III SA/Łd 175/26

Dnia 21 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 2 lutego 2026 roku znak sprawy: 1001-IUOD-2.4811.95.2026.2 M500-2026-0002701 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz R. T. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 16 lutego 2026 roku, pod pozycją 635.

R. T. (dalej: strona, strona skarżąca lub skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 2 lutego 2026 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 18 marca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ePUAP, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 2 kwietnia 2026 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca nadesłała jedynie pismo przewodnie podpisane podpisem elektronicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest zaś jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a w zw. z art. 12b § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady powyższe dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, co potwierdziła uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21. Skoro zatem skarga na decyzję stanowi załącznik do pisma przewodniego skarżącego z 3 kwietnia 2026 r. zatytułowanego "Skarga Uzupełnienie braków formalnych skargi – sygn. akt III SA/Łd 175/26", to wymaga ona odrębnego podpisania podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie została jednak opatrzona którymkolwiek z ww. podpisów elektronicznych. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na tej podstawie strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwanie doręczono skarżącemu 2 kwietnia 2026 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi, upłynął z dniem 9 kwietnia 2026 r. W wymaganym terminie skarżący nadesłał jedynie, podpisane podpisem elektronicznym pismo przewodnie. Nie opatrzył natomiast skargi podpisem elektronicznym, a zatem nie usunął braku formalnego skargi, co uniemożliwia nadanie skardze biegu i skutkuje jej odrzuceniem. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sąd orzekł w pkt 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ds