŜycia i wystawionych wcześniej faktur podstawowych winny trafić do dostawcy w późniejszym terminie. Bezprzedmiotowa jest przy tym argumentacja ZKE poparta wyliczeniem wobec jednego odbiorcy, Ŝe nie moŜna zarzucić jej odniesienia nieuzasadnionych korzyści, skoro w wyniku bilansowania, po zakończeniu okresu rozliczeniowego moŜe okazać się, Ŝe odbiorcy energii per saldo wpłacili do ZKE za mało w stosunku do poboru energii. Zarzucana ZKE praktyka, nie dotyczy stosowanego przez dostawcę ogólnego systemu rozliczeń lecz odstępstwa od tego systemu dokonanego przez ZKE na niekorzyść odbiorców. Podsumowując, stwierdzić naleŜy, Ŝe spełnione zostały wszystkie trzy przesłanki cyt. wyŜej przepisu art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a więc udowodniono, Ŝe Zamojska Korporacja Energetyczna naruszyła zakaz o którym mowa w art. 8 cyt. ustawy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pomimo stwierdzenia stosowania zarzucanej ZKE S.A. praktyki i nakazania zaniechania jej stosowania odstąpił od orzeczenia o nałoŜeniu na dostawcę energii kary pienięŜnej na podstawie 101 ust. 2 pkt. 1 ustawy . Wziął przy tym pod uwagę następujące okoliczności : - organ antymonopolowy uwzględnił intencje ZKE, zgodnie z którymi działania ZKE miały na celu uniknięcie wpłacania przez odbiorców jednorazowych wysokich dopłat po zakończeniu okresu rozliczeniowego ; - zastosowany sposób rozliczenia nie miał charakteru systemowego, a organ antymonopolowy przyjął za prawdziwe twierdzenia ZKE, Ŝe zastosowała go po raz pierwszy oraz jej deklarację , Ŝe po raz ostatni. Wobec tego, działania ZKE nie miały cech długotrwałej praktyki, a uciąŜliwość wobec konsumentów równieŜ została ograniczona w czasie ; - ZKE w toku postępowania administracyjnego od początku przyznała się do stosowania zarzucanych jej czynów, na wezwanie organu antymonopolowego przedstawiła wszelkie Ŝądane informacje oraz wykazała pełną gotowość współpracy. Jeszcze przed zakończeniem postępowania podjęła zobowiązanie, Ŝe w przyszłości nie będzie stosować kwestionowanej przez organ antymonopolowy praktyki . Mając powyŜsze na względzie orzeczono jak w sentencji. 10 Stosownie do treści art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie (... ) w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c.- od decyzji niniejszej przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia , za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Lublinie. Z upowaŜnienia Prezesa UOKIK Dyrektor Delegatury w Lublinie Ewa Wiszniewska