III SA/Wa 2916/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r. postanawia: odrzucić skargę

B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca", "Spółka"), pismem z 28 listopada 2022 r. wniosła skargę na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] października 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2018 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 marca 2023 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4.495 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 23 marca 2023 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 19 maja 2023 r. wydanym pod sygn. akt III SPP/Wa 110/23 pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 26 czerwca 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego z 19 maja 2023 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 21 lipca 2023 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zaradzenia z dnia 2 marca 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca w dniu 19 lipca 2023 r. ponownie zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 12 października 2023 r. wydanym pod sygn. akt III SPP/Wa 258/23 odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 27 grudnia 2023 r. odrzucił sprzeciw wniesiony przez Skarżącą na powyższe postanowienie z 12 października 2023 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 27 grudnia 2023 r., które zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucone postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r. Na postanowienie z 7 marca 2024 r. odrzucające zażalenie Spółka wniosła zażalenie, a następnie przy piśmie z dnia 2 maja 2024 r. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Skarżącej na postanowienie z 7 marca 2024 r. Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2024 r. oddalił zażalenie Spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2024 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 grudnia 2024 r. zarejestrowano wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony przy piśmie z 2 maja 2024 r. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2025 r. wydanym pod sygn. III SPP/Wa 365/24 pozostawił wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie z dnia 21 stycznia 2025 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2025 r. Postanowienie to zostało doręczone Spółce w trybie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") z dniem 20 maja 2025 r. Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 4 lipca 2025 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 4.495 zł w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarte zostało pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w trybie art. 74a § 8 P.p.s.a. w dniu 16 marca 2023 r. Z kolei wezwanie do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone w trybie art. 74a § 8 P.p.s.a. dnia 8 sierpnia 2023 r. Natomiast prawomocne rozstrzygnięcie dotyczące ostatniego ze złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy zapadło w dniu 25 kwietnia 2025 r., kiedy to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2025 r. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącej w trybie art. 74a § 8 P.p.s.a. w dniu 20 maja 2025 r. Sąd wskazuje przy tym, że z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że powtórne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienia NSA z: 29 kwietnia 2024 r., sygn. akt I GZ 155/25; z 13 stycznia 2021 r., sygn. akt II OZ 1151/20). W efekcie kolejne żądanie przyznania prawa pomocy (zgłoszone w odpowiedzi na powtórne wezwanie do uiszczenia wpisu) nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. W konsekwencji nie ma także potrzeby wzywania Strony po raz kolejny do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. Z dokumentów księgowych Sądu wynika natomiast, iż do 4 lipca 2025 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego. Należy zatem uznać, że skarga nie została opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.