RPZ-6/2019

tel. 61 852 15 17, 61 852 77 50 < faks 61 851 86 44 poznan@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Poznaniu ul. Zielona 8, 61 - 851 Poznań P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Poznań, dnia 03 lipca 2019 r. RPZ. 610 . 6 . 2019 .PG DECYZJA Nr RPZ 6 / 2019 Stosownie do art. 33 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 16 lutego 2 007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz . 369 ), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, wszczętego z urzędu wobec EXITO spółk i z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy , - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów; I. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wywoływanie wrażenia, że za sam udział w prezentacji oferowanych przez EXITO spółk ę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy towarów konsumenci otrzymają tablet (komputer przenośny), w sytuacji gdy ot rzymanie tabletu (komputera przenośnego) jest uzależnione od jego zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwy m praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) i nakazuje zaniechanie jej stosowania, II. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przekazywani e przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy konsumentom nieprawdziwych informacji, co do daty powstania Spółki, podjęcia przez nią działalności gospodarczej oraz posiadanego doświadczenia w dystrybucji produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070 ze zm.) 2 i nakazuje zaniechanie jej stosowania, III. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorow e interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wywoływani e wrażenia, że w trakcie organizowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy prezentacji towarów konsumenci otrzymają w wyniku losowania gwarantowane nagrody rzeczowe, w sytuacji gdy otrzymanie rzekomo wylosowanej nagrody uzależnione jest od jej zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co stanowi nieuczciwą praktykę rynko wą w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U . z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) i nakazuje zaniechanie jej stosowania, IV. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, sugerowani e konsumentom, że zakup w trakcie organizowanych prezentacji oferowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy towarów możliwy jest w ramach dofinansowania, zestawów promocyjnych, po promocyjnej cenie oraz z uwzględnieniem wylosowanego rabatu, w sytuacji gdy dofinansowanie, o którym konsum enci są informowani nie istnieje, ceny określane przez Spółkę jako regularne w praktyce nie są przez Spółkę stosowane, wylosowane rabaty przy zakupie nie są uwzględniane, a ostateczne ceny zestawów są ustalane przez handlowców w wysokości co do zasady nie odbiegającej od cen standardowo stosowanych przez Spółkę, co wprowadza konsumentów w błąd co do ceny oferowanych urządzeń oraz suger uje konsumentom istnienie szczególnej korzyści cenowej i tym samym stanowi nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm. ) i nakazuje zaniechanie jej stosowania, V. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, określoną w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, udzielani e konsumentom, którzy zawarli z EXITO spółk ą z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy umowę sprzedaży w trakcie zorganizowanych przez Spółkę poza lokalem przedsiębiorstwa prezentacji nieprawdziwych informacji, że w przypadku zawartych przez nich umów wyłączone jest prawo do odstąpienia od umowy, w sytuacji gdy brak jest podstaw do niestosowania bądź wyłączenia stosowania prawa do odstąpienia od umowy określonego ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.), co narusza art. 27 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 201 9 r., poz. 134 , ze zm.) i stanowi nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o prze ciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm. ) i nakazuje zaniechanie jej stosowania, 3 VI. na podstawie art. 103 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nada je się decyzji w zakresie pkt I - V sentencji niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, VII. na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów , nakłada się na EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy środek usunięcia trwających skutków prakty k stwierdzonych w pkt I - V niniejszej decyzji , w postaci obowiązku skierowania listem poleconym – w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się decyzji - do wszystkich konsumentów, którzy zawarli w okresie od dnia 04 września 2017 r. do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie, tj. do dnia 03 lipca 2019 r. z EXITO spółk ą z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy umowy sprzedaży , w sposób czytelny i zrozumiały pisemnej informacji, o treści: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w decyzji nr RPZ 6/2019 , uznał za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów działania EXITO spółk i z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy polegające na: a) wywoływaniu wrażenia, że za sam udział w prezentacji oferowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy towarów konsumenci otrzymają tablet (komputer przenośny), w sytuacji gdy otrzymanie tabletu (komputera przenośnego) jest uzależnione od jego zak upu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) , b) prz ekazywaniu przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy konsumentom nieprawdziwych informacji, co do daty powstania Spółki, podjęcia przez nią działalności gospodarczej oraz posiadanego dośw iadczenia w dystrybucj i produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom ry nkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070 ze zm.) , c) wywoływaniu wrażenia, że w trakcie organizowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy prezentacji towarów konsumenci otrzymają w wyniku losowania gwarantowane nagrody rzeczowe , w sytuacji gdy otrzymanie rzekomo wylosowanej nagrody uzależnione jest od jej zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziała niu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U . z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) d) sugerowaniu konsumentom, że zakup w trakcie organizowanych prezentacji oferowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy towaró w możliwy jest w ramach dofinansowania, zestawów promocyjnych, po promocyjnej cenie 4 oraz z uwzględnieniem wylosowanego rabatu, w sytuacji gdy dofinansowanie, o którym konsumenci są informowani nie istnieje, ceny określane przez Spółkę jako regularne w pra ktyce nie są przez Spółkę stosowane, wylosowane rabaty przy zakupie nie są uwzględniane, a ostateczne ceny zestawów są ustalane przez handlowców w wysokości co do zasady nieodbiegającej od cen standardowo stosowanych przez Spółkę, co wprowadza konsumentów w błąd co do ceny oferowanych urządzeń oraz suger uje konsumentom istnienie szczególnej korzyści cenowej i tym samym stanowi nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm. ) e) udzielaniu konsumentom, którzy zawarli z EXITO spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy umowę sprzedaży w trakcie zorganizowanych przez Spółkę poza lokalem przedsiębiorstwa prezentacji nieprawdziwych informacji, że w przypadku zawartych przez nich umów wyłączone jest prawo do odstąpienia od umowy, w sytuacji gdy brak jest podstaw do niestosowania bądź wyłączenia stosowania prawa do odstąpienia od umowy określonego ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.), co narusza art. 27 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.) i stanowi nie uczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) . Treść decyzji nr RPZ 6/2019 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl . VIII. na podstawie art . 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nakłada się na EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy : 1. w związku z naruszeniem zakazu, o k tórym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt I sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 605.580 ,00 zł (słownie: sześćset pięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt złotych 00/100 ) płatną do budżetu państwa, 2. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt II sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 302.790 ,00 zł (słownie: trzysta dwa tysiące siedemset dziewięćdziesiąt złotych 00/100 ) , płatną do budżetu państwa, 3. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt III sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 1.009.300 ,00 zł (słownie: jeden milion dziewięć tysięc y trzysta złotych 00/100) , płatną do budżetu państwa, 5 4. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt IV sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 1.009.300,00 zł (słownie: jeden milion dziewięć tysięcy trzysta złotych 00/100) , płatną do budżetu państwa, 5. w związku z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ww. ustawy, w zakresie opisanym w pkt V sentencji niniejszej decyzji, karę pieniężną w wysokości 1.009.300,00 zł (słownie: jeden milion dziewięć tysięcy trzysta złotych 00/100) , płatną do budżetu państwa, IX. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 83 tej ustawy w zw. z art. 263 § 1 i 2 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. ) postanawia się obciążyć EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likw idacji z siedzibą w Opalenicy kosztami postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów w kwocie 23,40 zł (słownie: dwadzieścia trzy złote 4 0 /100) oraz zobowiązać do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Uzasadnienie Na skutek skarg konsumentów oraz Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Mielcu, postanowieniem z dnia 26 września 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes Urzędu) wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w celu ws tępnego ustalenia, czy działania EXITO sp. z o.o. z siedzibą w Opalenicy (dalej: Przedsiębiorca, Spółka), dotyczące sprzedaży towarów poza lokalem przedsiębiorstwa, mogą stanowić praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Analiza materiałów uzyskanych w toku postępowania dała podstawę do wszczęcia, postanowieniem z dnia 10 maja 2019 r., postępowania w sprawie stosowania przez Spółkę praktyk naruszających zbiorowe interesy kons umentów określonych w: I. art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na wywoływaniu wrażenia, że za sam udział w prezentacji oferowanych towarów konsumenci otrzymają tablet (komputer przenośny), w sytuacji gdy otrzymanie tabletu (komputera przenośnego) jest uzależnione od jego zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co mogło stanowić nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.), II. art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na przekazywaniu konsumentom nieprawdziwych informacji, co do daty powstania Spółki, podjęcia przez nią dział alności gospodarczej oraz posiadanego doświadczenia w dystrybucji produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia, co mogło stanowić nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 20 07 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070 ze zm.), 6 III. art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na wywoływaniu wrażenia, że w trakcie organizowanych przez Spółkę prezenta cji towarów konsumenci otrzymają w wyniku losowania gwarantowane nagrody rzeczowe, w sytuacji gdy otrzymanie rzekomo wylosowanej nagrody uzależnione jest od jej zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co mogło stanowić nieuczciwą prak tykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.), IV. art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na sug erowaniu konsumentom, że zakup w trakcie organizowanych prezentacji oferowanych przez Spółkę towarów możliwy jest w ramach dofinansowania, zestawów promocyjnych, po promocyjnej cenie oraz z uwzględnieniem wylosowanego rabatu, w sytuacji gdy dofinansowanie, o którym konsumenci są informowani nie istnieje, ceny określane przez Spółkę jako regularne w praktyce nie są przez Spółkę stosowane, wylosowane rabaty przy zakupie nie są uwzględniane, a ostateczne ceny zestawów są ustalane przez handlowców w wysokości c o do zasady nieodbiegającej od cen standardowo stosowanych przez Spółkę, co mogło wprowadzać konsumentów w błąd co do ceny oferowanych urządzeń oraz sugerować konsumentom istnienie szczególnej korzyści cenowej i tym samym stanowić nieuczciwą praktykę rynko wą określoną art. 5 ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.), V. art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na udzielaniu konsumentom, którzy zawarli ze Spółką umowę sprzedaży w trakcie zorganizowanych przez Spółkę poza lokalem przedsiębiorstwa prezentacji nieprawdziwych informacji, że w przypadku zawartych przez nich umów wyłączone jest prawo do odstąpienia od umowy, w sytuacji gdy brak jest podstaw do niestosowania bądź wyłączenia stosowania prawa do odstąpienia od umowy określonego ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.), co mogł o naruszać art. 27 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.) i stanowić nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.). Przedsiębiorca o wszczęciu postępowania administracyjnego został zawiadomiony pismem z dnia 10 maja 201 9 r. Dnia 22 maja 2019 r. z aktami sprawy zapoznał się pe łnomocnik Spółki. Następnie, pismem z dnia 05 czerwca 2019 r. Przedsiębiorca został zawiadomiony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w spawie. W odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 14 czerwca 2019 r. Przedsiębiorca wniósł o umożliwienie stronie za poznania się z kompletnym materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach postępowania oraz wydłużenie terminu na złożenie przez stronę wyjaśnień. Jednocześnie Przedsiębiorca ustosunkował się do stawianych mu zarzutów i wniósł o: 1. przeprowadzenie dowodu z wydru ku z wpisu do CEIDG [usunięto] , 2. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków [usunięto] , 7 3. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków wszystkich osób, które wystąpiły do Miejskich bądź Powiatowych Rzeczników konsumentów w związku z zawarciem umowy ze Spółką, 4. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków osób, które wypełniły ankiety znajdujące się w aktach sprawy, 5. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków grupy konsumentów, którzy nie złożyli oświadczenia o odstąpieniu od umowy . Ustosunkowując się do stawianych mu zarzutów Przedsiębiorcą zakwestionował w pierwszej kolejności zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w zakresie skarg konsumentów podnosząc , że w żaden sposób nie wskazują on e na dopuszczenie się przez Przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Odnosząc się bezpośrednio do pierwszego z postawionych zarzutów, Przedsiębiorca podniósł, że zarzut ten jest niesłuszny. Spółka wskazała, że nie posiadała i ni e kierowała do konsumentów zaproszeń. Zawarła w tym zakresie umowę ze spółką [usunięto] z siedzibą w Poznaniu. Przedsiębiorca zakwestionował również dowód w postaci ankiety przeprowadzonej wśród konsumentów przez Prezesa Urzędu, wskazując, że zawarte w nie j pytania był sugerujące i tendencyjne oraz, że zostały skierowane jedynie do konsumentów, którzy odstąpili od zawartej umowy oraz podpisali ze stroną postępowania aneksy, co do sposobu rozłożenia płatności na raty. W zakresie drugiego z postawionych zarzu tów Spółka podniosła, że jest on całkowicie niesłuszny. Wskazała, że nigdy nie twierdziła i nikogo nie zapewniała, że powstała w 2006 r. Odnosząc się do informacji zawartej na stronie internetowej Spółka wskazała, że data powstania marki Exito nie jest rów noznaczna z datą rejestracji Spółki . Przemawiać za tym ma fakt prowadzenia przez [usunięto] działalności od 2012 r. pod tą właśnie marką. Nadto, Przedsiębiorca wskazał, że w jego ocenie aby dopuścić się zarzuconej mu praktyki musiałby podjąć działania, które spowodowały lub mogły spowodować podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu umowy. Prezes Urzędu, zdaniem Przedsiębiorcy , tej okoliczności nie wykazał. Co do trzeciego z postawionych zarzutów Spółka ponownie zakwestionowała dowód w postaci przepro wadzonej wśród konsumentów ankiety. Podniosła, że w żadnym miejscu ankieta ta nie zawiera pytań mających na celu ustalenie, czy konsumentów informowano o tym, że losowanie będzie dotyczyć nagród rzeczowych. Podkreśliła, że z 42 ankietowanych 12 osób zaznac zyło, że wylosowało rabat na zakup towarów, a 11 ankietowanych, że nie wylosowali żadnej nagrody. Natomiast pozostali ankietowani to osoby, które chciały bądź odstąpił od umowy, a tym były negatywnie nastawione wobec Przedsiębiorcy. Odnosząc się do czwart ego z postawionych zarzutów, Spółka podkreśliła, że ceny zakupu oraz sprzedaży mogą się różnić od wskazanych w cenniku z uwagi na fakt, że poszczególne produkty są sprzedawane jako zestawy produktów. Dodatkowo, ceny te mają podlegać negocjacjom i mogą być stosowane upusty i rabaty w zależności od indywidualnych ustaleń. Nadto Przedsiębiorca wskazał, że ceny regularne obowiązują i są stosowane. Z kolei, dofinansowanie, o którym mowa w scenariuszu prezentacji, polega na obniżeniu ceny produktu i następuje kos ztem zysku ze sprzedaży. W konsekwencji, nieprawidłowe mają być twierdzenia, że owo dofinansowanie nie istniało. Zdaniem Spółki , Prezes Urzędu nie wykazał również, że zarzucone działanie Przedsiębiorcy spowodowało lub mogło spowodować podjęcie przez przeci ętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej 8 by nie podjął, i tym samym konieczne jest uzupełnienie materiału dowodowego w tym względzie. W zakresie ostatniego z zarzutów Przedsiębiorca podkreślił, że żądna z ankietowanych osób na pytanie „c zy informowano Pana/Panią, że nie przysługuje Panu/Pani prawo odstąpienia od zawartej podczas pokazu umowy”, nie odpowiedziała twierdząco. Nadto, Przedsiębiorca powołał się na treść umowy, w której zawarto informację o prawie do odstąpienia od zawartej umo wy. Spółka zwróciła również uwagę na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego na okoliczność ustalenia, czy praktyka ta spowodowała lub mogła spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Pi smem z dnia 18 czerwca 2019 r. Prezes Urzędu uwzględnił wniosek Spółki o umożliwienie zapoznania się z materiałem zgromadzonym w aktach postępowania administracyjnego oraz na złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Pismem z dnia 18 czerwca 2019 r. Przed siębiorca, w uzupełnieniu pisma z dnia 14 czerwca 2019 r., przesłał wydruk z wpisu do CEIDG p. [usunięto] . Nadto, w dniu 26 czerwca 2019 r. pełnomocnik Spółki ponownie zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku sprawy. Kolejnym pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. Przedsiębiorca wniósł o wydanie kopii płyt CD znajdujących się na kartach 633, 635 oraz 1056 akt adm. W piśmie podniósł, że stronie postępowania umożliwiono jedynie zapoznanie się z aktami sprawy, bez możliwości zapoznania się z zawartoś cią wskazanych nośników danych. W odpowiedzi, pismem z dnia 02 lipca 2019 r. Prezes Urzędu przekazał Przedsiębiorcy płytę DVD zawierającą kopię wskazanych przez Przedsiębiorcę nośników, wskazując, że Prezes Urzędu na wniosek strony każdorazowo umożliwia za poznanie się z załączonymi do akt postępowania materiałami zgormadzonymi na nośnikach danych elektronicznych. Zaznaczyć należy, że pełnomocnik Przedsiębiorcy dwukrotnie przeglądał akta sprawy i do dnia złożenia pisma z dnia 28 czerwca 2019 r. nie wnioskowa ł o umożliwienie mu bezpośredniego zapoznania się z treścią nośników załączonych do akt postępowania. Bezpodstawny jest zatem zarzut , że podczas przeglądania akt stronie uniemożliwiono zapoznanie się z zawartością załączonych do nich płyt CD. Jednoczenie, postanowieniem z dnia 02 lipca 2019 r. Prezes Urzędu oddalił wnioski Przedsiębiorcy o przeprowadzenie dowodu z: 1. przesłuchania w charakterze świadków [usunięto] , 2. przesłuchania w charakterze świadków wszystkich osób, które wystąpiły do Miejskich bądź Powiatowych Rzeczników konsumentów w związku z zawarciem umowy ze Spółką, 3. przesłuchania w charakterze świadków osób, które wypełniły ankiety znajdujące się w aktach sprawy, 4. przesłuchania w charakterze świadków grupy konsumentów, którzy nie złożyli oświadcz enia o odstąpieniu od umowy . Do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie Spółka nie przedłożyła dalszych wyjaśnień w sprawie. Prezes Urzędu ustalił, co następuje: 9 Spółka prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego o numerze 675376 . Zgodnie z informacją odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, Spółka została zarejestrowana 26 kwietnia 2017 r., przy czym z oświadczenia Spółki wynika, że faktycznie rozpoczęła działalność w dniu 04 września 2017 r. (dowód: oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 703 akt adm.; informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z R ejestru P rzedsiębiorców - k. 1493 - 1494 akt adm.). W rejestrze jako przeważający przedmiot działalności Przedsiębiorcy wskazano : pozostała sprzedaż detaliczną prowadzoną poza siecią sklepową, straganami i targowiskami. Jednocześnie Prezes Urzędu ustalił, że głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzed aż prowadzona w ramach prezentacji zbiorowych organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa na terenie całego kraju (dowód: oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 160, 703 akt adm.; informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z R ejestru P rzedsiębiorców, k. 1493 - 1494 akt adm.). W ofercie Spółki znajdują się m.in. urządzenia masujące, wyciskarka, robot kuchenny, oczyszczacz powietrza, pościel wełniana, noże, sztućce, czajnik oraz lanolina. Z przekazanych przez Spółkę informacji wynika, że od 4 września 2017 r . (data zawarcia pierwszych umów) do 30 września 2018 r. zawarła z konsumentami [usunięto] umowy. Zgodnie z oświadczeniem Spółki, wszystkie umowy zostały zawarte poza lokalem przedsiębiorstwa (dowód: oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 161 - 162, 703 akt adm.; c ennik, k. 168 akt adm.; zestawienie oferowanych produktów, k. 169 - 170 akt adm.). Z materiału zgormadzonego w toku sprawy wynika, że na organizowane przez Spółkę prezentacje konsumenci zapraszani są telefonicznie. Do udziału w spotkaniu konsumenci zachęcani są możliwością otrzymania tabletu. Zaproszenia są przy tym formułowane w sposób sugerujący, że tablet będący prezentem (nagrodą) za udział w spotkaniu to komputer przenośny. Podobne zapewnienia są przekazywane konsumentom w trakcie samych prezentacji ( dow ód : materiał Internetowej Telewizji Tychy pod tytułem „ UKRYTA KAMERA pranie mózgu i manipulacje na pokazie sprzętów agd ”, k. 635 akt adm.; oświadczenie firmy telemarketingowej , k. 693 - 694 akt adm.; umowa o współpracy marketingowej z 01 sierpnia 2017 r., k. 695 akt adm.; skargi konsumentów, k. 627, 641 akt adm.; odstąpienia od umowy, k. 459, 462, 472, 476 - 478, 480, 484, 488 - 490, 493, 495 , 496, 499, 501, 505, 507 - 509, 511 - 513, 516 - 517, 519, 521, 523 - 531, 533, 535 - 536, 538 - 540, 545, 548, 551, 553 - 554 akt adm. ; ankiety, k. 1162, 1169, 1171 - 1177, 1181, 1183, 1185, 1187, 1139, 1191, 1193, 1195, 1197, 1199, 1201, 1203, 1205, 1207 - 1208, 1210, 1212 - 1222, 1233, 1235, 1237, 1239, 1241, 1243, 1250, 1252, 1260, 1263, 1265, 1267 - 1268, 1270, 1272, 1274 - 1276, 1278 - 1282, 1284, 1440, 1442, 1444, 1446 akt adm.) . Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Spółkę, wszystkie osoby zaproszone na pokazy otrzymywały upominek – tablet graficzny. Otrzymanie go nie było uzależnione od dokonania zakupu. Ponadto, w przypadku dokonania z akupu, klient miał otrzymywać tablet PC (komputer przenośny). Na dowód powyższych twierdzeń Spółka przedłożyła fakturę VAT na zakup [usunięto] tabletów graficznych w cenie [usunięto] zł netto za sztukę – łącznie [usunięto] zł brutto (dowód: faktura VAT nr 60/09/2018, k. 1053 akt adm.; oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 1105 - 1106 akt adm.) . Z poczynionych ustaleń wynika, że opisana przez Spółkę praktyka nie jest jednolita. Zasadą jest, że sprawny tablet (komputer przenośny) może co najwyżej otrzymać osoba, któ ra zdecydowała się zawrzeć ze Spółką umowę w trakcie prezentacji. Co istotne, nie może 10 go otrzymać zupełnie bezpłatnie, gdyż rzekomo otrzymany tablet jest każdorazowo uwzględniany w umowie sprzedaży i wykazywany jako zakup w wystawianej następnie przez Spó łkę fakturze VAT. Bywa wprawdzie tak, że osoby zawierające umowę otrzymują dodatkowo tablet graficzny, jednak z materiału sprawy wynika, że tablet graficzny z zasady jest prezentem dla osób, które wprawdzie brały udział w prezentacji, ale nie dokonały zaku pu. Niezależnie od powyższego, zdarzają się również sytuacje, kiedy osoby przybyłe na pokaz w ogóle nie otrzymują upominku w postaci tabletu (ani graficznego ani komputera przenośnego) lub otrzymany upominek okazuje się być uszkodzony lub zdekompletowany i tym samym otrzymany komputer przenośny nie nadaje się do użytku ( d owód: materiał Internetowej Telewizji Tychy pod tytułem „ UKRYTA KAMERA pranie mózgu i manipulacje na pokazie sprzętów agd ”, k. 635 akt adm.; oświadczenie firmy telemarketingowej , k. 693 - 69 4 akt adm.; umowa o współpracy marketingowej z 01 sierpnia 2017 r., k. 695 akt adm.; skargi konsumentów, k. 627, 641 akt adm.; odstąpienia od umowy, k. 459, 462, 472, 476 - 478, 480, 484, 488 - 490, 493, 495 , 496, 499, 501, 505, 507 - 509, 511 - 513, 516 - 517, 519, 521, 523 - 531, 533, 535 - 536, 538 - 540, 545, 548, 551, 553 - 554 akt adm.; ankiety, k. 1162, 1169, 1171 - 1177, 1181, 1183, 1185, 1187, 1139, 1191, 1193, 1195, 1197, 1199, 1201, 1203, 1205, 1207 - 1208, 1210, 1212 - 1222, 1233, 1235, 1237, 1239, 1241, 1243, 1250, 1 252, 1260, 1263, 1265, 1267 - 1268, 1270, 1272, 1274 - 1276, 1278 - 1282, 1284, 1440, 1442, 1444, 1446 akt adm.; egzemplarze umów oraz wystawionych do nich faktur VAT, k. 176 - 405, 809 - 1041 akt adm.) . Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w ankiecie przeprowa dzonej wśród konsumentów, z której wynika, że niemalże wszystkim ankietowanym za udział w organizowanej przez Przedsiębiorcę prezentacji obiecano tablet (komputer przenośny). Podkreślenia wymaga, że zaledwie niespełna połowa ankietowanych wskazała że obiec any komputer otrzymała, większość z nich przy tym przyznała, że otrzymany tablet został następnie uwzględniony w umowie sprzedaży. Kilkoro z ankietowanych wskazało jednocześnie, że otrzymany tablet był niesprawny ( d owód: ankiety, k. 1162, 1169, 1171 - 1177, 1181, 1183, 1185, 1187, 1139, 1191, 1193, 1195, 1197, 1199, 1201, 1203, 1205, 1207 - 1208, 1210, 1212 - 1222, 1233, 1235, 1237, 1239, 1241, 1243, 1250, 1252, 1260, 1263, 1265, 1267 - 1268, 1270, 1272, 1274 - 1276, 1278 - 1282, 1284, 1440, 1442, 1444, 1446 akt adm.) . W toku postępowania Spółka oświadczyła, że zawarła umowę z zewnętrzną firmą świadczącą usługi marketingowe, tym samym nie posiada i nie kieruje do konsumentów zaproszeń na organizowane spotkania handlowe. Jednocześnie z § 1 ust. 5 umowy o współpracy marke tingowej z dnia 01 sierpnia 2017 r. wynika, że przed złożeniem zamówienia na przeprowadzenie konkretnej kampanii marketingowej Spółka zobowiązana jest dostarczyć w wersji elektronicznej wszelkie materiały, niezbędne do opracowania kampanii marketingowej, w tym opracowania dot. towarów, aktualną ofertę, hasła marketingowe, koncepcje, prezentacje i inne, które wykonawca usługi ma wykorzystać na potrzeby realizacji umowy. Spółka wezwana do przesłania materiałów, o których mowa w przywołanym postanowieniu umowy wskazała, że firmie marketingowej nie przekazała tego rodzaju materiałów. Oświadczyła jednocze ś nie, że wszystkie wytyczne przekazywane były ustnie. Natomiast, firma realizująca usługi marketingowe na rzecz Przedsiębiorcy oświadczyła, że stosowała się wier nie do wskazań Przedsiębiorcy oraz realizowała przekazywane jej założenia i wskazania co do przebiegu kontaktu, rodzaju oferty, przebiegu spotkania czy też prezentów oferowanych przez Przedsiębiorcę za udział w spotkaniu (dowód: oświadczenie Przedsiębiorcy , k. 164 - 165, 1106 akt adm.; umowa o współpracy 11 marketingowej z 01 sierpnia 2017 r., k. 647,695 akt adm. ; oświadczenie firmy telemarketingowej, k. 693 akt adm.). Prezes Urzędu ustalił również, że na swojej stronie internetowej Przedsiębiorca zamieszcza w z akładce „O nas” następujące informacje: „Historia EXITO powstało w 2006 roku w Wielkopolsce. Od początku swojego istnienia zajmujemy się dystrybucją produktów luksusowych oraz angażujemy w promocję zdrowego stylu życia. Już od blisko 10 lat pomagamy ludzio m zadbać o własne zdrowie, o kondycję fizyczną, dobre samopoczucie oraz równowagę wewnętrzną.” (Dowód: wydruki ze strony internetowej Przedsiębiorcy, k. 1058 akt adm.) Jednocześnie przedstawiciele handlowi na organizowanych przez Spółkę spotk aniach, po ofi cjalnym powitaniu, informują konsumentów że: „Nasza firma jest liderem w dystrybucji najwyższej jakości, ekskluzywnych urządzeń masujących, certyfikowanych urządzeń medycznych. Działalność rozpoczęliśmy w 2005 roku. 13 lat tradycji i doświadczeń pozwoliło nam zbudować zaufanie naszych klientów oraz silną pozycję na rynku.” (Dowód: scenariusz prezentacji, k. 560 akt adm.) Z poczynionych ustaleń wynika, że na zakończenie każdej prezentacji przedstawiciele handlowi Spółki organizują losowanie nagród rzeczowych (głównie sprzętu AGD znajdującego się w ofercie Spółki). Osoby wylosowane zapraszane są na indywidualne rozmowy handlowe, gdzie przedstawiana im jest oferta zawarcia umowy sprzedaży. Konsumenci, którzy w trakcie indywidualnej rozmowy sprzedażowej nie decydują się na zawarcie umowy sprzedaży są informowani, że otrzymanie wylosowanej nagrody uzale żnione jest od zawarcia umowy i są proszeni o opuszczenie sali pokazowej. Z kolei, o soby, które zawierają umowy sprzedaży w trakcie pokazu, otrzymują rzekomo wy losowane produkty . Co istotne, towary te są następnie uwzględniane w umowach sprzedaży oraz wystawianych do nich fakturach VAT, jako część nabywanego zestawu. U stalenia te znajdują potwierdzenie w przeprowadzonej wśród konsumentów ankiecie. Niemalże wszysc y ankietowani wskazali, że w trakcie prezentacji było prowadzone losowanie, w tym większość z nich potwierdziła, że przedmiotem losowania były nagrody rzeczowe, których otrzymanie uzależnione było od dokonania zakupu podczas prezentacji . (dowód: scenariusz prezentacji, k. 563 akt adm.; materiał Internetowej Telewizji Tychy pod tytułem „ UKRYTA KAMERA pranie mózgu i manipulacje na pokazie sprzętów agd ”, k. 635 akt adm.; skargi konsumentów, k. 575, 627 , 630, 639, 641, 668, 675, 1481 akt adm.; odstąpienia od um owy, k. 459, 462, 472, 476 - 478, 480, 484, 488 - 490, 493, 495 , 496, 499, 501, 505, 507 - 509, 511 - 513, 516 - 517, 519, 521, 523 - 531, 533, 535 - 536, 538 - 540, 545, 548, 551, 553 - 554 akt adm.; ankiety, k. 1162, 1169, 1171 - 1177, 1181, 1183, 1185, 1187, 1139, 1191, 1 193, 1195, 1197, 1199, 1201, 1203, 1205, 1207 - 1208, 1210, 1212 - 1222, 1233, 1235, 1237, 1239, 1241, 1243, 1250, 1252, 1260, 1263, 1265, 1267 - 1268, 1270, 1272, 1274 - 1276, 1278 - 1282, 1284, 1440, 1442, 1444, 1446 akt adm.; egzemplarze umów oraz wystawionych do nich faktur VAT, k. 176 - 405, 809 - 1041 akt adm.) . Okoliczności związane z prowadzonymi przez Przedsiębiorcę losowaniami znajdują również potwie rdzenie w skargach konsumentów, w których wskazuje się, że: 12 - „W trakcie pokazu pozbierano od nas karty z imienie m i nazwiskiem. I zaczęli losowanie nagród. Jeden z przedstawicieli firmy [oznajmił], że je wygraliśmy. Następnie poprowadził nas do stolika i okazało się, że ma ze sobą formularz tj. umowa sprzedaży. Towary, które mieliśmy dostać były w nim już wpisane i była podana kwota 7.140 zł. Mieliśmy podać swoje dane. Cały czas powtarzałam Panu, że mnie nie stać na zakup tych produktów. I nie chcę ich kupować. A, że mąż choruje na raka. Przedstawiciel zaczął bardziej naciskać, ponieważ mówił, że soki z wyciskarki po stawią go tj. męża na nogi. A dzięki oczyszczaczowi powietrza będzie lepiej się wysypiał. Bardzo długo namawiał, że to super okazja, dobra cena. I że jak weźmiemy na raty nie odczujemy tej kwoty. Tak mącili nam w głowie i podsuwali nam pismo abyśmy podpis ali.” (Dowód: skarga konsumenta: k. 627 akt adm.) - W trakcie spotkania przedstawiciel Firmy poinformował, iż nastąpi losowanie nagród w postaci kompletu ekskluzywnych noży kuchennych. W wyniku losowania, w obecności wszystkich zebranych osób, zostaliśmy wraz z małżonką w ylosowani jako zwycięscy noży i nagrody dodatkowej w postaci dotacji do prezentowanych towarów. Komplet został nam wręczony przy wszystkich i było to filmowane. Następnie już po losowaniu przedstawiciel Firmy badał naszą zdolność kredytową . W trakcie oczekiwania na decyzję banku (…) pracownica Firmy poprosiła o oddanie wylosowanego i otrzymanego kompletu noży, celem wymienienia go na całkowicie nowy, nieużywany i nie dotykany przez inne osoby (pracownica wytłumaczyła to tym, że otrzymany pr zez nas komplet służy do pokazów oraz prezentacji, a Firma chce przekazać nam całkowicie nowy sprzęt). W międzyczasie nadeszła decyzja negatywna z banku, o braku naszej zdolności kredytowej i wówczas nastąpiła całkowita zmiana podejścia oraz zachowania pra cowników Fi rmy wobec nas. Usłyszeliśmy, że wygranych noży nie otrzymamy, ponieważ niczego nie zakupimy.” (Dowód: skarga konsumenta, k.1481 - 1482 akt adm.) W piśmie z dnia 22 października 2018 r. Przedsiębiorca oświadczył, że ceny sprzedaży poszczególnych to warów mogą się różnić od wskazanych w cenniku z uwagi na fakt, iż poszczególne produkty są sprzedawane także jako zestawy produktów. Dodatkowo, ceny te mają podlegać negocjacjom. Mogą być równie stosowane upusty i rabaty w zależności od indywidualnych usta leń. Jedocześnie, do pisma Przedsiębiorca załączył cennik obowiązujący od 26 marca 2018 r. o następującej treści: 13 (Dowód: oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 160 akt adm.; cennik, k. 168 akt adm.) Do pisma z dnia 22 października 2018 r. Przedsiębiorca załączył również scenariusz prowadzonych prezentacji, zgodnie z którym organizo wane przez niego prezentacje są sponsorowane, a ich uczestnicy mają szanse skorzystać z dofinansowania sponsora spotkania do wyrobów medycznych EXITO (dowód: scenariusz prezenta cji, k. 560 akt adm.) . Na wezwanie Prezesa Urzędu Przedsiębiorca oświadczył w piśmie z dnia 03 grudnia 2018 r., że dofinansowanie, o którym mowa w przesłanym sc enariuszu prezentacji polega na obniżeniu ceny produktu przez EXITO sp. z o.o. i następuje koszt em ewentualnego zysku ze sprzedaży uzyskiwanego przez sprzedawcę. W piśmie z dnia 03 grudnia 2018 r. wskazał również, że nie korzysta z pomocy sponsorów przy organizowanych prezentacjach (dowód: oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 702 - 704 akt adm.) . Następnie , w piśmie z 19 grudnia 2018 r. Przedsiębiorca wyjaśnił, że podczas pokazów stosuje ceny promocyjne. Cena wskazana w cenniku jako cena regularna jest ceną produktu obowiązującą poza pokazami w regularnej sprzedaży. Z uwagi na każdorazowe prowadzenie negocj acji z klientem ceny te mają nie być sztywne i stosowane mają być ceny promocyjne w zależności od indywidualnych ustaleń z klientem, przy czym ceną wyjściową do negocjacji ma być cena oznaczona w cenniku załączonym do pisma z 22 października 2018 r. jako c ena za 2018 r. Od indywidualnych zdolności negocjacyjnych klienta zależy cena za jaką produkt jest sprzedawany. Dodatkowo Przedsiębiorca oświadczył, że cena ulega zmianie w przypadku kupna zestawów produktów bądź też produktów w większej ilości (dowód: ośw iadczenie Przedsiębiorcy, k. 1104 - 1105 akt adm.) . 14 Niezależnie od powyższych oświadczeń Przedsiębiorcy Prezes Urzędu ustalił, że na stronie internetowej www.exitopolska.com Przedsiębiorca zamieszcza następujące ceny oferowanych przez siebie produktów: - ma ta masująca: 7.980 zł, - poduszka masująca: 4.980 zł, - pościel wełniana: 2.390 zł, - naczynia Bio cook: 8.400 zł, - naczynia Bio cook Singiel: 6.500 zł, - patelnia Bio cook 3.500 zł, - wyciskarka do owoców i warzyw: 7.990 zł, - oczyszczacz powietrza BIOL IFE: 5.990 zł, - masażer do stup: 4.980 zł. Zamieszczone na stronie internetowej Przedsiębiorcy ceny wyciskarki, pościeli wełnianej oraz naczyń Bio cook Singiel są tożsame z cenami określonymi w cenniku jako „ceny regularne”. Cena oczyszczacza powietrza na stronie inte rnetowej jest o 10 zł wyższa od „ceny regularnej” wskazanej w cenniku. Natomiast ceny pozostałych produktów zamieszczone na stronie internetowej są znacząco wyższe o d cen regularnych określonych w przesłanym przez Przedsiębiorcę cenniku, w tym : - cena maty masującej ze strony internetowej Spółki przewyższa „cenę regularną” z cennika o 2.000 zł, przy czym „cena regularna” z cennika obejmuje również dodatkowe produkty AGD standardowo sprzedawane w zestawie z tą matą, - cena poduszki masującej ze strony internetowej Spółki przewyższa „cenę regularną” z cennika o 1.000 zł, przy czym „cena regularna” z cennika obejmuje również dodatkowe produkty AGD standardowo sprzedawane w zestawie z tą poduszką, - cena naczyń Bio cook Singiel ze strony internetowe j Spółki pokrywa się wprawdzie z „ceną regularną” z cennika, przy czym cena regularna z cennika obejmuje również dodatkowe produkty AGD oraz poduszkę wełnianą standardowo sprzedawane w zestawie z tymi naczyniami, - cena masażera do stóp ze strony interneto wej Spółk i przewyższa „cenę regularną” z cennika o 1.000 zł, przy czym „cena regularna” z cennika obejmuje również dodatkowe produkty AGD standardowo sprzedawane w zestawie z tym masażerem. (Dowód: wydruki ze strony internetowej Przedsiębiorcy, k. 105 7 - 108 2 akt adm. ; cennik, k. 168 akt adm. ) Porównanie informacji zawartych na stronie internetowej Spółki z treścią cennika pozwala nadto ustalić, że wszystkie ceny ze strony internetowej w sposób znaczący przewyższają ceny, które zgodnie z oświadczeniem Przedsi ębiorcy stanowią ceny wyjściowe do negocjacji z klientem w 2018 r. Z materiału udostępnionego przez Internetową Telewizję Tychy stanowiącego relację z jednego z pokazów organizowanych przez Spółkę wynika jednocześnie, wbrew twierdzeniom Przedsiębiorcy, że jako ceny wyjściowe w trakcie prezentacji podawane są przez przedstawicieli Spółki ceny określone w cenniku jako „regularne” oraz ceny widniejące na stronie internetowej Spółki (dowód: wydruki ze strony 15 internetowej Przedsiębiorcy, k. 105 7 - 1082 akt adm. ; cennik, k. 168 akt adm.; materiał Internetowej Telewizji Tychy pod tytułem „ UKRYTA KAMER A pranie mózgu i manipulacje na pokazie sprzętów agd ”, k. 635 akt adm. ) . Na podstawie przedłożonego przez Spółkę cennika, umów oraz faktur VAT ustalono również, że Prze dsiębiorca sprzedaje swoje towary jedynie w zestawach, które mogły być modyfikowane przez handlowców w zależności do prze biegu prowadzonych negocjacji z klientem. Co znamienne, ceny produktów oferowanych w zestawach są znacząco niższe od regularnych cen je dnostkowych oferowanych towarów określonych w cenniku oraz na stronie internetowej Spółki . Przykładowo, zestaw obejmujący matę masującą, masażer do stóp, czajnik, wyciskarkę, księgę soków, robot Bio cook, oczyszczacz powietrza, maść, tablet i noże został przez Przedsiębiorcę sprzedany w dniu 19 września 2018 r. za cenę łączną 12.500 zł, podczas gdy zestaw obejmujący jedynie matę masującą, m a sażer do stóp, wyciskarkę, robot Bio cook i oczyszczacz powietrza przy uwzględnieniu: - cen określonych na stronie in ternetowej spółki stanowiłby koszt co najmniej równy kwocie 34.930 zł (przy uwzględnieniu ceny robota Bio cook równej 7.990), - cen określonych w cenniku jako „ceny regularne” stanowiłby koszt co najwyżej równy kwocie 31.920 zł (z zastrzeżeniem, że użyte d o kalkulacji „ceny regularne ” obejmowały również dodatkowy sprzęt AGD) . Natomiast, zestaw obejmujący jedynie matę masującą, masażer do stóp, wyciskarkę, robot Bio cook i oczyszczacz powietrza przy uwzględnieniu cen określonych w cenniku jako „ceny 2018” stanowiłby koszt co najwyżej równy kwocie 11.386 zł (z zastr zeżeniem, że użyte do kalkulacji „ceny 2018” obejmowały również dodatkowy sprzęt AGD). ( D owód: wydruki ze strony internetowej Przedsiębiorcy, k. 1057 - 10 82 akt adm.; cennik, k. 168 akt adm.; materiał Internetowej Telewizji Tychy pod tytułem „UKRYTA KAMERA pranie mózgu i manipulacje na pokazie sprzętów agd”, k. 635 akt adm. ; egzemplarze umów oraz wystawionych do nich faktur VAT, k. 176 - 405, 8 09 - 1041 akt adm ., w tym umowa i faktura wystawiona do umowy zawartej z F.T., k. 178, 856 akt adm. ) Prezes Urzędu ustalił nadto, że w umowach sprzedaży Przedsiębiorca nie określa cen jednostkowych towarów wchodzących w skład sprzedawanych zestawów. Konsumenci nie mają zat em w momencie zakupu wiedzy jaką cenę zobowiązani są uiścić za poszczególne produkty. Tego rodzaju informację Przedsiębiorca zamieszcza dopiero w fakturach VAT, wystawianych w terminie późniejszym w stosunku do daty sprzedaży ( d owód: egzemplarze umów oraz wystawionych do nich faktur VAT, k. 176 - 405, 809 - 1041 akt adm. ) . Z przesłanych egzemplarzy faktur wynika, że praktyką Przedsiębiorcy jest przypisywanie niemalże całości ceny zestawu produktom będącym wyrobami medycznymi obciążonymi ośmioprocentową stawką p odatku VAT. Pozostałe produkty (obciążone dwudziestotrzyprocentową stawką podatku VAT) formalnie sprzeda wane są każdorazowo w cenie 1 zł. Odnosząc to do przywołanego wyżej przykładu, z 12.500 zł ceny wynikającej z zawartej umowy sprzedaży, macie medycznej przypisana została kwota aż 11.491 zł ( d owód: egzemplarze faktur VAT, k. 809 - 1041 akt adm. ) . Sugestię o dokonaniu zakupu w ramach promocji Przedsiębiorca zawarł również we wzorcu umowy sprzedaży. Zgodnie z postanowieniami wzorca: „3. Sprzedający w ramach s przedaży promocyjnej może z aoferować do sprzedaży towary w cenie 1 zł – według regulaminu promocji obowiązującego w danym dniu. 16 4. Sprzedający zobowiązany jest poinformować Kupującego o warunkach promocji – zgodnie z ustalonym regulaminem promocji, a Kupuj ący przed zakupem towaru objętego promocją zobowiązany jest zapoznać się z regulaminem promocji.” Jednocześnie , w piśmie z dnia 19 grudnia 2018 r. Przedsiębiorca na pytanie o stosowane regulaminy promocji oświadczył, że „nie było regulaminów promocji, o ce nach klienci byli ustnie informowani, podczas odbywających się pokazów”. (Dowód: formularz umowy sprzedaży, k. 171 akt adm.; egzemplarze umów k. 176 - 405, 668a, 1466 akt adm.; oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 1105 akt adm.) Na podstawie materiału dowodowego sprawy, w tym przeprowadzonej wśród konsumentów ankiety, ustalono także, że łącznie z losowaniem nagród rzeczowych Przedsiębiorca organizuje losowanie rabatów na oferowane towary. Na p odstawie informacji zawartych w cenniku oraz przesłanych egzemplarzach u mów ustalono przy tym, że ceny przy uwzględnieniu rzekomo wylosowanego rabatu nie odbiegają od cen standardowo stosowanych przez Spółkę (dowód: skargi, k. 575, 627, 630, 639 - 641, 1474 , 1481 akt adm.; ankiety, k. 1162, 1169, 1171 - 1177, 1181, 1183, 1185, 118 7, 1139, 1191, 1193, 1195, 1197, 1199, 1201, 1203, 1205, 1207 - 1208, 1210, 1212 - 1222, 1233, 1235, 1237, 1239, 1241, 1243, 1250, 1252, 1260, 1263, 1265, 1267 - 1268, 1270, 1272, 1274 - 1276, 1278 - 1282, 1284, 1440, 1442, 1444, 1446 akt adm.; egzemplarze umów, k. 176 - 405 akt adm.; cennik, k. 168 akt adm.) . Ze skarg konsumentów oraz przeprowadzonej wśród konsumentów ankiety wynika, że konsumenci kontaktujący się telefonicznie ze Spółką w celu odstąpienia od zawartej umowy sprzedaży informowani są, że nie jest możl iwe skuteczne od niej odstąpienie. Jako podstawę takiego stanowiska przedstawiciele Spółki wskazują m.in. okoliczność dokonania zakupu w ramach promocji, dokonanie zakupu wyrobu medycznego, brak obowiązku przyjęcia tego rodzaju odstąpienia od umowy po s tro nie Przedsiębiorcy. Bywa, że przedstawiciele Spółki nie wskazują na konkretny powód braku możliwości zwrotu towaru. Jednocześnie, przedstawiciele Spółki proponują dodatkowy rabat lub możliwość zwrotu części towarów, przy jednoczesnym obniżeniu ceny zakupu. Konsumenci decydujący się na tego rodzaju rozwiązanie zobowiązywani są do podpisania aneksu do umowy, zgodnie ze wzorem przesłanym przez Spółkę. K onsumenci nie są przy tym informowani w tracie pokazu o braku możliwości odstąpienia od zawartej ze Spółką u mowy. Przeciwnie, w umowach znajdują się postanowienia potwierdzające możliwość skorzystania z tego rodzaju uprawnienia. Ogólne warunki umowy stanowią wprost, że „Kupujący ma prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni – bez podawania przyczyn – od dnia objęcia wszystkich rzeczy w posiadanie”. Stosowany przez Przedsiębiorcę wzorzec stanowi jednocześnie, że prawo to przysługuje również w sto sunku do towarów zakupionych po cenach promocyjnych (dowód: skargi: 572, 575, 627, 632, 641, 660, 675, 1463 akt adm.; nagranie rozmowy dotyczącej odstąpienia od umowy, k. 633 akt adm.; ankiety, k. 1162, 1169, 1171 - 1177, 1181, 1183, 1185, 1187, 1139, 1191, 1193, 1195, 1197, 1199, 1201, 1203, 1205, 1207 - 1208, 1210, 1212 - 1222, 1233, 1235, 1237, 1239, 1241, 1243, 1250, 1252, 1260, 1263, 1265, 1267 - 1268, 1270, 1272, 1274 - 1276, 1278 - 1282, 1284, 1440, 1442, 1444, 1446 akt adm.; formularz umowy sprzedaży, k. 171 akt adm.; egzemplarze umów k. 176 - 405, 668a, 1466 akt adm.). W 2018 r. Przedsiębiorca osiągnął przychód w kwocie [ usunięto] zł (dowód: pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Tomyślu wraz załącznikiem, k. 1454 - 1455 akt adm.) . 17 Postanowieniem z dnia 02 lipca 2019 r. Prezes Urzędu o ddalił wnioski Przedsiębiorcy o przeprowadzenie dowodu z: 1. przesłuchania w charakterze ś wiadków [usunięto] , 2. przesłuchania w charakterze świadków wszystkich osób, które wystąpiły do Miejskich bądź Powiatowych Rze czników konsumentów w związku z zawarciem umowy ze Spółką, 3. przesłuchania w charakterze świadków osób, które wypełniły ankiety znajduj ące się w aktach sprawy, 4. przesłuchania w charakterze świadków grupy konsumentów, którzy nie złożyli oświadczenia o odstąpieniu od umowy . W ocenie Prezesa Urzędu , przeprowadzenie wnioskowanych przez Spółkę dowodów jest zbędne i nie przyczyni się do wyjaśnienia istotnych w rozpatrywanej sprawie okoliczności . Odnosząc się do wniosku o przesłuchanie [usunięto] podkreślić należy , ż e dowód ten miał być przeprowadzony na okoliczność ustalenia treści informacji przekazywanych przez Przedsiębiorcę konsumento m w związku z organizowanymi Spotkaniami, daty rozpoczęcia działalności grupy EXITO, a także stosowania regularnych cen towarów przez Spółkę. Odnosząc się do pierwszej okoliczności, zwrócić należy uwagę, że zakres przekazywanych konsumentom informacji zost ał ustalony na podstawie materiałów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym cenników, wydruków stron internetowych, egzemplarzy umów oraz nagrań pokazów oraz rozmów telefonicznych. Zbędne jest w tym zakresie prowadzenie dalszego postępowania dowodowego. Z ko lei, data rzekomego rozpoczęcia budowania marki „EXITO” wynika wprost z wpisu do CEIDG p. [usunięto] . Podkreślić przy tym należy uwagę, że wbrew sugestiom Przedsiębiorcy marka „ EXITO ” jako taka na rynku sprzedaży bezpośredniej zaistniała dopiero w 2015 r., co wprost wynika ze wskazanego wisu do CEIDG (k. 1491 - 1492 akt adm.). W kontekście niniejszej sprawy istotne jest równocześnie to, że Spółka nie powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez [usunięto] w sp. z o.o., a zatem nie można mówić w tym przypadku o kontynuacji i budowaniu marki „EXITO”. Natomiast, do wykazania faktu stosowania regularnych cen towarów konieczna jest analiza zawartych umów oraz stosowanych przez Spółkę cenników. Zeznania świadków nie mogą być w tym zakresie pomocne. W ocenie Prezesa Urzędu , zbędne jest w zakresie wskazanym przez Przedsiębiorcę przesłuchiwanie jako świadków jego pracowników. Ponowie wskazać trzeba, że z akres przekazywanych konsumentom informacji został ustalony na podstawie mater iałów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym cenników, wydruków stron internetowych, egzemplarzy umów oraz nagrań pokazów oraz rozmów telefonicznych. Zbędne jest w tym zakresie prowadzenie dalszego postępowania dowodow ego. Podobnie nie ma potrzeby w przeprow adzaniu dalszych dowodów na okoliczności związane z datą rozpoczęcia działalności przez Spółkę. Okoliczność ta wynika wprost z odpisu KRS Spółki oraz jej oświadczeń złożonych w trakcie postępowania i w tym zakresie jest bezsporna. Podobnie bezsporna jest o koliczność zawarcia przez Spółkę w umowie informacji o prawie do odstąpienia od umowy. Natomiast, ponownie należy stwierdzi ć , że do wykazania faktu stosowania regularnych cen towarów konieczna jest analiza zawartych umów oraz stosowanych przez Spółkę cenni ków. Zeznania świadków nie mogą być w tym zakresie pomocne. 18 Za wadliwie sformułowany należy uznać wniosek Sp ółki o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków wszystkich osób, które wystąpiły do Miejskich bądź Powiatowych Rzeczników konsu mentów w związku z zawarciem umowy ze Spółką . Spółka nie wskazała danych osobowych i teleadresowych świadków, o słuchanie których wnosi. Ponadto, Spółka nie precyz u je okoliczności na które świadkowie Ci mieliby być słuchani poprzestając na stwierdzeniu „na okoliczność ustalenia treści informacji przekazywanych przez Przedsiębiorcę konsumentom w związku z organizowanymi spotkaniami i zawartą umową”. Tego rodzaju ogólnikowego sformułowania wniosku dowodowego nie sposób uznać za prawidłowe i umożliwiające jego formalne przepr owadzenie. Nie tylko bowiem nie wiadomo kto powinien być przesłuchany, ale również jak ie konkretnie fakty istotne dla sprawy mają być przez to wykazane. Niezależnie od tego podkreślenia wymaga, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystarcz ający dla ustalenia treści przekazywanych przez Przedsiębiorcę konsumentom informacji. Podobnie, zbędne jest uzupełnianie materiału dowodowego sprawy o zeznania osób, które udzieliły odpowiedzi na skierowaną przez Prezesa Urzędu a nkietę. Zwrócić bowiem nal eży uwagę, że ankieta została przeprowadzona jedynie w celu potwierdzenia okoliczności wynikających z napływających do Prezesa Urzędu skarg oraz zgromadzonego w toku postępowania pozostałego materiału dowodowego . Wyniki ankiety oceniane były w kontekście c ałego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Za wadliwie sformułowany i tym samym niemożliwy do uwzględnienia należy uznać wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadków grupy konsumentów, którzy nie złożyli oświadczenia o odstą pieniu od umowy. Podkreślić należy, że Spółka nie precyzuje w żaden sposób, kto jej zdaniem winien być przesłuchany, w tym jak liczna to ma być grupa, kiedy osoby te zawarły umowy. Ponownie Spółka nie wskazuje danych osobowych oraz teleadresowych świadków, którzy winni zostać w jej ocenie przesłuchani, tym samym uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku dowodowego. Odnosząc się do zgłoszonych przez Przedsiębiorcę zarzutów dotyczących przeprowadzonej przez Prezesa Urzędu ankiety, podkreślenia jeszcze raz wy maga, że dowód ten został przeprowadzony jedynie w celu potwierdzenia już zgroma dzonych w sprawie informacji. W tym celu niezbędne było skierowanie jej do osób potencjalnie zagrożonyc h i dotkniętych stosowanymi przez Przedsiębiorcę praktykami. Zwrócić nale ży uwagę, że ze względu na skalę prowadzonej przez Spółkę działalności niemożliwe było skierowanie ankiety do wszystkich konsumentów, którzy zawarli ze Spółką umowę. W żądnym razie zadanych pytań nie można uznać za sugerujące, nawet w przypadku nazwania ta bletu graficznego zabawką. Zaznaczyć bowiem należy, że w sprawie bezspornym było do dnia sformułowania ankiety, że tablet graficzny przekazywany przez przedstawicieli Spółki konsumentom nie stanowił profesjonalnego sprzętu elektronicznego i może służyć jed ynie do zabawy. Z kolei, Przedsiębiorca sam oświadczył w toku postępowania, że tablet będący komputerem przenośnym mógł otrzymać jedynie konsument dokonujący zakupu w trakcie prezentacji (oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 1105 - 1106 akt adm.) . Zarzuty zgłoszo ne przez Przedsiębiorcę w zakresie tego dowodu uznać należy zatem za całkowicie bezpodstawne. W toku postępowania Przedsiębiorca wniósł również zastrzeżenia do dowodów w postaci znajdujących się w aktach sprawy skarg konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu , p rób a ich zakwestionowania okazałą się być całkowicie nieskuteczna i sprowadzała się wyłącznie do narzucenia oceny tych dowodów zgodnie z linią obrony Przedsiębiorcy. Ze stanowiskiem 19 Przedsiębiorcy w tym zakresie Prezes Urzędu się nie zgadza. W ocenie Preze sa Urzędu , brak jest przesłanek, które pozwalałby uznać te dowody za zbędne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 u.o.k.k. , ochrona interesów przedsiębiorców i konsumentów podejmowana jest w ramach działań Prezesa Urzędu w interesie publicznym. Ingerencja Prezesa Urzędu ma na celu ochronę interesów zbiorowości, a nie wprost poszczególnych, indywidualnych uczestników rynku. Na ruszenie interesu publicznego stanowi bezwzględny warunek uznania kompetencji Prezesa Urzędu do rozstrzygnięcia określonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy działania przedsiębiorcy godzą w interesy ogólnospołeczne i dotykają szeroki ego kręgu uczestników rynku, zaburzając jego prawidłowe funkcjonowanie. W ocenie Prezesa Urzędu, rozpatrywana sprawa ma chara kter publicznoprawny. Wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy byli lub mogą stać się klientami Przedsiębiorcy , tj. wziąć udział w organizowanych przez Przedsiębiorcę pokazach i zawrzeć z Przedsiębiorcą umowę sprzedaży. Działania Przedsiębiorcy nie dotyczą więc interesów poszczególnych osób, których sprawy miałyby charakter jednostkowy, indywidualny i nie dający się porównać z innymi, ale szerszego kręgu konsumentów, kontrahentów Przedsiębiorcy, których sytuacja jest identyczna. Naruszenie interesu publicznoprawnego przejawia się tym samym w naruszeniu zbiorowego interesu konsumentów. W niniejszej sprawie istnieje więc możliwość poddania zachowania Przedsiębiorcy dalszej ocenie pod kątem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Ocenę tę poprzedzić należy stwierdzeniem, że Spółka jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jest bowiem spółką prawa handlowego wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzącą we własnym imieniu działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży towarów. W konsekwencji powyższego, zachowania P rze dsiębiorcy podlegają kontroli z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 u.o.k.k. , zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z dyspozycją art. 24 ust. 2 w w. ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności: naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, p rawdziwej i pełnej informacji (pkt 2), nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji (pkt 3), proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsi ębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru (pkt 4). Dla stwierdzenia, iż zachowanie przedsiębiorcy spełnia przesłanki ww. praktyk niezbędne jest, aby zachowanie przedsięb iorcy było bezprawne i naruszało zbiorowy interes konsumentów. Jako bezprawne należy kwalifikować zachowania sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub dobrymi obyczajami, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. 20 Dla ustalenia bezprawn ości działania wystarczy, że określone zachowanie koliduje z przepisami prawa 1 . Zbiorowe interesy konsumentów to prawa nieograniczonej liczby konsumentów. Spełnienie przesłanki bezprawności wykazane zostanie odrębnie dla każdej z przypisanych Przedsiębiorc y praktyk. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów omówione zostanie natomiast łącznie, z uwagi na zbliżony charakter i znaczenie tej przesłanki dla wszystkich praktyk objętych prowadzonym postępowaniem. 1. Naruszenie zbiorowego interesu konsumentów Są d Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. (sygn. akt III SK 27/07) wyjaśnił, że gramatyczna wykładnia pojęcia zbiorowy interes konsumentów prowadzi do wniosku, że chodzi o zachowanie przedsiębiorcy, które godzi w interesy grupy osób stan owiących określony zbiór. Rezultaty tej wykładni modyfikuje zastrzeżenie, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma interesów indywidualnych. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że przy konstruowaniu pojęcia „zbiorowy interes konsumentów” nie można opierać się tylko i wyłącznie na tym, czy oceniana praktyka skierowana jest do nieoznaczonego z góry kręgu podmiotów. Zdaniem Sądu, wystarczające powinno być ustalenie, że zachowanie przedsiębiorcy nie jest podejmowane w stosunku do zindywidualizowanych ko nsumentów, lecz względem członków danej grupy (określonego kręgu podmiotów), wyodrębnionych spośród ogółu kons umentów za pomocą wspólnego dla nich kryterium. Sąd Najwyższy uznał, że praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów jest (...) takie zachow anie przedsiębiorcy, które podejmowane jest w warunkach wskazujących na powtarzalność zachowania w stosunku do indywidualnych konsumentów wchodzących w skład grupy, do której adresowane są zachowania przedsiębiorcy, w taki sposób, że potencjalnie ofiarą ta kiego zachowania może być każdy konsument będący klientem lub potencjalnym klientem przedsiębiorcy . Interes konsumentów należy rozumieć jako interes prawny (a nie faktyczny), a więc uznany przez ustawodawcę jako zasługujący na ochronę i zabezpieczenie. Po jęcie to obejmuje swym zakresem prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, zapewniających konsumentom możliwość dokonywania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest ich rzeczywist y sens ekonomiczny i prawny na etapie przedkontraktowym i w czasie wykonywania umowy. Efektem naruszenia interesu prawnego może być naruszenie również stricte ekonomicznych interesów konsumentów (o wymiarze majątkowym). Godzenie w zbiorowe interesy konsume ntów może polegać zarówno na ich naruszeniu, jak i na zagrożeniu ich naruszenia. Nie jest zatem konieczne ustalenie, że którykolwiek z konsumentów został rzeczywiście poszkodowany wskutek stosowanej przez przedsiębiorcę praktyki. W niniejszej sprawie skutk ami działań Przedsiębiorcy dotknięty mógł zostać nieoznaczony z góry krąg konsumentów – wszyscy konsumenci, do których skierował bądź kieruje zaproszenia na pokazy oferowanych przez siebie produktów oraz którym następnie oferuje ich zakup. Stosowane przez Przedsiębiorcę praktyki nie dotyczą zindywidualizowanego kręgu osób. Potencjalnie na prezentację mogła zostać zaproszona każda osoba. Nie mamy tutaj 1 Por. Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji pod red. Janusza Szwai, Wyd. CH Beck, Warszawa 2000 r., s. 117 - 118 21 również do czynienia z sytuacją, w której Przedsiębior ca występuje ze swoją ofertą do poszczególnych, zind ywidualizowanych konsumentów z osobna. W konsekwencji uznać należy, iż w niniejszym przypadku, to potencjalnie nieoznaczona z góry grupa konsumentów może skorzystać z oferty Przedsiębiorcy i wziąć udział w organizowanym przez niego spotkaniu Zaznaczyć nale ży, że zarzucone Przedsiębiorcy praktyki wprowadzające w błąd, naruszają bezpośrednio prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Stosowane przez Przedsiębiorcę praktyki ograniczają bowiem konsumentom możliwość dokonania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest ich rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny. Nie ma zatem wątpliwości, że działania Przedsiębiorcy naruszają zbiorowe interesy konsumentów. 2. Bezprawność Bezprawność tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Jest kategorią obiektywną. Rozważenia przy ocenie bezprawności wymaga kwestia, czy zachowanie przedsiębiorcy było zgodne, czy też niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Źródłem tych zasad są normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów (wyrok Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów - dalej: SOKiK – z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. XV II AmA 45/07). O bezprawności działania decyduje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego (wyrok SN z dnia 8 maja 2002 r., sygn. I PKN 267/2001). 2.1. Niedozwolone praktyki rynkowe Wszystkie zarzucone Przedsiębiorcy praktyki stanowią nieuczciwe praktyki rynkowe. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm. – dalej: u.p.n.p.r. ) , stosowanie nieuczciwych pra ktyk rynkowych jest zakazane. Definicję praktyki rynkowej zawiera art. 2 pkt 4 przedmiotowej ustawy wskazując, iż za taką uznaje się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób postępowania, oświadczenie lub informację handlową, w szczególności reklam ę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta. Pojęcie produktu wskazane w wyżej przywołanym artykule ma znaczenie szerokie i obejmuje również pojęcie usługi. W zakresie pojęcia praktyki rynkowej mieści się zatem k ażdy czyn przedsiębiorcy (działanie jak i zaniechanie) oraz każda forma działania przedsiębiorcy (sposób postępowania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklama i marketing). Istotnym jest, iż wskazane formy mogą być kwalifikowane jako praktyki ry nkowe, wtedy tylko, gdy są bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta, tj. gdy mogą oddziaływać na decyzje ekonomiczne konsumentów. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że zakwestionowane niniejs zą decyzją praktyki wprowadzające konsumentów w błąd są związane bezpośrednio 22 z promocją i dystrybucją oferowanego konsumentom produktu znajdującego się w ofercie Przedsiębiorcy. Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym dokonuje podziału nieuczciwych praktyk rynkowych na te stypizowane w ustawie, niepodlegające ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 u.p.n.p.r. oraz te w ustawie nie wskazane, zakazane po spełnieniu przesłanek określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.n.p.r., praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta pr zed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. W myśl art. 4 ust. 2 u.p.n.p.r., za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd oraz agresywną praktykę rynkową, a także stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu praktyk. Co istotne, zgodnie z art. 4 ust. 2 zd. 2 u.p.n.p.r., wymienione w tym przepisie praktyki nie podlegają ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 4 ust 1. ustawy. Praktyki wprowadzające w błąd mogą pol egać zarówno na działaniu (art. 5 u.p.n.p.r.) jak i zaniechaniu (art. 6 u.p.n.p.r.). Nieuczciwymi praktykami rynkowymi w każdych okolicznościach są praktyki rynkowe wprowadzające w błąd wymienione w art. 7 u. p.n.p.r. (tzw. „czarna lista praktyk”), agresy wne praktyki rynkowe wskazane w art. 9 u. p.n.p.r. oraz praktyka rynkowa o której mowa w art. 10 u. p.n.p.r. Praktyki te nie podlegają ocenie i wykładni pod kątem realizacji przesłanek z art. 4 ust. 1 przedmiotowej ustawy, czyli klau zuli generalnej. Oznacza to, że takie praktyki zawsze będą sprzeczne z dobrymi obyczajami i będą w istotny sposób zniekształcać lub będą mogły zniekształcać zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta. Zachowanie przedsiębiorcy spełniające przesłanki praktyki wskazanej w art. 7, 9 lub 10 omawianej ustawy zawsze będzie skutkować uznaniem go za nieuczciwą praktykę rynkową. Zaznaczyć należy, że dokonanie oceny, czy dana praktyka ma charakter działania bądź zaniechania wprowadzającego w błąd, wymaga odniesienia do adresata, którym jest przeciętny konsument. Jednocześnie ustawa definiując pojęcie przeciętnego konsumenta nakazuje przez nie rozumieć konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny, przy czym oceny powyższych cech dokonuje się z uwzględnieniem czy nników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsum enta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dającą się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub n a produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa. Należy jednocześnie podkreślić, że wskazanie na takie cechy jak dostateczne poinformowanie, uwaga i ostrożność określa pew ien zespół cech mentalnych konsumenta (jego przeciętność) znajdujących wyraz w tym, że z jednej strony możemy wymagać od niego pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości, a z drugiej – nie możemy uznać, że jego wiedza jest kompletna i profesjonal na i że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć. Przeciętny konsument nie posiada bowiem wiedzy specjalistycznej w danej dziedzinie. Rozumie kierowane do niego informacje i potrafi je wykorzystać do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej produktu . Nie jest naiwny, ale nie potrafi też ocenić sytuacji tak jak profesjonalista. 23 Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, że z okoliczności sprawy nie wynika, aby Przedsiębiorca kierował określone decyzją praktyki w stosunku do określonego kręgu konsumentów. W konsekwencji w analizowanym przypadku za przeciętnego konsumenta uznano osobę dorosłą, dostatecznie dobrze poinformowaną, uważną i ostrożną Mając na względzie wyżej poczynione ustalenia, postawiono Przedsiębiorcy zarzuty stosowania pięciu n ieuczciwych praktyk rynkowych, a mianowicie: - działania polegającego na wywoływaniu wrażenia, że za sam udział w prezentacji oferowanych towarów konsumenci otrzymają tablet (komputer przenośny), w sytuacji gdy otrzymanie tabletu (komputera przenośnego) jest uzależnione od jego zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, - działania polegającego na przekazywaniu konsumento m nieprawdziwych informacji, co do daty powstania Spółki, podjęcia przez nią działalności gospodarczej oraz posiadanego do świadczenia w dystrybucji produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia, - działania polegającego na wywoływaniu wrażenia, że w trakcie organizowanych przez Spółkę prezentacji towarów konsumenci otrzymają w wyniku losowania gwarantowane nagrody r zeczowe, w sytuacji gdy otrzymanie rzekomo wylosowanej nagrody uzależnione jest od jej zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, - działania polegającego na sugerowaniu konsumentom, że zakup w trakcie organizowanych prezentacji oferowany ch przez Spółkę towarów możliwy jest w ramach dofinansowania, zestawów promocyjnych, po promocyjnej cenie oraz z uwzględnieniem wylosowanego rabatu, w sytuacji gdy dofina nsowanie, o którym konsumenci s informowani w trakcie prezentacji nie istnieje, ceny określane przez Spółkę jako regularne w praktyce nie są przez Spółkę stosowane, wylosowane rabaty przy zakupie nie są uwzględniane, a ostateczne ceny zestawów są ustalane przez handlowców w wysokości co do zasady nieodbiegającej od cen standardowo stosowan ych przez Spółkę, - działania polegającego na udzielaniu konsumentom, którzy zawarli ze Spółą umowę sprzedaży w trakcie zorganizowanych przez Spółkę poza lokalem przedsiębiorstwa prezentacji nieprawdziwych informacji, że w przypadku zawartych przez nich umó w wyłączone jest prawo do odstąpienia od umowy, w sytuacji gdy brak jest p odstaw do niestosowania bądź wyłączenia stosowania prawa do odstąpienia od umowy określonego ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.). 2.1.1. Praktyka opisana w pkt I sentencji decyzji Zgodnie z art. 9 pkt 8 u.p.n.p.r. , nieuczciwą praktyką rynkową w każdych okolicznościach jest agresywna praktyka rynkowa polegająca na wywoływaniu wrażenia, że konsument już uzyskał, uzyska bezwarunkowo lub po wykonaniu określonej czynności nagrodę lub inną porównywalną korzyść, gdy w rzeczywistości nagroda lub inna porównywalna korzyść nie istnieje lub uzyskanie nagrody lub innej porównywalnej korzyści uzależnione jest od wp łacenia przez konsumenta określonej kwoty pieniędzy lub poniesienia innych kosztów. Jak już zostało wyżej wskazane, stosowanie tej praktyki jest zakazane z mocy samego prawa i to niezależnie od okoliczności, w jakich jej wykorzystanie miało miejsce. W kons ekwencji, 24 działania przedsiębiorcy mieszczące się w hipotezie przepisu art. 9 pkt 8 u. p.n.p.r., nie podlegają ocenie pod kątem ich nieuczciwości na podstawie art. 4 tej ustawy. Ich ocena, podobnie jak ocena innych praktyk rynkowych, p owinna być natomiast d okonana w odniesieniu do modelu przeciętnego konsumenta. Z okoliczności sprawy wynika, że zaproszenia na pokazy organizowane przez Przedsiębiorcę kierowane są do konsumentów telefonicznie. Przedsiębiorca korzysta w tym zakresie z usług zewnętrznej firmy te lemarketingowej. Telemarketerzy maja przy tym zachęcać do udziału w spotkaniu informując, że za sam udział w prezentacji przewidziany jest prezent w postaci tabletu. Wskazana informacja przedstawiana jest w sposób sugerujący, że tablet będący prezentem ( nagrodą) za udział w spotkaniu to komputer pr zenośny. Podobne zapewnienia są przekazywane konsumentom w trakcie samych prezentacji. Z poczynionych ustaleń wynika natomiast, że informacja o możliwości otrzymania upominku w postaci tabletu (komputera przenoś nego) za sam udział w prezentacji nie jest prawdziwa. Z oświadczenia Spółki w sposób jednoznaczny wynika, że tylko osoby dokonujące zakupu mają możliwość otrzymani a komputera przenośnego, przy czym z analizy umów oraz faktur VAT jednoznacznie wynika, że ko nsumenci za ten rzekomy prezent każdorazowo zobligowani byli zapłacić (tablet wskazywany był jako część nabywanego zestawu). Pozostałe osoby, nie decydujące się na zakup, otrzymują co najwyżej tablet graficzny mogący służyć jedynie do zabawy. Co znamienne , w trakcie postępowania ustalono, że zdarzają się również sytuacje, kiedy osoby przybyłe na pokaz w ogóle nie otrzymują upominku w postaci tabletu (ani graficznego ani komputera przenośnego) lub otrzymany upominek okazuje się być uszkodzony lub zdekomplet owany (otrzymany komputer przenośny nie nadaje się do użytku). W tych okolicznościach spełnione zostały przesłanki określone w art. 9 pkt 8 u.p.n.p.r., gdyż obiecywana przez Przedsiębiorcę nagroda za udział w pokazie w ogóle nie istniała (konsumenci w ogól e nie otrzymywali obiecanego kom putera przenośnego) lub żeby go otrzymać, zobowiązani byli za ten produkt zapłacić. Nie może być przy tym wątpliwości, że to Spółka ponosi odpowiedzialność za wprowadzający w błąd komunikat przekazywany konsumentom w trakcie prowadzonej kampanii marketingowej (wbrew zarzutom podniesionym przez Przedsiębiorcę w piśmie z dnia 14 czerwca 2019 r.) . Z zawartej przez Spółkę umowy o współpracy marketingowej z dnia 01 sierpnia 2017 r. wynika bowiem , że przed złożeniem zamówienia na p rzeprowadzenie konkretnej kampanii marketingowej Spółka zobowiązana jest dostarczyć w wersji elektronicznej wszelkie materiały, niezbędne do opracowania kampanii marketingowej, w tym opracowania dot. towarów, aktualn ą ofertę, hasła marketingowe, koncepcje, prezentacje i inne, które wykonawca usługi ma wykorzystać na potrzeby realizacji umowy. Nadto, z oświadczenia firmy telemarketingowej jednoznacznie wynika, że stosowała się wiernie do wskazań Przedsiębiorcy oraz reali zowała przekazywane jej założenia i wskazania co do przebiegu kontaktu, rodzaju oferty, przebiegu spotkania czy też prezentów oferowanych przez Przedsiębiorcę za udział w spotkaniu (umowa o świadczenie usług marketingowych, k. 647 - 654, 695 - 700 akt adm.) . Podkreślić przy tym należy, że choć Przedsiębiorca zaprzeczył w toku postępowania, że firmie marketingowej przekazywał jakiekolwiek materiały w tym zakresie (co stoi w sprzeczności z zapisami zawartej umowy i czemu Prezes Urzędu nie daje wiary), to potwie rdził jednocześnie, że wytyczne co do prowadzonej kampanii marketingowej były przez niego firmie telemarketingowej przekazywane w formie ustnej (oświadczenie Przedsiębiorcy, k. 1106 akt adm.) . 25 Podkreślenia wymaga, że w ocenie Prezesa Urzędu opisana praktyk a może mieć wpływ na podejmowane przez konsumentów decyzje dotyczące umowy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że obietnica otrzymania tabletu (kompute ra przenośnego) może wpłynąć na decyzję konsumenta dotyczącą ewentualnego udziału w prezentacji. W związku z p owyższym, praktykę Przedsiębiorcy opisaną w pkt I sentencji niniejszej decyzji, należało uznać za nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 u.p.n.p.r., a jej stosowanie w obrocie konsumenckim za bezprawne. Uwzględniając wskazane okoliczności , na podstawie art. 26 ust. 1 u.o.k.k. orzeczono jak w pkt I sentencji. 2.1.2. Praktyka opisana w pkt II sentencji decyzji Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r., praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji (art. 5 ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r.) . Ustawa jednocześnie przewiduje definicję legalną pojęcia „decyzji dotyczącej umowy”, przez co należy rozumieć podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich warunkach dokona zakupu, zapłaci za produ kt w całości lub w części, zatrzyma produkt, rozporządzi nim lub wykona uprawnienie umowne związane z produktem, bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać określonej czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania (art. 2 pkt 7 u.p.n.pr.). Wy maga podkreślenia, że obowiązek rzetelnego informowania konsumentów obejmuje wszystkie etapy sprzedaży, począwszy od przekazów reklamowych (ofertowych), których celem jest zainteresowanie potencjalnych nabywców ofertą handlową przedsiębiorcy, aż do moment u zawarcia umowy, której przedmiotem będzie nabycie towaru lub usługi. Szczególną uwagę ustawodawca przywiązuje do właściwego informowania ko nsumentów w początkowej fazie sprzedaży, gdyż właśni e na tym etapie stosowana przez profesjonalistów reklama i nier zetelna informacja wpłynąć może na decyzje konsumentów w zakresie zakupu. 2 . Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że zarówno na swojej stronie internetowej, jak w trakcie organizowanych pokazów Przedsiębiorca informuje konsumentów o swym dużym doświadczeniu na rynku sprzedaży towarów luks usowych. Wskazuje zamiennie, że działalność w tym zakresie prowadzi 10 lub 13 lat. Nie oceniając jakości oferowanych przez Przedsiębiorcę towarów, wskazać należy, że Spółka rozpoczęła faktycznie prowadzenie dzia łalności gospodarczej dopiero 04 września 2017 r., a zatem nie sposób twierdzić, aby Spółka posiadała rynkową renomę, o której konsumenci są przez nią informowani. W kontekście powyższego, za całkowicie gołosłowne uznać należy twierdzenia Spółki, jakoby nigdy nie twierdziła i nikogo nie zapewniała, że powstała w 2006 r. Podobnie, bezpodstawne są twierdzenia Przedsiębiorcy o rzekomym rozpoczęciu budowania marki „EXITO” na rynku 2 R. Stefanicki, Komentarz do art. 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, [w:] tegoż, Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Komentarz, Warszawa 2009. 26 sprzedaży bezpośredniej od 2012 r. Z wpisu do CEIDG p. [usunięto] wynika bowiem jednoznacznie, że marka „EXITO” jako taka na rynku sprzedaży bezpośredniej zaistniała dopiero w 2015 r. (k. 1491 - 1492 akt adm.). W kontekście niniejszej sprawy istotne jest równocześnie to, że Spółka nie powstała z przekształcenia jednoosobowej działalnoś ci gospodarczej prowadzonej przez [usunięto] w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a zatem nie można mówić w tym przypadku o kontynuacji i budowaniu marki „EXITO”. W ocenie Prezesa Urzędu, powoływanie się przez Spółkę na nieistniejące okoliczności dot yczące daty jej powstania, podjęcia przez nią działalności gospodarczej oraz posiadanego doświadczenia w dystrybucji produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia , może mieć wpływ na podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej umowy, w tym ewe ntualnego zakupu oferowanych przez Przedsiębiorcę produktów . Nie może ulegać bowiem wątpliwości, że konsumenci dużo chętniej nabywają towary od renomowanych, budzących zaufanie dystrybutorów, aniżeli tych dopiero zaczynających działalność. W związku z pow yższym, praktykę Przedsiębiorcy opisaną w pkt I I sentencji niniejszej decyzji, należało uznać za nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r., a jej stoso wanie w obrocie konsumenckim za bezprawne. Uwzględn iając wskazane okoliczności, na podstawie art. 26 ust. 1 u.o.k.k. orzeczono jak w pkt I I sentencji. 2.1. 3 . Praktyka opisana w pkt I I I sentencji decyzji Jak już to zostało wyżej wskazane, z godnie z art. 9 pkt 8 u.p.n.p.r. , nieuczciwą praktyką rynkową w każdych okolicznościach jest agresywna praktyka rynkowa polegająca na wywoływaniu wrażenia, że konsument już uzyskał, uzyska bezwarunkowo lub po wykonaniu określonej czynności nagrodę lub inną porównywalną korzyść, gdy w rzeczywistości nagroda lub inna por ównywalna korzyść nie istnieje lub uzyskanie nagrody lub innej porównywalnej korzyści uzależnione jest od wpłacenia przez konsumenta określonej kwoty pieniędzy lub poniesienia innych kosztów. W tym kontekście zwrócić należy uwagę, że przedstawicie le handlo wi Spółki organizują w takcie prezentacji losowanie nagród rzeczowych (głównie sprzętu AGD znajdującego się w ofercie Spółki). Samym losowaniom nadają ch arakter wyjątkowości. Zgodnie z przesłanym scenariuszem prezentacji zobligowani są zapowiedzieć mające za chwilę losowanie w następujący sposób: „Pracuję w firmie już tyle lat, a jeszcze nigdy z czymś takim się nie spotkałem. Jesteście gotowi? Proszę o włączenie kamer, ponieważ nasz sponsor będzie chciał zobaczyć całe to niezwykłe wydarzenie (jedna osoba z teamu podchodzi i „włącza” kamerę).” Osoby wylosowane , po oficjalnym wręczeniu rzekomo wylosowanej nagrody, zapraszane są na indywidualne rozmowy handlowe, gdzie przedstawiana im jest oferta zawarcia umowy sprzedaży. Co istotne, k onsumenci, którzy w trakc ie indywidualnej rozmowy sprzedażowej nie decydują się na zawarcie umowy sprzedaży są informowani, że otrzymanie wylosowanej nagrody uzależnione jest od zawarcia umowy i są proszeni o opuszczenie sali pokazowej. Z kolei, osoby, które zawierają umowy sprzed aży w trakcie pokazu, otrzymują rzekomo wylosowane produkty. T owary te, wbrew wcześniejszym sugestiom o rzekomej wygranej 27 w losowaniu, są następnie uwzględniane w umowach sprzedaży oraz wystawianych do nich fakturach VAT, jako część nabywanego zestawu. Od nosząc się do zarzutów Przedsiębiorcy podniesionych w piśmie z dnia 14 czerwca 2019 r., wskazać należy, że wyżej wskazane okoliczności zostały ustalone na podstawie obszernego materiału dowodowego sprawy, w tym przedłożonego przez Przedsiębiorcę skryptu pr ezentacji, skarg konsumentów oraz dostępnego w sieci Internet nagrania zorganizowanej przez Spółkę prezentacji. Przeprowadzona ankieta jedynie potwierdziła stosowanie zakwestionowanej niniejszą decyzją praktyki. Wbrew sugestiom Przedsiębiorcy nie stanowiła jedynej podstawy poczynionych w sprawie ustaleń. Niezale żnie od tego, Prezes Urzędu nie podziela stawianych przez Przedsiębiorcę w piśmie z dnia 14 czerwca 2019 r. zarzutów, uznając je za całkowicie bezpodstawne. W tych okolicznościach spełnione zostały p rzesłanki określone w art. 9 pkt 8 u.p.n.p.r., gdyż za rzekomo wylosowana nagrodę konsumenci , zobowiązani byli ostatecznie zapłacić. Podkreślenia wymaga, że w ocenie Prezesa Urzędu opisana praktyka może mieć wpływ na podejmowane przez konsumentów decyzje dotyczące umowy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że obietnica otrzymania wylosowanej nagrody może wpłynąć na decyzję konsumenta dotyczącą ewentualnego zakupu w trakcie prezentacji. Stosowana praktyka może mieć również wpływ na podjęcie przez konsument decyzj i dotyczącej ewentualnej rezygnacji z zakupu i odstąpienia od zawartej umowy sprzedaży. Zwrócić bowiem należy uwagę, że uwzględniając wylosowane nagrody w umowie sprzedaży Spółka niejako zmusza konsumentów do ich zwrotu w przypadku podjęcia decyzji o rezyg nacji z dokonanego zakupu. W związku z powyższym, praktykę Przedsiębiorcy opisaną w pkt II I sentencji niniejszej decyzji, należało uznać za nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 u.p.n.p.r., a jej stosowanie w obrocie konsumenckim za bezpr awne. Uwzględniając wskazane okoliczności, na podstawie art. 26 ust. 1 u.o.k.k. orzeczono jak w pkt II I sentencji. 2.1. 4 . Praktyka opisana w pkt I V sentencji decyzji Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r., praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzaj ące w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie niep rawdziwych informacji (art. 5 ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r.) i może dotyczyć ceny, sposobu jej obliczania lub istnienia szczególnej korzyści cenowej (art. 5 ust. 3 pkt 5 u.p.n.p.r.). Wymaga podkreślenia, że obowiązek rzetelnego informowania konsumentów obejmuje wszystkie etapy sprzedaży, począwszy od przekazów reklamowych (ofertowych), których celem jest zainteresowanie potencjalnych nabywców ofertą handlową przedsiębiorcy, aż do momentu zawarcia umowy, której przedmiotem będzie nabycie towaru lub usługi. Szczeg ólną uwagę ustawodawca przywiązuje do właści wego informowania konsumentów w początkowej fazie sprzedaży, gdyż właśnie na tym etapie stosowana przez profesjonalistów reklama i nierzetelna informacja wpłynąć może na decyzje konsumentów w zakresie zakupu. Zaz naczyć należy, że zasadą warunkującą uznanie komunikacji handlowej za rzetelną i obiektywną jest kształtowanie przez nią rzeczywistych wyobrażeń 28 o cenie nabywanego produktu i korzyściach związanych z propozycją w tym zakresie 3 . W wyroku z dnia 19 maja 2005 r. (sygn. akt XVII Ama 11/2004) SOKiK wskazał, że cena towaru ma decydujący wpływ na konsumenta zainteresowanego nabyciem określonego towaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie jest to towar nabywany przez konsumenta codziennie, który wymaga od niego zaangażow ania znacznych środków pieniężnych. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Spółka udziela konsumentom na stronie internetowej oraz w trakcie prezentacji informacji o cenach oferowanych towarów, które znacznie odbiegają od rzeczywistych cen ich sprzedaży. Jednocześnie, stosuje cennik z dwiema rodzajami cen: wyższymi - rzekomo regularnie stosowanymi (dalej: ceny regularne) oraz niższymi – rzekomo stanowiącymi ceny wyjściowe do negocjacji w trakcie pokazu (dalej: cena 2018) . W takcie prezentacji k onsumenci są również informowani, że mają możliwość skorzystać z rzekomego dofinansowania. Z poczynionych ustaleń wynika jednak, że w praktyce żadne dofinansowanie nie istniej e . Zgodnie z oświadczeniem Przedsiębiorcy dofinansowaniem nazywany jest upust, kt óry konsumenci mogą rzekomo uzyskać w trakcie pokazu. Wbrew sugestiom Przedsiębiorcy, nie sposób postawić znaku równości pomiędzy twierd zeniem o możliwości uzyskania upustu a możliwością uzyskania dofinansowania. W ocenie Prezesa Urzędu o ewentualnym dofin ansowaniu można mówić w sytuacji, gdy koszt zakupu jest dzielony pomiędzy nabywcę a podmiot przyznający dofinansowanie, przy czym nie powoduje to jednocześnie zmniejszenia przychodu sprzedawcy, podczas gdy upust stanowi zwykłe obniżenie ceny towaru właśnie kosztem tego przychodu. Przekaz o rzekomej możliwości nabycia towarów w ramach promocji zawiera również stosowany przez Przedsiębiorcę wzorzec umowy. Z jego postanowień wynika, że warunki rzekomej promocji określa każdorazowo regulamin. Co znamienne, z o świadczenia Przedsiębiorcy wynika, że „nie było regulaminów promocji, o cenach klienci byli ustnie informowani, podczas odbywających się pokazów” (k. 1105 akt adm.) . Podkreślenia również wymaga, że p rzedsiębiorca s przedaje swoje towary jedynie w zestawach . Co znamienne, ceny produktów oferowanych w zestawach są znacząco niższe od rzekomych regularnych cen jednostkowych oferowanych towarów określonych w cenniku oraz na stronie internetowej Spółki. Przykładowo, zestaw obejmujący matę masującą, masażer do stó p, czajnik, wyciskarkę, księgę soków, robot Bio cook, oczyszczacz powietrza, maść, tablet i noże został przez Przedsiębiorcę sprzedany w dniu 19 września 2018 r. za cenę łączną 12.500 zł, podczas gdy zestaw obejmujący jedynie matę masującą, masażer do stóp , wyciskarkę, robot Bio cook i oczyszczacz powietrza przy uwzględnieniu: - cen określonych na stronie internetowej spółki stanowiłby koszt co najmniej równy kwocie 34.930 zł (przy uwzględnieniu ceny robota Bio cook równej 7.990), - cen określonych w cennik u jako „ceny regularne” stanowiłby koszt co najmniej równy kwocie 31.920 zł. Wskazać przy tym należy, że zestaw obejmujący jedynie matę masującą, masażer do stóp, wyciskarkę, robot Bio cook i oczyszczacz powietrza przy uwzględnieniu cen określonych w cenni ku jako „ceny 2018” stanowiłby koszt co naj wyżej równy kwocie 11.386 zł 3 R. Stefanicki, Komentarz do art. 5 ustawy o przeciwdziałaniu nie uczciwym praktykom rynkowym, [w:] tegoż, Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Komentarz, Warszawa 2009. 29 (z zastrzeżeniem, że użyte do kalkulacji „ceny 2018” obejmowały również dodatkowy sprzęt AGD). Wbrew temu wielopłaszczyznowemu przekazowi o możliwości uzyskania szczególnej korzyści ce nowej na zakup oferowanych przez Przedsiębiorcę towarów w trakcie organizowanych przez niego prezentacji ustalono, że w praktyce Przedsiębiorca nie stosuje cen określonych na stronie internetowej oraz „cen regularnych” z cenn ika. Wykorzystuje je jedynie do podkreślenia atrakcyjności swojej oferty, a każdorazowo sprzeda je oferowane produkty po niższych cenach, zbliżonych do z góry określonych cen nazywanych promocyjnymi , których wysokość zbliżona jest do cen określonych w cenniku jako „ceny 2018” (stanowiący ch zgodnie z oświadczeniem Przedsiębiorcy podstawę do negocjacji w trakcie pokazu) . Niezależnie od tego ustalono, że Przedsiębiorca łącznie z losowaniem nagród rzeczowych organizuje losowanie rabatów na oferowane towary. Co znamienne i w tym przypadku rzekome losowanie rabatu ma jedynie zachęcić do skorzystania z oferty spółki, przy czym ceny przy uwzględnieniu rzekomego rabatu nie odbiegają od cen standardowo stosowanych przez Spółkę. Wnioski takie można wysunąć chociażby na przykładzie wyżej opisanego zakupu zestawu za 12.500 zł. W tym przypadku z ankiety konsumenta wynika jednoznacznie, że zakupu miał dokonać po cenie uwzgledniającej wylosowany rabat (dowód: ankieta, k. 1272 akt adm.; umowa, k. 178 akt adm.) . W skład zakupionego przez ankietowanego ze stawu wchodziły mata masująca („cena 2018” w zestaw ie z dodatkowym sprzętem AGD to 3.530 zł), masażer do stóp („cena 2018” w zestawie z poduszką wełnianą oraz dodatkowym sprzętem AGD to 2.250 zł), czajnik (brak ceny jednostkowej w cenniku), wyciskarka („ce na 2018”, w przypadku sprzedaży w zestawie z innymi produktami to 1.908 zł), księg a soków (brak ceny jednostkowej, standardowo dodawana przy sprzedaży wyciskarki), robot Bio cook („cena 2018”, w przypadku sprzedaży w zestawie z innymi produktami to 1.908 z ł), oczyszczacz powietrza („cena 2018”, w przypadku sprzedaży w zestawie z innymi produktami to 1.709 zł), maść (brak ceny jednostkowej w cenniku), tablet (brak ceny jednostkowej w cenniku, stanowił prezent za udział w pokazie) i noże (brak ceny jednostkow ej w cenniku). Zgodnie z cennikiem, przy uwzględnieniu „cen 2018 r.”, które miały stanowić zgodnie z oświadczeniem Spółki wartości wyjściowe do negocjacji z klientami, nabyty przez konsumenta zestaw winien zat em kosztować maksymalnie 11.386 zł. Cena ta jes t niższa od ceny ostatecznie zapłaconej przez konsumenta . W konsekwencji, n ie może ulegać wątpliwości, że dokonany przez wskazanego konsumenta zakup nie był w żadnym razie zakupem promocyjnym (uwzględniając ceny rzekomo stosowane jako punkt wyjścia do nego cjacji z klientem – ceny 2018, konsument przepłacił za nabyty w dniu 19 września 2018 r. zestaw) . Podkreślić także należy , że w umowach sprzedaży Przedsiębiorca nie określa cen jednostkowych towarów wchodzących w skład sprzedawanych zestawów. Konsume nci nie mają zatem w momencie zakupu wiedzy jaką cenę zobowiązani są uiścić za poszczególne produkty. Tego rodzaju informację Przedsiębiorca zamieszczał dopiero w wystawianych w późniejszym terminie fakturach VAT. Z przesłanych egzemplarzy faktur wynika, ż e praktyką Przedsiębiorcy jest przypisywanie niemalże całości ceny zestawu produktom będącym wyrobami medycznymi obciążonymi ośmioprocentową stawką podatku VAT. Pozostałe produkty (obciążone dwudziestotrzyprocentową stawką podatku VAT) formalnie sprzedawan e są każdorazowo w cenie 1 zł. Odnosząc to do przywołanego wyżej przykładu, z 12.500 zł ceny wynikającej 30 z zawartej umowy sprzedaży, macie medycznej przypisana została kwota aż 11.491 zł (dowód: faktura VAT, k. 856 akt adm.) . Mając to na względzie, nie moż e ulegać wątpliwości, że przeciętny konsument nie jest w stanie zorientować się, za co w rzeczywistości płaci oraz że rzekoma oferta promocyjna Spółki jest w rzeczywistości jedynie fikcją. W kontekście powyższego , za całkowicie gołosłowne uznać należy zarz uty Przedsiębiorcę podniesione w piśmie z dnia 14 czerwca 2019 r. O praktyce wprowadzającej w błąd możemy mówić w sytuacji, gdy w jakikolwiek sposób powoduje lub może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inacz ej by nie podjął. Przy czym, na gruncie u.p.n.p.r. przez pojęcie decyzji dotyczącej umowy należy rozumieć podejmowaną przez konsumenta decyzję, co do tego, czy, w jaki sposób i na jakich waru nkach dokona zakupu, zapłaci za produkt w całości lub w części, zatrzyma produkt, rozporządzi nim lub wykona uprawnienie umowne związane z produktem, bez względu na to, czy konsument postanowi dokonać określonej czynności, czy też powstrzymać się od jej dokonania (art. 2 pkt 7 u.p.n.p.r .). Zaznaczyć należy, iż celowe zawyżanie rzeczywistej ceny oferowanego produktu, czyni w oczach nabywcy potencjalny zakup atrakcyjniejszym, zatem na gruncie niniejszej sprawy można w sposób bezsprzeczny stwierdzić, że Przedsiębiorca, stosując praktykę po legającą na wskazywaniu konsumentom nieistniejącej korzyści cenowej, mógł wpłynąć na podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji co do zakupu produktów będących przedmiotem prezentacji. Jednocześnie, w ocenie Prezesa Urzędu, sposób prezentowania przez P rzedsiębiorcę szczególnej korzyści cenowej na zakup oferowanych urządzeń mógł wprowadzić w błąd nawet dostatecznie dobrze poinformowanego, uważnego i ostrożnego konsumenta. Nie można przy tym pomijać wpływu, jaki potencjalnie mogła wywrzeć na decyzję konsu menta co do ewentualnego zakupu oferowan ych mu w toku pokazu produktów , sama wartość przyznawanego przez Przedsiębiorcę upustu , stanowiąca w zależności od nabywanego zestawu kwotę od kilku do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych . Pamiętać przy tym należy, że podstawowym przedmiotem oferty Spółki są towary , jak na polskie realia kosztowne (określane przez Przedsiębiorcę mianem „luksusowych”) , w konsekwencji kwota rzekomo przyznawanego upustu mogła u przeciętnego konsumenta wydać się szczególnie atrakcyjna ( stosowany przez Przedsiębiorcę zabieg umożliwiał sprawienie wrażenia zakupu towaru luksusowego na niezwykle korzystnych warunkach). W związku z powyższym, praktykę Przedsiębiorcy opisaną w pkt I V sentencji niniejszej decyzji, należało uznać za nieuczciwą p raktykę rynkową w r ozumieniu art. 5 ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r., a jej stoso wanie w obrocie konsumenckim za bezprawne. Uwzględniając wskazane okoliczności, na podstawie art. 26 ust. 1 u.o.k.k. orzeczono jak w pkt I V senten cji. 2.1. 5. Praktyka opisana w pkt V sentencji decyzji Zgodnie z art. 27 z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 201 9 r., poz. 134 , ze zm. – dalej: u.p.k.), konsument, który zawarł umowę na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, może w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny 31 i bez ponoszenia kosztów, z wyjątkiem kosztów określonych w art. 33, art. 34 ust. 2 i art. 35 u.p.k. Stosowanie do art. 7 u.p.k., konsument nie może zrzec się praw przyznanych mu w ustawie. Postanowienia umów mniej korzystne dla konsumenta niż postanowienia ustawy są nieważne, a w ich miejsce stosuje się przepisy ustawy. W art. 38 u.p.k., zawiera katalog umów, w stosunku do których prawo do odstąpienia o umowy nie przysługuje. Nadto, w art. 3 u.p.k. znajduje się katalog umów, co do których przepisy u.p.k. w ogóle nie znajdują zastosowania. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że konsumen ci kontaktujący się telef onicznie ze Spółką w celu odstąpienia od zawartej umowy sprzedaży informowani są, że nie jest możliwe skuteczne od niej odstąpienie. Jako podstawę takiego stanowiska przedstawiciele Spółki wskazują m.in. okoliczność dokonania zakup u w ramach promocji, dokonanie zakupu wyrobu medycznego, brak obowiązku przyjęcia tego rodzaju odstąpienia od umowy po stronie Przedsiębiorcy. Bywa, że przedstawiciele Spółki nie wskazują na konkretny powód braku możliwości zwrotu towaru. Jednocześnie, prz edstawiciele Spółki proponują dodatkowy rabat lub możliwość zwrotu części towarów, przy jednoczesnym obniżeniu ceny zakupu. Konsumenci decydujący się na tego rodzaju rozwiązanie zobowiązywani są do podpisania aneksu do umowy, zgodnie ze wzorem przesłanym przez Spółkę. Co istotne, konsumenci nie są informowani w tracie pokazu o braku możliwości odstąpienia od zawartej ze Spółką umowy (co słusznie zauważył Przedsiębiorca w piśmie z dnia 14 czerwca 2019 r.) . Przeciwnie, w umowach znajdują się postanowienia po twierdzające możliwość skorzystania z tego rodzaju uprawnienia. Ogólne warunki umowy stanowią wprost, że „Kupujący ma prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni – bez podawania przyczyn – od dnia objęcia wszystkich rzeczy w posiadanie”. Stosowany prze z Przedsiębiorcę wzorzec stanowi jednocześnie, że prawo to przysługuje również w stosunku do towarów zakupionych po cenach promocyjnych. Wbrew sugestiom Przedsiębiorcy, okoliczności te nie wpływają jednak na ustalenia dotyczące jego praktyki informacyjnej dotyczącej odstąpienia od umowy mającej miejsce już po zawarciu umowy. Ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym otrzymanego od konsumenta nagrania rozmowy telefonicznej, wynika bowiem jednoznacznie, że przedstawiciele Spółki zdając sobie doskonale spr awę z treści postanowień umownych wprowadzali konsumentów w błąd twierdząc, że mimo istnienia tych postanowień, nie przysłu guje im prawo do odstąpienia od zawartej umowy. Mając na względzie charakter oraz zakres prowadzonej przez Przedsiębiorcę działalnoś ci gospodarczej, zwrócić należy uwagę, że do zawieranych przez Przedsiębiorcę umów sprzedaży nie znajduje zastosowania żadna z przesłanek umożliwiających wyłączenie prawa konsumentów do odstąpienia od umowy wskazanych w art. 38 u.p.k. Wskazać bowiem należy , że przedmiotem zawieranych przez Spółkę umów nie są usługi (art. 38 pkt 1 , 8 i 12 u.p.k.k.). Cena oferowanych przez nią towarów nie zależy od wahań na rynku finansowym (art. 38 pkt 2 u.p.k.k.), towary te nie stanowią rzeczy nieprefabrykowane, służące zas pokojeniu zindywidualizowanych potrzeb konsumenta (art . 38 pkt 3 u.p.k.k.). Towary te nie ulegają szybkiemu zepsuciu, nie mają krótkiego terminu przydatności do użycia (art. 38 pkt 4 u.p.k.k.), nie są dostarczane w zapieczętowanym opakowaniu, którego otwa rcie sprawia, że nie można ich zwrócić ze względów h igienicznych lub ze względów na ochronę zdrowia (art. 38 pkt 5 u.p.k.k.) , towary te nie są w sposób nierozłączny po dostarczeniu łączone z innymi rzeczami (art. 38 pkt 6 u.p.k.k.), nie są to napoje alkoho lowe (art. 38 pkt 7 u.p.k.k.), nagrania dźwiękowe lub wizualne, programy 32 komputerowe (art. 38 pkt 9 u.p.k.k.), dzienniki, periodyki oraz czasopisma (art. 38 pkt 10 u.p.k.k.), nie są to również treści cyfrowe (art. 38 pkt 13 u.p.k.k.). Wszystkie umowy zawi erane są przy tym poza lokalem przedsiębiorstwa w ramach sprzedaży bezpośredniej, a nie w drodze aukcji publicznej (art. 38 pkt 11 u.p.k.k.). Podobnie, zastosowania w przypadku działalności prowadzonej przez Spółkę nie znajduje zastosowania art. 3 u.p.k. i znajdujące się tam wyłączenia ustawowe. W szczególności, zastosowania nie znajduje art. 3 ust. 1 pkt 7, godnie z którym przepisów u.p.k. nie stosuje się do umów dotyczących usług zdrowotnych świadczonych przez pracowników służby zdrowia pacjentom w celu o ceny, utrzymania lub poprawy ich stanu zdrowia, łącznie z przepisywaniem, wydawaniem i udostępnianiem produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych, bez względu na to, czy są one oferowane za pośrednictwem placówek opieki zdrowotnej . Wskazać bowiem należy, że przepisu zawartego w art. 3 ust. 1 pkt 7 u.p.k. jednoznacznie wynika, że dla zastosowania określonego w nim wyłączenia niezbędne jest łączne wystąpienie co najmniej dwóch przesłanek: 1) zawierana umowa musi dotyczyć usług zdrowotnych świadczonych w celu o ceny, utrzymania lub poprawy stanu zdrowia pacjentów, łącznie z przepisywaniem, wydawaniem i udostępnianiem im produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych, oraz 2) świadczenie usługi medycznej, której dotyczy umowa, łącznie z przepisywaniem, wydawaniem i ud ostępnianiem produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych musi być wykonywane przez pracowników służby zdrowia. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Spółka nie prowadzi działalności leczniczej. Z aprezen towanie oferty Spółki następuje w toku organizowanych przez nią pokazów handlowych . Prezentacje te prowadzą handlowcy, a nie pracownicy służby zdrowia, przy tym sprzedawane przez Spółkę wyroby medyczne stanowią jedynie część jej oferty. Nie mo że zatem uleg ać wątpliwości, że omawiane wyłączenie ustawowe nie znajduje zastosowania do umów zawieranych przez Przedsiębiorcę. Na marginesie jedynie wspomnieć wypada, że nawet gdyby przyjąć, iż takie wyłączenie mogłoby znaleźć zastosowanie do umów w zakresie oferowan ych przez S półkę wyrobów medycznych, to Przedsiębiorca zamieszczając w stosowanym wzorcu umowy postanowienia informujące o prawie do odstąpienia od umowy de facto rozszerzałby umownie zakres zastosowania omawianych regulacji ustawowych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.n.p.r., praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzaj ącym w błąd działaniem może być w szczególności rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji dotyczących prawa konsumenta do odstąpienia od zawartej umowy (art. 5 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r.). W kontekście wyżej wskazanych regulacji, w orzecznictwie wskazuje się, że przedsiębiorcy nie mogą udzielać mylnych informacji dotyczących przysługujących konsumentom praw, bądź manipulować konsumentami tak, aby działając w zaufaniu do profesjonalisty korzystali 33 z przysługujących im na podstawie obowiązujących przepisów praw w sposób niekorzystny dla ich interesów, lecz korzystny dla profesjonalisty 4 . Zdaniem Prezesa Urzędu, Przedsiębiorca informując telefonicznie konsumentów o braku możliwości odstąpienia od umowy w terminie 14 dni, wprowadzał i ch w błąd co do przysługującego im prawa do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa. O pisana praktyka może mieć przy tym wpływ na podejmowane przez konsumentów decyzje dotyczące umowy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że sugestia jakoby w przypadku zawieranych ze Spółką umów wyłączone było prawo do odstąpienia, może mieć bowiem wpływ na decyzję konsumenta co do skorzystania z tego prawa oraz ewentualne podpisanie proponowanego przez Przedsiębiorcę aneksu do uprzednio zawartej umowy sprzeda ży. Oceny tej nie zmienia okoliczność zawarcia przez Przedsiębiorcę w stosowanym wzorcu umowy sprzedaży informacji o odstąpieniu od umowy zgodnej z przepisami do u.p.k. Zwrócić bowiem należy uwagę, że stosowany przez Przedsiębiorcę mechanizm zakładał odwoł anie się do postanowień ustawy w sposób bezpodstawnie sugerujący ustawowe wyłączenie tego prawa. Tego rodzaju praktyka mogła w konsekwencji wprowadzić w błąd również konsumenta, który szczegółowo zapoznał się postanowieniami wiążącej go umowy. W związku z powyższym, praktykę Przedsiębiorcy o pisaną w pkt V sentencji niniejszej decyzji, należało uznać za sprzeczną z art. 27 u.p.k. oraz za nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.n.p.r. Uwzględniając ws kazane okoliczności, na podstawie art. 26 ust. 1 u.o.k.k. orzeczono jak w pkt V sentencji. 3. Rygor natychmiastowej wykonalności Zgodnie z art. 103 u.o.k.k. , Prezes Urzędu może nadać decyzji w części lub w całości rygor natychmiastowej wykonalności. Okolicznością warunkującą zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest wystąpienie ważnego interesu konsumentów. Oznacza to, że nie w każdej sprawie, w której naruszony został interes konsumentów, zasadnym jest zastosowanie omawianej instytucji. N ależy ją uwzględnić tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z ważnym interesem konsumentów, a więc istotnym i doniosłym. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności musi zatem poprzedzać dokonanie ustalenia, jaki interes konsumentów doznał w danym przyp adku naruszenia oraz czy jest on na tyle ważny , by wydanej decyzji nadać rygor natychmiastowej wykonalności. W przypadku zakwestionowanych niniejszą decyzją praktyk naruszany jest interes konsumentów polegający na prawie konsumentów do uczestniczenia w pr zejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Stosowane przez Przedsiębiorcę praktyki ograniczają bowiem konsumentom możliwość dokonania transakcji przy całkowitym zrozumieniu, jaki jest jej rzeczywisty sens ekonomiczny i prawny. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na pogląd Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 21 kwietnia 2004 r. (sygn. akt: K 33/03) podkreślił, że ochrona konsumenta nie jest działaniem o charakterze protekcjonistyczno - paternalistycznym, lecz zmierza do zabezpieczenia interesów słabszego uczestnika rynku, którego wiedza i orientacja są – 4 Por. wyrok SN z dnia 08 maja 2014 r., III SK 45/13. 34 w porównaniu do profesjonalnego partnera (sprzedawcy, usługodawcy) – ograniczone. Konsument ma słabszą pozycję przetargową, a jego swoiste upośledzenie wynika z przyczyn systemowych, determinowanych pozycją rynkową. Z tej też przyczyny działania na rzecz ochrony konsumenta, które mają umocnić jego pozycję wobec profesjonalnego partnera służą wyrównaniu ich szans i zapewnieniu – także na rynku detalicznym, swobody dokonani a wyboru i podjęcia nieskrępowanej decyzji. Istotą ochrony konsumenta nie jest więc nadawanie mu dodatkowych nadzwyczajnych przywilejów, lecz poddanie całości obrotu praktykom „rynkowo - kompensatoryjnym”, które mają przywrócić utraconą zdolność decydowania o konsumpcji. […] Udział konsumenta w procesach rynkowych powinien być kształtowany w taki sposób, aby mógł on swobodnie i w zgodzie z własnym interesem zaspakajać – poprzez konkretne transakcje – swe uświadomione potrzeby, na podstawie dostarczonej wiedzy i informacji. Z tego powodu strategicznym założeniem nowoczesnej ochrony konsumenta jest zasada przejrzystości, jawności, rzeczywistej dostępności jasnej, pełnej i zrozumiałej informacji handlowej. Podkreślić należy, że zakwestionowane niniejszą decyzją praktyki stanowi ą nieuczciwe praktyki rynkowe , których stosowanie wobec konsumentów w myśl art. 3 u.p.n.p.r. jest bezwzględnie zakazane. Uregulowanie wskazanego zakazu wiązało się z koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku gospodarczego i uzyskania odpowiedniego poziomu ochrony konsumentów. Osiągnięcie takiego rezultatu, w ocenie Prezesa Urzędu, jest możliwe wyłącznie w przypadku skutecznego i niezwłocznego eliminowania tego typu praktyk z obrotu. Za rażąco niewłaściwe w ocenie Prezesa Urzędu należy uznać wszystkie zakwestionowane niniejszą decyzją praktyki. Za nałożeniem rygoru natychmiastowej wykonalności w niniejszej sprawie przemawia w szczególności okoliczność, że przed miotem oferty Przedsiębiorcy są między innymi u rządzenia mające służyć poprawie stanu zdrowia. Niedozwolone praktyki dotyczyły zatem w dużej części osób cierpiących na różne schorzenia (osobom zdrowym urządzenia te oraz sugerowane w rozmowach telemarketer ów spotkania ze specjalistami z dziedziny rehabi litacji są niepotrzebne), a więc przynajmn iej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. W związku z powyższym, wpływanie przy wykorzystaniu niedozwolonej praktyki rynkowej na podjęcie decyzji dotyczącej umowy przez tę grupę konsumentów, Prezes Urzędu uznaje za szczególnie rażące naruszenie. Zaznaczyć również należy, że koszt oferowanych przez Przedsiębiorcę towarów jest jak na polskie warunki wysoki. Ceny oferowanych zestawów sięgały nawet kilkunastu tysięcy złotych. Nie może zatem ulegać wątpl iwości, że stosowane praktyki mogą w sposób znaczący godzić w ekonomiczne interesy konsumentów. Ze względu na rażące naruszanie przez Przedsiębiorcę opisan ych wyżej interes ów konsumentów, Prezes Urzędu zdecydował się nadać obowiązkowi zaniechania zakwestio nowanych niniejszą decyzją praktyk rygor natychmiastowej wykonalności. W ocenie Prezesa Urzędu, tylko bowiem w ten sposób zostanie w pełni zrealizowana funkcja prewencyjna wydanej decyzji. Podnieść jednocześnie należy, iż brak nałożenia rygoru może oznacza ć skuteczną, z punktu widzenia Przedsiębiorcy, kontynuację ich stosowania. Wobec powyższego, natychmiastowe zaprzestanie opisanych praktyk ma decydujące znaczenie dla zapobieżenia dalszym naruszeniom interesów konsumentów. W okolicznościach niniejszej sprawy, za nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności nakazowi zaniechania stosowania zakwestionowanych praktyk przemawia również to, 35 że sprzedaż poza lokalem przedsiębiorstwa stanowi główny przedmiot działalności Przedsiębio rcy, co sprawia, że stosowane przez niego nieuczciwe praktyki dotycz ą szerokiego kręgu konsumentów. Z uwagi na powyższe oraz na konieczność szybkiego reagowania na określon e w pkt I - V sentencji naruszeni a , Prezes Urzędu orzekł jak w pkt V I sentencji ninie jszej decyzji. 4. Obowiązek usunięcia trwających skutków naruszenia określony w punkcie V I I sentencji decyzji Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.o.k.k., Prezes Urzędu może określić środki usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów, w szczególności może zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji. Prezes Urzędu zdecydował o nałożeniu na Przedsiębiorcę obowiązku skierowania listem poleconym – w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się decyzji - do wszystkich konsumentów, którzy zawarli w okresie od dnia 04 wrz eśnia 2017 r. do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie, tj. do dnia 03 lipca 2019 r. z EXITO spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy umowy sprzedaży w sposób czytelny i zrozumiały pisemnej informacji, o treści: Preze s Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w decyzji nr RPZ 6/2019 , uznał za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów działania EXITO spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy polegające na: a) wywoływaniu wrażenia, że za sam udział w prezentacji oferowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy towarów konsumenci otrzymają tablet (komp uter przenośny), w sytuacji gdy otrzymanie tabletu (komputera przenośnego) jest uzależnione od jego zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 201 7 r ., poz. 2070, ze zm.), b) przekazywaniu przez EXITO spółkę z ograniczoną od powiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy konsumentom nieprawdziwych informacji, co do daty powstania Spółki, podjęcia przez nią działalności gospodarczej oraz posiadane go doświadczenia w dystrybucji produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym prakt ykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070 ze zm.), c) wywoływaniu wrażenia, że w trakcie orga nizowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy prezentacji towarów konsumenci otrzymają w wyniku losowania gwarantowane nagrody rzeczowe, w sytuacji gdy otrzymanie rzekomo wylosowanej nagrody uzależnione jest od jej zakupu w zestawie z innymi oferow anymi przez Spółkę towarami, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieni u art. 9 pkt 8 ustawy z dnia 23 sie rpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) 36 d) sugerowaniu konsumentom, że zakup w trakcie organizowanych prezentacji oferowanych przez EXITO spółkę z ograniczoną od powiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy towarów możliwy jest w ramach dofinansowania, zestawów promocyjnych, po promocyjnej cenie oraz z uwzględnieniem wylosowanego rabatu, w sytuacji gdy dofinansowanie, o którym konsumenci są informowani nie istnieje, ceny określane prze z Spółkę jako regularne w praktyce nie są przez Spółkę stosowane, wylosowane rabaty przy zakupie nie są uwzględniane, a ostateczne ceny zestawów są ustalane przez handlowców w wysokości co do zasady nieodbiegającej od cen standardowo stosowanych przez Spół kę, co wprowadza konsumentów w błąd co do ceny oferowanych urządzeń oraz sugeruje konsumentom istnienie szczególnej korzyści cenowej i tym samym stanowi nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowy m (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.) e) udzielaniu konsumentom, którzy zawarli z EXITO spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Opalenicy umowę sprzeda ży w trakcie zorganizowanych przez Spółkę poza lokalem przedsiębiorstwa prezentacji nieprawdziwych informacji, że w przypadku zawartych przez nich umów wyłączone jest prawo do odstąpienia od umowy, w sy tuacji gdy brak jest podstaw do niestosowania bądź wył ączenia stosowania prawa do odstąpienia od umowy określonego ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 683, ze zm.), co narusza art. 27 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j.: Dz. U. z 2017 r., po z. 683, ze zm.) i stanowi nieuczciwą praktykę rynkową określoną art. 5 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2070, ze zm.). Treść decyzji nr RPZ 6/2019 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl. Środek ten , w ocenie Prezesa Urzędu, pozwo li zrealizować przede wszystkim cele informacyjne decyzji. Informacja o wydaniu decyzji zostanie przekazana konsumentom, którzy mogli być poszkodowa ni w wyniku działań Przedsiębiorcy . Posiadając taką wiedzę, będą oni mogli podjąć decy z ję, co do ewentualnego dochodzenia swoich indywidualnych roszczeń. Ponadto, w przypadku uprawomocnienia się decyzji, może ona stanowić prejudykat dla dochodzenia roszczeń przez indywidualnych konsumentów. W związku z powyższym, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt V I I sentencji decyzji. 5 . Kara Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 u.o.k.k. , Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24 ustawy. Art. 106 ust. 3 ww. ustawy, wskazujący sposób obliczania obrotu, przewiduje m.in. w pkt 1 , że obró t oblicza się jako sumę przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat - w przypadku przedsiębiorcy sporządzającego taki rachunek na podstawie przepisów o rachunkowości . Art. 106 ust. 5 ustawy stanowi przy tym, że w przypadku gdy przedsiębiorca w roku 37 ob rotowym poprzedzającym rok nałożenia kary nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości nieprzekraczającej równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę pieniężną na podstawie ust. 1 uwzględnia średni obrót os iągnięty przez przedsiębiorcę w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających rok nałożenia kary. Z kolei , art. 106 ust. 6 ustawy przewiduje, że w przypadku, gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim, o którym mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczon y na podstawie tego przepisu nie przekracza równowartości 100.000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej równowartości 10.000 euro. [usunięto] Kara pieniężna za naruszenie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, o którym mowa w art. 24 ustawy, ma charakter fakultatywny. O tym, czy w konkretnej sprawie w odniesieniu do wskazanego przedsiębiorcy zasadne jest nałożenie kary pieniężnej decyduje, w ramach uznania administracyjnego, Prezes Urzędu. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, przede wszystkim charakter zarzuconych Przedsiębi orcy praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz skalę naruszeń, Prezes Urzędu uznał, że uzasadnione jest nałożenie na Przedsiębiorcę kar pieniężnych za ich stosowanie. Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy o ochroni e konkurencji i konsume ntów nie określają jakichkolwiek przesłanek, od których uzależnione byłoby podjęcie decyzji o nałożeniu kary. Ustawodawca wskazał jedynie w art. 111 ustawy te okoliczności, które Prezes Urzędu ma obowiązek uwzględnić decydując o wymiarze kary pieniężnej. Są to w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także: okres, stopień oraz skutki rynkowe naruszenia przepisów ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu ocenia biorąc pod uwagę okoliczno ści dotyczące natury naruszenia i działalności przedsiębiorcy, która stanowiła przedmiot naruszenia (art. 111 ust. 1 pkt 1 ustawy). Ustalając wysokość kar pieniężnych Prezes Urzędu bierze również pod uwagę okoliczności łagodzące oraz obciążające, które wy stąpiły w sprawie. Zgodnie z art. 111 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, okolicznościami łagodzącymi są w szczególności: dobrowolne usunięcie skutków naruszenia, zaniechanie stosowania zakazanej praktyki przed wszczęciem postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu, podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub usunięcia jego skutków oraz współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowa dzenia postępowania. Wśród zamkniętego katalogu okoliczności obciążających art. 111 ust. 4 pkt 2 ustawy wymienia: znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków, znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym naruszeniem, dok onanie uprzednio podobnego naruszenia oraz umyślność naruszenia. Przy nakładaniu kar Prezes Urzędu uwzględnił , że wszystkie zarzucone Przedsiębiorcy praktyki miały charakter umyślny. W toku prowadzonego postępowania Prezes Urzędu ustalił, iż Przedsiębiorc a sugeruje, że sam udział w prezentacji daje możliwość otrzymania tabletu. Przedsiębiorca przyjął zasadę, że komputer przenośny może być co najwyżej kupiony w zestawie z innymi 38 towarami. Osoba nie decydująca się na zakup nagradzana jest (i to nie w każdym przypadku) jedynie tabletem graficznym, który podobny jest do komputera przenośnego jedynie w nazwie. W sposób oczywisty praktyka ta jest celowa i ma w złożeniu zachęcić konsumentów do wzięcia udziału w spotkaniu. Przedsiębiorca celowo posługuje się przy t ym samym sformułowaniem „tablet” (nie precyzując o jakiego rodzaju tablet chodzi). Nie może bowiem ulegać wątpliwości, że przeciętny odbiorca odbierze tę informację jako niebywałą okazję bezpłatnego uzyskania komputera przenośnego. Przeciętny konsument nie będzie się spodziewać, że w rzeczywistości za udział w pokazie może co najwyżej otrzymać znikomej wartości tablet graficzny. Podobnie umyślny charakter ma praktyka Przedsiębiorcy zmierzająca do wyolbrzymianie posiadanego doświadczenia rynkowego. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w ocenie przeciętnego konsumenta zakup u Przedsiębiorcy posiadającego duże doświadczenie rynkowe może wydawać się pewniejszym i bardziej bezpiecznym. Niewątpliwie celowe są również praktyki przedsiębiorcy zw iązane z losowaniem nagr ód oraz sugerowaniem możliwości dokonania zakupu po szczególnie korzystnej cenie. Przedsiębiorca musiał bowiem sobie zdawać sprawę , że konsument pod wpływem tych praktyk dużo chętniej sfinalizuje proponow aną mu umowę sprzedaży, mając w perspektywie wyjątko wą możliwość otrzymania rzekomo wylosowanej nagrody lub zakupu na niezwykle korzystnych warunkach. Potwierdzenie tego stanowiska można odnaleźć chociażby w przesłanych przez Przedsiębiorcę cenniku oraz scenariuszu prezentacji, z których wynika, że Przedsię biorca umyślenie w obrocie posługiwał się co najmniej dwoma rodzajami cen oraz jako zasadę przyjął prowadzenie losowań w trakcie organizowanych przez siebie pokazów. Umyślny charakter ma w ocenie Prezesa Urzędu również ostatnia z zarzuconych Przedsiębiorcy praktyk. Wskazać bowiem należy, że Przedsiębiorca doskonale zdaje sobie sprawę z obowiązujących regulacji u.p.k., a infor mację o rzekomym braku prawa do odstąpienia od umowy przekazuje jedynie ustnie, licząc na niewiedzę i ewentualny brak doświadczenia sw oich kontrahentów. Podkreślić jednocześnie należy, że do 04 września 2017 r. Prezesem Zarządu Spółki była [usunięto] , która od 2015 r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży bezpośredniej pod nazwą Firma Handlowo - Usługowa EXITO w Opalenicy. [usunięto] jest również jedynym wspólnikiem Spółki. W tym kontekście wskazać należy, że decyzją z dnia 16 listopada 2017 r., Nr RZP 7/2017 Prezes Urzędu po uprawdopodobnieniu stosowania przez [usunięto] prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo - Usługowa Exito w Opalenicy praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, przyjął jej zobowiązanie do p odjęcia działań zmierzających do usunięcia skutków opi s anych decyzją naruszeń i nałożył na nią obowiązek wykonania tego zobowiązania. Mając to na względzie nie sposób twierdzić, że Przedsiębiorca nie zdawał sobie sprawy z niedozwolonego charakteru swoich p raktyk. Podsumowując, należy podkreślić, że zakwestionowane praktyki Przedsiębiorcy, były przemyślane. Były one nakierowane na pozyskanie jak największej liczby potencjalnych klientów i uzyskania jak największego poziomu sprzedaży. Nie jest przy tym możliw e, aby Przedsiębiorca legitymujący się porównywalnym doświadczeniem na rynku sprzedaży bezpośredniej, nie zdawał sobie sprawy z konsekwencji podejmowanych działań. Mając 39 na uwadze powyższe okoliczności, nie sposób twierdzić, że Przedsiębiorca w zakresie op isanych praktyk naruszył tylko zasady ostrożności w relacjach z konsumentami. Przy ustaleniu wysokości kar Prezes Urzędu wziął pod uwagę: okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy oraz okres, stopień i skutki rynkowe naruszenia. Preze s Urzędu rozważy ł ponadto, czy wysokość kary powinna podlegać modyfikacjom z uwagi na okoliczności łagodzące lub obciążające. 5 .1. Punkt V I I I .1 sentencji Przypisana Przedsiębiorcy w pkt I sentencji decyzji praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów stanowi wprowadzające w błąd działanie , które polega na wywoływaniu wrażenia, że za sam udział w prezentacji oferowanych towarów konsumenci otrzymają tab let (komputer przenośny), w sytuacji gdy otrzymanie tabletu (komputera przenośnego) jest uzależnione od jego zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami . Praktyka ta ujawnia się zatem na etapie przedkontraktowym, którego istotą jest zachow anie przedsiębiorcy ukierunkowane na skłonienie jak największej liczby potencjalnych klientów do udziału w organizowanym przez Przedsiębiorcę pokazie. Oceniając stopień szkodliwości ww. praktyki Prezes Urzędu uwzględnił, że treść kierowanych do konsumentó w zaproszeń mogła wywołać mylne wyobrażenie przeciętnego konsumenta co do możliwości uzyskania cennej nagrody za udział w pokazie . Wskutek działań Przedsiębiorcy konsumenci zostają pozbawieni rzetelnej informacji o skutkach wyrażenia zgody na udział w spot kaniu , przy czym mylne wyobrażenie w tym zakresie może mieć wpływ na podjęcie przez nich decyzji dotyczącej umowy, której w przeciwnym razie by nie podjęli. Uznać bowiem należy, że konsumenci rzetelnie poinformowani o możliwości nabycia proponowanego im ta bletu w zestawie z innymi towarami oferowanymi przez Spółkę , mogliby zrezygnować z udziału w pokazie handlowym i to właśnie z uwagi na brak możliwości uzyskania wspomnianej nagrody . Za szkodliwością omawianej praktyki przemawia okoliczność, że przedmiotem oferty Przedsiębiorcy są między innymi wyroby mogące służyć poprawie stanu zdrowia , w tym wyroby medyczne . Niedozwolone praktyka dotyczyła zatem w części osób cierpiących na różne schorzenia (osobom zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajm niej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Ur zędu uwzględnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Na podstawie otrzymanych skarg konsumentów można stwierdzić, że jest ona wykorz ystywana przez Przedsiębiorcę co najmniej od sierpnia 2018 r. (dowód: skarga, k. 641 akt adm.) . W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrot u osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł po zaokrągleniu. W dalszym etapie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące b ądź obciążające. Prezes Urzędu, w przypadku pierwszej z zarzuconych praktyk, nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, natomiast za okoliczność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność 40 stwierdzonego naruszenia , jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem . Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi działalność na terenie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki jest bardzo duży. Wskazać również należy, że głównym prz edmiotem działalności Spółki jest sprzedaż prowadzona w ramach prezentacji zbiorowych organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa , a zaproszenia do konsumentów kierowane są wyłącznie telefonicznie . Zatem , niemalże całość uzyskiwanych przez Spółkę przychod ów od chwili rozpoczęcia stosowania zakwestionowanej w pkt I sentencji decyzji praktyk i jest z nią związanych . Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (ponad [usunięto] w 2018 r.), nie może ulegać wątpl iwości, że korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym na ruszeniem są również znaczne. W konsekwencji, wskazane okoliczności uzasadni ają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością , i po [usunięto] w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi pr zez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem) , do kwoty [usunięto] zł po zaokrągleniu. Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt I sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 605.580 ,00 zł , co stanowi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % maksymalnego wymiaru kary. 5 . 2 . Punkt VI I I. 2 sentencji Przypisana Przedsiębiorcy w pkt I I sentencji decyzji praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów stanowi wprowadzające w błąd działanie , które polega na przekazywaniu konsumentom nieprawdziwych informacji, co do daty powstania Spółki, podjęcia przez nią działalności gospodarczej oraz posiadanego doświadczenia w dystrybucji produktów luksusowych oraz promocji zdrowego stylu życia . Praktyka ta ujawnia się zatem na etapie przedkontraktowym i ma na celu zainteresowanie ofertą Spółki jak największej grupy osób uczestniczących w pokazie. Oceniając stopień szkodliwości ww. praktyki Prezes Urzędu uwzględnił okoliczność, że praktyka Przedsiębiorcy mogła godzić w interesy ekonomiczne konsumentów. K onsumenci bowiem dużo chętniej nabywają towary od renomowanych, budzących zaufanie dystrybutorów, aniżeli tych dopiero zaczynających działalność. Za szkodliwością omawianej praktyki przemawia również okoliczność, że przedmiotem oferty Przedsiębiorcy są między innymi wyroby mogące służyć poprawie stanu zdrowia, w tym wyroby medyczne. Niedozwolone praktyka dotyczyła zatem w części osób cierpiących na różne schorzenia (osobom zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajmniej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Urzę du uwzględnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Z przekazanego w toku postępowania scenariusza prezentacji wynika, że był on przez Spółkę stosowany w 2018 r. Można zatem przyjąć, że omawiana praktyka miała charakter dług otrwały, gdyż była pr zez Spółkę stosowana co na jmniej od początku stycznia 2018 r. (dowód: scenariusz prezentacji, k. 560 - 563 akt adm.) . 41 W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł po zaokrągleniu. W dalszym eta pie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezes Urzędu nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, natomiast za okolicz ność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia , jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem . Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi działalność na tere nie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki jest bardzo duży. Wskazać również należy, że głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż prowadzona w ramach prezentacji zbiorowych organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa. Zatem , niemal że całość uzyskiwanych przez Spółkę przychodów od chwili rozpoczęcia stosowania zakwestionowanej w pkt I I sentencji decyzji praktyk i jest z nią związanych . Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (ponad [usunięto] złotych w 2018 r.), nie może ulegać wątpliwości, że korzyści uzyskane pr zez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem są również znaczne. W konsekwencji, wskazane okoliczności uzasadni ają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością, i po [usunięto] % w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem) , do kwoty [usunięto] zł po zaokrągleniu. Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt I I sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 302.790 ,00 zł , co stanowi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % maksymalnego w ymiaru kary. 5 . 3 . Punkt VII I . 3 sentencji Przypisana Przedsiębiorcy w pkt II I sentencji decyzji praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów stanowi wprowadzające w błąd działanie , które polega na wywoływaniu wrażenia, że w trakcie organizowanych przez Spółkę prezentacji towarów konsumenci otrzymają w wyniku losowania gwarantowane nagrody rzeczowe, w sytuacji gdy otrzymanie rzekomo wylosowanej nagrody uzależnione jest od jej zakupu w zestawie z innymi oferowanymi przez Spółkę towarami . Praktyka ta ujawnia się zatem na etapie przedkontraktowym i ma na celu zainteresowanie ofertą Spółki jak największej grupy osób uczestniczących w pokazie . Oceniając stopień szkodliwości ww. praktyki Prezes Ur zędu uwzględnił okoliczność, że praktyka Przedsiębiorcy mog ła godzić w interesy ekonomiczne konsumentów. Konsumenci bowiem skuszeni możliwością otrzymania rzekomo wylosowanej nagrody , mogli z dużo większym zainteresowaniem podejść do przedstawianej im oferty Spółki i nabycia prezentowanych towarów . Za szkodliwośc ią omawianej praktyki przemawia również okoliczność, że przedmiotem oferty Przedsiębiorcy są między innymi wyroby mogące s łużyć poprawie stanu zdrowia, w tym wyroby medyczne. Niedozwolone praktyka dotyczyła zatem w części osób cierpiących 42 na różne schorzen ia (osobom zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajmniej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Urzędu uwzgl ędnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Na podstawie otr zymanych skarg konsumentów można stwierdzić, że ma ona charakter długotrwały, gdyż jest ona wykorzystywana przez Przedsiębiorcę co najmniej od października 201 7 r. (dowód: skarga, k. 575 akt adm.) . W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł po zaokrągleniu. W dalszym eta pie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezes Urzędu nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, natomiast za okolicz ność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia , jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem . Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi działalność na tere nie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki jest bardzo duży. Wskazać również należy, że głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż prowadzona w ramach prezentacji zbiorowych organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa. Zatem , nie mal że całość uzyskiwanych przez Spółkę przychodów od chwili rozpoczęcia stosowania zakwestionowanej w pkt I I I sentencji decyzji praktyk i jest z nią związanych . Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (pon ad [usunięto] złotych w 2018 r.), nie może ulegać wątpliwości, że korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem są również znaczne. W konsekwencji, wskazane okoliczności uzasadni ają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto ] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością, i po [usunięto] % w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem) , do kwoty [usunięto] zł po zaokrągleni u. Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt II I sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 1.009.300 ,00 zł , co stanowi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % maksymalne go wymiaru kary. 5 . 4 . Punkt V III . 4 sentencji Co do czwartej z zarzuconych Przedsiębiorcy praktyk, Prezes Urzędu przy nakładaniu kary uwzględnił okoliczność, że ujawnia się ona na etapie przedkontraktowym. Oceniając stopień szkodliwości tej praktyki należy uwzględnić, że narusza ona bezpośrednio prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Zaznaczyć należy, iż konsumenci wprowadzani w błąd w zakresie istnienia szczególnej korzyści cenowej w przypadku podjęc ia decyzji o zawarciu kontraktu w toku pokazu, potencjalnie z dużo mniejszym krytycyzmem podc hodzą do składanej im oferty. W konsekwencji konsumenci, będąc pod wpływem zabiegów marketingowych Przedsiębiorcy mogą podejmować niekorzystne decyzje ekonomiczne. 43 W ocenie Prezesa Urzędu praktyka ta ogranicza konsumentom w wysokim stopniu możliwość uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych, wobec czego praktykę tę uznać należy za wysoce szkodliwą. Oceniając stopień sz kodliwości ww. praktyki Prezes Urzędu uwzględnił okoliczność, że praktyka Przedsiębiorcy mogła godzić w interesy ekonomiczne konsumentów. Konsumenci bowiem skuszeni możliwością otrzymania wysokich rabatów na oferowane im towary , mogli z dużo większym zaint eresowaniem podejść do przedstawianej im oferty Spółki i ewentualnego zawarcia umowy sprzedaży . Za szkodliwością omawianej praktyki przemawia również okoliczność, że przedmiotem oferty Przedsiębiorcy są między innymi wyroby mogące s łużyć poprawie stanu zd rowia, w tym wyroby medyczne. Niedozwolone praktyka dotyczyła zatem w części osób cierpiących na różne schorzenia (osobom zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajmniej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Urzędu uwz ględnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Na podstawie otrzymanych skarg konsumentów można stwierdzić, że ma ona charakter długotrwały, gdyż jest ona wykorzystywana przez Przedsiębiorcę co najmniej od pa ździernika 2017 r. (dowód: skarga, k. 575 akt adm.). Niezależne od tego je j stosowanie w całym 2018 r. znajduje potwierdzenie w przedłożonym przez Przedsiębiorcę scenariuszu prezentacji (dowód: scenariusz prezentacji, k. 560 - 563 akt adm.). W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł po zaokrągleniu. W dalszym eta pie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łagodzące bądź obciążające. Prezes Urzędu nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, natomiast za okolicz ność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia, jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem. Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi działalność na tere nie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki jest bardzo duży. Wskazać również należy, że głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż prowadzona w ramach prezentacji zbiorowych organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa. Zatem, niemal że całość uzyskiwanych przez Spółkę przychodów od chwili rozpoczęcia stosowania zakwestionowanej w pkt IV sentencji decyzji praktyki jest z nią związanych. Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (ponad [usunięto] złotych w 2018 r.), nie może ulegać wątpliwości, że korzyści uzyskane pr zez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem są również znaczne. W konsekwencji, wskazane okoliczności uzasadniają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością, i po [usunięto] % w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi przez Przedsiębiorcę w związku z e stwierdzonym naruszeniem), do kwoty [usunięto] zł po zaokrągleniu. 44 Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt IV sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 1.009.300 ,00 zł, co stanowi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % maksymalnego wymiaru kary. 5 . 4 . Punkt V I I I . 5 sentencji W zakresie piątej z zarzuconych Przedsiębiorcy praktyk, Prezes Urzędu przy nakładaniu kary uwzględnił okoliczność, że ujawnia się ona na etapie wykonania kontraktu. Przy ocenie stopnia szkodliwości ww. praktyki Przez Urzędu uwzględnił, że narusza ona bezpośrednio prawo konsumentów do uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych warunkach rynkowych. Zwrócić należy uwagę, że prawo do odstąpienia od umowy zawartej poz a lokalem przedsiębiorstwa, jest jednym z podstawowych uprawnień konsumentów zawierających tego rodzaju umowy. Zaznaczyć należy, że Przedsiębiorca s tosując tę praktykę bezpośrednio godził nie tylko w interesy prawne, ale również w interesy ekonomiczne kons umentów, narażając ich na konieczność poniesienia kosztów wykonania umowy, od której mogli odstąpić . Za szkodliwością omawianej praktyki przemawia również okoliczność, że przedmiotem oferty Przedsiębiorcy są między innymi wyroby mogące s łużyć poprawie stan u zdrowia, w tym wyroby medyczne. Niedozwolone praktyka dotyczyła zatem w części osób cierpiących na różne schorzenia (osobom zdrowym urządzenia te są niepotrzebne), a więc przynajmniej w części ludzi starszych, w tym emerytów i rencistów. Ważąc kwotę bazową omawianej praktyki, Prezes Ur zędu uwzględnił także okres jej stosowania przez Przedsiębiorcę. Na podstawie otrzymanych skarg konsumentów można stwierdzić, że ma ona charakter długotrwały, gdyż jest ona wykorzystywana przez Przedsiębiorcę co najmnie j od października 2017 r. (dowód: skarga, k. 572 i 575 akt adm.). W ocenie Prezesa Urzędu, ww. okoliczności, w tym wysoka szkodliwość opisanej praktyki, przesądzają o ustaleniu kwoty bazowej kary na poziomie [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r., tj. [usunięto] zł po zaokrągleniu. W dalszym etapie kalkulacji kary Prezes Urzędu rozważył, czy ustalona kwota bazowa powinna podlegać modyfikacjom ze względu na występujące w sprawie okoliczności łago dzące bądź obciążające. Prezes Urzędunie dopatrzył się okoliczności łagodzących, natomiast za okoliczność obciążającą Prezes Urzędu uznał umyślność stwierdzonego naruszenia, jego znaczny zasięg terytorialny oraz znaczne korzyści uzyskane przez Przedsiębio rcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem. Podkreślenia wymaga, że Spółka prowadzi działalność na terenie całego kraju, a zatem zasięg terytorialny praktyki jest bardzo duży. Wskazać również należy, że głównym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż prowadzona w ramach prezentacji zbiorowych organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa. Zatem , niemalże całość uzyskiwanych przez Spółkę przychodów od chwili rozpoczęcia stosowania zakwestionowanej w pkt V sentencji decyzji praktyk i jest z nią związanych . Mając jednocześnie na względzie, że przychody uzyskiwane przez Spółkę są na znacznym poziomie (ponad [usunięto] złotych w 2018 r.), nie może ulegać wątpliwości, że korzyści uzyskane przez Przedsiębiorcę w związku ze stwierdzonym naruszeniem są również zna czne. W konsekwencji, wskazane okoliczności uzasadniają podwyższenie kwoty bazowej kary o [usunięto] % (odpowiednio: [usunięto] % w związku z umyślnością, i po [usunięto] % w związku ze znacznym zasięgiem terytorialnym 45 oraz znacznymi korzyściami uzyskanymi przez Przedsiębiorcę w związku z e stwierdzonym naruszeniem), do kwoty [usunięto] zł po zaokrągleniu. Biorąc pod uwagę powyższe, za praktykę opisaną w pkt V sentencji decyzji Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę karę w wysokości 1.009.300 ,00 zł, co stan owi [usunięto] % obrotu osiągniętego przez Przedsiębiorcę w 2018 r. oraz [usunięto] % maksymalnego wymiaru kary. Zdaniem Prezesa Urzędu, orzeczone kary są adekwatne do okresu, stopnia oraz okoliczności naruszenia przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy o o chronie konkurencji i konsumentów. Kary te pełnią przede wszystkim funkcję represyjną, stanowiąc sankcję i dolegliwość za naruszenie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz prewencyjną, zapobiegającą ponownemu ich naruszeniu. Nie bez znaczenia jes t ponadto ich walor wychowawczy, odstraszający dla innych przedsiębiorców przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami. Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.o.k.k. karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnieni a się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 . 6 . Koszty postępowania Art. 77 ust. 1 u.o.k.k. przewiduje, że jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest zobowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 80 ww. ustawy, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Należy zauważyć, że ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera wyczerpujących regulacji dotyczących rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Art. 83 tej ustawy stanowi jednak, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej: k.p.a. ). Stosownie do art. 264 § 1 k.p.a., jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Do kosztów przeprowadzonego postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów zaliczono poniesione koszty doręczenia pism Przedsiębiorcy, w wysokości 23,40 zł. Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na kont o Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. 7 . Pouczenie Stosownie do treści art. 81 ust. 1 u.o.k.k. w związku z art. 479 28 § 2 Kpc – od ni niejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa 46 Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkuren cji i Konsumentów w Poznaniu. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności (pkt III sentencji decyzji), stosownie do treści art. 108 § 2 zd. 2 k.p.a., w związku z art. 83 u.o.k.k., jak również stosown ie do art. 81 ust. 5 u.o.k.k., w związku z art. 479 32 Kpc, zażalenie na przedmiotowe postanowienie należy wnieść do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – De legatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu, w terminie tygodniowym od daty doręczenia decyzji. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt V I decyzji, na podstawie art. 264 § 2 k.p.a. w zw. z art. 83 i a rt. 81 ust. 5 u.o.k.k. w związku z 479 32 § 1 i § 2 Kpc, Przedsiębiorcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilny ch ( t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 300 ze zm.), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie stałej w kwocie 1000 zł. Z kolei, zgodnie z art. 3 2 ust 2 tej ustawy zażalenie na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konku rencji i Konsumentów podlega opłacie w kwocie 500 zł. Zgodnie z art. 102 ust. 1 i ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Zgodnie z art. 105 ust. 1 i ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgło sić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Stosownie do treści art. 117 § 1, § 2, § 3 i § 4 Kpc strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adw okata lub radcy prawnego. Osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje zdolność sądową, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego. Wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona zgłasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury UOKiK w Poznaniu Jarosław Krüger