DIH-68/2021

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 30 kwietnia 2021 r. DIH - 2.707.15.2021 .PŁ DECYZJA DIH - 2 Nr 68/2021 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 , z późn. zm.) zwany dalej: Kpa, art. 35 a pkt 9 lit. b, art. 35 c ust. 5 pkt 1, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j. t. Dz.U. z 2021 r. poz. 133), w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1706) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania z dnia 19 marca 2021 r., złożonego przez Panią Katarzynę Siwak prowadzącą działalność gospodarczą po d nazwą TERPAL Katarzyna Siwak w Żninie (zwanej dalej Stroną lub Przedsiębiorcą) od d ecyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 marca 2021 r. (NR.8361.168.2020) wymierzającej ww. P rzedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 1 0.000,00 zł, w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 133), zwanej dalej: ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw z uwagi na to, że przedsiębiorca wbrew obowiązkowi wystawił, świadectwo jakości dla paliw stałych , w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym p o s t a n a w i a utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Przy piśmie z dnia 26 marca 2021 r. Wielkopolski W ojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie Przedsiębiorcy wraz z aktami sprawy (NR.8361.168.2020). Inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspek cji Handlowej w dniu 4 listopada 2020 r. działając na podstawie i w ramach upoważnienia numer NR.8361.168.2020 przeprowadzili kontrolę Przedsiębiorcy, której zakres przedmiotowy obejmował m. in. kontrolę jakości paliw stałych i kontrolę przestrzegania obow iązku wystawienia, przekazywania i przechowywania świadectwa jakości paliwa 2 stałego, o którym mowa w art. 6c ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Czynności kontrolne przeprowadzono w należącym do Strony składzie opału znajdującym się w dodatkowym miejscu wykonywania działalności gospodarczej figurującym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako: CEIDG). Kontrolę przeprowadzono w obecności pracownika Przedsiębiorcy, który z ostał uznany za osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 Kodeksu Cywilnego (j.t. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 , z późn. zm.) i złożył stosowne oświadczenie. Kopia ww. upoważnienia oraz pouczenie osoby czynnej w lokalu o przysługujących jej p rawach i ciążących obowiązkach zostały włączone do akt kontroli. Ustalono, że w kontrolowanej placówce Strona prowadzi działalność polegającą na sprzedaży paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nomina lnej mocy cieplnej poniżej 1MW. W momencie wszczęcia kontroli Przedsiębiorca wprowadzał do obrotu paliwa stałe w postaci następujących sortymentów węgla kamiennego luzem: 1) Orzech I w cenie [ … ] zł/t, 2) Orzech II w cenie [ … ] zł/t, 3) Ekogroszek w cenie [ … ] zł/t, 4) Ekogroszek Wesoła w cenie [ … ] zł/t, 5) Kostka w cenie [ … ] zł/t, 6) Groszek w cenie [ … ] zł/t. Ponadto w kontrolowanej placówce wprowadzano do obrotu węgiel kamienny w opakowaniach jednostkowych w następujących sortymentach: 1) Orzech I w cenie [ … ] zł/worek, 2) Orzech II w cenie [ … ] zł/worek, 3) Ekogroszek, w cenie [ … ] zł/worek, 4) Ekogroszek Wesoła w cenie [ … ] zł/worek, 5) Groszek w cenie [ … ] zł/worek. Powyższe ustalono na podstawie oświadczenia osoby czynnej w lokalu przedsiębiorstwa. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 4 listop ada 2020 r. upoważnieni do udziału w kontroli wymienieniu w upoważnieniu NR.8361.168.2020 pracownicy niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o.o. w obecności inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii paliwa stałego składowanej w pryzmie o masie 4 ton próbki węgla kamiennego w sortymencie groszek tj. próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0453/20/4750 o masie 43,00 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4199/ 20/4750 o masie 42,62 kg, czynność udokumentowano w protokole pobrania próbek paliwa stałego nr 000027. Następnie w tym samym dniu i nspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali pobrane próbki paliwa sta łego do niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o.o. w Warszawie, według protokołu przyjęcia próbek do badania nr NR.8361.168.2020. Wraz z próbkami paliwa stałego przekazano kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 1/30/2020 G wystawion ego przez kontrolowanego Przedsiębiorcę. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił także wartość partii paliwa stałego, wprowadzanego do obrotu z której pobrano próbki do badań . Kontrolowany 3 przedsiębiorca przedłożył dokumenty dotyczące pochodzenia i parametrów pobranego do badań węgla kamiennego w sortymencie groszek w postaci faktury VAT nr 1115/10/2020 FVSW z dnia 27 października 2020 r. oraz Potwierdzenia Wyników Badań z dnia 7 września 2020 r. W toku kontroli ustalono, że Przedsię biorca dla każdej sprzedaży paliw stałych wystawia świadectwo jakości. Dokument jest drukowany w dwóch egzemplarzach, z których jeden przekazywany jest nabywcy, a drugi jest przechowywany w aktach przedsiębiorstwa. Na żądanie inspektorów reprezentujących W ielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przedłożono trzy wystawione ostatnio dla pobranego do badań węgla kamiennego w sortymencie groszek świadectwa jakości i faktury VAT, tj.: 1) Świadectwa jakości paliw stałych nr 1/30/2020 G i faktury VAT nr F/505/20/WR z dnia 30 października 2020 r., 2) Świadectwa jakości paliw stałych nr 1/26/2020 G i faktury VAT nr F/493/20/WR z dnia 28 października 2020 r., 3) Świadectwa jakości paliw stałych nr 2/08/2020 G i faktury VAT nr F/394/20/WR z dnia 8 września 2 020 r. Przedłożone świadectwa jakości paliw stałych były zgodne ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1892). Analiza treści ww. dokumentów w ykazała nieprawidłowości we wskazaniu wartości parametrów jakościowych, co zostało udokumentowane w treści protokołu kontroli. Protokół kontroli zawierający m. in. powyższe ustalenia został sporządzony i odczytany w kontrolowanej placówce w dniu 4 listopad a 2020 r. oraz podpisany osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa w obecności której przeprowadzono kontrolę. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej za pismem z dnia 5 listopada 2020 r. przesłał do Strony upoważnienie do przeprowadzenia kontr oli nr NR.8361.168.2020, protokół kontroli numer akt kontroli NR.8361.68.2020 oraz protokół pobrania próbek paliw stałych nr 000027 z dnia 4 listopada 2020 r. Pismo z załącznikami zostało doręczone w dniu 9 listopada 2020 r. W treści protokołu kontroli Str ona została pouczona o możliwości zgłoszenia uwag do protokołu kontroli, na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 1706, zwanej dalej: ustawą o Inspekcji Handlowej). Przedsiębiorca nie s korzystał z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia uwag na piśmie w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu kontroli do podpisu. Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, udokumento wane protokołem z badań Nr 20/2006073/322 - 002 z dnia 16 listopada 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2 018 r. poz. 1890), zwanego dalej rozporządzeniem, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 4 listopada 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie groszek, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0453/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazany ch w świadectwie jakości paliw stałych nr 1/30/2020 G wystawionym przez Stronę, z uwagi na zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 17,4% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wskazanych jako przedział obustronnie zamkni ęty 8,00% - 15,0%. 4 Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0453/20/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych nr 1/30/2020 G wystawionym przez Przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej pa liwa stałego nr 4199/20/4750 przeprowadzono z urzędu , zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 4199/20/4750 wykonane przez SGS Polska Sp. z o. o. udokumentowa ne protokołem z badań Nr 20/2006073/322 - 002/K z dnia 16 listopada 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia potwierdziło, że węgiel kamienny w sortymencie groszek, nr próbki kontrolnej paliwa stałego badań 4199/2 0/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości paliw stałych nr 1/ 3 0/2020 G wystawionym przez Stronę, z uwagi na zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,6% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie ja kości wskazanych jako przedział obustronnie zamknięty 8,00% - 15,0%. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z dnia 4 grudnia 2020 r. poinformował Przedsiębiorcę o wynikach badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego tj. węgla kamienne go w sortymencie groszek, przekazał egzemplarze: protokołów z badań 20/2006073/322 - 002 z dnia 16 listopada 2020 r. oraz protokołu z badań 20/2006073/322 - 002/K z dnia 16 listopada 2020 r. Pismo zostało doręczone w dniu 7 grudnia 2020 r. Pismem z dnia 3 lute go 2021 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontro lowania jakości paliw oraz poinformował, że na podstawie art. 10 § 1 Kpa ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. W piśmie organ pierwszej instancji wezwał Przedsiębiorcę do przekazania informacji o wielkości obrotów z działalności lub o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2019 poprzedzającym rok kontroli. Pism o zostało doręczone w dniu 8 lutego 2020 r. W dniu 17 lutego 2021 r. do siedziby organu I instancji wpłynął przesłany e - mailem wniosek Strony o udostępnienie akt postępowania w formie elektronicznej oraz o wydłużenie terminu do wypowiedzenia się w sprawie do 14 dniu od dnia udost ę pnienia akt. Organ I instancji w dniu 17 lutego 2021 r. za pośrednictwem wiadomości e - mail poinformował Stronę o zawartości akt postępowania administracyjnego oraz wskazał, że dokumenty te zostały jej doręczone. Ponadto wyjaśnił, że faktura VAT za przeprowadzone badania laboratoryjne nie stanowi akt przedmiotowego postpowania w związku z czym nie może zostać udostępniona ani w formie elektronicznej ani w lokalu organu. Strona w piśmie z dnia 23 lutego 2021 r. poinformowała o warto ści paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2019 poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Ponadto na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu wobec faktu, że waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. W prz ypadku , gdyby organ nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa Strona wniosła, o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa. W tre ści pisma strona uzasadniła zgłoszone wnioski oraz załączyła poprawione świadectwo jakości paliwa 5 stałego dla węgla kamiennego w sortymencie groszek na potwierdzenie okoliczności zaprzestania naruszania prawa. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w dniu 3 marca 2021 r., wydał decyzję (sygn. NR.8361.168.2020) nakładającą na Przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł, w oparciu o art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z uwagi na to, że wystawił świadectwo jakości , w którym wartości parametrów jakościowych paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym. W uzasadnieniu decyzji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wskazał, że analiza zgromadzonego mat eriału dowodowego potwierdziła istnienie przesłanek do nałożenia kary pieniężnej o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ I instancji wskazał, że ustalając wysokość administracyjnej kary pie niężnej wziął pod uwagę wartość paliw stałych wprowadzanych przez Stronę do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli, za którą przyjął wartość partii badanego węgla kamiennego w sortymencie groszek. Wartość przedmiotowej partii paliwa stałego nie przekraczał a kwoty 200.000 ,00 zł. Ponadto ustalając wymiar kary organ pierwszej instancji uwzględnił wartość sprzedaży towarów i usług w roku 2019 poprzedzającym rok kontroli, podaną przez Przedsiębiorcę w piśmie z dnia 23 lutego 2021 r. Ponadto organ pierwszej insta ncji uwzględnił fakt, że przedsiębiorca nie był wcześniej karany za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Kwota nałożonej kary pieniężnej 10.000 ,00 zł mieści się w dolnej wyznaczonej ustawowo granicy i jest ad ekwatna do stwierdzonych naruszeń. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej odniósł się do wyjaśnień Strony z dnia 23 lutego 2021 r. i po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdził, że nie ma podstaw do odstąpienia od nałożenia administr acyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 bądź § 2 Kpa. Decyzja została doręczona w dniu 5 marca 2021 r. Przedsiębiorca pismem z dnia 19 marca 2021 r. odwołał się od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dni a 3 marca 2021 r. (sygn. NR.8361.168.2020) zaskarżając ją w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie decyzji o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i p oprzestanie na pouczeniu. W przypadku gdyby organ odwoł awczy nie znalazł podstaw do zastosowania przepisu art. 189f § 1 pkt 1 Kpa Strona wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa. Zaskarżonej decyzji Przedsiębiorca zarzucił naruszenie przepisów postępowa nia administracyjnego w postaci: 1) art. 81a ust. 1 Kpa poprzez nieuwzględnienie na korzyść Strony niedających się usunąć wątpliwości dotyczących rzeczywistej wagi naruszenia prawa w postaci różnicy między badaniem próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań oraz badaniem próbki kontrolnej paliwa stałego, tj. węgla kamiennego w sortymencie groszek pobranego do badań, 2) art. 107 § 1 pkt 7 Kpa poprzez zaniechanie odniesienia się w uzasadnieniu do wskazanych przez Stronę argumentów przemawiających za uznaniem wagi 6 naruszenia prawa za znikomą oraz zaniechanie uzasadnienia niezastosowania art. 189f § 2 Kpa oraz naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci 3) art. 189f § 1 pkt 1 w zw. z art. 8 § 1 Kpa i art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wydania decyzji o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu pomimo zaistnienia ku temu podstaw, co jest jednocześnie naruszeniem zasady proporcjonalności, 4) art. 189f § 2 Kpa poprzez zaniechanie jego zastosowania w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. W treści odwołania Strona uzasadniła podniesione zarzuty. Pismem z dnia 9 kwietnia 2021 r. Prezes Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa , poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgro madzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone w dniu 12 kwietnia 2021 r. Strona nie odpowiedziała na otrzymane zawiadomienie. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ust alił i stwierdz ił. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania orga n odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktycz ne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliw stał ych przeznaczon ych dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i lit. b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej w ęgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. 7 Zgodnie z art. 6d pkt 6 przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwa stałe wskaz uje wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych. Z powołanych wyżej przepisów, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych oraz wskazania w nim wartości parametrów paliwa stałego , zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. Wystawienie ś wiadectwa jakości , w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . Biorąc powyższe pod uwagę, należy pod kreślić, iż organ odwoławczy opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół kontroli z dnia 4 listopada 2020 r. (nr akt kontroli NR.8361.168.2020) wraz z załącznikami oraz protokoły z badań dotyczące pró bki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 20/2006073/322 - 002 z dnia 16 listopada 2020 r. i próbki kontrolnej paliwa stałego nr 20/2006073/322 - 002/K z dnia 16 listopada 2020 r. Z treści protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż próbkę paliwa stałego n r 0453/20/4750 o masie 43,00 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4199/20/4750 o masie 42,62 kg, pobrano w należąc ym do Strony skład zie opału . C zynność ta została udokumentowana protokołem pobrania próbek paliwa stałego nr 000027. Niewątpliwy jest fakt, iż b adanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006073/322 - 002, po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energ ii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem” wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 4 listopada 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie groszek, nr próbki pa liwa stałego 0453/20/4750 , nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych nr 1/30/2020 G wystawionym przez Stronę, z uwagi na zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 17,4% przy wymaganiach jakościowych podan ych w świadectwie jakości wskazanych jako przedział obustronnie zamknięty 8,00% - 15,0%. Zgodne z obowiązującymi przepisem tj. art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przeprowadzono z urzędu badanie próbki kontro lnej paliwa stałego nr 4 199/20/4750. Badanie wykonane przez niezależne akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o.o. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych potwierdzi ło niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego z uwagi na zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 16,6% przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wsk azanych jako przedział obustronnie zamknięty 8,00% - 15,0%. Przeprowadzając ponownie postępowanie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał , że stwierdzenie przez organ I instancji, że badane paliwo stałe nie jest zgodne z parametrami wskazany mi w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości 8 nr 1/30/2020 G wynika logicznie z ustalonego stanu faktycznego. Tym samym wydane przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej rozstrzygnięcie jest słuszne i zgodne z prawem, bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jednoznacznie wynika, że Strona wystawiła świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym. Z treści przytoczonego uprzednio art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o syste mie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że podmiot wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów są niezgodne ze stanem faktycznym podlega karze pieniężnej. Organ odwoławczy stwierdzi ł również, że wysokość nałożonej kary pieniężnej jest zgodna z treścią art. 35c ust. 5 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który stanowi, że wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10 , wynosi: 1) od 10.000 zł do 25.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000 zł, 2) od 25.001 zł do 100.000 zł – w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000 zł. Z godnie z art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw organ pierwszej instancji ustalając wysokość kar pieniężnych uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalno ści lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej przyjął za podstaw ę wartość wprowadzanej do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli partii paliwa stałego z której pobrano próbki do badań, która zgodnie z ustaleniami kontroli nie przekraczała kwoty 200.000 ,00 zł, oraz wielkość obrotu z działalności w roku 2019 poprzedzając ym rok kontroli wskazaną przez Stronę w piśmie z dnia 23 lutego 2021 r. Ponieważ ustalona wartość wprowadzanych do obrotu w momencie rozpoczęcia kontroli paliw stałych nie przekroczyła kwoty 200.000 ,00 zł, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlo wej uznał, że zasadnym było nałożenie na stronę kary w wysokości 10.000,00 zł, która zawiera się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę uzna ł, że Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej słusznie uwzględnił dotychczasową działalność przedsiębiorcy tj. fakt, że nie był on wcześniej karany za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzając ponownie postępowanie uznał wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł czyli w dolnej granicy zakresu przewidzianego przez ustawę za słuszne i zgodne z prawem. Odno sząc się do odwołania z dnia 19 marca 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że z arzut naruszenia art. 81a § 1 Kpa poprzez nieuwzględnienie na korzyść Strony niedających się usunąć wątpliwości dotyczących rzecz ywistej wagi naruszenia prawa w postaci różnicy między badaniem próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań oraz badaniem próbki 9 kontrolnej paliwa stałego, tj. węgla kamiennego w sortymencie groszek pobranego do badań, jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniając zarzut wskazuje, że stwierdzone przekroczenie wartości parametru jakościowego o 1,6 punktu procentowego bez uwzględnienia niepewności pomiaru jest przekroczeniem nieznacznym. Ponadto z treści zarzutu wynika, że zdaniem P rzedsiębiorcy wątpliwość dotycząca stanu faktycznego wynika z faktu, że badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań wykazało zawartość wilgoci całkowitej na poziomie 17,4% , a badanie próbki kontrolnej 16,6%. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Ko nsumentów wskazuje, że przepis art. 81a § 1 Kpa w przypadku , gdy przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, nakazuje wątpliwości te rozstrzygać na korzyść strony. Norma ta znajduje zastosowanie, gdy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego zgodnie z trybem i zasadami przewidzianymi w Kodeksie postępowania administracyjnego pozostają wą tpliwości co do stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2020 r. sygn. akt II GSK 7/20). Organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że w tej sprawie nie wystąpiły wątpliwości co do stanu faktycznego. W pierwszej kole jności należy wskazać, że w tej sprawie niewątpliwym jest, że pobrany do badań węgiel kamienny w sortymencie groszek spełniał wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa w tabeli nr 3 załącznika do rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 wrześ nia 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1890). Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że z materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie niewątpliwi e wynika, że niezgodność parametrów jakościowych w wystawionym przez Stronę w dniu 30 października 2020 r. świadectwie jakości nr 1/30/2020 G ze stanem faktycznym ustalonym na podstawie przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki paliwa stałego przeznacz onej do badań nr 0453/20/4750 i próbki kontrolnej paliwa stałego nr 4199/20/4750 dotyczy parametru „zawartość wilgoci całkowitej”. Zgodnie z pkt 8 załącznika do rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie metod badania jakości pali w stałych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1893) zawartość wilgoci całkowitej oznacza się metodą wagową, której zasady i procedurę wykonania oznaczenia, rodzaj stosowanej aparatury, przygotowanie próbki analitycznej, sposób obliczenia i przedstawienia wyników określa norma PN - G - 04511:1980 albo PN - ISO 589:2006. Z treści protokołów z badań nr 20/2006073/322 - 002 oraz nr 20/2006073/322 - 002/K wynika, że oznaczenia zawartości wilgoci całkowitej dokonano zgodnie z postanowieniami normy PN - G - 04511:1980. Z treści ww. protokołó w z badań niewątpliwie wynika, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1890) oceny czy badany węgiel kamienny w sortymencie groszek stałe spełniania wymagania jakościowe wskazane przez Przedsiębiorcę w świadectwie jakości nr 1/30/2020 G, dokonano z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń wartości parametrów jakościowych paliw stałych, które zostały określone w § 2 tego rozporządzenia. W przypadku zakwes tionowanego parametru dopuszczalne odchylenie zostało określone jako 3% wartości – dla zawartości wilgoci całkowitej. Przedsiębiorca w świadectwie jakości nr 1/30/2020 G zawartość wilgoci 10 określił jako przedział obustronnie domknięty od 8,00% do 15,0%. Z t reści przepisu § 2 przywołanego powyżej rozporządzenia wynika, że w tej sprawie dopuszczalne odchylenie od dolnej granicy 8,00 wynosi - 0,24, a od górnej granicy +0,45. Stąd wynika, iż za zgodny ze stanem faktycznym zostałby uznany wynik oznaczenia zawartoś ci wilgoci całkowitej mieszczący się w przedziale obustronnie zamkniętym od większe lub równe 7,76% do mniejsze lub równe 15,45%. W rozpatrywanej sprawie badania próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań jak również próbki kontrolnej paliwa stałego wy kazały niezgodność faktycznej wartości parametru „zawartość wilgoci” z wartością tego parametru wskazaną przez Stronę w świadectwie jakości nr 1/30/2020 G. Zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 7a pkt 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakoś ci paliw jeżeli badane paliwo nie spełnia wymagań jakościowych w nim wskazanych badanie próbki kontrolnej przeprowadzane jest z urzędu. Badanie próbki kontrolnej ma na celu potwierdzenie faktu , czy dane paliwo stałe spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz wskazane przez przedsiębiorcę w świadectwie jakości czy nie spełnia tych wymagań. Natomiast badanie to nie ma na celu powtórzeni a wyniku bad ania próbki przeznaczonej do badań. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że stan faktyczny ustalony w sprawie nie budzi wątpliwości, co czyni zarzut Strony bezpodstawnym. Odnosząc się do z arzu t u naruszenia art. 107 § 1 pkt 7 Kpa poprzez zaniechanie odniesienia się w uzasadnieniu do wskazanych przez Stronę argumentów przemawiających za uznaniem wagi naruszenia prawa za znikomą oraz zaniechanie uzasadnienia niezastosowania art. 189f § 2 Kpa, nale ży wskazać, iż jest częściowo słuszny. Organ odwoławczy wskazuje, że przepis art. 107§ 1 pkt 7 Kpa stanowi, że obligatoryjne jest zawarcie w treści decyzji pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania. Zaskarżona decyzja Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 marca 2021 r. (sygn. NR.8361.168.2020) zawiera pouczenie, o którym mowa powyżej na stronie piątej. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało doręczone Stronie w dniu 5 marca 2021 r. Odno sząc się do zarzutu zaniechania odniesienia się do wskazanych przez Stronę argumentów przemawiających za uznaniem wagi naruszenia prawa za znikomą, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsum entów stwierdził, że jest bezpodstawny. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji na stronie trzeciej organ pierwszej instancji wskazał i wyjaśnił powody dla których nie uznał wagi naruszenia prawa za znikomą. Faktyczna wartość parametru „zawartość wilgoci całkowitej” z uwzględnieniem dopuszczalnych odchyleń określonych w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1890) nie mieściła się w obustronnie domkniętym przedz iale wartości tego parametru wskazanym przez Stronę w świadectwie jakości dla pobranego do badań węgla kamiennego w sortymencie groszek nr 1/30/2020 G. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odniósł się do powyższej kwestii odpowiadając na zarzut naruszenia art. 81a § 1 Kpa. 11 Należy wskazać, że w treści zaskarżonej decyzji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej nie wyjaśnił powodów dla których nie zastosował art. 189f § 2 Kpa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po ponowny m przeprowadzeniu postępowania wyjaśnia, że organ administracji może zastosować instytucję z art. 189f § 2 Kpa, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W tej sprawie podstawą nałożenia adminis tracyjnej kary pieniężnej jest przepis art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który sankcjonuje przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi wystawił świadectwo jakości paliw s tałych, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym. Należy także wskazać, że ustawodawca poza ustanowieniem obowiązku wystawiania świadectw jakości paliw stałych precyzyjnie określił moment wykonania tego obowiązku. Zgodnie z brzmieniem art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw świadectwo jakości paliw stałych wystawia się w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Zatem następcze wykonanie obowiązku nie spełni celów dla których usta nowiono obowiązek wystawiania świadectw jakości paliw stałych. W świetle powyższego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że zarzut nie wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przez organ pierwszej instancji powodów dla których nie zastosował art. 189f § 2 Kpa nie stanowi podstawy do jej uchylenia. Odnosząc się do z arzut u naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 w zw. z art. 8 § 1 Kpa i art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wydania decyzji o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu pomimo zaistnienia ku temu podstaw, co jest jednocześnie naruszeniem zasady proporcjonalności, jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Preze s Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że ustalenie organu pierwszej instancji , że w tej sprawie ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. b znajduje potwierdzenie w ustalonym stani e faktycznym. Organ odwoławczy wskazuje, że konsekwencją faktu orzekania na podstawie art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, czyli w ramach decyzji związanej jest obowiązek zastosowania reguły kolizyjnej. Regu ła ta została ustanowiona w art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, który stanowi, że w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów Działu IVa Administracyjne kary pieniężne Kodeksu postępowania administrac yjnego w tym zakresie nie stosuje się. Dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego nie znajdują zastosowania w przypadku kar nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawc a nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 2015/18). Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony przeanalizował zgromadzo ny w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na po uczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a 2) strona zaprzestała naruszania prawa. 12 Organ odwoławczy stwierdził, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie ko nsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego oraz umożliwienie kupującemu uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat nabywanego produktu. Jak wynika z materiału dowodo wego zgromadzonego w sprawie parametr zawartość wilgoci całkowitej były niezgodne ze stanem faktycznym stwierdzonym w wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Powyższe wypełnia dyspozycję przepisu art. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwa stałe, który wbrew obowiązkowi wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym. Z powyższych względów w sytuacji, gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie były zgodne ze stanem faktycznym, nie można mówić o znikomej wadze naruszenia. Nawiązując do argumentacji przedstawionej przez Stronę w odwołaniu Prezes Urzędu Ochrony Konkurenc ji podzielił zdanie wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, że to nie mierzona kwotą w złotych wartość wprowadzonego do obrotu p aliwa ma miarodajne znaczenie dla oceny wagi naruszenia prawa, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., lecz chronione prawem wartości i dobra, w odniesieniu do których rozważana jest skala ich naruszenia (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GSK 497/20). Z treści art. 3a ust 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliwa wynika, że wymagania jakościowe dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy ciep lnej poniżej 1MW, oraz dopuszczalny poziom odchylenia od tych wymagań, zostały ustalone z uwzględnieniem stanu wiedzy technicznej w tym zakresie wynikającej z badań tych paliw, a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby po prawy jakości powietrza, w tym ograniczenia emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji. Zatem słusznie i zgodnie ze stanem faktycznym Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej stwierdził, że na gruncie tej sprawy oznacza to, ż e nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Strona do pisma z dnia 23 lutego 2021 r. załączyła poprawiony wzór świadectwa jakości dla węgla kamiennego w sortymencie groszek, co można uznać za zaprzestanie naruszania prawa. Okoliczność ta nie została dostrzeżona przez organ pierwszej, co jednak nie ma wpływu na poprawność rozstrzygnięcia ponieważ przesłanki, o których mowa w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa muszą zostać spełnione łącznie. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w treśc i zaskarżonej decyzji wykazał, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie wymaganych prawem świadectw jakości paliwa stałego, w których wartości parametrów jakościowych były niezgodne ze stanem faktycznym nie została uprzednio nałożona przez inny u prawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara s pełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji 13 i Konsumentów rozpatrując odwołanie Strony stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie i zgodnie z prawem ustalił, że w tej sprawie nie sp ełniły się przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, czyli odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia, co czyni zarzut Strony bezpodstawnym. Odnosząc się do z arzut u naruszenia art. 189f § 2 Kpa poprzez zaniec hanie jego zastosowania w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ponownie wyjaśnia, iż zastosow anie art. 189f § 2 Kpa jest możliwe w sytuacji , gdy pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie podstawą nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest przepis ar t. 35a pkt 9 lit. b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, który sankcjonuje przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi wystawił świadectwo jakości paliw stałych, w którym wartości parametrów jako ściowych są niezgodne ze stanem faktycznym. Ustawodawca ustanawiając obowiązek wystawiania świadectw jakości paliw stałych precyzyjnie określił moment wykonania tego obowiązku. Zgodnie z brzmieniem art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolo wania jakości paliw świadectwo jakości paliw stałych wystawia się w momencie wprowadzania paliwa stałego do obrotu. Zatem następcze wykonanie obowiązku nie spełni celów dla których ustanowiono obowiązek wystawiania świadectw jakości paliw stałych. W świetl e powyższego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że zarzut zaniechania zastosowania przepisu art. 189f § 2 Kpa jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po ponownym przeprowa dzeniu postępowania stwierdził, że odwołanie Strony nie zasługuje na uwzględnienie . W związku z powyższym nie uwzględnił wni osku Strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie decyzji o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i p oprzestanie na pouczeniu oraz wniosku alternatywnego o zastosowanie przepisu art. 189f § 2 Kpa . W związku z powyższym, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu nr konta NBP O/O Poznań : 96 1010 1469 0032 7422 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania ad ministracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkuren cji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżon ym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 14 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zas karżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warsza wie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieur egulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 , z późn. zm. ). 5. Zgodnie z art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pienię żną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej n a raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami admi nistracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535 ) Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. […] . 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspe kcji Handlowej 3. a.a.