RLU-14/2005

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW CEZARY BANASI Ń SKI Delegatura w Lublinie 20-079 Lublin, ul. Dolna 3-go Maja 5 Tel. (0-81) 532-35-31, 532-54-48, Fax (0-81) 532-08-26 E-mail: lublin@uokik.gov.pl Lublin, dnia 12 kwietnia 2005r. RLU – 411 – 20/04/PM Decyzja RLU Nr 14/2005 I. Na podstawie art. 9 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2003 r. Nr 86 poz. 804 zmiany: Dz. U. Nr 170 poz. 1652, Dz. U. z 2004r. Nr 93 poz. 891, Nr 96 poz. 959) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2002 r. Nr 18 poz. 172 zmiany: Dz. U. z 2003r. Nr 6 poz. 68), po przeprowadzeniu post ę powania antymonopolowego wszcz ę tego na wniosek LKK z siedzib ą w L., przeciwko Gminie L., - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: uznaje si ę za ograniczaj ą c ą konkurencj ę praktyk ę Gminy L. polegaj ą c ą na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na rynku lokalnym udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej na obszarze Gminy L., poprzez niewyra ż anie zgody na korzystanie przez LKK z siedzib ą w L., z przystanków komunikacji miejskiej zlokalizowanych na trasie linii komunikacyjnych TE 1, TE 2, TE 3, LE 5 oraz przystanków komunikacji miejskiej nr 260 ul. Kunickiego – Zembrzycka, nr 266 ul. Kunickiego – Mickiewicza, nr 335 ul. Turystyczna – Leclerc, nr 347 Turystyczna – Azaliowa w L., co stanowi naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz nakazuje si ę zaniechanie jej stosowania. II. Na podstawie art. 101 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2003 r. Nr 86 poz. 804 zmiany: Dz. U. Nr 170 poz. 1652, Dz. U. z 2004r. Nr 93 poz. 891, Nr 96 poz. 959), stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia 2 Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2002 r. Nr 18 poz. 172 zmiany: Dz. U. z 2003r. Nr 6 poz. 68), - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nak ł ada si ę na Gmin ę L. kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 80.000,00 z ł (s ł ownie: osiemdziesi ą t tysi ę cy 00/100 z ł otych), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, w zwi ą zku z dopuszczeniem si ę naruszenia zakazu okre ś lonego w art. 8 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. III. Na podstawie art. 90 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2003 r. Nr 86 poz. 804 zmiany: Dz. U. Nr 170 poz. 1652, Dz. U. z 2004r. Nr 93 poz. 891, Nr 96 poz. 959) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2002 r. Nr 18 poz. 172 zmiany: Dz. U. z 2003r. Nr 6 poz. 68), dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nadaje si ę niniejszej decyzji w zakresie pkt I rygor natychmiastowej wykonalno ś ci. IV. Na podstawie art. 75 w zwi ą zku z art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2003 r. Nr 86 poz. 804 zmiany: Dz. U. Nr 170 poz. 1652, Dz. U. z 2004r. Nr 93 poz. 891, Nr 96 poz. 959) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2002 r. Nr 18 poz. 172 zmiany: Dz. U. z 2003r. Nr 6 poz. 68.) postanawia si ę nakaza ć Gminie L. uiszczenie na rzecz LKK z siedzib ą w L. tytu ł em zwrotu kosztów post ę powania kwoty: 875 z ł (s ł ownie: osiemset siedemdziesi ą t pi ęć 00/100 z ł otych). Uzasadnienie W dniu 15 listopada 2004r. do Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Lublinie wp ł yn ął wniosek LKK z siedzib ą w L., zwanego dalej LKK, o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Gminie L. Wnioskodawca zarzuci ł Gminie stosowanie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę polegaj ą cych na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej poprzez uniemo ż liwienie wnioskodawcy korzystania z przystanków komunikacji miejskiej zlokalizowanych na trasie linii komunikacyjnych TE 1, TE 2, TE 3, LE 5 oraz przystanków komunikacji miejskiej nr 260 ul. Kunickiego – Zembrzycka, nr 266 ul. Kunickiego – 3 Mickiewicza, nr 335 ul. Turystyczna – Leclerc, nr 347 Turystyczna – Azaliowa w L. W opinii wnioskodawcy Gmina nadu ż ywa pozycj ę dominuj ą c ą na lokalnym rynku udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej na obszarze Gminy L. oraz przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji, naruszaj ą c zakaz okre ś lony w art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W uzasadnieniu wniosku LKK wskaza ł a, i ż Gmina odmawiaj ą c udost ę pnienia przystanków komunikacji miejskiej na liniach komunikacyjnych TE 1, TE 2, TE 3, LE 5 na terenie Gminy L., uniemo ż liwia w ten sposób wnioskodawcy uzyskanie zezwolenia na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób na w/w liniach (zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 wrze ś nia 2001r. o transporcie drogowym – tekst jednolity Dz. U. 2004r Nr 204 poz. 2088 ze zm., zwana dalej „uotd”); jak równie ż poprzez odmow ę udost ę pnienia przystanków nr 260 ul. Kunickiego – Zembrzycka, nr 266 ul. Kunickiego – Mickiewicza, nr 335 ul. Turystyczna – Leclerc, nr 347 Turystyczna – Azaliowa w L. uniemo ż liwia powstanie konkurencji na liniach komunikacyjnych obs ł ugiwanych przez Miejskie Przedsi ę biorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o. (zwane dalej MPK), w którym Gmina L. posiada 100% udzia ł ów. Z ł o ż ony wniosek spe ł nia ł wszystkie formalne wymogi, a do łą czona dokumentacja wskazywa ł a na mo ż liwo ść naruszenia przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2003r. Nr 86 poz. 804 ze zm.), w zwi ą zku z powy ż szym zgodnie z art.44 ust. 1 w/w ustawy, Prezes Urz ę du, zwany dalej organem antymonopolowym, w dniu 15 listopada 2004r. wszcz ął , postanowieniem nr 136/04, post ę powanie antymonopolowe w sprawie praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę polegaj ą cej na nadu ż ywaniu przez Gmin ę L. pozycji dominuj ą cej na rynku udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej poprzez odmow ę umo ż liwienia LKK korzystania z przystanków znajduj ą cych si ę na terenie tej gminy. W odpowiedzi na wniosek, Gmina L. wyja ś ni ł a, i ż zgodnie z ustaw ą o samorz ą dzie gminnym (Dz. U, z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jej obowi ą zkiem jest zabezpieczenie potrzeb przewozowych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego i zadania te realizuje poprzez MPK, a odmowa wydania zgody na korzystanie z przystanków komunikacji miejskiej nie dotyczy tylko potwierdzenia uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich w ł a ś cicielami i zarz ą dzaj ą cymi lecz wykonywania przewozów w lokalnym transporcie zbiorowym na terenie Gminy L. Jednocze ś nie poinformowa ł a, ż e trwaj ą prace nad zmian ą organizacji i zarz ą dzania komunikacj ą miejsk ą w L. ze zmian ą uk ł adu komunikacyjnego w łą cznie. Do czasu zako ń czenia tych prac 4 Gmina L. nie przewiduje zwi ę kszenia obsady przewo ź ników prywatnych na liniach komunikacji miejskiej oraz tworzenia nowych linii. Urz ą d Miasta L., poinformowa ł , ż e Miasto L. nie prowadzi bezpo ś rednio dzia ł alno ś ci gospodarczej, z której osi ą ga ł oby przychody, natomiast w ramach prowadzonej dzia ł alno ś ci uzyskuje dochody bud ż etowe. Przewidywane wykonanie dochodów bud ż etu miasta za 2004r. wynosi [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] z czego dochody gminy wynosz ą [ tajemnica przedsi ę biorstwa ]. Organ antymonopolwy na podstawie informacji i dokumentów przed ł o ż onych wraz z wnioskiem o wszcz ę cie post ę powania oraz zebranych w trakcie prowadzonego post ę powania antymonopolowego ustali ł , co nast ę puje: LKK zosta ł a zarejestrowana w S ą dzie Rejonowym w Lublinie, XI Wydzia ł Gospodarczy Krajowego Rejestru S ą dowego w dniu 27.06.2002r. (KRS 000119952), od dnia 24.092002r. posiada licencj ę (na podstawie art. 7 ust.2 pkt 1 uotd) na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób (licencja nr 0005905 wydan ą przez Urz ą d Miasta L.) wa ż n ą do dnia 23.09.2017r. W celu prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej polegaj ą cej na transporcie osób na liniach obs ł uguj ą cych klientów hipermarketów (linie TE1, TE2, TE3), LKK z ł o ż y ł a w dniu 30.07.2004r. (zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. B uotd) wnioski do w ł a ś ciwego organu administracji samorz ą dowej tj. Prezydenta Miasta L. o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym. W odpowiedzi na wnioski LKK, pismem z dnia 30.07.2004r. Prezydent Miasta L. (zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 uotd) zwróci ł si ę o dostarczenie niezb ę dnych dokumentów mi ę dzy innymi potwierdzaj ą cych uzgodnienie zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich w ł a ś cicielami lub zarz ą dzaj ą cymi, wskazuj ą c jako podmiot Wydzia ł Gospodarki Komunalnej Urz ę du Miasta L. czyli Gmin ę L. LKK pismem z dnia 03.08.2004r. zwróci ł a si ę do Wydzia ł Gospodarki Komunalnej z pro ś b ą o udost ę pnienie przystanków komunikacji miejskiej na trasach linii TE1, TE2, TE3. W odpowiedzi pismem z dnia 25.08.2004r. Wydz. Gosp. Komunalnej poinformowa ł LKK o warunkach korzystania z przystanków komunikacji miejskiej na terenie Gminy L., zaznaczaj ą c jednocze ś nie, i ż trwaj ą prace nad zmian ą organizacji i zarz ą dzania transportem zbiorowym w L. i do czasu ich zako ń czenia Gmina nie przewiduje zwi ę kszenia obsady na liniach komunikacji miejskiej obs ł ugiwanych przez przewo ź ników prywatnych. LKK rozumiej ą c przedstawienie warunków korzystania z przystanków przez Gmin ę jako uwzgl ę dniaj ą c ą jej wniosek z dnia 5 03.08.2004r. wyst ą pi ł a pismem z dnia 10.09.2004r. o zawarcie umów na korzystanie z w/w przystanków. Równolegle, maj ą c podpisane umowy z „Turisdis” Sp. z o.o. – Centrum Handlowe E.Leclerc na ś wiadczenie us ł ug komunikacyjnych (Umowa Wspó ł pracy z dnia 31.05.2004r. oraz Umowa najmu z dnia 09.10.2003r.), w dniu 05.07.2004r. LKK z ł o ż y ł a do Prezydenta Miasta L. wniosek o wydanie zezwolenia przewozów regularnych osób na linii komunikacyjnej LE 5: Plac dworcowy – ul. Tysi ą clecia – Turystyczna Centrum Handlowe E.Leclerc. Wydzia ł Spraw Administracyjnych Gminy w dniu 08.07.2004r., w nawi ą zaniu do art. 22a ust. 3 uotd, przekaza ł wniosek LKK Wydzia ł owi Gospodarki Komunalnej celem przeprowadzenia analizy proponowanego rozk ł adu jazdy oraz jego ewentualn ą akceptacj ę . W pismach z 12.07.2004r. oraz 30.07.2004r. Gmina uzale ż ni ł a rozpatrzenie wniosku LKK od uszczegó ł owienia trasy przejazdu linii (okre ś lenia ulic przejazdu) oraz zmiany nazwy przystanku z „ul. Turystyczna /Leclerc/” na „Leclerc Turystyczna”. Pocz ą tkowo LKK odmówi ł a zmiany nazwy przystanku (pisma z dnia 03.08.2004r. oraz z 05.08.2004r.), jednak ż e w zwi ą zku z podtrzymaniem swojego stanowiska przez Gmin ę (pismo z dnia 11.08.2004r.), zmieni ł a nazw ę przystanku zgodnie z uwagami Gminy (pismo z dnia 27.08.2004r.). W dniu 25.08.2004r. Gmina L. poinformowa ł a o warunkach korzystania z przystanków komunikacji miejskiej na terenie Gminy L., zaznaczaj ą c jednocze ś nie, i ż trwaj ą prace nad zmian ą organizacji i zarz ą dzania transportem zbiorowym w L. i do czasu ich zako ń czenia Gmina nie przewiduje zwi ę kszenia obsady na liniach komunikacji miejskiej obs ł ugiwanych przez przewo ź ników prywatnych. Podobnie jak w sprawie dotycz ą cej linii TE1, TE2, TE3, LKK zrozumia ł a, ż e przedstawiaj ą c konkretne warunki Gmina uwzgl ę dni ł a jej wniosek i w dniu 10.09.2004r. wyst ą pi ł a o podpisanie stosownych umów na korzystanie z przystanków na linii LE 5. W dniu 21.09.2004r. Gmina L. poinformowa ł a, ż e we wcze ś niejszych pismach przedstawi ł a jedynie warunki na korzystanie z przystanków na wnioskowanych przez LKK liniach komunikacyjnych, a nie wyrazi ł a zgod ę na korzystanie z nich. Decyzje zwi ą zane z utworzeniem nowych linii oraz zwi ę kszenie obsady na liniach ju ż istniej ą cych b ę d ą rozpatrywane przez zarz ą d transportu, którego powo ł anie pozostaje w gestii Rady Miasta L. W pi ś mie z dnia 03.11.2004r. Inspektorat Komunikacji Wydzia ł u Spraw Administracyjnych Urz ę du Miasta L. poinformowa ł o braku wymaganych prawem dokumentów (umowy na korzystanie z przystanków miejskich) i w zwi ą zku z tym wyznaczy ł 7 dni na ich dostarczenie pod rygorem pozostawienia wniosków o wydanie zezwole ń na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym bez rozpatrzenia. 6 Równocze ś nie LKK w dniu 01.10.2004r. wyst ą pi ł a do Gminy o udost ę pnienie przystanków komunikacji miejskiej nr 260 ul. Kunickiego – Zembrzycka, nr 266 ul. Kunickiego – Mickiewicza, nr 335 ul. Turystyczna – Leclerc, nr 347 Turystyczna – Azaliowa w L. dla swoich busów obs ł uguj ą cych linie L. – K. i L. – Ł ., motywuj ą c to du ż ym zainteresowaniem pasa ż erów na korzystanie w tych miejscach z autobusów pozamiejskich. W odpowiedzi w dniu 19.10.2004r. Gmina odmówi ł a udost ę pnienia w/w przystanków motywuj ą c to znacznym ich obci ąż eniem pojazdami komunikacji miejskiej. W trakcie prowadzonego post ę powania, w pismach z dnia 20.12.2004 oraz 14.01.2005r., Gmina poinformowa ł a o mo ż liwo ś ci korzystania przez przewo ź ników pozamiejskich z innych przystanków zlokalizowanych przy ul. Kunickiego w L. Jednocze ś nie organ antymonopolowy ustali ł , ż e MPK- Sp. z o.o. w dniu 08.03.2004r. z ł o ż y ł o do Gminy wniosek o korzystanie z przystanków na liniach TE 1, TE 2, TE 3, który zosta ł rozpatrzony negatywnie ze wzgl ę du na brak uzgodnienia z w ł a ś cicielami lub zarz ą dzaj ą cymi zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków innych ni ż zlokalizowanych przy drogach publicznych. W zwi ą zku z negatywn ą odpowiedzi ą w dniu 14.04.2004r. MPK ponownie zwraca si ę o zgod ę na korzystanie w/w przystanków i akceptacje proponowanych rozk ł adów jazdy, w tym samym dniu zostaje podpisana umowa pomi ę dzy MPK i Tesco Polska Sp. z o.o. na us ł ugi przewozu osób. W odpowiedzi na kolejny wniosek Gmina w dniu 16.04.2004r. akceptuje proponowany rozk ł ad jazdy, a w dniu 21.04.2004r. wydaje zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na liniach: TE 1 – zezwolenie nr 122, TE 2 – zezwolenie nr 123, TE 3 – zezwolenie nr 124. Równocze ś nie w dniu 03.06.2004r. zosta ł y podpisane umowy pomi ę dzy MPK i Centrami Handlowymi E.Leclerc przy ul. Zana i ul. Turystycznej dot. us ł ugi bezp ł atnego przewozu klientów w/w hipermarketów. W tym samym dniu MPK wyst ą pi ł o do Gminy z pro ś b ą o akceptacj ę rozk ł adów jazdy na liniach LE 1, LE 2, LE 3, LE 4. W dniu 07.06.2004r. zostaj ą wydane przez Gmin ę zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na liniach: LE 1 zezwolenie nr 125, LE 2 zezwolenie nr 126, LE 3 zezwolenie nr 127, LE 4 zezwolenie nr 128. Po ustaleniu stanu faktycznego, organ antymonopolowy zwa ż y ł , co nast ę puje: Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów znajduje zastosowanie wówczas, gdy wymaga tego interes publiczny. Wynika to z tre ś ci art. 1 tej ustawy, wedle którego ustawa ta okre ś la warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów podejmowanej w interesie publicznym. Przedmiotem ochrony na podstawie 7 przepisów niniejszej ustawy nie mo ż e by ć zatem interes jednostki, czy te ż grupy, ale interes ogólnospo ł eczny, którym jest zapewnienie w ł a ś ciwych warunków funkcjonowania rynku. Ingerencja organu antymonopolowego jest zatem uzasadniona, gdy okre ś lone zachowanie dotyka szerszego kr ę gu uczestników rynku, prowadz ą c do negatywnych zjawisk w jego funkcjonowaniu. Nale ż y zauwa ż y ć , i ż w niniejszej sprawie skutki zachowania Gminy dotykaj ą przedsi ę biorc ę posiadaj ą cego zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów w transporcie drogowym, mog ą one równie ż dotyka ć potencjalnych przedsi ę biorców chc ą cych uczestniczy ć w obrocie gospodarczym. Co z kolei ma bezpo ś redni wp ł yw na wszystkich konsumentów – pasa ż erów korzystaj ą cych ze ś rodków komunikacji umo ż liwiaj ą cych dojazd do ró ż nych punktów usytuowanych na obszarze miasta L. Tak szeroki kr ą g uczestników rynku uzasadnia zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym przez jednego lub kilku przedsi ę biorców. Natomiast art. 8 ust. 2 pkt 5 tej ż e ustawy stwierdza, i ż nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej w szczególno ś ci mo ż e polega ć na przeciwdzia ł aniu ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. A zatem, w ś wietle powy ż szych przepisów, do uznania okre ś lonej praktyki przedsi ę biorcy za ograniczaj ą c ą konkurencj ę niezb ę dne jest stwierdzenie, i ż przedsi ę biorca posiada pozycj ę dominuj ą c ą na rynku w ł a ś ciwym, stosuj ą c za ś praktyk ę przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Jest bezspornym, i ż Gmin ę nale ż y uzna ć za przedsi ę biorc ę w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wedle którego przedsi ę biorc ą jest przedsi ę biorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. z 1999 r. Nr 101 poz. 1178 ze zm.), a tak ż e m.in. osoba fizyczna, osoba prawna, a tak ż e jednostka organizacyjna niemaj ą ca osobowo ś ci prawnej, organizuj ą ca lub ś wiadcz ą ca us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, które nie s ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą w rozumieniu przepisów o dzia ł alno ś ci gospodarczej. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorz ą dzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) gmina posiada osobowo ść prawn ą . Tak ż e na podstawie przepisów tej ustawy do zakresu dzia ł ania gminy nale żą zadania u ż yteczno ś ci publicznej, wobec czego Gmin ę L. nale ż y uzna ć za przedsi ę biorc ę w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z kolei okre ś lenie „pozycji dominuj ą cej” definiuje art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wedle którego pod poj ę ciem tym nale ż y rozumie ć pozycj ę przedsi ę biorcy, która umo ż liwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku w ł a ś ciwym przez stworzenie mu mo ż liwo ś ci dzia ł ania w znacznym 8 zakresie niezale ż nie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów, przy czym domniemywa si ę , ż e przedsi ę biorca ma pozycj ę dominuj ą c ą , je ż eli jego udzia ł w rynku przekracza 40%. Natomiast jako „rynek w ł a ś ciwy” nale ż y rozumie ć – zgodnie z tre ś ci ą art. 4 pkt 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – rynek towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci, w tym jako ść , s ą uznawane przez ich nabywców za substytuty (rynek produktowy) oraz s ą oferowane na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i kosztów transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji (rynek geograficzny). W uj ę ciu produktowym, za rynek w niniejszej sprawie nale ż y uzna ć rynek udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej. Natomiast od strony geograficznej, rynek w niniejszej sprawie obejmuje obszar w granicach administracyjnych Gminy L. A zatem w niniejszej sprawie rynkiem w ł a ś ciwym jest rynek lokalny udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej zlokalizowanych na obszarze Gminy L. Na tak rozumianym rynku w ł a ś ciwym Gmina bezsprzecznie posiada pozycj ę monopolistyczn ą , która jest kwalifikowan ą postaci ą pozycji dominuj ą cej. W ś wietle bowiem art. 19 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004r. Nr 204 poz. 2086 ze zm.), organ administracji rz ą dowej lub jednostki samorz ą du terytorialnego, do którego w ł a ś ciwo ś ci nale żą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarz ą dc ą drogi, za ś w granicach miast na prawach powiatu, którym to miastem jest L., zarz ą dc ą wszystkich dróg publicznych, z wyj ą tkiem autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta. W zakresie powy ż szych uprawnie ń gmina jest wy łą cznie uprawniona do tworzenia przystanków komunikacji miejskiej na swoim obszarze, a tak ż e do wyra ż ania zgody na korzystanie z tych ż e przystanków przez inne podmioty. Stosownie do tre ś ci art. 22 uotd, przedsi ę biorcy ubiegaj ą cy si ę o wydanie przez w ł a ś ciwy organ zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym obowi ą zani s ą do łą czy ć do wniosku o wydanie zezwolenia m.in. potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z przystanków dokonane z ich w ł a ś cicielami lub zarz ą dzaj ą cymi. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci nale ż y uzna ć , i ż Gmina jako wy łą czny zarz ą dca dróg publicznych na swoim obszarze zajmuje pozycj ę dominuj ą c ą na rynku udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej w celu zatrzymywania na nich pojazdów przez przedsi ę biorców wykonuj ą cych przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym. Posiadanie pozycji dominuj ą cej samo przez si ę nie stanowi naruszenia prawa. Naruszeniem takim jest natomiast nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej, które stanowi ć mo ż e zakazan ą praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę 9 wówczas, gdy zachowanie przedsi ę biorcy maj ą cego pozycj ę dominuj ą c ą na rynku w ł a ś ciwym narusza przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W niniejszej sprawie nale ż y rozstrzygn ąć , czy Gmina poprzez niewyra ż enie zgody na korzystanie z przystanków komunikacji miejskiej nr 260 ul. Kunickiego – Zembrzycka, nr 266 ul. Kunickiego – Mickiewicza, nr 335 ul. Turystyczna – Leclerc, nr 347 Turystyczna – Azaliowa oraz na liniach TE 1, TE 2, TE 3, LE 5 przez LKK nadu ż y ł a posiadanej przez siebie pozycji dominuj ą cej na powy ż ej okre ś lonym rynku. Stosownie do art. 18 ust. 1 uotd, wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym wymaga zezwolenia. Wedle art. 22 ust. 1 tej ż e ustawy, do wniosku o wydanie zezwolenia do łą cza si ę : - proponowany rozk ł ad jazdy uwzgl ę dniaj ą cy przystanki, godziny odjazdów ś rodków transportowych, d ł ugo ść linii komunikacyjnej, podan ą w kilometrach, i odleg ł o ś ci mi ę dzy przystankami, kursy oraz liczb ę pojazdów niezb ę dnych do wykonywania codziennych przewozów, zgodnie z rozk ł adem jazdy, - schemat po łą cze ń komunikacyjnych z zaznaczon ą lini ą komunikacyjn ą i przystankami, - potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich w ł a ś cicielami lub zarz ą dzaj ą cymi, - zobowi ą zanie do zamieszczania informacji o godzinach odjazdów na tabliczkach przystankowych na przystankach, - cennik, - wykaz pojazdów, z okre ś leniem ich liczby oraz liczby miejsc, którymi wnioskodawca zamierza wykonywa ć przewozy. Brak do łą czenia któregokolwiek z powy ż szych za łą czników do wniosku skutkuje odmow ą udzielenia zezwolenia. Gmina korzystaj ą c z uprawnie ń wynikaj ą cych z przytoczonych powy ż ej przepisów ustawy o drogach publicznych, jako zarz ą dca dróg publicznych na swoim obszarze jest wy łą cznie uprawniona do tworzenia przystanków komunikacji miejskiej na tym obszarze oraz wyra ż ania zgody na korzystanie z tych przystanków przez inne podmioty. Przedstawienie potwierdzenia wyra ż enia przez Gmin ę takiej zgody, jak zaznaczono powy ż ej, jest warunkiem uzyskania przez zainteresowanego przedsi ę biorc ę zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. Jako zarz ą dca wszystkich dróg publicznych na swoim obszarze, Gmina L. mo ż e – stosownie do art. 20 ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych, (tekst jednolity Dz. U. z 2004r. Nr 204 poz. 2086 ze zm.)– m.in. pe ł ni ć funkcj ę inwestora w odniesieniu do dróg publicznych, a tak ż e 10 nabywa ć nieruchomo ś ci pod pasy drogowe dróg publicznych i gospodarowa ć nimi w ramach posiadanego prawa do tych nieruchomo ś ci. Wedle art. 22 tej ż e ustawy zarz ą dca drogi sprawuje nieodp ł atny trwa ł y zarz ą d gruntami w pasie drogowym, w ramach którego to zarz ą du mo ż e grunty te oddawa ć w najem czy dzier ż aw ę oraz pobiera ć z tych tytu ł ów op ł aty w wysoko ś ci ustalonej w umowie, albo je u ż ycza ć . A zatem, Gmina w ł ada drogami publicznymi na swoim obszarze jak w ł a ś ciciel. Stosownie za ś do art. 140 Kodeksu cywilnego, w granicach okre ś lonych przez ustawy i zasady wspó łż ycia spo ł ecznego w ł a ś ciciel mo ż e, z wy łą czeniem innych osób, korzysta ć z rzeczy zgodnie ze spo ł eczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególno ś ci mo ż e pobiera ć po ż ytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach mo ż e rozporz ą dza ć rzecz ą . Jedn ą z ustaw, do których przepis powy ż szy odsy ł a dla okre ś lenia granic wykonywania prawa w ł a ś ciciela, jest ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Ustawa ta uchwalona jest w interesie publicznoprawnym i zawiera regulacje bezwzgl ę dnie obowi ą zuj ą ce, dlatego te ż w ł a ś ciciel rzeczy lub wykonuj ą cy w stosunku do rzeczy uprawnienia w ł a ś cicielskie jest obowi ą zany czyni ć to w zgodno ś ci z t ą ustaw ą . Mo ż e pobiera ć po ż ytki i inne dochody z rzeczy, jednak ż e nie mo ż e tego czyni ć kosztem ograniczenia konkurencji, w szczególno ś ci poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do jej powstania lub rozwoju. Nale ż y równie ż zwróci ć uwag ę na tre ść art. 1 ustawy o drogach publicznych, z którego wynika, ż e z drogi publicznej mo ż e korzysta ć ka ż dy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyj ą tkami okre ś lonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Uprawnienie to dotyczy tak ż e przedsi ę biorców wykonuj ą cych regularne przewozy osób w krajowym transporcie drogowym na podstawie zezwolenia udzielonego przez w ł a ś ciwy organ lub te ż ubiegaj ą cych si ę o udzielenie takiego zezwolenia. Przedsi ę biorcy tacy powinni mie ć mo ż liwo ść zatrzymywania swoich pojazdów na przeznaczonych do tego przystankach autobusowych, które stanowi ą wydzielone w pasie drogowym zatoki przystankowe, odpowiednio oznakowane. Takie jest te ż stanowisko Ministerstwa Infrastruktury, przyj ę te w dniu 4 marca 2004 r. na naradzie po ś wi ę conej interpretacji poj ęć i przepisów wyst ę puj ą cych w ustawie o transporcie drogowym oraz w rozporz ą dzeniach wykonawczych do tej ustawy. W naradzie wzi ę li udzia ł przedstawiciele Urz ę dów Marsza ł kowskich, Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Szefów Wydzia ł ów Komunikacji, organizacji reprezentuj ą cych ś rodowiska przewo ź ników, Polskiej Izby Gospodarczej Transportu Samochodowego i Spedycji, Ogólnopolskiego Zwi ą zku Pracodawców Transportu Samochodowego, Polskiego Stowarzyszenia Przewo ź ników Autokarowych, Zrzeszenia Transportu Prywatnego w Katowicach, a tak ż e Komisji ds. Transportu Pasa ż erskiego ZMPD. Wedle interpretacji Ministerstwa, „poniewa ż droga publiczna jest z definicji 11 otwarta dla ruchu publicznego nie istniej ą przes ł anki, zgodnie z którymi zarz ą dca (zarz ą d) drogi móg ł by odmówi ć korzystania przez przedsi ę biorc ę z istniej ą cego przystanku”. Interpretacja powy ż sza zosta ł a opublikowana na stronie serwisu internetowego Ministerstwa Infrastruktury ( www.mi.gov.pl ), cytowano j ą tak ż e w „Gazecie Prawnej” z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Marek Kobyla ń ski, „Kiedy korzystanie z przystanków musi by ć uzgodnione. Interpretacja Ministerstwa Infrastruktury. Przewóz autobusami”). Bior ą c powy ż sze pod uwag ę organ antymonopolowy nie podziela opinii Gminy dotycz ą cej udost ę pniania przystanków przy ul. Turystycznej i ul. Kunickiego. Wnioskowany przystanek przy ul. Turystycznej znajduje si ę w bezpo ś rednim s ą siedztwie Centrum Handlowego E. Leclerc, przez co jest wykorzystywany przez szerokie rzesze klientów w/w hipermarketu korzystaj ą cych z linii obs ł ugiwanych przez LKK na trasie L. – Ł .. Udost ę pnione przez Gmin ę przystanki zlokalizowane w odleg ł o ś ci ok. 400 m. od wnioskowanego oznaczaj ą dla potencjalnego pasa ż era konieczno ść pokonania tej odleg ł o ś ci i mog ą by ć przyczyn ą rezygnacji potencjalnego pasa ż era z us ł ug przewo ź nika. Taka opinia jest równie ż zgodna z orzecznictwem S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotycz ą cego umiejscowienia przystanków i ich wp ł ywu na mo ż liwo ś ci pozyskania pasa ż era, wyrok z dnia 24.04.2002r. (sygn. Akt XVII Ama 76/01) w którym S ą d orzek ł , ż e „Jest faktem powszechnie znanym, ż e odleg ł o ść od przystanku jest istotnym kryterium wyboru ś rodka transportu. Je ś li wi ę c wybór przystanku determinuje wybór przewo ź nika, to ulega naruszeniu wolna konkurencja pomi ę dzy przewo ź nikami. Przewo ź nik traci w ten sposób wp ł yw na istotny czynnik od którego zale ż y jako ść oferty …”, . Natomiast je ż eli chodzi o wnioskowane przystanki przy ul. Kunickiego, pasa ż erowie korzystaj ą cy z us ł ug przewo ź ników pozamiejskich (w szczególno ś ci uczniowie i osoby doje ż d ż aj ą ce do pracy), w zwi ą zku z brakiem zgody Gminy na korzystanie z w/w przystanków, zmuszeni byli do wysiadania dopiero na dalszych przystankach i wraca ć z powrotem na ul. Kunickiego. Gmina co prawda udost ę pni ł a dodatkowe przystanki dla przewo ź ników pozamiejskich, jednak ż e ich lokalizacja nie odpowiada trasom obs ł ugiwanym przez LKK. Gmina t ł umaczy swoje decyzje znacznym obci ąż eniem w/w przystanków pojazdami komunikacji miejskiej. Kwestia obci ąż enia przystanków przez pojazdy ró ż nych przewo ź ników powinna by ć rozwi ą zana poprzez w ł a ś ciw ą koordynacj ę rozk ł adów jazdy, i to w ł a ś nie gmina posiada uprawnienia w zakresie ich uzgadniania. Powy ż szy pogl ą d znajduje si ę równie ż w orzecznictwie S ą du, „… uprawnienie gmin w zakresie uzgadniania rozk ł adów jazdy ma s ł u ż y ć jedynie przeciwdzia ł aniu sytuacjom kolizyjnym, np. koncentrowaniu si ę zbyt wielu ofert przewozowych na tej samej trasie w jednym czasie, nie mo ż e zatem stanowi ć mechanizmu ingerowania w prowadzon ą przez przewo ź ników dzia ł alno ść gospodarcz ą w formie decyzji stanowczych. W 12 konsekwencji nie udzielenie zgody na korzystanie z przystanków, kiedy gmina w tym zakresie zajmuje pozycj ę dominuj ą c ą , nale ż y uzna ć za nadu ż ycie tej pozycji bowiem bezpo ś rednio przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu racjonalnej konkurencji.” - wyrok z dnia 24.04.2003r. (sygn. Akt XVII Ama 51/02). Zgodnie z powy ż szym, w opinii organu antymonopolowego zachowanie Gminy L., b ę d ą cej monopolist ą w zakresie udost ę pniania przystanków komunikacji miejskiej, przeciwdzia ł a ł o rozwojowi konkurencji. Jednocze ś nie w sprawie linii TE 1, TE 2, TE 3, LE 5 organ antymonopolowy równie ż nie podziela opinii Gminy. Gmina odmówi ł a udost ę pnienie przystanków na w/w liniach motywuj ą c to trwaj ą cymi pracami nad zmian ą organizacji i zarz ą dzania komunikacj ą miejsk ą w L. ze zmian ą uk ł adu komunikacyjnego w łą cznie, które maj ą doprowadzi ć do powo ł ania zarz ą du transportu i zlecania wykonywania przewozów w tym wspólnej taryfy przewozowej i honorowania ulg i bezp ł atnych przejazdów przez wszystkich przewo ź ników. Dlatego do czasu zmiany organizacji i zarz ą dzania transportem zbiorowym Gmina L. nie przewiduje zwi ę kszenia obsady przewo ź ników prywatnych na liniach komunikacji miejskiej oraz tworzenia nowych linii. W trakcie post ę powania antymonopolowego organ antymonopolowy ustali ł , ż e wspomniane prace trwaj ą ju ż od wrze ś nia 2003r. i do dnia wydania niniejszej decyzji nie zosta ł y zako ń czone. Wspomniane prace nie przeszkodzi ł y natomiast Gminie na wydanie zezwole ń na wykonywanie przewozów dla MPK, gdzie Gmina posiada 100% udzia ł ów, (zezwolenia z dnia 21.04.2004r. i 07.06.2004r.), które to przedsi ę biorstwo obs ł uguje w/w linie czerpi ą c z tego wymierne korzy ś ci finansowe, a odmowa udost ę pnienia przystanków dla LKK by ł a powodem zgodnie z art. art. 22 ust. 1 uotd, braku rozpatrzenia wniosków w/w na udzielenie zezwole ń na wykonywanie przewozów na wnioskowanych liniach. Organ antymonopolowy stoi na stanowisku, ż e Gmina powinna opiera ć swoje decyzje na obowi ą zuj ą cych przepisach, a nie rozpatruj ą c wnioski przedsi ę biorców kierowa ć si ę planowanymi w przysz ł o ś ci zmianami. Nie ulega w ą tpliwo ś ci, i ż na mocy przepisów art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorz ą dzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), Gmina odpowiada za kszta ł t i organizacj ę transportu zbiorowego na swoim terenie, musi dba ć o zapewnienie bezpiecze ń stwa ruchu drogowego. W ka ż dym jednak przypadku Gmina jako organ administracji samorz ą dowej powinna równorz ę dnie traktowa ć wszystkich przewo ź ników na swoim terenie. Brak jest uzasadnienia dla dzia ł a ń polegaj ą cych na tym, ż e niektórzy przewo ź nicy prowadz ą swoj ą dzia ł alno ść w sposób „uprzywilejowany”, a inni zmuszani s ą do prowadzenia dzia ł alno ś ci na warunkach mniej korzystnych. Nie do przyj ę cia przez organ antymonopolowy jest równie ż opinia Gminy wyra ż ona przez zast ę pc ę prezydenta L. na ł amach prasy lokalnej (D. L. z dnia 13 24.02.2005r.), ż e „Miasto jest w ł a ś cicielem MPK i musi dba ć o jego interesy. A wpuszczenie wszystkich ch ę tnych na trasy doprowadzi do tego, ż e na przystankach b ę dzie zatrzymywa ć si ę zbyt wiele autobusów” . Opinia ta jest sprzeczna z zapisami ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. z 2004r. Nr 173 poz. 1807 ze zm.) który wyra ź nie mówi: „ podejmowanie, wykonywanie i zako ń czenie dzia ł alno ś ci gospodarczej jest wolne dla ka ż dego na równych prawach, z zachowaniem warunków okre ś lonych przepisami prawa” . Wolna konkurencja oznacza dost ę p do rynku na równych prawach dla wszystkich przedsi ę biorców. Przedsi ę biorcy rywalizuj ą o to, aby w drodze oferowania lepszych cen lub warunków ś wiadczenia us ł ug pozyska ć jak najwi ę ksz ą liczb ę kontrahentów. Im wi ę cej jest konkurentów na rynku tym mniej jest mo ż liwo ś ci jednostronnego dyktowania przez przedsi ę biorc ę warunków umów niezale ż nych od konkurentów i kontrahentów. Mechanizmy rynkowe funkcjonuj ą efektywniej, gdy na rynku dzia ł a wi ę cej przedsi ę biorców. Z powy ż szego wynika, ż e Gmina odmawiaj ą c LKK prawa do prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej z wykorzystaniem przystanków komunikacyjnych zlokalizowanych na terenie Gminy L. traktuj ą c w sposób uprzywilejowany MPK przeciwdzia ł a ł a rozwojowi wolnej konkurencji. Równocze ś nie przedsi ę biorca traktowany przez Gmin ę sposób uprzywilejowany w znacznym stopniu pozbawiony jest nacisków na to, aby oferowa ć lepsze ceny lub warunki ś wiadczonych przez siebie us ł ug, co z kolei jest równie ż niekorzystne dla konsumentów. Analizuj ą c zachowanie Gminy w tym kontek ś cie nale ż y zwróci ć uwag ę , i ż jako zarz ą dca dróg publicznych nie mo ż e ona odmówi ć korzystania przez przedsi ę biorców wykonuj ą cych regularne przewozy osób z istniej ą cych przystanków, a to z uwagi na okoliczno ść , i ż droga publiczna wraz ze zlokalizowanymi w pasie drogowym obiektami budowlanymi i urz ą dzeniami, wykorzystywanymi zgodnie z ich przeznaczeniem, jest z definicji otwarta dla ruchu publicznego. Bior ą c pod uwag ę wy ż ej wymienione okoliczno ś ci, nale ż y uzna ć i ż zosta ł y spe ł nione przes ł anki wymienione w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Maj ą c powy ż sze na uwadze organ antymonopolowy orzek ł jak w sentencji. Na podstawie art. 101 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes UOKiK mo ż e na ł o ż y ć na przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu okre ś lonego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary, je ż eli przedsi ę biorca ten, cho ć by nieumy ś lnie dopu ś cili si ę naruszenia zakazu okre ś lonego w art. 14 5, w zakresie niewy łą cznym na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 7, lub naruszenia zakazu okre ś lonego w art. 8 tej ustawy. W niniejszej sprawie nie maj ą zastosowania wy łą czenia z art. 6 i art. 7 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozpatrywanej sprawie organ antymonopolowy uzna ł , ż e Gmina L. nadu ż y ł a pozycji dominuj ą cej poprzez dzia ł ania, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W zwi ą zku z tym znajduje zastosowanie przytoczony wy ż ej przepis dotycz ą cy na ł o ż enia kary. Gmina jako jednostka samorz ą du terytorialnego, zgodnie z ustaw ą o ochronie konkurencji i konsumentów jest przedsi ę biorc ą . Uzyskany przez Gmin ę dochód nale ż y traktowa ć jako przychód w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54 poz. 654 ze zm.). Gmina poda ł a, ż e jej dochód w roku 2004r wyniós ł [ tajemnica przedsi ę biorstwa ], 10% wyliczone od powy ż szej kwoty wynosi [ tajemnica przedsi ę biorstwa ]. W niniejszej sprawie organ antymonopolowy na ł o ż y ł na Gmin ę kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 80.000,00 z ł . (s ł ownie: osiemdziesi ą t tysi ę cy 00/100 z ł otych). Kwota ta stanowi [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] maksymalnej kwoty, w wysoko ś ci której organ antymonopolowy móg ł na ł o ż y ć na Gmin ę kar ę . Przy ustaleniu wysoko ś ci kary organ antymonopolowy uwzgl ę dni ł stopie ń naruszenia interesu publicznoprawnego. Stosowana przez Gmin ę praktyka mia ł a na celu faworyzowanie jednego z przedsi ę biorców obs ł uguj ą cych przewozy osób i w konsekwencji przeciwdzia ł anie rozwojowi konkurencji na rynku regularnych przewozów osób w transporcie drogowym. Ponadto wzi ę to pod uwag ę , ż e jest to powtórne naruszenie ustawy o ochronie konkurencji i konsumenta przez tego samego przedsi ę biorc ę . W 2004r. w podobnej sprawie organ antymonopolowy wyda ł decyzj ę (decyzja RLU Nr 18/2004) stwierdzaj ą c ą naruszenie przepisów w/w ustawy i na ł o ż y ł kar ę w wysoko ś ci (…) maksymalnej kwoty, w wysoko ś ci której móg ł na ł o ż y ć na Gmin ę kar ę . Ustalaj ą c wysoko ść na ł o ż onej kary organ antymonopolowy wzi ął tak ż e pod uwag ę okoliczno ść , i ż Gmina jako jednostka samorz ą du terytorialnego wykonuje okre ś lone zadania publiczne s ł u żą ce zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszka ń ców jej terytorium i na realizacj ę tych ż e zada ń przeznaczone s ą dochody bud ż etu Gminy, w zwi ą zku z czym w za ł o ż eniu nie jest ona nastawiona na osi ą ganie zysków. Okoliczno ś ci te przemawiaj ą za wymierzeniem kary w umiarkowanej wysoko ś ci. Zgodnie z art. 105 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kar ę pieni ęż n ą nale ż y ui ś ci ć w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów : NBP O/O Warszawa nr 51101010100078782231000000. 15 Zgodnie z tre ś ci ą art. 90 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów organ antymonopolowy mo ż e nada ć rygor natychmiastowej wykonalno ś ci decyzji w ca ł o ś ci lub w cz ęś ci, je ż eli wymaga tego ochrona konkurencji lub wa ż ny interes konsumentów. W punkcie I niniejszej decyzji organ antymonopolowy nakaza ł Gminie zaniechanie stosowania praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę ujawniaj ą cej si ę przez niewyra ż anie zgody na korzystanie przez LKK z przystanków komunikacji miejskiej. Brak takiej zgody faworyzuje jednego z przedsi ę biorców i w rezultacie prowadzi zniekszta ł cenia konkurencji na rynku us ł ug w zakresie regularnych przewozów osób w transporcie drogowym na obszarze gminy L. Z powy ż szych wzgl ę dów organ antymonopolowy uzna ł za konieczne i uzasadnione nada ć niniejszej decyzji w zakresie punktu I rygor natychmiastowej wykonalno ś ci. W zwi ą zku z wnioskiem LKK o zwrot kosztów post ę powania, organ antymonopolowy zwa ż y ł , co nast ę puje: Zgodnie z art. 75 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów organ antymonopolowy rozstrzyga o kosztach post ę powania w drodze postanowienia, które mo ż e by ć zamieszczone w decyzji ko ń cz ą cej post ę powanie. W my ś l art. 69 ust. 1 ww. ustawy w post ę powaniu wszcz ę tym na wniosek strona przegrywaj ą ca spraw ę jest obowi ą zana zwróci ć drugiej stronie, na jej żą danie, koszty niezb ę dne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym koszty opinii bieg ł ych i instytutów naukowych. Wedle art. 69 ust. 3, do niezb ę dnych kosztów post ę powania strony reprezentowanej przez adwokata lub radc ę prawnego zalicza si ę jego wynagrodzenie, jednak nie wy ż sze ni ż wynikaj ą ce ze stawek op ł at okre ś lonych w odr ę bnych przepisach (…). Przepisy do których odwo ł uje si ę art. 69 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów to Rozporz ą dzenie Ministra Sprawiedliwo ś ci z dnia 28.09.2002r. w sprawie op ł at za czynno ś ci radców prawnych oraz ponoszonych przez Skarb Pa ń stwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radc ę prawnego ustawionego z urz ę du (Dz. U. z 2002r. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Przepis maj ą cy zastosowanie dla okre ś lenia wysoko ś ci nale ż nego wynagrodzenia dla radcy prawnego b ę d ą cego pe ł nomocnikiem strony w post ę powaniu antymonopolowym przed Prezesem Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów to § 2 ust. 1 i 2, § 5 w zwi ą zku z § 14 ust. 3 pkt 1 rozporz ą dzenia. Przepis § 2 cyt. Rozporz ą dzenia stanowi, ż e op ł aty stanowi ą ce podstaw ę zas ą dzenia przez s ą dy kosztów zast ę pstwa prawnego nie mog ą by ć wy ż sze ni ż stawki minimalne, o których mowa w rozdzia ł ach 3 i 4, niezale ż nie od wysoko ś ci tych op ł at ustalonych w umowie mi ę dzy radc ą prawnym, a klientem. Ust. 2 stanowi, ż e s ą d mo ż e przyzna ć op ł aty wy ż sze od 16 wskazanych w ust. 1, je ż eli uzasadnia to rodzaj i stopie ń zawi ł o ś ci sprawy oraz niezb ę dny nak ł ad pracy radcy prawnego; nie mog ą by ć wy ż sze ni ż sze ś ciokrotne stawki minimalne. Poniewa ż rozporz ą dzenie nie okre ś la wysoko ś ci stawek w sprawach z zakresu ochrony konkurencji tocz ą cych si ę przed Prezesem Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie przepisu § 5 rozporz ą dzenia (wysoko ść stawek minimalnych w sprawach nieokre ś lonych w rozporz ą dzeniu ustala si ę , przyjmuj ą c za podstaw ę stawk ę w sprawach o zbli ż onym rodzaju), zastosowanie znajduje przepis § 14 ust. 3 pkt 1 okre ś laj ą cy wysoko ść stawki minimalnej post ę powaniu w post ę powaniu przed S ą dem Okr ę gowym w Warszawie – s ą dem antymonopolowym w sprawach z zakresu ochrony konkurencji w wysoko ś ci 360 z ł . Doliczaj ą c do tej kwoty poniesione przez LKK koszty op ł aty od pe ł nomocnictwa w wysoko ś ci 15 z ł ., uiszczonej na podstawie ustawy z dnia 9 wrze ś nia 2000r. o op ł acie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960 ze zm.) oraz koszty op ł aty od wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w wysoko ś ci 500 z ł ., uiszczonej na podstawie rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2001r. w sprawie wysoko ś ci op ł at od wniosków o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego oraz trybu ich uiszczania, łą czne koszty obci ąż aj ą ce stron ę przegrywaj ą c ą , tj. Gmin ę L. wynosz ą 875 z ł . W ś wietle powy ż szego postanowiono, jak w punkcie IV niniejszej decyzji. Od niniejszej decyzji, na podstawie art. 78 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, przys ł uguje Stronom odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Lublinie, w terminie dwóch tygodni od dnia dor ę czenia decyzji. Na postanowienie zawarte w punkcie IV niniejszej decyzji, na podstawie art. 78 ust. 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Stronom przys ł uguje za ż alenie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Lublinie, w terminie tygodnia od dnia jego dor ę czenia. Z upowa ż nienia Prezesa Urz ę du Dyrektor Delegatury UOKiK w Lublinie Ewa Wiszniowska 17 Otrzymuj ą : Gmina L. Pe ł nomocnik LKK a/a