DNR-68/2010

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Warszawa, dn. 27 września 2010 r. DECYZJA DNR-1/68/2010 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy ogólnego bezpieczeństwa Ŝeli pod prysznic – koktajlów MOJITO Doccia Schiuma Mojito, wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorcę „GLER” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnobrzegu, zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Uzasadnienie W piśmie z dnia 24 sierpnia 2010 r. przedsiębiorca „GLER” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnobrzegu (strona postępowania) złoŜył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r. W zaskarŜonej decyzji Prezes UOKiK uznał, iŜ wprowadzając na rynek produkty niespełniające wymagań bezpieczeństwa, tj. Ŝele pod prysznic – koktajle MOJITO Doccia Schiuma Mojito, przedsiębiorca „GLER” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275, z 2007 r. Nr 35, poz. 215, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 oraz z 2009 r. Nr 20, poz. 106 i Nr 18, poz. 97), zwanej dalej „ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów” i nałoŜył na nią obowiązki określone w art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b) oraz pkt 2 lit. b) w/w ustawy. W powyŜszym zakresie, na podstawie art. 24 ust. 11 w zw. z art. 5 ust. 3 w/w ustawy Prezes UOKiK nadał niniejszej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Dodatkowo, na podstawie art. 33a DNR–70–27(19)10/BZ 2 ust. 2 pkt 2) w związku z art. 13 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK ukarał w/w przedsiębiorcę karą pienięŜną w wysokości 10 000 zł. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania wniosła o uchylenie w całości decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r. oraz o umorzenie postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Strona postępowania oświadczyła, iŜ w jej opinii brak jest przesłanek do uznania, iŜ Ŝele pod prysznic – koktajle MOJITO Doccia Schiuma Mojito, zwane dalej „Ŝelami pod prysznic”, nie są bezpieczne, a w konsekwencji do nałoŜenia na nią obowiązków i kary pienięŜnej, określonych w zaskarŜonej decyzji Prezesa UOKiK. W opinii strony postępowania produkty będące przedmiotem postępowania spełniają wymagania określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie dodatkowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i znakowania produktów, które stwarzają zagroŜenie przez to, Ŝe ich wygląd wskazuje na inne niŜ rzeczywiste przeznaczenie (Dz. U. Nr 71, poz. 644), zwanym dalej rozporządzeniem Rady Ministrów. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów na etykiecie lub opakowaniu imitacji zamieszcza się zrozumiałą i łatwą do odczytania informację o rzeczywistym przeznaczeniu imitacji, sposobie uŜywania i zalecanych środkach ostroŜności oraz wskazówki dotyczące postępowania w sytuacji zagroŜenia. Jak deklaruje strona postępowania, wymagane powyŜszym przepisem informacje w języku polskim zostały dołączone do produktów, w związku z czym produkty te nie stwarzały zagroŜenia. Ponadto, w opinii strony postępowania twierdzenie, Ŝe produkty będące przedmiotem postępowania przypominają środki spoŜywcze (napoje) i są imitacjami jest bezzasadne, bowiem większość z dostępnych na rynku produktów słuŜących do higieny osobistej, takich jak Ŝele pod prysznic czy mydła w płynie swoim wyglądem, zapachem, opakowaniem przypomina środki spoŜywcze, a jednak są dopuszczone do obrotu i nie stwarzają ryzyka dla konsumentów, gdy dołączona jest do nich informacja o rzeczywistym przeznaczeniu. Strona postępowania kwestionuje takŜe moŜliwość spoŜycia przedmiotowych produktów przez dzieci twierdząc, iŜ takie ryzyko nie istnieje, gdyŜ dzieci powinny korzystać z środków higieny pod kontrolą rodziców. Dodatkowo, strona postępowania oświadcza, iŜ w/w produkty są dopuszczone do obrotu na obszarze Unii Europejskiej jako spełniające wymagania bezpieczeństwa, na dowód czego przedstawia zaświadczenie włoskiego producenta produktów o zgodności w/w produktów z przepisami wspólnotowymi oraz dopuszczeniu ich do obrotu na obszarze Unii Europejskiej. Ponadto, zdaniem strony postępowania, w świetle przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, brak jest podstaw do nałoŜenia nią kary pienięŜnej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania podwaŜa bowiem twierdzenie, Ŝe jest producentem Ŝeli pod prysznic w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. a) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Strona 3 postępowania oświadcza, iŜ nie jest wytwórcą powyŜszych produktów, a jedynie ich dystrybutorem. Ze względu na to, Ŝe na podstawie art. 33 ust. 2 pkt 2) kara pienięŜna moŜe być nałoŜona tylko na producenta produktu, nałoŜenie kary na stronę postępowania jest – w jej opinii - sprzeczne z prawem. W piśmie z dnia 2 września 2010 r., na podstawie art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę „GLER” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnobrzegu o wszczęciu postępowania w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej zaskarŜoną decyzją nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r. W tym samym piśmie Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o prawie do czynnego udziału w kaŜdym stadium postępowania, a w szczególności o prawie zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy oraz o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził: Istotą postępowania odwoławczego, które w przypadku spraw rozpatrywanych przez Prezesa UOKiK ma charakter ponownego rozpatrzenia sprawy, jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie toŜsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych wyłącznie rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest uzasadniony oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Prezes UOKiK, po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności przedstawionych przez stronę argumentów stwierdził, iŜ brak jest podstaw do uchylenia zaskarŜonej decyzji lub umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego. Podstawą do nałoŜenia obowiązków i kary pienięŜnej na stronę postępowania było ustalenie, iŜ wprowadzone przez nią na rynek Ŝele pod prysznic nie spełniają ogólnych wymagań bezpieczeństwa. Okoliczność ta stwierdzona została w decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r. Wprowadzając kwestionowane produkty na rynek strona postępowania naruszyła art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zgodnie z którym producent jest zobowiązany wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Naruszenie tej regulacji upowaŜnia Prezesa UOKiK, w świetle art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b) oraz pkt 2 lit. b) w/w ustawy, do nałoŜenia obowiązku natychmiastowego wycofania produktów z rynku i zakazania ponownego wprowadzania ich do obrotu. Ponadto, na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2) ustawy o ogólnym 4 bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK legitymowany jest w tym przypadku do nałoŜenia na producenta kary pienięŜnej w wysokości do 100 000 zł. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania podniosła, iŜ Ŝele pod prysznic spełniają wymagania bezpieczeństwa określone w rozporządzeniu Rady Ministrów. Opierając się na treści § 2 powyŜszego aktu prawnego strona postępowania wskazuje, iŜ dołączenie informacji o rzeczywistym przeznaczeniu w/w produktów powoduje, Ŝe nie stwarzają one zagroŜenia wynikającego z moŜliwości uznania ich za imitacje, które swym wyglądem i opakowaniem przypominają produkty spoŜywcze (napoje). W opinii Prezesa UOKiK powyŜszy zarzut jest bezzasadny. W świetle bowiem z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów imitacjami są produkty, które stwarzają zagroŜenie przez to, Ŝe ich wygląd wskazuje na inne niŜ rzeczywiste przeznaczenie. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 marca 2010 r. odnoszącym się do imitacji produktów spoŜywczych, „ podnoszona przez skarŜącą okoliczność, iŜ balsamy spełniają normy przewidziane w ustawie o kosmetykach nie zwalnia organu nadzoru od badania kosmetyków jako towarów bezpiecznych w świetle ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy. Decydujące znaczenie ma bowiem kombinacja cech i właściwości, które przesądzać będą o bezpieczeństwie danego produktu. W przypadku przedmiotowych balsamów jest to zarówno opakowanie, jak i szata graficzna etykiety oraz zapach owoców, wszystkie te cechy łącznie mogą zwłaszcza u dzieci rodzić mylne skojarzenia z artykułem spoŜywczym”. W niniejszej sprawie - jak wykazały badania organoleptyczne przeprowadzone przez Inspekcję Handlową - Ŝele pod prysznic posiadają cechy i właściwości (tj. wygląd, w szczególności szatę graficzną i kształt opakowania) wywołujące u konsumentów, zwłaszcza u dzieci poczucie, Ŝe są to środki spoŜywcze, a próba ich konsumpcji wiąŜe się z zagroŜeniem dla ich zdrowia lub Ŝycia. Wyeliminowanie zaś zagroŜeń stwarzanych przez tego typu produkty nie sprowadza się wyłącznie do dołączenia ostrzeŜeń oraz informacji (co zaproponowała strona postępowania) zwłaszcza, Ŝe kategorią konsumentów szczególnie naraŜonych są dzieci, które mogą nie być w stanie ich przeczytać. Wskazać trzeba, iŜ strona postępowania powołuje się na § 2 rozporządzenia Rady Ministrów wskazując jednocześnie, iŜ wymagane powyŜszym przepisem informacje w języku polskim zostały dołączone do produktów, w związku z czym produkty te nie stwarzały zagroŜenia, a zatem nie mogły być traktowane jako imitacje. W tym miejscu naleŜy jednoznacznie stwierdzić, iŜ imitacje produktów spoŜywczych są niedozwolone i dołączenie do nich informacji i ostrzeŜeń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów, nie eliminuje stwarzanego przez nie zagroŜenia. PowyŜsza regulacja odnosi się bowiem do innych, niŜ naśladujące środki spoŜywcze, imitacji. ZagroŜenie związane z produktami imitującymi środki spoŜywcze moŜe być usunięte 5 jedynie poprzez pozbawienie imitacji tych cech i właściwości, które mogą wywoływać u konsumentów mylne przeświadczenie co do ich przeznaczenia. W związku z powyŜszym, zarzut strony postępowania naleŜy uznać za bezpodstawny. Strona postępowania kwestionuje takŜe moŜliwość spoŜycia przedmiotowych produktów przez dzieci twierdząc, iŜ takie ryzyko nie istnieje, gdyŜ dzieci powinny korzystać z środków higieny pod kontrolą rodziców. Zdaniem Prezesa UOKiK, do powyŜszego twierdzenia nie sposób się ustosunkować pozytywnie. Zgodnie z art. 10 ust.1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, producent zobowiązany jest wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Po przeprowadzeniu badań organoleptycznych kwestionowanych produktów, inspektorzy Inspekcji Handlowej jednoznacznie stwierdzili, Ŝe Ŝele pod prysznic są imitacjami produktów spoŜywczych, tym samym uznać naleŜy, iŜ nie są produktami bezpiecznymi w rozumieniu art. 4 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, w myśl którego produkt powinien być bezpieczny nie tylko w zwykłych ale takŜe innych dających się przewidzieć warunkach jego uŜywania. W tym przypadku producent nie moŜe przerzucać ponoszenia odpowiedzialności za wprowadzony do obrotu produkt na rodziców czy teŜ opiekunów dziecka, poniewaŜ to on, a nie konsument, został zobowiązany przez ustawodawcę do podjęcia wszelkich działań zapewniających, by produkt wprowadzany na rynek w normalnych lub przewidywalnych okolicznościach nie stanowił zagroŜenia dla ludzkiego Ŝycia i zdrowia. Zgodnie z orzecznictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt VI S.A./Wa 2062/09), „ (…) dzieci nie są w stanie odczytać ostrzeŜeń znajdujących się na produkcie, natomiast jego wygląd i zapach moŜe u dziecka wywołać przekonanie, Ŝe ma do czynienia z produktem spoŜywczym. Nie da się wykluczyć, Ŝe do pomyłki moŜe dojść zwłaszcza, gdy jeden z rodziców pozostawi zakupy w kuchni, a wśród nich obok artykułów spoŜywczych będą znajdować się przedmiotowe balsamy, które ze względu na swój wygląd rodzą skojarzenie z jogurtami pitnymi takich firm jak Bakoma, Mlekovita i Krasnystaw, które są powszechnie dostępne na rynku”. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zadeklarowała, Ŝe Ŝele pod prysznic zostały dopuszczone do obrotu na obszarze Unii Europejskiej jako spełniające wymagania bezpieczeństwa. Strona postępowania przedstawiła dokument, który w jej zdaniem potwierdza zgodność produktów z przepisami wspólnotowymi. Organ nadzoru nie kwestionuje tego, Ŝe w Unii Europejskiej odbywa się obrót powyŜszymi produktami, jednakŜe w opinii Prezesa UOKiK fakt ten nie dowodzi, Ŝe w/w produkty są bezpieczne. Organ nadzoru zwraca uwagę, iŜ imitacje zakazane są we wszystkich państwach 6 członkowskich Unii Europejskiej, bowiem polskie rozporządzenie Rady Ministrów jest transpozycją prawa wspólnotowego, tj. dyrektywy 87/357/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie zbliŜenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących produktów, których wygląd wskazuje na przeznaczenie inne niŜ rzeczywiste, zagraŜających zdrowiu lub bezpieczeństwu konsumentów (Dz.Urz. WE L 192 z 11.7.1987, s. 49-50). Ponadto podkreślić trzeba, iŜ w systemie szybkiej informacji o produktach niebezpiecznych (RAPEX) - którego głównym celem jest umoŜliwienie szybkiej wymiany informacji między państwami członkowskimi Unii Europejskiej na temat produktów stwarzających zagroŜenie oraz środków podjętych w danym państwie w celu ograniczenia lub wyłączenia ich z obrotu - umieszczone są notyfikacje potwierdzające podjęcie przez inne kraje Unii Europejskiej działań wobec imitacji produktów spoŜywczych znajdujących się na ich rynku (np. notyfikacja nr 125/08, 130/08 oraz 836/09). Jednocześnie istotne jest, Ŝe faktu spełniania wymagań bezpieczeństwa przez Ŝel pod prysznic nie potwierdza równieŜ przedstawiony przez stronę postępowania „Certyfikat dobrych praktyk produkcyjnych”, wystawiony przez włoskiego producenta kosmetyków marki VOLGIA DI (przedsiębiorca BRELIL S.r.l. a Socio Unico z siedzibą w Lodi Vecchio), gdyŜ jest on deklaracją tego przedsiębiorcy stwierdzającą, iŜ skład chemiczny produktu jest zgodny z przepisami EWG i z tego powodu moŜe być on dopuszczony do obrotu we Włoszech. W niniejszej sprawie organ nadzoru nie kwestionuje zaś bezpieczeństwa składu chemicznego Ŝelu pod prysznic, a jedynie fakt, iŜ jego wygląd i opakowanie sprawia, iŜ jest on imitacją produktu spoŜywczego. Próba konsumpcji takiego produktu, wielce prawdopodobna zwłaszcza w przypadku dzieci, moŜe spowodować zagroŜenia dla ich Ŝycia i zdrowia. W konsekwencji produkt będący imitacją artykułu spoŜywczego nie moŜe zostać uznany za bezpieczny w świetle ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Jednocześnie dodać naleŜy, ze dokument, na który powołuje się strona postępowania, w jakikolwiek sposób nie zaświadcza, iŜ imitacje produktów spoŜywczych są bezpieczne. Biorąc pod uwagę powyŜsze, podniesiony przez stronę postępowania zarzut w opinii Prezesa UOKiK równieŜ jest bezzasadny. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania zakwestionowała równieŜ ustalenie, Ŝe jest producentem w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. a) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, powołując się na to, iŜ nie jest wytwórcą powyŜszych produktów ani nie występuje jako ich wytwórca, w związku z czym brak podstaw do nałoŜenia na nią kary pienięŜnej na podstawie art. 33a ust. 2 pkt 2) w związku z art. 13 w/w ustawy. Argument strony postępowania naleŜy uznać za bezpodstawny. W świetle art. 3 pkt 2 lit a) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, producentem jest przedsiębiorca prowadzący w Unii Europejskiej lub na terytorium państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym działalność polegającą na 7 wytwarzaniu produktu albo kaŜda inna osoba, która występuje jako wytwórca, umieszczając na produkcie bądź do niego dołączając swoje nazwisko, nazwę, znak towarowy bądź inne odróŜniające oznaczenie, a takŜe osobę, która naprawia lub regeneruje produkt. Jak wykazała kontrola przeprowadzona przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, na opakowaniach w/w produktów znajduje się etykieta z nazwą i adresem przedsiębiorcy „GLER” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tarnobrzegu. Ponadto, fakt wprowadzenia na rynek Ŝeli pod prysznic – czemu strona postępowania do chwili obecnej nie zaprzeczyła - potwierdzają faktury VAT zgromadzone w toku działań kontrolnych przez inspektorów Inspekcji Handlowej. Nie budzi wątpliwości, Ŝe powyŜszy materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na to, iŜ strona postępowania jest on producentem w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit a) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, co zostało stwierdzone w decyzji Prezesa UOKiK nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r. Skoro zaś rola strony postępowania w obrocie Ŝeli pod prysznic została udowodniona, Prezes UOKiK był upowaŜniony - na podstawie art. 33a ust 2 pkt 2) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów - do nałoŜenia na producenta kary pienięŜnej w wysokości do 100 000 zł. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania nie przedstawiła Ŝadnych argumentów ani dowodów, które uzasadniałyby uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości lub umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Jednocześnie zwrócić uwagę naleŜy, iŜ w zaskarŜonej decyzji organ nadzoru precyzyjnie wymienił okoliczności obciąŜające stronę postępowania, w szczególności fakt świadomego wprowadzenia na rynek po raz kolejny tego samego typu produktu, mimo uprzedniej decyzji Prezesa UOKiK (nr DNR-1/63/2008 z dn. 27 sierpnia 2008 r.), uznającej tego rodzaju Ŝel pod prysznic za niebezpieczny. NałoŜone na stronę postępowania obowiązki, których celem jest ochrona zdrowia i Ŝycia konsumentów, jak równieŜ stosunkowo niewygórowana kara pienięŜna w stosunku do czasu i ilości wprowadzonych na rynek produktów, spełniająca przy tym cel prewencyjny, nie mogą być w tych okolicznościach uznane za bezzasadne. Biorąc pod uwagę powyŜsze, jak równieŜ zgromadzony materiał dowodowy oraz okoliczności sprawy, Prezes UOKiK uznał, iŜ zarówno nałoŜone obowiązki, jak i kara pienięŜna są adekwatne do stwierdzonych naruszeń, spełnią swój skutek prewencyjny i skłonią przedsiębiorcę do nienaruszania przepisów z zakresu ogólnego bezpieczeństwa produktów. Zgodnie z art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje zaskarŜoną decyzję w mocy, albo 8 2) uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Prezes UOKiK uznał, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez stronę w toku postępowania odwoławczego, zarówno pod kątem oceny legalności, jak i celowości wydanego rozstrzygnięcia, Ŝe decyzja nr DNR-1/51/2010 z dnia 9 sierpnia 2010 r. była prawidłowa, a tym samym brak jest podstaw do jej uchylenia. W związku z powyŜszym, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Pouczenie: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymuje: „GLER” sp. z o.o. Ul. Dąbrówki 3a 39-400 Tarnobrzeg