II OZ 598/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. i A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 867/24 odrzucające skargę R. P. i A. sp. z o.o. z siedzibą w L. oraz R. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z 24 stycznia 2024 r. znak ... w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 867/24 odrzucił skargę R. P., A. sp. z o.o. z siedzibą w L., R. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z 24 stycznia 2024 r., znak ... w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z 9 kwietnia 2024 r. wezwano skarżących R. P. oraz A. sp. z o.o. z siedzibą w L. do uiszczenia wpisów sądowych w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenia ww. skarżących na to zarządzenie zostały oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2025 r. sygn. akt II OZ 827/25. W związku z tym wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie to, przesłane do stron pocztą zwykłą, nie zostało podjęte, w związku z czym uznano je za doręczone w dniu 18 lipca 2025 r. W rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy według stanu na 28 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaznaczył, że zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935.; dalej: p.p.s.a.), w przypadku skargi, od której nie została uiszczona należna opłata, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Wezwanie to doręczono skarżącym R. P. oraz A. sp. z o.o. z siedzibą w L. 18 lipca 2025 r., wobec czego wymagane opłaty powinny były zostać uiszczone do 25 lipca 2025 r. Wpis sądowy nie został jednak uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. W tym stanie rzeczy skargę odrzucono na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnośnie natomiast skargi wniesionej przez R. sp. z o.o. z siedzibą w Z. Sąd ustalił, że spółka ta została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego z uwagi na jej rozwiązanie bez przeprowadzenia likwidacji (data uprawomocnienia: 24 lutego 2024 r.) przed wniesieniem skargi. W odniesieniu do tej skarżącej Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., który przewiduje taki środek w przypadku braku zdolności sądowej strony skarżącej. Zażalenia na powyższe postanowienie wniósł R. P. w imieniu własnym oraz w imieniu A. sp. z o.o. z siedzibą w L. domagając się jego uchylenia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zaznaczyć trzeba, że w razie nieuzupełnienia braków fiskalnych w wyznaczonym terminie po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Stosownie do wymienionych przepisów Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę R. P. oraz Spółki A. z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 maja 2025 r. sygn. akt II OZ 827/25 oddalił zażalenia R. P. i A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 kwietnia 2024 r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym 16 czerwca 2025 r. prawidłowo wezwano R. P. i Spółkę A. do uzupełnienia braków fiskalnych wraz z pouczeniem, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy – złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że korespondencja została przesłana na adres podany przez skarżącego, na kopercie umieszczono stemple "4.07.25" oraz "Awizowano powtórnie data 14-07-2025". Przesyłka nie została odebrana, co skutkowało uznaniem jej za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego (art. 73 p.p.s.a.) w dniu 18 lipca 2025 r. W takiej sytuacji Sąd Wojewódzki słusznie ustalił, że termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 25 lipca 2025r. W terminie tym nie uiszczono wpisu sądowego, a zatem nie uzupełniono braku skargi. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę odrzucenia skargi z art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnośnie do skargi wniesionej przez R. sp. z o.o. z siedzibą w Z. słusznie Sad Wojewódzki uznał, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania z przyczyny podmiotowej. Wykreślenie ww. Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego ma bowiem skutek ostatecznego ustania jej bytu prawnego. Z chwilą wykreślenia Spółka utraciła zdolność sądową i zdolność procesową (art. 25 § 1 i art. 28 § 1 p.p.s.a.), co sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stanie sprawy. Ponadto należy zauważyć, że kwestia wyłączenia sędziów i asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2025 r. sygn. akt II OZ 828/25. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia, zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.