II OZ 211/26

Dnia 11 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń: D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 586/24 o odrzuceniu skargi K. P. i D. K. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2024 r. nr 111/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenia D. K. i K. P.; 2) odrzucić zażalenia D. K. i R. P..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę K. P. i D. K., ponieważ skarżące na wezwanie Sądu nie uiściły wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji w ramach przebiegu postępowania m.in. wskazał, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń skarżących na zarządzenia z dnia 14 stycznia 2025 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego, skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału wzywających do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, tj. w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały doręczone: K. P. w dniu 4 listopada 2025 r., a D. K. w dniu 3 listopada 2025 r. Skarżące nie uiściły wymaganego wpisu. Zażalenia na ww. postanowienie wnieśli: D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia D. K. i K. P. nie podlegą uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do D. K. i K. P., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 444/24 i z 30 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 443/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); wezwaniu skarżących zarządzeniami z 14 stycznia 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 14 stycznia 2025 r. (patrz: postanowienie NSA z 27 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II OZ 859/25 i II OZ 860/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 15 października 2025 r. o wezwaniu D. K. i K. P. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 stycznia 2025 r., wzywających skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 22 października 2025 r. wezwania te zostały doręczone: D. K. w dniu 3 listopada 2025 r., a K. P. w dniu 4 listopada 2025 r. A więc odpowiednio do dnia 10 i 12 listopada 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak niewadliwie ocenił Sąd I instancji, skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd. Tej zaś oceny nie podważono skutecznie w zażaleniach, ponieważ skarżące nie przedstawiły dowodu w postaci uiszczenia w terminie wpisu sądowego od skargi. W tych warunkach Sąd I instancji uprawniony był do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. i D. K.. Zażalenia wniesione przez D. K. i R. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K. P. i D. K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D. K. i R. P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażaleń wniesionych przez D. K. i R. P. jako niedopuszczalnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.