I FZ 25/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 370/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 lutego 2023 r., nr 1201-IOP2-1.4103.59.2022.16 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.

J. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: "DIAS") z 8 lutego 2023 r., nr 1201-IOP2-1.4103.59.2022.16 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r., określając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 253.113,00 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 231.947,00 zł. Wraz ze złożoną skargą do WSA, Strona złożyła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Na wezwanie Sądu pierwszej instancji złożyła również wniosek na formularzu PPF oraz niezbędną dokumentację. Po kolejnym wezwaniu Sądu, Strona złożyła również: spis miesięcznych wydatków, wyciągi z kont bankowych osobistych i firmowych, zeznania podatkowe za 2022 rok – PIT-36L, PIT-37, oświadczenia odnośnie lokalu, zatrudnienia, braku samochodu oraz stadium wierzytelności, a także na okoliczność postępowań egzekucyjnych. Postanowieniem z 31 października 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 110/23, Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek Strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Po złożonym sprzeciwie przez Skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 11 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 110/23 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem z 29 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 370/23, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, działając w trybie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 231.947 zł, która stanowi sumę odliczenia podatku VAT z zakwestionowanych przez organ faktur, a także ustalił wysokość należnego wpisu od skargi obliczonego od tak oznaczonej wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 2.320 zł, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 2021 poz. 2193 ze zm., dalej: "Rozporządzenie"). Zarządzeniem z 6 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 370/23, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwał pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję DIAS nr 1201-IOP2-1.4103.59.2022.16 z dnia 8 lutego 2023 r. w kwocie 2.320 zł, stosownie do § 1 pkt 4 Rozporządzenia. W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania. Odpis powyższego postanowienia był dwukrotnie awizowany w dniach 14 i 22 lutego 2024 r., a następnie został on odebrany przez pełnomocnika Strony w dniu 28 lutego 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 52), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 6 marca 2024 r. Postanowieniem z 27 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 370/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę złożoną przez Skarżącego na decyzję DIAS z 8 lutego 2023 r., nr 1201-IOP2-1.4103.59.2022.16 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2019 r. Odpis powyższego postanowienia był dwukrotnie awizowany w dniach 15 i 23 kwietnia 2024 r., a następnie został on odebrany przez pełnomocnika Strony w dniu 29 kwietnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 65), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 6 maja 2024 r. Pismem z 6 maja 2024 r. Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 370/23, wnosząc jednocześnie o jego uchylenie w całości. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania: - polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że Skarżący nie spełnia przesłanek pozwalających na kwestionowanie negatywnych rozstrzygnięć dla Skarżącego i w związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosków Skarżącego. Skarżący uargumentował swoje zażalenie tym, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem, na mocy którego odmówiono mu udzielenia prawa pomocy. Odrzucenie skargi jest dla niego niezrozumiałe. W ocenie Strony przyjęcie takiego rozstrzygnięcia skutkuje zaniechaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zaś sam pozostaje w przekonaniu, że spełnił wszystkie wymagania pozwalające na uwzględnienie jego wniosku. Ponadto wielowątkowość zaistniałej sytuacji powoduje, że kaskadowe rozstrzygnięcia negatywnie oceniają formułowane przez niego wnioski. Niemniej jednak umorzenie postępowania w ocenie Skarżącego jest niezasadnym ominięciem istoty jego wniosku jakim jest przyznanie mu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że Skarżący, wnosząc skargę nie uiścił od niej wpisu sądowego. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 6 lutego 2024 r., wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało wysłane na adres pełnomocnika Skarżącego, dwukrotnie awizowane w dniach 14 i 22 lutego 2024 r., a następnie zostało ono odebrane przez pełnomocnika Strony w dniu 28 lutego 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 52), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 6 marca 2024 r. Pomimo skutecznego doręczenie wezwania, we wskazanym terminie, Skarżący nie uiścił braku fiskalnego. W niniejszej sprawie nie jest sporne, że pomimo upływu zakreślonego terminu brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3