RPZ-8/2018

tel. 61 852 15 17, 61 852 77 50 < faks 61 851 86 44 poznan@uokik.gov.pl < www.uokik.gov.pl Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Poznaniu ul. Zielona 8, 61-851 Poznań PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Poznań, dnia 31 października 2018 r. RPZ.430.2.2018.PG DECYZJA nr RPZ 8/2018 I. Na podstawie art. 107 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 798 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania wszczętego z urzędu, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nakłada na Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy: a. karę pieniężną płatną do budżetu państwa w wysokości 15.724,00 zł (słownie: piętnaście tysięcy siedemset dwadzieścia cztery złote 00/100), co stanowi równowartość 3.770,00 euro (słownie: trzy tysiące siedemset siedemdziesiąt euro 00/100), tj. 10,00 euro (słownie: dziesięć euro) za każdy z 377 dni opóźnienia, licząc od 19 października 2017 r., do wydania decyzji w niniejszej sprawie, tj. do dnia 26 października 2018 r., w wykonaniu pkt I decyzji z dnia 16 października 2017 r. nr RPZ 6/2017, tj. w zakresie, w jakim decyzja ta nakłada obowiązek zaniechania stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na nieujawnianiu przez Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy w kierowanych do konsumentów telefonicznych informacjach o prowadzeniu bezpłatnych domowych zabiegów rehabilitacyjnych ich handlowego celu, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 3, ze zm.), b. karę pieniężną płatną do budżetu państwa w wysokości 15.724,00 zł (słownie: piętnaście tysięcy siedemset dwadzieścia cztery złote 00/100), co stanowi równowartość 3.770,00 euro (słownie: trzy tysiące siedemset siedemdziesiąt euro 00/100), tj. 10,00 euro (słownie: dziesięć euro) za każdy z 377 dni opóźnienia, licząc od 18 października 2018 r., do wydania decyzji w niniejszej sprawie, tj. do dnia 26 października 2018 r., w wykonaniu pkt pkt II decyzji z dnia 19 października 2017 r. nr RPZ 6/2017, tj. w zakresie, w jakim decyzja ta nakłada obowiązek zaniechania stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegającej na sugerowaniu przez Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy konsumentom podczas rozmów telefonicznych oraz wizyt domowych, że przedmiotem wizyt przedstawicieli Przedsiębiorcy w domach konsumentów jest możliwość skorzystania z bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych, podczas gdy rzeczywistym ich celem jest zaprezentowanie oferty Przedsiębiorcy, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. 2 o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 3, ze zm.). II. Na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 798 ze zm.) w zw. z art. 83 tej ustawy w zw. z art. 263 § 1 i 2 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) postanawia się obciążyć Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy kosztami postępowania w sprawie nałożenia na Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy kar pieniężnych w kwocie 15,60 zł (słownie: piętnaście złotych 60/100) oraz zobowiązać do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes Urzędu) wydał w dniu 16 października 2017 r. wobec spółki Carpe Diem Med spółki akcyjnej spółki komandytowej z siedzibą w Opalenicy (dalej: Przedsiębiorca, Spółka) decyzję nr RPZ 6/2017, w której, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 798, ze zm. – dalej: u.o.k.k.), uznał za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów i nakazał zaniechania: I. praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 u.o.k.k., a polegającej na nieujawnianiu przez Przedsiębiorcę w kierowanych do konsumentów telefonicznych informacjach o prowadzeniu bezpłatnych domowych zabiegów rehabilitacyjnych ich handlowego celu, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 3, ze zm. – dalej: u.p.n.p.r.) oraz II. praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 u.o.k.k., a polegającej na sugerowaniu przez Przedsiębiorcę konsumentom podczas rozmów telefonicznych oraz wizyt domowych, że przedmiotem wizyt przedstawicieli Przedsiębiorcy w domach konsumentów jest możliwość skorzystania z bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych, podczas gdy rzeczywistym ich celem jest zaprezentowanie oferty Przedsiębiorcy, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 u.p.n.p.r. W pkt III sentencji, na podstawie art. 103 u.o.k.k., Prezes Urzędu nadał wskazanej decyzji w zakresie pkt I i II sentencji decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (dowód: decyzja z dnia 16 października 2017 r., nr RPZ 6/2017 – k. 145- 156 akt adm.). Decyzja została doręczona bezpośrednio Przedsiębiorcy dnia 18 października 2017 r. (dowód: potwierdzenie odbioru decyzji z dnia 16 października 2017 r, nr RPZ 6/2017, k. 159 akt adm.). Pismem z dnia 15 listopada 2017 r. Przedsiębiorca złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji. W odwołaniu nie zamieścił jednak wniosku o wstrzymanie jej wykonania do czasu zakończenia sprawy. Z ustaleń poczynionych w decyzji nr RPZ 6/2017 wynika, że głównym przedmiotem działalności Spółki była sprzedaż detaliczna towarów prowadzona poza lokalem przedsiębiorstwa w ramach prezentacji zbiorowych lub indywidualnych (domowych) organizowanych na terenie całego kraju. W ofercie przedsiębiorcy znajdowały się urządzenia 3 AGD, naczynia, noże kuchenne, pościele wełniane, podkłady na materac oraz elektrostymulatory. Na prezentacjach indywidualnych Spółka oferowała Elektrostymulator Biotens, podkład na materac Med.Line, pościel wełnianą oraz poduszkę wełnianą. Oferowane towary sprzedawane były w zestawach, przy czym w toku prezentacji indywidualnych prowadzonych bezpośrednio w domach konsumentów standardowo przedmiotem oferty był zestaw obejmujący elektrostymulator oraz podkład na materac. Na organizowane pokazy Przedsiębiorca zapraszał konsumentów telefonicznie. Telemarketing prowadził we własnym zakresie. Proponując udział w organizowanych prezentacjach telemarketerzy nie informowali o handlowym ich celu. Wskazywali konsumentom, że w ich miejscu zamieszkania istnieje możliwość skorzystania z bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych „na kręgosłup, stawy, bóle reumatyczne” i tym podobne schorzenia. Zabiegi miały być wykonywane przez rehabilitanta, który „dojeżdża do pacjentów”. Zabiegi miały być organizowane w ramach kierowanej do osób starszych „promocji profilaktyki zdrowia”. Niekiedy telemarketerzy dodatkowo wskazywali, że zabiegi są sponsorowane lub organizowane przy współpracy z sanatoriami, pytani przez konsumentów jednocześnie wprost zaprzeczali, aby w toku spotkania miała być prowadzona sprzedaż. Z materiału dowodowego stanowiącego podstawę wydania przedmiotowej decyzji wynikało również, że konsumenci są przez Przedsiębiorcę informowani, że przed samymi zabiegami rehabilitant przeprowadzi wywiad medyczny. Niezależnie od tego telemarketerzy informowali o przeciwskazaniach do zabiegu (w tym: posiadanie rozrusznika serca, padaczkę, choroby nowotworowe). Konsumenci byli również informowani o możliwości skorzystania z bezpłatnych konsultacji rehabilitanta oraz o możliwości umówienia się na dalsze wizyty. Telemarketerzy w czasie rozmów wskazywali, że proponowany zabieg polega na masażu sprzętem rehabilitacyjnym i trwa około 30 minut. Po wstępnym umówieniu spotkania, telemarketerzy dzwonili do konsumentów powtórnie, celem potwierdzenia terminu wizyty. W sytuacji, gdy spotkanie musiało zostać przełożone z przyczyn leżących po stronie Przedsiębiorcy, telemarketerzy sugerowali, że do wizyty rehabilitanta nie może dojść w terminie w związku z przedłużającymi się zabiegami u innych pacjentów będących w gorszej kondycji zdrowotnej, np. po udarze. W przedmiotowej decyzji ustalono także, że Przedsiębiorca wizytom domowym nadawał formę zabiegów rehabilitacyjnych. Przedstawiciele handlowi przedsiębiorcy podawali się przy tym za rehabilitantów. W praktyce prowadzone zabiegi polegały na podłączeniu konsumentów do znajdującego się w ofercie Spółki elektrostymulatora. Co istotne, osoby prowadzące „zabiegi” nie były rehabilitantami, tylko nieposiadającymi wykształcenia medycznego przedstawicielami handlowymi Przedsiębiorcy (dowód: decyzja z dnia 16 października 2017 r., nr RPZ 6/2017 – k. 145- 156 akt adm.). Postanowieniem z dnia 22 lutego 2018 r. Prezes Urzędu wszczął wobec Przedsiębiorcy postępowanie wyjaśniające celem weryfikacji dostosowania się do nakazu zaniechania stosowania praktyk określonych w pkt I i II ww. decyzji. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego wynika, że Spółka aktualnie kontynuuje prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizacji prezentacji indywidualnych prowadzonych w domach klientów, w toku których oferuje konsumentom sprzedaż Elektrostymulatora Biotens. Proponowanie indywidulanych prezentacji nadal odbywa się przy wykorzystaniu własnego telemarketingu (dowód: pismo Spółki z dnia 4 12 marca 2018 r., k. 12-13 akt adm.; odstąpienia od umów, k. 25, 28, 30-31, 39 akt adm.; ankiety, k. 63, 65, 66, 68, 70-71, 73, 76, 87-88, 99, 101, 107, 110, 112, 114, 135-136, 139 oraz 141 akt adm.; notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli od prokurenta Spółki, k. 128-129 akt adm.; dokumentacja fotograficzna, k. 131 akt adm., skrypty rozmów, k. 131-132 akt adm.). W trakcie prowadzonej w spółce kontroli, ustalono, że pomieszczenia przeznaczone dla telemarketerów zapraszających na prezentacje indywidualne organizowane przez Spółkę zlokalizowane są w Szamotułach. Na miejscu ustalono, że za zapraszanie na pokazy domowe odpowiedzialne są [usunięto] telemarketerki. Przy ich stanowiskach pracy zawieszone były scenariusze rozmów o następującej treści (dowód: protokół kontroli, k. 116-118 akt adm.; notatka z odbierania wyjaśnień w toku kontroli od prokurenta Spółki, k. 128-129 akt adm.; dokumentacja fotograficzna, k. 131 akt adm., skrypty rozmów, k. 131-132 akt adm.): 5 Niezależnie od powyższego, na podstawie ankiety przeprowadzonej wśród konsumentów, którzy zawarli w 2018 r. ze Spółką umowę podczas prezentacji indywidualnej Prezes Urzędu ustalił, że w praktyce telemarketerzy Spółki proponując udział w tego typu pokazie informują konsumentów o prowadzeniu bezpłatnych domowych zabiegów rehabilitacyjnych, jednocześnie podczas kontaktu telefonicznego mają nie informować o handlowym celu 6 spotkania. Z przeprowadzonych ankiet wynika również, że osoba prowadząca pokazy podaje się za rehabilitanta, przy czym prezentując urządzenie ma sugerować wykonywanie zabiegów rehabilitacyjnych (dowód: ankiety, k. 63, 65, 66, 68, 70-71, 73, 76, 87-88, 99, 101, 107, 110, 112, 114, 135-136, 139 oraz 141 akt adm.). W uzupełnieniu ankiety konsumenci składali m.in. następujące wyjaśnienia: - „Do otrzymanej ankiety pragnę wyjaśnić, swoje problemy, które mnie napotkały przez firmę Carpe Diem Med S.A. z Opalenicy. A więc w dniu 24 IV 2018 r. otrzymałam telefon czy zgadzam się na bezpłatną rehabilitację w domu. Odpowiedziałam tak i podałam swój adres zamieszkania. Po kilku godzinach zgłosił się rzekomo rehabilitant Pan [usunięto] , który mi polecił aparat do masażu leczniczego w cenie 55 tys. Złotych po czym cena spadła do 11 tys. Złotych wraz z prowizją w banku.” (dowód: uzupełnienie ankiety, k. 71 akt adm.); - „Ja i mój mąż jesteśmy osobami starszymi (80 i 83 lata), na emeryturze i schorowani. Na początku stycznia otrzymałam telefon z informacją o możliwości bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych. Osoba, która do mnie dzwoniła znała moje dane osobowe i byłam przekonana, że dzwoni ktoś z przychodni. Niewiele dni wcześniej zapisałam się na kolejne zabiegi rehabilitacyjne w przychodni z NFZ. W dniu 11.01.2018 przyszedł do nas młody człowiek p. [usunięto] , przedstawił się jako rehabilitant. W ramach zabiegu zaprezentował tylko działanie aparatu BIO TENS. W trakcie zabiegu zaczął zachwalać je, mówić że obecnie jest możliwy zakup urządzenia w wyjątkowej cenie 3500 PLN z rozłożeniem na raty po 385,00 PLN, cena rynkowa miała wynosić ponad 6000,00 PLN. Spodobało nam się działanie urządzenia i podpisałam umowę otrzymując natychmiast aparat.” (dowód: uzupełnienie ankiety, k. 88 akt adm.); - „Osoba podająca się za rehabilitanta wprowadziła nas w błąd (oszukała nas) twierdząc, że sprzęt kosztuje 6000 zł, a jeżeli zakupimy go w dniu dzisiejszym to on przedzwoni do dyrektora i istnieje możliwość 50% upustu.” (dowód: ankieta, k. 100 akt. adm.); - „Dzwoniono parę razy zapewniano o rehabilitacji. Przy zapytaniach, mówiono że wszystko dowiemy się w czasie zabiegu.” (dowód: ankieta, k. 110 akt. adm.), - Otrzymałam telefoniczną informację o możliwości skorzystania bezpłatnego masażu w ramach ogólnopolskiej akcji medycznej, w celu zbadania ewentualnego zapotrzebowania na konkretne usługi terapii medycznej w Poznaniu, a wspomaganej przez fundację europejską, nie wykluczając, że w przyszłości powstanie w naszym mieście odpowiedni gabinet niepubliczny w zakresie leczenia chorób narządu ruchu. Zabieg terapeutyczny trwał 30` wykonywany aparatem Biotens – elektrostymulatorem. Przedstawiciel firmy [usunięto] był bardzo przekonujący, okazał dyplom terapeuty, wizytówkę firmy Carpe Diem, która jest jedynym producentem tego sprzętu w Polsce.” (dowód: ankieta, k. 135 akt adm.). Postanowieniem z dnia 02 lipca 2918 r. Prezes Urzędu wszczął z urzędu wobec Przedsiębiorcy postępowanie w sprawie nałożenia kar pieniężnych w związku z: I. podejrzeniem pozostawania w opóźnieniu wykonania pkt I decyzji z dnia 16 października 2017 r. nr RPZ 6/2017, tj. w zakresie, w jakim decyzja ta nakłada obowiązek zaniechania stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 u.o.k.k., polegającej na nieujawnianiu przez Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy w kierowanych do konsumentów telefonicznych informacjach o prowadzeniu bezpłatnych domowych zabiegów rehabilitacyjnych ich handlowego celu, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 u.p.n.p.r., 7 II. podejrzeniem pozostawania w opóźnieniu wykonania pkt II decyzji z dnia 16 października 2017 r. nr RPZ 6/2017, tj. w zakresie, w jakim decyzja ta nakłada obowiązek zaniechania stosowania praktyki określonej w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 u.o.k.k., polegającej na sugerowaniu przez Carpe Diem Med spółkę akcyjną spółkę komandytową z siedzibą w Opalenicy konsumentom podczas rozmów telefonicznych oraz wizyt domowych, że przedmiotem wizyt przedstawicieli Przedsiębiorcy w domach konsumentów jest możliwość skorzystania z bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych, podczas gdy rzeczywistym ich celem jest zaprezentowanie oferty Przedsiębiorcy, co stanowi nieuczciwą praktykę rynkową w rozumieniu art. 5 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 6 u.p.n.p.r. Przedsiębiorca zawiadomiony pismem z dnia 18 maja 2016 r. o wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia na niego kar pieniężnych, w żaden sposób nie ustosunkował się do stawionych mu zarzutów. Prezes Urzędu zważył, co następuje Prezes Urzędu nadał decyzji RPZ 6/2017 rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie nakazu zaniechania stosowania przez Przedsiębiorcę praktyk opisanych w pkt I i II sentencji tej decyzji. Z poczynionych w toku postępowania ustaleń wynika, że Spółka informując o organizowanych indywidualnych prezentacjach nadal nie ujawnia ich handlowego celu. Spółka przy tym nadal sugeruje konsumentom, że przedmiotem wizyty jej przedstawicieli są bezpłatne zabiegi prowadzone przez rehabilitantów, podczas gdy w praktyce spotkanie ma czysto handlowy charakter. Podkreślić należy, że decyzja zaopatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności staje się wykonalna z chwilą jej doręczenia. 1 Zaznaczyć należy, że decyzja nr RPZ 6/2017 została Spółce doręczona dnia 18 października 2017 r., a zatem od tego dnia Przedsiębiorca był zobowiązany do zaniechania określonych decyzją praktyk. Jak wynika ustalonego w toku sprawy stanu faktycznego, Spółka nie zaniechała praktyk określonych w pkt I i II decyzji, a zatem pozostaje w opóźnieniu w wykonaniu decyzji w tej części i w konsekwencji istnieje podstawa do nałożenia na Przedsiębiorcę kary pieniężnej, o której mowa w art. 107 u.o.k.k. Kary pieniężne Zgodnie z art. 107 u.o.k.k., Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu decyzji wydanej na podstawie art. 26 u.o.k.k. Przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz wartości złotego na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru koncentracji lub nałożenia kary (art. 5 u.o.k.k.). Zgodnie z art. 111 ust. 1 pkt 4 u.o.k.k., Prezes Urzędu, ustalając wysokość nakładanej na podstawie art. 107 u.o.k.k. kary pieniężnej, uwzględnia w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także skutki 1 Por. M. Radwański, Komentarz do art. 103 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, [w:] Stawicki A. (red.), Stawicki E. (red.), Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, LEX/el 2011. 8 rynkowe niewykonania decyzji. Nadto, ustalając wysokość kary pieniężnej Prezes Urzędu bierze pod uwagę okoliczności łagodzące lub obciążające, które wystąpiły w sprawie (art. 111 ust. 2 u.o.k.k.). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, przy nakładaniu na Przedsiębiorcę kar Prezes Urzędu uwzględnił okoliczność, że Przedsiębiorca nie zastosował się do nakazu zaniechania stosowania praktyk opisanych w pkt I i II sentencji decyzji nr RPZ 6/2017, mimo nałożenia na decyzję w tym względzie rygoru natychmiastowej wykonalności. W ocenie Prezesa Urzędu, w tych okolicznościach nie może budzić wątpliwości, że brak zaniechania zakwestionowanych w pkt I i II sentencji decyzji nr RPZ 6/2017 praktyk ma charakter celowy. Przedsiębiorca musiał zdawać sobie sprawę z konsekwencji podejmowanych działań, w tym ewentualnie grożących mu w związku z tym karach pieniężnych. W konsekwencji, jako okoliczność obciążającą Prezes Urzędu uwzględnił umyślność braku zaniechania stosowania przedmiotowych praktyk. Jednocześnie, w ocenie Prezesa Urzędu, w niniejszej sprawie nie występują okoliczności łagodzące umożliwiające obniżenie nakładanych na Przedsiębiorcę kar. Przy nakładaniu kar Prezes Urzędu uwzględnił również skutki rynkowe niewykonania przez Przedsiębiorcę decyzji w opisanym wyżej zakresie, a w szczególności sutki stosowania zakwestionowanych decyzją nr RPZ 6/2017 praktyk. Prezes Urzędu miał przy tym na uwadze, że praktyki te maja wysoce szkodliwy charakter. W kontekście praktyki opisanej w pkt I sentencji decyzji zwrócić należy uwagę na okoliczność, że konsumenci wprowadzeni przez Przedsiębiorcę w błąd nie są w stanie zorientować się, jaki jest rzeczywisty cel kierowanej do nich oferty telefonicznej. Z treści rozmów z telemarketerami wprost bowiem wynika, że proponowany im jest udział w bezpłatnych domowych zabiegach rehabilitacyjnych w ramach akcji promocji profilaktyki zdrowia. Nie mają w związku z tym możliwości zorientować się w rzeczywistym, handlowym celu kierowanych do nich informacji. Zwrócić przy tym należy uwagę, że Przedsiębiorca opisaną akcję informacyjną kieruje do osób starszych, często schorowanych, które w sposób mniej krytyczny podchodzą do tego typu propozycji skorzystania z bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych, licząc na możliwość poprawy ich stale pogarszającego się stanu zdrowia. Odnosząc się do praktyki opisanej w pkt II sentencji decyzji podkreślić należy, że ogranicza ona konsumentom w wysokim stopniu możliwość uczestniczenia w przejrzystych i niezakłóconych przez przedsiębiorcę warunkach rynkowych. Konsumenci wprowadzeni przez Przedsiębiorcę w błąd nie są w stanie zorientować się, jaki jest rzeczywisty cel wizyty przedstawicieli Spółki w ich domach. Nie zdają sobie sprawy, że biorą udział w pokazach handlowych, niemających nic wspólnego z rehabilitacją. Zwrócić przy tym należy uwagę, że Przedsiębiorca opisaną praktykę kieruje do osób starszych, często schorowanych, które w sposób mniej krytyczny podchodzą do tego typu propozycji skorzystania z bezpłatnych zabiegów rehabilitacyjnych, licząc na możliwość poprawy ich stale pogarszającego się stanu zdrowia. Ustalając wysokość nakładanych kar pieniężnych Prezes Urzędu miał również na uwadze, że w 2017 r. Spółka osiągnęła przychody w łącznej wysokości [usunięto] zł, przy czym wykazała stratę netto na poziomie [usunięto] zł. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 107 u.o.k.k., Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorcę kary pieniężne w wysokości: 9 1. 15.724,00 zł , co stanowi równowartość 3.770,00 euro (przy średnim kursie euro ogłoszonym przez NBP w dniu 29 grudnia 2017 r. równym 4,1709 zł), tj. 10,00 euro za każdy z 377 dni opóźnienia w wykonaniu pkt I wydanej wobec niego decyzji nr RPZ 6/2017, licząc od dnia 19 października (od dnia następnego po dniu doręczenia Spółce decyzji nr RPZ 6/2017), do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie, 2. 15.724,00 zł, co stanowi równowartość 3.770,00 euro (przy średnim kursie euro ogłoszonym przez NBP w dniu 29 grudnia 2017 r. równym 4,1709 zł), tj. 10,00 euro za każdy z 377 dni opóźnienia w wykonaniu pkt II wydanej wobec niego decyzji nr RPZ 6/2017, licząc od dnia 19 października (od dnia następnego po dniu doręczenia Spółce decyzji nr RPZ 6/2017), do dnia wydania decyzji w niniejszej sprawie. W ocenie Prezesa Urzędu, ustalone kary pieniężne są adekwatne do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia Przedsiębiorcy, zaś ich wysokość jest na tyle dolegliwa dla Przedsiębiorcy, że spowoduje wykonanie wydanej decyzji. Nałożone kary spełniają równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do niewykonywania ustawowych obowiązków innych przedsiębiorców. Wobec powyższego, orzeczono jak w pkt I i II sentencji decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.o.k.k., karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 . Koszty postępowania Art. 77 ust. 1 u.o.k.k. przewiduje, że jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest zobowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 80 ww. ustawy, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Należy zauważyć, że ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera wyczerpujących regulacji dotyczących rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Art. 83 tej ustawy stanowi jednak, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. – dalej: k.p.a.). Stosownie do art. 264 § 1 k.p.a., jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Do kosztów przeprowadzonego postępowania w niniejszej sprawie zaliczono poniesione koszty doręczenia pism Przedsiębiorcy, w wysokości 15,60 zł. Ww. koszty należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji na podany powyżej rachunek bankowy. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 479 28 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie- Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów- Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. 10 W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt II sentencji decyzji, na podstawie art. 264 § 2 k.p.a. w zw. z art. 83 i art. 81 ust. 5 u.o.k.k. w zw. z art. 479 32 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie- Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów- Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 300 ze zm.), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie stałej w kwocie 1000 zł, a zażalenie na postanowienie Prezesa Urzędu- w kwocie 500 zł. Zgodnie z art. 102 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, osoba fizyczna może domagać się zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Oświadczenie sporządza się według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 105 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Osoba fizyczna, która nie ma miejsca zamieszkania w siedzibie tego sądu, może złożyć wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych w sądzie rejonowym właściwym ze względu na miejsce swego zamieszkania. Stosownie do treści art. 117 § 1, § 2 i § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Osoba fizyczna, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona zgłasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Osoba fizyczna, która nie ma miejsca zamieszkania w siedzibie tego sądu, może złożyć wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sądzie rejonowym właściwym ze względu na miejsce swego zamieszkania, który niezwłocznie przesyła ten wniosek sądowi właściwemu. z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury UOKiK w Poznaniu Jarosław Krüger Otrzymuje: Carpe Diem Med S.A. sp. k. [usunięto]