RLU-18/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW MAŁGORZATA KRASNODĘBSKA - TOMKIEL Delegatura w Lublinie 20-012 Lublin, ul. Ochotnicza 10 Tel. (0-81) 532-35-31, 532-54-48, 743-77-30, Fax (0-81) 532-08-26 E-mail: lublin@uokik.gov.pl Lublin, dnia 31sierpnia 2012r. RLU-61-35/11/IM p.o. Decyzja RLU Nr 18/12 Stosownie do art. 33 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 ze zm.) oraz § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. nr 107 poz. 887), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wskazanych w art. 24 ust. 1 i 2 powołanej wyżej ustawy, wszczętego z urzędu przeciwko TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie, - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I . na podstawie art. 26 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę w/w przedsiębiorcy, polegające na stosowaniu, w obrocie z konsumentami następujących postanowień, zamieszczonych we wzorcu - „ Regulaminie ”: 1. w dziale „Wysyłka”: „ Większość przesyłek jest dostarczana następnego dnia roboczego od dnia nadania. W przypadku problemów służymy wsparciem, jednak zastrzegamy sobie wyłączenie odpowiedzialności za opóźnienia w dostarczaniu przesyłek powstałe z winy kuriera ;” 2. w dziale „Bezpieczeństwo”: „ W przypadku stwierdzenia uszkodzenia lub stwierdzenia śladów otwierania przesyłki, prosimy o sporządzenie z kurierem protokołu o stanie przesyłki (protokołu szkodowego). Jest to niezbędny warunek uwzględnienia reklamacji produktu z winy uszkodzenia w transporcie ”, 3. w dziale „Gwarancja i jej warunki”: „ Obuwie do reklamacji przyjmujemy wyłącznie w oryginalnym, nieposklejanym taśmą opakowaniu (pudełko proszę zapakować w papier, a dopiero następnie skleić taśmą). Niedostosowanie się do powyższych zaleceń będzie podstawą nieuwzględnienia reklamacji ”. 2 stanowiących postanowienia, które zostały wpisane do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego, co stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. II. na podstawie art. 26 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie, określoną w art. 5 ust. 1 i 3 pkt 4 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206), w postaci działania wprowadzającego w błąd, poprzez: 1. zamieszczenie we wzorcu - „ Regulaminie ” informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, wskazującej na wypełnienie i wysłanie, jako załącznika do emaila, elektronicznego formularza reklamacji, jako warunku koniecznego rozpatrzenia reklamacji, o treści: „ W przypadku reklamacji otrzymanego towaru: 1. Najpierw prosimy o staranne wypełnienie i wysłanie w załącznik drogę elektroniczną formularza reklamacji (jest to konieczny warunek reklamacji !)” ; 2. zamieszczeniu w „ Regulaminie ” informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, ograniczającej katalog przyczyn umożliwiających składanie reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową, przy jednoczesnym powołaniu się na przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141, poz 1176 ze zm.), o treści: „ Reklamacje obuwia rozpatrywane są zgodnie z ustawą z 27 VI 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 z późn. zm.) Reklamacji nie podlegają: 1. naturalne zużywanie się obuwia (np. zelówek, fleków, wyściółki) 2. uszkodzenia mechaniczne (obicia, otarcia) 3. uszkodzenia wynikłe ze złego dopasowania obuwia do stopy praz niewłaściwego użytkowania i konserwacji 4. wady jawne widoczne w momencie otrzymania paczki , a nie zgłoszone natychmiast po ich stwierdzeniu 5. wygoda obuwia 6. elementy ozdobne np. klamry, guziki, gumki 7. odbarwienia 8. przemoczenia ”, co stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. 3 III . na podstawie art. 26 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów bezprawne działania TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie, określone w art. 24 ust. 1 i 2 tejże ustawy, polegające na stosowaniu, w obrocie z konsumentami, następującego postanowienia, zamieszczonego we wzorcu umownym - „ Regulaminie ”: „ Wszelkie niezgodności lub braki proszę zgłaszać w terminie 3 dni od daty otrzymania przesyłki . Po tym terminie zgłoszenia nie będą rozpatrywane ” , które jest sprzeczne z art. 11 w zw. z art. 9 ust. 1 i 10 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141 poz. 1176) i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. IV. na podstawie art. 26 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów bezprawne działania TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie, określone w art. 24 ust. 1 i 2 tejże ustawy, polegające na stosowaniu, w obrocie z konsumentami, następujących postanowień, zamieszczonych we wzorcu umowy – „ Ogólna Procedura Reklamacji ”: 1. „ Zgłoszenie reklamacji obuwia nowego musi nastąpić w ciągu 14 dni od daty otrzymania przesyłki. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana ”, które jest sprzeczne z art. 11 w zw. z art. 9 ust. 1 i 10 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141 poz. 1176) ; 2. „ W przypadku gdy wady fabryczne obuwia ujawnią się w trakcie użytkowania kupujący ma prawo w ciągu 10 dni od daty otrzymania przesyłki zareklamować je. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana jako wadliwa z winy producenta”, które jest sprzeczne z art. 11 w zw. z art. 9 ust. 1 i art. 10 powołanej ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej ; . 3. „ Jeżeli po przekroczeniu okresu 10 dni, do 3 miesięcy od daty otrzymania przesyłki klient chciałby zareklamować obuwie mamy możliwość przyjęcia takiej pary butów i naprawienia jej. W takim jednak przypadku koszty wysyłki w obie strony pokrywa kupujący - nie jest już to wada fabryczna ”, które jest sprzeczne z art. 11 w zw. z art. 10 ust. 1 i w zw. z art.. 8 ust. 2 powołanej ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…); 4. „ Zgodnie z ustawą z 2.03.2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. nr 22, poz. 271 z póżn. zm.) Klient ma prawo zwrócić kupione obuwie będące w nienaruszonym stanie w terminie 10 dni od otrzymania przesyłki ”, które jest sprzeczne z art. 17 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22 poz. 271 ze zm.) 4 i nakazuje się zaniechanie jej stosowania. V. na podstawie art. 26 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie, określoną w art. 5 ust. 1 i 3 pkt 4 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206), w postaci działania wprowadzającego w błąd, polegającego na zamieszczeniu we wzorcu umowy „ Ogólna procedura reklamacji ”: 1 . informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, wskazującej na konieczność wysłania zdjęcia wady/wad towaru, jeszcze przed złożeniem reklamacji, o treści: „ W przypadku reklamacji obuwia nowego z powodu: - błędnie wysłany model, kolor, rozmiar - obuwie nowe z wadami fabrycznymi - długość wkładki niezgodna z podanymi w tabeli Wpierw prosimy o przesłanie zdjęć wad na maila: baleno@gmail.com ”; 2. informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, wskazującej na konieczność wysłania podlegającego reklamacji obuwia wraz z oryginalnym pudełkiem i dołączonym paragonem , o treści: „Obuwie należy przesłać w oryginalnym pudełku, musi być również dołączony paragon (obuwie przysłane do reklamacji bez paragonu nie będzie uwzględniane”. co stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 powołanej wyżej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i nakazuje się zaniechanie jej stosowania VI. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 ze zm.), stosownie do art. 33 ust. 4 i 5 tejże ustawy, w związku z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107 poz. 887) -działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakłada się na TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie, karę pieniężną : 1. z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. 2. z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie II sentencji 5 karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. 3. z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie III sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. 4. z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie IV sentencji karę pieniężną w wysokości: 2916zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset szesnaście złotych), płatną do budżetu Państwa. 5. z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie V sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. . Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes UOKiK) otrzymał zawiadomienie Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Łowiczu, dotyczące działalności TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: TD Plus lub Przedsiębiorca), z którego wynikało, ze wymieniony przedsiębiorca może stosować praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, w rozumieniu art. 24 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 ze zm.). Postanowieniem nr 242/11 z dnia 19 października 2011 r. wszczęte zostało postępowanie administracyjne, sygn.: RLU-61-35/11/IM, przeciwko TD Plus Sp. z o.o. w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, polegających na: I. zamieszczeniu w stosowanym w obrocie z konsumentami „ Regulaminie ” postanowień wzorca umownego, które zostały wpisane do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej: Rejestr): 1. w dziale „Wysyłka”: „ Większość przesyłek jest dostarczana następnego dnia roboczego od dnia nadania. W przypadku problemów służymy wsparciem, jednak zastrzegamy sobie wyłączenie odpowiedzialności za opóźnienia w dostarczaniu przesyłek powstałe z winy kuriera ;” 2. w dziale „Bezpieczeństwo”: „ W przypadku stwierdzenia uszkodzenia lub stwierdzenia śladów otwierania przesyłki, prosimy o sporządzenie z kurierem protokołu o stanie przesyłki (protokołu szkodowego). Jest to niezbędny warunek uwzględnienia reklamacji produktu z winy uszkodzenia w transporcie ” 3. w dziale „Gwarancja i jej warunki”: „ Obuwie do reklamacji przyjmujemy wyłącznie w oryginalnym, nieposklejanym taśmą opakowaniu (pudełko proszę zapakować w papier, a dopiero następnie skleić taśmą). 6 Niedostosowanie się do powyższych zaleceń będzie podstawą nieuwzględnienia reklamacji ”. których stosowanie może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów . II. stosowaniu nieuczciwej praktyki rynkowej, określonej w art. 5 ust. 1 i 3 pkt 4 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206), w postaci działania wprowadzającego w błąd, polegającego na: 1. zamieszczeniu w „ Regulaminie ” informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, wskazującej na wypełnienie i wysłanie, jako załącznika do emaila, elektronicznego formularza reklamacji, jako warunku koniecznego rozpatrzenia reklamacji, o treści: „ W przypadku reklamacji otrzymanego towaru: 1. Najpierw prosimy o staranne wypełnienie i wysłanie w załącznik drogę elektroniczną formularza reklamacji (jest to konieczny warunek reklamacji !)”; 2. zamieszczeniu w „ Regulaminie ” informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, ograniczającej katalog przyczyn umożliwiających składanie reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową, przy jednoczesnym powołaniu się na przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141, poz 1176 ze zm.), o treści: „ Reklamacje obuwia rozpatrywane są zgodnie z ustawą z 27 VI 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 z późn. zm.) Reklamacji nie podlegają: 9. naturalne zużywanie się obuwia (np. zelówek, fleków, wyściółki) 10. uszkodzenia mechaniczne (obicia, otarcia) 11. uszkodzenia wynikłe ze złego dopasowania obuwia do stopy praz niewłaściwego użytkowania i konserwacji 12. wady jawne widoczne w momencie otrzymania paczki , a nie zgłoszone natychmiast po ich stwierdzeniu 13. wygoda obuwia 14. elementy ozdobne np. klamry, guziki, gumki 15. odbarwienia 16. przemoczenia ”, co może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. 7 III. bezprawnym działaniu przedsiębiorcy poprzez stosowanie w obrocie z konsumentami, w Regulaminie , następującego postanowienia: „ Wszelkie niezgodności lub braki proszę zgłaszać w terminie 3 dni od daty otrzymania przesyłki . Po tym terminie zgłoszenia nie będą rozpatrywane ” , które jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 i 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141 poz. 1176), co może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. IV. bezprawnym działaniu przedsiębiorcy poprzez stosowanie w obrocie z konsumentami, w „ Ogólnej procedurze reklamacji” następujących postanowień: 1. „ Zgłoszenie reklamacji obuwia nowego musi nastąpić w ciągu 14 dni od daty otrzymania przesyłki. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana ”, które jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 i 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141 poz. 1176) ; 2. „ W przypadku gdy wady fabryczne obuwia ujawnią się w trakcie użytkowania kupujący ma prawo w ciągu 10 dni od daty otrzymania przesyłki zareklamować je. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana jako wadliwa z winy producenta”, które jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 powołanej ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej; . 3. „ Jeżeli po przekroczeniu okresu 10 dni, do 3 miesięcy od daty otrzymania przesyłki klient chciałby zareklamować obuwie mamy możliwość przyjęcia takiej pary butów i naprawienia jej. W takim jednak przypadku koszty wysyłki w obie strony pokrywa kupujący - nie jest już to wada fabryczna ”, które jest sprzeczne z art. 10 ust. 1 i art.. 8 ust. 2 powołanej ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…); 4. „Zgodnie z ustawą z 2.03.2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. nr 22, poz. 271 z póżn. zm.) Klient ma prawo zwrócić kupione obuwie będące w nienaruszonym stanie w terminie 10 dni od otrzymania przesyłki ”, które jest sprzeczne z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22 poz. 271 ze zm.) co może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. V. stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej, określonej w art. 5 ust. 1 i 3 pkt 4 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206), w postaci działania wprowadzającego w błąd, polegającego na zamieszczeniu w „ Ogólnej procedurze reklamacji ”: 8 1. informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, wskazującej na konieczność wysłania zdjęcia wady/wad towaru, jeszcze przed złożeniem reklamacji, o treści: „ W przypadku reklamacji obuwia nowego z powodu: - błędnie wysłany model, kolor, rozmiar - obuwie nowe z wadami fabrycznymi - długość wkładki niezgodna z podanymi w tabeli Wpierw prosimy o przesłanie zdjęć wad na maila: baleno@gmail.com ”; 2. informacji, która może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął, wskazującej na konieczność wysłania podlegającego reklamacji obuwia wraz z oryginalnym pudełkiem i dołączonym paragonem , o treści: „Obuwie należy przesłać w oryginalnym pudełku, musi być również dołączony paragon (obuwie przysłane do reklamacji bez paragonu nie będzie uwzględniane”, co może stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. TD Plus nie odebrał przesłanego, na właściwy do doręczeń adres, zawiadomienia o wszczęciu postępowania z zakresu ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Prezes UOKiK jeszcze dwukrotnie przesyłał przedmiotowe zawiadomienie i zostało ono odebrane ostatecznie w dniu 24.01.2012r. Przedsiębiorca nie udzielił jednak jakiejkolwiek odpowiedzi na przesłane zawiadomienie, ani też na żadne pismo, kierowane do niego w toku postępowania. Prezes UOKiK ustalił, co następuje: TD Plus Sp. z o.o. jest przedsiębiorcą wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000185808. Przedmiotem działalności przedsiębiorcy był m.in. handel detaliczny obuwiem, dokonywany za pomocą platformy aukcyjnej: allegro.pl . Zgodnie z danymi ze strony allegro.pl TD Plus został jej użytkownikiem począwszy od dnia 08.06.2010r. i od tego czasu dokonał ponad 12 tysięcy transakcji. Przedsiębiorca występował tam jako sprzedawca o nazwie (nick-u): „baleno_com_pl”. Wskazana działalność handlowa była prowadzona w znacznym zakresie, na co wskazuje ilość komentarzy (ponad 12 tysięcy), jakie kontrahenci TD Plus wystawili na allegro.pl po zakończeniu transakcji z tym przedsiębiorcą. Pod koniec 2011r. lub na początku 2012r. (wydruk ze strony allegro.pl z dnia 09.01.2012r.) na platformie aukcyjnej pojawiła się informacja o rozwiązaniu umowy z użytkownikiem baleno_com_pl. Zaniechanie działalności handlowej poprzez allegro.pl nie wpłynęło na status TD Plus, jako przedsiębiorcy, co dokumentują wydruki z KRS (ze strony internetowej: krs.ms.gov.pl). W zakresie prowadzonej działalności handlowej Przedsiębiorca posługiwał się wzorcami w postaci „Regulaminu” i „Ogólnej procedury reklamacji”. „Regulamin” był dostępny po kliknięciu w odnośnik na każdej aukcji: sklep allegro „Baleno eleganckie i modne buty ”, a następnie po kliknięciu 9 bezpośrednio w odnośnik „ Regulamin ”. Natomiast „ Ogólna procedura reklamacji ” była dostępna po kliknięciu w odnośnik na aukcji „ O mnie ”, a następnie w odnośnik „ Pełny FAQ reklamacyjny ”). Prezes UOKiK zakwestionował następujące postanowienia w/w wzorców umowy, jako stanowiące naruszenie zbiorowych interesów konsumentów, określone w art. 24 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów : • • • • w zakresie stosowania postanowień wzorca umownego, które zostały wpisane do Rejestru postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone. 1. w Regulaminie, w dziale „Wysyłka”: „ Większość przesyłek jest dostarczana następnego dnia roboczego od dnia nadania. W przypadku problemów służymy wsparciem, jednak zastrzegamy sobie wyłączenie odpowiedzialności za opóźnienia w dostarczaniu przesyłek powstałe z winy kuriera ;” 2. w Regulaminie, w dziale „Bezpieczeństwo”: „ W przypadku stwierdzenia uszkodzenia lub stwierdzenia śladów otwierania przesyłki, prosimy o sporządzenie z kurierem protokołu o stanie przesyłki (protokołu szkodowego). Jest to niezbędny warunek uwzględnienia reklamacji produktu z winy uszkodzenia w transporcie ” 3. w Regulaminie, w dziale „Gwarancja i jej warunki”: „ Obuwie do reklamacji przyjmujemy wyłącznie w oryginalnym, nieposklejanym taśmą opakowaniu (pudełko proszę zapakować w papier, a dopiero następnie skleić taśmą). Niedostosowanie się do powyższych zaleceń będzie podstawą nieuwzględnienia reklamacji ”. • • • • w zakresie stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych, poprzez wprowadzenie konsumentów w błąd. 1. informacja zamieszczona w „ Regulaminie ”, o treści: „ W przypadku reklamacji otrzymanego towaru: 1. Najpierw prosimy o staranne wypełnienie i wysłanie w załącznik drogę elektroniczną formularza reklamacji (jest to konieczny warunek reklamacji !)”; 2. informacja zamieszczona w „ Regulaminie ” o treści: „ Reklamacje obuwia rozpatrywane są zgodnie z ustawą z 27 VI 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 z późn. zm.) Reklamacji nie podlegają: 1. naturalne zużywanie się obuwia (np. zelówek, fleków, wyściółki) 2. uszkodzenia mechaniczne (obicia, otarcia) 3. uszkodzenia wynikłe ze złego dopasowania obuwia do stopy praz niewłaściwego użytkowania i konserwacji 4. wady jawne widoczne w momencie otrzymania paczki , a nie zgłoszone natychmiast po ich stwierdzeniu 10 5. wygoda obuwia 6. elementy ozdobne np. klamry, guziki, gumki 7. odbarwienia 8. przemoczenia ”, 3. .informacja zamieszczona w „ Ogólnej procedurze reklamacji ” o treści: „ W przypadku reklamacji obuwia nowego z powodu: - błędnie wysłany model, kolor, rozmiar - obuwie nowe z wadami fabrycznymi - długość wkładki niezgodna z podanymi w tabeli Wpierw prosimy o przesłanie zdjęć wad na maila: baleno@gmail.com ”; 4. informacja zamieszczona w „ Ogólnej procedurze reklamacji ” o treści: „Obuwie należy przesłać w oryginalnym pudełku, musi być również dołączony paragon (obuwie przysłane do reklamacji bez paragonu nie będzie uwzględniane”. • • • • w zakresie stosowania postanowień wzorca umownego, które są sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. 1. postanowienie zamieszczone w „ Regulaminie ” o treści: „ Wszelkie niezgodności lub braki proszę zgłaszać w terminie 3 dni od daty otrzymania przesyłki. Po tym terminie zgłoszenia nie będą rozpatrywane ” 2. postanowienie zamieszczone w „ Ogólnej procedurze reklamacji ” o treści: „ Zgłoszenie reklamacji obuwia nowego musi nastąpić w ciągu 14 dni od daty otrzymania przesyłki. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana ”; 3. postanowienie zamieszczone w „ Ogólnej procedurze reklamacji ” o treści: „ W przypadku gdy wady fabryczne obuwia ujawnią się w trakcie użytkowania kupujący ma prawo w ciągu 10 dni od daty otrzymania przesyłki zareklamować je. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana jako wadliwa z winy producenta”; 4. postanowienie zamieszczone w „ Ogólnej procedurze reklamacji ” o treści: „ Jeżeli po przekroczeniu okresu 10 dni, do 3 miesięcy od daty otrzymania przesyłki klient chciałby zareklamować obuwie mamy możliwość przyjęcia takiej pary butów i naprawienia jej. W takim jednak przypadku koszty wysyłki w obie strony pokrywa kupujący - nie jest już to wada fabryczna ”, 5. postanowienie zamieszczone w „ Ogólnej procedurze reklamacji ” o treści: „Zgodnie z ustawą z 2.03.2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. nr 22, poz. 271 z póżn. zm.) Klient ma prawo zwrócić kupione obuwie będące w nienaruszonym stanie w terminie 10 dni od otrzymania przesyłki” 11 Jednocześnie zostały uznane za niedozwolone przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów następujące postanowienia umowne, wpisane następnie do Rejestru , prowadzonego przez Prezesa UOKiK, pod numerami: 1. 1895 (podobne klauzule: nr 2102, 2422) o treści: „ Sklep nie odpowiada za terminowość dostarczania przesyłek przez firmy kurierskie ” (wyrok SOKiK z dnia 3.03.2010, sygn. akt XVII AmC 875/09); 2. 2519, o treści: „ Uszkodzenia powstałe w czasie dostawy i transportu będą rozpatrywane tylko wtedy, gdy usterka zostanie odkryta w obecności pracownika firmy kurierskiej. W takim przypadku niezbędne jest spisanie protokołu szkody w obecności pracownika firmy kurierskiej ” (wyrok SOKiK z dnia 1.06.2011, sygn. akt XVII AmC 2213/10); 3. 2103 o treści: „Zwracany w tym trybie towar zostanie przyjęty tylko i wyłącznie wtedy, gdy będzie odesłany w oryginalnym, nieuszkodzonym pudełku (…)”, (wyrok SOKiK z dnia 26.08.2010, sygn. akt XVII AmC 971/10). Do oceny działań Przedsiębiorcy zastosowanie znajdują obok powoływanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przepisy ustaw: • ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141 poz. 1176), • ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. Nr 22 poz. 271 ze zm.); • ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206). Na podstawie informacji uzyskanych z właściwego Urzędu Skarbowego (ze względu na brak kontaktu z Przedsiębiorcą) Prezes UOKiK ustalił przychód TD Plus za 2011r. Wyniósł on (tajemnica skarbowa). Prezes UOKiK zakończył zbieranie materiału dowodowego, o czym poinformował Przedsiębiorcę zawiadomieniem z dnia 20.06.2012r. Prezes UOKiK zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje się jej przepisy wyłącznie do ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów, podejmowanej w interesie publicznym. Oznacza to, że warunkiem koniecznym do uruchomienia procedur i zastosowania instrumentów określonych w tej ustawie jest zaistnienie takiego stanu faktycznego, w którym działania przedsiębiorców - naruszając jej przepisy - stanowią potencjalne zagrożenie interesu publicznego. Niniejsze postępowanie dotyczy treści wzorców umów stosowanych przez TD Plus w związku ze sprzedażą obuwia, prowadzoną poprzez portal allegro.pl, a więc ofertą skierowaną wobec nieograniczonego kręgu adresatów tj. wszystkich 12 zainteresowanych zakupem klientów tego przedsiębiorcy, którym na gruncie art. 4 pkt. 12 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów — przysługuje status konsumenta. Zdaniem Prezesa UOKiK, rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy byli, są lub potencjalnie będą klientami Przedsiębiorcy. Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów, co oznacza, że naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa UOKiK, działań przewidzianych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, iż do oceny stanu faktycznego niniejszej sprawy zastosowanie mają przepisy w/w ustawy, a dotyczące jej postępowanie prowadzone było w interesie publicznym. Wszczynając postępowanie administracyjne wobec TD Plus, Prezes UOKiK postawił jej zarzuty naruszenia art. 24 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie (...). Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 „Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.” Art. 24 ust. 2 pkt 1-3 stanowi, iż „Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego; 2) naruszenie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; 3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji” W niniejszej sprawie postawione Przedsiębiorcy zarzuty, aby mogły być skutecznie ocenione w ramach art. 24 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie (...), muszą spełniać poniższe przesłanki: • być działaniem przedsiębiorcy; • być działaniem bezprawnym, wyrażającym się w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa; • godzić w zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie (...) pod pojęciem przedsiębiorcy rozumie się przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a także: (a) osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, (b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zawodu, (c) osobę fizyczną, która posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad co najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła 13 działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli podejmuje dalsze działania podlegające kontroli koncentracji, o której mowa w art. 13, (d) związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2 - na potrzeby przepisów dotyczących praktyk ograniczających konkurencję oraz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. TD Plus Sp. z o.o. w Warszawie jest spółką prawa handlowego, zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym, a prowadzoną działalność gospodarczą wykonuje we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. Nie budzi wątpliwości, iż działalność ta ma charakter zarobkowy. Jest ona zatem przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o ochronie (…) i jej działania mogą być poddane ocenie w toku postępowania przed Prezesem UOKiK. Kolejną przesłanką jest bezprawność, tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Jako działanie „bezprawne” należy kwalifikować zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w ustawie, rozporządzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umową międzynarodową mającą bezpośrednie zastosowanie w stosunkach wewnętrznych. Sprzeczne z prawem są czyny: zabronione i zagrożone sankcją karną, czyny zabronione pod sankcjami dyscyplinarnymi, czyny zakazane przepisami administracyjnymi lub przepisami prawa gospodarczego publicznego, czyny zabronione przepisami o charakterze cywilnym, sprzeczne z nakazami zawartymi w prawie cywilnym lub prawie administracyjnym. „Bezprawność jest taką cechą działania, która polega na jego sprzeczności z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Dla ustalenia przeto bezprawności działania wystarczy ustalenie, że określone zachowanie koliduje z przepisami prawa.” (tak: Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Komentarz, pod redakcją prof. dr hab. Janusza Szwaji, Wydawnictwo CH BECK, Warszawa 2000, s.117 – 118). Ponadto Sąd Najwyższy wskazał, że o bezprawności działania można mówić wówczas, gdy nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających określone działanie, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy, wykonywanie prawa podmiotowego, zgoda pokrzywdzonego oraz działanie w obronie uzasadnionego interesu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19.10.1989 r. II CR 419/89 OSP 1990/11-12 poz. 377). Ad pkt I sentencji decyzji – bezprawność w aspekcie stosowania niedozwolonych postanowień wzorców umów. Wzorce umowne stosowane przez przedsiębiorców w kontaktach z konsumentami podlegają szczególnej kontroli. Wzorzec umowy to doktrynalne określenie wszelkich jednostronnych, przygotowanych z góry przed zawarciem umowy, gotowych klauzul umów w postaci warunków umów, ich wzorów, regulaminów, statutów itp. (E. Łętowska, Prawo umów konsumenckich, C.H. Beck 2002, s 292). W systemie polskiego prawa cywilnego ustawodawca przewidział instytucję abstrakcyjnej kontroli wzorców umownych, realizowanej w drodze 14 postępowania o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie ( wyroki: z dnia 29 września 2005r. sygn. akt: VI Aca 381/05; z dnia 16 listopada 2005r., sygn. akt: VI Aca 473/05) „celem postępowania w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone jest tzw. abstrakcyjna kontrola wzorców, dokonana w oderwaniu od konkretnej umowy, zaś wyrok uwzględniający powództwo przez uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone i zakazanie ich stosowania ma, zgodnie z art. 479 43 kodeksu postępowania cywilnego, od chwili wpisania do odpowiedniego rejestru, skutek także wobec osób trzecich.(…)”. Artykuł 479 43 kodeksu postępowania cywilnego decyduje o rozszerzonej skuteczności wyroku w sprawie o uznanie postanowień umownych za niedozwolone. Wyrok prawomocny dotyczący uznania postanowienia wzorca umowy za niedozwolone ma skutek wobec osób trzecich od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c.1 Również Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 lipca 2006 r. sygn. akt: III SZP 3-06, wskazał, że „stosowanie postanowień wzorców umowy o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie- Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o art. 479 45 §2 k.p.c. może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów”. Dlatego dokonując oceny zgodności treści postanowień umownych wykorzystywanych przez przedsiębiorców we wzorcach umownych z obowiązującym prawem należy wykorzystywać reguły interpretacji wykształcone w doktrynie i orzecznictwie. Konsekwencją jest więc uznanie za niedozwolone takich postanowień umów, które mieszczą się w „hipotezie” klauzuli wpisanej do rejestru, której treść została ustalona w oparciu o dokonaną jej wykładnię. Nie jest niezbędna literalna, dosłowna identyczność klauzuli wpisanej do rejestru i klauzuli z nią porównywaną. Zatem, dla stwierdzenia stosowania praktyki polegającej na bezprawnym naruszeniu zbiorowych interesów konsumentów poprzez stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru postanowień umowy uznanych za niedozwolone , konieczne jest wykazanie, że stosowane przez Przedsiębiorcę w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umownego są tożsame (mieszczą się w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru) z treścią wpisanego do Rejestru postanowienia wzorca umowy uznanego za niedozwolony na mocy stosownego orzeczenia SOKiK. Ad pkt I.1 sentencji decyzji Postanowienie zawarte w „Regulaminie”, w dziale „Wysyłka”, o treści: „Większość przesyłek jest dostarczana następnego dnia roboczego od dnia nadania. W przypadku problemów służymy wsparciem, jednak zastrzegamy sobie wyłączenie odpowiedzialności za opóźnienia w dostarczaniu przesyłek powstałe z winy kuriera;” zostało przez Prezesa UOKiK zakwestionowane, jako odpowiadające klauzuli umieszczonej w Rejestrze pod numerem pod numerem 1895 (podobne klauzule: nr 2102, 2422, 2484) o treści: „ Sklep nie odpowiada za terminowość dostarczania przesyłek przez firmy kurierskie ” (wyrok SOKiK z dnia 1 Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2008 r. III CZP 80/08 15 3.03.2010, sygn. akt XVII AmC 875/09). Postanowienia w/w obrazują ten sam sposób działania ze strony kontrahenta konsumenta, wywołując też tożsame skutki. W obu przypadkach następuje ograniczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy za właściwą realizację transakcji z konsumentem, wykonywanej na etapie dostawy towaru przez innego przedsiębiorcę, na zlecenie kontrahenta konsumenta. Terminowość doręczenia przesyłki przez kuriera, wraz z konsekwencjami jej nie dotrzymania powinna być egzekwowana przez Przedsiębiorcę. Ad pkt I.2 sentencji decyzji Postanowienie zawarte w „Regulaminie”, w dziale „Bezpieczeństwo o treści: „W przypadku stwierdzenia uszkodzenia lub stwierdzenia śladów otwierania przesyłki, prosimy o sporządzenie z kurierem protokołu o stanie przesyłki (protokołu szkodowego). Jest to niezbędny warunek uwzględnienia reklamacji produktu z winy uszkodzenia w transporcie” zostało przez Prezesa UOKiK zakwestionowane, jako odpowiadające klauzuli umieszczonej w Rejestrze pod numerem 2519, o treści: „ Uszkodzenia powstałe w czasie dostawy i transportu będą rozpatrywane tylko wtedy, gdy usterka zostanie odkryta w obecności pracownika firmy kurierskiej. W takim przypadku niezbędne jest spisanie protokołu szkody w obecności pracownika firmy kurierskiej ” (wyrok SOKiK z dnia 1.06.2011, sygn. akt XVII AmC 2213/10). Postanowienia w/w obrazują ten sam sposób działania ze strony kontrahenta konsumenta, wywołując też tożsame skutki. W obu przypadkach następuje narzucenie szczególnego warunku, od którego realizacji zależy uwzględnienie reklamacji konsumenta, tj. sporządzenia protokołu jeszcze w obecności pracownika firmy kurierskiej. W związku z tym, że z góry nie można przesądzić, że możliwe uszkodzenia w ogóle dostaną dostrzeżone w momencie odbioru paczki przez konsumenta, jak również nie można z góry ustalić, czy dane uszkodzenie powstało w trakcie przesyłki, czy też istniało wcześniej, oba te postanowienia ograniczają odpowiedzialność kontrahenta konsumenta, a więc naruszają art. 385 3 pkt 2 k.c., jak również dobre obyczaje kupieckie. Ad pkt I.3 sentencji decyzji Postanowienie zawarte w „Regulaminie”, w dziale „Gwarancja i jej warunki”, o treści: „ Obuwie do reklamacji przyjmujemy wyłącznie w oryginalnym, nieposklejanym taśmą opakowaniu (pudełko proszę zapakować w papier, a dopiero następnie skleić taśmą). Niedostosowanie się do powyższych zaleceń będzie podstawą nieuwzględnienia reklamacji .” zostało przez Prezesa UOKiK zakwestionowane, jako odpowiadające klauzuli umieszczonej w Rejestrze pod pozycją 2103 (klauzule podobne: nr 2778,3237) o treści: „Zwracany w tym trybie towar zostanie przyjęty tylko i wyłącznie wtedy, gdy będzie odesłany w oryginalnym, nieuszkodzonym pudełku (…)”, (wyrok SOKiK z dnia 26.08.2010, sygn. akt XVII AmC 971/10). Postanowienia w/w obrazują ten sam sposób działania ze strony kontrahenta konsumenta, wywołując też tożsame skutki. W obu przypadkach następuje narzucenie szczególnego warunku, od którego realizacji zależy skuteczny zwrot 16 towaru, czy też możliwość jego reklamacji (na którą TD Plus wyznaczył termin 14 dni), dokonywanej wraz ze zwrotem towaru. Realizacja istotnych uprawnień konsumenta zależy w obu przypadkach od tego, czy opakowanie towaru zostało przez tegoż konsumenta zachowane, a w dodatku w stanie nieuszkodzonym, co ze względu na przesyłkę, późniejsze odpakowywanie i standardowe traktowanie opakowań jako odpadów (śmieci) może być utrudnione. Tym samym Przedsiębiorca, stosując przedmiotowe postanowienie, może w znacznym stopniu ograniczyć swoją odpowiedzialność względem konsumenta. a więc naruszać art. 385 3 pkt 2 k.c., jak również dobre obyczaje kupieckie. Ad pkt II. sentencji decyzji Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz.U. Nr 171, poz. 1206), zakazane są działania mające charakter takich praktyk. Kolejny art. 4 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, że stosowana przez przedsiębiorcę praktyka rynkowa jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarci u. Przedmiotowy przepis stanowi klauzulę generalną, która podlega stosownej konkretyzacji w przypadku zaistnienia okoliczności potwierdzających wystąpienie danej praktyki. Jednocześnie, powołana ustawa o przeciwdziałaniu (...) dokonuje podziału praktyk rynkowych na wprowadzające w błąd oraz agresywne praktyki rynkowe (art. 4 ust. 2). Praktyki rynkowe wprowadzające w błąd mogą przybrać postać czynną i bierną, tj. polegać na działaniu (art. 5) lub zaniechaniu (art. 6) wprowadzającym w błąd. Aby wykazać, że dany przedsiębiorca je stosuje, należy odnieść się zarówno do definicji praktyki wprowadzającej w błąd (art. 5 ust. 3 – działania wprowadzające w błąd), jak i do ogólnej definicji nieuczciwej praktyki rynkowej z art. 4 ust. 1 przywołanej ustawy. Definicja praktyki rynkowej zamieszczona jest art. 2 pkt 4 tej ustawy o przeciwdziałaniu (...), zgodnie z którym jako praktykę rynkową „rozumie się przez to działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób postępowania, oświadczenie lub informację handlową, w szczególności reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta.” W zakresie pojęcia praktyki rynkowej mieści się każdy czyn przedsiębiorcy, zatem zarówno działanie przedsiębiorcy, jak i jego zaniechanie. W zakresie pojęcia praktyki rynkowej mieści się zatem każda forma działania przedsiębiorcy (zaniechanie, sposób postępowania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklama i marketing, bezpośrednio związane z promocją, sprzedażą lub dostawą produktu do konsumentów). Wskazane formy będą kwalifikowane jako praktyki rynkowe, jeśli tylko mogą oddziaływać na decyzje gospodarcze konsumentów. . Dobre obyczaje pojmowane są jako reguły postępowania zgodne z etyką, moralnością i aprobowanymi społecznie obyczajami. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego (m.in. wyroki z 8 stycznia 2003 r., II CKN 1097/00 oraz z dnia 4 czerwca 2003 r., I CKN 473/01), dobre obyczaje są równoważnikiem zasad współżycia społecznego, które obejmują reguły wiążące nie tylko w obrocie powszechnym, ale i w stosunkach z udziałem 17 profesjonalistów. Sprzeczne z dobrymi obyczajami są m.in. działania wykorzystujące niewiedzę, brak doświadczenia konsumenta, działania zmierzające do dezinformacji i wywołania błędnego przekonania konsumenta lub niezapewniające rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji. Należy odnieść się także do definicji przeciętnego konsumenta, bowiem to w odniesieniu do niego powinna być dokonywana ocena każdej praktyki rynkowej, w tym praktyki polegającej na zaniechaniu wprowadzającym w błąd. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 8 ustawy o przeciwdziałaniu (...), za przeciętnego konsumenta uważa się „konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny; oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów”. Przyjęty w ustawie model przeciętnego konsumenta w pełni odzwierciedla stanowisko przyjęte w orzeczeniach Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym jest to osoba dostatecznie dobrze poinformowana, uważna i ostrożna. Taki konsument posiada określony zasób informacji o otaczającej rzeczywistości i potrafi go wykorzystać dokonując analizy przekazów rynkowych. Jest to konsument sceptyczny wobec kierowanych do niego praktyk rynkowych, który umiejętnie korzysta ze stworzonych możliwości wyboru. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania uznać należy, że oferta handlowa TD Plus, poprzez portal allegro.pl nie była skierowana do pewnej określonej, zamkniętej grupy konsumentów. Potencjalnie każdy konsument, bez względu na wiek, płeć, wykształcenie, wiedzę, status majątkowy itp. mógł zostać jego klientem. Przeciętny konsument będzie zatem konsumentem dostatecznie dobrze poinformowanym, uważnym i ostrożnym przy uwzględnieniu czynników społecznych, kulturowych i językowych – charakterystycznych dla polskiego konsumenta. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 i 3 pkt 4 „Praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął”. Takie działanie wprowadzające w błąd może dotyczyć np. praw konsumenta. Stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych jest bezprawnym działaniem Przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, a takim są m.in. nieuczciwe praktyki rynkowe, są czynami bezprawnymi, zakazanymi przepisami prawa. Ad pkt II.1 sentencji decyzji Postanowienie „Regulaminu” o treści: „ W przypadku reklamacji otrzymanego towaru: 1. Najpierw prosimy o staranne wypełnienie i wysłanie w załącznik drogę elektroniczną formularza reklamacji (jest to konieczny warunek reklamacji )! ” Prezes UOKiK uznał więc za stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej, w postaci działania wprowadzającego w błąd. Zapis ten może stanowić nieuczciwą praktykę rynkową, poprzez wprowadzenie konsumenta w błąd co do warunków składania reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową. Wymagane przez Przedsiębiorcę, jako warunek konieczny skutecznego złożenia 18 reklamacji, przesłanie jako załącznika do email-a elektronicznego formularza reklamacji, może być utrudnieniem dla niektórych konsumentów, a przede wszystkim jest naruszeniem dobrych obyczajów wyrażającym się tu w narzuceniu konsumentowi obowiązków, które nie tylko nie wynikają z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…), ale i nie są niezbędne dla realizacji uprawnień konsumenta, czy tez obowiązków sprzedawcy. Warunkiem złożenia reklamacji jest, zgodnie z art. 9 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy, zawiadomienie sprzedawcy o niezgodności towaru z umową w terminie dwóch miesięcy od daty stwierdzenia tejże niezgodności. Ad pkt II.2 sentencji decyzji Postanowienie „Regulaminu” o treści:” „ Reklamacje obuwia rozpatrywane są zgodnie z ustawą z 27 VI 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 z późn. zm.) Reklamacji nie podlegają: 17. naturalne zużywanie się obuwia (np. zelówek, fleków, wyściółki) 18. uszkodzenia mechaniczne (obicia, otarcia) 19. uszkodzenia wynikłe ze złego dopasowania obuwia do stopy praz niewłaściwego użytkowania i konserwacji 20. wady jawne widoczne w momencie otrzymania paczki , a nie zgłoszone natychmiast po ich stwierdzeniu 21. wygoda obuwia 22. elementy ozdobne np. klamry, guziki, gumki 23. odbarwienia 24. przemoczenia ”, Prezes UOKiK uznał za stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej, w postaci działania wprowadzającego w błąd. Zapis ten stanowi nieuczciwą praktykę rynkową, poprzez wprowadzenie konsumenta w błąd co do możliwych podstaw i powodów składania reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową. Warunki składania reklamacji są określone w powołanej ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (art. 4 ust. 1 i art. 11). W żadnym razie nie wynika z tych przepisów możliwość ograniczania prawa do złożenia reklamacji, poprzez wprowadzenie przez Przedsiębiorcę katalogu okoliczności uniemożliwiających złożenie takiej reklamacji przez konsumenta., co ma miejsce w niniejszej sprawie. Takie działanie Przedsiębiorcy może spowodować podjęcie przez konsumenta decyzji o nie składaniu reklamacji, niezależnie od jej zasadności. 19 Ad pkt III. sentencji decyzji Prezes UOKiK oceniał postanowienie „Regulaminu” o treści: „ „ Wszelkie niezgodności lub braki proszę zgłaszać w terminie 3 dni od daty otrzymania przesyłki . Po tym terminie zgłoszenia nie będą rozpatrywane ”. Zapis ten jest sprzeczny z bezwzględnie obowiązującym uregulowaniami art. 11 w zw. z art. 9 ust. 1 i art. 10 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Przepis art. 9 ust. 1 jako jedyne ograniczenie co do terminu, w jakim może być złożona reklamacja ustala dwumiesięczny okres od momentu stwierdzenia przez konsumenta niezgodności towaru z umową, a z kolei przepis art. 10 ustala termin odpowiedzialności sprzedawcy zasadniczo na dwa lata, który to termin odpowiada uprawnieniu do złożenia reklamacji w tymże okresie. Zachowanie przez konsumenta tychże terminów uprawnia go do żądania, zgodnie z art. 8 powołanej ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, doprowadzenia przez sprzedawcę towaru do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy lub wręcz do odstąpienia od umowy. Zgodnie natomiast z art. 11 w/w ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej dany przedsiębiorca nie może wyłączyć ani ograniczyć uprawnień wynikających z tej ustawy, m.in. wskazanych powyżej. Uregulowanie zastosowane przez TD Plus jest więc drastycznym, nie mającym uzasadnienia prawnego, ograniczeniem prawa konsumentów co do możliwego terminu składania potencjalnych reklamacji towarów zakupionych u Przedsiębiorcy, co z kolei skutkowałoby zdjęciem z tegoż Przedsiębiorcy obciążającej go zgodnie z prawem odpowiedzialności wobec konsumenta. Stwierdzone działanie Przedsiębiorcy ma charakter bezprawny i stanowi tym samym, zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Ad pkt IV.1 i 2 sentencji decyzji Prezes UOKiK oceniał postanowienia „Ogólnej Procedury Reklamacji” o treści: „ Zgłoszenie reklamacji obuwia nowego musi nastąpić w ciągu 14 dni od daty otrzymania przesyłki. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana ” oraz „ W przypadku gdy wady fabryczne obuwia ujawnią się w trakcie użytkowania kupujący ma prawo w ciągu 10 dni od daty otrzymania przesyłki zareklamować je. Po tym czasie reklamacja nie będzie uznana jako wadliwa z winy producenta”. Postanowienia te są sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym uregulowaniami art. 11 w zw. z art. 9 ust. 1 i art. 10 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Uzasadnienie w tym zakresie zostało już przedstawione w punkcie poprzednim decyzji ( Ad pkt III. sentencji decyzji ) i odnosi się ono w pełni do przedmiotowych postanowień Ogólnej Procedury Reklamacji. Ad pkt IV.3 sentencji decyzji Prezes UOKiK oceniał postanowienie „Ogólnej Procedury Reklamacji” o treści: „ Jeżeli po przekroczeniu okresu 10 dni, do 3 miesięcy od daty otrzymania przesyłki klient chciałby zareklamować obuwie mamy możliwość przyjęcia takiej pary butów i naprawienia jej. W takim jednak przypadku koszty wysyłki w obie strony pokrywa kupujący - nie jest już to wada fabryczna ”. Badane postanowienie jest sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym uregulowaniem w art. 11 w zw. z 20 art. 10 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Uregulowanie art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, ustala bowiem dwuletni, a nie 3-miesięczny, okres, w trakcie którego może być złożone zawiadomienie o niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 2 to na sprzedawcy spoczywa obowiązek pokrycia kosztów dostarczenia towaru podlegającego w następstwie reklamacji nieodpłatnej wymianie lub naprawie. Zgodnie natomiast z art. 11 w/w ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej dany przedsiębiorca nie może wyłączyć ani ograniczyć uprawnień wynikających z tej ustawy, m.in. wskazanych powyżej. Stwierdzone działanie Przedsiębiorcy ma zatem charakter bezprawny i stanowi tym samym, zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Ad pkt IV.4 sentencji decyzji Prezes UOKiK oceniał postanowienie „Ogólnej Procedury Reklamacji” o treści: „ Zgodnie z ustawą z 2.03.2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz.U. nr 22, poz. 271 z póżn. zm.) Klient ma prawo zwrócić kupione obuwie będące w nienaruszonym stanie w terminie 10 dni od otrzymania przesyłki ”. Analizowane postanowienie jest sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym uregulowaniem w art.17 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów. Zgodnie z tym przepisem konsument ma możliwość, w ciągu 10 dni od otrzymania towaru, złożenia oświadczenia na piśmie o odstąpieniu od umowy, natomiast sam zwrot obuwia powinien nastąpić (po uprzednim odstąpieniu od umowy) niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od tegoż odstąpienia. TD Plus tym samym, powołując właściwą podstawę prawną, świadomie wprowadza uregulowanie z tą podstawą sprzeczne (bezprawne), niekorzystne dla konsumentów postanowienie. Ograniczenie, w stosunku do możliwości jakie daje powołana ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów, możliwości zwrotu zakupionego towaru to drastyczne naruszenie praw konsumentów. Zgodnie natomiast z art. 17 w/w ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów (…) dany przedsiębiorca nie może wyłączyć ani ograniczyć uprawnień wynikających z tej ustawy, m.in. wskazanych powyżej. Stwierdzone działanie Przedsiębiorcy ma zatem charakter bezprawny i stanowi tym samym, zgodnie z art. 24 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Ad pkt V.1 sentencji decyzji Postanowienie „Ogólnej procedury reklamacji” o treści: „ W przypadku reklamacji obuwia nowego z powodu: - błędnie wysłany model, kolor, rozmiar - obuwie nowe z wadami fabrycznymi - długość wkładki niezgodna z podanymi w tabeli Wpierw prosimy o przesłanie zdjęć wad na maila: baleno@gmail.com ”. 21 Prezes UOKiK uznał w/w postanowienie za stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej, w postaci działania wprowadzającego w błąd. Zapis ten stanowi nieuczciwą praktykę rynkową, poprzez wprowadzenie konsumenta w błąd co do warunków składania reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową. Wymagane przez Przedsiębiorcę, jako warunek skutecznego złożenia reklamacji, przesłanie uprzednio (przed złożeniem reklamacji) drogą email-ową zdjęcia stwierdzonych wad obuwia, może być utrudnieniem dla niektórych konsumentów, a przede wszystkim jest naruszeniem dobrych obyczajów wyrażającym się tu w narzuceniu konsumentowi obowiązków, które nie tylko nie wynikają z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…), ale i nie są niezbędne dla realizacji uprawnień konsumenta, czy też obowiązków sprzedawcy. Brzmienie przedmiotowego postanowienia może zniekształcić rynkowe zachowanie konsumenta, poprzez przekonanie, że złożenie reklamacji bez uprzedniego wysłania zdjęć nie jest możliwe. Warunki składania reklamacji są określone zaś w ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (art. 4 ust. 1 i art. 11). W żadnym razie nie wynika z tych przepisów możliwość ograniczania prawa do złożenia reklamacji, poprzez wprowadzenie przez Przedsiębiorcę wymogu wykonania i przesłania zdjęć wadliwego towaru, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Ad pkt V.2 sentencji decyzji Postanowienie „Ogólnej procedury reklamacji” o treści: „Obuwie należy przesłać w oryginalnym pudełku, musi być również dołączony paragon (obuwie przysłane do reklamacji bez paragonu nie będzie uwzględniane”. Prezes UOKiK uznał w/w postanowienie za stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej, w postaci działania wprowadzającego w błąd. Zapis ten stanowi nieuczciwą praktykę rynkową, poprzez wprowadzenie konsumenta w błąd co do warunków składania reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową. Wymagane przez Przedsiębiorcę, jako warunek skutecznego złożenia reklamacji, przesłanie obuwia w oryginalnym opakowaniu wraz z paragonem, jest nadużyciem. Naruszenie dobrych obyczajów wyraża się tu w narzuceniu konsumentowi obowiązków, które nie tylko nie wynikają z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…), ale i nie są niezbędne dla realizacji uprawnień konsumenta, czy też obowiązków sprzedawcy. Brzmienie przedmiotowego postanowienia może zniekształcić rynkowe zachowanie konsumenta, poprzez przekonanie, że złożenie reklamacji, bez wysłania obuwia w oryginalnym pudełku oraz bez paragonu jest bezprzedmiotowe. Realizacja istotnych uprawnień konsumenta zależeć miałaby w tym przypadku od tego, czy opakowanie towaru zostało przez tegoż konsumenta zachowane, a w dodatku w stanie nieuszkodzonym, co ze względu na przesyłkę, późniejsze odpakowywanie i standardowe traktowanie opakowań jako odpadów (śmieci) może być utrudnione. Ewentualny zaś brak paragonu także nie powoduje po stronie konsumenta utraty praw z tytułu tzw. niezgodności towaru z umową. Paragon stanowi wprawdzie dokument zakupu danego towaru, jednak ten fakt można wykazać także w inny sposób (np. wydruk potwierdzenia przelewu, dokumentacja sprzedającego). Ad pkt VI sentencji decyzji Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 Prezes UOKiK może nałożyć na 22 przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie dopuścił się stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24. Nakładanie kar w trybie art.106 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów odbywa się w trybie uznania administracyjnego (charakter fakultatywny kary pieniężnej), co oznacza, że zarówno o fakcie jej nałożenia, jak i o jej wysokości decyduje w konkretnej sprawie Prezes UOKiK. Kara pieniężna jest sankcją nakładaną na przedsiębiorcę za stosowanie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, opisanej w art. 24 tej ustawy. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera katalogu przesłanek, od których Prezes Urzędu uzależnia nałożenie kary pieniężnej, zatem Prezes kierować się musi przesłankami wynikającymi z funkcji dla jakich kary te zostały powołane. Kary pieniężne w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów pełnią zaś funkcję prewencyjną, represyjną i dyscyplinującą. Natomiast odnośnie wysokości kary pieniężnej to art. 111 ustawy wskazuje, iż ustalając wysokość kary pieniężnej Prezes UOKiK winien wziąć pod uwagę okres, stopień oraz okoliczność uprzedniego naruszenia przepisów ustawy. Przedsiębiorca jako profesjonalista powinien dołożyć szczególnej staranności, by w kontaktach z konsumentami postępować zgodnie z literą prawa, uwzględniając dobre obyczaje kupieckie oraz chroniąc interesy konsumentów. TD Plus dokonując sprzedaży na rzecz konsumentów „wrażliwego” towaru, tj. obuwia powinien mieć świadomość wiążących go regulacji prawnych i w oparciu o nie układać stosowane w obrocie wzorce (Regulamin, Ogólna procedura reklamacji). Przedsiębiorca przy swobodnym dostępie do powszechnie obowiązujących regulacji prawnych, orzecznictwa sądowego, w tym Rejestru, decyzji Prezesa UOKiK, itp. ma obowiązek posługiwać się wzorcami umownymi, które będą wolne od postanowień naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Pomimo istnienia stosownych regulacji prawnych TD Plus posługuje się wzorcami, które zawierają postanowienia naruszające przepisy ustawy o okik, co świadczy o tym, że jest on świadomy bezprawności swojego działania i ponosi winę za swoje działania. W punkcie VI sentencji niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył na Przedsiębiorcę, kary pieniężne w wysokości: 1 . z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. 2 . z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie II sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. 3. z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie III sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. 23 4 . z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie IV sentencji karę pieniężną w wysokości: 2916zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset szesnaście złotych), płatną do budżetu Państwa. 5 . z tytułu naruszenia zakazu o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie V sentencji karę pieniężną w wysokości: 1458 zł (słownie: tysiąc czterysta pięćdziesiąt osiem złotych), płatną do budżetu Państwa. Ad 1. W przedmiotowej sprawie negatywnie ocenione działanie TD Plus polegało na opracowaniu i używaniu wzorców umownych, które zawierały w swojej treści postanowienia tożsame z postanowieniami uznanymi za niedozwolone i wpisanymi do Rejestru, co jest działaniem bezprawnym. Postanowienia zawarte w Regulaminie m.in. wyłączały odpowiedzialność TD Plus za terminowe dostarczenie towaru, utrudniały złożenie reklamacji poprzez obowiązek sporządzenia przez konsumenta wraz z kurierem protokołu „szkodowego”. W kolejnym postanowieniu Przedsiębiorca ustalił, że brak oryginalnego opakowania towaru będzie skutkować nieuwzględnieniem jego reklamacji. Stosowanie wskazanych postanowień mogło zatem prowadzić do ograniczenia odpowiedzialności Przedsiębiorcy wobec konsumenta, a więc naruszać ekonomiczny interes słabszej strony transakcji handlowej.. Stwierdzić należy ponadto, że stosowanie przez TD Plus w Regulaminie przedmiotowych postanowień, tożsamych z postanowieniami wpisanymi do Rejestru klauzul niedozwolonych, nosi znamiona długotrwałości. Mają one zastosowanie do umów sprzedaży zawieranych od 08.06.2010r. Podstawą obliczenia wysokości kary jest przychód TD Plus osiągnięty w roku 2011, poprzedzającym rok nałożenia kary, tj. kwota (tajemnica skarbowa). Odsetek określony w celu obliczania kary to 0,1 % przychodu Przedsiębiorcy. Ustalona kwota stanowi tzw. kwotę bazową, która wynosi w zaokrągleniu (…) zł. Znaczący wpływ na ustalenie wysokości kary mają okoliczności obciążające oraz łagodzące. Przesłanką obciążającą jest fakt dokonywania sprzedaży poprzez największy portal internetowych aukcji na terenie całego kraju. Należy przyjąć, iż stosowana praktyka ma zasięg ogólnopolski i prowadzi do naruszenia słusznego interesu nieograniczonej liczy konsumentów. Wpływ tej przesłanki obciążającej spowodował podniesienie kary pieniężnej o 20%. Nie stwierdzono przesłanek łagodzących, uzasadniających obniżenie wymiaru kary pieniężnej. Za naruszenie zakazu określonego w pkt I sentencji niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył więc na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1458 zł, co stanowi około (…) % przychodu osiągniętego w 2011 roku. Zdaniem Prezesa UOKiK, tak określona kara za poszczególne naruszenia spełni zarówno rolę represyjną jako sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców działających w branży przed podobnym naruszaniem słusznych interesów konsumentów. Biorąc od uwagę powyższe kara pieniężna nałożona na Przedsiębiorcę jest adekwatna do 24 okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Ad 2. W przedmiotowej sprawie negatywnie ocenione działanie TD Plus polegało na opracowaniu i używaniu Regulaminu, który zawierał w swojej treści postanowienia stanowiące nieuczciwą praktykę rynkową, a tym samym praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Stwierdzone działanie polegało na wprowadzeniu konsumenta w błąd, polegający na wskazaniu przez Przedsiębiorcę jako warunku koniecznego reklamacji, konieczności wysłania „elektronicznego formularza reklamacji”. Ponadto Przedsiębiorca wskazał katalog okoliczności faktycznych, które miałyby uniemożliwiać złożenie reklamacji, co również stanowi wprowadzenie w błąd konsumentów. Należy przyjąć, że w przypadku badanych postanowień Regulaminu naruszenie nastąpiło na etapie zawierania kontraktu. Istotą tego etapu jest zachowanie przedsiębiorcy wobec konsumenta, wyrażającego zamiar zawarcia kontraktu, polegające na naruszeniu przepisów prawa lub dobrych obyczajów, wpływające na treść kontraktu. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której konsument chce zawrzeć umowę kupna-sprzedaży, ma zatem zamiar zawarcia kontraktu. Natomiast Przedsiębiorca w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej stosuje opracowane przez siebie wzorce umowne, które zawierają postanowienie bezprawne. Takie działanie TD Plus prowadzi do naruszenia przepisów prawa wpływającego na treść kontraktu. Stwierdzić należy ponadto, że stosowanie przez Przedsiębiorcę w Regulaminie przedmiotowych postanowień, nosi znamiona długotrwałości. Mają one zastosowanie do umów sprzedaży zawieranych od 08.06.2010r. Podstawą obliczenia wysokości kary jest przychód TD Plus osiągnięty w roku 2011, poprzedzającym rok nałożenia kary, tj. kwota (tajemnica skarbowa).. Odsetek określony w celu obliczania kary to 0,1 % przychodu. Ustalona kwota stanowi tzw. kwotę bazową, która wynosi w zaokrągleniu (…) zł. Znaczący wpływ na ustalenie wysokości kary mają okoliczności obciążające oraz łagodzące. Przesłanką obciążającą jest fakt dokonywania sprzedaży poprzez największy portal internetowych aukcji na terenie całego kraju. Należy przyjąć, iż stosowana praktyka ma zasięg ogólnopolski i prowadzi do naruszenia słusznego interesu nieograniczonej liczy konsumentów. Wpływ tej przesłanki obciążającej spowodował podniesienie kary pieniężnej o 20%. Nie stwierdzono przesłanek łagodzących, uzasadniających obniżenie wymiaru kary pieniężnej. Za naruszenie zakazu określonego w pkt II sentencji niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył więc na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1458 zł, co stanowi około (…) % przychodu osiągniętego w 2011 roku. Zdaniem Prezesa UOKiK, tak określona kara za poszczególne naruszenia spełni zarówno rolę represyjną jako sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców działających w branży przed podobnym naruszaniem słusznych interesów konsumentów. Biorąc od uwagę powyższe kara pieniężna nałożona na Przedsiębiorcę jest adekwatna do 25 okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Ad 3. W przedmiotowej sprawie negatywnie ocenione działanie TD Plus polegało na opracowaniu i używaniu Regulaminu, który zawierał w swojej treści także postanowienie bezprawne w świetle art. 9 ust. 1 i 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. Stosując przedmiotowe postanowienie Przedsiębiorca bezprawnie ograniczał okres, w jakim, od momentu otrzymania przesyłki, może być złożona reklamacja, a więc miało ono charakter poważnego naruszenia praw konsumenta.. Należy przyjąć, analogicznie, jak w punkcie poprzedzającym, że w przypadku badanych postanowień Regulaminu naruszenie nastąpiło na etapie zawierania kontraktu. Stwierdzić należy ponadto, że stosowanie przez Przedsiębiorcę w Regulaminie przedmiotowych postanowień, nosi znamiona długotrwałości. Mają one zastosowanie do umów sprzedaży zawieranych od 08.06.2010r. Podstawą obliczenia wysokości kary jest przychód TD Plus osiągnięty w roku 2011, poprzedzającym rok nałożenia kary, tj. kwota (tajemnica skarbowa) zł. Odsetek określony w celu obliczania kary to 0,1 % przychodu. Ustalona kwota stanowi tzw. kwotę bazową, która wynosi w zaokrągleniu (…) zł. Znaczący wpływ na ustalenie wysokości kary mają okoliczności obciążające oraz łagodzące. Przesłanką obciążającą jest fakt dokonywania sprzedaży poprzez największy portal internetowych aukcji na terenie całego kraju. Należy przyjąć, iż stosowana praktyka ma zasięg ogólnopolski i prowadzi do naruszenia słusznego interesu nieograniczonej liczy konsumentów. Wpływ tej przesłanki obciążającej spowodował podniesienie kary pieniężnej o 20%. Nie stwierdzono przesłanek łagodzących, uzasadniających obniżenie wymiaru kary pieniężnej. Za naruszenie zakazu określonego w pkt III sentencji niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył więc na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1458 zł, co stanowi około (…) % przychodu osiągniętego w 2011 roku. Zdaniem Prezesa UOKiK, tak określona kara za poszczególne naruszenia spełni zarówno rolę represyjną jako sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców działających w branży przed podobnym naruszaniem słusznych interesów konsumentów. Biorąc od uwagę powyższe kara pieniężna nałożona na Przedsiębiorcę jest adekwatna do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Ad 4. Prezes UOKiK negatywnie ocenił działanie TD Plus polegające na opracowaniu i używaniu Ogólnej Procedury Reklamacji, która zawierała w swojej treści postanowienie bezprawne w świetle przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. Stosując przedmiotowe postanowienia (IV.pkt 1-3 sentencji niniejszej 26 decyzji) Przedsiębiorca bezprawnie ograniczał okres, w jakim, od momentu otrzymania przesyłki, może być złożona reklamacja, a więc miało to działanie charakter poważnego naruszenia praw konsumenta. Z kolei postanowieniem ocenianym w IV.pkt 4 sentencji niniejszej decyzji Przedsiębiorca, niezgodnie z uregulowaniem w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów, ograniczył czas zwrotu towaru, do jakiego ma prawo konsument. Należy przyjąć, analogicznie, jak w punkcie poprzedzającym, że w przypadku badanych postanowień Ogólnej Procedury Reklamacji naruszenie nastąpiło na etapie zawierania kontraktu. Stwierdzić należy ponadto, że stosowanie przez Przedsiębiorcę w Ogólnej Procedurze Reklamacji przedmiotowych postanowień, nosi znamiona długotrwałości. Mają one zastosowanie do umów sprzedaży zawieranych od 08.06.2010r. Podstawą obliczenia wysokości kary jest przychód TD Plus osiągnięty w roku 2011, poprzedzającym rok nałożenia kary, tj. kwota (tajemnica skarbowa) zł. Odsetek określony w celu obliczania kary to (…) % przychodu. Ustalona kwota stanowi tzw. kwotę bazową, która wynosi w zaokrągleniu 2430 zł. Znaczący wpływ na ustalenie wysokości kary mają okoliczności obciążające oraz łagodzące. Przesłanką obciążającą jest fakt dokonywania sprzedaży poprzez największy portal internetowych aukcji na terenie całego kraju. Należy przyjąć, iż stosowana praktyka ma zasięg ogólnopolski i prowadzi do naruszenia słusznego interesu nieograniczonej liczy konsumentów. Wpływ tej przesłanki obciążającej spowodował podniesienie kary pieniężnej o 20%. Nie stwierdzono przesłanek łagodzących, uzasadniających obniżenie wymiaru kary pieniężnej. Za naruszenie zakazu określonego w pkt IV sentencji niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył więc na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2916 zł, co stanowi około (…) % przychodu osiągniętego w 2011 roku. Zdaniem Prezesa UOKiK, tak określona kara za poszczególne naruszenia spełni zarówno rolę represyjną jako sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców działających w branży przed podobnym naruszaniem słusznych interesów konsumentów. Biorąc od uwagę powyższe kara pieniężna nałożona na Przedsiębiorcę jest adekwatna do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Ad 5. W przedmiotowej sprawie negatywnie ocenione działanie TD Plus polegało także na opracowaniu i używaniu Ogólnej Procedury Reklamacji, która zawierała w swojej treści postanowienia stanowiące nieuczciwą praktykę rynkową, a tym samym praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Stwierdzone działania polegały na wprowadzeniu konsumenta w błąd, poprzez wskazanie konieczności uprzedniego (przed złożeniem reklamacji) przesłania do Przedsiębiorcy zdjęcia wady/wad towaru oraz na obwarowaniu możliwości złożenia reklamacji koniecznością wysłania reklamowanego obuwia wyłącznie w 27 oryginalnym opakowaniu wraz z paragonem, co jest nadużyciem, gdyż takie wymagania nie wynikają z obowiązujących przepisów prawa, a jednocześnie mogą, przez wprowadzenie w błąd, ograniczać faktycznie uprawnienia konsumenta. Należy przyjąć, analogicznie, jak w punkcie poprzedzającym, że w przypadku badanych postanowień Ogólnej Procedury Reklamacji naruszenie nastąpiło na etapie zawierania kontraktu. Stwierdzić należy ponadto, że stosowanie przez Przedsiębiorcę w Ogólnej Procedurze Reklamacji przedmiotowych postanowień, nosi znamiona długotrwałości. Mają one zastosowanie do umów sprzedaży zawieranych od 08.06.2010r. Podstawą obliczenia wysokości kary jest przychód TD Plus osiągnięty w roku 2011, poprzedzającym rok nałożenia kary, tj. kwota (tajemnica skarbowa) zł. Odsetek określony w celu obliczania kary to (…) % przychodu. Ustalona kwota stanowi tzw. kwotę bazową, która wynosi w zaokrągleniu 1215 zł. Znaczący wpływ na ustalenie wysokości kary mają okoliczności obciążające oraz łagodzące. Przesłanką obciążającą jest fakt dokonywania sprzedaży poprzez największy portal internetowych aukcji na terenie całego kraju. Należy przyjąć, iż stosowana praktyka ma zasięg ogólnopolski i prowadzi do naruszenia słusznego interesu nieograniczonej liczy konsumentów. Wpływ tej przesłanki obciążającej spowodował podniesienie kary pieniężnej o 20%. Nie stwierdzono przesłanek łagodzących, uzasadniających obniżenie wymiaru kary pieniężnej. Za naruszenie zakazu określonego w pkt V sentencji niniejszej decyzji Prezes UOKiK nałożył więc na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1458 zł, co stanowi około (…) % przychodu osiągniętego w 2011 roku. Zdaniem Prezesa UOKiK, tak określona kara za poszczególne naruszenia spełni zarówno rolę represyjną jako sankcja i dolegliwość za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak i prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jest też jej walor wychowawczy, w tym wymiar ogólny, odstraszający dla innych przedsiębiorców działających w branży przed podobnym naruszaniem słusznych interesów konsumentów. Biorąc od uwagę powyższe kara pieniężna nałożona na Przedsiębiorcę jest adekwatna do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Mając powyższe na uwadze należało orzec, jak w sentencji decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy antymonopolowej karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000. Od niniejszej decyzji, na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c., przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i 28 Konsumentów – Delegatura w Lublinie, w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia decyzji. Otrzymuje: TD Plus Sp. z o.o. ul. Grójecka 194/327 02-390 Warszawa a/a decyzja podpisana przez Dyrektora Delegatury UOKiK w Lubline - p. Ewę Wiszniowską