RWA-11/2007

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI i KONSUMENTÓW W WARSZAWIE RWA-41/10/895/2004/MM Warszawa, dn. 20 kwiecie ń 2007 r. DECYZJA Nr RWA - 11/2007 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 z pó ź n. zm.) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18, poz. 172), - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego na wniosek Louis Tourist Agency Poland Ltd Sp. z o.o. w Warszawie w sprawie uznania za ograniczaj ą ce konkurencj ę i nakazania zaniechania stosowania przez Przedsi ę biorstwo Pa ń stwowe „Porty Lotnicze” w Warszawie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , okre ś lonych: • w art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 2 pkt 1 i art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegaj ą cych na bezpo ś rednim narzucaniu nieuczciwych warunków umów przynosz ą cych nieuzasadnione korzy ś ci maj ą tkowe poprzez powo ł ywanie si ę na niedor ę czane i nieudost ę pnione Wnioskodawcy wzorce umowne oraz formu ł owaniu żą da ń zako ń czenia dzia ł alno ś ci na terenie Terminala i opuszczenia legalnie zajmowanych powierzchni u ż ytkowych z uwagi na rzekomo zachodz ą ce naruszenie owych niekomunikowanych wzorców umownych; • w art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, polegaj ą cych na od łą czeniu dost ę pu do ź róde ł energii elektrycznej; • w art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 2 pkt 5 i art. 8 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy, polegaj ą cych na bezprawnym naruszeniu posiadania Wnioskodawcy przez pracowników oraz s ł u ż by ochrony wewn ę trznej Przedsi ę biorstwa; • w art. 8 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy, polegaj ą cych na uzale ż nianiu zawarcia umowy od spe ł nienia ś wiadczenia niepozostaj ą cego w normalnym zwi ą zku z przedmiotem i zakresem proponowanej umowy; • w art. 8 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, polegaj ą cych na powodowaniu podzia ł u rynku w ł a ś ciwego w sposób odpowiadaj ą cy jedynie interesom dysponenta niezb ę dnych powierzchni u ż ytkowych, nie za ś interesom ogó ł u tj. konsumentów oraz innych, kooperuj ą cych z najemcami przedsi ę biorców; • w art. 8 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy, polegaj ą cych na warunkowaniu kontynuowania relacji kontraktowej w dotychczasowym kszta ł cie. UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2004r. do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów wp ł yna ł wniosek Louis Agency Tourist Poland Ltd. Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: Wnioskodawca; Spó ł ka) o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w stosunku do Przedsi ę biorstwa Pa ń stwowego „Porty Lotnicze” w Warszawie (dalej: Przedsi ę biorstwo; Porty) i stwierdzenie, i ż post ę powanie Przedsi ę biorstwa stanowi nadu ż ycie pozycji dominuj ą cej na rynku us ł ug najmu/dzier ż awy powierzchni u ż ytkowych s ł u żą cych obs ł udze osób w podró ż y lotniczej i osób towarzysz ą cych. Uzasadniaj ą c wniosek Spó ł ka wskaza ł a, i ż w toku prowadzonej przez ni ą na zasadzie wy łą czno ś ci – na podstawie umowy z Przedsi ę biorstwem – dzia ł alno ś ci w zakresie ś wiadczenia us ł ug gastronomicznych na terenie Terminala Nr 1 Mi ę dzynarodowego Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (dalej: Terminal), Przedsi ę biorstwo zacz ęł o zg ł asza ć , pocz ą wszy od jesieni 2002r., zastrze ż enia co do warunków umownych reguluj ą cyh wzajemn ą wspó ł prac ę . W trakcie trwaj ą cych pomi ę dzy Spó ł ka a Przedsi ę biorstwem negocjacji dotycz ą cych nowych warunków, Przedsi ę biorstwo wywiera ł o na Wnioskodawcy presj ę , gro żą c przymusowym pozbawieniem posiadania lokali uzytkowych zajmowanych od 1992r. Kiedy dzia ł ania te nie wywo ł a ł y spodziewanego rezultatu, Porty uzale ż ni ł y dalsze rozmowy od natychmiastowego zwrotu okre ś lonych nieruchomo ś ci lokalowych a jednocze ś nie wskazywa ł y w drodze dyktatu zasady dalszego przedsi ę brania czynno ś ci maj ą cych doprowadzi ć do nowego uregulowania relacji pomi ę dzy Spó ł k ą a Przedsi ę biorstwem. W ś lad za pismem, w którym Przedsi ę biorstwo zapowiedzia ł o, ż e przyst ą pi do jednostronnego przejmowania powierzchni zajmowanych przez Spó ł k ę , jego przedstawiciele w asy ś cie s ł u ż b ochrony lotniska samowolnie przej ę li w nocy z 2 na 3 oraz z 12 na 13, a tak ż e w dniu 13 i 15 marca 2004r. wi ę kszo ść nieruchomo ś ci lokalowych zajmowanych przez Wnioskodawc ę . Jednocze ś nie, Przedsi ę biorstwo powo ł uj ą c si ę na nowoobowi ą zuj ą ce wewn ę trzne regulacje tj. Zarz ą dzenie Nr 195 Dyrektora Naczelnego Przedsi ę biorstwa stwierdzi ł o, ż e Spó ł ka nie jest uprawniona do wykonywania dzia ł alno ś ci na terenie Terminala, przy czym Przedsi ę biorstwo dopuszcza ł o zawarcie umowy ze Spó ł k ą pod pewnymi, nowymi warunkami. Przedsi ę biorstwo powiadomi ł o równie ż Wnioskdowac ę o odci ę ciu zasilania pr ą dem elektryczym kas rejestruj ą cych, nara ż aj ą cym Spó ł k ę na brak mo ż liwo ś ci wywi ą zania si ę z powinno ś ci rejestrowania sprzeda ż y opodatkowanej VAT na rzecz osób nieb ę d ą cych przedsi ę biorcami. Przedsi ę biorstwo wytoczy ł o tak ż e powództwo o stwierdzenie niewa ż no ś ci umowy ze Spó ł k ą . Spó ł ka wskazywa ł a w swoim wniosku, i ż Przedsi ę biorstwo, mimo jej wezwa ń , nie przekaza ł o ani tre ś ci, ani chocia ż by istotnej cz ęś ci Zarz ą dzenia Nr 195. Nie nast ą pi ł o tak ż e przywrócenie posiadania lokali zaj ę tych bez tytu ł u prawnego przez Porty, a zarz ą dzenie tymczasowe s ą du zabezpieczaj ą ce powództwo o ochron ę posiadania wytoczone przez Wnioskodawc ę jest ca ł kowicie ingnorowane przez Porty. Zdaniem Wnioskodawcy, wobec posiadania przez Przedsi ę biorstwo monopolistycznej pozycji na zdefiniowanym przez Spó ł k ę jako rynek w ł a ś ciwy - rynku us ł ug wynajmu powierzchni na terenie mi ę dzynarodowych portów lotniczych - jego dzia ł anie stanowi jaskrawe naruszenie art. 8 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tj. Dz. U z 2003r. Nr 86, poz. 804 z pó ź n. zm.). Prezes Urz ę du pismem z dnia 20 wrze ś nia 2004r., wezwa ł Wnioskodawc ę uzupe ł nienia i skonkretyzowania w aspekcie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z ł o ż onego wniosku, w szczególno ś ci w zakresie ustalenia rynku relewantnego w sprawie. W odpowiedzi, pismami z dnia 5 pa ź dziernika 2004r. oraz z dnia 15 pa ź dziernika 2004r., Wnioskodawca wskaza ł , i ż jego dzia ł alno ść jest dzia ł alno ś ci ą zasadniczo 2 odró ż niaj ą c ą si ę od dzia ł alno ś ci innych restauratorów, a miejsce jej wykonywania tj. powierzchnia mi ę dzynarodowego portu lotniczego decyduje o jej specyfice, co stanowi kryterium wyró ż nienia rynku relewantnego. Spó ł ka sprecyzowa ł a równie ż swoje zarzuty stwierdzaj ą c, i ż Przedsi ę biorstwo stosuje praktyki polegaj ą ce na: 1. na bezpo ś rednim narzucaniu nieuczciwych warunków umów przynosz ą cych nieuzasadnione korzy ś ci maj ą tkowe poprzez powo ł ywanie si ę na niedor ę czane i nieudost ę pnione Wnioskodawcy wzorce umowne oraz formu ł owaniu żą da ń zako ń czenia dzia ł alno ś ci na terenie Terminala i opuszczenia legalnie zajmowanych powierzchni u ż ytkowych z uwagi na rzekomo zachodz ą ce naruszenie owych niekomunikowanych wzorców umownych, co stanowi naruszenie art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 2 pkt 1 i art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów 2. od łą czeniu dost ę pu do ź róde ł energii elektrycznej, co stanowi naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, 3. bezprawnym naruszeniu posiadania Wnioskodawcy przez pracowników oraz s ł u ż by ochrony wewn ę trznej Przedsi ę biorstwa, co stanowi naruszenie art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 2 pkt 5 i art. 8 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy 4. kierowaniu pism wskazuj ą cych na mo ż liwo ść zawarcia nowych umów pod warunkiem opuszczenia przez Wnioskodawc ę powierzchni u ż ytkowych, co stanowi naruszenie: • art. 8 ust. 2 pkt 4 poprzez uzale ż nianie zawarcia umowy od spe ł nienia ś wiadczenianiepozostaj ą cego w normalnym zwi ą zku z przedmiotem i zakresem proponowanej umowy, • art. 8 ust. 2 pkt 8 poprzez powodowanie podzia ł u rynku w ł a ś ciwego w sposób odpowiadaj ą cy jedynie interesom dysponenta niezb ę dnych powierzchni u ż ytkowych, nie za ś interesowm ogó ł u tj. konsumentów oraz innych, kooperuj ą cyh z najemcami przedsi ę biorców, • art. 8 ust. 2 pkt 4 poprzez warunkowe kontynuowanie relacji kontraktowej w dotychczasowym kszta ł cie. Pismami z dnia 14 marca 2005r. oraz z dnia 25 kwietnia 2005r. Spó ł ka wskazywa ł a na kolejne dzia ł ania Przedsi ę biorstwa uzasadniaj ą ce - jej zdaniem - postawione zarzuty, a mianowicie samowolne usuni ę cie w dniach 6/7 oraz 20/21 kwietnia 2005r. przez przedstawicieli Przedsi ę biorstwa osób i mienia nale żą cego do Wnioskodawcy, co sta ł o si ę przedmiotem doniesienia Wnioskodawcy do Prokuratury Rejonowej Warszawa-Ochota. W oparciu o przekazany przez Wnioskodawc ę materia ł dowodowy, Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł nast ę puj ą cy stan faktyczny: W dniu 10 lipca 1991r. Przedsi ę biorstwo Pa ń stwowe „Porty Lotnicze” zawar ł o z Louis Tourist Agency Ltd. - spó ł k ą z ograniczon ą odpowiedzialno ś ci ą prawa cypryjskiego umow ę okre ś lon ą jako „Umowa Koncesyjna” („Concession Agreement”), moc ą której Louis Tourist Agency Ltd. uprawniona by ł a do ś wiadczenia us ł ug gastronomicznych na terenie Terminala Nr 1 Mi ę dzynarodowego Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Zgodnie z zapisem pkt 2.3.5.1 tej umowy, jej postanowienia obj ęł y jedyne i wy łą czne prawo ś wiadczenia Us ł ug Zbiorowego Ż ywienia na terenie Terminala. W dniu 16 pa ź dziernika 1991r. na podstawie zawartej pomi ę dzy Louis Tourist Agency Ltd. a Spó ł k ą umowy dokonana zosta ł a na rzecz Spó ł ki cesja umowy z dnia 10 lipca 1991r. 3 (dalej: Umowa). W dniu 12 sierpnia 1998r. strony zawar ł y tak ż e umow ę o wynajmie powierzchni u ż ytkowych i ś wiadczeniu us ł ug gastronomicznych w Terminalu. Jak wynika z dokumentów przekazanych wraz z wnioskiem, od 1998r. Spó ł ka podejmowa ł a starania o kontynuowanie Umowy. Mi ę dzy stronami dochodzi ł o do licznych spotka ń i wymiany pism. W dniu 20 listopada 2001r. mia ł o miejsce zebranie przedstawicieli Spó ł ki oraz Przedsi ę biorstwa, na którym strony zaprezentowa ł y i omówi ł y swoje opinie na temat mo ż liwo ś ci i warunków kontynuacji wspó ł pracy po wyga ś ni ę ciu Umowy w czerwcu 2002r. ( vide: protokó ł z zebrania – za łą cznik do pisma Spó ł ki z dnia 5 pa ź dziernika 2004r.). Przedsi ę biorstwo stwierdzi ł o, ż e po 10 latach od zawarcia Umowy ze Spó ł k ą , ma ono inne cele i zadania strategiczne, w tym równie ż w zakresie us ł ug gastronomicznych, przy czym stwierdzi ł o równie ż , i ż Umowa jest niewa ż na a to z uwagi na brak zgody co do jej zawarcia ze strony odpowiedniego ministra wymaganej ustaw ą z dnia 14 czerwca 1991 r. o spó ł kach z udzia ł em zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i z 1999 r. Nr 49, poz. 484). Przedsi ę biorstwo o ś wiadczy ł o, ż e zgodnie z procedurami og ł osi przetarg na operatora us ł ug gastronomicznych w Terminalu, w celu wy ł onienia partnera oferuj ą cego najlepsze warunki. Przedsi ę biorstwo mia ł o równie ż zamiar zaprosi ć do przetargu Spó ł k ę , a jednocze ś nie dopuszcza ł o mo ż liwo ść rozwa ż enia jej propozycji w kwestii nowych warunków wspó ł pracy, pod warunkiem przedstawienia ich na pi ś mie. Wed ł ug Spó ł ki natomiast, wa ż no ść Umowy zosta ł a potwierdzona per facta concludentia i dlatego stosownie do jej postanowie ń strony powinny rozpocz ąć negocjacje w sprawie jej przed ł u ż enia, co wyklucza procedur ę przetargow ą . Spó ł ka zaproponowa ł a przed ł u ż enie Umowy na tych samych warunkach i zobowi ą za ł a si ę do dokonania inwestycji w modernizacj ę infrastruktury gastronomicznej. Spó ł ka stwierdzi ł a równie ż , ż e to Przedsi ę biorstwo winno przedstawi ć propozycj ę warunków dalszej wspó ł pracy. Swoje stanowisko co do oczekiwania na propozycj ę ze strony Portów Spó ł ka potwierdzi ł a w pi ś mie z dnia 12 grudnia 2001r. Po kolejnej wymianie pism, Spó ł ka o ś wiadczy ł a, ż e z uwagi na okoliczno ś ci oraz pragnienie utrzymania i umocnienia dotychczasowej wspó ł pracy gotowa jest rozwa ż y ć pewne ust ę pstwa w kwestii zagwarantowanego jej uprzednio wy łą cznego prawa do ś wiadczenia us ł ug gastronomicznych na terenie Terminala. Jednocze ś nie Spó ł ka wyrazi ł a zainteresowanie udzia ł em w planowanym przez Przedsi ę biorstwo przetargu, o ile zachowane zostan ą wszelkie uprawnienia przys ł uguj ą ce jej na mocy prawa oraz Umowy (pismo Spó ł ki do Przedsi ę biorstwa z dnia 19 lutego 2002r.). W dniu 14 maja 2002r. odby ł o si ę kolejne spotkanie przedstawicieli obu stron, na którym Przedsi ę biorstwo podtrzyma ł o swoj ą opini ę co do niewa ż no ś ci Umowy oraz z ł o ż y ł o propozycj ę , przyj ę t ą przez Spó ł k ę , zawarcia nowej umowy tzw. przej ś ciowej na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2002r. W celu zapewnienia zgodno ś ci z procedur ą , projekt tej umowy mia ł zosta ć przed ł o ż ony Ministrowi Skarby najpó ź niej do 1 czerwca 2002r. Nawi ą zuj ą c do spotkania, pismem z dnia 17 czerwca 2002r., Wnioskodawca zasygnalizowa ł Przedsi ę biorstwu gotowo ść do ust ę pstw, wyra ż aj ą c ch ęć omówienia mo ż liwo ś ci niewy łą cznego prawa do u ż ytkowania przynajmniej znacznej cz ęś ci lokali. W taki przypadku - pisa ł a Spó ł ka - placówki b ę d ą ce przedmiotem planowanych przetargów zostan ą oddane Przedsi ę biorstwu w dniu 31 grudnia 2002r. Dalsza korespondencja pomi ę dzy Spó ł k ą a Przedsi ę biorstwem a tak ż e odbywane spotkania dotyczy ł y rozbie ż no ś ci co do jako ś ci ś wiadczonych przez Wnioskodawc ę us ł ug, zasad i zakresu zawarcia nowej umowy, a tak ż e wa ż no ś ci Umowy Koncesyjnej. Mi ę dzy innymi pismem z dnia 8 pa ź dziernika 2003r. Spó ł ka zwraca ł a uwag ę na ogólnikowy charakter stanowiska Przedsi ę biorstwa w zakresie oferty przez ni ą przedstawionej, a w szczególno ś ci brak okre ś lenia wielko ś ci powierzchni powierzanej Spó ł ce, brak potwierdzenia jej koncepcji przebudowy i modernizacji powierzchni u ż ytkowych, a tak ż e brak merytorycznej odpowiedzi 4 na jej propozycje finansowe. Pismem tym Wnioskodawca zaproponowa ł przekazanie cz ęś ci powierzchni w oparciu o protokó ł zdawczo-odbiorczy, b ę d ą cy za łą cznikiem do nowej mowy reguluj ą cej zasady u ż ywania pozosta ł ych (nieoddanych) powierzchni. W odpowiedzi Przedsi ę biorstwo zwróci ł o si ę o przekazanie propozycji harmonogramu oddawanych powierzchni ponownie powo ł uj ą c si ę na niewa ż no ść Umowy i wynikaj ą c ą st ą d bezprawno ść zajmowania przez Wnioskodawc ę lokali. Zastrzeg ł o, ż e brak wspó ł pracy ze strony Spó ł ki w zakresie przekazywania lokali spowoduje jednostronne ich przej ę cie. Jednocze ś nie Przedsi ę biorstwo za łą czy ł o, w celu - jak to okre ś li ł o - u ł atwienia dalszych negocjacji, standardow ą umow ę najmu w zakresie dzia ł alno ś ci gastronomicznej w Terminalu (pismo Portów z dnia 20 pa ź dziernika 2003r.). Powtórne zastrze ż enie o jednostronnym wyznaczeniu przez siebie terminu i zakresu przej ę cia lokali w razie nieuzgodnienia stosownego harmonogramu i warunków finansowych Przedsi ę biorstwo wyrazi ł o w pi ś mie z dnia 26 listopada 2003r. W dniu 19 grudnia 2003r. Przedsi ę biorstwo, powo ł uj ą c si ę na wcze ś niejsze uzgodnienia oraz na brak wspó ł pracy ze strony Spó ł ki przedstawi ł o ustalony przez siebie harmonogram przekazywania lokali gastronomicznych przez Wnioskodawc ę . W przypadku niedotrzymania przez Spó ł k ę przekazanego harmonogramu, Przedsi ę biorstwo zagrozi ł o jej jednostronnym przej ę ciem lokali. Jednocze ś nie Porty poinformowa ł y o przed ł u ż eniu dotychczasowych, uzgodnionych warunków finansowych do 31 stycznia 2004r. oraz stwierdzi ł y, ż e oczekuj ą na uwagi do przes ł anego w pa ź dzierniku projektu umowy. W odpowiedzi (pismo datowane na dzie ń 18 grudnia 2003r.) Spó ł ka przes ł a ł a inny program, przewiduj ą cy pó ź niejsze przekazanie lokali, a tak ż e o ś wiadczy ł a, ż e samowolne dzia ł ania Przedsi ę biorstwa uzna za wrogi akt, zmuszaj ą cy do podj ę cia kroków prawnych. Jednocze ś nie Spó ł ka przedstawi ł a uwagi do projektu nowej umowy oraz zg ł osi ł a liczne zastrze ż enia do proponowanych jej warunków finansowych, które uzna ł a za wygórowane. Przedsi ę biorstwo odmówi ł o przyj ę cia propozycji Wnioskodawcy powo ł uj ą c si ę na obowi ą zuj ą ce je terminy przekazania powierzchni nowym kontrahentom. Nie zgodzi ł o si ę równie ż na warunki finansowe, twierdz ą c, i ż jako zani ż one nie uzyska ł yby akceptacji Ministra Skarbu. Porty ustali ł y tak ż e koniec okresu przej ś ciowego na dzie ń 30 kwietnia 2004r., który to dzie ń uzna ł y za maksymalny dla osi ą gni ę cia porozumienia (pismo z dnia 23 stycznia 2004r.). Wobec negatywnego stanowiska Spó ł ki, wyra ż onego w pi ś mie z dnia 28 stycznia 2004r., Przedsi ę biorstwo o ś wiadczy ł o, ż e dalsze negocjacje w kwestii przysz ł ej dzia ł alno ś ci Wnioskodawcy na terenie Terminala uzale ż nia od uprzedniego zastosowania si ę do harmonogramu przekazywania zajmowanych pomieszcze ń (pismo z dnia 29 stycznia 2004r.). W dalszej korespondencji (pisma z dnia 30 stycznia 2004r., z dnia 5 lutego 2004r., z dnia 20 lutego 2004r., z dnia 26 lutego 2004r.) Spó ł ka wskaza ł a na niezgodno ść dzia ł a ń Przedsi ę biorstwa z przepisami prawa cywilnego, standardami dobrych obyczajów handlowych, uczciwo ś ci i zasad wspó łż ycia spo ł ecznego. Jednocze ś nie przedstawia ł a swoje propozycje dotycz ą ce mo ż liwo ś ci zawarcia nowych umów. Równolegle do prowadzonej wymiany pism, w Biuletynie Pracowników Przedsi ę biorstwa Pa ń stwowego Porty Lotnicze „Wokó ł Lotniska” (Nr II, Luty 2004) ukaza ł si ę artyku ł omawiaj ą cy zmiany w zakresie us ł ug gastronomicznych na terenie Terminala wprowadzane przez Przedsi ę biorstwo zak ł adaj ą ce uruchomienie dzia ł alno ś ci przez nowych operatorów. Jak wskazuje w swoim wniosku Spó ł ka, artyku ł ten traktowa ł o powierzchni zajmowanych przez Wnioskodawc ę . W nocy z dnia 2 na 3 marca 2004r. Przedsi ę biorstwo dokona ł o zaj ę cia niektórych pomieszcze ń zajmowanych przez Wnioskodawc ę . Pismem z dnia 3 marca 2004r. Przedsi ę biorstwo poinformowa ł o Spó ł k ę o ich przej ę ciu. Tego samego dnia Porty o ś wiadczy ł y Spó ł ce, ż e wobec braku jakiejkolwiek wi ążą cej strony 5 umowy cywilnoprawnej, jak i jakiegokolwiek dokumentu po ś wiadczaj ą cego zgod ę b ą d ź zezwolenie Naczelnego Dyrektora Przedsi ę biorstwa brak jest podstaw do prowadzenia przez Spó ł k ę dzia ł alno ś ci gospodarczej na terenie Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jako uzasadnienie swoje stanowiska Przedsi ę biorstwo powo ł a ł o si ę na § 2 pkt 5 Zarz ą dzenie nr 195 Naczelnego Dyrektora PPL z dnia 31 grudnia 2003r. Nie przekre ś laj ą c mo ż liwo ś ci zawarcia umów ze Spó ł k ą , Porty uzale ż ni ł y j ą od podpisania przez Spó ł k ę protoko ł ów przekazania – przej ę cia wszystkich ustalonych pomieszcze ń oraz odebrania zdeponowanych w dniu 3 marca 2004r. ruchomo ś ci i niepodejmowania dzia ł a ń przeciwko Portom w łą czaj ą c w to post ę powanie s ą dowe, zarówno cywilne jak i karne. W tym dniu Wnioskodawca zawiadomi ł Komisariat Policji o pope ł nieniu przez Przedsi ę biorstwo przest ę pstwa poprzez bezprawne zaj ę cie pomieszcze ń i wnios ł o o przeprowadzenie post ę powania karnego. W dniu 5 marca 2004r. Przedsi ę biorstwo zawiadomi ł o Spó ł k ę , i ż wobec odmowy z jej strony wspó ł udzia ł u w inwentaryzacji przej ę tego mienia od łą czone zosta ł y od zasilania wewn ę trznego kasy fiskalne. Nast ę pnie noc ą z dnia 11 na 12 marca 2004r. Przedsi ę biorstwo dokona ł o przej ęć kolejnych pomieszcze ń , a Spó ł ka z ł o ż y ł a kolejne zawiadomienie o pope ł nieniu przest ę pstwa. W dniu 19 maca 2004. Porty ponownie przedstawi ł y swoje stanowisko, co do braku podstaw do prowadzenia przez Spó ł k ę dzia ł alno ś ci gospodarczej na terenie Terminala, a tak ż e ponownie powo ł a ł y si ę na Zarz ą dzenie nr 195 Naczelnego Dyrektora PPL. W zwi ą zku z tym 24 i 26 maca 2004r. Spó ł ka, przez swojego pe ł nomocnika, zwróci ł a si ę do Przedsi ę biorstwa o umo ż liwienie zapoznania si ę z Zarz ą dzeniem, na które si ę powo ł uje, a które nie ma charakteru wewn ę trznego, gdy ż zosta ł o wywieszone w gablocie na terenie Terminala. Do momentu z ł o ż enia przez Spó ł k ę wniosku do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Zarz ą dzenie nie zosta ł o udost ę pnione Wnioskodawcy. W dniach 6/7 oraz 20 /21 kwietnia 2005r. Przedsi ę biorstwo dokona ł o kolejnego usuni ę cia osób i mienia nale żą cego do Wnioskodawcy z pomieszcze ń dzier ż awionych przez niego w Terminalu. Na poczatku kwietnia 2005r. w odpowiedzi na dzia ł ania podj ę te przez Przedsi ę biorstwo, Spó ł ka z ł o ż y ł a doniesienie do Pokuratury Rejonowej Warszawa-Ochota, która wszcz ęł a w tej sprawie dochodzenie. W dniu 28 kwietnia 2005r. dosz ł o do spotkania, w którym uczestniczy ł przedstawiciel spó ł ki Select Service Partner – b ę d ą cej wi ę kso ś ciowym udzia ł owcem Wnioskodawcy, w trakcie którego Spó ł ce przedstawiono żą danie dotycz ą ce zako ń czenia sprawy s ą dowej i przedstawienia planów inwestycyjnych oraz oferty finansowej odno ś nie bardziej efektywnego wykorzystnia obecnych pomieszcze ń . W pó ź niejszej korespondencji, z czerwca 2005r., Przedsi ę biorstwo uzale ż ni ł o rozwi ą zane konfliktu od wycofania doniesienia z prokuratury. W odpowiedzi Wnioskodawca podj ął kroki zmierzaj ą ce do umorzenia post ę powania karnego. Jednak, mimo to Przedsi ę biorstwo zerwa ł o wszelkie kontakty ze Spó ł k ą i przyst ą pi ł o do pozyskiwania nowych dzier ż awców powierzchni po ł o ż onyvch na terenie Terminala. Zdaniem Wnioskodawcy, dzia ł ania Przedsi ę biorstwa w niniejszej sprawie naruszaj ą art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, tj nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na rynku. Okre ś lenie zakresu i rodzaju naruszenia art. 8 wymaga na pierwszym miejscu zdefiniowania rynku w ł a ś ciwego w rozumieniu art. 4 pkt 8 tej ustawy. W zwi ą zku z tym Wnioskodawca wskaza ł , i ż dzia ł alno ść gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje us ł ugi zbiorowego ż ywienia ś wiadczone na rzecz podró ż nych korzystaj ą cych z us ł ug linii lotniczych odbywaj ą cych loty z oraz do Warszawy - Mi ę dzynarodowego Portu Lotniczego im Fryderyka Chopina. W ł a ś nie miejsce wykonywania dzia ł alno ś ci gospodarczej – argumentuje Spó ł ka - determinuje w sprawie niniejszej sposób dookre ś lenia rynku 6 relewantnego. Wnioskodawca na pierwszym miejscu wskaza ł , i ż miejsce ś wiadczenia us ł ug charakteryzuje si ę obecno ś ci ą wy łą cznie konsumentów odbiegaj ą cych co do zamo ż no ś ci, a co za tym idzie tak ż e co do oczekiwa ć odno ś nie nabywanych us ł ug, od przeci ę tnej. Jest okoliczno ś ci ą – jak argumentuje - notoryjn ą , ż e ceny biletów lotniczych sprawiaj ą , i ż podró ż e lotnicze s ą nadal us ł ug ą luksusow ą co oznacza konieczno ść sta ł ego zapewnienia us ł ug na odpowiednio wysokim poziomie. Spó ł ka zwraca te ż uwag ę , ż e liczba i typ konsumentów uzale ż niony jest (w uk ł adzie rocznym) od pory roku oraz w uk ł adzie dziennym i tygodniowym) od rozk ł adu lotów. Nast ę pnie, konieczno ść utrzymania wi ę kszej liczby personelu zale ż na jest tak ż e od czasu odlotów poszczególnych samolotów. Szczególna gotowo ść do ś wiadczenia us ł ug musi by ć zachowana w czasie przed odlotami samolotów czarterowych zabieraj ą cych na pok ł ad nawet dwustu pasa ż erów. Szczególnymi okoliczno ś ciami, zupe ł nie niespotykanymi w innych przedsi ę biorstwach gastronomicznych jest sytuacja opó ź nienia lotów, w szczególno ś ci odlotów du ż ych jednostek lataj ą cych (z powodu strajków, warunków pogodowych lub zdarze ń na innych lotniskach), z wyst ą pieniem których wi ąż e si ę konieczno ść nag ł ego, nieprzewidywalnego wcze ś niej przyj ę cia grup kilkuset konsumentów oczekuj ą cych na odlot swego samolotu tak ż e poza zwyk ł ymi godzinami otwarcia punktów. Z tych wszystkich wzgl ę dów dzia ł alno ść Wnioskodawcy jest - jego zdaniem - dzia ł alno ś ci ą zasadniczo odró ż niaj ą c ą si ę od dzia ł alno ś ci innych restauratorów i z tego te ż wzgl ę du wyró ż nienie rynku w ł a ś ciwego w tre ś ci wniosku musia ł o nast ą pi ć w takim, a nie innym kszta ł cie. Wy łą cznie dzia ł alno ść na terenie mi ę dzynarodowego portu lotniczego jest porównywalna z dzia ł alno ś ci ą Wnioskodawcy. Z uwagi na fakt, i ż dzia ł alno ść w zakresie zak ł adania i prowadzania portów lotniczych jest w Polsce dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą koncesjonowan ą , prowadz ą cy port lotniczy jest jedynym i wy łą cznym dysponentem lokali po ł o ż onych na terenie danego portu lotniczego reglamentuj ą c w ten sposób ca ł kowicie dost ę p przedsi ę biorców zainteresowanych dzia ł alno ś ci ą na rynku us ł ug lotniskowych (us ł ug ś wiadczonych na rzecz osób obecnych na terenie portu lotniczego). W opinii Spó ł ki, przez rynek w ł a ś ciwy nale ż y zatem w sprawie niniejszej rozumie ć rynek us ł ug wynajmu powierzchni na terenie mi ę dzynarodowych portów lotniczych, tj. rynek wynajmu (dzier ż awy, u ż ytkowania) nieruchomo ś ci lokalowych umo ż liwiaj ą cych ś wiadczenie us ł ug na rzecz podro ż nych i osób towarzysz ą cych, obecnych na terenie mi ę dynarodowego portu lotniczego tak w strefie ogólnodost ę pnej jak te ż w strefie lotniska obejmuj ą cej obszar, w którym przebywaj ą podró ż ni po kontroli celno - paszportowej. Ze wzgl ę du na rodzaj klienteli, której pozyskaniem zainteresowany mo ż e by ć przedsi ę biorca zamierzaj ą cy ś wiadczy ć us ł ugi na rzecz podró ż nych - us ł ugami mog ą cymi by ć substytutem s ą wy łą cznie us ł ugi najmu innych powierzchni na terenie danego portu lotniczego. Fakt prowadzenia przez Przedsi ę biorstwo jedynego mi ę dzynarodowego portu lotniczego na terenie aglomeracji warszawskiej oraz braku innych mi ę dzynarodowych lotnisk na terenie Polski Centralnej jednoznacznie wskazuje - wed ł ug Wnioskdawcy - na monopolistyczn ą pozycj ę Przedsi ę biorstwa na regionalnym rynku relewantnym (okre ś lonym powy ż ej). Zwa ż ywszy natomiast, i ż zgodnie z tre ś ci ą § 1 rozporz ą dzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 2003 w sprawie okre ś lenia lotnisk mi ę dzynarodowych (Dz. U. Nr 99 poz. 910) status taki przys ł uguje 19 obiektom na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, to Przedsi ę biorstwo kontroluj ą c bezpo ś rednio lub po ś rednio 11 obiektów, osi ą gn ęł o 58% udzia ł u w krajowym rynku us ł ug najmu powierzchni us ł ugowych posadowionych na terenie mi ę dzynarodowych portów lotniczych. Wnioskodawca powo ł uj ą c si ę na zapisy ustawy z dnia 3 lipca 2002r. Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112 ze zm.) oraz akty wykonawcze do rzeczonej umowy wskazuje, ż e 7 wykonywanie obowi ą zków przez przedsi ę biorc ę prowadz ą cego lotnisko cywilne oczywi ś cie wymaga stosowania szczególnych instrumentów prawnych, których zakres, w relacjach prowadz ą cy lotnisko - kontrahent, wykracza poza sfer ę dominium rozszerzaj ą c si ę na sfer ę w ł adztwa quasi- administracyjnego. Jednak kompetencje zarz ą dzaj ą cego lotniskiem mog ą by ć wykonywane legalnie jedynie dla realizacji za ł o ż onego celu, jakim jest bezpiecze ń stwo podró ż y lotniczych i obs ł ugi ruchu pasa ż erskiego. Zarz ą dzenia s ł u żą ce zako ń czeniu dzia ł alno ś ci gospodarczej podmiotu, którego post ę powanie w ż aden sposob nie wykracza przeciwko dyrektywom bezpiecze ń stwa i kontroli nad pasa ż erskim ruchem lotniczym nie stanowi ą wykonania powierzonego Przedsi ę biorstwu w ł adztwa. Niemniej jednak ze wzgl ę du na oczywist ą przewag ę ekonomiczn ą zakres uprawnie ń w ł a ś cicielskich oraz fakt wyposa ż enia Portów w mo ż liwo ść pos ł ugiwania si ę przymusem fizycznym, zarz ą dzenia wydane z naruszeniem oczywistych kompetencji musz ą by ć respektowane i s ą wykonywane z ca łą dok ł adno ś ci ą przez przedsi ę biorców wchodz ą cych w relacje z Portami. W przypadku braku wykonania dobrowolnego zarz ą dzenia, takie zostaj ą wprowadzone w ż ycie przymusowo. Taki stan faktyczny prowadzi do ustanowienia i egzekwowania faktycznej podleg ł o ś ci (teoretycznie) równych partnerów handlowych woli jednego, ciesz ą cego si ę przywilejami prawnymi, ekonomicznymi i faktycznymi. Niew ą tpliwe zarz ą dzaj ą cy portem lotniczym, jako posiadaj ą cy wy łą czne prawo do prowadzenia spraw zwi ą zanych z utrzymaniem oraz rozwojem, a tak ż e bezpiecze ń stwem portu lotniczego musi zachowywa ć kontrol ę nad korzystaniem z energii elektrycznej oraz innych mediów przez podmioty prowadz ą ce na terenie tego ż portu lotniczego nielotnicz ą dzia ł alno ść gospodarcz ą . Wnioskodawca wskazuje jednak, i ż ewentualna reglamentacja dost ę pu do mediów mo ż e nast ę powa ć wy łą czenie w celu zachowania substancji lotniska jako szczególnego rodzaju przedsi ę biorstwa. Podobne wnioski wywodzi ć nale ż y w zwi ą zku z odcinaniem od sieci zasilania elektrycznego kas rejestruj ą cych (tzw. fiskalnych) Wnioskodawcy. Takie dzia ł anie mo ż liwe dzi ę ki zachowywaniu pe ł nej kontroli nad wszelkimi obiektami lotniskowymi przez zarz ą dzaj ą cego lotniskiem jest daleko id ą cym wyzyskaniem uprzywilejowanej sytuacji rynkowej i administracyjnej, której skutkiem jest uniemo ż liwienie wykonywania dzia ł alno ś ci gospodarczej na rynku relewantnym (podatnik VAT nie mo ż e dokonywa ć sprzeda ż y detalicznej inaczej ni ż z jednoczesnym zarejestrowaniem tej ż e). Spó ł ka - rozwa ż aj ą c tre ść przepisów prawnych znajduj ą cych zastosowanie przedstawionym powy ż ej stanie faktycznym - zwraca tak ż e uwag ę na art. 384 1 w zwi ą zku z art. 384 K.c. Stosownie do tre ś ci powo ł anych przepisów k.c. regulamin umowny wi ąż e stron ę w czasie trwania stosunku kontraktowego o charakterze ci ą g ł ym, o ile regulamin zosta ł jej dor ę czony po jego wprowadzeniu w ż ycie, za ś strona nie wypowiedzia ł a umowy w najbli ż szym terminie wypowiedzenia. W tym stanie prawnym Spó ł ka dokona ł a oceny zarz ą dza ń Naczelnego Dyrektora Przedsi ę biorstwa z punktu widzenia tre ś ci i zakresu stosowania art. 384 i 384(1) k.c. i stwierdzi ł a, ż e zarz ą dzaj ą cy tj. Przedsi ę biorstwo nie jest organem konstytucyjnie uprawnionym do stanowienia prawa. Nie oznacza to wszak ż e, i ż podmioty obj ę te dzia ł aniem zarz ą dze ń porz ą dkowych mog ą si ę do nich nie stosowa ć . Warunkiem ich wdro ż enia jest jednak ż e takie ich zakomunikowanie, by ich adresaci mogli zapozna ć si ę z ich tre ś ci ą . W przypadku, gdy omawiane zarz ą dzenia w sposób trwa ł y modyfikowa ć b ę d ą tre ść umów zawartych pomi ę dzy zarz ą dzaj ą cym portem lotniczym oraz jego kontrahentem dochodzi do jednostronnej zmiany warunków umownych, bowiem realizacja umowy w dotychczasowym zakresie jest ju ż niedopuszczalna wskutek wydania aktu nie b ę d ą cego przepisem prawa powszechnie obowi ą zuj ą cego. Nale ż y stwierdzi ć , i ż Przedsi ę biorstwo jest bezwzgl ę dnie obowi ą zane do stosowania art. 384 1 k.c. w zwi ą zku z art. 384 § 1 k.c. w relacjach do swych kontrahentów, ilekro ć wydaje zarz ą dzenie wp ł ywaj ą ce na zasady wykonywania umów. Na podkre ś lenie zas ł uguje, i ż pomimo pewnej, 8 niezaprzeczalnej specyfiki dzia ł alno ś ci w zakresie prowadzenia portów lotniczych, jak te ż szczegó ł owej reglamentacji tej ż e dzia ł alno ś ci przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuj ą si ę do przedsi ę biorstw lotniczych wprost, bez jakichkolwiek wy łą cze ń , zastrze ż e ń lub ogranicze ń . Wnioskodawca wskazuje na zachodz ą ce wprost naruszenie art. 8 ww. ustawy poprzez prób ę narzucania jednostronnych warunków umownych przy jednoczesnym zmuszaniu do odst ą pienia od wykonywania obowi ą zuj ą cej umowy w odniesieniu do niektorych lokali. Takie post ę powanie w ka ż dym przypadku winno by ć kwalifikowane jako ra żą ce naruszenie zasad konkurencji przez przedsi ę biorc ę posiadaj ą cego pozycj ę dominuj ą c ą (w kraju) i monopolistyczn ą (na rynku regionalnym obejmuj ą cym aglomeracj ę warszawsk ą i Polsk ę centraln ą ). Praktyki powy ż sze nale ż y zakwalifikowa ć do kategorii przynosz ą cych nieuzasadnione korzy ś ci wyra ż aj ą ce si ę w mo ż liwo ś ci swobodnego kszta ł towania stosunków umownych bez konieczno ś ci prowadzenia rzeczywistych negocjacji oraz dowolnego modyfikowania tych stosunków w toku realizowania ju ż zawartych umów. Korzy ś ci ą Przedsi ę biorstwa jest przerzucenie na kontrahentów ca ł ego ryzyka zwi ą zanego z zawarciem, wykonaniem i ewentualnym renegocjowaniem umowy o korzystanie z lokali u ż ytkowych na rynku relewantnym. Ś wiadcz ą c us ł ugi na rzecz podró ż nych nie maj ą oni bowiem ż adnej pewno ś ci, czy wydane w przysz ł o ś ci (tak ż e nieodleg ł ej) zarz ą dzenia Dyrektora Naczelnego nie na ł o żą na nich nowych powinno ś ci z powinno ś ci ą ograniczenia lub zako ń czenia dzia ł alno ś ci w łą cznie. Zdaniem Wnioskodawcy, nawet w przypadku (ca ł kowicie hipotetycznego) przyj ę cia, i ż wi ążą ca strony Umowa z 10 lipca 1991r. by ł a obarczona wad ą prawn ą , to z ca łą moc ą nale ż y wskaza ć na charakter monopolistyczny post ę powania, polegaj ą cego na uzale ż nianiu podpisania nowej umowy od podj ę cia okre ś lonych dzia ł a ń korzystnych dla Przedsi ę biorstwa, a nast ę pnie samowolnego wyzucia z posiadania lokali, co do których nie istnia ł tytu ł egzekucyjny nakazuj ą cy ich opró ż nienie. Spólka podnios ł a równie ż , i ż w niniejszej sprawie Przedsi ę biorstwo posiadaj ą c zupe ł nie uprzywilejowana pozycj ę rynkow ą z ł o ż y ł o o ś wiadczenia wprost wskazuj ą ce na mo ż liwo ść zawarcia umowy pod warunkiem doprowadzenia do umorzenia post ę powania karnego. Co ś wiadczy - w opinii Wnioskodawcy – o uzurpowaniu sobie przez Porty prawa do nierównoprawnego kszta ł towania relacji ju ż nie tylko w warstwie prawa cywilnego, ale tak ż e karnego. W ś wietle art. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Wnioskodawca wskazywa ł równie ż na naruszenie interesu publicznoprawnego w ninijszej sprawie. Spó ł ka przyznaje, ż e spór z Przedsi ę biorstwem ma charakter indywidualny (jak przyt ł aczaj ą ca wi ę kszo ść sporów w obrocie gospodarczym). Jest on przedmiotem wniosku do Prezesa Urz ę du, gdy ż z oczywistych przyczyn Wnioskodawca nie mo ż e przytoczy ć innych zdarze ń dotycz ą cych innych przedsi ę biorstw. Jednak - zdaniem Spó ł ki - wyzyskiwanie pozycji dominuj ą cej dla celów cywilnoprawnych (tj. czynno ś ci egzekucyjnych bez komornika, zako ń czenie stosunku umownego, uniemo ż liwienie ś wiadczenia us ł ug i uniemo ż liwienie wywi ą zania si ę z obowi ą zków fiskalnych) czyni z Przedsi ę biorstwa szczególnie uprzywilejowany podmiot. Zdaniem Spó ł ki, sama forma organizacyjno - prawna Portów wskazuje na znaczne zaanga ż owanie interesu publicznego w rozpoznanie sprawy niniejszej. Wszystkie przedsi ę biorstwa pa ń stwowe, a w szczególno ś ci przedsi ę biorstwa u ż yteczno ś ci publicznej, jako nale żą ce do mienia ogólnonarodowego znajduj ą si ę w polu zainteresowania ogó ł u: jest oczywistym, i ż spo ł ecze ń stwo nie mo ż e i nie chce legitymizowa ć lub cho ć by tolerowa ć samowoli osoby prawnej maj ą cej prowadzi ć dzia ł alno ść z korzy ś ci ą dla Skarbu Pa ń stwa, a wi ę c dla ogó ł u. Ponadto, Przedsi ę biorstwo jest swego rodzaju wizytówk ą nie tylko przedsi ę biorstw pa ń stwowych, ale i ca ł ego Kraju, to w ł a ś nie jego dzia ł ania stanowi ą o wizerunku Polski w miejscu tak wa ż nym jak Mi ę dzynarodowy Port Lotniczy im. Fryderyka 9 Chopina. Spó ł ka podkre ś la równie ż , ż e wzmiankowane powy ż ej uprawnienia z zakresu w ł adztwa publicznego sprawiaj ą , i ż ka ż de post ę powanie nielegalne lub sprzeczne z dobrymi obyczajami (zasadami wspó łż ycia spo ł ecznego), którego dopu ś ci si ę Przedsi ę biorstwo zagra ż a praworz ą dno ś ci w odniesieniu do ka ż dego podmiotu lub osoby korzystaj ą cej z us ł ug Portów. Dodatkowo - zdaniem Wnioskodawcy - interes publiczny wyra ż a si ę w po ł o ż eniu tamy dla dzia ł a ń psuj ą cych obyczaje kupieckie. Dzia ł ania polegaj ą ce na stosowaniu przymusu i nielojalne szkodzi ca ł emu rynkowi, którego uczestnicy musz ą uwzgl ę dnia ć metody dzia ł ania partnerów oczywi ś cie silniejszych. W istocie wi ę c brak interwencji instytucji zaufania publicznego prowadzi ł aby do tworzenia wokó ł Portów enklawy zachowa ń nierynkowych bez jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego, czy pro-konsumenckiego. Spó ł ka podnosi tak ż e, i ż dzia ł ania Przedsi ę biorstwa w sposób niedozwolony wp ł ywaj ą na kszta ł towanie rynku us ł ug gastronomicznych ś wiadczonych na rzecz podró ż nych oraz osób towarzysz ą cych na terenie Mi ę dzynarodowego Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina. Ukszta ł towanie rynku w uk ł adzie wertykalnym polega na dowolnym kszta ł towaniu dost ę pu do tego ż rynku podmiotom poddaj ą cym si ę warunkom dyktowanym przez Porty w ca ł kowitym oderwaniu od jako ś ci i rodzaju oferty przedstawianej konsumentom oraz kooperantom. Nale ż y zatem przyj ąć , i ż brak interwencji UOKiK uniemo ż liwi powstanie rzeczywistej konkurencji na rynku relewantnym (której beneficjantami s ą wy łą cznie, czy przede wszystkim konsumenci). Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje. We wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego Spó ł ka zarzuci ł a Przedsi ę biorstwu naruszenie zakazu stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , okre ś lonych w art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. I. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nale ż y do dziedziny prawa publicznego, które ma na celu ochron ę interesu ogólnospo ł ecznego. Zgodnie z tre ś ci ą art. 1 ust. 1 tej ustawy, okre ś la ona warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowane w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów. Rozpatruj ą c spraw ę Prezes Urz ę du jest tym samym rzecznikiem interesu publicznego. W rozstrzyganych przez Prezesa Urz ę du post ę powaniach zasadnym jest zatem ustalenie, czy nast ą pi ł o naruszenie interesu publicznoprawnego, który wymaga ochrony. Przepisy ustawy znajduj ą zastosowanie wówczas, gdy zagro ż ony lub naruszony by ł interes publiczny, polegaj ą cy na zapewnieniu w ł a ś ciwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. Interes publiczny w post ę powaniu administracyjnym nie jest poj ę ciem jednolitym i sta ł ym. Publicznoprawny charakter ustawy oznacza, ż e nie wszystkie zachowania przedsi ę biorców i ich zwi ą zków, nawet formalnie podlegaj ą ce literze prawa, uzasadniaj ą uruchomienie przewidzianych przez ni ą instrumentów. Powinno to nast ę powa ć tylko wówczas, gdy w nast ę pstwie zachowa ń naruszaj ą cych ustaw ę zagro ż ony jest interes ogólnospo ł eczny. W ś wietle wykszta ł conego w tym przedmiocie orzecznictwa, naruszenie interesu publicznego ma miejsce wówczas, gdy skutkami dzia ł a ń sprzecznych z ustaw ą o ochronie konkurencji i konsumentów dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku, wzgl ę dnie, gdy te dzia ł ania wywo ł uj ą na rynku niekorzystne zjawiska. 10 Nale ż y wskaza ć wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 3 kwietnia 2002 r. (sygn. akt XVII Ama 74/01), w którym S ą d podniós ł , ż e „ w ś wietle tre ś ci art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji (...) celem regulacji w niej przyj ę tej jest zapewnienie rozwoju konkurencji, ochrona przedsi ę biorców nara ż onych na stosowanie praktyk monopolistycznych i ochrona interesów konsumentów. Pozwala to przyj ąć , ż e ma ona charakter publicznoprawny i s ł u ż y ochronie interesu ogólnospo ł ecznego. Znajduje, wi ę c zastosowanie tylko wówczas, gdy zagro ż ony lub naruszony zostaje interes publiczny, polegaj ą cy na zapewnieniu w ł a ś ciwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. Ustawa zatem w odniesieniu do przedsi ę biorców chroni konkurencj ę jako zjawisko o charakterze instytucjonalnym. Dzia ł aniami antykonkurencyjnymi w takim rozumieniu s ą jedynie takie dzia ł ania, które dotykaj ą sfery interesów szerszego kr ę gu uczestników rynku gospodarczego, a wi ę c gdy dotycz ą konkurencji rozumianej nie jako sytuacj ę pojedynczego przedsi ę biorcy, lecz jako zjawisko charakteryzuj ą ce funkcjonowanie gospodarki (rynku). Ingerencja Prezesa UOKiK uzasadniona by ł aby tylko wówczas, gdy s ł u ż y ł aby ochronie tak poj ę tej konkurencji. Celem ustawy o ochronie konkurencji nie jest wi ę c ochrona prywatnoprawnego interesu przedsi ę biorcy. ” Nale ż y podkre ś li ć , i ż dorobek orzeczniczy S ą du Antymonopolowego (obecnie: S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów) powsta ł y ju ż pod rz ą dami ustawy o przeciwdzia ł aniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów w zakresie wyk ł adni poj ę cia „interesu publicznego” pozostaje aktualny w ca ł ej rozci ą g ł o ś ci i zosta ł wielokrotnie potwierdzony równie ż przez S ą d Najwy ż szy. Zawarty w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zespó ł norm prawnych s ł u ż y rozwojowi i ochronie wolnej konkurencji przed jej ograniczeniami maj ą cymi swoje ź ród ł o w autonomii prywatnej. Prawo to wyznacza publicznoprawne granice swobody dzia ł alno ś ci gospodarczej i swobody umów w celu kreowania lub przestrzegania nieskr ę powanego dokonywania wyborów gospodarczych na rynku przez jego uczestników (por. wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 7 lutego 2002 r., sygn. I CKN 1002/99). Prezes Urz ę du sprawuje wi ę c piecz ę nad mo ż liwo ś ci ą dokonywania swobodnych wyborów gospodarczych przez przedsi ę biorców. Jako ż e ustawa antymonopolowa ma charakter publicznoprawny, ingeruje, gdy w wyniku pewnych ogólnych zjawisk zagro ż ona jest sama instytucja konkurencji. Prawo antymonopolowe zajmuje si ę zachowaniami ograniczaj ą cymi konkurencj ę , a wiec godz ą cymi w swobod ę konkurowania. Celem ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie jest wi ę c ochrona indywidualnego przedsi ę biorcy. Indywidualne prawa podmiotowe uczestników obrotu gospodarczego podlegaj ą ochronie w trybie dochodzenia roszcze ń przed s ą dem powszechnym. W tym miejscu nale ż y przywo ł a ć wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 29 maja 2001 r. (sygn. akt. I CKN 1217/99), w którym SN stwierdzi ł , i ż jednostkowe zachowanie si ę dotycz ą ce okre ś lonej osoby przy jednoczesnym odmiennym zachowaniu si ę w stosunku do innych osób w takim samym stanie faktycznym nie jest praktyk ą naruszaj ą c ą interes publicznoprawny. W przedmiotowym orzeczeniu s ą d dokona ł tak ż e istotnych rozwa ż a ń na temat wyk ł adni poj ę cia „praktyka”: „z natury rzeczy praktyka obejmuje wielo ść zachowa ń , ich powtarzalno ść i to w ró ż nych stanach faktycznych. ” Nie jest zatem praktyk ą jednostkowe zachowanie si ę dotycz ą ce okre ś lonej osoby, przy jednoczesnym odmiennym zachowaniu si ę w stosunku do innych osób o takim samym stanie faktycznym. Z powy ż szego jasno wynika, i ż wskazane przez Wnioskodawc ę rozumienie interesu publicznego jest odleg ł e od przyj ę tego w doktrynie i orzecznictwie. W ż adnym razie nie mo ż na uzna ć za s ł uszn ą tezy, i ż o naruszeniu interesu publicznoprawnego przes ą dza forma organizacyjno-prawna Przedsi ę biorstwa lub jego charakter jako wizytówki przedsi ę biorstw pa ń stwowych i Kraju. To nie wielko ść i w ł a ś ciwo ś ci, a nawet nie pozycja rynkowa przedsi ę biorcy, którego dotycz ą zarzuty stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę 11 przes ą dzaj ą o naruszeniu w sprawie interesu publicznoprawnego lecz charakter jego dzia ł a ń . Zdaniem Prezesa Urz ę du, niniejsza sprawa ma indywidualny charakter, a skutki dzia ł a ń Przedsi ę biorstwa, jakkolwiek by je mo ż na kwalifikowa ć , dotykaj ą wy łą cznie prywatnego interesu Wnioskodawcy. Okoliczno ś ci bowiem, na których oparty jest spór toczony przez Wnioskodawc ę i Portami nie pozwalaj ą na przyj ę cie, i ż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z przejawem jakiego ś szerszego zjawiska, daj ą cego si ę zakwalifikowa ć jako nadu ż ywanie przez Port pozycji dominuj ą cej na rynku. Ze stanu faktycznego sprawy - co zreszt ą przyznaje sam Wnioskodawca - wynika, i ż kwestionowane przez niego dzia ł ania Przedsi ę biorstwa nie dotykaj ą szerszego kr ę gu uczestników rynku. Wnioskodawca jest jednym z kilku przedsi ę biorców prowadzacych dzia ł alno ść us ł ugow ą na terenie Terminala. Z tre ś ci wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego nie wynika jednak, i ż w niniejszej sprawie dosz ł o do naruszenia interesów innych przedsi ę biorców prowadz ą cych dzia ł alno ść na terenie b ę dacym w dyspozycji Przedsi ę biorstwa. K onflikt pomi ę dzy Wnioskodawc ą a Portami powta ł na tle wzajemnych relacjach handlowych, których nie nale ż y wi ą za ć z pozycj ą rynkow ą Portów. Ź ród ł o tego konfliktu tkwi de facto w sporze, co do istnienia lub nie Umowy. Nale ż y bowiem zwróci ć uwag ę , ż e wszelkie dzia ł ania Portów wynikaj ą ze stanowiska, ż e Umowa nie obowi ą zuje. Tymczasem Wnioskodawca uzna ł , i ż Umowa nadal obowi ą zuje per facta concludentia . Nie mo ż na równie ż pomin ąć okoliczno ś ci, i ż Przedsi ę biorstwo zdaje si ę czerpa ć uzasadnienie dla swoich dzia ł a ń w uprawnieniach w ł a ś cicielskich. Trudno odmówi ć jakiemukolwiek przedsi ę biorcy, nawet temu posiadaj ą cemu bardzo siln ą pozycj ę rynkow ą , prawa do dysponowania swoj ą w ł asno ś ci ą . Ocena, czy swoje prawa zdefiniowane w prawie cywilnym egzekwuje zgodnie z prawem nale ż y do s ą dów powszechnych. Wnioskodawca natomiast z racji swoich wieloletnich kontaktów handlowych z Przedsi ę biorstwem zdaje si ę oczekiwa ć uprzywilejowanego traktowania, o czym mo ż e ś wiadczy ć domaganie si ę uprzywilejowania w planowanym przez Porty przetargu. Z punktu widzenia interesów gospodarczych jest jak najbardziej zrozumia ł a niech ęć Wnioskodawcy do likwidacja przyznanego mu jedynego i wy łą cznego prawa do ś wiadczenia us ł ug gastronomicznych na terenie Terminala. Nie mo ż na jednak odmówi ć w ł a ś cicielowi terenu, na którym ś wiadczone s ą takie us ł ugi prawa do innej ich organizacji. Przy czym – wbrew opinii Wnioskodacy – Prezes Urz ę du nie dopatruje si ę w niniejszej sprawie jakiegokolwiek naruszenia interesu konsumentów. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci, nie sposób dopatrzy ć si ę w sprawie b ę d ą cej przedmiotem wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, naruszenia interesu publicznego. Skutki skar ż onych dzia ł a ń Przedsi ę biorstwa odnosz ą si ę wy łą cznie do Wnioskodawcy, nie dotykaj ą c szerszego kr ę gu uczestników rynku. Brak jest zatem podstaw do rozstrzygni ę cia w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w trybie decyzji Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Maj ą c charakter indywidualny, niniejsza sprawa nie podlega zatem kognicji Prezesa Urz ę du. Kwestia istnienia lub nie umowy, podstaw prawnych i metod egzekucji, w opinii Prezesa Urz ę du, mo ż e stanowi ć jedynie kwesti ę sporn ą , która jako roszczenie cywilno-prawne mo ż e zosta ć skierowana przez Wnioskodawc ę do rozpatrzenia przez s ą d powszechny, b ą d ź karne. Przedstawiane przez Wnioskodawc ę uzasadnienie, maj ą ce wskazywa ć na naruszenie interesu publicznego s ą ca ł kowicie bezzasadne w ś wietle wskazanych wy ż ej rozwa ż a ń doktryny oraz judykatury, co wykazano powy ż ej. Zdaniem Prezesa Urz ę du, nie jest równie ż zasadne stanowisko Wnioskodawcy, i ż ka ż de post ę powanie nielegalne lub sprzeczne z dobrymi obyczajami (zasadami wspó łż ycia 12 spo ł ecznego), którego dopu ś ci si ę Przedsi ę biorstwo zagra ż a praworz ą dno ś ci w odniesieniu do ka ż dego podmiotu lub osoby korzystaj ą cej z us ł ug Portów. Istnieje wprawdzie w doktrynie pogl ą d, i ż - w przypadku praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę o charakterze eksploatacyjnym, a z takimi w ł a ś nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie zgodnie z postawionymi przez Wnioskodawc ę zarzutami - prawo antymonopolowe winno dawa ć ochron ę wszystkim podmiotom, dotkni ę tym nimi, równie ż wówczas, gdy zakazane dzia ł ania maj ą charakter jednostkowy. Jednak, po pierwsze - Prezes Urzedu przekroczy ł by swoje uprawnienia orzekaj ą c, i ż dzia ł ania wskazane przez Przedsi ę biorstwo s ą nielegalne, a po drugie - pogl ą d ten, mocno dyskusyjny wobec ju ż przedstawionych wy ż ej rozwa ż a ń , nie znajduje zastosowania w ninijszej sprawie, tak ze wzgl ę du na jej charakter, jak i dalsze orzecznictwo S ą du Najwy ż szego. Nale ż y bowiem w tym miejscu zauwa ż y ć , i ż zgodnie z orzecznictwem S ą du Najwy ż szego, naruszenie interesu publicznego wyj ą tkowo mo ż e odnosi ć si ę do dzia ł a ń wymierzonych w indywidualny podmiot. Zastosowanie w takim przypadku instrumentów prawa antymonopolowego mo ż liwe jest jednak tylko wówczas, gdy podmiot ten ma charakter podmiotu prawnego zbiorowego. Do takich podmiotów mo ż na przyk ł adowo zaliczy ć spó ł dzielnie mieszkaniow ą , lub gmin ę (wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 27 sierpnia 2003 r., sygn. akt I CKN 523/01). Nie ulega w ą tpliwo ś ci, i ż przymiotu podmiotu prawnego zbiorowego nie ma Wnioskodawca, który jest spó ł k ą prawa handlowego. Potwierdza to prawid ł owo ść rozstrzygni ę cia w niniejszej sprawie i przes ą dza o braku mo ż liwo ś ci domagania si ę ochrony prawnej na gruncie ustawy antymonopolowej. II. Prezes Urz ę du uzna ł , i ż ze wzgl ę du na cywilistyczny aspekt badanej sprawy, wy łą czaj ą cy w ł a ś ciwo ść Prezesa Urz ę du, kwestia oceny stawianych zarzutów nie ma znaczenia dla rozstrzygni ę cia w przedmiotowej sprawie. Niezale ż nie jednak od kwestii braku naruszenia interesu publicznego, Prezes UOKiK doszed ł do wniosku, i ż zarzuty te nale ż y odrzuci ć ze wzgl ę du na brak zaistnienia w przedmiotowej sprawie przes ł anki niezb ę dnej dla stwierdzenia naruszenia art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów tj. posiadania przez Przedsi ę biorstwo pozycji dominuj ą cej na rynku. Zgodnie bowiem z art. 8 zakazane jest nadu ż ywanie przez przedsi ę biorc ę pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym. Kwesti ą podstawow ą dla oceny, czy przedsi ę biorca posiada pozycj ę dominuj ą ca na rynku w ł a ś ciwym jest zatem zdefiniowanie tego rynku. Zgodnie z art. 4 pkt 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, rynek w ł a ś ciwy to rynek towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci uznawane s ą przez ich nabywców za substytuty oraz oferowane s ą na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji. Przez towary nale ż y rozumie ć zarówno rzeczy, jak i energi ę , papiery warto ś ciowe i inne prawa maj ą tkowe, us ł ugi, a tak ż e roboty budowlane (art. 4 pkt 6 ww. ustawy). Poj ę cie rynku w ł a ś ciwego odnosi si ę przedmiotowo do wszystkich wyrobów (us ł ug) jednego rodzaju, które ze wzgl ę du na swoje szczególne w ł a ś ciwo ś ci odró ż niaj ą si ę od innych wyrobów (us ł ug) w taki sposób, ż e nie istnieje mo ż liwo ść dowolnej ich zamiany. Rynek w ł a ś ciwy produktowo obejmuje wszystkie towary, które s ł u żą zaspokajaniu tych samych potrzeb nabywców, maj ą zbli ż one w ł a ś ciwo ś ci, podobne ceny i reprezentuj ą podobny poziom jako ś ci. Niezb ę dnym elementem rynku w ł a ś ciwego jest tak ż e jego wymiar geograficzny, oznaczaj ą cy konieczno ść wskazania obszaru, na którym warunki konkurencji, maj ą ce zastosowanie do okre ś lonych towarów, s ą jednakowe dla wszystkich konkurentów. 13 W niniejszej sprawie Wnioskodawca zdefiniowa ł rynek w ł a ś ciwy jako rynek us ł ug wynajmu (dzier ż awy, u ż ytkowania) powierzchni na terenie mi ę dzynarodowych portów lotniczych. Uzasadniaj ą c swoje stanowisko Spó ł ka wskaza ł a na obecno ść w portach lotniczych du ż ej liczby konsumentów odbiegaj ą cych co do zamo ż no ś ci, a co za tym idzie tak ż e co do oczekiwa ń odno ś nie nabywanych us ł ug. Wnioskodawca wskaza ł równie ż na specyficzne dla swojej dzia ł alno ś ci na terenie portów wymogi organizacyjne, które ró ż ni ą si ę od tych stoj ą cych przed innymi restauratorami tj. np. konieczno ść utrzymania wi ę kszej liczby personelu zale ż na tak ż e od czasu odlotów poszczególnych samolotów, w szczególno ś ci przed odlotami samolotów czarterowych zabieraj ą cych na pok ł ad du żą liczb ę pasa ż erów lub w sytuacji opó ź nienia lotów. Z tych wzgl ę dów dzia ł alno ść Wnioskodawcy jest - jego zdaniem - dzia ł alno ś ci ą zasadniczo odró ż niaj ą c ą si ę od dzia ł alno ś ci innych restauratorów, co zdecydowa ł o o wyró ż nieniu wskazanego rynku w ł a ś ciwego. Zdaniem Spó ł ki, ze wzgl ę du na rodzaj klienteli, której pozyskaniem zainteresowany mo ż e by ć przedsi ę biorca zamierzaj ą cy ś wiadczy ć us ł ugi na rzecz podró ż nych, us ł ugami substytucyjnymi mog ą by ć jedynie us ł ugi najmu innych powierzchni na terenie danego portu lotniczego. Zdaniem Prezesa Urz ę du, mo ż na zgodzi ć si ę z wyznaczeniem produktowym rynku w ł a ś ciwego, cho ć wymaga ona doprecyzowania. O ile bowiem Wnioskodawca w swojej definicji wyró ż nia najem jako podstawow ą prawn ą form ę pozyskania powierzchni na dzia ł alno ść , to jednak wydaje si ę , i ż wszystkie prawa rzeczowe daj ą ce mo ż liwo ść prowadzenia takiej dzia ł alno ś ci s ą - co do zasady - traktowane przez przedsi ę biorców równorz ę dnie. Natomiast dzia ł alno ść gastronomiczna wymaga od przedsi ę biorców prowadz ą cych tak ą dzia ł alno ść poszukiwania powierzchni, która umo ż liwia spe ł nienie warunków niezb ę dnych dla tej bran ż y, jak cho ć by tych dotycz ą cych bezpiecze ń stwa i higieny pracy. Tym samym - w opinii Prezesa Urz ę du - prawid ł owa definicja produktowego rynku w ł a ś ciwego to udost ę pnianie powierzchni na prowadzenie dzia ł alno ś ci gastronomicznej. Odno ś nie do geograficznego aspektu rynku w ł a ś ciwego, Prezes Urz ę du nie ma w ą tpliwo ś ci, i ż wnioskowane przez Spó ł k ę jego zaw ęż enie do powierzchni na terenie mi ę dzynarodowych portów lotniczych jest ca ł kowicie b łę dne. Oceniaj ą c niniejsz ą spraw ę nie mo ż na przyj ąć , i ż czynnikiem decyduj ą cym o braku substytutywno ś ci us ł ug jest specyficzna grupa konsumentów oraz wy ż sze ni ż gdzie indziej wymogi organizacyjne. Jest oczywiste, ż e ka ż dy przedsi ę biorca jest zainteresowany prowadzeniem dzia ł alno ś ci - w szczególno ś ci na warunkach wy łą czno ś ci - na rzecz du ż ej liczby konsumentów, którzy w okre ś lonych okoliczno ś ciach s ą zdeterminowani do skorzystania z jego us ł ug, jak ma to miejsce na lotnisku np. w przypadku opó ź nienia lotu. Jednak mo ż liwo ść pozyskania okre ś lonej kategorii klientów, cho ć korzystna, nie przes ą dza o konieczno ś ci prowadzenia dzia ł alno ś ci w tym w ł a ś nie miejscu. Porównywalne warunki konkurencji w zakresie ś wiadczenia us ł ug gastronomicznych b ę d ą istnia ł y we wszystkich miejscach, gdzie wyst ę puje w mie ś cie zwi ę kszony popyt na te us ł ugi. Natomiast spe ł niania przez Spó ł k ę wy ż szych wymogów sprawia, i ż prowadzenie dzia ł alno ś ci na innym terenie nie przysporzy Wnioskodawcy ż adnych problemów. Dodatkowo Prezes Urz ę du pragnie zwróci ć uwag ę na wyrok S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 26 marca 2003 r. (sygn. akt XVII Ama 35/02), utrzymany nast ę pnie przez S ą d Najwy ż szy, odnosz ą cy si ę do organizacji us ł ug przewozów taksówkowych z portu Lotniczego Warszawa-Ok ę cie. SOKiK w tym wyroku odrzuci ł argumenty przedstawiane przez Prezesa Urz ę du, w du ż ej mierze analogiczne do tych prezentowanych przez Wnioskodawc ę w niniejszej sprawie i uzna ł za ca ł kowicie bezpodstawne ograniczenie w decyzji w ł a ś ciwego rynku geograficznego do rejonu dworca lotniczego, gdy ż faktyczna dzia ł alno ść przewozowa i co za tym idzie konkurencja odbywa si ę na terenie ca ł ego miasta, 14 a przynajmniej w granicach pierwszej strefy taxi, a wi ę c w rejonie gdzie nie jest pobierana od pasa ż era op ł ata za powrót. Zdaniem S ą du, nawet je ś li uzna ć za udowodnione, ż e w tym rejonie wyst ę puje zwi ę kszony popyt na us ł ugi taksówkowe, to nie stanowi to wystarczaj ą cej przyczyny do wyodr ę bnienia go jako odr ę bny rynek. W ocenie Prezesa Urz ę du, nie mo ż na przyj ąć , ż e charakter dzia ł alno ś ci gastronomicznej prowadzonej przez Spó ł k ę rzeczywi ś cie wymusza jej prowadzenie na terenie portu lotniczego. Nieprawid ł owe by ł oby zatem zaw ęż enie geograficznego zasi ę gu rynku produktowego wy łą cznie do terenu lotniska. Jest dla Prezesa Urz ę du oczywiste, ż e warunki konkurencji panuj ą ce na terenie Portu Lotniczego im. F. Chopina w Warszawie w zakresie prowadzenia dzia ł alno ś ci gastronomicznej nie odbiegaj ą w znacznym stopniu od warunków istniej ą cych poza lotniskiem, na terenie Warszawy. Nie ma bowiem znacz ą cych ró ż nic w zorganizowaniu przez przedsi ę biorc ę infrastruktury czy ź róde ł zaopatrzenia punktu gastronomicznego (baru szybkiej obs ł ugi, kawiarni) po ł o ż onego na terenie lotniska od punktu gastronomicznego po ł o ż onego poza terenem lotniska, w innym miejscu miasta. Ś wiadczy o tym chocia ż by aktualna obecno ść w strefie tranzytowej lotniska takich przedsi ę biorców sieciowych jak Coffeheaven czy Nescafe, które w swej organizacji i ofercie nie odbiegaj ą od innych punktów sieci zlokalizowanych w Warszawie. Dlatego te ż zasadnym jest przyj ę cie, i ż rynkiem w ł a ś ciwym geograficznie dla udost ę pniania powierzchni z przeznaczeniem na prowadzenie dzia ł alno ś ci gastronomicznej jest teren Warszawy a nie wy łą cznie mi ę dzynarodowego portu lotniczego w Warszawie. Natomiast na tak zdefiniowanym rynku w ł a ś ciwym tj, rynku udost ę pnianie powierzchni na prowadzenie dzia ł alno ś ci gastronomicznej w Warszawie Przedsi ę biorstwo nie posiada pozycji dominuj ą cej. W takiej sytuacji nale ż y oceni ć , i ż w przedmiotowej sprawie dzia ł ania Przedsi ę biorstwa nie wynikaj ą z przewagi rynkowej maj ą cej swoje ź ród ł o w posiadanej dominuj ą cej pozycji rynkowej. Tymczasem ograniczenie swobody dzia ł alno ś ci uczestnika rynku, nie b ę d ą ce nast ę pstwem dominacji rynkowej (która ma swoje ź ród ł o czy to w wysokim udziale w rynku, czy te ż zawarciem porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę ) nie ma charakteru praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę . W takim wypadku ochrony swoich praw podmiotowych strona mo ż e dochodzi ć na drodze post ę powania cywilnego, nie za ś w trybie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, ż e Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji, odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazów okre ś lonych w ww. ustawie. Z informacji zawartych we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, wynika, ż e w sprawie, której dotyczy wniosek Spó ł ki nie naruszono interesu publicznopranwego oraz zakazu okre ś lonego w art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Brak jest zatem podstaw do pozytywnego rozpatrzenia niniejszego wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, a w zwi ą zku z tym nale ż a ł o odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego w niniejszej sprawie. Maj ą c powy ż sze na wzgl ę dzie, orzeczono jak w sentencji. 15 Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury w Warszawie. Otrzymuje: Pan Marcin Piotrowski Pe ł nomocnik Louis Tourist Agency Poland Sp. z o.o. w Warszawie Kancelaria Prawna Witold Modzelewski Radca Prawny ul. Kale ń ska 8 04-367 Warszawa 16