RPZ-25/2007

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK W POZNANIU ul. Zielona 8, 61-851 Pozna ń Tel. (0-61) 852-15-17, 852-77-50, Fax (0-61) 851-86-44 E-mail: poznan@uokik.gov.pl RPZ- 411/20/06/JK Pozna ń , dnia 20 kwietnia 2007 r. DECYZJA Nr RPZ 25/2007 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080 ze zm.) oraz stosownie do tre ś ci art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18, poz. 172) - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, na wniosek Stowarzyszenia Hurtowników Piwa i Napojów z siedzib ą w Katowicach, w sprawie stwierdzenia stosowania przez Kompani ę Piwowarsk ą S.A. z siedzib ą w Poznaniu praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę okre ś lonych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegaj ą cych na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na ś l ą skim rynku lokalnym w zakresie sprzeda ż y piwa odbiorcom hurtowym poprzez narzucanie: - nieuczciwych cen, - maksymalnych cen odsprzeda ż y, - nakazu zaopatrywania si ę w produkty wy łą cznie u producenta, - obowi ą zku ujawniania informacji stanowi ą cych tajemnic ę przedsi ę biorstwa, - obowi ą zku utrzymania czterodniowych zapasów produktów. UZASADNIENIE W dniu 2 listopada 2006 r. do Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach wp ł yn ął wniosek Stowarzyszenia Hurtowników Piwa i Napojów w Katowicach (zwanego dalej Stowarzyszeniem), przekazany nast ę pnie w dniu 20.11.2006 r. wed ł ug w ł a ś ciwo ś ci do Delegatury Urz ę du w Poznaniu. Stowarzyszenie wnios ł o o wszcz ę cie post ę powania w sprawie praktyk okre ś lonych w art. 8 ust 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosowanych Kompani ę Piwowarsk ą S.A. z siedzib ą w Poznaniu (zwan ą dalej KP) polegaj ą cych na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na ś l ą skim rynku lokalnym w zakresie sprzeda ż y piwa odbiorcom hurtowym poprzez narzucenie: nieuczciwych cen, maksymalnych cen odsprzeda ż y, nakazu zaopatrywania si ę w produkty wy łą cznie u producenta, obowi ą zku ujawniania informacji stanowi ą cych tajemnic ę przedsi ę biorstwa, obowi ą zku utrzymania czterodniowych zapasów produktów. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie powo ł a ł o si ę na nast ę puj ą ce okoliczno ś ci: 1. KP rozró ż nia trzy kana ł y dystrybucji: handel nowoczesny (super i hipermarkety), handel tradycyjny i gastronomi ę . Dzia ł alno ść cz ł onków Stowarzyszenia (dalej Dystrybutorów) dotyczy kana ł u handlu tradycyjnego. KP dostarcza towar do Dystrybutora lub punktu przez niego wskazanego lub Dystrybutor odbiera towar od KP. 2. Dystrybutorów łą cz ą z KP tzw. umowy dystrybucyjne, których tre ść nie podlega ł a negocjacji i które zmieniane s ą w drodze aneksów o tre ś ci narzucanej przez KP. Umowa handlowa w swoim najnowszym brzmieniu przewiduje: - obowi ą zek przestrzegania przez Dystrybutora maksymalnej ceny odsprzeda ż y ustalonej przez KP, - wysoko ść upustu podstawowego w wysoko ś ci 7%, - udzielenie przez KP dodatkowego upustu wolumenowego za dany miesi ą c, uzale ż nionego od wykonania Planu Zakupu Marek, - obowi ą zek utrzymania minimum 4 dniowego zapasu wszystkich rodzajów produktów, - obowi ą zek zakupu produktów KP wy łą cznie od KP, - obowi ą zek przedstawienia przez Dystrybutora szczegó ł owych i udokumentowanych danych dotycz ą cych jego polityki cenowej dotycz ą cej produktów KP oraz produktów konkurencji (za co przys ł uguje dodatkowy upust) przy jednoczesnym zobowi ą zaniu do zachowania danych dotycz ą cych produktów KP w tajemnicy. 3. Udzielane przez KP upusty wolumenowe s ą procentowo identyczne dla wszystkich Dystrybutorów, jednak ró ż ne s ą wielko ś ci, których osi ą gni ę cie warunkuje przyznanie takich upustów. 4. Wed ł ug doniesie ń prasowych udzia ł KP w krajowym rynku piwa wynosi 37%. Natomiast z wypowiedzi przedstawicieli KP, wyg ł oszonych podczas spotka ń z Dystrybutorami, na Ś l ą sku udzia ł KP w rynku wynosi oko ł o 50%. 5. Zdaniem Stowarzyszenia rynkiem w ł a ś ciwym przedmiotowo jest rynek wyrobów piwnych bez rozró ż niania producentów i rodzajów wytwarzanego piwa. 6. Rynkiem w znaczeniu geograficznym jest, zdaniem Stowarzyszenia, Ś l ą sk, przede wszystkim ze wzgl ę du na koszty transportu jakie ograniczaj ą obszar dzia ł alno ś ci Dystrybutora oraz w mniejszym zakresie, ze wzgl ę du na posiadanie odpowiednich lokali magazynowych. Równie ż preferencje klientów na lokalnym rynku sprzeda ż y detalicznej maj ą stanowi ć uzasadnienie uznania Ś l ą ska za rynek lokalny. 7. Si ł a rynkowa KP wynika z preferencji konsumentów, którzy znacznie cz ęś ciej kupuj ą produkty KP ni ż innych producentów. Ponadto g ł ówny konkurent KP, czyli Grupa Ż ywiec S.A., posiada w ł asny system dystrybucji, co pozwala KP dzia ł a ć niezale ż nie od swego najwi ę kszego konkurenta. Organ antymonopolowy ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: W art. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów okre ś lony zosta ł cel regulacji zawartej w tej ustawie. Jest nim zapewnienie rozwoju konkurencji, ochrona przedsi ę biorców nara ż onych na stosowanie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę oraz ochrona konsumentów. Stosowanie regulacji zawartych w ustawie mo ż liwe jest jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia interesu publicznoprawnego (patrz: wyrok S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 7 lipca 2001 r., sygn. akt XVII 82/00). Zgodnie z tym orzeczeniem, „interes publicznoprawny w post ę powaniu administracyjnym nie jest poj ę ciem sta ł ym i jednolitym. W ka ż dej sprawie winien by ć on ustalony i konkretyzowany. (…) 2 Publicznoprawny znaczy dotycz ą cy ogó ł u, dostrze ż ony przez nieokre ś lon ą z góry liczb ę osób, a nie jednostki, czy te ż okre ś lon ą grup ę .” W niniejszej sprawie naruszenie interesu publicznoprawnego przez KP ma si ę przejawia ć w eksploatacji pozycji dominuj ą cej na rynku sprzeda ż y piwa hurtownikom. Tym samym kluczowe dla rozstrzygni ę cia o zasadno ś ci wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego na wniosek Stowarzyszenia staj ą si ę ustalenia dotycz ą ce rynku w ł a ś ciwego w sprawie oraz pozycji na tym rynku zajmowanej przez KP. W ś wietle art. 4 pkt 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przez rynek w ł a ś ciwy - rozumie si ę rynek towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci, w tym jako ść , s ą uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz s ą oferowane na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji. Natomiast przez pozycj ę dominuj ą c ą rozumie si ę , zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, pozycj ę przedsi ę biorcy, która umo ż liwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku w ł a ś ciwym przez stworzenie mu mo ż liwo ś ci dzia ł ania w znacznym zakresie niezale ż nie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa si ę , ż e przedsi ę biorca ma pozycje dominuj ą c ą , je ż eli jego udzia ł w rynku przekracza 40 %. W niniejszej sprawie rynkiem produktowym jest rynek piwa. Bior ą c pod uwag ę , i ż piwo s ł u ż y zaspokajaniu tych samych potrzeb klientów, ma zbli ż one w ł a ś ciwo ś ci (w tym fizyczne), ma podobne ceny oraz zbli ż ony poziom jako ś ci - nale ż y uzna ć , i ż piwa ró ż nych producentów s ą wzgl ę dem siebie, z punktu widzenia nabywcy, towarami substytucyjnymi. Uznanie rynku piwa za rynek relewantny nie budzi ł o dotychczas w ą tpliwo ś ci w orzecznictwie Prezesa Urz ę du. W decyzji RGD-25/2001 Prezes Urz ę du uzna ł , i ż rynek wyrobów piwnych jest rynkiem relewantnym. Jednocze ś nie nie istnieje potrzeba dzielenia rynku piwa na rynki w ęż sze, albowiem ze wzgl ę du na technologi ę wytwarzania oraz uzyskany w wyniku jej zastosowania produkt (czyli piwo) mo ż na uzna ć za jednorodny. Definiuj ą c rynek w ł a ś ciwy produktowo nie sposób pomin ąć faz obrotu, w zale ż no ś ci od których identyfikujemy uczestników rynku. W niniejszej sprawie, która dotyczy relacji pomi ę dzy producentem piwa oraz dystrybutorami hurtowymi, chodzi o pierwsz ą faz ę obrotu towarowego, a mianowicie sprzeda ż piwa odbiorcom hurtowym. Je ż eli chodzi o rynek w uj ę ciu geograficznym, zazwyczaj wyró ż nia si ę rynek krajowy i lokalny, przy czym pierwszy z nich obejmuje towary, których produkcja i obrót zaspokajaj ą podobne potrzeby konsumentów na przewa ż aj ą cej cz ęś ci kraju i z tego wzgl ę du stanowi ą przedmiot konkurencji ze strony rywalizuj ą cych przedsi ę biorców z obszaru ca ł ego kraju. Natomiast ustalenie istnienia rynku lokalnego oraz ewentualne ustalenie jego zasi ę gu wymaga dokonania analizy pod k ą tem istnienia barier wej ś cia na rynek, cech towaru, ró ż nicy cen i kosztów transportu oraz preferencji nabywców, które powoduj ą , i ż na danym obszarze warunki konkurencji dostatecznie ró ż ni ą si ę od warunków na innych obszarach. Zdaniem Stowarzyszenia takim obszarem jest województwo ś l ą skie, o czym decyduj ą koszty transportu oraz preferencje konsumentów (przede wszystkim na obszarze dawnego województwa katowickiego) oraz posiadanie przez g ł ównego konkurenta KP – Grupy Ż ywiec S.A. w ł asnego systemu dystrybucji. Z tym pogl ą dem nie mo ż na si ę jednak zgodzi ć , albowiem zdaniem Prezesa Urz ę du preferencje konsumentów s ą jednym, a nie jedynym, z kryteriów ustalania rynku lokalnego, ponadto winny dotyczy ć one cech produktu, a nie jego producenta. Jak podaje Wnioskodawca „Preferencje konsumentów na terenie by ł ego województwa katowickiego wskazuj ą jednoznacznie, ż e piwa dystrybuowane przez K.P. S.A. (w szczególno ś ci Tyskie) maj ą zdecydowan ą przewag ę nad innymi.” Z informacji podanej na stronie 6 wniosku dotycz ą cej struktury sprzeda ż y w spó ł ce Gozdawa sp. z o.o. (podanej jako reprezentatywny, zdaniem Stowarzyszenia, przyk ł ad) wynika, i ż udzia ł produktów KP w 3 sprzeda ż y tej spó ł ki wynosi 64%, z czego 75% przypada na piwo marki Tyskie. Powy ż sze dane pozwalaj ą jedynie na przyj ę cie, i ż w ś ród dystrybutorów wspó ł pracuj ą cych z KP piwo Tyskie jest najpopularniejsze, natomiast dane te nie mog ą stanowi ć dowodu na sposób kszta ł towania si ę preferencji wszystkich klientów, równie ż tych, którzy kupuj ą piwo innych marek, od hurtowników zaopatruj ą cych si ę w sieci dystrybucyjnej Grupy Ż ywiec S.A. lub innych producentów. Twierdzenie, i ż KP mo ż e dzia ł a ć niezale ż nie od konkurenta dysponuj ą cego w ł asnym systemem dystrybucji hurtowej jest b łę dne. Argument dotycz ą cy braku mo ż liwo ś ci zakupu piwa w Grupie Ż ywiec S.A. bezpo ś rednio w browarze oraz braku mo ż liwo ś ci uzyskania przez niezale ż nego dystrybutora upustu takiego jaki uzyskuje dystrybutor zale ż ny od Grupy Ż ywiec nie jest trafny. Grupa Ż ywiec S.A. posiada system dystrybucji wydzielony do osobnych spó ł ek dystrybucyjnych dzia ł aj ą cych w poszczególnych regionach. KP posiada nie wydzielony jako osobne spó ł ki system dystrybucji w oparciu o tzw. centra dystrybucyjne dzia ł aj ą ce w regionach. Zdaniem Prezesa Urz ę du forma prawna w jakiej producenci prowadz ą dystrybucj ę swoich produktów nie ma znaczenia wobec posiadania przez nich pe ł nej kontroli nad procesem dystrybucji. Województwo ś l ą skie, jako cz ęść rynku krajowego nie jest chroniony ż adnymi barierami o charakterze prawnym. Nie wprowadzono na terytorium województwa ś l ą skiego ce ł , koncesji uniemo ż liwiaj ą cych handel piwem sprowadzanym spoza terytorium województwa, ani monopolu prawnego w handlu hurtowym piwem. Wnioskodawca nie wskaza ł jakiejkolwiek bariery prawnej, któr ą mo ż na by ł oby uzna ć za uniemo ż liwiaj ą c ą lub utrudniaj ą c ą dost ę p do ś l ą skiego rynku piwa. Prezes Urz ę du dokonuj ą c oceny stanu prawnego zwi ą zanego z produkcj ą i hurtowym handlem piwem nie ustali ł istnienia ż adnej takiej bariery. Wobec powy ż szego nale ż a ł o wykluczy ć istnienie pierwszego z czynników pozwalaj ą cych na ustalenie istnienia rynku lokalnego. Nie istniej ą równie ż bariery ekonomiczne wej ś cia na rynek ś l ą ski. Podstawowa bariera, jaka mog ł aby wchodzi ć w rachub ę , czyli bariera kosztów transportu nie istnieje. Browary trzech najwi ę kszych firm browarniczych znajduj ą si ę w odleg ł o ś ci mniejszej ni ż 100 km od Katowic. Spó ł ka zale ż na Grupy Ż ywiec S.A. zajmuj ą ca si ę dystrybucj ą , czyli Ż ywiec Trade Katowice sp. z o.o. ma siedzib ę w Zabrzu. Biuro regionalne Carlsberg Polska S.A. na Ś l ą sku mie ś ci si ę w Katowicach, a magazyn w Chrzanowie. Natomiast KP posiada browar w Tychach. Piwa ró ż nych producentów mog ą stanowi ć zamienniki ze wzgl ę du na podobne w ł a ś ciwo ś ci, jako ść i ceny. W zwi ą zku z powy ż szym nie istniej ą przes ł anki pozwalaj ą ce na uznanie, i ż piwa produkowane przez KP nie mog ą zosta ć zast ą pione przez piwa innych producentów. W zwi ą zku z faktem, i ż w obrocie obecnie znajduj ą si ę piwa pasteryzowane, ich termin przydatno ś ci do spo ż ycia jest stosunkowo d ł ugi, co pozwala na swobodny transport. Pasteryzowane piwo nie traci swoich w ł a ś ciwo ś ci podczas transportu. Powy ż sze oznacza, i ż nie istniej ą cechy produktu uniemo ż liwiaj ą ce lub utrudniaj ą ce jego transport. Wnioskodawca nie wskaza ł , i ż istniej ą szczególne preferencje w ś ród konsumentów piwa powoduj ą ce, i ż kupuj ą oni piwo o okre ś lonej charakterystyce i w ł a ś ciwo ś ciach. Wskaza ł natomiast, i ż ze wzgl ę du na preferencje konsumentów, piwa marek produkowanych przez KP stanowi ą wi ę kszo ść piw dystrybuowanych przez cz ł onków Stowarzyszenia. Preferencje konsumentów dotycz ą ce okre ś lonej marki piwa nie mog ą jednak by ć uznane za podstaw ę do ustalenia rynku w wymiarze geograficznym, w sytuacji, gdy, jak wy ż ej wskazano, brak innych czynników uzasadniaj ą cych tez ę o odmiennych warunkach konkurencji na obszarze Ś l ą ska. 4 Twierdzenie podnoszone przez Wnioskodawc ę , dotycz ą ce mo ż liwo ś ci uznania Ś l ą ska za rynek lokalny w handlu hurtowym piwem, w oparciu o decyzj ę nr RGD-25/2001, w której za rynek lokalny uznano teren województwa zachodniopomorskiego jest niezasadne. W wy ż ej wymienionej decyzji Prezes Urz ę du uzna ł istnienie rynku lokalnego, ze wzgl ę du na fakt, i ż strony post ę powania prowadzi ł y dzia ł alno ść w zasadzie wy łą cznie na terenie województwa zachodniopomorskiego, gdzie regionalny browar posiada ł pozycj ę dominuj ą c ą . Proste przyj ę cie we wniosku, i ż skoro mo ż e istnie ć rynek lokalny województwa zachodniopomorskiego, to mo ż e równie ż istnie ć rynek ś l ą ski jest b łę dne, albowiem jak wskazano wy ż ej na Ś l ą sku o dost ę p do odbiorców hurtowych walcz ą spó ł ki browarnicze prowadz ą ce dzia ł alno ść na terytorium ca ł ego kraju. Fakt, i ż browary dzia ł aj ą ce na rynku ogólnopolskim wspó ł pracuj ą z hurtowniami prowadz ą cymi dzia ł alno ść na terenie województwa ś l ą skiego nie oznacza, i ż mo ż liwe jest wyodr ę bnienie województwa ś l ą skiego jako rynku lokalnego. Reasumuj ą c, ustalenie, i ż rynkiem w ł a ś ciwym w uj ę ciu geograficznym jest obszar województwa ś l ą skiego nie jest mo ż liwe. Nie istniej ą bowiem, co powy ż ej wskazano, bariery zwi ą zane z przepisami prawa, warunkami ekonomicznymi, w ł a ś ciwo ś ciami produktów czy szczególnymi preferencjami konsumentów, które powodowa ł yby ograniczenie dost ę pu do rynku producentom piwa innym ni ż KP. Nale ż y uzna ć , i ż w przypadku sprzeda ż y piwa przez producentów odbiorcom hurtowym istniej ą dla producentów jednolite warunki handlu na obszarze ca ł ego kraju i brak jest przes ł anek do uznania, i ż istniej ą rejony kraju, w których warunki takie s ą niejednolite. Wobec stwierdzenia, i ż rynkiem w ł a ś ciwym w niniejszej sprawie jest rynek krajowy Prezes Urz ę du uzna ł , i ż nale ż a ł o rozpatrzy ć mo ż liwo ść posiadania przez KP pozycji dominuj ą cej na rynku krajowym. Tylko bowiem w przypadku ustalenia posiadania przez KP pozycji dominuj ą cej na rynku krajowym mo ż liwe by ł oby przeprowadzenie post ę powania w celu ustalenia, czy praktyki KP nie stanowi ą nadu ż ycia tej pozycji. Na podstawie informacji zawartych we wniosku Stowarzyszenia o wszcz ę cie post ę powania oraz b ę d ą cych w dyspozycji Prezesa Urz ę du ustalono, ż e KP dzia ł a na krajowym rynku produkcji i sprzeda ż y piwa hurtownikom. Udzia ł KP w krajowym rynku piwa, w roku 2005, wyniós ł 37% (zgodnie z danymi pochodz ą cymi z wniosku). Dla uznania, i ż dany podmiot posiada pozycj ę dominuj ą c ą konieczne jest ustalenie, i ż podmiot ten posiada zdolno ść zapobiegania skutecznej konkurencji oraz dzia ł ania w znacznym zakresie niezale ż nie od konkurentów, kontrahentów i konsumentów. Rynek piwa w Polsce jest rynkiem silnie konkurencyjnym, dzia ł aj ą na nim trzy du ż e spó ł ki (Kompania Piwowarska S.A., Grupa Ż ywiec S.A. oraz Carlsberg Polska S.A.) oraz kilkadziesi ą t mniejszych browarów. Na tak konkurencyjnym rynku nie istnieje mo ż liwo ść prowadzenia dzia ł alno ś ci niezale ż nie od konkurentów, kontrahentów i konsumentów. Ponadto nie jest mo ż liwe zapobieganie skutecznej konkurencji w sytuacji, gdy na rynku dzia ł a drugi, podobnej wielko ś ci podmiot (Grupa Ż ywiec S.A.) oraz inne mniejsze podmioty gotowe do wype ł nienia ewentualnej luki cenowej w oferowanym asortymencie. Powy ż sze oznacza, i ż wobec braku przekroczenia przez KP progu 40% udzia ł u w rynku, którego przekroczenie pozwala na przyj ę cie domniemania posiadania pozycji dominuj ą cej, oraz wobec braku łą cznego spe ł nienia opisanych wy ż ej przes ł anek dotycz ą cych uznania pozycji za dominuj ą c ą , nale ż y uzna ć , i ż KP nie posiada pozycji dominuj ą cej na rynku piwa. Zgodnie z brzmieniem art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji odmówi ć wszcz ę cia post ę powania, je ż eli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, i ż nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 8 ust 2 pkt 1. 5 Stwierdzenie nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej, które zarzuci ł o Stowarzyszenie wymaga wykazania, i ż przedsi ę biorca posiada na rynku w ł a ś ciwym pozycj ę dominuj ą c ą oraz, i ż pozycj ę dominuj ą c ą wykorzystuje w sposób niedozwolony. Organ antymonopolowy rozpatruj ą c przedmiotowy wniosek uzna ł , i ż brak jest podstaw do twierdzenia, ż e KP dopu ś ci ł a si ę nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej w zwi ą zku z faktem, i ż KP nie posiada pozycji dominuj ą cej na rynku piwa. Brak stwierdzenia posiadania przez KP pozycji dominuj ą cej czyni zbytecznym dokonywanie szczegó ł owych ustale ń co do praktyk KP dotycz ą cych narzucania nieuczciwych cen lub innych warunków zakupów. Bior ą c pod uwag ę fakt, i ż w ś wietle powy ż szych ustale ń brak naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 1 jest oczywisty, orzeczono jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 kodeksu post ę powania cywilnego – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym, od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. Z upowa ż nienia Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Poznaniu Edward Stawicki Otrzymuje: Tomasz Ż urawski – adwokat Przedpe ł ski, Zgryzek, Ż urawski i Partnerzy Kancelaria Adwokacka ul. Modelarska 12 40-142 Katowice pe ł nomocnik Stowarzyszenia Hurtowników Piwa i Napojów a/a 6