I GZ 375/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Łd 399/25 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr 129/2025 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Łd 399/25 odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi P. G. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr 129/2025 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW). W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane przez skarżącego okoliczności nie mają charakteru okoliczności wyjątkowych i nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej poprzez dokonania wpisu od skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o przywrócenie terminu sprawy, gdyż doszło do niezrozumienia tekstu wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przede wszystkim zauważyć należy, że wskazywane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności związane z niezrozumieniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie stanowiły dostatecznej podstawy przemawiającej za uwzględnieniem żądania. Skarżący, tak jak we wniosku o przywrócenie terminu, tak i w zażaleniu podnosi niezrozumienie tekstu wezwania. Ogólnikowe powoływanie się na brak zrozumienia wezwania nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu do wykonania czynności procesowej. Jak wynika z akt sprawy, skierowane do skarżącego wezwanie było jasne, nie dawało uzasadnionych podstaw do odmiennej interpretacji jego treści niż wynikałoby to z potocznego rozumienia użytych w nim słów. Wezwanie było opatrzone sygnaturą niniejszej sprawy i dotyczyło tylko tej sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu, bowiem nie wykazał on okoliczności świadczących o braku swojej winy w jego uchybieniu, tj. okoliczności, które mimo zaangażowania wszelkich sił i środków oraz należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiłoby mu wykonanie zobowiązania Sądu w terminie. Zatem wymóg z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. nie został zachowany. Także w zażaleniu nie przedstawiono okoliczności, które czyniłyby brak winy choćby prawdopodobnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.