DIH-67/2021

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 30 kwietnia 2021 r. DIH-2.707.19.2021.CS DECYZJA DIH-2 NR 67/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 133), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez – przedsiębiorcę Pana Tadeusza Niewiadomskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PRZEDSIĘBIORSTWO – HANDLOWO – USŁUGOWE „MARKETING” w Barlinku – od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 8 marca 2021 r. nr POK-27/2021 wymierzającej Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy z dnia 5 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 133), tj. z uwagi na to, iż jako przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, tj. węgiel kamienny ekogroszek, wbrew obowiązkowi wystawił świadectwo jakości, w którym wartość parametru paliwa stałego, tj. „zawartość wilgoci całkowitej” była niezgodna ze stanem faktycznym p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. 2 UZASADNIENIE Przy piśmie z 29 marca 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie przedsiębiorcy (…) (dalej także: „Przedsiębiorca” lub „Strona”) wraz z aktami sprawy. W trakcie kontroli przeprowadzonej 2 października 2020 r. w należącym do Przedsiębiorcy magazynie opału przy (…), inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań ze zwału o wielkości 32 ton próbki węgla kamiennego ekogroszek, tj. próbkę paliwa stałego nr 0357/20/8147 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4581/20/8147 w ilości 46,74 kg próbka paliwa stałego i 41,74 kg próbka kontrolna paliwa stałego ekogroszek, na podstawie protokołu pobrania próbek paliwa stałego nr 003410. Dla pobranego do badań paliwa stałego ekogroszek Przedsiębiorca przedstawił świadectwo jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Następnie inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę węgla kamiennego nr 0357/20/8147 i próbkę kontrolną nr 4581/20/8147 do niezależnego akredytowanego laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie, według protokołu przyjęcia próbek paliw stałych do badania nr 003410 z 2 października 2020 r. wraz ze świadectwem jakości paliwa stałego nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Badanie laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 23 grudnia 2020 r. wydany w zamian za protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r., pierwotnie protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 12 października 2020 r.) wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 2 października 2020 r. węgiel kamienny ekogroszek (o nr próbki 0357/20/8147) po uwzględnieniu odchylenia, które zostało określone w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem” nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Stronę (nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r.) z uwagi na zawyżony parametr zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik badania wyniósł 15,0%, przy wymaganiach jakościowych zadeklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych dla zawartości wilgoci całkowitej 4,5 – 13,4% . Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0357/20/8147 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, 3 badanie próbki kontrolnej paliwa stałego pobranej 2 października 2020 r., o nr 4581/20/8147 zostało przeprowadzone z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie. Badanie próbki kontrolnej nr 4581/20/8147, po uwzględnieniu odchylenia które zostało określone w § 2 rozporządzenia, potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego (protokół z badań Nr 20/2005953/285-001/K z 23 grudnia 2020 r. wydany w zamian za protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r.) w zakresie zawyżonego parametru zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik badania wyniósł 14,6%, przy wymaganiach jakościowych zadeklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych dla zawartości wilgoci całkowitej 4,5 – 13,4% . W związku z wynikami badań laboratoryjnych Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej stwierdził, że badany węgiel kamienny ekogroszek jest niezgodny z parametrami wskazanymi w wystawionym przez Stronę w świadectwie jakości paliwa stałego nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, wystąpieniem pokontrolnym z 19 listopada 2020 r. poinformował Przedsiębiorcę o wynikach badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego ekogroszek oraz przekazał Stronie egzemplarze protokołu z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r. próbki nr 0357/20/8147 oraz protokołu z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r. próbki nr 4581/20/8147. W piśmie z 3 grudnia 2020 r. Strona ustosunkowała się do wystąpienia pokontrolnego z 19 listopada 2020 r., wskazując m.in., iż w przekazanych Jej protokołach z badań mylnie wskazano wartość dla parametru zawartość wilgoci całkowitej, tj. 4,5 – 11,4%, zamiast 4,5 – 13,4%. W związku z powyższym, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w piśmie z 11 grudnia 2020 r. zwrócił się do Strony o przekazanie czytelnego świadectwa jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Przy piśmie z 19 grudnia 2020 r. Przedsiębiorca przekazał czytelna kopię świadectwa jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Przy piśmie z 29 grudnia 2020 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał Stronie poprawione protokoły z badań tj. protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 23 grudnia 2020 r. wydany w zamian za protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r. oraz protokół z badań Nr 20/2005953/285- 4 001/K z 23 grudnia 2020 r. wydany w zamian za protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r. Poprawki dotyczyły mylnie wskazanej wartość dla parametru zawartość wilgoci całkowitej, tj. 4,5 – 11,4%, zamiast 4,5 – 13,4%. Jednocześnie Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wskazał, iż te poprawki nie wypłynęły na wynik badań, co oznacza, że parametry jakościowe węgla kamiennego ekogroszek, wskazane w świadectwie jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r., pozostały niezgodne z wartościami ustalonymi w wyniku badań laboratoryjnych. Pismem z 8 lutego 2021 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35d ust. 1 pkt. 1, w związku z art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), dalej: „Kodeks postępowania administracyjnego” - ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Ponadto Strona została wezwana do przekazania informacji o wielkości obrotów dotyczących paliw stałych lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Strona ustanowiła pełnomocnika 23 września 2020 r. W piśmie z 15 lutego 2021 r. Strona ustosunkowała się do zawiadomienia o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, wnosząc o jego umorzenie i przekazała informacje dotyczące wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Decyzją Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 8 marca 2021 r. nr POK-27/2021, wymierzono Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy z dnia 5 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz.U. z 2021 r. poz. 133), tj. z uwagi na to, iż jako przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, tj. węgiel kamienny ekogroszek, wbrew obowiązkowi wystawił świadectwo jakości, w którym wartość parametru paliwa stałego, tj. „zawartość wilgoci całkowitej” była niezgodna ze stanem faktycznym. Pismem z 19 marca 2021 r. Przedsiębiorca odwołał się od ww. decyzji i wniósł o jej uchylenie. Zdaniem Strony wniosek, że parametry określone w świadectwie 5 jakości były niezgodne ze stanem faktycznym, jest nieuprawniony. Świadectwo jakości wystawiono bowiem 29 września 2020 r., zaś poboru próbek dokonano 2 października 2020 r. Kontrolujący nie kupowali węgla i nie zwrócili się również o wystawienie aktualnego świadectwa jakości. W konsekwencji, zdaniem Przedsiębiorcy, dokonano porównania stanu wilgoci całkowitej z 2 października 2020 r., ze stanem z 29 września 2020 r. Strona zwróciła także uwagę na fakt, że parametr zawartość wilgoci całkowitej jest parametrem zmiennym, zależnym od pogody (np. opadów deszczu). Pismem z 9 kwietnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, 6 brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw świadectwo jakości zawiera wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawione świadectwo jakości, określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych oraz wskazania w nim wartości parametrów paliwa stałego wprowadzanego do obrotu, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. Wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W niniejszym postępowaniu, badanie laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie (protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 23 grudnia 2020 r. wydany w zamian za protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r.) wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 2 października 2020 r. węgiel kamienny ekogroszek (o nr próbki 0357/20/8147) po uwzględnieniu odchylenia, które zostało określone w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem” nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Stronę (nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r.) z uwagi na zawyżony parametr zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik badania wyniósł 15,0%, przy wymaganiach jakościowych zadeklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych dla zawartości wilgoci całkowitej 4,5 – 13,4% . Ponieważ badanie ww. próbki paliwa stałego nr 0357/20/8147 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego pobranej 2 października 2020 r., o nr 4581/20/8147 zostało przeprowadzone z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przez akredytowane, niezależne laboratorium tj. SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie. Badanie próbki kontrolnej nr 4581/20/8147, po uwzględnieniu odchylenia które zostało określone w § 2 rozporządzenia, potwierdziło 7 niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego (protokół z badań Nr 20/2005953/285-001/K z 23 grudnia 2020 r. wydany w zamian za protokół z badań Nr 20/2005953/285-001 z 16 października 2020 r.) w zakresie zawyżonego parametru zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik badania wyniósł 14,6%, przy wymaganiach jakościowych zadeklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości paliw stałych dla zawartości wilgoci całkowitej 4,5 – 13,4% . W związku z wynikami badań laboratoryjnych Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej stwierdził, że badany węgiel kamienny ekogroszek jest niezgodny z parametrami wskazanymi w wystawionym przez Stronę w świadectwie jakości paliwa stałego nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Z treści art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmiot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno-bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Dlatego też ustawodawca w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw na przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwa stałe nałożył obowiązek wystawiania w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany został w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6d pkt 6 przedsiębiorca wprowadzający paliwa stałe do obrotu ma obowiązek w świadectwie jakości wskazać wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2., czyli te zgodne ze stanem faktycznym. Istota zatem omawianych tu regulacji ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw sprowadza się do ochrony konsumenta, przed zakupem paliwa stałego, którego parametry jakościowe są gorsze, niźli deklarowane przez sprzedawcę w świadectwie jakości, a zatem odbiegające w sposób niekorzystny dla tego konsumenta od parametrów wskazanych przez sprzedawcę w świadectwie jakości. Celem Ustawodawcy jest doprowadzenie do stanu, w którym przedsiębiorcy wprowadzający do obrotu paliwa węglowe będą wprowadzali do 8 sektora komunalno-bytowego produkty o jak najwyższej jakości. Jedną z najważniejszych części systemu monitorowania i kontroli jakości paliw jest rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, ponieważ określa wymagania jakościowe dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, czyli przez podmioty tworzące sektor komunalno- bytowy. Świadectwa jakości paliw stałych są dodatkowym elementem systemu monitorowania i kontrolowania, który ma na celu zwiększenie świadomości zarówno klientów jak i podmiotów wprowadzających do obrotu paliwa stałe w kwestii jakości tych paliw. Świadectwo jakości paliw stałych obrazuje stosunek jakości do ceny, dzięki czemu nabywca może dokonać wyboru pomiędzy paliwem stałym dopuszczonym do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, tj. spełniającym podstawowe wymagania określone w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, a paliwem lepszym jakościowo, co przeważnie wiąże się z wyższą ceną. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, że w tej sprawie ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b znajduje potwierdzenie w ustalonym stanie faktycznym, a w konsekwencji zarzut naruszenia omawianego przepisu, należy uznać za niezasadny. W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wysokość nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Zgodnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ I instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroczyła kwoty 200.000,00 zł, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że zasadnym było 9 nałożenie na stronę kary w wysokości 10 000,00 zł, która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę uznał, że Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej słusznie uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy tj. fakt, że była to pierwsza kontrola dotycząca przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 10 000, 00 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Odnosząc się do zarzutów Strony, że świadectwo jakości wystawiono 29 września 2020 r., zaś poboru próbek dokonano 2 października 2020 r., zaś kontrolujący nie kupowali węgla i nie zwrócili się również o wystawienie aktualnego świadectwa jakości, co w konsekwencji, spowodowało porównanie stanu wilgoci całkowitej z 2 października 2020 r., ze stanem z 29 września 2020 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Zgromadzony w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy, w ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pozwala na pełną i dogłębną ocenę stanu faktycznego. Dowodami w niniejszej sprawie są protokoły z 2 października 2020 r., tj. protokół kontroli oraz protokół pobrania próbek paliwa stałego nr 003410. Podkreślenia wymaga fakt, iż protokoły te należy traktować jako dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 76 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, które korzystają z wiarygodności zawartych w nich ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Obydwa protokoły wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, doręczono Stronie w toku kontroli 2 października 2020 r. Należy w tym miejscu podkreślić, iż kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej przez Przedsiębiorcę co odnotowano na karcie nr 1 protokołu kontroli. Tym samym już 2 października 2020 r. Przedsiębiorca był świadom ustaleń kontroli, w tym dotyczących świadectwa jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. przekazanego kontrolującym, a zarazem był pouczony o możliwości wniesienia uwag na piśmie do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu, co wynika z dyspozycji art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1706). Przedsiębiorca nie skorzystał z przysługującego mu prawa, co wskazuje iż w pełni akceptował ustalenia zawarte w omawianych protokołach, w tym dotyczące przekazanego kontrolującym świadectwa jakości. 10 Odnosząc się do uwag Przedsiębiorcy, iż kontrolujący nie kupowali węgla i nie zwrócili się o wydanie aktualnego świadectwa jakości, należy zauważyć, iż zakres przedmiotowy kontroli określa upoważnienie do kontroli. W niniejszym postępowaniu było to upoważnienie z 2 października 2020 r. nr WK/U-24/PS/20, które doręczono Stronie w dniu kontroli. Nie przewidywało ono dokonywania zakupu kontrolnego, lecz inne czynności, w tym m.in. kontrolę jakości paliw stałych oraz wystawiania świadectw paliw stałych i przechowywania kopii zaświadczeń i dokumentów. Z tych względów kontrolujący nie dokonywali zakupu paliwa stałego u Przedsiębiorcy. Jeżeli natomiast chodzi o zwrócenie się z prośbą o wydanie aktualnego świadectwa jakości, ponownie należy odnieść się do ustaleń zawartych w protokole kontroli z 2 października 2020 r. Z treści tego protokołu (karta nr 3) wynika jednoznacznie, iż: „Kontrolującym okazano oryginał świadectwa jakości paliwa stałego o nr: 3/E/2019 z dnia 29.09.2020 r., wystawionego przez kontrolowanego przedsiębiorcę dla wprowadzanego do obrotu paliwa stałego węgla kamiennego ekogroszek, z którego w dniu 2 października 2020 r., do badań laboratoryjnych pobrano próbki. Kserokopia okazanego dokumentu stanowi załącznik nr 4 do protokołu kontroli”. Treść omawianego protokołu kontroli, nie pozostawia zatem wątpliwości, iż kontrolujący nie weszli w posiadanie świadectwa jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. poprzez działania własne np. rewizję, do której nota bene nie są uprawnieni, tylko świadectwo zostało im przekazane przez Stronę. Ponadto z zacytowanej treści protokołu wynika jednoznacznie, iż ww. świadectwo jakości dotyczyło wprowadzanego do obrotu paliwa stałego węgla kamiennego ekogroszek, z którego w dniu 2 października 2020 r., do badań laboratoryjnych pobrano próbki. Powyższe ustalenia wynikające z protokołu kontroli korelują z przepisem art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który nakłada na przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwa stałe, obowiązek wystawiania w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. W niniejszej sprawie, w dniu kontroli, tj. 2 października 2020 r. Przedsiębiorca wprowadzał do obrotu węgiel kamienny ekogroszek i przekazał kontrolującym wystawione dla niego świadectwo jakości nr 3/E/2019 z 29 września 2020 r. Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty Strony, iż świadectwo jakości wystawiono 29 września 2020 r., zaś poboru próbek dokonano 2 października 2020 r., co w konsekwencji, spowodowało porównanie stanu wilgoci całkowitej z 2 października 2020 r., ze stanem z 29 września 2020 r., należy uznać za niezasadne. 11 W trakcie kontroli przeprowadzonej 2 października 2020 r. w należącym do Przedsiębiorcy składzie węgla, inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań ze zwału o wielkości 32 ton próbki węgla kamiennego ekogroszek, tj. próbkę paliwa stałego nr 0357/20/8147 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4581/20/8147 w ilości 46,74 kg próbka paliwa stałego i 41,74 kg próbka kontrolna paliwa stałego ekogroszek, na podstawie protokołu pobrania próbek paliwa stałego nr 003410. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, iż zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1891) – sposób pobierania próbek paliw stałych określa załącznik do rozporządzenia. Załącznik ten w ust. 2 wskazuje miejsca, z których dokonuje się poboru próbek paliw stałych (w pkt 6 ust. 2 wskazano – zwały). Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż w toku kontroli 2 października 2020 r., węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek składowany na zwale oferowano do sprzedaży konsumentom i z tego zwału, zgodnie z ww. rozporządzeniem pobrano próbki do badań. Poboru próbek dokonywali doświadczeni i przeszkoleni pracownicy - próbobiorcy niezależnego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. oraz Jednostki Inspekcyjnej SGS Polska Sp. z o.o. posiadających akredytacje nr AB 313 i nr AK 013 wydane przez Polskie Centrum Akredytacji w Warszawie, z którym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jako Zarządzający systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zawarł umowę na wykonywanie usług poboru i badania próbek paliw stałych. Z tego też względu nie ma podstaw do kwestionowania poboru próbek. Pobranie próbki przeznaczonej do badań i próbki kontrolnej zostało przeprowadzone w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1891). Na okoliczność pobrania próbek sporządzono w dwóch egzemplarzach protokół pobrania próbek paliwa stałego 003410, z których jeden przekazano Stronie. Jak już podniesiono powyżej, Przedsiębiorca nie wnosił zastrzeżeń do tego protokołu. W toku kontroli odnotowano także, iż pobrania dokonano zgodnie z wymaganiami normy PN-G-04502:2014-11, co potwierdzono protokołem pobrania próbek paliwa stałego nr 003410, podpisanym przez Stronę bez zastrzeżeń. Badania laboratoryjne zostały wykonane zgodnie z procedurami zawartymi w dokumentach normalizacyjnych wskazanych w załączniku do rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie metod badania jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1893). Procedury badawcze wskazane w powyższym rozporządzeniu zawierają dane dotyczące niepewności pomiarów oraz sposób obliczenia i przedstawienia wyników. Zgodnie z § 3 12 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890) oceny spełniania wymagań jakościowych przez paliwo stałe dokonuje akredytowane laboratorium wykonujące badania, z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń określonych w § 2. W związku z powyższym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że pobór próbek i badanie próbek było przeprowadzone prawidłowo, a próbki reprezentują pobrane paliwo stałe węgiel kamienny ekogroszek, znajdujące się na składzie opału u Przedsiębiorcy, które było oferowane konsumentom. Odnosząc się do uwag Strony, iż parametr zawartość wilgoci całkowitej jest parametrem zmiennym, zależnym od pogody (np. opadów deszczu), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zauważa że węgiel kamienny jako niejednorodna naturalna kopalina mineralna jest podatny na działanie czynników atmosferycznych, tak podczas transportu jak i składowania, które w wyniku zachodzących procesów wpływają na zmienność poszczególnych parametrów. Jest to fakt powszechnie znany. W dniu 2 października 2020 r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali próbkę przeznaczoną do badań i próbkę kontrolna ze zwału o masie 32 ton, tak jak była oferowana potencjalnym klientom. Zdaniem organu Strona jako profesjonalista powinna zabezpieczyć wprowadzane do obrotu paliwo stałe przed wpływem czynników atmosferycznych, aby zapobiec lub zmniejszyć ich wpływ na parametry jakościowe bądź uwzględnić wpływ tych czynników w przekazywanym z zakupionym paliwem stałym świadectwie jakości. Z powyższych przyczyn organ nie uwzględnił argumentacji Strony odnoszącej się do właściwości fizycznych i chemicznych paliwa stałego podnoszonych w odwołaniu. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, że konsekwencją faktu wydania decyzji na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, czyli w ramach decyzji związanej jest obowiązek zastosowania reguły kolizyjnej. Reguła ta została ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, który stanowi, że w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie nie stosuje się. Dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji 13 pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 2015/18). Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: - waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub - za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Organ odwoławczy stwierdził, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno-bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Z powyższych względów w sytuacji, gdy wymagane prawem świadectwo jakości paliw stałych nie było zgodne ze stanem faktycznym nie można mówić, o znikomej wadze naruszenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Nie można też stwierdzić, że Strona zaprzestała naruszenia prawa, ponieważ czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartość parametrów jakościowych była niezgodna ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony 14 w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189 f § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, zaprzestanie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa. Na podstawie art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw Strona była zobowiązana do wystawienia i przekazania kopii świadectwa jakości paliwa stałego zawierającego parametry paliwa stałego zgodne z rzeczywistymi w momencie wprowadzania go do obrotu i jak wynika z materiału dowodowego obowiązkowi temu uchybiła. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił bowiem obowiązków nałożonych na niego w art. 6c ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie nr konta: 02 1010 1599 0028 5722 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 15 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie 16 wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/