I SA/Op 12/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 lipca 2022 r., nr SKO.40.2072.2022.za w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia odrzucić skargę.

S. G. (zwany dalej "skarżącym", "stroną skarżącą") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 lipca 2022 r., nr SKO.40.2072.2022.za, w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, w tym w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych w sprawie. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt II SPP/Op 86/22, utrzymanym w mocy postanowieniem tut. Sądu z dnia 1 marca 2023 r., wniosek ten został oddalony. Na skutek zarządzenia z dnia 7 marca 2023 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenie skargi. W terminie wyznaczonym przez Sąd skarżący złożył kolejny (drugi) wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym w zakresie zwolnienia go z kosztów sądowych. Zarządzeniem tut. Sądu z dnia 7 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SPP/Op 14/23, utrzymanym w mocy postanowieniem tut. Sądu z dnia 26 października 2023 r., wniosek ten został pozstawiony bez rozpozania. Trzeci wniosek skarżącego o całkowite zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata został postanowieniem z dnia 22 grudnia 2023 r. rozpoznany odmownie, jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt II SPP/Op 86/22. Następnie postanowieniem tut. Sądu z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt II SPP/Op 56/23 postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2023 r. zostało utrzymane w mocy. W związku z prawomocnymi orzeczeniamim wydanymi w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, skarżący został poinformowany pismem tut. Sądu z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie głównej o sygn. akt I SA/Op 12/24, na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., że ma obowiązek wynikający z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2023 r., uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości dwieście (200) złotych w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. pisma informującego z dnia 13 lutego 2024 r. został doręczony stronie skarżącej w dniu 21 lutego 2024 r. (por. k-58 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Wskazać należy, że skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lutego 2024 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem z dniem 28 lutego 2024 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do dokonania opisanych czynności, skarżący nie zastosował się do wezwania i nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym na skarżącym ciążył obowiązek, wynikający z prawomocnego zarządzenia przewodniczącego z dnia 7 marca 2023 r. do uiszczenia wpisu, a termin do jego uiszczenia rozpoczął bieg w czasie określonym w ponownym wezwaniu stanowiącym jedynie wykonanie pierwotnego zarządzenia. Strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uiściła należnego wpisu od skargi, a zatem w konsekwencji jej skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.