DZP-14/2025

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa 2 5 lip ca 2025 r . DZP.93. 10 .2023. MP Decyzja Nr DZP - 14 /202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]”. I. Na podstawie art. 13v ust. 1, ust. 2, ust. 2a i ust. 2b ustawy o przeciwdziałaniu nadm iernym opóźnieniom w transakcjach handlowych 1 , po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni (KRS: 000029958 3 , REGON: 852719510 , NIP: 8681768159 ), obejmującego okres styczeń, luty, marzec 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1. stwierdza nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie styczeń, luty, marzec 2023 r. przez C ontimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni , to jest działanie naruszające zakaz, o którym mowa w art. 13b ust. 1 i ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych , 2. nakłada na Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni a dministracyjną karę pieniężną w wysokości 340 954,10 zł (słownie: trzysta czterdzieści tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt cztery złot e i dziesięć grosz y ) , płatną do budżetu państwa . II. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencj i i konsumentów 2 w związku z art. 13h ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 K odeksu 1 Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2023 poz. 1790), dalej również „Ustawa”. 2 Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2024 r. poz. 594), dalej: „ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów”. 2 postępowania administracyjnego 3 w związku z art. 13q ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1. obciąża Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni kosztami niniejszego postępowania w wysokości 268,20 zł (słownie: dwieście sześćdziesiąt osiem złotych i dwadzieścia gorszy ), 2. zo bowiązuje Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w terminie 30 dni od dnia, w którym rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów stanie się ostateczne . 3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz .U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: „Kodeks postępowania administracyjnego” lub „k.p.a.”. 3 Spis treści I. Przebieg postępowania ................................ ................................ .......................... 4 II. Przedmiot postępowania ................................ ................................ ........................ 8 III. U stalenia faktyczne ................................ ................................ .............................. 9 1. Strona postępowania ................................ ................................ ......................... 9 2. Podstawa dokonywanych ustaleń ................................ ................................ ........ 10 3. Zakwestionowane świadczenia pieniężne ................................ .............................. 21 3.1. Świadczenia pieniężne w transakcjach handlowych ................................ ........... 22 3.2. Termi ny zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ............................... 25 3.3. Daty spełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ................................ 29 3.4. Warto ść Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ................................ ......... 30 IV. Ocena prawna ................................ ................................ ................................ ... 32 1. Contimax s.a. jako strona postępowania w sprawie nadmierneg o opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i adresat zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy 32 2. Przesłanki ustalenia naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełni aniem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania ................................ ................................ ... 33 2.1. Obowiązek zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ............................ 35 2.2. Wymagalność Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych ................................ ... 40 3. Stwierdzenie popełnienia deliktu administracyjnego przez Stronę postępowania .............. 42 V. Kara pieniężna ................................ ................................ ................................ ... 42 1. Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej ................................ ........................... 42 2. Przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary ................................ .......................... 46 3. Wymiar administracyjnej kary pieniężnej ................................ ............................. 55 3.1. Maksymalna wysokość kary pieniężnej ................................ ........................... 56 3.2. Miarkowanie kary pieniężnej ................................ ................................ ...... 58 3.2.1. Waga naruszenia ................................ ................................ ............. 58 3.2.2. Okoliczności naruszenia wykazan e przez Stronę postępowania ..................... 60 3.2.3. Działania podjęte przez Stronę postępowania z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia ................................ ................................ ............ 68 3.2.4. Współpraca Strony postępowania z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania ................................ ................................ ......................... 70 3.2.5 Spełnieni e przez Stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia Stronie postanowienia o wszczęciu postępowania ................................ ....................... 72 3.3. Wysokość kary pieniężnej ................................ ................................ .......... 73 VI. Koszty postępowania ................................ ................................ ......................... 74 V II. Pouczenie ................................ ................................ ................................ ....... 75 4 Uzasadnienie I. Przebieg postępowania (1) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej także: „ Prezes Urzędu ”), działając na podstawie art. 13c ust. 3 Ustawy, oraz danych przekazanych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, przeprowadził analizę prawdopodobieństwa nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni (dalej także: „Strona” lub „Strona postępowania”). (2) Przeprowadzona przez Pre zesa Urzędu analiza prawdopodobieństwa wystąpienia opóźnień dała podstawę do przyjęcia, że szacowana wartość świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez Stronę postępowania, w okresie styczeń, luty, marzec 2023 r., może wyczerpy wać przesłanki nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. (3) Działając na podstawie art. 13c ust. 2 i art. 13e ust. 2 w związku z art. 13b Ustawy, Prezes Urzędu, postanowieniem z 31 października 2023 r., wszczął z urzędu postępowanie w s prawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni obejmujące okres trzech kolejnych miesięcy, tj. styczeń, luty, marzec 2023 r. (4) Pismem z 10 listopada 2023 r. , Prezes Urzędu, działając n a podstawie art. 13f ust. 1 i ust. 2 oraz art. 13g ust. 1 Ustawy, w celu pozyskania materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia stanu faktycznego, wezwał Stronę postępowania do przekazania informacji i dowodów dotyczących zawieranych transakcji handlowyc h i rozliczeń z kontrahentami w okresie objętym postępowaniem, a także do przekazania informacji dotyczących okoliczności mających wpływ na wymiar kary, o których mowa w art. 13v ust. 7 oraz art. 13v ust. 2b Ustawy. (5) Pismem z 13 grudnia 2023 r. , Strona post ępowania odpowiedziała na wezwanie Prezesa Urzędu z 10 listopada 2023 r. przekazując: oświadczenie o statusie przedsiębiorcy, w którym wskazała, iż zalicza się do kategorii dużego przedsiębiorcy; pliki JPK_V7M za okres od grudnia 2022 r. do maja 2023 r. or az pliki JPK_WB za okres od grudnia 2022 r. do kwietnia 2023 r. (6) Pismem z 22 grudnia 2023 r., Strona postępowania udzieliła odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z 10 listopada 2023 r. w zakresie pkt 4, przekazała informacje o dokonywanych transakcjach w fo rmie plików excel oraz wyjaśnienia w sprawie. W załączonym piśmie Strona postępowania ponownie wskazała, iż posiada status dużego przedsiębiorcy oraz przekazała zestawienie informacji o świadczeniach pieniężnych 5 zawartych przez Stronę postępowania. Ponadto Strona postępowania podniosła, iż największym problemem w odniesieniu do Tabeli nr 1 było wskazanie daty w kolumnie [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] Do wezwania Strona post ę powania przedłożyła załączniki w formie plików Excel do wezwania 1, w skazując trzy warianty Tabeli, w zależności od przyjętych przez Stronę założeń. W dalszej części pisma Strona wyjaśniła przedstawione w załączonych plikach Warianty 1, 2 i 3 . Ponadto Strona postępowania podniosła, iż w przypadkach [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx] Strona postępowa nia stwierdziła, iż ręczna weryfikacja dat zobowiązań [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] nie była możliwa w terminie wyznaczonym przez Prezesa urzędu. (7) Następnie pismem z 28 grudnia 2023 r. , Strona postępo wania udzieliła odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z 10 listopada 2023 r. w zakresie pkt 4 - 7 , załączyła [xxxxxx] . W treści pisma Stro na zawnioskowała również o : • u morzenie postępowania z uwagi na brak nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę na podstawie art. 13u ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych; • e wentualne ods tąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w stosunku do CONTIMAX S.A. na podstawie art. 13v ust. 6, art. 13v ust 7 lub 13v ust. 8 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych wobec faktu, że do przypadku nadmier nego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych doszło na skutek działania siły wyższej, czyli na podstawie art. 13v ust; • p ozostani u na pouczenie spółki CONTIMAX S.A. na podstawie art. 13v ust. 6 Ustawy, w związku z art. 3 ust. 6 Ustawy nowelizują cej oraz ustawy o finansach publicznych, że zgodnie z art. 13b ust. 1 Ustawy zakazane jest nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy, niebędące podmiotami publicznymi, a naruszenie przez CO NTIMAX S.A powyższego zakazu może skutkować nałożeniem, w drodze decyzji, administracyjnej kary pieniężnej obliczonej na podstawie art. 13v ust. 1 i 2 Ustawy. • zastosowanie jedynie tzw. działań „miękkich“ wobec CONTIMAX S.A. przez Prezesa Urzędu poprzez um orzenie wszczętego postępowania i poprzestanie na pouczeniu Strony. • wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10% kary maksymalnej określonej w art. 13v ust. 2 Ustawy , w przypadku nieuwzględnienie żadnego z powyższych wniosków 6 • O bjęcie tajem nicą przedsiębiorstwa CONTIMAX S.A. wszystkich informacji przesłanych dotychczas przez CONTIMAX S.A. Strona post ę powania wyjaśniając wpływ wojny w Ukrainie, inflację oraz wzrost cen surowców i materiałów oraz mediów, odwołała się do wyjaśnień, jakie składa ła do Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w postępowaniu nr [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] W odpowiedzi na wskazane pismo do Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, Strona postepowania wskazała, [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] . Zdaniem Strony postępowania pomimo podjęcia wszelkich gospodarnych działań okresie [xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] (8) Pismem z 30 grudnia 2023 r. , Strona postępowania pon ownie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z 10 listopada 2023 r. w zakresie pkt 4 - 7 oraz przekazała wyjaśnienia w sprawie. W załączonym piśmie Strona postępowania załączyła plik: [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] (9) P ismem z 22 stycznia 2024 r. Prezes Urzędu wezwał Stronę postępowania do uzupełnienia materiału dowodowego , w zakresie niezbędny m do ustalenia stanu faktycznego , tj. dowodów zakupu, dowodów spełnienia świadczeń pieniężnych, umów oraz zamówień. (10) Pismem z 5 i 7 stycznia 2024 r., Strona postępowania ponownie przesłała pismo z 22 grudnia 2023 r. z załączonymi informacjami o dokonywanych transakcjach w formie plików xlsx oraz ponownie przesłała pismo z 28 grudnia 20233 r. Do pisma załączyła instrukcję [xxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] (11) Pism ami z 11 i 15 styczni a 2024 r. Strona postępowania ponownie przesłała załączniki do pisma z 28 grudnia 2023 r. oraz ponownie przesłała pliki JPK_V7M za okres od grudnia 2022 r. do maja 2023 r., pliki JPK_WB za okres od grudnia 2022 r. do kwietnia 2023 r. oraz plik Lidl opóźnia nie nowych cenników. (12) Pismem z 11 marca 2024 r. Prezes Urzędu, w celu pozyskania materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia stanu faktycznego, wezwał Stronę postępowania do przekazania informacji i dowodów dotyczących zawieranych transakcji handlowych i rozliczeń z kontrahentami w okresie objętym postępowaniem, a także do przekazania umów z których wynikają ustalone przez strony transakcji handlowej terminy płatności. (13) Pism ami z 23 i 24 kwietnia 2024 r., Strona postępowania przekazała – w odpowiedzi na we zwanie Prezesa Urzędu – żądane informacje i dowody, potwierdzenia transakcji, umowy 7 sprzedaży, umowy o współpracy, umowy o świadczenie usług, uzupełnione załączniki do wezwań. (14) Prezes Urzędu , pismami z 3 czerwca 2024 r. wezwał następujących kontrahentów Str ony do przekazania umów zawartych ze Stroną post ę powania : [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] Wezwani odpowiedzieli na skierowane do nich wezwania, przekazując stos owne dokumenty . (15) Pismem z 24 czerwca 2024 r. Prezes Urzędu wezwał Stronę postępowania do uzupełnienia materiału dowodowego, w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego, tj. brakujących JPK_V7M M lub uwierzytelnionych kopii dowodów zakupu/faktur , dowo dów spełnienia świadczeń pieniężnych, umów i zamówień zawartych z kontrahentem [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] przedstawienia danych oraz dowodów na okoliczność dat wymagalności świadczeń pieniężnych wskazanych w wezwaniu. (16) P ismem z 1 7 lipca 2024 r. oraz 2 sierpnia 2024 r. Strona postępowania u dzieliła odpowied zi na wezwanie przekazując wyjaśniania dotyczące zawieranych transakcji oraz umów z kontrahentami. (17) Prezes Urzędu, pism em z 11 września 2024 r. wezwał kontrahent a Strony postępowania - [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] do złożenia oświadczeń w przedmiocie posiadanego statusu (tj. duży przedsiębiorca oraz przedsiębiorca z sektora MŚP (mikroprzedsiębiorca, mały oraz średni, dalej: „MŚP”). Wezwan y odpowiedzi ał na skierowane wezwani e , przekazując stosowne oświ a dczenie . (18) Pismem z 17 października 2024 r. , Prezes Urzędu, wezwał Stronę postępowania do uzupełninia dokumentów i przekazania JPK_V7M lub uwierzytelnionych kopii dowodów zakupu, faktur korygujących, dokumentów kompensat, umów/zamówień/zleceń z kontrahentami, danych oraz dowodów na okoliczność dat wymagalności świadczeń pieniężnych. (19) Pismem z 14 listopada 2024 r. Strona postępowania Strona postępowania przekazała – w odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu – żądane informacje, potwierdzenia transakcji, [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] oraz uzupełnione załączniki do wezwań. (20) Pismem z 28 listopada 2024 r. Prezes Urzędu, wezwał Stronę postępowania do uzupełni nia danych dotyczących świadczeń pieniężnach zawartych w arkuszach stanowiących załącznik do wezwania oraz dokumentów dotyczących badania towaru oraz faktur korygujących do świadczeń wskazanych w wezwaniu. (21) Pismem z 28 grudnia 2024 r. Strona postępowania od powiedziała na wezwanie Prezesa w zakresie faktur korygujących. 8 (22) Pismami z 26 , 30 i 31 stycznia 2025 r. Strona postępowania w odpowiedzi na wezwanie, przekazała faktury, umowy, zamówienia oraz dokumenty dostaw z kontrahentami. (23) Pismem z 25 lutego 2025 r. Pr ezes Urzędu, wezwał Stronę postępowania do uzupełninia danych dotyczących świadczeń pieniężnych zawartych w arkuszach stanowiących załącznik do wezwania oraz opatrzenia kwalifikowanych podpisem elektronicznym dokumentów przekazanych 30 i 31 stycznia w odpo wiedzi na wezwanie z 28 listopada 2024 r. (24) Pis mami z 2 , 3 i 4 kwietnia 202 5 r. Strona postępowania odpowiedziała na wezwanie Prezesa przekazując faktur y do świadczeń pieniężnych wskazanych w arkuszach załączonych do wezwania. (25) Pis mami z 24 i 29 kwietnia 202 5 r . oraz z 5,7,8 i 9 maja Strona postępowania przekazała ponownie dokumentację opatrzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym. (26) Działając na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. , pismem z 28 ma ja 202 5 r. Prezes Urzędu zawiadomił Stron ę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a kierując się zasadą wyrażoną w art. 9 k.p.a. przedstawił w treści pisma i załączonej do niego tabeli ustalenia faktyczne w zakresie naruszenia przez Stronę zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych . (27) Pismem z 13 czerwca 2025 r., Strona post ę powania poinformowała o wypowiedzeniu pełnomocnictw a udzielonego dotychczasowym pełnomocnikom i ustanowieniu nowego pełnomocnika w przedmiotowej sprawie. (28) W odpowiedzi na Zawi adomienie Prezesa Urzędu z 28 ma ja 2025 r., Strona w piśmie z 16 czerwca 2025 r. wypowiedziała się co do zgromadzonego przez Prezesa Urzędu materiału dowodowego . Strona postępowania wskazała, że nie kwestionuje stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze sp ełnianiem świadczeń pieniężnych. Strona post ę powania wskazała, że podtrzymuje wnioski o odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oraz w przypadku nieuwzględniania wniosku o odstąpienie, wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej w wyso kości 10% kary maksymalnej określonej w art. 13v ust. 2 Ustawy. Poszczególne okoliczności podniesione przez Stronę, mogące w jej ocenie mieć znaczenie dla wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, zostaną przedstawione w dalszej części uzasadnienia Decyzji . II. Przedmiot postępowania (29) Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie, czy w okresie objętym postępowaniem, tj. w trzech następujących po sobie miesiącach: styczeń, luty, marzec 2023 r. Strona postępowania nadmiernie opóźniała się ze spełnianiem świ adczeń 9 pieniężnych w rozumieniu art. 13b ust. 2 Ustawy, a zatem ustalenie, czy doszło do naruszenia przez nią zakazu administracyjnego, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy. W tym celu konieczne było ustalenie sumy wartości świadczeń pieniężnych wymagaln ych w okresie objętym postępowaniem, które Strona spełniła po terminie w okresie objętym postępowaniem albo których nie spełniła w tym okresie, pomimo upływu terminu zapłaty . III. Ustalenia faktyczne 1. Strona postępowania (30) Prezes Urzędu ustalił, że Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni jest spółką prawa handlowego wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS 0000299583 . Powstała ona z przekształcenia Contimax - Can Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Bochni na pods tawie uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 10 grudnia 2007 r. Jej głównym przedmiotem działalności jest przetwarzanie i konserwowanie ryb, skorupiaków i mięczaków (PKD 10 . 20 .Z ) . Kapitał zakładowy Strony należy w całości do podmiot u prywatn ego . Od daty wszczęcia niniejszego postępowania do daty wydania niniejszej decyzji ww. dane rejestrowe Strony nie uległy zmianie. Dowód: Odpis z rejestru przedsiębiorców KRS aktualny na dzień 30 października 2023 r. [001]. Dowód : Odpis z rejestru przedsię biorców KRS aktualny na dzień 9 czerwca 2025 r. [ 175 ]. (31) Prezes Urzędu przyjął , że w odniesieniu do transakcji handlowych poddanych analizie w toku postępowania , Strona posiadała status dużego przedsiębiorcy. Prezes Urzędu oparł się przy tym o treść oświadc zenia złożonego przez Stronę, gdyż nie budziło ono jego wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Dowód: Oświadczenie Strony stanowiące załącznik do pisma z 1 3 grudnia 2023 r. [0 09 .0 2 ]. Dowód: Oświadczenie Strony stanowiące załącznik do pi sma z 5 stycznia 202 4 r. [0 18 . 10 ]. (32) Prezes Urzędu ustalił również, że w okresie od 9 grudnia 2022 r. do dnia wydania niniejszej decyzji na portalu publicznym Krajowego Rejestru Zadłużonych Ministerstwa Sprawiedliwości (https://krz.ms.gov.pl/) nie obwieszcz ano: o złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości Strony postępowania, o ogłoszeniu jej upadłości, czy też otwarciu w stosunku do niej postępowania restrukturyzacyjnego. Również w Dziale 6 w Rubrykach 10 5 - 7 odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS Strony brak wzmi anki o postępowaniu upadłościowym, restrukturyzacyjnym czy naprawczym . 2. Podstawa dokonywanych ustaleń (33) Punktem wyjścia dla dokonywanych ustaleń faktycznych były informacje dotyczące świadczeń pieniężnych wynikających z zawartych przez Stronę postępowania tra nsakcji handlowych. Informacje te zostały przedstawione przez Stronę, na żądanie Prezesa Urzędu w trybie art. 13f Ustawy, w formie Tabeli nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą „Załącznik do wezwania nr 1 - Wariant nr 1 Tabeli nr 1”, Załącznik do wezwania nr 1 - Wariant nr 2 Tabeli nr 1”, „Załącznik do wezwania nr 1 - Wariant nr 3 Tabeli nr 1” (dalej: „Tabela nr 1”), przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r.; uszczegółowione w odniesieniu do świadczeń rozliczonych w drodze potrąceń w tabeli [xxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxx] (34) Należy podkreślić, że zwrócenie się do Strony o przekazanie p owyższych danych i informacji było uzasadnione okolicznością , że dotyczą one faktów, co do których Strona postępowania posiada kompletną wiedzę, którą mogła przekazać w formie i strukturze wskazanej przez Prezesa Urzędu. (35) Informacje zawarte w Tabeli nr 1 po dlegały weryfikacji w oparciu o dowody przedłożone przez Stronę postępowania w odpowiedzi na wezwania Prezesa Urzędu, w szczególności: dane z jej ewidencji podatkowej (przekazane w formie plików JPK_V7M ); dane zawarte w wyciągach bankowych (przekazane w fo rmie plików JPK_WB); faktury VAT; umowy handlowe; potwierdzenia przelewów; zestawienia okresowe kont analitycznych dla zużycia energii, wody, gazu; umowy kredytowe. Nadto, miarodajne dla ustaleń faktycznych pozostawały również dowody pochodzące od samych k ontrahentów Strony postępowania wraz z udzielonymi przez nich wyjaśnieniami. Prezes Urzędu opierał się również w swoich ustaleniach o fakty powszechnie znane, tj. informacje z publicznie dostępnych rejestrów i baz (np. KRS, bazy sprawozdań finansowych) ora z publikowane na stronie internetowej Narodowego Banku Polskiego ogłoszenia dotyczące średnich kursów walut. (36) W kwestii ustaleń dotyczących terminów wymagalności świadczeń pieniężnych Prezes Urzędu oparł swoje ustalenia na oświadczeniach Strony postępowania , gdyż jak stwierdziła Strona w piśmie z 22 grudnia 2023 r., większość zamówień w Spółce odbywa się bez umowy i bez uzgodnień co do terminów płatności. W odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu z 10 listopada 2023 r., Strona post ę powania przekazała Tabelę 1. w trzech wariantach tj. do każdej transakcji wskazała trzy warianty terminów zapłaty. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] Prezes Urzędu ustalając termin zapłaty 11 poszczególnych świadczeń pieniężnych przyjął termin zapłaty tożsamy w każdym z trzech wariantów. W sytuacji rozbieżnych terminów we wskazanych wariantach, Strona post ę powania została wezwana o złożenie stosownych dowodów (umów z kontrahentami) i oświadczeń w celu ustalenia jednego terminu zapłaty. Terminy zapłaty w świadczeniach pieniężnych w poszczególnych wariantach, które posiadały różnice względem siebie zostały ustalone na podstawie umów przekazanych przez Stronę post ę powania : • [xxxx xx] • [xxxxxx] • [xx xxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] oraz umów przekazanych przez kontrahentów Strony post ę powania: • [xxxxxx] • [xxxxxx] (37) W sytuacji, w której według oświadczenia Strony postępowania , umowy zawierane z kontrahentem były ustaleniami ustnymi Prezes Urzę du ustalił termin zapłaty na podstawie oświadczenia Strony postępowania tj. załącznika przekazanego w piśmie z 1 sierpnia 2024 r. [xxxxxx] oraz faktur przekazanych przez Stron ę post ę powania z pismem z 30 stycznia 2025 r. i z 3 1 stycznia 2025 r. dotyczących : • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 12 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 13 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 14 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 15 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 16 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [ xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxx x] • [xxxxxx] 17 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxx xx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 18 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 19 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] 20 • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] (38) Ustalając ostateczne terminy zapłaty , Prezes Urzędu wezwał następujących kontrahentów do przekazania umów zawartych ze Stroną postępowania , dot. dostarczenia towarów lub wykonania usług : [xxxxxx] potwierdzili, iż takowych umów nie posiadają, zaś dostarczanie towarów lub usług odbywa się w oparciu o ustalenia ustne lub długoterminowe ustalenia mailowe. (39) Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy Prezes Urzę du miał na względzie zakres przedmiotowy określony w wezwaniu Prezesa Urzędu z 10 listopada 2023 r., w tym odnoszący się do świadczeń pieniężnych wynikających z transakcji handlowych zawartych od 8 grudnia 2022 r., a także przywołane poniżej przepisy Ustaw y wskazujące, które świadczenia pieniężne lub inne świadczenia o charakterze pieniężnym są wyłączone z zakresu stosowania Ustawy lub podlegają pominięciu w niniejszym postępowaniu , w tym: 1) art. 3 pkt 1 i 2 Ustawy, który stanowi, że przepisów Ustawy nie stos uje się do długów objętych postępowaniami prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 202 4 r. poz. 794 ) oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 202 4 r. poz. 1428 ) odpowiednio od dni a ogłoszenia upadłości albo od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego oraz umów, na podstawie których są wykonywane czynności bankowe w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 202 4 r. poz. 1646 , z późn. zm.); 2) art. 13b ust. 4 Ustawy, który stanowi, że przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych Prezes Urzędu pomija: a) niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, których termin spe łnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania; b) transakcje handlowe, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej 4 ; 4 Grupa kapitałowa – w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, wszystkich przedsiębiorców, którzy są kontro lowani w sposób bezpośredni lub pośredni przez jednego przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorę, dalej: „grupa kapitałowa”. 21 c) transakcje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reaseku racyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (40) Mając na uwadze ramy czasowe niniejszego postępowania oraz brzmienie art. 13b ust. 2 Ustawy, z którego wynika, że zakaz nadmierne go opóźniani a się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych dotyczy wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie, Prezes Urzędu pominął w swoich ustaleniach świadczenia pieniężne, które nie były wymagalne w okresi e objętym postępowaniem, w tym: 1) świadczenia pieniężne spełnione w całości przed okresem objętym postępowaniem, tj. przed 1 stycznia 2023 r., 2) świadczenia pieniężne, które stały się wymagalne po okresie objętym postępowaniem, tj. te, których termin zapłaty p rzypadał 31 marca 2023 r. lub później, 3) transakcje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyj nej. 4) świadczenia pieniężne spełnione w terminie (w tym świadczenia pieniężne spełnione na rzecz dostawców w ramach faktoring u odwrócon ego [xxxxxx] Mając na uwadze powyższe, wszystkie podlegające pominięciu świ adczenia pieniężne zostały wyłączone z analizy i nie zostały sklasyfikowane jako Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne Dowód: Tabela nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą [xxxxxx] (dalej: „Tabela nr 1”), przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [01 7 .0 2, 01 7 .0 3, 01 7 .0 4 ]. Dowód: [xxxxxx] . [20.12] Dowód: [xxxxxx] . [020.14] Dowód: Aneks nr 32 do Umowy Wieloproduktowej nr 676/2010/00002961/00 z dnia 28.07.2010 r. załączona do pisma z 29 grudnia 2023 r. i 5 stycznia 2024 r. [020.13] Dowód: [xxxxxx] . [020.11] 3. Zakwestionowane świadczenia pieniężne (41) Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Prezes Urzędu ustalił, które świadczenia pieniężne wymagalne w okresie objętym postępowaniem Strona postępowania spełniła po terminie zapłaty albo nie spełniła do ostatniego dnia okresu objętego 22 postępowaniem pomimo upływu term inu zapłaty (dalej: „Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne” ) . (42) Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne zostały zaprezentowane w Tabeli A stanowiącej załącznik do niniejszego pisma. Tabela A zawiera wykaz wymagalnych świadczeń pieniężnych spełnionych po termin ie i niespełnionych przez Stronę w okresie objętym postępowaniem, co do których terminowość ich spełnienia została oceniona względem terminu zapłaty uzgodnionego z dostawcą w umowie oraz wyjaśnień Strony postępowania. Dla ułatwienia Stronie analizy dokonan ych ustaleń w odniesieniu do każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego w Tabeli A wskazano jako liczbę porządkową (lp.), która została nadana przez Stronę w Tabeli nr 1 przedłożonej przez Stronę na wezwanie Prezesa Urzędu, Nadto, w kolumnie oznaczo nej nazwą „Kategoria zdarzenia” Prezes Urzędu zamieścił adnotację odnoszącą się do szczególnych okoliczności dotyczących spełnienia danego świadczenia pieniężnego, które zostało szczegółowo opisane w treści niniejszego pisma. 3. 1. Świadczenia pieniężne w t ransakcjach handlowych (43) Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 4 pkt 1a Ustawy – świadczeniem pieniężnym jest wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej, czyli w umowie, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru l ub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością (art. 4 pkt 1 Ustawy). (44) Na podstawie numerów identyfikacji podatkowej, nazw oraz form prawnych kontrahentów Strony, wskazanych w Tabeli nr 1 i zweryfikowanych w ewidencji podatkowej ( JPK_V7M ), na fakturach VAT i w umowach, a także w oparciu o dane publicznie dostępne w rejestrach przedsiębiorców (KRS i CEIDG), Prezes Urzędu ustalił, że kontrahentami Strony postępowania w transakcjach hand lowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne były podmioty, do których stosuje się przepisy Ustawy (art. 2). Dowód: Tabel a nr 1 w pliku MS Excel pod [xxxxxx] przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [01 7 .0 2, 01 7 .0 3, 01 7 .0 4 ] Dowód: Pliki JPK_V7M stanowiące załączniki do pisma Strony z 1 3 gru dnia 2023 r. [0 09 .0 4 ]. Dowód: Pliki JPK_ WB stanowiące załączniki do pisma Strony z 1 3 grudnia 2023 r. [0 09 .0 3 ]. Dowód: Umowy z kontrahentami oraz faktury VAT przekazane przez kontrahentów [059.02, 060, 061, 062.02, 063.02 - 063.20, 064.02 – 064.20, 065, 06 6, 067.02, 068, 069, 070, 072, 073, 074, 075, 076, 077, 078.01, 078.02, 079, 095.02 – 095.13] 23 Dowód: Faktury oraz umowy stanowiące załączniki do pism Strony z 26, 30 i 31 stycznia 2025 r. [111.01 – 111.26, 112 – 112.35, 115.02 – 115.21, 116.02 – 116.21, 11 7.02 – 117.21, 118.02 – 118.21, 119.02 – 119.22, 121.02 – 121.21, 122.02 – 122.21, 123.02 – 123.21, 124.02 – 124.21, 125.02 – 125.22, 126.02 – 126.21, 127.02 – 127.21, 128.02 – 128.21, 129.02 – 129.21, 130.02 – 130.21, 131.02 – 131.08, 132.02 – 132.20] (45) Na tej samej podstawie Prezes Urzędu ustalił również, że w nazwach kontrahentów, wskazanych w Tabeli A nie znajdują się oznaczenia: „bank”, „kasa”, „kasa oszczędnościowo - kredytowa”, „unia kredytowa”. Żaden z k ontrahentów nie znajduje się też w zestawieniu no tyfikacji dotyczących działalności instytucji kredytowych na terytorium RP poprzez oddział, publikowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej: https://www.knf.gov.pl/podmioty/Podmioty_sektora_bankowego/ zestawienie_notyfikacji_dot_dzia lnosci_instucji_kredytowych_na_terytorium_RP_poprzez_ oddzial. (46) Nadto, z analizy tej wynika również, że w firmie żadnego z kontrahentów wskazanych w Tabeli A nie ma następujących oznaczeń: „towarzystwo ubezpieczeń”, „zakład ubezpieczeń”, „towarzystwo ubezpie czeń i reasekuracji” albo „zakład ubezpieczeń i reasekuracji” oraz odpowiednich skrótów: „TU”, „ZU”, „TUiR” albo „ZUiR”; „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” i skrótu: „TUW”; „towarzystwo reasekuracji”, „towarzystwo reasekuracyjne” albo „zakład reasekuracj i” oraz skrótów: „TR” albo „ZR”; „towarzystwo reasekuracji wzajemnej” oraz skrótu: „TRW”. (47) Prezes Urzędu ustalił również, że kontrahenci Strony wskazani w Tabeli A nie należą do tej samej, co Strona grupy kapitałowej. W tym zakresie Prezes Urzędu oparł swe ustalenia na pochodzącej od Strony informacji o podmiotach należących do tej samej grupy kapitałowej. Prezes Urzędu uznał te informacje za wiarygodne, bowiem to Strona posiada najlepszą wiedzę o swych relacjach z innymi przedsiębiorcami, z których mogą wyn ikać uprawnienia dające jej możliwość wywierania decydującego wpływu na decyzje innych podmiotów lub dające innym przedsiębiorcom możliwość wywierania decydującego wpływu na decyzje Strony postępowania albo pozostawania z innymi przedsiębiorcami w takiej r elacji w stosunku do przedsiębiorcy, w której wywiera on decydujący wpływ na Stronę i tych innych przedsiębiorców. Dowód : Pismo Strony z 31 stycznia 2025 r. [120.17 – 120.21] . (48) Z zebranego materiału dowodowego , w szczególności: informacji podanych przez St ronę w Tabeli nr 1, treści przedłożonych przez nią faktur VAT i umów oraz danych z ewidencji podatkowej ( JPK_V7M ) wynika również , że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia 24 Pieniężne wynikają z umów pisemnych oraz ustnych , w których uzgodniono zapłatę sumy p ieniężnej w zamian za spełnienie świadczenia niepieniężnego, tj. dostawę towaru lub wykonanie usługi. Wszystkie zatem wynikają z umów o charakterze odpłatnym . Fakt wystawienia przez kontrahentów faktur VAT potwierdzających zawarcie tych umów, ujęcie ich w ewidencji podatkowej i przesłanie przez Stronę do urzędu skarbowego w formie plików JPK_V7M , a także treść faktur VAT nie ujętych w plikach JPK_V7M , świadczą również o zawarciu tych umów w związku z prowadzoną przez strony tych umów działalnością . Dowód: T abela nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą [xxxxxx] przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [017.02, 017.03, 017.04]. Dowód: Pliki JPK_V7M stanowiące załączniki do pisma Strony z 1 3 grudnia 2023 r. [0 09 .0 4 ]. Dowód: Faktury oraz umowy stanowiące załączniki do pism Strony z 26, 30 i 31 stycznia 2025 r . [111.01 – 111.26, 1 12 – 112.35, 115.02 – 115.21, 116.02 – 116.21, 117.02 – 117.21, 118.02 – 118.21, 119.02 – 119.22, 121.02 – 121.21, 122.02 – 122.21, 123.02 – 123.21, 124.02 – 124.21, 125.02 – 125.22, 126.02 – 126.21, 127.02 – 127.21, 128.02 – 128.21, 129.02 – 129.21, 130.0 2 – 130.21, 131.02 – 131.08, 132.02 – 132.20 ] Dowód: Umowy z kontrahentami oraz faktury VAT przekazane przez kontrahentów [059.02, 060, 061, 062.02, 063.02 - 063.20, 064.02 – 064.20, 065, 066, 067.02, 068, 069, 070, 072, 073, 074 , 075, 076, 077, 078.01, 07 8.02, 079, 095.02 – 095.13] . (49) Jednocześnie, biorąc pod uwagę powyższe dowody Prezes Urzędu ustalił, że umowy, z których wynikał obowiązek zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych , nie obejmowały czynności bankowych , o których mowa w art. 5 Prawa ban kowego , ani nie były zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej . (50) Nadto, na podstawie informacji o dacie dostawy towaru lub wykonania usługi, podanej przez Stronę w tabeli załączonej do pisma z 20 stycznia 2025 r., Prezes Urzędu u stalił w odniesieniu do każdego z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, że Strona otrzymała świadczenia niepieniężne, w zamian za które zastrzeżone zostały świadczenia pieniężne wymienione w Tabeli A. Zdaniem Prezesa Urzędu informacje podane przez Stron ę są miarodajne w tym zakresie, albowiem Strona posiada najpełniejszą wiedzę, co do tej okoliczności. Jako, że podane przez Stronę informacje – w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów - nie budziły wątpliwości Prezesa Urzędu, kwestia ta nie wymagała dals zych wyjaśnień. Powyższe pozwala na przyjęcie, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne stanowią wynagrodzenie za otrzymany przez Stronę towar lub wykonaną na jej rzecz usługę. 25 Dowód: Tabela pod [xxxxxx] stanowiąca załącznik do pisma Strony z 31 stycznia 2025 r. [ 120 .0 4 ]. (51) Na podstawie udzielonych przez Stronę szczegółowych wyjaśnień i przedłożonych dowodów Prezes Urzędu ustalił, że transakcje handlowe, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, zostały zawarte po 8 grudnia 2022 r. (52) Biorąc pod uwagę powyższe Prezes Urzędu ustalił, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne zaprezentowane w Tabeli A stanowią świadczenia pieniężne w transakcjach handlowych, o których mowa w art. 4 pkt 1a Ustawy. 3 .2. Terminy zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (53) Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Prezes Urzędu ustalił, że Strona postępowania uzgodniła terminy zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w termin ach wskazanych w Tabel i A w kolumnie pod nazwą „Termin zapłaty wg umowy (z uwzględnieniem art. 115 k.c.)” . Dowód: Tabela nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą [xxxxxx] przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [017.02, 017.03, 017.04]. Dowód: Faktury oraz umowy stanowiące załączniki do pism Strony z 26, 30 i 31 stycznia 20 25 r. [111.01 – 111.26, 112 – 112.35, 115.02 – 115.21, 116.02 – 116.21, 117.02 – 117.21, 118.02 – 118.21, 119.02 – 119.22, 121.02 – 121.21, 122.02 – 122.21, 123.02 – 123.21, 124.02 – 124.21, 125.02 – 125.22, 126.02 – 126.21, 127.02 – 127.21, 128.02 – 128.2 1, 129.02 – 129.21, 130.02 – 130.21, 131.02 – 131.08, 132.02 – 132.20] Dowód: Umowy z kontrahentami oraz faktury VAT przekazane przez kontrahentów [059.02, 060, 061, 062.02, 063.02 - 063.20, 064.02 – 064.20, 065, 066, 067.02, 068, 069, 070, 072, 073, 074, 075, 076, 077, 078.01, 078.02, 079, 095.02 – 095.13] (54) W przypadku, w którym termin zapłaty wskazany przez Stronę postępowania przypadał na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, Prezes Urzędu przyjął w swoich ustaleniach, że terminem zapłat y był następny dzień, który nie był dniem wolnym od pracy ani sobotą – stosownie do treści art. 115 Kodeksu cywilnego 5 . (55) Dokonując ustaleń w zakresie terminów zapłaty uzgodnionych przez strony transakcji handlowych, Prezes Urzędu wziął pod uwagę w pierwszej kolejności terminy zapłaty wsk azane przez Stronę w Tabeli nr 1 z wyjaśnieniami w tym zakresie ; dokumenty (umowy, faktury, zamówienia) przekazane przez Stronę zawarte w pismach z 13 grudnia 202 3 r., 5 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061), dalej: „k.c . ”. 26 22 grudnia 2023 r., 29 grudnia 20 23 r. , 30 grudnia 2023 r., 5 stycznia 2024 r. , 23 kwietnia 2024 r., 24 kwietnia 2024 r., 17 lipca 2024 r. , 2 i 18 sierpnia 2024 r., 14 listopada 2024 r., 27 listopada 2024 r., 28 grudnia 2024 r., 26 stycznia 2025 r., 30 stycznia 2025 r., 31 stycznia 2025 r. 2 i 3 kwietnia 2025 r . , oraz dokumenty (umowy, faktury, zamówienia) przekazane przez kontrahentów Strony postępowania. Dowód: Tabela nr 1 w pliku MS Excel pod [xxxxxx] przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [017.02, 017.03, 017.04]. Dowód: Pismo Strony z 13 grudnia 202 3 r. wraz z załącznikami [ 009.01 – 010.02 ] . Dowód: Pismo Strony z 29 i 30 grudnia 2023 r. wraz z załącznikami [ 014.01 – 014.1 7, 015. 02 – 015.04, 016.01 – 016.03 ]. Dowód: Pismo Strony z 5 tycznia 202 4 r. wraz z załącznikami [ 018.01 – 018.15, 020.01 – 020.21 ]. Dowód: Pismo Strony z 23 kwietnia 202 4 r. wraz z załącznikami [033.01 – 033.21, 034.01 – 034.13] . Dowód: Pismo Strony z 24 kwietnia 202 4 r. wraz z załącznikami [ 035.01 – 035.10, 036.02 – 036.12, 037.01 – 037.03] . Dowód: Pismo Strony z 17 lipca 202 4 r. wraz z załącznikami [090.01 – 090.14] . Dowód: Pismo Strony z 2 i 1 8 sierpnia 2024 r. wraz z załącznikami [091.01 – 091.07] . D owód: Pismo Strony z 14 listopad a 202 4 r. wraz z załącznikami [096.01 – 096.05, 097.01 – 097.15] . Dowód: Pismo Strony z 27 listopad a 202 4 r. wraz z załącznikami [100 – 100.02, 101.01 – 101.02] . Dowód: Pismo Strony z 28 grudnia 202 4 r. wraz z załącznikami [ 105.02] . Dowód: Pismo Strony z 26 stycznia 202 5 r. wraz z załącznikami [111 – 111.26, 112 – 112.33] . Dowód: Pismo Strony z 30 stycznia 202 5 r. wraz z załącznikami [11 5 – 11 5 .2 1 , 116 – 116.21 . 117 – 117.21, 118 – 118.21, 123 – 123.21 ] . Dowód: Pismo Strony z 31 stycznia 202 5 r. wraz z załącznikami [118 – 118.21, 119 – 119.22, 120 – 120.21, 121 – 121.21 , 122 – 122.21, 124 – 12 4 .21 , 125 – 125.22, 126 – 126.21, 127 – 127.21, 128 – 128.21, 129 – 129.21, 130 – 130.21, 131 – 131.08, 132 – 132.20 ] . Dowód: Pismo Stro ny z 2 i 3 kwietnia 202 5 r. wraz z załącznikami [137 – 137.21, 138 – 138.20, 139 – 139.21, 140 – 140.21, 14 – 141.21, 142 – 142.20, 143 – 143.21, 144 – 144.19] . Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 20 września 2024 r. [095.11]. Dowód: P ismo kontrahenta [xxxxxx] z 11 czerwca 2024 r. [059. – 059.02]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 14 i 22 czerwca 2024 r. [060.1 – 060.2 , 064 – 064.20 ]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 11 czerwca 202 4 r. [061]. 27 Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 18 czerwca 2024 r. [062.02]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 17 czerwca [063 – 063.20] Dowód: Pismo kontrahenta z 14 czerwca [xxxxxx] [065]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] (data wpływu 9 czerwca 2024 r.) [066]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 20 czerwca 2024 r. [067 – 067.02]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 13 czer wca 2024 r. [068]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 13 czerwca 2024 r. [069]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 12 czerwca 2024 r. [070]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 12 cz erwca 2024 r. [070.01]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] 13 czerwca 2024 r. [072] Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] 11 czerwca 2024 r. [073] . Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 17 czerwca [074]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 14 czerwca [075]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 18 czerw ca [076]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 17 czerwca [077]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] 2 lipca 2024 r. [07 8 – 078.02 ]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] (data wpływu z 3 lipiec 2024 r . [079] Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] z 13 czerwca 2024 r. [068]. (56) W odniesieniu do każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego Prezes Urzędu zweryfikował informacje wskazane przez Stronę w Tabeli nr 1 z treścią przedłożonych p rzez Stronę umów oraz oświadczeń, a także treścią faktur VAT stanowiących potwierdzenie zawarcia umów ze wskazanymi kontrahentami. K ontrahentami Strony postępowania w transakcjach handlowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, obok dużych przedsiębiorców, byli również mikroprzedsiębiorcy, mali - i średni przedsiębiorcy. Prezes Urzędu dokonał tych ustaleń zarówno na podstawie informacji przekazanych przez Stronę postępowania w Tabeli nr 1 , jak również na podstawie oświadcze nia złożon eg o przez kontrahent a Strony postępowania [xxxxxx] Dowód: Tabela nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą [xxxxxx] przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [017.02, 017.03, 017.04]. Dowód: Pismo kontrahenta [xxxxxx] przekazanego w piśmie z 2 0 września 2024 r. [0 95.11 ]. (57) Jednocześnie, Prezes Urzędu ustalił, że terminy zapłaty wskazane przez Stronę jako terminy uzgodnione z kontrahentami posiadającymi status MŚP nie naruszały przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcj ach handlowych 28 ( w szczególności art. 7 ust. 2a Ustawy, który stanowi, że termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 60 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, jeże li dłużnikiem zobowiązanym do zapłaty za towary lub usługi jest duży przedsiębiorca, a wierzycielem jest mikroprzedsiębiorca, mały przedsiębiorca albo średni przedsiębiorca ). Wobec powyższego, w odniesieniu do świadczeń pieniężnych wynikających z transakcj i handlowych zawartych z kontrahentami MŚP Prezes Urzędu oceniał terminowość spełnienia tych świadczeń , względem terminów umownych wskazanych przez Stronę. Dowód: Pismo Strony z 13 grudnia 2023 r. wraz z załącznikami [009.01 – 010.02]. Dowód: Pismo Strony z 29 i 30 grudnia 2023 r. wraz z załącznikami [014.01 – 014.17, 015.02 – 015.04, 016.01 – 016.03, ]. Dowód: Pismo Strony z 5 tycznia 2024 r. wraz z załącznikami [018.01 – 018.15, 020.01 – 020.21]. Dowód: Pismo Strony z 23 kwietnia 202 4 r. wraz z załącznika mi [033.01 – 033.21, 034.01 – 034.13] Dowód: Pismo Strony z 24 kwietnia 202 4 r. wraz z załącznikami [ 035.01 – 035.10, 036.02 – 036.12, 037.01 – 037.03] Dowód: Pismo Strony z 17 lipca 202 4 r. wraz z załącznikami [090.01 – 090.14] Dowód: Pismo Strony z 2 i 18 sierpnia 2024 r. wraz z załącznikami [091.01 – 091.07] Dowód: Pismo Strony z 14 listopad a 202 4 r. wraz z załącznikami [096.01 – 096.05, 097.01 – 097.15] Dowód: Pismo Strony z 27 listopad a 202 4 r. wraz z załącznikami [100 – 100.02, 101.01 – 101.02] Dowód : Pismo Strony z 28 grudnia 202 4 r. wraz z załącznikami [105.02] Dowód: Pismo Strony z 26 stycznia 202 5 r. wraz z załącznikami [111 – 111.26, 112 – 112.33] Dowód: Pismo Strony z 30 stycznia 202 5 r. wraz z załącznikami [115 – 115.21, 116 – 116.21, 117 – 117 .21, 118 – 118.21, 123 – 123.21] Dowód: Pismo Strony z 31 stycznia 202 5 r. wraz z załącznikami [118 – 118.21, 119 – 119.22, 120 – 120.21, 121 – 121.21, 122 – 122.21, 124 – 124.21, 125 – 125.22, 126 – 126.21, 127 – 127.21, 128 – 128.21, 129 – 129.21, 130 – 130.21, 131 – 131.08, 132 – 132.20] Dowód: Pismo Strony z 2 i 3 kwietnia 202 5 r. wraz z załącznikami [137 – 137.21, 138 – 138.20, 139 – 139.21, 140 – 140.21, 14 – 141.21, 142 – 142.20, 143 – 143.21, 144 – 144.19]. (58) Strona nie wykazała również w odniesieniu do żadnego z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych istnienia ustawowego lub umownego prawa do wstrzymania się z zapłatą, czy też wstrzymania lub zawieszenia biegu uzgodnionych terminów zapłaty, ani nie wykazała 29 istnienia sporu, co do wysokości zobowiąza nia do zapłaty. Potwierdza to istnienie obowiązku zapłaty tych świadczeń w terminach zapłaty uzgodnionych przez strony transakcji handlowych. (59) Biorąc pod uwagę opisane powyżej ustalenia, dokonane w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody , Prezes Urzędu ustal ił, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne były wymagalne w okresie objętym postępowaniem, a Strona postępowania była zobowiązana do ich zapłaty w terminach wskazanych w Tabeli A , a zatem wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne były wym agalne w okresie objętym postępowaniem. (60) Na podstawie tak ustalonych terminów zapłaty Prezes Urzędu dokonywał dalszych ustaleń w toku postępowania, tj. dat zapłaty oraz długości opóźnienia. 3. 3. Daty spełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych (61) Wszyst kie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, które zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem, spełniane były przelewem bankowym, w związku z tym w kolumnie I Tabeli A: „Data spełnienia świadczenia pieniężnego ” jako datę spełnienia Zakwestionowanego Ś wiadczenia Pieniężnego wskazano datę obciążenia rachunku bankowego Strony zgodnie z informacjami zawartymi w plikach JPK_WB. Ustalenia Prezesa Urzędu w tym zakresie co do zasady były spójne z informacjami podanymi przez samą Stronę w Tabeli nr 1. Dowód: Pl iki JPK_ WB stanowiące załączniki do pisma Strony z 1 3 grudnia 2023 r. [0 09 .0]. (62) W przypadkach, w których Strona wskazała – w ramach uzupełnionej Tabeli nr 1 – że spełniła dane świadczenie pieniężne po okresie objętym postępowaniem, tj. po 31 marca 2023 r. lub nie spełniła danego świadczenia pieniężnego (w całości lub w części) w okresie objętym postępowaniem , Prezes Urzędu ustalił tak Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne jako niespełnione w okresie objętym postępowaniem. W tych przypadkach w Tabeli A w kol umnie Data spełnienia świadczenia pieniężnego widnieje zapis „ niespełnione w okresie postępowania ” . (63) Porównując tak ustalone daty spełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych lub fakt braku ich zapłaty w okresie objętym postępowaniem z uzgodnionymi te rminami zapłaty, Prezes Urzędu ustalił, że wszystkie świadczenia pieniężne ujęte w Tabeli A zostały spełnione po upływie uzgodnionych terminów zapłaty albo nie zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem mimo upływu uzgodnionego terminu zapłaty. 30 (64) W ko lumnie J o nazwie Liczba dni opóźnienia Tabeli A wskazano dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego liczbę dni opóźnienia, tj. wyrażony w dniach okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pi eniężnego, do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem, czyli do 31 marca 2023 r., albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem. Jako dzień wymagalności każdego Zakwestionowanego Świadcze nia Pieniężnego Prezes Urzędu przyjął dzień przypadający po dniu, w którym upływał termin zapłaty świadczenia pieniężnego wskazany Tabeli A w kolumnie Termin zapłaty wg umowy z uwzględnieniem art. 115 k.c . 3. 4. Wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężny ch (65) Prezes Urzędu ustalił, że Strona postępowania była zobowiązana do zapłaty na rzecz kontrahentów wynagrodzenia w wysokości wynikającej z zawartych z nimi umów i wystawionych na ich podstawie dokumentów do celów podatkowych (dowodów księgowych), w tym w s zczególności faktur VAT, wskazanych przez Stronę w Tabeli nr 1 i zweryfikowanych przez Prezesa Urzędu w ewidencji JPK_V7M oraz przedłożonych dodatkowo odpisach faktur . Dowód: Pliki JPK_V7M stanowiące załączniki do pisma Strony z 1 3 grudnia 2023 r. [0 09 .0 4 ]. Dowód: Faktury oraz umowy stanowiące załączniki do pism Strony z 26, 30 i 31 stycznia 2025 r. [111.01 – 111.26, 112 – 112.35, 115.02 – 115.21, 116.02 – 116.21, 117.02 – 117.21, 118.02 – 118.21, 119.02 – 119.22, 121.02 – 121.21, 122.02 – 122.21, 123.02 – 123.21, 124.02 – 124.21, 125.02 – 125.22, 126.02 – 126.21, 127.02 – 127.21, 128.02 – 128.21, 129.02 – 129.21, 130.02 – 130.21, 131.02 – 131.08, 132.02 – 132.20] Dowód: Umowy z kontrahentami oraz faktury VAT przekazane przez kontrahentów [059.02, 060, 061 , 062.02, 063.02 - 063.20, 064.02 – 064.20, 065, 066, 067.02, 068, 069, 070, 072, 073, 074, 075, 076, 077, 078.01, 078.02, 079, 095.02 – 095.13 ] (66) Prezes Urzędu ustalił też, że w niektórych przypadkach wysokość umówionego przez strony umowy wynagrodzenia była, po zawarciu umowy zmieniana , co zostało udokumentowane wystawionymi przez dostawców fakturami korygującymi , zmieniającymi wartość pierwotnego świadczenia pieniężnego . Stosownie do treści przepisów Ustawy , Prezes Urzędu w toku postępowania obowiązany jest z badać , czy doszło do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w trzymiesięcznym okresie objętym postępowaniem , w tym us tal i ć wartość wymagalnego w tym okresie świadczenia pieniężnego. Wobec powyższego Prezes Urzędu , ustalając wartość każdego 31 Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego , uwzględnił wykazane przez Stronę faktury korygujące wystawione w okresie objętym postępowa niem. W Tabeli A przypadki te zostały opisane w kolumnie Kategoria zdarzenia adnotacją „Uwzględnion o korekt ę ”. Dowód: Tabela nr 1 w pliku MS Excel pod nazwą [xxxxxx] przekazanej przy piśmie z 22 grudnia 2023 r [017.02, 017.03, 017.04]. (67) W przypadku, gdy świadczenie pieniężne zostało w treści dokumentującego go dowodu zakupu wyrażone w walucie obcej, Prezes Urzędu ustalił wartość Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego na podstawie art. 13b ust. 3 Ustawy i obliczył jego równowartość przy zastosowaniu średniego kursu waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski: 1) ostatniego dnia roboczego okresu objętego postępowaniem, tj. 31 marca 2023 r. – w przypadku świadczeń pieniężnych niespełnionych w okresie objętym postępowaniem, 2) ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień spełnienia świadczenia pieniężnego – w przypa dku świadczeń pieniężnych spełnionych po terminie w okresie objętym postępowaniem. (68) W Tabeli A wskazano odpowiedni dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego kurs danej waluty obcej ogłoszony przez Narodowy Bank Polski (dalej: „NBP”) na stronie i nternetowej NBP i dostępny w archiwum kursów średnich NBP – tabela A pod adresem: https://nbp.pl/statystyka - i - sprawozdawczosc/kursy/archiwum - kursow - srednich - tabela - a/. (69) Mając na uwadze wskazaną w Tabeli A wartość każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pienię żnego, ustaloną liczbę dni opóźnienia w jego spełnieniu, a także treść art. 13v ust. 2 Ustawy określającego sposób obliczenia maksymalnej kary pieniężnej, Prezes Urzędu zakwalifikował każde Zakwestionowane Świadczenie Pieniężne do odpowiedniej grupy świadc zeń opisanych poniżej, czemu dał wyraz w Tabeli A kolumnie Grupa WŚ1 - WŚ5 . (70) Poszczególne sumy Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych obliczone z uwzględnieniem liczby dni opóźnienia i przedziałów opóźnienia określonych w art. 13v ust. 2 Ustawy wynoszą odpow iednio: − WŚ1 = [xxxxxx] liczba dni opóźnienia nie przekracza 30 dni; − WŚ2 = [xxxxxx] liczba dni opóźnienia wynosi od 31 do 60 dni; − WŚ3 = [xxxxxx] liczba dni opóźnienia wynosi od 61 do 120 dni; − WŚ4 = [xxxxxx] liczba dni opóźnienia wynosi od 121 do 365 dni; − WŚ5 = [xxxxxx] liczba dni opóźnienia przekracza 365 dni. 32 (71) Suma wartości wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, co do których Prezes Urzędu ustalił w niniejszym postępowaniu, że z ostały one spełnione przez Stronę postępowania po terminie albo nie zostały przez nią spełnione do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem wynosi [xxxxxx] złotych . IV. Ocena prawna Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny Prezes Urzędu zważ ył, co następuje. 1. Contimax S.A. jako s trona postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i adresat zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy . (72) Zgodnie z treścią art. 13b ust. 1 U stawy, zakazane jest nadmierne o późnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmioty, o których mowa w art. 2, niebędące podmiotami publicznymi. (73) Zgodnie z art. 13c ust. 1 Ustawy , Prezes Urzędu prowadzi postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadcze ń pieniężnych wobec podmiotów, o których mowa w art. 2 Ustawy, niebędących podmiotami publicznymi. Mając na względzie treść powyższych przepisów oraz treść art. 2 pkt 1 Ustawy, do których one odsyłają, należy stwierdzić, że podmiotami, w stosunku do który ch może być prowadzone postępowanie w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i które są adresatem zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy są m.in. przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców 6 , o ile nie są oni podmiotami publicznymi. (74) Zgodnie z art. 4 ust. 1 Ustawy Prawo przedsiębiorców - przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nie będąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca dzia łalność gospodarczą. Działalnością gospodarczą z kolei – zgodnie z art. 3 Ustawy Prawo przedsiębiorców – jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. (75) Przez podmiot publiczny natomiast – zgodnie z definicją zawa rtą w art. 4 pkt 2 Ustawy – należy rozumieć podmioty, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych 7 . 6 Ustawa z dnia 6 marca 201 8 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), dalej także: „Ustawa Prawo przedsiębiorców”. 7 Dalej: „Ustawa Prawo zamówień publicznych”. 33 (76) W toku niniejszego postępowania Prezes Urzędu ustalił, że Contimax S.A. jest spółką akcyjną – a zatem osobą prawn ą, wpisaną do rejestru przedsiębiorców KRS i prowadzi we własnym imieniu, w sposób ciągły zorganizowaną działalność zarobkową. Strona postępowania , jako spółka prawa handlowego prowadząca działalność gospodarczą jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 Ustawy Prawo przedsiębiorców a zatem podmiotem, o którym mowa w art. 2 pkt 1 Ustawy. (77) Jednocześnie kapitał zakładowy Strony postępowania należy w całości do podmiot u prywatn ego , a zatem Strona postępowania nie należy do żadnej z kategorii podmiotów wymie nionych w art. 4 Ustawy Prawo zamówień publicznych. W związku z tym Strona postępowania nie posiada statusu podmiotu publicznego. (78) Biorąc pod uwagę powyższe , Contimax S.A. jest adresatem zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 U stawy, może być stroną prowa dzonego przez Prezesa Urzędu postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, a także adresatem - wydanej w wyniku jego przeprowadzenia - decyzji administracyjnej. 2. Przesłanki ustalenia naruszenia zakazu nadmiernego op óźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania (79) Stosownie do art. 13b ust. 2 Ustawy, określającego znamiona deliktu administracyjnego, nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmiot, o którym mowa w art. 2, niebędący podmiotem publicznym, ma miejsce w przypadku, gdy w okresie 3 kolejnych miesięcy suma wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez ten podmiot wynosi co najmniej 2 000 000 złotych. (80) Zgodnie z definicją ustawową z art. 4 pkt 1a Ustawy „świadczenie pieniężne” to wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej. Z kolei zgodnie z art. 4 pkt 1 Ustawy, „transakcja handlowa” oznacza umowę, której przedmiotem jest odpłatana dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony zawierają ją w związku wykonywaną działalnością. Zakaz nadmiernego opóźniania się dotyczy więc spełniania „świadczeń pieniężnych” w rozumieniu tych przepisów. Pojęcie „świadczenia pieniężnego” w „transakcji handlowej” wyznacza zatem zakres przedmiotowy postępowania i dokonywanych w nim ustaleń. (81) Przy czym, należy mieć również na względzie art. 3 Ustawy, wyłączający z zakresu jej stosowania długi objęte postępowaniami prowadzonymi na podstawie ust awy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo u padłościowe (Dz. U. z 2025 poz. 615 ) oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 202 4 r. poz. 1428 ), a także umowy, 34 na podstawie których są wykonywane czynności bankowe w rozumieniu przepis ów art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia – Prawo bankowe (Dz. U. z 202 4 r. poz. 1646 ). (82) Nadto zgodnie z treścią art. 13b ust. 4 Ustawy, ustalając wystąpienie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych Prezes Urzędu pomija: 1) niespeł nione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania; 2) transakcje handlowe, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej; 3) transak cje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (83) Biorąc pod uwagę treść powyższych przepis ów należy zatem stwierdzić, że ustalenie naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania wymaga wykazania, że Strona postępowania, będąca adresatem zakazu administracyjnego, była zobowiązana do sp ełnienia Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, które łącznie spełniają poniższe cechy: − stanowią świadczenia pieniężne w rozumieniu art. 4 pkt 1a Ustawy, do których odnosi się zakaz nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych i do któ rych ma zastosowanie Ustawa, a mianowicie takie, które: • wynikają z transakcji handlowych zawartych przez Stronę postępowania z podmiotami wskazanymi w art. 2 Ustawy; • nie są wyłączone z zakresu zastosowania Ustawy na podstawie jej art. 3; − nie podlegały pomi nięciu stosownie do art. 13b ust. 4 Ustawy; − były wymagalne w okresie objętym postępowaniem; − zostały spełnione po terminie albo nie zostały spełnione w okresie objętym postępowaniem; − ich suma wynosi co najmniej 2 000 000 złotych. (84) Spełnienie wskazanych przes łanek jest konieczne i zarazem wystarczające do ustalenia naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę postępowania. Popełnienie deliktu administracyjnego jest bowiem powiązane z obiektywnym stanem opóźnien ia, niezależnym od jego przyczyn. (85) Jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie , odpowiedzialność administracyjnoprawna (odpowiedzialność za delikt administracyjny) w odróżnieniu od odpowiedzialności karnej – ma charakter odpowiedzialności obiektywnej, ch yba że ustawodawca zdecyduje się na 35 wprowadzenie do deliktu administracyjnego znamienia winy 8 . Dla przyjęcia tej odpowiedzialności wystarczający jest zatem sam fakt obiektywnego naruszenia obowiązków administracyjnoprawnych, bez względu na przyczynę, która do tego doprowadziła. Podstawę zastosowania sankcji administracyjnej stanowi sam fakt naruszenia normy sankcjonowanej, bez względu na winę podmiotu, który dopuścił się określonego zachowania. (86) Biorąc pod uwagę treść zakazu wyrażoną w normie prawnej zawarte j w przepisach art. 13b Ustawy, odpowiedzialność za naruszenie tego zakazu ma charakter obiektywny. Zgodnie z jej treścią o naruszeniu zakazu decyduje spełnienie obiektywnych przesłanek wskazanych w Ustawie – osiągnięcie określonego pułapu opóźnień w spełn ianiu świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem. O obiektywnym charakterze odpowiedzialności decyduje m.in. odwołanie się w opisie znamion deliktu do obiektywnego zachowania polegającego na opóźnieniu. Na odpowiedzialność tą nie ma zatem wpływu stopień zawinienia podmiotu naruszającego prawo, okoliczności naruszenia zakazu, czy też motywacja sprawcy lub skala naruszeń . 2.1. Obowiązek zapłaty Zakwestionowanych Ś wiadczeń P ieniężnych (87) Zgodnie z art. 4 pkt 1a Ustawy, świadczenia pieniężne to wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej. Natomiast transakcją handlową w rozumieniu art. 4 pkt 1 Ustawy jest umowa, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2 Ustawy, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. (88) Przy interpretacji pojęcia „świadczenia pieniężnego” i „transakcji handlowej” należy mieć na względzie treść Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/WE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawi e zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych 9 , która została implementowana do polskiego porządku prawnego na mocy Ustawy. Zgodnie z art. 1 ust. 2 Dyrektywy 2011/7/WE ma ona zastosowanie do wszystkich płatności, które stanowią wynagrodzen ie w transakcjach handlowych. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/WE „transakcje handlowe”, to transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a organami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem. Ponieważ art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/WE nie zawiera żadnego wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich, 8 M. Jabłoński, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. Wierzbowski 2020, wyd. 29, Leg alis, I. Sepioło - Jankowska, Odpowiedzialność administracyjna jako odpowiedzialność alternatywna dla deliktów finansowych, Prokuratura i Prawo 1, 2020, s. 83 i nast., wyrok TK z dnia 4 lipca 2002 r., sygn. akt P 12/01, OTK - A 2002/4/50, wyrok TK z dnia 25 ma rca 2010 r., sygn. akt P 9/08, OTK - A 2010, nr 3, poz. 26. 9 Dz. U. UE 2011, L. 48, dalej: Dyrektywa 2011/7/WE. 36 które miałoby na celu określenie znaczenia i zakresu tego pojęcia, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości UE - pojęcie „transakcj i handlowej” wymaga autonomicznej i jednolitej wykładni, uwzględniającej zarówno brzmienie i kontekst przepisu, w którym znajduje się to pojęcie, jak i cele tego przepisu oraz aktu prawa Unii, którego ów przepis stanowi część (pkt 21). 10 (89) Nadto, jeżeli stron y uzgodniły, że w ramach tej samej umowy realizowane będą kolejne dostawy towarów lub będą wykonywane kolejne usługi, przy czym każda z tych dostaw lub każda z tych usług rodzi obowiązek zapłaty po stronie dłużnika, to spełnione są oba przewidziane w art. 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/WE warunki, aby każdą dostawę towarów lub każdą wykonaną usługę na podstawie tej umowy uznać za transakcję handlową w rozumieniu tego przepisu. Artykuł 2 pkt 1 Dyrektywy 2011/7/WE należy zatem interpretować w ten sposób, że zawarte w nim pojęcie „transakcji handlowych” obejmuje każdą kolejną dostawę towarów lub każde kolejne świadczenie usług w wykonaniu jednej i tej samej umowy (pkt 24). (90) Mając na uwadze definicję transakcji handlowej wskazaną w treści art. 4 pkt 1 Ustawy stwierdzić należy, że każda odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi – w przypadkach, w których dane zamówienie wynikało z uprzednio zawartej umowy ramowej również stanowi transakcję handlową. Odrębną transakcją handlową jest zatem każda umowa jednora zowa zawierana na podstawie umowy ramowej, każde zamówienie/zlecenie składane na podstawie takiej umowy i dostawa każdej partii towaru , etap wykonania usługi – za które uzgodniono wynagrodzenie. (91) Mając na uwadze powyższe, „świadczenie pieniężne” stanowi zap łatę – a zatem wyrażony w pieniądzu ekwiwalent za spełnienie świadczenia niepieniężnego, tj. za każdą dostawę towaru lub wykonanie każdej usługi, czy też dzieła lub ich części, wynikający z (w wykonaniu) umów posiadających następujące cechy: − są odpłatne – ekwiwalentem świadczenia niepieniężnego jest w nich płatność, czyli wynagrodzenie wyrażone w pieniądzu; − przedmiotem uzgodnionego w nich świadczenia niepieniężnego jest dostawa towarów lub świadczenie usług; − ich stronami są podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy; − zostały zawarte w związku z prowadzoną przez te podmioty działalnością. 10 Wyrok Trybunału Unii Europejskiej z dnia 1 grudnia 2022 r., C - 419/21, ECLI:EU:C:2022:948. 37 (92) Z kolei podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy, to przede wszystkim przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów u stawy Prawo przedsiębiorców oraz podmioty z nimi zrównane, m.in.: − podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r . - Prawo przedsiębiorców; − podmioty, o których mowa w art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, 1812, 1933 i 2185 oraz z 2023 r. poz. 412 i 825); − oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych; − przedsiębiorcy z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejs kim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej. (93) Z ustaleń Prezesa Urzędu wynika, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne wynikają z umów, w których uzgodniono zapłatę sumy pieniężnej (wyrażonej zarówno w polskich złotych jak i w waluta ch obcych) w zamian za spełnienie świadczenia niepieniężnego. Uzgodnione przez strony tych umów świadczenia niepieniężne polegały na odpłatnej dostawie towarów lub odpłatnym świadczeniu usług. Stronami tych umów były podmioty, o których mowa w art. 2 Ustaw y. Prezes Urzędu ustalił ponadto, że Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne zostały udokumentowane fakturami VAT, które zostały przez Stronę ujęte w ewidencji JPK_V7M lub załączone w formie odpisów do materiału dowodowego , co świadczy o tym, że wynikały on e z umów (transakcji handlowych) zawieranych w związku z prowadzoną przez te podmioty działalnością. W związku z tym, mając na względzie powyższe rozważania, wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne stanowią świadczenia pieniężne w transakcjach hand lowych, o których mowa w art. 4 pkt 1a Ustawy, do zapłaty których zobowiązana była Strona postępowania . (94) Jednocześnie, skoro – jak ustalił Prezes Urzędu - od dnia 9 grudnia 2022 r. do dnia wydania niniejszej decyzji w stosunku do Strony nie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, ani ogłoszona upadłość, to Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie stanowią długów objętych postępowaniami prowadzonymi na podstawie ustaw Prawo upadłościowe i Prawo restrukturyzacyjne, a zatem nie ma do nich zastosowani a wyłączenie, o którym mowa w art. 3 pkt 1 Ustawy. (95) Prezes Urzędu ustalił, że żaden z kontrahentów w transakcjach handlowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne, nie jest podmiotem uprawnion ym do dokonywania czynności bankowych i tym sa mym żadne z Zakwestionowanych Świadczeń 38 Pieniężnych nie wynika z czynności bankowych w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 Prawa bankowego . (96) Prezes Urzędu ustalił, że Strona postępowania jest podmiotem prywatnym, a zatem nie jest podmiotem zaliczanym do sektora fi nansów publicznych. W związku z tym żadne Zakwestionowane Świadczenie Pieniężne nie wynika z umowy, której stronami są wyłącznie podmioty zaliczane do sektora finansów publicznych. (97) Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie jest świadczeniem pieniężnym, do którego nie stosowałoby się Ustawy na podstawie jej art. 3. (98) Zgodnie z art. 13b ust. 4 pkt 1 Ustawy, przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Preze s Urzędu pomija niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął wcześniej niż dwa lata przed wszczęciem postępowania. (99) Niniejsze postępowanie zostało wszczęte 31 października 2023 r. Natomiast – jak wynika z ustaleń Prezesa Urzędu opisanych w punkcie 3 . 2. niniejszej decyzji i zaprezentowanych w Tabeli A - terminy zapłaty Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych przypadały w okresie od stycznia do marca 2023 r., a zatem nie upłynęły wcześniej niż 2 lata przed dn iem wszczęcia postępowania. W związku z powyższym żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie podlega pominięciu przy ustalaniu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych na podstawie art. 13b ust. 4 pkt 1 Ustawy. (100) Zgodnie z art . 13b ust. 4 pkt 2 Ustawy, przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Prezes Urzędu pomija transakcje handlowe, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej. (101) W zakresie poj ęcia „grupy kapitałowej” art. 4 pkt 7 Ustawy odsyła do definicji zawartej w art. 4 pkt 14 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zgodnie z którą przez grupę kapitałową rozumie się wszystkich przedsiębiorców, którzy są kontrolowani w sposób bezpośredn i lub pośredni przez jednego przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorcę. Wprawdzie nie zdefiniowano samego pojęcia „kontroli”, jednak w art. 4 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wskazuje się, że przez „przejęcie kontroli” należy rozum ieć wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego uzyskania przez przedsiębiorcę uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców. 39 (102) Decydująca zatem dla konstrukcji grupy kapitałowej w powyższym rozumieniu jest taka relacja między podmiotami, która umożliwia jednemu z nich („przedsiębiorcy dominującemu”) wywieranie decydującego wpływu na innego przedsiębiorcę („pr zedsiębiorcę zależnego”). W literaturze twierdzi się, że możliwość wywierania decydującego wpływu przez jednego przedsiębiorcę na innego przedsiębiorcę oznacza możliwość rozstrzygania o najważniejszych sprawach przedsiębiorcy zależnego, jego funkcjonowaniu , rozwoju rynków, tempa innowacyjności, czyli możliwość podejmowania decyzji z jego punktu widzenia strategicznych 11 . (103) Kontrola przedsiębiorców (zależnych) przez innego przedsiębiorcę (dominującego) może odbywać się nie tylko bezpośrednio, ale także pośredn io, a zatem poprzez podmioty zależne. (104) Nie ulega zatem wątpliwości, że najlepszą wiedzę o podmiotach należących do grupy kapitałowej Strony postępowania posiada sama Strona. (105) W związku z tym, że żaden z kontrahentów wskazanych w Tabeli A nie należy do podm iotów wskazanych przez Stronę, jako należących do tej samej grupy kapitałowej, w stanie faktycznym niniejszej sprawy należy przyjąć , że Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie wynikają z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty nale żące do tej samej grupy kapitałowej, a zatem żadne z nich nie podlega pominięciu stosownie do art. 13b ust. 4 pkt 2 Ustawy. (106) Zgodnie z art. 13b ust. 4 pkt 3 Ustawy, przy ustalaniu wystąpienia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Prezes Urzędu pomija transakcje handlowe zawierane w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (107) Prezes Urzędu ustalił, że ani Strona, ani żaden z kontrahentów w transakcjach handlowych, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie prowadzą działalności ubezpieczeniowej lub asekuracyjnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o działalności ubezpiec zeniowej i asekuracyjnej. W związku z tym transakcje handlowe, z których wynikają Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne nie zostały zawarte w zakresie działalności ubezpieczeniowej i asekuracyjnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy. 11 E. Stawicki [w:] Ustawa o ochronie konkurencji i ko nsumentów. Komentarz, wyd. II, red. A. Stawicki, Warszawa 2016, art. 4 ; K. Kohutek [w:] M. Sieradzka, K. Kohutek, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2014, art. 4 . 40 (108) Biorąc pod uwagę pow yższe należy stwierdzić, że żadne z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych nie podlega pominięciu przy ustalaniu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych na podstawie art. 13b ust. 4 Ustawy . 2.2. Wymagalność Zakwestionowanych Świadczeń P ieniężnych (109) Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 30 sierpnia 2006 r., (sygn. akt II CSK 90/06, OSNC 2007 nr 6 poz. 92) , „ w ymagalność roszczenia nie została w prawie cywilnym zdefiniowana, powszechnie jednak przyjmuje się, że wyraża ona stan, w którym, obie ktywnie rzecz ujmując, wierzyciel ma prawną możliwość żądania zaspokojenia przysługującej mu wierzytelności. Początek wymagalności roszczenia nie daje się formułować w regułę ogólną, ponieważ dla różnych stosunków prawnych i dla różnych roszczeń może być z różnicowany. Określa go każdorazowo konkretna wierzytelność oraz treść, charakter lub właściwości zobowiązania, z którego wierzytelność się wywodzi”. (110) Wymagalność świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 13b Ustawy należy powiązać z upływem terminu spełnie nia świadczenia, czyli w przypadku świadczenia pieniężnego – z upływem terminu jego zapłaty. (111) Popełnienie deliktu administracyjnego powiązane jest bowiem z powstaniem stanu nadmiernego opóźniania się (art. 13b ust. 1 Ustawy), który w przepisie art. 13b ust. 2 Ustawy definiowany jest, jako stan faktyczny, w którym suma wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie w okresie objętym postępowaniem wynosi co najmniej 2 000 000 zł. (112) Nie ma zatem wątpliwości, że świadczenia pieniężn e, o których mowa w art. 13v ust. 1 Ustawy, to świadczenia pieniężne, których termin spełnienia upłynął, strona ich nie spełniła i były wymagalne w okresie objętym postępowaniem. Świadczenie pieniężne staje się wymagalne najpóźniej w dniu następującym po d acie, w której upływał termin spełnienia świadczenia, czyli termin zapłaty (tak m.in. M. Lemkowski, Glosa do wyroku SN z 8 marca 2002 r., III CKN 548/2000, Monitor Prawniczy 2003/22, s. 1047). Tak rozumiana wymagalność zbiega się z powstaniem stanu opóźnie nia. Z opóźnieniem mamy bowiem do czynienia w każdym przypadku, w którym dłużnik nie spełnia świadczenia w terminie ( Zobowiązania część ogólna , A. Brzozowski i inni, Warszawa 2021, str. 374). (113) Powyższe pozwala zatem na przyjęcie, że każde świadczenie pieni ężne, którego termin zapłaty upłynął i nie zostało spełnione przez dłużnika, jest świadczeniem opóźnionym i wymagalnym. Jednocześnie – zgodnie z treścią art. 13b ust. 1 Ustawy - stan wymagalności i opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego musi istni eć w okresie objętym postępowaniem. Prezes Urzędu przyjął, że do spełnienia tej przesłanki konieczne 41 i zarazem wystarczające jest, żeby świadczenie pieniężne było wymagalne i opóźnione chociażby przez jeden dzień w okresie objętym postępowaniem. (114) W kolumni e Liczba dni opóźnienia w Tabeli A wskazano - dla każdego Zakwestionowanego Świadczenia Pieniężnego – wyrażony w dniach okres, który upłynął od dnia następującego po dniu, w którym upływał termin zapłaty wskazany w kolumnie Termin zapłaty wg umowy (z uwzgl ędnieniem art. 115 k.c.) Tabeli A, czyli od dnia wymagalności do dnia przypadającego w okresie objętym postępowaniem, w którym świadczenie zostało spełnione, wskazanego w kolumnie D ata spełnienia świadczenia pieniężnego Tabeli A lub do ostatniego dnia obję tego postępowaniem, jeżeli świadczenie pieniężne nie zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem. Z ustaleń Prezesa Urzędu wynika, że w odniesieniu do każdego z Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych opóźnienie w okresie objętym postępowaniem wynosi ło co najmniej jeden dzień. Powyższe prowadzi do wniosku, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia były wymagalne w okresie objętym postępowaniem i nie zostały spełnione w terminie w okresie objętym post ę powaniem. (115) Przy czym podstawę do ustalenia daty wym agalności oraz liczby dni opóźnienia stanowi termin zapłaty uzgodniony przez strony transakcji handlowych, żaden z nich bowiem nie był sprzeczny z przepisem art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 2a Ustawy. (116) Zgodnie bowiem z zasadą swobody umów, która w prawie polskim wyrażona jest w przepisie art. 353 1 Kodeksu cywilnego i w jej granicach, strony zawierające umowę mogą uzgodnić termin spełnienia świadczeń - w tym termin zapłaty świadczenia pieniężnego - według swego uznania, jednak nie może to naruszać obowiązujących u staw (w tym przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w szczególności art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 2a Ustawy). (117) Skoro termin spełnienia wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych upływał przed okresem obję tym postępowaniem lub w okresie objętym postępowaniem, a jednocześnie w okresie objętym postępowaniem Strona postępowania pozostawała w stanie opóźnienia ze spełnieniem każdego z tych świadczeń w stosunku do wierzycieli co najmniej przez jeden dzień, należ y przyjąć, że wszystkie Zakwestionowane Świadczenia Pieniężne były wymagalne w okresie objętym postępowaniem . (118) Mając na uwadze wyżej opisane ustalenia faktyczne oraz brzmienie przepisów Ustawy, Prezes Urzędu stwierdził, że w niniejszej sprawie występują kum ulatywnie wszystkie przesłanki potwierdzające, że Strona naruszyła zakaz nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, tj.: 42 − Strona posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 Ustawy; − Str ona nie posiada statutu podmiotu publicznego w rozumieniu art. 4 pkt 2 Ustawy; − Strona zawierała transakcje handlowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 Ustawy; − Suma Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wynosi ponad 2 000 000 złotych. 3. Stwierdzenie popełnienia deliktu administracyjnego przez Stronę postępowan ia (119) Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i uzasadnienie prawne należy stwierdzić, że wartość świadczeń pieniężnych w rozumieniu art. 4 pkt 1a Ustawy, nie wyłączonych z z akresu jej stosowania na podstawie art. 3 Ustawy, spełnionych przez Stronę postę powania po terminie w okresie objętym postępowaniem albo nie spełnionych przez nią w tym okresie, ustalona z pominięciem świadczeń, o których mowa w art. 13b ust. 4 Ustawy, wyrażona w złotych z uwzględnieniem równowartości świadczeń pieniężnych wyrażonych w walutach obcych ustalonej zgodnie z art. 13b ust. 3 Ustawy, wynosi [xxxxxx] złotych , czyli przekracza próg ustawowy 2 000 000 złotych, o którym mowa w art. 13b ust. 2 Ustawy. A zatem Strona nadmiernie opóźniała się ze spełnianiem świadczeń p ieniężnych w okresie objętym postępowaniem, czyli popełniła delikt administracyjny, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy. (120) W tych okolicznościach, należało orzec jak w pkt I.1 niniejszej decyzji. V. Kara pieniężna 1. Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej (121) Z godnie z art. 13v ust. 1 Ustawy - w przypadku stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez stronę postępowania, Prezes Urzędu może nałożyć na nią, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną. (122) Użyte przez ustawodaw cę sformułowanie „Prezes Urzędu może nałożyć” oznacza, że decyzje w tym względzie mieszczą się w ramach tzw. uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne jest konstrukcją prawną pozwalającą organowi administracji publicznej na wybór konsekwencji praw nych zaistnienia stanu faktycznego, do którego odnosi się hipoteza normy prawnej. A zatem przedmiotem uznania w rozpoznawanej sprawie jest określenie skutku prawnego w postaci nałożenia kary pieniężnej bądź jej nienakładania. (123) Ocena, czy w konkretnej sprawi e występują okoliczności uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, pozostawiona została organowi prowadzącemu postępowanie. Nie oznacza to jednak dowolności, bowiem wymaga uzasadnienia i podlega kontroli sądowo - administracyjnej. 43 (124) Jak wskazał Naczelny Sąd Adm inistracyjny w wyroku z 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 4872/21 (LEX nr 3290511), uznanie administracyjne oznacza przyznanie organowi administracji publicznej przepisem prawa materialnego pewnego luzu decyzyjnego polegającego na możliwości wyboru sp osobu rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej. Działanie organu korzystającego z możliwości podjęcia decyzji w ramach uznania administracyjnego musi mieścić się w granicach zakreślonych przez art. 7 k.p.a., tj. organ powinien dążyć do wyjaśnienia pra wdy obiektywnej i załatwić sprawę z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony. Zarówno pojęcia interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony nie zostały ustawowo zdefiniowane, co powoduje, że treść nadaje im organ orzekający. Z reguły interes indywidualny nie pokrywa się z interesem społecznym. (125) Przy czym zasada określona w art. 7 in fine k.p.a. nakazująca organom uwzględniać interes społeczny i słuszny interes obywateli przy wydawaniu decyzji uznaniowej, nie daje prymatu żadnej z powyższych wartości. Ustawodawca w art. 7 k.p.a. nie określił hierarchii tych wartości, ani też zasad rozstrzy gania kolizji pomiędzy interesem społecznym i słusznym interesem strony, (tak też: A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt - Gotowicz, A. Wróbel , Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2022, art. 7). (126) Przesłanka słusznego interesu strony, aczkolwiek niezdefiniowana, wskazuje, że nie chodzi w niej o każdy interes strony (a więc chęć uzyskania rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o treści zgodnej z wolą strony), ale wyłącznie o interes zgodny przede wszystkim z pr awem i zasadami współżycia społecznego. Słuszny interes strony musi być interesem znajdującym oparcie w obowiązujących przepisach prawa, bowiem zasada praworządności, wyrażona w art. 6 k.p.a., zobowiązuje organy administracji do działania na podstawie prze pisów prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 lipca 2021 r., III OSK 3755/21, opubl. LEX nr 3217829). (127) Uznanie interesu za słuszny powinno wynikać z obiektywnej oceny sytuacji, a nie z własnego przekonania strony opartego na poczuciu krzywd y i nierówności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1744/96, LEX nr 33416). Poza tym nie można uznać, iż interes strony jest słuszny, jeżeli godzi on zarazem w interes społeczny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 1995 r., SA/Wr 2744/94, LEX nr 26845). (128) Jednocześnie należy podkreślić, że odstępstwo od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest instytucją o charakterze wyjątkowym, gdyż zasadą jest karanie za stwierdzony delikt administracyjny, a nie odstę powanie od ukarania. Możliwość zwolnienia 44 z kary - pomimo naruszenia przepisów ustawy - może znaleźć uzasadnienia jedynie w wyjątkowych sytuacjach (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II GSK 855/20, LEX nr 3115072). (129) Podobnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowym na gruncie decyzji Prezesa Urzędu o nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, kary pi eniężne nakładane z tytułu naruszenia zakazów określonych w ustawie mają wprawdzie charakter fakultatywny, jednak odstąpienie od nałożenia kary powinno następować w wyjątkowych przypadkach, gdy nawet wymierzenie kary w wysokości symbolicznej stanowiłoby dl a przedsiębiorcy znaczącą dolegliwość, pozostającą w rażącej sprzeczności ze stopniem winy przedsiębiorcy oraz szkodliwością stwierdzonej praktyki dla interesów konsumentów ( w yrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2015 r. VI ACa 539/14 LEX nr 1 667658 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 26 kwietnia 2013 r. VI ACa 1539/12 LEX nr 1369418) . Zasady te – ze względu na zbliżoną konstrukcję normatywną kary – można odpowiednio odnieść do kar administracyjnych wymierzanych przez Prezesa Urzędu w po stępowaniu w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. (130) Prezes Urzędu zważył, że administracyjna kara pieniężna, o której mowa w art. 13v ust. 1 Ustawy pełni funkcję prewencyjno - wychowawczą, mającą na celu kształtowanie świad omości prawnej społeczeństwa i jego postaw wobec prawa poprzez wychowywanie (prewencję pozytywną) i odstraszania od naruszenia prawa (prewencję negatywną) 12 . Związane jest to z realizacją celów Ustawy – kształtowania kultury terminowych płatności i przeciwd ziałanie powstawaniu zatorów płatniczych w gospodarce. Nadto jej funkcja wyraża się również w zapobieganiu kredytowania się kosztem innych przedsiębiorców, poprzez uczynienie takiego zachowania nieopłacalnym. (131) W nauce prawa i orzecznictwie wskazuje się, że administracyjne kary pieniężne – w odróżnieniu od środków karnych - pełnią przede wszystkim funkcję prewencyjną, a ich funkcja represyjna – chociaż nie jest negowana – nie pełni roli pierwszoplanowej 13 . Jak podkreśla się w orzecznictwie Trybunału Konstytucy jnego – administracyjne kary pieniężne są środkami mającymi na celu mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków wobec państwa, zapewniają zatem realizację wykonawczo - zarządzających zadań administracji. Przez zapowiedź negat ywnych konsekwencji, jakie nastąpią w wypadku naruszenia obowiązków określonych w ustawie 12 Zob. A. Piszcz, Sankcje w polskim prawie antymonopolowym, Bia łystok 2013 s. 59 – 60 . 13 R. Stankiewicz, Komentarz do art. 189B [ w: ] R. Hausner, Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz. Wydanie 7, Legalis/el. 2021. 45 albo w decyzji administracyjnej, motywują adresatów do wykonywania ustawowych obowiązków 14 . (132) Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych - priorytetem w przedłożonym projekcie było przyjęcie skutecznych instrumentów ochrony wierzycieli. Z tych względów – oprócz instrumentów prywatnoprawnych, ustawodawca zdecydował się na wprowadzeni e administracyjnych kar pieniężnych dla podmiotów, które nadmiernie opóźniają się ze spełnianiem swoich świadczeń pieniężnych wobec kontrahentów. Celem przywołanej zmiany legislacyjnej była poprawa sytuacji nieokreślonego kręgu wierzycieli poprzez wymuszen ie za pomocą systemu represyjnego – przestrzegania przez dłużników umownych terminów zapłaty i nieprzekraczania terminów ustawowych, co ma sprzyjać budowaniu kultury terminowych płatności . (133) Mając na względzie powyższe, zdaniem Prezesa Urzędu nienakładanie a dministracyjnej kary pieniężnej, w przypadku stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, byłoby uzasadnione, gdyby w okolicznościach konkretnej sprawy istniał taki słuszny interes Strony w nienałożeniu na nią kary, który p rzeważałby nad interesem społecznym w jej ukaraniu lub też - nałożenie kary pieniężnej w okolicznościach konkretnej sprawy byłoby sprzeczne z celami Ustawy i funkcją tej kary (prewencyjną i represyjną). Nadto, musiałoby być ono zgodne z normami prawnymi, w szczególności z konstytucyjną zasadą równości oraz dopuszczalne na gruncie art. 107 Traktatu FUE. Jednakże w niniejszej sprawie Prezes Urzędu istnienia takiego słusznego interesu Strony nie dostrzega. (134) Biorąc pod uwagę powyższe, nałożenie kary w okolicznoś ciach niniejszej sprawy jest w pełni uzasadnione. W toku niniejszego postępowania Prezes Urzędu ustalił bowiem, że Strona popełniła delikt administracyjny polegający na nadmiernym opóźnianiu się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. W jego wyniku w okresie objętym postępowaniem podmioty wymienione w Tabeli A nie otrzymały bądź otrzymały po terminie zapłaty należne im świadczenia pieniężne za dostarczone towary lub wykonane usługi. Łączna wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych wyniosła 30 446 438,10 złotych , podczas gdy ustawowa wartość świadczeń pieniężnych warunkująca wszczęcie postępowania to 2 000 000 złotych . (135) Należy przy tym mieć na uwadze, że niepłacenie na czas wierzycielom wywołuje daleko idące skutki na rynku, bowiem pośrednio może oddziaływ ać również na kolejne podmioty uczestniczące w łańcuchach dostaw. Nie ulega zatem wątpliwości, że bezprawnym 14 Por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt P 9/08, OTK - A 2010, Nr 3, poz. 26. 46 zachowaniem Strony postępowania został lub mógł zostać dotknięty szerszy krąg uczestników rynku, a nieotrzymanie przez nich na czas zapłaty jest zj awiskiem niekorzystnym dla gospodarki, grozi powstawaniem zatorów płatniczych, a przez to narusza wymagający ochrony interes ogólnospołeczny. (136) Brak zapłaty w uzgodnionym terminie powoduje, że wierzyciele nie mogą zarządzać własnymi środkami finansowymi, któ re im się należą i którymi mogliby dysponować, gdyby otrzymali je w terminie, np. dokonywać zakupów, wypłacać wynagrodzenia pracownikom, czy spełniać swoje zobowiązania wobec wierzycieli prywatnoprawnych i publicznoprawnych. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Wa rszawie w wyroku z dnia 31 stycznia 2023 r., VII Aga 855/22 (niepubl.), opóźnienia w płatnościach naruszają istotny interes ekonomiczny dostawców, którzy wykonując swoje zobowiązanie mają prawo oczekiwać, że druga strona również wykona swoje obowiązki wyni kające z umowy. Brak płatności może przy tym powodować, że zatory płatnicze przenoszą się na dalsze podmioty w łańcuchu dostaw. (137) Biorąc pod uwagę powyższe, skala opóźniania się przez Stronę postępowania z zapłatą za dostarczone towary i usługi w analizowany m okresie – wyrażająca się kwotą zaległości, liczbą niezapłaconych w terminie faktur oraz liczbą podmiotów (dostawców)/wierzycieli, których interes ekonomiczny został naruszony, pozwala na stwierdzenie, że zachowanie Strony naruszyło lub mogło naruszyć int eres szerszego kręgu podmiotów/wierzycieli, a zatem stworzyło stan zagrożenia powstaniem zatorów płatniczych w gospodarce. Uzasadnione jest zatem wymierzenie Stronie kary, aby odstraszyć ją od popełniania tego czynu w przyszłości. W ten sposób realizuje si ę jednocześnie pośrednia ochrona wierzycieli, którzy często – w obawie przed utratą zamówień - nie dochodzą swych wierzytelności w stosunku do dłużników. Nie ma zatem wątpliwości, że ochrona interesu społecznego w niniejszej sprawie wymaga ukarania sprawcy deliktu administracyjnego . (138) W ocenie Prezesa Urzędu, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności niniejszej sprawy, nałożenie kary w niniejszym postępowaniu jest uzasadnione i celowe. 2. P rzesłanka odstąpienia od wymierzenia kary (139) Zgodnie z art. 13v ust. 7 Ustaw y - w przypadku, gdy do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych doszło na skutek działania siły wyższej , Prezes Urzędu odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. (140) Jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wy roku z dnia 27 października 2017 r., I OSK 3394/15 (LEX nr 2407165) , pojęcie siły wyższej nie jest definiowane normatywnie. W literaturze i judykaturze dominuje pogląd, że siła wyższa oznacza 47 zdarzenie zewnętrzne w stosunku do powołującego się na nią podmi otu, którego to zdarzenia nie dało się przewidzieć ani mu zapobiec, nawet przy dołożeniu najwyższego stopnia staranności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2018 r., I GSK 703/16; uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 26 października 2007 r., III CZP 30/07, OSNC 2008, Nr 5, poz. 43). Najczęściej dotyczy to stanu klęski żywiołowej związanej z działaniem sił przyrody, lecz także może chodzić o zakłócenia porządku społecznego, jak zamieszki, wojna (wyroki Naczelnego Sądu Admi nistracyjnego z 16 lutego 2018 r., I GSK 703/16 , LEX nr 2546803 i I GSK 170/16 , LEX nr 2462825 ). Przez siłę wyższą rozumie się zdarzenie zewnętrzne (teoria obiektywna), które ma charakter nadzwyczajny (nikły stopień prawdopodobieństwa jego wystąpienia) i k tórego skutkom w świetle aktualnego poziomu wiedzy i techniki nie można zapobiec (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 września 2011 r., IV CSK 77/11 , LEX nr 1084732 ). (141) Zgodnie z treścią art. 13v ust. 7 Ustawy zdarzenie o takich cechach powinno być przy czyną nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem. (142) Strona postępowania w piśmie z 28 grudnia 202 3 r. podniosła , że w sprawie zachodzą okoliczności opisane w art. 13v ust. 7 Ustawy , wskazując, że siłą wyżs zą, której działanie miałoby mieć wpływ na nadmierne opóźnianie się przez Stronę ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem była inflacja oraz wojna w Ukrainie, które wpłynęły na pogorszenie sytuacji finansowej Spółki w 2022 r., c o odbiło się na problemach płatniczych. Zgodnie z wyjaśnieniami Strony, wojna mająca miejsce w Ukrainie przyczyniła się do wzrostu kosztów prowadzonej działalności oraz o d biła się na problemach płatniczych. Strona postępowania wskazała w ww. piśmie, iż wyn ik Spółki osiągnięty za rok obrotowy 06.2022/06.2023 był najniższym wynikiem od 3 lat. Strona postępowania wskazała, iż do obniżenia dochodu za rok obrotowy 06.2022/06.2023 oraz do czasowej utraty płynności przyczyniły się bardzo niekorzystne uwarunkowania ekonomiczno - gospodarcze oraz działania wojenne zaburzające stabilność prowadzonej działalności, pomimo podejmowania szeregu działań zarządczych mających na celu złagodzenie ich negatywnego wpływu. Ponadto zdaniem Strony postępowania kluczowym czynnikiem u traty płynności w 2022 r. były wzrastające koszty prowadzenia działalności, które z uwagi na długoterminowe kontrakty z sieciami handlowymi nie mogły podlegać natychmiastowemu odzwierciedleniu w postaci podwyżek cen sprzedaży towarów do sieci handlowych. W edług Strony postępowania efekty negocjacji cen sprzedaży towarów z sieciami handlowymi były widoczne dopiero z pewnym odroczeniem, zaś nasilająca się inflacja siłą rzeczy uniemożliwiała sprzedaż z ceną uwzględniającą początkowo założony zysk z uwagi na fa kt, 48 że aktualizacja cen sprzedaży towarów następowała dopiero w ślad za obserwowanym zjawiskiem, w czasie przyszłym, bez możliwości korekt wstecz. (143) Z przedstawionej, przez Stronę, argumentacji nie wynika, aby takie zdarzenia jak przywoływany konflikt zbroj ny w Ukrainie i inflacja były tymi czynnikami, które rzutowały na opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. Odnosząc się do przywołanych przez Stronę okoliczności wskazać należy, że okres objęty postępowaniem obejmował miesiące styczeń, luty, ma rzec 2023 r. Trudno zatem uznać, aby wybuch wojny w Ukrainie (co miało miejsce w lutym 2022 r.) miał charakter nagły, niespodziewany w okresie objętym postępowaniem. Przedsiębiorcy mieli już bowiem znaczny czas na dostosowanie sposobu prowadzenia działalno ści gospodarczej do nowych realiów rynkowych. Ponadto, konflikt ten nie może zostać zakwalifikowany jako siła wyższa, choćby z uwagi na fakt, że Polska nie jest stroną tego konfliktu. Działania wojenne prowadzone za naszą wschodnią granicą – chociaż pośre dnio wpływają na wiele aspektów funkcjonowania również naszego państwa – nie mają jednak bezpośredniego związku z działalnością Strony postępowania, który to związek wskazywałby ponad wszelką wątpliwość, że to właśnie te działania wojenne spowodowały, że S trona naruszyła zakaz nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem. Ponadto, spowodowany m.in. konfliktem zbrojnym w Ukrainie znaczący wzrost inflacji, a przez to wzrost stóp procentowych i kosztów finanso wania zewnętrznego objął wszystkie podmioty w gospodarce narodowej, zatem zarówno Strona postępowania, jak i jej kontrahenci, zostali dotknięci negatywnymi skutkami wojny w Ukrainie. W ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności związane z kosztami utrzymania oraz sezonowością sprzedaży przedsiębiorcy nie stanowią okoliczności łagodzących. W odniesieniu do charakteru rynku na jakim funkcjonuje Spółka, również w ocenie Prezesa Urzędu nie stanowi okoliczności łagodzących. CONTIMAX jako spółka akcyjna została zawiązan a w dniu 19 lutego 2008 r., niemniej jednak jej początki sięgają 1991 r., zatem znajomość charakteru rynku, na którym prowadzi działalność jest Spółce dobrze znana. Przede wszystkim Strona działająca w obrocie jako profesjonalny przedsiębiorca winna dołoży ć należytej staranności wymaganej w stosunkach gospodarczych i tak kształtować warunki umowne w transakcjach handlowych, wewnętrzne procesy rozliczeń z kontrahentami oraz organizować pracę, aby terminowo wywiązywać się ze swoich zobowiązań. (144) Ponadto, należy podnieść, iż Strona postępowania w treści Sprawozdania Zarządu z działalności CONTIMAX Spółka Akcyjna w okresie od 01 lipca 2022 do 30 czerwca 2023 15 sporządzonego za rok obrotowy kończący się 30 czerwca 202 3 r., w punkcie 2 (pt. Sytuacja 15 https://ekrs.ms.gov.pl/rdf/pd/search_df 49 finansowa) raport u wskazała, iż zaistniałe zagrożenia związane z płynnością finansową Spółki oraz konfliktem w Ukrainie nie zagroziły kontynuacji działalności Strony postępowania : [xxxxxx] . Według wskazanego sprawozdania w 2022/2023 roku sprawozdawczym Spółka Con ti max S.A . odnotowała 30% wzrost całkowitych przychodów w stosunku do roku ubiegłego zaś spektakular ny wzrost sprzedaży nastąpił we wszystkich kierunkach prowadzonej działalności. Odnosząc się natomiast do wojny na Ukrainie w punkcie 4 (pt. Czynniki ryzyka i zagrożenia) Strona wskazała: „ Dodatkowo prowadzeniu działalności towarzyszy nieustannie niepewnoś ć dalszych losów wojny z za wschodnią granicą oraz obawa o wystąpienie pandemii wirusów, np. COVID - 19. Należy jednak podkreślić, że dzięki ostrożnej polityce wobec transakcji z rynkiem wschodnim Spółka uchroniła się przed bezpośrednimi skutkami wojny i nie poniosła żadnych majątkowych strat . Ponadto ustąpienie pandemii przywróciło naturalny bieg procesom organizacyjnym wewnątrz Spółki oraz w kontakcie z otoczeniem”. (145) Analiza i ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wykazała, aby do nadmierneg o opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę doszło na skutek działania siły wyższej . Wobec powyższego, Prezes Urzędu nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 13v ust. 7 Ustawy. (146) W ocenie Prezesa Urzędu mimo, iż fakt wybuchu wojny w Ukrainie stanowi istotne zdarzenie o charakterze nadzwyczajnym, nie usprawiedliwia nadmiernego opóźniania się ze spełniani em świadczeń pieniężnych . Aby móc mówić o zaistnieniu siły wyższej lub nadzwyczajnej okoliczności, przed siębiorca musi w sposób precyzyjny wykazać, w jaki sposób dane zdarzenie wpłynęło na niemożność realizacji obowiązków. Zdarzenia o charakterze geopolitycznym, nawet tak poważne, jak wojna, nie stanowią automatycznie siły wyższej w rozumieniu prawa administ racyjnego, przede wszystkim, gdy: po pierwsze nie oddziałują bezpośrednio na sytuację podmiotu, a jedynie wpływają na warunki makroekonomiczne, tj. inflacja, koszty surowców czy kursy walut, po drugie są częścią szerszego ryzyka gospodarczego, które powinn o być wkalkulowane w model działalności przedsiębiorcy, a więc ryzyko polityczne, wahania cen, problemy z zaopatrzeniem i po trzecie dotyczą regionu, który nie jest miejscem prowadzenia działalności przez Stronę, ani jej głównych dostawców, czy odbiorców. K onflikt ten nie może zatem zostać zakwalifikowany jako sił a wyższa w okolicznościach niniejszej sprawy , choćby z uwagi na fakt, że Polska nie jest stroną tego konfliktu. Działania wojenne prowadzone za naszą wschodnią granicą – chociaż pośrednio wpływają na wiele aspektów funkcjonowania również naszego państwa – nie mają jednak bezpośredniego związku z działalnością Strony postępowania, który to związek wskazywałby ponad wszelką wątpliwość, że to właśnie te działania wojenne spowodowały, że Strona naruszył a zakaz nadmiernego opóźniania się ze 50 spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem . Strona postępowania nie przedstawiła żadnych dowodów na to, aby prowadziła działalność gospodarczą bezpośrednio uzależnioną od rynku ukraińskiego, bądź też, aby konflikt realnie uniemożliwił jej wykonywanie zobowiązań. Nie wykazała także, aby w wyniku wojny doszło np. do zerwania łańcuchów dostaw, utraty kluczowych zasobów lub istotnego spadku płynności finansowej w okresie objętym postępowaniem styczeń 2023 r., luty 2023 r. i marzec 2023 r . Strona nie przedłożyła żadnych dokumentów handlowych świadczących o zerwaniu łańcuchów dostaw z Ukrainą lub państwami sąsiednimi, aneksów do umów, zmian harmonogramów realizacji usług czy dokumentacji wskazującej na f aktyczne problemy z wykonaniem kontraktów, a wreszcie danych finansowych potwierdzających spadek przychodów lub gwałtowany wzrost kosztów operacyjnych bezpośrednio związany z wojną. Ponadto , ewentualne skutki pośrednie, w tym spowodowany m.in. konfliktem z brojnym w Ukrainie znaczący wzrost inflacji, wzrost cen energii czy surowców, a przez to wzrost stóp procentowych i kosztów finansowania zewnętrznego objął wszystkie podmioty w gospodarce narodowej, zatem zarówno Strona postępowania, jak i jej kontrahenci, zostali dotknięci negatywnymi skutkami wojny w Ukrainie. Co więcej, czynniki te stanowią ryzyko gospodarcze, które jest nieodłącznie związane z prowadzeniem działalności w warunkach rynkowych - nie zaś siłę wyższą w rozumieniu Ustawy. Jednocześnie, należ y wskazać, iż biorąc pod uwagę, że wybuch wojny miał miejsce w lutym 2022 roku, a na przypadający okres niniejszego postępowania, tj. styczeń 2023 r., luty 2023 r. i marzec 2023 r. konflikt zbrojny w Ukrainie trwał już rok, należy uznać, że sytuacja ta był a już trwałym, przewidywalnym elementem otoczenia gospodarczego, z którym przedsiębiorcy mieli obowiązek się liczyć i adekwatnie dostosować prowadzenie działalności. Strona miała więc możliwość podjęcia działań dostosowawczych, tj. dostosowania realizacji umów do nowych okoliczności społeczno - gospodarczych (zmiana dostawców, renegocjacja umów, ograniczenie kosztów), m.in. odwołując się chociażby do klauzul umownych oraz przepisów prawa zezwalających na zmianę umowy w przypadku zaistnienia nieprzewidzianych okoliczności, a także dostęp do instrumentów wsparcia publicznego, które miały łagodzić skutki wojny – zwłaszcza dla podmiotów zależnych od importu surowców energetycznych czy współpracy z rynkiem wschodnim. Nie można zatem twierdzić, że samo wystąpienie w ojny – jako fakt powszechnie znany i długo trwający – czyni niemożliwym wykonanie obowiązku zapłaty. Przeciwnie, ciężar dowodu, że konflikt rzeczywiście uniemożliwił zapłatę spoczywa na Stronie, zgodnie z art. 6 k.c. w związku z zasadami ogólnymi postępowa nia administracyjnego. Strona nie może ograniczać się do ogólnikowego powołania się na sytuację międzynarodową – musi dowodowo wykazać, że to właśnie wojna uniemożliwiła 51 jej konkretnie realizację obowiązków umownych wobec poszczególnych kontrahentów. Prakt yka opóźnionych płatności – choć najczęściej obejmująca jednodniowe przesunięcia – miała charakter trwały i mogła być postrzegana jako stały element relacji handlowych. Uznanie, że wojna w Ukrainie automatycznie wyłącza odpowiedzialność za takie zachowania prowadziłoby do nieakceptowalnego osłabienia ochrony interesów uczestników rynku, a w szczególności małych i średnich przedsiębiorców. Umożliwiałoby bowiem obchodzenie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych pr zez odwoływanie się do zewnętrznych, ogólnych kryzysów bez wykazania realnego wpływu. To z kolei godziłoby w zasadę równego traktowania uczestników obrotu gospodarczego i interesy uczciwych wierzycieli. Interes publiczny wymaga zaś, aby tego rodzaju prakty ki były sankcjonowane, chyba, że istnieją wyjątkowe, obiektywnie nieuniknione przeszkody, czego jednak Strona postępowania nie wykazała. (147) Samo wystąpienie okoliczności, które można uznać za przejaw siły wyższej, nie jest wystarczające do przyjęcia, iż w danych okolicznościach mamy do czynienia z działaniem siły wyższej w stosunku do konkretnego podmiotu, gdyż dodatkowo należy brać pod uwagę także to, czy osoba, która z zaistnienia obiektywnych zdarzeń, składających się na siłę wyższą, wywodzi skutki prawn e, mogła przeciwdziałać i zapobiec skutkom zaistnienia tych zdarzeń [T. Szanciło, Prawo przewozowe. Komentarz, Warszawa 2008, s. 303; por. wyr. SN z 9 kwietnia 1952 r., C - 962/51, OSNCK 1954, Nr 1, poz. 2; wyr. SN z 9 lipca 1962 r., I CR 34/62, OSNC 1963, N r 12, poz. 262; wyr. SN z 11.1.2001 r., IV CKN 150/00, OSNC 2001, Nr 10, poz. 153, z glosą A. Szpunara, Rejent 2001, Nr 12, s. 111 i M. Kolasińskiego, PiP 2002, Nr 7, s. 100; por. także w Z. Radwański, A. Olejniczak, Zobowiązania – część ogólna, Warszawa 2 008, s. 213; W. Czachórski w: Z. Radwański (red.), System prawa cywilnego. Prawo zobowiązań – część ogólna, t. 3, cz. 1, Wrocław 1981, s. 614; W. Dubis, w: E. Gniewek (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, Warszawa 2008, art. 435, Nb 13; M. Safjan, w: K. Pietr zykowski (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, t. 1, Warszawa 2005, art. 435, Nb 17] 16 . Przy czym w orzecznictwie polskich sądów dominuje zapatrywanie opowiadające się za koncepcją obiektywną siły wyższej, zgodnie z którą do zdarzeń objętych kategorią siły wyż szej zalicza się zdarzenia zewnętrzne w stosunku do przedsiębiorstwa. Ponadto zwykle dodaje się, że działanie siły wyższej musi być nieuchronne – czyli niemożliwe do zapobieżenia oraz nadzwyczajne – czyli niemożliwe do przewidzenia 17 . Wymienione cechy musi wykazywać samo to zjawisko, które jest 16 Zob . też: uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., III CZP 30/07, OSNC 2008/5/43; Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2011 r., IV CSK 77/11, LEX nr 1084732. 17 Por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 20 października 1936 r., C II 2086/36, Zb. Urz. OSN 1937/4/158, z dnia 9 kwietnia 1952 r., C 962/51, OSNCK 1954/1/2, z dnia 7 lutego 1953 r., I C 52 oceniane jako działanie siły wyższej. Samo w sobie musi być więc ono nadzwyczajne i w konsekwencji nieuchronne oraz w danym układzie stosunków niemożliwe do przewidzenia, czyli innymi słowy „przemożne” . Należy je zaś uznać za takie, jeżeli ze względu na tkwiącą w nim moc oddziaływania nie było przed nim, a ściślej – przed jego skutkami, żadnej obrony. W orzecznictwie podnosi się, że przy ocenie, czy mamy do czynienia z sił a ̨ wyższ ą ̨ należy brać pod uwagę także element subiektywny – tzn. to, czy zainteresowana osoba mogła przeciwdziałać i zapobiec działaniu obiektywnych zdarzeń, składających się na siłę wyższą. Ta okoliczność podlega ocenie w konkretnym układzie faktycznym. (148) Również w doktrynie prawa administracyjnego pod kreśla się, że w pojęciu siły wyższej należy wyróżnić zarówno elementy obiektywne: zewnętrzny, nadzwyczajny charakter zdarzenia, brak możliwości jego przewidzenia oraz zapobiegnięcia mu, jak i subiektywne: zachowanie przez podmiot obowiązany najwyższej sta ranności w celu zapobieżenia zdarzeniu lub jego skutkom. Wskazuje się, że pojęcie siły wyższej ulega subiektywizacji, zarówno gdy chodzi o wskazane elementy obiektywne, jak i wymóg, aby podmiot obowiązany, pomimo dochowania należytej staranności, nie mógł zapobiec zdarzeniu i jego skutkom 18 . W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się również, że siła wyższa, jako przesłanka egzoneracyjna, powinna być przeszkodą o charakterze bezpośrednim 19 . W konsekwencji zatem to samo zdarzenie, spełniające określo ne powyżej kryteria obiektywne, może w różny sposób oddziaływać na różne podmioty prawa, stanowiąc w niektórych przypadkach siłę wyższą, uniemożliwiającą spełnianie zobowiązań w terminie, a w innych nie stanowiąc przeszkody o takim charakterze. (149) Biorąc pod uwagę wskazane cechy siły wyższej należy dojść do wniosku, że również na gruncie regulacji administracyjnoprawnej adresat zakazu jest zobowiązany do zachowania najwyższej staranności w zakresie podjęcia działań, w celu odwrócenia 60/53, OSNCK 1954/2/35, z dnia 30 kwietnia 1960 r. , I CR 54/62, OSNC 1963/12/262, z dnia 26 sierpnia 1992 r., I PRN 36/92, OSNC 1993/7 - 8/138, z dnia 11 lutego 1997 r., II CKN 78/96, z dnia 24 listopada 2000 r., III CZP 37/00, OSNC 2001/4/56, z dnia 16 stycznia 2002 r., IV CKN 629/00, z dnia 4 września 200 4 r., IV CKN 420/01. Podobnie NSA np. w wyroku z dnia 30 września 2014 r., II GSK 299/13, Legalis nr 1087299. 18 M. Jaśkowska, M. Wilbrandt - Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego , art. 189e kpa, opubl. Lex. 19 Wyrok NSA z 30 września 2014 r., II GSK 299/13, Lex nr 1572663. 53 negatywnych skutków zaist niałej przeszkody tak, aby nie dopuścić do naruszenia zakazu administracyjnego 20 . (150) Nadto, oczywistym jest, że pomiędzy zdarzeniem kwalifikowanym, jako siła wyższa, a naruszeniem prawa musi istnieć bezpośredni związek przyczynowy. Na gruncie prawa cywilnego p odkreśla się, że wystąpienie siły wyższej wywołuje skutek egzoneracyjny jedynie w przypadku, gdy siła wyższa stanowi wyłączną przyczynę niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, czy też szkody {tak: M. Zelek [w:] M. Gutowski (red.), Kodeks cyw ilny. Tom II. Komentarz. Art. 353 – 626. Wyd. 3, Warszawa 2022, Nb. V.3)}. Przyczyna ta musi zaistnieć faktycznie, a nie tylko potencjalnie uniemożliwić wykonanie zobowiązań, uprawnionemu do dochodzenia roszczeń oraz – co istotne – skutkowi temu uprawniony n ie mógł zapobiec {P. Machnikowski [w:] E. Gniewek (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, 2011 r., s. 281, t.5}. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że siły wyższej, a nawet nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu 357 1 k.c., w przypadku działalności gospoda rczej nie stanową zjawiska takie jak spadek poziomu sprzedaży wynikający z przeobrażeń rynku, zwiększenia konkurencji, ewolucji zachowań konsumenckich, czy też zmiany legislacyjne oddziaływujące na warunki prowadzenia działalności gospodarczej, które mają charakter powszechny i zostały wprowadzone drogą ustawy przez prawodawcę krajowego i jako takie wpisują się w ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej (tak m.in. WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 17 lutego 2022, I SA/Gl 1438/21; SO w Płocku w wyroku z dn ia 30 sierpnia 2019 r., I C 588/19). Przy czym nie można powoływać się na siłę wyższą, gdy naruszenie prawa stanowi konsekwencję nieusunięcia skutków jej działania lub gdy siła wyższa została poprzedzona czynnikiem przyczyniającym się do powstania stanu ni ezgodnego z prawem 21 . (151) Należy zauważyć, że podstawowe koncepcje teoretyczne siły wyższej zostały rozwinięte na tle prawa zobowiązań przy jej rozważaniu jako przyczyny usprawiedliwiającej niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania 22 . W tym zakresie uz naje się, że na siłę wyższą (jako na okoliczność egzoneracyjną) może się strona zatem powoływać tylko wtedy, gdy ma ona wpływ na niemożność wykonania przez nią zobowiązania oraz gdy zachodzi bezpośredni związek przyczynowy między siłą wyższą, a niewykonani em 20 Por. wyrok WSA w Warszawie z 26 lipca 2020 r., VI SA/Wa 2285/19, Lex 3050524, wyrok WSA w Rzeszowie z 20 września 2018 r., II SA/Rz 189/19, Lex nr 2557935. 21 H. Knysiak - Sudyka (red.), Kodek s postępowania administracyjnego. Komentarz , art. 189e, wyd. II, WKP 2019. 22 Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., III CZP 30/07, OSNC 2008/5/43. 54 zobowiązania 23 . W zakresie definicji pojęcia siły wyższej, o której mowa w art. 189e k.p.a. oraz innych przepisach prawa administracyjnego, doktryna prawa administracyjnego i orzecznictwo odwołują się do dorobku prawa cywilnego 24 . W przedmiotowym postępow aniu jest to tym bardziej uzasadnione, że naruszenie zakazu administracyjnego powiązane jest z opóźnianiem się w spełnianiu świadczeń pieniężnych, a zatem niewykonaniem zobowiązań cywilnoprawnych. Skoro popełnienie deliktu administracyjnego, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy polega na niewykonaniu zobowiązania – niespełnieniu w terminie świadczenia pieniężnego - to oczywistym jest, że siła wyższa, o której mowa w tym przepisie, musi stanowić przeszkodę w spełnianiu świadczeń pieniężnych. (152) Analizowany p rzepis art. 13v ust. 7 Ustawy wyraźnie wskazuje, że siła wyższa jako przesłanka odstąpienia przez Prezesa Urzędu od wymierzenia kary administracyjnej, znajduje zastosowanie jedynie wówczas, gdy do naruszenia prawa doszło wskutek zdarzenia o takim charakter ze. Konieczne jest zatem, żeby nadmierne opóźnienie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, które stanowi powód wymierzenia tej sankcji, pozostawało w bezpośrednim związku z wystąpieniem siły wyższej. Będzie się on wyrażał w tym, że do naruszenia prawa p onad wszelką wątpliwość nie doszłoby, gdyby nie nastąpienie takiego zdarzenia. (153) Biorąc pod uwagę cytowane wyżej orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego dotyczące siły wyższej jako przyczyny zwolnienia z odpowiedzialności cywilnej (w tym przeszkod y w wykonaniu zobowiązań), jak również spójne z nim orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące siły wyższej jako przesłanki zwolnienia z odpowiedzialności administracyjnej – należy stwierdzić, że zastosowanie art. 13v ust. 7 Ustawy wymaga spełnienia na stępujących przesłanek: − wykazania, że w określonym czasie w okresie objętym postępowaniem w stosunku do strony postępowania działało obiektywne zdarzenie o cechach siły wyższej, tj. zewnętrzne i nadzwyczajne (czyli nagłe i nieprzewidywalne); − wykazania, że działanie siły wyższej stanowiło przeszkodę w spełnianiu świadczeń pieniężnych; 23 Tak również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 września 1971 r ., II CR 388/71, OSNCP 1972/3/58. Rozważania SN dotyczą wprawdzie odpowiedzialności deliktowej za szkodę, ale pozostają aktualne w analizowanej sytuacji. 24 M. Jaśkowska, M. Wilbrandt - Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania ad ministracyjnego , art. 189e kpa, opubl. Lex. Por. też wyrok NSA z 30 września 2014 r., II GSK 299/13, Lex nr 1572663. 55 − wykazania, że strona postępowania nie mogła zapobiec działaniu tej siły i jej następstwom, że nie było przed nią żadnej obrony, nie dawało żadnej alternatywy – tak, że nawet pr zy zachowaniu najwyższej staranności nie mogła ona zapobiec naruszeniu zakazu (przemożny charakter zdarzenia); − wykazania, że działanie siły wyższej doprowadziło do nadmiernego opóźniania się w spełnianiu świadczeń pieniężnych – czyli do naruszenia zakazu u stawowego (związek przyczynowy), czyli wykazania, że gdyby nie działanie siły wyższej, do naruszenia zakazu by nie doszło. (154) Nie ulega przy tym wątpliwości, że wykazanie, że do naruszenia zakazu doszło wskutek działania siły wyższej, należy do adresata zakaz u – czyli do Strony postępowania 25 . (155) Oczywistym jest, iż wyjątków nie wolno interpretować rozszerzająco, co oznacza, że ich wykładnia powinna mieć ścisły charakter. Siła wyższa jako przesłanka zwolnienia z odpowiedzialności cywilnej za niewykonanie zobowiąza nia jest wyjątkiem od zasady dotrzymywania umów. (156) Podobnie na gruncie niniejszego postępowania siła wyższa , jako przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary , stanowi wyjątek od zasady nakładania przez Prezesa Urzędu administracyjnej kary pieniężnej za stwie rdzony delikt administracyjny w postaci naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy, tj. zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych . (157) Strona postępowania, powołując się na inflację oraz wojnę w Ukrainie nie wykazała w sposób wystarczający istnienia bezpośredniego i rzeczywistego związku przyczynowego pomiędzy tymi zdarzeniami, a niewykonaniem obowiązku terminowego regulowania świadczeń pieniężnych. Dlatego też, mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy oraz dokonane ustalenia, Prezes Urzędu nie zna lazł podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej . 3. Wymiar administracyjnej kary pieniężnej (158) Wymierzając wysokość administracyjnej kary pieniężnej Prezes Urzędu w pierwszej kolejności usta lił wysokość kary maksymalnej w oparciu o wzór ustawowy, określony w art. 13v ust. 2 i 2a Ustawy, a następnie dokonał jej miarkowania w oparciu o kwantyfikatory wymiaru kary, określone w art. 13 ust. 2b pkt 1 - 5 Ustawy. W oparciu o przywołane przepisy prawa i mając na względzie całokształt materiału dowodowego Prezes Urzędu zbadał, czy 25 M. Jaśkowska, M. Wilbrandt - Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego , art. 189e kpa, opubl. Lex. 56 w niniejszej sprawie występują okoliczności obciążające lub łagodzące i rozważył, jaki powinny mieć one wpływ na wysokość kary pieniężnej. W ten sposób następuje indywidualiza cja wymiaru kary . 3.1. Maksymalna wysokość kary pieniężnej (159) Zgodnie z art. 13v ust. 2 Ustawy - wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może być większa niż obliczona według następującego wzoru : WK = (WŚ1 x 1%) + (WŚ2 x 2%) + (WŚ3 x 4%) + (WŚ4 x 12%) + (WŚ5 x 24%) gdzie poszczególne symbole oznaczają: − WK - maksymalną wysokość administracyjnej kary pieniężnej, − WŚ1 – sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełn ienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, nie przekracza 30 dni, − WŚ2 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, wynosi od 31 do 60 dni, − WŚ3 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obce j, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełni one w okresie objętym postępowaniem, wynosi od 61 do 120 dni, − WŚ4 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym po stępowaniem, wynosi od 121 do 365 dni, 57 − WŚ5 - sumę wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie lub ich równowartości - w przypadku, gdy zostały wyrażone w walucie obcej, w stosunku do których okres, który upłynął o d dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem albo do dnia jego spełnienia, jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, przekracza 365 dni . (160) Odnosząc się do treści art. 13v ust. 2a Ustawy Prezes Urzędu wskazuje, że dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie i określając zakres przedmiotowy uwzględnił treść art. 13b ust. 4 Ustawy i pominął świadczenia pieniężne: 1) których termin spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania; 2) wynikające z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej; 3) wynikające z transakcji handlowych zawieranych w zakresie dział alności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (161) Prezes Urzędu przedstawił wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w Tabeli A i jednocześnie, wskutek wyliczenia dla każdego z nich liczby dni op óźnienia zakwalifikował każde z tych świadczeń do właściwej grupy opóźnień określanych symbolami od WŚ1 do WŚ 5 . (162) Wartość Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych w poszczególnych grupach opóźnie ń wyniosła (w złotych): 1) WŚ1 = [xxxxxx] 2) WŚ2 = [x xxxxx] 3) WŚ3 = [xxxxxx] 4) WŚ4 = [xxxxxx] 5) WŚ5 = [xxxxxx] (163) W celu obliczenia maksymalnej wartości administracyjnej kary pieniężnej (WK) Prezes Urzędu zastosował wzór określony w art. 13v ust. 2 Ustawy : WK = (WŚ1 x 1%) + (WŚ2 x 2%) + (WŚ3 x 4%) + (WŚ4 x 12%) + (WŚ5 x 24%) (164) W stanie faktycznym niniejszej sprawy, maksymalna kwota administracyjnej kary pieniężnej obliczana jest w oparciu o ustalone wartości WŚ1, WŚ2 i WŚ3 : WK = ( [xxxxxx] x 1%) + ( [xxxxxx] zł x 2%) + ( [xxxxxx] zł x 4%) = [xxxxxx] 58 3.2. Miarkowanie kary pieniężnej (165) Zgodnie z art. 13v ust. 2b Ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13v ust. 1, Prezes Urzędu bierze pod uwagę następujące dyrektywy wymiaru kary: 1) wagę naruszenia; 2) okoliczności naruszenia wykazane przez stronę postępowania; 3) działania podjęte przez stronę postępowania z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia; 4) współpracę strony postępowania z Pr ezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania; 5) spełnienie przez stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóź nienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania. (166) W powyższym zakresie Prezes Urzędu, w toku niniejszego postępowania, wzywał Stronę do opisania przywołanych okoliczności wraz z przedstawieniem materiału dowodowego wskazującego na ich wystąpienie. (167) Biorąc pod uwagę powyższe oraz mając na względzie treść art. 13v ust. 2b pkt 1 - 5 Ustawy , Prezes Urzędu rozważał odrębnie każdą z dyrektyw wymiaru kary w zakresie istnienia okolicz ności łagodzących i obciążających. Zestawiał ze sobą te okoliczności w ramach każdej z dyrektyw, aby ocenić, czy dają one podstawę do złagodzenia lub zaostrzenia kary w ramach danej dyrektywy. 3. 2 . 1. Waga naruszenia (168) W odniesieniu do pierwszej dyrektywy wy miaru kary, czyli wagi naruszenia (art. 13v ust. 2b pkt 1 Ustawy ) , Prezes Urzędu zważył, co następuje. (169) W niniejszym postępowaniu naruszenie prawa ma postać naruszenia ustawowego zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, określ onego w art. 13b ust. 1 i 2 Ustawy. (170) Waga naruszenia w konkretnej sprawie powinna być zatem oceniana w kategoriach stopnia naruszenia ustawowego zakazu. (171) Rozważając wagę naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych należy wziąć pod uwagę stopień naruszenia dóbr i wartości chronionych 59 Ustawą przez sprawcę deliktu administracyjnego. Do dóbr i wartości chronionych przez Ustawę bez wątpienia należy dotrzymywanie przez przedsiębiorców, w obrocie handlowym zobowiązań umownych, p oprzez terminowe regulowanie płatności. (172) Jednocześnie mając na względzie indywidualizację kary, przy ocenie tej należy wziąć również pod uwagę subiektywną stronę skali naruszenia zakazu, w szczególności skalę tego naruszenia w stosunku do skali prowadzonej przez Stronę działalności. (173) W tym miejscu należy jednak wskazać, że sposób kalkulacji kary w oparciu o wzór określony w art. 13v ust. 2 Ustawy uwzględnia już aspekt długości opóźnień w powiązaniu z wartością Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych i w ten sposób podstawowy wymiar kary obejmuje już niejako wagę naruszenia w tym zakresie. Biorąc pod uwagę zastosowany przez ustawodawcę algorytm, w którym przewidział on, że najniższą sankcją objęte są opóźnienia wynoszące od 1 do 30 dni (WŚ1), to wszelkie dodat kowe modyfikacje wysokości nakładanej kary uwzględniające wagę naruszenia, a w tym przypadku jej obniżenie względem kary maksymalnej mogłyby zostać zastosowane z uwzględnieniem opóźnień relatywnie krótkich w odniesieniu do ww. widełek 1 - 30 dni. Za relatywn ie krótkie Prezes Urzędu uznaje o późnienia nieprzekraczające 7 dni . Ale jednocześnie, aby uznać , że takie relatywnie krótkie opóźnienia stanowią o niższej wadze naruszenia, Prezes Urzędu przyjął, że powinny one wystąpić w odniesieniu do co najmniej połowy Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych. (174) W toku postępowania Prezes Urzędu ustalił, że: • suma wartości świadczeń pieniężnych spełnionych przez Stronę z opóźnieniem nieprzekraczającym 7 dni wynosi [xxxxxx] [xxxxxx] sumy wartości wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych tj. [xxxxxx] • suma wartości świadczeń pieniężnych spełnionych przez Stronę z opóźnieniem przekraczającym 7 dni wynosi [xxxxxx] [xxxxxx] sumy wartości wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych tj . [xxxxxx] (175) W skazać należy, iż w większości przypadków opóźnienie przekraczał o 5 dni, które uwzględniane są w prezentowanych przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii zestawieniach zbiorczych 26 , opar tych o sprawozdania o stosowanych terminach zapłaty, o których mowa w art. 13a ust. 1 Ustawy. O ile, na gruncie Ustawy, opóźnienie wynoszące nawet 1 dzień stanowi przejaw nieterminowego spełniania świadczeń pieniężnych, o tyle dane wskazane w sprawozdaniac h przywołanego ministerstwa (w podziale na poszczególne kategorie opóźnień) może stanowić punkt odniesienia przy dokonywaniu oceny wagi 26 https://www.gov.pl/web/rozwoj - technologia/sprawozdania - o - stosowanych - terminach - zaplaty 60 naruszenia. Kontynuując wskazać należy, że jeżeli chodzi o liczbę Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych to w prezentow anej Tabeli A wynosi ona [xxxxxx] liczba dni opóźnienia przekraczała wspomniane 5 dni. (176) Biorąc pod uwagę, że ponad połowa wszystkich Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych pod względem wartośc i została spełniona przez Stronę z opóźnieniami przekraczającymi 7 dni, w ocenie Prezesa Urzędu, nie można w realiach niniejszej sprawy mówić o mniejszej wadze naruszenia, która mogłaby zostać uwzględniona przy wymiarze kary jako okoliczność łagodząca. (177) Jed nocześnie wskazać należy, że ustalenia powyższe nie stanowią podstawy do oceny wagi naruszenia jako znacznej, która mogłaby skutkować niekorzystnym dla Strony zaostrzeniem kary. Wobec powyższego, Prezes Urzędu uznaje tę okoliczność za neutralną , tj. nie ma jącą wpływu na ustalenie wysokości nakładanej kary pieniężnej. 3. 2 . 2. Okoliczności naruszenia wykazane przez Stronę postępowania (178) Rozpatrując drugą dyrektywę wymiaru kary, czyli okoliczności naruszenia wykazane przez Stronę postępowania (art. 13v ust. 2b pk t 2 Ustawy), Prezes Urzędu zważył , co następuje. (179) Przez okoliczności naruszenia należy rozumieć okoliczności , w jakich doszło do naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, składające się na sytuację faktyczną lub praw ną, w której znajdowała się Strona postępowania, w okresie objętym postępowaniem. Nie ma przy tym wątpliwości, że okoliczności te powinny pozostawać w związku przyczynowym z naruszeniem zakazu, a zatem z powstaniem stanu nadmiernego opóźniania się ze spełn ianiem świadczeń pieniężnych. (180) W zakresie okoliczności naruszenia Strona postępowania powołuje się na fakt otrzymywania płatności od swoich kontrahentów po terminie. W piśmie z dnia 28 grudnia 2023 r. Strona postępowania wskazała, że [xxxxxx] Pismem z dnia 14 listopada 2024 r., St rona postępowania przekazała informacje o łącznej wartości wymagalnych w okresie objętym postępowaniem świadczeń pieniężnych (należności od kontrahentów), które nie zostały spełnione na rzecz Strony lub zostały spełnione na jej rzecz po terminie z podziałe m na miesiące w okresie objętym niniejszym postępowaniem, tj. styczeń, luty, marzec 2023 r. oraz wskazaniem opóźnień w przedziałach: nie więcej niż 5 dni, 6 do 30 dni, 31 do 60 dni, 61 do 120 dni, więcej niż 120 dni. Łączna suma należności przekazanych prz ez Stronę postępowania w wyżej wskazanym okresie wyniosła [xxxxxx] . Prezentowane przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii zestawienia zbiorcze 27 , oparte o sprawozdania o 27 https://www.gov.pl/web/rozwoj - technologia/sprawozdania - o - stosowanych - terminach - zaplaty 61 stosowanych terminach zapłaty, dotyczące świadczeń nieotrzymanych w ter minie przez Stronę postępowania kształtują się na podobnym poziomie. (181) Z uwagi na powyższe, tj. wartości świadczeń pieniężnych otrzymanych przez Stronę po terminie płatności w wysokości [xxxxxx] , i w świetle ustaleń dokonanych w niniejszym p ostępowaniu Prezes Urzędu stwierdził, iż jest to wartość wyższa od ustalonej sumy wartości Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, która wynosi [xxxxxx] . (182) Z powyższych względów, okoliczność tę Prezes Urzędu uwzględnił na korzyść Strony przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej jako okoliczność łagodząca pod postacią ograniczonego wpływu Strony na całość opóźnień. (183) Odnosząc się natomiast do argumentu otrzymywania faktur po terminie płatności, zdaniem Prezesa Urzędu, otrzymanie przez Stronę zamówionych towarów czy też wykonanie na rzecz Strony zamówionych usług, nakłada na Stronę obowiązek wywiązania się z zawartej transakcji handlowej, tj. do spełnienia świadczenia pieniężnego w ustalonym terminie. Należy podkreślić, że faktura nie jest elementem stosunku zobowiązaniowego, w tym umowy sprzedaży, a ma ona przede wszystkim znaczenie dla wykonania obowiązków podatkowych i powinna być następstwem wcześniej zawartej umowy, ale umowy nie może zastępować. Co do zasady, ewentualne uchybi enia normom prawa podatkowego nie wpływają na skuteczność i ważność umowy sprzedaży oraz nie modyfikują obowiązków stron umowy, co potwierdza również orzecznictwo cywilne i administracyjne 28 . Brak lub opóźnienie doręczenia dokumentu księgowego, jakim jest f aktura , nie zwalnia dłużnika z obowiązku dokonania w ustalonym terminie zapłaty za dostarczone towary lub wykonane usługi. Niewywiązanie się przez sprzedającego z obowiązku wystawienia faktury może natomiast skutkować powstaniem po jego stronie odpowiedzia lności za wywołaną tym szkodę polegającą na niemożności odliczenia podatku VAT. W ocenie Prezesa Urzędu powyższe znajduje zastosowanie szczególnie w profesjonalnym obrocie handlowym (a za taki należy uznać transakcje handlowe w rozumieniu Ustawy) w którym dłużnik – stosownie do brzmienia art. 355 § 1 Kodeksu cywilnego – obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Zgodnie z art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzon ej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Oznacza to, że nieotrzymanie faktury nie wyklucza konieczności spełnienia świadczenia pieniężnego w sytuacji, w której druga strona transakcji h andlowej 28 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach V Wydział Cywilny z dnia 20 kwietn ia 2016 r. V ACa 701/15, Wyrok SO Łódź z dnia 6 maja 2015 r. X GC 831/14, Wyrok WSA Gorzów Wielkopolski z dnia 17 kwietnia 2007 r. I SA/Go 160/06. 62 prawidłowo wykonała swoje zobowiązanie - w omawianych przypadkach o charakterze niepieniężnym. Co więcej, przepisy kodeksu cywilnego regulujące essentialia negotii poszczególnych umów (w tym także przepisy dotyczące umowy sprzedaży i umowy o świad czenie usług) nie wprowadzają jako przedmiotowo istotnego składnika treści czynności prawnej obowiązku doręczenia kontrahentowi faktury VAT. W związku z powyższym okoliczność otrzymania faktury po umownym terminie płatności , Prezes Urzędu uznał za neutraln ą, tj. nie mającą wpływu na ustalenie wysokości nakładanej kary pieniężnej. (184) Ponadto w toku post ę powania Strona wniosła o „Umorzenie postępowania z uwagi na brak nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę na podstawie art. 13u ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych”. (185) Odnosząc się do powyższego, należy zauważyć, że analiza materiału dowodowego wykazała, że w badanych okresie postępowania tj. od 1 stycznia 2023 r. do 31 marca 2023 r. w nini ejszej sprawie, istnieją podstawy do stwierdzenia, że Strona naruszyła zakaz ustawowy , o którym mowa w art. 13b ust. 1 Ustawy, a zatem popełniła delikt administracyjny polegający na nadmiernym opóźnianiu się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych , natomiast z zebranego materiału dowodowego wynika, że suma Zakwestionowanych Świadczeń Pieniężnych, co do których Prezes Urzędu ustalił, że zostały one spełnione przez Stronę postępowania po terminie albo nie zostały przez nią spełnione do ostatniego dnia okresu obj ętego postępowaniem wynosi [xxxxxx] tj. więcej niż suma 2 000 000 złotych. Tym samym przesłanka wskazana przez Stronę postępowania nie znalazła w tym przypadku zastosowania, gdyż jak wskazuje przepis a rt. 13b. 2. Ustawy – Nadmierne op óźnianie się ze spełnionych świadczeń pieniężnych przez podmiot, o którym mowa a art. 2, niebędący podmiotem publicznym, ma miejsce w przypadku, gdy w okresie 3 kolejnych miesięcy suma wartości wymagalnych świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnion ych po terminie przez ten podmiot wynosi co najmniej 2 00 000 złotych. (186) Kolejno Strona postępowania wniosła o „Ewentualne odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w stosunku do CONTIMAX S.A. na podstawie art. 13v ust. 6, art. 13v ust 7 lu b 13v ust. 8 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych wobec faktu, że do przypadku nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych doszło na skutek działania siły wyższej, czyli na podstawie art. 13v ust. 7 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, dalej: „Ustawa nowelizująca” oraz ustawy o finansach publicznych, co wynika z prezentowanych poniżej 63 raportów rynku w zakresie przetwór stwa ryb oraz znanych z urzędu Prezesowi Urzędu sytuacji koncentracji na tym rynku” . (187) Odnosząc się do powyższego wniosku Strony postępowania, Prezes Urzędu przedstawił swoje stanowisko w pkt. 2 (pt. przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary) stwierdzając, i ż analiza i ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wykazała, aby do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę doszło na skutek działania siły wyższej a zatem Prezes Urzędu nie znalazł podstaw do odstąpieni a od wymierzenia kary na podstawie art. 13v ust. 7 Ustawy. (188) Kolejno Stron a postępowania wn iosła : „Ponadto dodatkową przesłanką wniosku o odstąpienie jest fakt, że CONTIMAX S.A. otrzymywał płatności od kontrahentów po terminie a z kolei faktury do zapłaty pr zez CONTIMAX były przesyłane bez umów, ale na postawie faktur a faktury docierały, w wielu przypadkach w tym samym dniu parę dni przed albo po terminie płatności oznaczonego w fakturach, do CONTIMAX S.A. i tym samym brak było już od samego początku zapłaty danej faktury w terminie wskazanym przez kontrahenta, skoro była ona dostarczona do CONTIMAX S.A. w dniu albo po terminie płatności danej faktury, czyli wniosek o odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w stosunku do CONTIMAX S.A. na podstawie art. 13v ust. 6 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, dalej: „Ustawa”, w związku z art. 3 ust. 6 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnie niom w transakcjach handlowych, dalej: „Ustawa nowelizująca” oraz ustawy o finansach publicznych”. (189) W odpowiedzi na powyższy wniosek w kontekście otrzymywania płatności od kontrahentów po terminie tj. należności, Prezes Urzędu odniósł się w akapicie 17 9 – 1 81 i uwzględnił tę przesłankę na korzyść Strony przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej. Niemniej jednak należy stwierdzić, iż art. 13v ust. 6 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych w z wiązku z nowelizacją ustawy został uchylony, tym samym nie znajduje zastosowania do post ę powań wszczętych po zmianie ustawy. Zgodnie z art. 3 ust. 6 przywołanej ustawy nowelizującej do postępowań w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadcze ń pieniężnych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Powyższy przepis intertemporalny nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie z uwagi na wszczęcie postępowania w dniu 31 października 2023 roku, podczas gdy zmieniona ustawa weszła w życie w dniu 8 grudnia 2022 roku. Tym samym niniejsze postępowanie nie jest objęte cezurą czasową przepisów intertemporalnych. Co 64 zaś tyczy się możliwości ods tąpienia od podejmowania w stosunku do zobowiązanego czynności zmierzających do wykonania zobowiązania, to zgodnie art. 42 ust. 6 ustawy o finansach publicznych 29 , taka możliwość istnieje wówczas, gdy zachodzą przesłanki odstąpienia przez jednostki finansów publicznych od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Prezes Urzędu w realiach rozpoznawanej sprawy nie dostrzega szczególnych okoliczności przemawiających za zaniech aniem egzekucji. (190) Kolejno Strona post ę powania wniosła o p ozostanie na pouczeniu CONTIMAX S.A. na podstawie art. 13v ust. 6 Ustawy, w związku z art. 3 ust. 6 Ustawy nowelizującej oraz ustawy o finansach publicznych, że zgodnie z art. 13b ust. 1 Ustawy zakaz ane jest nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmioty, o których mowa w art. 2 Ustawy, niebędące podmiotami publicznymi, a naruszenie przez CONTIMAX S.A powyższego zakazu może skutkować nałożeniem, w drodze decyzji, administ racyjnej kary pieniężnej obliczonej na podstawie art. 13v ust. 1 i 2 Ustawy. (191) Odnosząc się do powyższego, stwierdzić należy, że zasadniczą reakcją administracyjnoprawną na stwierdzone nadmierne opóźnienie w transakcjach handlowych jest nałożenie przez Prez esa Urzędu kary pieniężnej. Przepisy ustawy nie przewidują możliwości poprzestania na pouczeniu zamiast administracyjnej kary pieniężnej. Mimo przyznanego Prezesowi Urzędu przez ustawodawcę w art. 13v ust. 1 Ustawy uznania administracyjnego , odstępstwo od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest instytucją o charakterze wyjątkowym, gdyż zasadą jest karanie za stwierdzony delikt administracyjny, a nie odstępowanie od ukarania. Organ nie posiada tu arbitralnej swobody. Możliwość zwolnienia z kary - pom imo naruszenia przepisów ustawy - może znaleźć uzasadnienia jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Za taki uzasadniony przypadek można uznać sytuację, gdy nałożenie kary pieniężnej byłoby sprzeczne z funkcją tej kary - prewencyjną i represyjną (zob. wyr. WSA w Warszawie z 5.9.2023 r., V SA/Wa 2617/22 , Legalis) czy prowadziłoby do pogłębiania zatorów płatniczych w danym sektorze . Tego rodzaju sytuacja nie występuje jednak w realiach niniejszej sprawy. (192) Kolejnym wnioskiem Strony postpowania był wniosek o zastosowa nie jedynie tzw. działań „miękkich“ wobec CONTIMAX S.A. przez Prezesa U rzędu poprzez umorzenie wszczętego postępowania i poprzestanie na pouczeniu Strony, która już na dzień dzisiejszy wdrożyła wiele działań mających na celu monitorowanie płatności i przec iwdziałanie opóźnieniom w płatnościach, co zbieżne jest z samymi celami Ustawy, której celem nie jest nakładanie 29 Dz.U. z 2021 r. poz. 305 65 kar administracyjnych ale zapewnienie, iż mikro, mali i średni przedsiębiorcy będą otrzymywali należności w terminie . (193) W odniesieniu do powyższe go, wypada zauważyć, że ratio legis art. 13ca Ustawy jest możliwość występowania przez Prezesa U rzędu w sprawach z zakresu przeciwdziałania nadmiernemu opóźnianiu się ze spełnieniem świadczeń pieniężnych, bez uprzedniego wszczynania postępowania, do podmio tów, o których mowa w art. 2 Ustawy. W ramach tej ścieżki przedsiębiorca ma prawo, a nie obowiązek, udzielenia odpowiedzi. Umożliwia to rozwianie przez przedsiębiorcę wątpliwości Prezesa U rzędu jeszcze przed wszczęciem przez niego postępowania. W konsekwen cji stosowanie tzw. wystąpień miękkich stanowi prewencyjną reakcję na naruszenie przepisów Ustawy bez podejmowania formalnych działań. Oznacza to, że stosowanie tego instrumentu nie jest możliwe na etapie wszczętego i prowadzonego już postępowania. (194) Należ y wskazać, że niniejsze p ostępowanie zostało wszczęte przez Prezesa Urzędu na postawie art. 13 ust. 2 Ustawy, który stanowi, że Prezes Urzędu wszczyna postępowanie , jeżeli posiadane informacje wskazują na wystąpienie nadmiernego opóźniania się ze spełniani em świadczeń pieniężnych , zaś w szczęcie postępowania poprzedza przeprowadzana przez Prezesa Urzędu analiza prawdopodobieństwa nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych (art. 13 ust. 3 Ustawy). Z kolei, art. 13ca Ustawy stanowi, że Pr ezes Urzędu może wystąpić do podmiotów, o których mowa w art. 2, niebędących podmiotami publicznymi, w sprawach z zakresu przeciwdziałania nadmiernemu opóźnianiu się ze spełnieniem świadczeń pieniężnych. Zgodnie więc z literalnym brzmieniem ww. przepisu, w ystąpienie Prezesa Urzędu ma charakter fakultatywny. Tym samym, przepisy Ustawy nie obligują w żaden sposób Prezesa Urzędu do zastosowania wystąpienia miękkiego przed wszczęciem postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pie niężnych. Jego celem jest bowiem wczesna sygnalizacja potencjalnych nieprawidłowości i umożliwienie przedsiębiorcy dobrowolnego ich usunięcia. Przepis ten nie nakłada jednak na organ obowiązku każdorazowego występowania do podmiotu objętego analizą. To dok onywane przez Prezesa Urzędu analizy prawdopodobieństwa nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych stanowią niezbędną i jednocześnie wystarczającą przesłankę wszczęcia postępowania administracyjnego. Okoliczności naruszenia przez Stron ę zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych , o których mowa w art. 13v ust. 2b Ustawy, należy przy tym rozumieć jako zdarzenia związane z działalnością gospodarczą Strony postępowania lub mające bezpośredni wpływ na tę działaln ość w okresie objętym postępowaniem. 66 (195) Odnosząc się do wniosku Strony postępowania o objęcie tajemnicą przedsiębiorstwa Contimax S.A. oraz o ograniczenie prawa wglądu do materiałów stanowiących tajemnicę Spółki, w razie, gdyby te materiały miały stać się mat eriałem dowodowym w jakimkolwiek postępowaniu przed Prezesem U rzędu . (196) W świetle ogólnych zasad postępowania administracyjnego, według których toczy się postępowanie w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, obowiązkiem orga nu administracyjnego jest zapewnienie stronom jawności postępowania. Prawo wglądu do akt sprawy jest więc jednym z uprawnień procesowych strony, zaś jego realizacja stanowi gwarancję ogólnej zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, wyrażonej w art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym kontekście, art. 69 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania określonej w kodeksie postępowania administracyjnego. (197) Mając na uwadze zatem fakt, iż co d o zasady – o czym była mowa powyżej - tylko strona ma prawo wglądu do akt sprawy, nie istnieje potrzeba ograniczania komukolwiek tego uprawnienia. Tym bardziej, że strona nie wskazała komu należałoby prawo wglądu ograniczyć. (198) Nadto, Prezes Urzędu w przedmio cie wniosku o ograniczenie prawa wglądu rozstrzygnął postanowieniem z dnia 25 lipca 2025r. (199) Wypowiadając się co do zgromadzonego materiału dowodowego w piśmie z dnia 16 czerwca 2025 r. Strona post ę powania , nie kwestionując ustaleń Prezesa Urzędu w zakresie opóźnień w spełnianiu świadczeń pieniężnych w okresie objętym postępowaniem, zaakcentowała ustalon ą przez Prez es a U rzędu wartość nieotrzymanych przez Stronę w terminie należności od swoich kontrahentów na kwotę prawie 74 mln złotych . Według Strony post ę pow ania fakt [xxxxxx] Spółka stwierdziła, iż nie można jej zarzucać, aby celowo korzystała na utrzymywaniu nieterminowych płatności lub była podmiotem narz ucającym taki sposób działania na rynku. Strona post ę powania podkreśliła, iż jest firmą rodzinną, ze 100% kapitałem polskim, prowadzi działalność produkcyjną o dużym poziomie kapitałochłonności, co naraża ją na ryzyko braku środków pieniężnych, w sytuacji nieterminowego ich otrzymania przez kontrahentów. Jako firma rodzinna nie dysponuje tak dużymi możliwościami właścicielskiego dofinansowywania, jak spółki w dużych grupach kapitałowych. Strona postępowania ponadto wskazała na pozyskiwanie dodatkowych źród e ł finansowania w badanych okresie tj. [xxxxxx] co winno stanowić podstawę dla obniżenia wymiaru kary w świetle art. 13v ust. 1 i ust. 2 b) pkt. 3 Ustawy, ponadto Strona post ę powania s twierdziła, iż finansując się właścicielsko czy bankowo, ni e była 67 podmiotem, który celowo narzucałby czy wykorzystywałby swoją pozycję rynkową do kredytowania się kosztem kontrahentów. (200) Biorąc pod uwagę powyższ ą przesłankę otrzymywania nieterminowych płatności przez swoich kontrahentów Prezes Urzędu odniósł się do okoliczności w akapicie 179 - 181 oraz 189 - uwzględnił wskazan ą o koliczność na korzyść Strony przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej, jako okoliczność łagodzącą . Niemniej, w ocenie Prezesa Urzędu obniżenie z powyższego powodu administrac yjnej kary pieniężnej do 10% jej maksymalne j wysokości w rozumieniu art. 13v ust. 2 Ustawy , zgodnie z wnioskiem Strony, przeczyłoby celowi sankcji, stając się jedynie pozorną reakcją organu administracji publicznej na naruszeni e prawa. Według Trybunału Kon stytucyjnego, istotą administracyjnych kar pieniężnych jest mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego przestrzegania norm prawa powszechnie obowiązującego, w tym spełniania obowiązków na rzecz państwa 30 . Oznacza to, że sankcje administracyjne ma ją przede wszystkim znaczenie prewencyjne, a istotą kary administracyjnej jest przymuszenie adresatów norm prawnych do respektowania nakazów i zakazów 31 . Jednocześnie, podstawowy – prewencyjny – charakter sankcji administracyjnych nie wyklucza ich instrumen talnego charakteru represyjnego. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że postulowane przez Stronę orzeczenie administracyjnej kary pieniężnej w wymiarze odpowiadającym 10% maksymalnej wysokości kary w rozumieniu art. 13v ust. 2 Ustawy stanowiłoby nieadekwatną odpowiedź na delikt administracyjny. K ara ma być bowiem odczuwalną dolegliwością dla Strony, jako reakcja na naruszenie przepisów, ale także wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość, i to zarówno dla podmiotu karanego jak i inny ch przedsiębiorców dopuszczających się naruszenia zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych , a takiego charakteru nie miałaby kara obniżona zgodnie z oczekiwaniami Strony. W kwestii sytuacji finansowej Strony post ę powania Preze s Urzędu odniósł się w akapicie 144 Decyzji . N ależy również zauważyć, iż w treści Sprawozdania Zarządu z działalności CONTIMAX Spółka Akcyjna w okresie od 1 lipca 2022 do 30 czerwca 2023 32 sporządzonego za rok obrotowy kończący się 30 czerwca 202 3 r., w pun kcie 3 (Efekty z działalności Spółki) wskazano, iż efekty prowadzonej działalności Spółki sparametryzowane danymi ekonomicznymi są w jej ocenie satysfakcjonujące. Wynik netto Spółki za okres 1 lipca 2022 – 30 czerwca 2023 wyniósł 17 627 733,32 zł. 30 Wyrok TK z dnia 1 marca 1994 r., U. 7/93, OTK ZU 1994, cz. I, poz. 5. 31 Wyrok TK z dnia 15 stycznia 2007 r., P 19/06, OTK ZU nr 1/A/2007, poz. 2 32 https://ekrs.ms.gov.pl/rdf/pd/search_df 68 (201) Odnośni e do ponownego wniosku Strony post ę powania o odstąpienie przez Prezesa Urzędu od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 13v ust. 7 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (da lej: Ustawa); Prezes Urzędu przedstawił swoje stanowisko w pkt. 2 (pt. przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary) stwierdzając, iż analiza i ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wykazała, aby do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę doszło na skutek działania siły wyższej , a zatem Prezes Urzędu nie będzie miał podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 13v ust. 7 Ustawy. 3. 2.3 . Działania podjęte przez S tronę postępowania z własnej i nicjatywy w celu zaprzestania naruszenia (202) Rozważając trzecią dyrektywę wymiaru kary , tj. działania podjęte przez S tronę postępowania z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia (art. 13v ust. 2b pkt 3 Ustawy), Prezes Urzędu zważył, co następuje. (203) W z akresie działań podjętych przez Stronę postępowania z własnej inicjatywy w celu zaprzestania naruszenia - Strona wskazuje na dodatkowe finansowani a . Strona postępowania w piśmie z dnia 28 grudnia 2023 r. wskazał a , iż ratując płynność finansową w analizowan ym okresie I kwartału 2023 r., pozyskała leasingi na już zakupione maszyny i urządzenia na łączną kwotę ok. [xxxxxx] zł. S trona wskaz ała również na wprowadzenie usprawnień do systemu księgowego, które mają na celu kontrolę płynności i terminów płatnoś ci . S trona oświadczyła, iż wprowadziła i nadal wprowadza mechanizmy mające na celu zaprzestanie powstawaniu sytuacji zaległości płatniczych . Ponadto wraz z pismem dnia 28 grudnia 2023 r. Strona postępowania załączyła - Instrukcj ę dotycząc ą wewnętrznej proc edury w zakresie przeciwdziałania n admiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych w Spółce Contimax spółka akcyjna z siedzibą w Bochni , która ma na celu zapewnienie należytej realizacji obowiązków Spółki wynikających z ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o prze ciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (dokument podpisany przez prezesa zarządu Andrzeja Cieślika w dniu 27 grudnia 2023 r.) (204) W ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności te nie stanowią działań podjętych przez Stronę w celu zaprzestania n aruszenia. Prezes Urzędu podkreśla przy tym, że każdorazowo ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej ciąży tylko i wyłącznie na przedsiębiorcy, a jakiekolwiek nieprawidłowości w organizowaniu tej działalności (np. w zakresie obiegu dokumentów księgowyc h i finansowych) obciążają wyłącznie tego przedsiębiorcę . 69 (205) W ocenie Prezesa Urzędu, opisane przez Stronę okoliczności ( działania związane ze zmianą procedur w zakresie spełniania zobowiązań (m.in. wprowadzenie Instrukcj i dotycząc ej wewnętrznej procedury w z akresie przeciwdziałania ) nie stanowią działań podjętych przez Stronę w celu zaprzestania naruszenia. Wykładnia językowa unormowania art. 13v ust. 2b pkt 3 Ustawy przekonuje, że intencją ustawodawcy jest swoiste premiowanie sprawcy deliktu administracyjneg o, który wykazał inicjatywę w zakresie usunięcia stanu bezprawności, niezależnie od skuteczności, efektywności podjętych działań. Wypada jednak zauważyć, że dyspozycja tego przepisu dotyczy zaprzestania „naruszenia” (konkretnego, istniejącego przedmiotu po stępowania), a nie „naruszeń” (nieokreślonych, mogących powstać w przyszłości). W grę wchodzą tutaj w szczególności działania mające na celu pozyskanie źródeł finansowania spłaty zobowiązań, czy też uzyskanie prolongaty zapłaty od wierzyciela. Takich dział ań pozostających w związku z istniejącymi już nadmiernymi opóźnieniami w spełnianiu świadczeń pieniężnych w okresie objętym niniejszym postępowaniem, Strona nie wykazała. (206) Strona post ę powania w piśmie z dnia 16 czerwca 2025 r. w odpowiedzi na Zawiadomienie z 28 maja 2025 r. ponownie wskazała, iż podjęła szereg czynności mających na celu usunięcie ryzyka naruszenia przepisów Ustawy w przyszłości, nie przedstawiając na tę okoliczność jakichkolwiek dowodów świadczących o działaniach podjętych w badanym okresie . Wypada zauważyć, że przesłanką obniżenia kary na podstawie art. 13v ust. 2b pkt 3 Ustawy jest podjęcie konkretnych działań prewencyjnych z własnej inicjatywy Strony, a nie w odpowiedzi na aktywność organu administracji publicznej. Tymczasem żaden obiekty wny dowód nie wspiera twierdzeń zawartych w odpowiedzi na Zawiadomienie , że swoiste działania naprawcze podjęła ona przed wszczęciem niniejszego postępowania , co świadczyłoby o własnej inicjatywie takich działań . W szczególności należy podkreślić, że inter korporacyjna procedura przeciwdziałania nadmiernym opóźnieniom została podpisana przez prezesa zarządu Strony w dniu 27 grudnia 2023 r., co w chronologii zdarzeń nastąpiło już po wszczęciu postępowania przez Prezesa Urzędu, a mianowicie 31 października 202 3 r. Tym samym, kwestionowanie ustaleń Prezesa Urzędu co do niewykazania w realiach sprawy przesłanki z art. 13v ust. 2b pkt 3 ma charakter czysto polemiczny niepoparty obiektywnymi dowodami . (207) Biorąc pod uwagę powyższe , Prezes Urzędu uzna ł, że wskazane prz ez Stronę działania nie zostały udowodnione , a tym samym, nie mogą zostać uznane za okoliczność łagodzącą przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej . 70 3. 2 . 4. Współpraca Strony postępowania z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przy czynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania (208) W zakresie współpracy Strony z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania, należy wskazać co następuje . (209) Pr ezes Urzędu nie kwestionuje, że w toku postępowania Strona podjęła współpracę z Prezesem Urzędu, współdziałając w jego przebiegu. Wskazać jednak należy, że w toku postępowania Prezes Urzędu kilkukrot nie wzywał Stronę do prawidłowego przedstawienia danych d otyczących jednego wariantu terminu zapłaty świadczeń pieniężnych. Strona post ę powania co do zasady odpowiadała na kierowane do niej wezwania, z zastrzeżeniem, że terminy na przekazanie informacji i dokumentów były przez Prezesa Urzędu każdorazowo przedłuż ane na wniosek Strony. Niemniej n a gruncie niniejszego postępowania nie można stwierdzić, aby Strona w sposób szczególny współpracowała z Prezesem Urzędu, w szczególności, aby z własnej inicjatywy przyczyniła się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia po stępowania. (210) Wskazać należy, że w toku prowadzonego post ę powania Strona przekazywała rozbieżne informacje na temat rodzaju umów na dostawę towarów i usług, o które Strona była niejednokrotnie wzywana. Należy zauważyć, iż w odpowiedzi na wezwanie nr 3 w prze kazanym pliku - [xxxxxx] Strona oświadczyła, iż terminy we wskazanych transakcjach zostały ustalane na podstawie oświadczeń ustnych z kontrahentami, natomiast w kolejnych pismach Strona przekazywała umowy pisemne na dostawę to warów lub usług zawarte z kontrahentami: • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] • [xxxxxx] (211) Ponadto, należy również wskazać, iż Strona post ę powania oświadczy ła w przekazanym pliku - [xxxxxx ] iż z kontrahentami [xxxxxx] oraz [xxxxxx] terminy płatności zostały ustalone na podstawie umów ustnych, natomiast w odpowiedzi na w ezwania Prezesa 71 Urzędu z dnia 3 czerwca 2024 r. wskazani kontrahenci przekazali umowy na dostawę towarów lub usług zawarte ze Stroną postępowania. (212) W skazać należy również , że Strona post ę powania nie odebrała pisma Preze sa Urzędu skierowanego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki ePUAP dnia 25 lutego 2025 r. tj. Wezwania 6. Dokument nie został odebrany przez Adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a., w związku z art. 158 ust. 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych, tym samym z dniem 12.03.2025 r. pismo z dnia 25 lutego 2025 r. uznano za doręczon e. (213) Wypowiadając się co do zgromadzonego materiału dowodowego w piśmie z dnia 16 czerwca 2025 r. Strona post ę powania podniosła przesła nkę miarkowania kary dotyczącą współpracy z Prezesem. Strona stwierdziła , iż podjęła wszelkie działania mające na celu prawidłową współpracę z Prezesem Urzędu. [xxxxxx] Biorąc pod uwagę powyższe , Prezes U rzędu poddaje w wątpliwość twierdzenia Strony post ę powania ; dotyczące staranności, prawdziwości czy kompletno ści przekazywan ych danych . N ależy stwierdzić, iż w toku post ę powania Strona przekazywała rozbieżne informacje dotyczące umów na dostawy towarów i usług , o które była niejednokrotnie wzywana (akapit 209 - 210) . Odnosząc się do terminowości przekazywanych w t oku postępowania informacji należy zauważyć: Wezwanie nr 6 z dnia 25 lutego 2025 r. ( zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a., w związku z art. 158 ust. 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych w dniu 12 marca 2025 r. uznano za doręczon e ) – termin na odpowiedź wyno sił 21 dni (tj. do 2 kwietnia 2025 r.) – Strona post ę powania terminowo przekazała tylko część dokument ów o które została wezwana w Wezwaniu nr 6. Strona post ę powania kolejnym pismem wniosła o przedłużenie terminu na ustosunkowanie się do wezwania nr 6 i zg odnie z wnioskiem termin został Stronie przedłużony do 16 kwietnia 2025 r. N atomiast kolejna część dokumentacji została przekazana 24 kwietnia 2025 r. – po terminie ustalonym w piśmie . Kolejnym pismem z 30 kwietnia 2025 r. - już po ustalonym terminie , Stro na ponownie wniosła o kolejny termin na odpowied ź na Wezwanie nr 6. Prezes Urzędu wyznaczył ostateczny termin odpowiedzi na wezwanie do 9 maja 2025 r. Biorą c pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż termin na odpowiedź na wezwanie nr 6 był przedłużany Stro nie post ę powania wielokrotnie, zaś wniosek o przedłużenie terminu na wykonanie wezwania został złożony już po jego upływie, przez co Strona w pełni świadomie narażała się na konsekwencje prawne nieudzielenia informacji żądanych przez Prezesa Urzędu . Wypada zauważyć, że stosownie do art. 13t ust. 1 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach 72 handlowych, jeżeli przedsiębiorca nie udzieli informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 13f lub udzieli informacji nieprawdziw ych lub wprowadzających w błąd, to Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na tego przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości do 5% przychodu osiągniętego w poprzednim roku podatkowym , ale nie więcej niż równowartość 50000000 euro. W t ych okolicznościach wnioskowanie, że współpraca Strony z Prezesem Urzędu wykraczała poza pewien standard poprawności, przez co zasługiwała na szczególne premiowanie w postaci obniżenia administracyjnej kary pieniężnej, lokuje się wyłącznie w sferze życzeni owej i nie znajduje racjonalnego uzasadnienia. Dokonując oceny współprac y Strony z Prezesem Urzędu można wysnuć zupełnie odmienne wnioski co do rzekomej „staranności, prawdziwości, kompletności” czy terminowości udzielanych przez Stronę informacji. (214) Reasum ując, Prezes Urzędu nie uwzględnił wniosku Strony o obniżenie administracyjnej kary pieniężnej z uwagi na współpracę z organem. Niemniej, mimo że aktywność Strony w zakresie przyczyniania się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania nie odpowi adała pewnym standardom poprawności , rzetelności , Prezes Urzędu nie zdecydował się potraktować tej okoliczności na niekorzyść Strony, jako okoliczności obciążającej . 3. 2 . 5 Spełnienie przez Stronę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia Stronie postanowienia o wszczęciu postępowania (215) Odnosząc się do ostatniej dyrektyw y wymiaru kary, tj. spełnieni a przez S tro nę postępowania wszystkich niespełnionych w terminie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania , Prezes Urzę du nie stwierdził w niniejszej sprawie zaistnienia powyższej okoliczności. (216) Strona post ę powania w piśmie z dnia 16 czerwca 2025 r. w odpowiedzi na Zawiadomienie z 28 maja 2025 r. wskazała, iż spełniła wszystkie świadczenia objęte kontrolowanym okresem, lecz w toku postępowania Strona nie przedstawiła żadnych dowodów na tę okoliczność . B ezwzględnym warunkiem możliwości złagodzenia wymiaru administracyjnej kary pieniężnej jest nie tylko spełnienie wszystkich wymagalnych świadczeń pieniężnych w przywołanym term inie, ale także zapłata odsetek ustawowych , co Strona postępowania winna wykazać w toczącym się postępowaniu . Wobec braku dowodów na spełnienie świadczeń pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi nie później niż w terminie 60 dni od dnia doręczenia Stronie p ostanowienia o wszczęciu postępowania, Prezes Urzędu nie 73 zamierza tej okoliczności uznać za łagodzącą przy ustalaniu wymiaru kary. Jednocześnie należy wskazać, że niespełnienie tej przesłanki nie stanowi również okoliczności obciążającej Stronę, skutkujące j zaostrzeniem kary. 3. 3 . Wysokość kary pieniężnej (217) Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes Urzędu ustalając wymiar kary za nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Stronę, uwzględnił na korzyść Strony , opisan ą powyżej okolicznoś ć jako łagodząc ą pod postacią ograniczonego wpływu Strony na całość opóźnień. (218) Prezes Urzędu dokonał miarkowania maksymalnej administracyjnej kary pieniężnej ustalając j ej w wysokoś ć na [xxxxxx] i orzekł jak w punkcie 1.2. sentencji decyzji. (219) Jes t to zarazem kara mieszcząca się w granicach kary maksymalnej, obliczonej w sposób określony w art. 13v ust. 2 Ustawy, z pominięciem świadczeń wskazanych w art. 13v ust. 2a Ustawy i uwzględniająca dyrektywy wymiaru kary, o których mowa w art. 13v ust. 2b p kt 1 - 5 Ustawy. (220) Prezes Urzędu wskazuje, że kara pieniężna ma znaczenie edukacyjne dla samego przedsiębiorcy – ma zapobiec ponownemu naruszeniu przez Stronę przepisów Ustawy . W konsekwencji , wbrew odmiennemu zapatrywaniu Strony, kara ma zatem być odczuwalną dolegliwością dla Strony, jako reakcja na naruszenie przepisów, ale także wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość, i to zarówno dla podmiotu karanego jak i innych przedsiębiorców dopuszczających się naruszeni a zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem ś wiadczeń pieniężnych. Kara ta ma za zadanie motywować Stronę postępowania – adresat a norm prawnych do ich respektowania i służy zapobieganiu ponownemu naruszeniu przepisów Ustawy w przyszłości. Wymierzona Stronie kara pieniężna jest adekwatna do stopnia do konanego przez Stronę naruszenia. (221) Zgodnie z art. 13x ust. 2 Ustawy, administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. (222) Stosownie do treści art. 13x ust. 1 Ustawy, środki finansowe pochodzące z admin istracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 13t i art. 13v, stanowią dochód budżetu państwa, i są wnoszone na rachunek bieżący dochodów Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. (223) Mając na uwadze powyższe, administracyjną karę pieniężną nałożoną prze z Prezesa Urzędu niniejszą decyzją, Strona postępowania jest zobowiązana uiścić w terminie 30 dni od dnia, 74 w którym decyzja stanie się ostateczna na podany poniżej rachunek bankowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa 51 1010 1010 007 8 7822 3100 0000 VI. Koszty postępowania (224) Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 13h Ustawy Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. Natomiast stosownie do art. 77 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w wyniku postępowania stwierdzono naruszenie jej przepisów, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. (225) Zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a., do kosztów postępowania zalicza się m.in.: koszty podróży i inne należności świadków i biegłych, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty mediacji, a także koszty doręczenia stronom pism urzędowych. (226) Zgodnie z art. 264 § 1 k.p.a., jedno cześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. (227) Postępowanie zakończone niniejszą decyzją zostało wszczęte z ur zędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. (228) W niniejszej sprawie jako koszty postępowania Prezes Urzędu wskazał koszty związane z korespondencją prowadzoną w toku postępowania i ustalił je na kwotę 268,20 zł (słownie: dwieście sześćdziesiąt osiem złotych i dwadzieścia gorszy ), Dowód : Zestawienie k oszt ów postępowania Contimax S.A. [ 176 ]. (229) Mając na uwadze powyższe, Prezes Urzędu postanowił obciążyć Stronę ninie jszego postępowania kosztami postępowania w wysokości 268,20 złotych i orzekł jak w punkcie II.1. sentencji decyzji. Ww. kwotę należy uiścić w terminie 30 dni od dnia, w którym rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów stanie się ostateczne, na podany poniżej rachunek bankowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 75 VII. Pouczenie (230) Od niniejszej decyzji nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do Prezesa Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy 33 w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji 34 . Przed upływem terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja nie ulega wykonaniu, zaś wniosek wstrzymuje wykonanie decyzji 35 . (231) Jeżeli w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji Strona postępowania uiści w całości karę pieniężną oraz zrzeknie się wobec Prezesa Urzędu prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - Prezes Urzędu obniża wysokość administracyjnej kary pieniężnej o 20%. 36 W takim przypadku Prezes Urzędu wydaje decyzję o zwrocie nadpłaconej kary pieniężnej. (232) Strona, bez konieczności skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, może wnieść skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie decyzji 37 . (233) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu 38 . (234) Wpis stosunkowy od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zależy od wysokości należności pieniężn ej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł - 2% warto ści przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł - 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł 39 . 5) Strona wnosząca skargę może w ramach prawa pomocy ubiegać się o zwolnienie od kosz tów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika 40 33 Na podstawie art. 13v ust. 9 Ustawy 34 Na podstawie art. 129 § 1 i 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy 35 Na podstawie art. 130 § 1 i 2 z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy 36 Na podstawie art. 13v ust. 3 Ustawy 37 Na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: „p.p. s.a.” 38 Na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. 39 Na podstawie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193) 40 Na podstawie art. 243 i nast. p.p.s.a. 76 (235) Strona wnosząca skargę może w ramach prawa pomocy ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika 41 . (236) W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowie nia w przedmiocie kosztów postępowania, stosownie do treści art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 13h Ustawy, wskazać należy, że: 1) strona niezadowolona z postanowienia może się zwrócić do Prezesa Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpa trzenie sprawy 42 ; 2) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy wnieść do Prezesa Urzędu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia; 3) strona może wnieść skargę na niniejsze postanowienie bez konieczności wcześniejszego składania wnios ku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa Urzędu, a skargę należy w takim przypadku wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 43 ; 4) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o który m mowa w art. 3 § 2 pkt 4a 44 ; 5) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu; 6) od skargi na niniejsze postanowienie pobierany jest wpis stały w wysokości 100 zł 45 ; 7) strona wnosząca skargę może w ramach prawa pomocy ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. (237) Stosownie do treści art. 13x Ustawy: 1) środki finansowe pochodzące z administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 13t i art. 13v, stanowią dochód budż etu państwa, i są wnoszone na rachunek bieżący dochodów Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów; 2) administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 13t i art. 13v, uiszcza się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się ostatec zna; 3) w przypadku upływu terminu, o którym mowa w ust. 2, administracyjna kara pieniężna, o której mowa w art. 13t i art. 13v, podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; 4) w przypadku nieterminowego uiszczenia administ racyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13t i art. 13v, odsetek nie nalicza się. 41 Na podstawie art. 243 i nast. p.p.s.a. 42 Na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy. 43 Na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. 44 Na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a. 45 Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 77 (238) Niniejsza decyzja nie podlega doręczeniu w trybie art. 4 i 5 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045), w związku z art. 147 ust. 5 tej ustawy i w konsekwencji jej doręczenie nastąpi poprzez nadanie korespondencji przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 ust. 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo Pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640). (239) Na podstawie art. 147 ust. 5 ustawy o doręczeniach elektronicznych 46 , do dnia 31 grudnia 2025 r. Urząd dokonuje doręczeń korespondencji z wyłączeniem stosowania art. 4 i 5 ustawy o doręczeniach elektronicznych. (240) Zgodnie z treścią art. 147 ust. 6 w zw. z art. 41 i art. 147 ust. 5 ustawy o doręczeniach elektronicznych, w przypadku wyłączenia stosowania przepisów art. 4 (dotyczącego doręczania korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych) i art. 5 (dotyczącego doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi hybryd owej) ustawy o doręczeniach elektronicznych, korespondencja może być doręczana przez Urząd na konto odbiorcy w systemie ePUAP, jeżeli wyraził on zgodę na doręczanie pism w postępowaniu za pośrednictwem systemu ePUAP lub złożył podanie przez elektroniczną s krzynkę podawczą Urzędu w toku prowadzonego postępowania. Do doręczeń dokonanych w powyższym przypadku odpowiednie zastosowanie znajduje art. 41 ustawy o doręczeniach elektronicznych, określający warunki wystawienia dowodów otrzymania. (241) W przypadku braku mo żliwości doręczenia w sposób wskazany powyżej, Urząd doręcza pisma przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe 47 (art. 39 § 3 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy), chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym Urzędu albo w siedzibie Urzędu (art. 39 § 1 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy) lub przez pracowników Urzędu lub przez inne upoważnione osoby lub organy (art. 39 § 3 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 13q Ustawy). (242) W celu zapewnien ia sprawnego obiegu korespondencji oraz standaryzacji formatów danych wymienianych pomiędzy instytucjami publicznymi a podmiotami prywatnymi, a także zapewnienia gwarancji jednolitego dostępu do usług elektronicznych, Prezes Urzędu preferuje otrzymywanie w szelkiej korespondencji drogą elektroniczną na adres do doręczeń elektronicznych Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpisany do bazy adresów elektronicznych (BAE) lub na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za pośre dnictwem ePUAP. 46 Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2024 r. poz . 1045 ze zm.). 47 Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 ze zm. 78 (243) Korespondencję kierowaną do Urzędu można również przesłać lub doręczyć osobiście na adres: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. (244) Stosownie do art. 147 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektroniczny ch doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta w ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnianej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Marlena Boba Zastępca Dyrektora D epartamentu Postępowań w Sprawach Zatorów Płatniczych /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Załącznik: Tabela A