0112-KDIL2-1.4011.403.2026.3.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 20 kwietnia 2026 r.), pismem (wpływ 16 maja 2026 r.) oraz pismem z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 18 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 17 czerwca 2005 roku wraz z mężem zawarła Pani z bankiem (…) umowę kredytu hipotecznego nr (…) w walucie CHF przeznaczonego na realizację własnych celów mieszkaniowych.

W latach 2005-2023 korzystała Pani z tzw. ulgi odsetkowej odliczając od podstawy opodatkowania odsetki od kredytu, zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi.

We wrześniu 2023 roku złożyła Pani pozew do sądu o unieważnienie umowy kredytowej.

W dniu 25 listopada 2024 roku Sąd Okręgowy (...) wydał wyrok stwierdzający nieważność Pani umowy kredytowej oraz zasądził na Pani rzecz kwotę (…) PLN z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 września 2023 roku do dnia zapłaty.

Bank wypłacił zasądzoną należność w dniu 3 września 2025 roku.

W dniu 17 listopada 2025 roku zawarła Pani z bankiem porozumienie kompensacyjne, na podstawie którego strony dokonały rozliczenia wzajemnych roszczeń wynikających z uznania umowy kredytu za nieważną.

W porozumieniu wskazano m.in.:

„1. Strony potwierdzają, że klientowi przysługują następujące wierzytelności w stosunku do banku:

a. o zapłatę pozostałych należności uiszczonych w wykonaniu umowy, nieobjętych wyrokiem, w wysokości: (…) PLN,

tym samym klientowi przysługują (należności zasądzone wyrokiem, jak i w zakresie nim nie objętym) w stosunku do banku wierzytelności o zapłatę w wysokości (…) PLN, (dalej jak „roszczenie klienta”)

2. Strony, potwierdzają, iż w związku ze stwierdzeniem wyrokiem nieważności umowy, bankowi przysługuje w stosunku do klienta wierzytelność o zapłatę (…) PLN - tytułem zwrotu wypłaconego przez bank w wykonaniu umowy kapitału (dalej jako „zwrot wypłaconego kapitału”)

3. Strony niniejszym dokonują potrącenia roszczenia klienta w wysokości (…) PLN (dalej jako „roszczenie klienta”) z wierzytelnością banku o zwrot wypłaconego kapitału do wysokości niższej z wierzytelności, a więc do wysokości (…) PLN.

4. Na skutek dokonanego potrącenia, klient jest zobowiązany do zapłaty na rzecz banku pozostałej kwoty przysługującej mu wierzytelności, tj. (…) PLN”.

Kwota (…) PLN została przez Panią przelana na konto banku w dniu 3 grudnia 2025 roku.

Wskazuje Pani, że w okresie korzystania z ulgi odsetkowej płaciła Pani na rzecz banku raty kapitałowo-odsetkowe, w których była wyodrębniona część odsetkowa, a odliczaniu podlegały tylko odsetki faktycznie zapłacone co jest udokumentowane corocznym zaświadczeniem z banku.

Informuje Pani, że nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej, a kredyt był przeznaczony na własne cele mieszkaniowe.

Jak to jest określone w porozumieniu bank nie zwrócił Pani odsetek uprzednio zapłaconych przez Panią podczas wykonywania kredytu i odliczanych w ramach ulgi odsetkowej.

Na mocy wyroku sądu otrzymała Pani odsetki ustawowe od dnia 23 września 2023 roku do dnia zapłaty, tj. 3 września 2025 roku.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że bank uruchomił kredyt o łącznej wysokości (…) zł. W okresie od dnia 10 lipca 2005 r. do dnia 10 marca 2023 r. bank pobrał od Pani łączną kwotę (…) zł, na którą składają się:

· kwota (…) zł tytułem nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych,

· kwota (…) zł tytułem ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia hipoteki,

· kwota (…) zł tytułem opłaty za wydanie zaświadczenia,

· kwota (…) zł tytułem ubezpieczenia kredytowanego wkładu finansowego,

· kwota (…) zł tytułem prowizji za obniżenie marży,

· kwota (…) zł tytułem opłaty za aneks nr 1,

· kwota (…) zł tytułem opłaty za przypomnienie o niedostarczeniu dokumentów.

Jest to zasądzona kwota kapitału kredytu pomniejszona o kwotę (…) zł tytułem wydania zaświadczenia. W załączeniu wyrok Sądu z dnia 25 listopada 2024 r.

W dniu 24 listopada 2023 r. postanowieniem Sądu udzielono Pani zabezpieczenia - wstrzymanie obowiązku dokonywania spłat rat kredytu.

Kwota (…) zł to kwota nadpłaconych przez Panią środków ponad zasądzoną kwotę kapitału.

Pytanie

Czy jest Pani zobowiązana do doliczenia do dochodu za 2025 rok odliczanych w latach 2005-2023 odsetek w ramach ulgi odsetkowej?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, nie powinna Pani doliczać odsetek odliczanych w ramach ulgi odsetkowej do dochodu za roku 2025, ponieważ wyrokiem sądu bank rozliczył się tylko z kapitału a nie z odsetek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl ww. artykułu, w przypadku pieniędzy i wartości pieniężnych przychód powstaje w momencie ich otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:

Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

W myśl art. 3851Kodeksu cywilnego:

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

§ 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie.

§ 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta.

§ 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.

Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:

§ 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.

§ 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:

· W dniu 17 czerwca 2005 r. zawarta została umowa kredytu hipotecznego w walucie CHF przeznaczonego na realizację własnych celów mieszkaniowych.

· W latach 2005-2023 korzystała Pani z tzw. ulgi odsetkowej, odliczając od podstawy opodatkowania odsetki od kredytu, zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi.

· W dniu 25 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy w W. wydał wyrok stwierdzający nieważność umowy kredytu oraz zasądzający na rzecz Pani rzecz kwotę … PLN z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 28 września 2023 r. do dnia zapłaty.

· 3 września 2025 r. Bank wypłacił zasądzoną należność.

· W dniu 17 listopada 2025 r. zostało zawarte z Bankiem porozumienie kompensacyjne, na podstawie którego Strony dokonały rozliczenia wzajemnych roszczeń wynikających z uznania umowy kredytu za nieważną. W porozumieniu tym wskazano m.in. że:

„1. Strony potwierdzają, że klientowi przysługują następujące wierzytelności w stosunku do banku:

a. o zapłatę pozostałych należności uiszczonych w wykonaniu umowy, nieobjętych wyrokiem, w wysokości: (…) PLN, tym samym klientowi przysługują (należności zasądzone wyrokiem, jak i w zakresie nim nie objętym) w stosunku do banku wierzytelności o zapłatę w wysokości (…) PLN, (dalej jak „roszczenie klienta”)

2. Strony, potwierdzają, iż w związku ze stwierdzeniem wyrokiem nieważności umowy, bankowi przysługuje w stosunku do klienta wierzytelność o zapłatę (…) PLN - tytułem zwrotu wypłaconego przez bank w wykonaniu umowy kapitału (dalej jako „zwrot wypłaconego kapitału”)

3. Strony niniejszym dokonują potrącenia roszczenia klienta w wysokości (…) PLN (dalej jako „roszczenie klienta”) z wierzytelnością banku o zwrot wypłaconego kapitału do wysokości niższej z wierzytelności, a więc do wysokości (…) PLN.

4. Na skutek dokonanego potrącenia, klient jest zobowiązany do zapłaty na rzecz banku pozostałej kwoty przysługującej mu wierzytelności, tj. (…) PLN”. Kwota (…) PLN została przez Panią przelana na konto banku w dniu 3 grudnia 2025 roku.

Powzięła Pani wątpliwość czy jest Pani zobowiązana do doliczenia do dochodu za 2025 rok odliczanych w latach 2005-2023 odsetek w ramach ulgi odsetkowej.

Wskazała Pani, że w okresie korzystania z ulgi odsetkowej płaciła Pani na rzecz Banku raty kapitałowo-odsetkowe, w których była wyodrębniona część odsetkowa, a odliczaniu podlegały tylko odsetki faktycznie zapłacone.

Pani zdaniem nie powinna Pani doliczać do zeznania za rok 2025 odsetek odliczanych w ramach ulgi odsetkowej, ponieważ wyrokiem sądu Bank rozliczył się tylko z kapitału a nie z odsetek.

Zauważam, że samo unieważnienie kredytu frankowego nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych zeznań podatkowych. Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem a kredytobiorcą mogą mieć wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej.

W analizowanej sprawie w związku z wyrokiem sądu Strony zobowiązane zostały do wzajemnego zwrotu nienależnych świadczeń, które wcześniej otrzymały w ramach zawartej umowy kredytowej. Kredytodawca zwraca więc – jak już wcześniej wskazałem – wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu.

W ramach zawartej umowy z bankiem dokonywała Pani wpłat środków pieniężnych z tytułu udzielonego Pani kredytu, w tym również wpłat na poczet odsetek, które następnie odliczała Pani w ramach ulgi odsetkowej. Zatem, w sytuacji unieważnienia na podstawie wyroku sądowego umowy kredytowej, bank zobowiązany był do zwrotu wszystkich otrzymanych od Pani w ramach umowy kredytowej środków pieniężnych, w tym również wpłaconych z tytułu odsetek. Co więcej w odpowiedzi na wezwanie wskazała Pani m.in, że na kwotę, którą bank pobrał od Pani składa się kwota (…) zł tytułem nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych. Skoro więc bank w ramach ugody zobowiązany był do zwrotu wszystkich otrzymanych od Pani w ramach umowy kredytowej środków pieniężnych, to w kwocie zwrotu mieściły się również odsetki odliczane przez Panią wcześniej z tytułu ulgi odsetkowej.

Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1. budową budynku mieszkalnego albo

2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo

3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo

4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 26b ust. 8 ww. ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.

Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

W przypadku zwrotu odsetek ustawodawca przewidział rozwiązanie dla tego rodzaju szczególnych sytuacji. Stosownie bowiem do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Jednocześnie przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone kwoty.

Jak już wyżej wskazano konsekwencją unieważnienia umowy kredytu jest to, że obie strony muszą dokonać odpowiednich wzajemnych rozliczeń. Jednak sposób tych rozliczeń uzależniony jest każdorazowo od wyroku sądu i przyjętej w związku z tym metody wzajemnych rozliczeń w danej sprawie.

Powyższe oznacza, że w przypadku gdy Bank w 2025 r. zwrócił Pani odsetki (niezależnie od formy tego zwrotu, w tym poprzez kompensatę), to powinna Pani w zeznaniu składanym za ten rok doliczyć wartość odliczonej w związku z tymi odsetkami ulgi odsetkowej, z której skorzystała Pani w latach 2005-2023.

Na marginesie wskazuję, że zgodnie z powołanym wyżej art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek doliczenia ciąży na podatniku, który dokonywał odliczenia, niezależnie od tego czy rozliczał się indywidualnie, czy wspólnie z małżonkiem.

Regulacje wprowadzone przez ustawodawcę mają na celu opodatkowanie kwot, które uprzednio pomniejszyły dochód, podstawę obliczenia podatku lub podatek.

Z powyższego wynika, że zdarzeniem prawnym powodującym obowiązek doliczenia (a więc powstanie obowiązku podatkowego) jest zwrot kwot uprzednio odliczonych, który ma być doliczony odpowiednio, a więc w taki sposób aby uszczuplenie zobowiązania podatkowego zostało zniwelowane.

Mając zatem na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzam, że powinna Pani do zeznania podatkowego składanego za 2025 r. doliczyć kwoty poprzednio przez Panią odliczone w ramach ulgi odsetkowej, z której korzystała Pani w latach 2005-2023.

Wskazuję, że zasadą podatku dochodowego jest zasada samoopodatkowania. Zatem to na podatniku spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia przychodów, uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w prawidłowej wysokości i obliczenia podatku.

W związku z powyższym, to na podatniku jest obowiązek ustalenia i udowodnienia, w jakiej wysokości zwrócone przez bank odsetki w ramach spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych były uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej.

Przy czym kwestia obliczenia wartości kwot podlegających uwzględnieniu na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy nie może być przedmiotem interpretacji, lecz podlega weryfikacji w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Interpretacja indywidualna w odróżnieniu od aktu administracyjnego nie jest bowiem skierowana wprost na wywołanie skutków prawnych, lecz rozstrzyga czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia zobowiązania podatkowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 tej ustawy, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (drugiego kredytobiorcy – Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.