I OZ 525/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 215/24 o odmowie sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 24 kwietnia 2024 r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 215/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku A. B., odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 24 kwietnia 2024 r. o odmowie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 24 kwietna 2024 r. odmówiono zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2023 r. w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku celowego. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o jego niezaskarżalności doręczony został skarżącej w dniu 27 maja 2024 r. Skarżąca w dniu 2 czerwca 2024 r. wystąpiła o sporządzenie uzasadnienia ww. postanowienia z dnia 24 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając sporządzenia uzasadnienia przytoczył treść art. 163 § 2 oraz art. 131 zd. drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a." i stwierdził, że skoro na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, to Sąd nie ma obowiązku uzasadniać tego postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wskazując że powinna znać motywy jakimi kierował się Sąd wydając postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, a katalog wymieniony w art. 131 P.p.s.a. nie jest katalogiem zamkniętym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 163 § 2 P.p.s.a., postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza stronom z urzędu. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. W świetle powyższego przepisu sporządzenie uzasadnienia postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym następuje z urzędu jedynie wówczas, gdy stronie przysługuje możliwość wniesienia zażalenia od tego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 24 kwietnia 2024 r. o odmowie zawieszenia postępowania sądowego, a zatem na rozstrzygnięcie, na które stronie nie przysługiwało zażalenie. Odmowa zawieszenia postępowania nie została bowiem wskazana ani w katalogu zawartym w art. 194 § 1 P.p.s.a., ani też w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 131 P.p.s.a. wskazuje wprost na przypadki, w których stronie postępowania służy prawo wniesienia zażalenia, tj. na orzeczenia sądu w zakresie zawieszenia i podjęcia postępowania, stanowiąc w zdaniu drugim, że na postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. Zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie zostało zatem wskazane w zamkniętym katalogu postanowień zaskarżalnych, a zatem ten środek zaskarżenia stronie nie przysługuje (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. B. Wojciechowska [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2021, s. 690-691, nb 26). W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie miał obowiązku doręczyć stronie postanowienia z dnia 24 kwietnia 2024 r. wraz z uzasadnieniem, co przesądza o zgodności z prawem postanowienia z dnia 5 czerwca 2024 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.